[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 16 : Yellow girl spacial - park chalyu

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    24 ต.ค. 58




เปิดโอนแล้วนาจา
รายละเอียดอยู่ในลิ้งข้างล่าง





PARK CHALYU



เป็นไปได้อยากให้อ่านในบราวเซอร์
กระตุกวิญญาณเน้นย้ำความเป็นชัลยู
555555555555555555555555


























그래  반바지와  티에 컨버스 하이 하나


คุณดูดีแม้จะอยู่ในเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ แล้วก็รองเท้าผ้าใบ
















.



 

 

 

ใครบอกว่าเป็นคนสวยแล้วสบาย อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนคิด ชัลยูแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์สาขาไฟฟ้าเนี่ยแหละจะไปต่อยหน้าสักที เกิดเป็นผู้หญิงใช่ว่าจะสบายเสมอไปยิ่งมาอยู่คณะที่มีแต่ชายฉกรรจ์เกือบทั้งคณะแบบนี้ ความเป็นกุลสตรีที่มีมาทั้งชีวิตต้องเก็บเข้ากรุไปอย่างไม่มีท่าทีว่าจะจะได้งัดมาใช้เลยสักนิด

 

หรือความจริงแล้วชัลยูไม่เคยมีความเป็นกุลสตรีเลย..

 

 

ถึงแม้ว่าเหล่าผู้ชายในคณะจะพากันชื่นชมกับความสวยงามของใบหน้าและสรีระเธอก็ตาม แต่ถ้าเข้าเรื่องงานเมื่อไหร่ความเป็นชายหญิงก็ไม่มีการแบ่งแยก แน่นอนว่าชัลยูไม่อิดออดเรื่องที่ตัวเองเป็นแค่ผู้หญิง ออกจะชินชาด้วยซ้ำไปเพราะโตมาในบ้านที่มีแต่ผู้ชาย เพราะอย่างนั้นเองนิสัยชัลยูจึงไม่ต่างจากผู้ชายสักเท่าไหร่

 

จะบอกว่าแมนก็ไม่โกรธเลยสักนิด

 

เรียกได้ว่านิสัยแมนยิ่งกว่าผู้ชายหลายคนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จนได้ฉายาว่าผัวคณะแบบไม่มีใครท้วงถาม นอกจากจะเห็นด้วยแล้วต่างพากันส่งเสริมความแมนของหญิงสาวให้เพิ่มมากขึ้น แต่ถึงยังไงชัลยูก็ยังเป็นผู้หญิงจึงมีบางกลุ่มที่คอยดูแลเธอด้วยความเต็มใจ

 

เพราะชัลยูคือสมบัติของคณะ

 

ชายหนุ่มหลายคนรวมถึงเพศเดียวกันต่างก็พากันจับจ้องชัลยูด้วยความสนใจ อย่างที่เคยพูดไปว่าปาร์คชัลยูเป็นคนที่โคตรเท่และแมนมาก แน่นอนว่ามีคนเข้าหาและหมายปองสมบัติของคณะไปครอบครอง แต่ก่อนที่จะถึงจุดนั้นได้ก็ต้องผ่านอุปสรรคที่เหล่าผู้พิทักษ์ผัวคณะได้ทำการวางการ์ดป้องกันอย่างเต็มที่ ขัดขวางทุกวิถีทาง สร้างบททดสอบจนคนที่หมายปองชัลยูนั่นต่างพากันถอยทัพไปเอง

 

ส่วนคนถูกจีบก็ไม่เคยปริปากว่าอะไรสักคำนอกจากหัวเราะกับวีรกรรมของเพื่อน ๆ จนกลายเป็นเรื่องตลกสำหรับชัลยูไปเรียบร้อยแล้ว ออกจะสนุกด้วยซ้ำไปที่เห็นเพื่อน ๆ คอยกันท่าคนที่เข้ามา กลัวว่าสมบัติของคณะจะหลุดมือไปอยู่กับชายอื่น

 

แต่หารู้ไม่ว่าความจริงแล้วคนที่ได้ใจชัลยูไปกลับไม่ใช่ผู้ชาย...

 

 

 

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ อาจจะเกิดตั้งแต่ช่วงที่แอมเบอร์ตามไปจีบคริสตัลถึงคณะอักษรศาสตร์ที่เป็นแหล่งอาหารตาชั้นดีของเหล่าชายเถื่อนวิศวะ ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มอย่างชัลยูจึงถูกวานให้ไปเป็นเพื่อนอยู่หลายครั้ง

 

แต่ที่บอกว่าเป็นแหล่งอาหารตาชั้นดี ชัลยูก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

 

เพราะบ้านที่มีทั้งพี่ชายและญาติผู้ชายอยู่รวมกันหลายคน เวลาไปเที่ยวกันบางครั้งก็ถูกสะกิดชวนมองสาวคนนู้นบ้างคนนี้บ้าง ถามว่าสวยไหม น่ารักรึเปล่า จนกลายเป็นคนที่เอาแต่มองผู้หญิงสวย ๆ ด้วยความเคยชิน ไม่ได้รู้สึกแปลกใจที่จะต้องชมผู้หญิงคนอื่นว่าสวยหรือน่ารัก

 

เพราะชัลยูก็คิดว่าพวกเธอก็น่ารักจริง ๆ นั่นแหละ

 

 

ตอนแรกก็แค่กวาดสายไปทั่วลานคณะอักษรฯ เพราะมีแต่คนสวยคนน่ารักจนอดนึกไม่ได้ว่าถ้าไอ้พวกลิงค่างที่คณะมานั่งแถวนี้บ้างคงพากันโห่แซวผิวปากกันจนคอแหกไปข้างแน่ ๆ แต่ทว่าสาววิศวะก็ต้องหยุดความคิดนั้นไปชั่วขณะเมื่อเห็นใครบางคนที่กำลังเดินตรงมาทีนี้

 

นั่นมัน..

.

.

 

ผู้หญิงตัวเล็กผิวขาวสะอาด ผมบ๊อบสั้นทำสีม่วงไลแลคกำลังเดินเสยผมลวก ๆ มายังทางที่เธอยืนอยู่ ดวงตาเรียวเล็กที่ถูกแต่งแต้มอายไลน์เนอร์เส้นบางที่พอจะให้ดวงตาดูเด่นชัดขึ้นมา พวงแก้มสีชมพูอ่อนและริมฝีปากบางสีเชอรี่ แต่นั่นก็ไม่น่าดึงดูดใจเท่ากับรอยยิ้มเล็กของอีกคนที่ค่อย ๆ ขยายกว้างขึ้นจนดู...

 

 

สดใส

 

ใช่ ชัลยูคิดว่ามันคือความสดใส

 

 

ดวงตากลมโตเอาแต่จับจ้องใบหน้ายิ้มแย้มนั่น ยิ่งไปกว่านั้นคือชัลยูเห็นร่างกายคนตรงหน้าเหมือนภาพหน่วงช้า มันช้าจนสังเกตเห็นเส้นผมสีม่วงกำลังพลิ้วตามลมเส้นต่อเส้น

 

รูปร่างสันทัด ผิวขาวเนียน เรียวขาสวย  ดูไม่ผอมบางมากเกินไปแต่ก็ไม่ได้อวบอั๋นจนน่าเกลียด เรียกได้ว่ามีเนื้อมีหนังที่พอดีกับส่วนสูง เสื้อนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพลีทเหนือเข่าใจคนมองสั่นเล็กน้อยยามที่เรียวขาขาวของอีกฝ่ายก้าวเดินมาข้างหน้าแล้วกลีบกระโปรงก็พลิ้วไปตามจังหวะ

 

ช่างเป็นการเดินที่ทรมานจิตใจคนมองมากที่สุด

 

 

เกือบสิบเก้าปีที่ผ่านมาสาววิศวะผ่านการมองผู้หญิงมานับร้อยนับพันพร้อมกับพี่ชายในบ้าน หากแต่การมองนั่นเป็นเพียงการยืนยันความสวยและน่ารักให้กับคนถาม แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ชัลยูอยากจะชมคนตรงหน้าว่า น่ารัก โดยที่ไม่ได้ตอบคำถามใด ๆ

 

ใช่ สาวผมบ๊อบคนนั้นน่ารักขยี้ใจสุด ๆ ไปเลย

 

และเพราะความน่ารักของอีกคนนั่นแหละทำเอาหัวใจของชัลยูเต้นไม่เป็นจังหวะ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าที่เป็นอยู่ตอนนั้นมันหมายความว่ายังไง คล้ายกับอาการใจสั่นเวลาตื่นเต้น หรือคล้ายกับการกินกาแฟแล้วหัวใจเต้นรัวเป็นกลองชุด..

 

ใจเต้นแรงเพราะมองผู้หญิงด้วยกันเนี่ยนะ?

 

อาจจะดูเป็นเรื่องน่าขบขันทันทีเพราะนี่คือครั้งแรกที่มองว่าผู้หญิงผมสั้นคนนั้นน่ารักและเธอกำลังใจสั่นกับรอยยิ้มสดใสนั่น ชัลยูคิดว่ามันอาจจะเป็นอาการชั่ววูบเพราะยิ้มของอีกฝ่ายเจิดจ้าเกินไป ทั้ง ๆ ที่ชัลยูพยายามไม่ใส่ใจอีกฝ่ายแต่ทุกครั้งที่แอมเบอร์เอ่ยปากชวนมาคณะอักษรฯด้วยกัน ชัลยูก็ไม่เคยตอบปฏิเสธเลยสักครั้ง ถ้าวันไหนแอมเบอร์ไม่ชวน สาวเจ้าก็อาสาไปด้วยโดยให้เหตุผลว่า ว่าง ไม่มีอะไรทำ

 

เหตุผลจริง ๆ  ก็อาจจะมีอยู่แค่อย่างเดียว

 

 

 

และสองเดือนก่อนก็เหมือนจะมีเรื่องตลกร้ายเกิดขึ้น เมื่อชัลยูขออนุญาตผู้ปกครองที่บ้านไปอยู่หอพัก เนื่องจากงานของปีสองที่มากขึ้นและไม่อยากกลับเข้าบ้านตอนดึก ๆ คนเดียว และมีหรือที่คนเป็นพ่อจะยอมปล่อยให้ลูกสาวคนเดียวอยู่หอพัก แต่การที่จะให้พี่ชายขับรถไปรับไปส่งทุกวันก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะสถาปนิกหนุ่มคงไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น

 

สุดท้ายแล้วคนเป็นพ่อก็ต้องยอมลูกสาวคนเดียวแต่โดยดี การย้ายเข้าหอไม่ใช่เรื่องยากเท่าไหร่เพราะชัลยูแอบมาจองห้องพักไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว กะว่าถ้าพ่อไม่อนุญาตก็คงจะหนีออกมาอยู่คนเดียวโดยให้พี่ชายหนุนหลังอีกที

 

เชื่อเถอะว่าพ่อไม่กล้าขัดใจชัลยูหรอก

 

จะบอกว่าเป็นลูกสาวที่เอาแต่ใจก็ไม่ใช่ แต่เพราะเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยผู้ชายเกือบห้าสิบคน แน่นอนว่าเธอถูกเอาอกเอาใจมาโดยตลอด มีบ้างบางครั้งที่สั่งสอนกันตามประสาครอบครัวที่เป็นโรงฝึก หล่อหลอมให้ชัลยูเป็นผู้หญิงที่มีนิสัยห่ามบ้าง นิ่งบ้าง หรือบางครั้งก็คล้ายกับผู้ชายมากเกินไปจนคนเป็นพ่อปวดหัวเพราะลูกสาวคนเดียวแมนขึ้นทุกวัน ๆ

 

แต่นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องดีเพราะชัลยูสามารถดูแลตัวเองได้ และไม่เคยทำให้พ่อและคนในครอบครัวผิดหวัง คนที่บ้านมั่นใจว่าชัลยูไมเป็นอันตรายแน่ ๆ แต่นั่นก็ลูกสาวคนเดียว จะไม่ห่วงเลยก็คงไม่ได้ ได้เพียงเฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ และหวังว่าสักวันจะมีคนที่สามารถปกป้องและดูแลชัลยูแทนคนเป็นพ่อได้

 

พ่อก็หวังเอาไว้แค่นั้นจริง ๆ

 

 

..

 

ตอนนี้ชัลยูกลับคิดว่าตัวเองไม่ต้องการคนดูแล เพราะแค่คนที่บ้านนั่นมากพอที่จะดูแลเธอไปทั้งชีวิต ไม่ได้ประมาท แต่เธอก็เชื่อว่าไม่มีใครปล่อยให้เธอเป็นอันตรายหรอก ส่วนเรื่องความรักนั้นเธอก็ไม่ได้สนใจนัก มีเพียงครอบครัวที่ดี เพื่อนที่ดี แค่นี้ชัลยูก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

 

แต่โชคชะตาคงเล่นตลกร้ายกับชัลยูอยู่ดี เมื่อจู่ ๆ เธอเกิดนึกอยากจะดูแลใครสักคนขึ้นมา หน้าตาของใครบางคนและเส้นผมสีม่วงอ่อนก็ปรากฏขึ้นมาในความคิด จนหญิงสาวต้องแค่นหัวเราะกับความคิดตัวเองที่นึกอยากจะดูแลผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา

 

ก็เล่นตัวเล็กน่าทะนุถนอมแบบนั้น ใครจะไม่คิดกันล่ะ

 

...

 

ชัลยูถือกล่องลังใบสุดท้ายเข้าหอตัวเองก็พลางนึกไปเรื่อยเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น จะว่าไปก็ไม่ได้แวะเวียนไปที่คณะอักษรฯเลยสักครั้งตั้งแต่แอมเบอร์และคริสตัลเป็นแฟนกัน เพราะว่างานและโปรเจกต์ของวิศวะที่มากขึ้น ทำให้ดาวคณะอย่างคริสตัลก็เป็นฝ่ายถ่อมาหาแฟนหน้าหล่อที่คณะแทน ทำให้ชัลยูไม่ได้ก้าวไปเหยียบคณะอักษรฯอีกเลย

 

ชัลยูกดลิฟต์ชั้นล่างเพื่อรอโดยสารขึ้นไปด้านบน ดวงตากลมโตก็เอาแต่มองนู่นนี่ไม่ได้สนใจอะไรมากนักจนเมื่อสัญญาณเตือนว่าประตูกำลังจะเปิดออก และขณะที่บานเหล็กสีเงินเคลื่อนออกจากกันเผยให้เห็นห้องโดยสารด้านใน ขณะนั้นเองทุกอย่างรอบตัวเธอนิ่งเหมือนถูกหยุดเวลา

 

นั่นมันผู้หญิงผมม่วงคนนั้นนี่...

 

คนตัวเล็กในลิฟต์เงยหน้าขึ้นจากเครื่องมือสื่อสารเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินแทรกผ่านตัวของชัลยูไปทันที โดยที่มีดวงตาคู่สวยของชัลยูจับจ้องอย่างไม่เชื่อสายตา ใช่ เธอแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยสักนิดว่าจะได้เจอเธอคนนั้นอีกครั้งที่หอแบบนี้

 

เธอพักอยู่ที่นี่อย่างนั้นหรอ..

 

คำถามแรกผุดขึ้นมาในหัวและทำให้ชัลยูต้องการที่ค้นหาความจริง หลังจากนั้นเกือบสองสัปดาห์ชัลยูสอดส่องสายตาทุกครั้งที่เข้าออกหอพักเผื่อจะได้เจอผู้หญิงผมสั้นคนนั้นอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีวี่แววเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวถอนหายใจเพราะเสียดายโอกาสที่จะได้เจอเธอคนนั้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะเข้าข้าง เธอเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองซักผ้าทิ้งเอาไว้เกือบชั่วโมงก็ทำเอาร่างโปร่งรีบพรวดพราดออกจากห้องด้วยความรวดเร็ว

 

และดูท่าเพราะเธอจะรีบจนเกินเหตุ ในขณะที่เปิดประตูพรวดออกมาก็ได้ยินเสียงของหนักหลายอย่างกระทบพื้น ดวงตากลมก็เบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าตนเองเป็นสาเหตุทำให้อีกฝ่ายตกใจแล้วทำของหล่นลงกับพื้น

 

ขอโทษนะคะกล่าวขอโทษอีกฝ่ายด้วยความรวดเร็วก่อนจะก้มลงไปช่วยเก็บหนังสือหลายเล่มที่กระจัดกระจายไปทั่ว จนเมื่อได้เงยหน้ามองเจ้าของหนังสือเหล่านั้นนั่นแหละ จู่ ๆ ก็เหมือนลมหายใจขาดห้วงไปช่วงหนึ่ง..

 

บ้าหน่า..

 

คนตรงหน้าคือผู้หญิงที่เธอเอาแต่เฝ้ามองหาเกือบสองอาทิตย์ แต่สิ่งที่แปลกตาไปก็คือผมที่เคยเป็นสีม่วงอ่อนกลายเป็นสีบลอนด์สว่างแทน

 

ไม่รู้ว่าทำไมผู้หญิงตรงหน้าถึงจ้องมองเธอเหมือนกัน เกือบสักนาทีเห็นจะได้ที่เราเอาแต่เงียบแล้วจ้องหน้ากันอยู่แบบนั้น จนชัลยูต้องเรียกสติอีกฝ่าย ทันทีที่รู้สึกตัวร่างบางนั่นก็รีบหอบกองหนังสือแล้วลุกขึ้นยืนเต็มตัว

 

ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะคะคนตัวเล็กตรงหน้าพูดพร้อมกับค้อมหัวลงให้ชัลยูเล็กน้อยจนหญิงสาวอดเกรงใจไม่ได้ ที่จริงคนตรงหน้าก็ไม่จำเป็นต้องก้มหัวกล่าวขอโทษด้วยซ้ำเพราะคนที่ผิดจริง ๆ คือเธอต่างหากที่พรวดพราดออกมาแบบนั้น

 

ไม่เป็นไรคล้ายกับตัวเองกำลังจะมีปัญหาเกี่ยวกับการสื่อสาร เพราะยิ่งจ้องใบหน้าเนียนนานเท่าไหร่ชัลยูก็รู้สึกถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัวจนต้องระบายออกมาในรูปแบบของการยิ้มเล็กน้อยเท่านั้น และดูท่าเธอเองก็ไม่สามารถยืนอยู่ตรงนี้ได้นานเหมือนกันงั้นขอตัวก่อน

 

รีบพูดชิงหนีก่อนที่เสียงเต้นหัวใจมันจะดังทะลุออกมาด้านนอก คนตัวเล็กตอบรับคำพูดของเธอก่อนที่ชัลยูจะพาตัวเองเดินไปเข้าลิฟต์แล้วยิ้มกว้างเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่ไหว ให้ตายสิ เมื่อครู่เหมือนหัวใจจะหลุดออกมาจริง ๆ พอคิดได้แบบนั้นก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับความพยายามตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมา อย่างน้อยก็ไม่ได้เสียเปล่าแถมยังได้รู้ด้วยว่าอีกฝ่ายพักอยู่ที่นี่ แต่ห้องไหนนั้นชัลยูก็ไม่ได้สนใจหรอก

 

มีโอกาสก็คงได้เจอกันอีกอยู่ดีนั่นแหละ




 

 

และดูท่าโอกาสที่ชัลยูว่านั้นมาจะเร็วจนไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะหลังจากวันนั้นชัลยูก็ได้เจอเธอคนนั้นบ่อย ๆ เวลาเข้าออกหอพัก หรือเจอกันหน้าลิฟต์ชั้นล่างบ้าง แต่ชัลยูก็ยังไม่รู้อยู่ดีนั้นแหละว่าคนตัวเล็กพักอยู่ห้องไหน

 

จริง ๆ แล้วแค่เห็นหน้าอีกฝ่ายบ่อยขึ้นก็ดีใจแล้วล่ะ

 

ฝนตกด้านนอกทำเอาความตั้งใจในการจะออกไปซื้อของเข้าห้องหายไปในพริบตา ตัดสินใจควงกุญแจรถลูกรักเดินเข้าลิฟต์และก็คิดต่อไปว่าจะทำอะไรต่อไปดีนอกจากอ่านหนังสือ ขณะที่กำลังจะกดหมายเลขชั้นก็มีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา เธอจึงกดเปิดลิฟต์ค้างรอไว้ จนเมื่อร่างเปียกปอนของใครบางคนแทรกตัวเข้ามาในลิฟต์นั่นแหละ ชัลยูรู้สึกหายใจไม่ค่อยทั่วท้องเลยสักนิด

 

ผู้หญิงผมสั้น..

 

ดูท่าคนตัวเล็กจะเพิ่งวิ่งฝ่าพายุฝนด้านนอกมา เสื้อนักศึกษาขาวบางแนบลำตัวจนเห็นอะไรต่อมิอะไร และอะไรสักอย่างสีเหลืองตรงสีข้างของอีกคนมันก็เด่นขึ้นมาจนคนมองอดกระพริบตาไม่ได้

 

สีเหลืองงั้นหรอ?

 

ขณะเอาแต่จ้องมองอีกฝ่ายอย่างเปิดเผย จู่ ๆ ใบหน้าเล็กก็หันมามองเธอเล็กน้อยด้วยแววตาสงสัย แต่ร่างโปร่งก็เบือนหน้าหลบทันก่อน ความเงียบที่แสนอึดอัดก่อตัวขึ้นในลิฟต์อีกครั้ง ชัลยูชำเลืองมองคนข้างกายที่ตอนนี้กำลังใช้ฝ่ามือลูบแขนเปียกน้ำไปมาจนดูท่าสงสาร

 

คล้ายกับลูกหมาตัวน้อยตกน้ำไม่มีผิด

 

จนเมื่อประตูลิฟต์เปิด หญิงสาวจึงเดินก้าวนำออกไปโดยไม่รอให้อีกฝ่ายออกก่อน จะหาว่าไม่มีมารยาทก็ได้ แต่ถ้าต้องทนยืนมองชั้นในสีเหลืองนั่นไปอีกสักพัก ชัลยูคงต้องปลิดชีพตัวเองอีกรอบแน่ ๆ ได้ยินเสียงเท้าเดินตามมาด้านหลังแต่ก็ไม่ได้หันไปมองว่าเป็นใคร จนเมื่อตอนที่ไขกุญแจห้องและคนด้านหลังก็กำลังหยิบกุญแจห้องออกมาไขเหมือนกันนั่นแหละ

 

 

ชัลยูจึงเข้าใจความหมายคำว่าเส้นผมบังภูเขาคืออะไร

 

 

ให้ตายสิ เกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมาผู้หญิงคนนี้อยู่ข้างห้องเธออย่างนั้นหรอ?

 

 

จนเมื่อร่างเล็กหายผลุบเข้าไปในห้องข้าง ๆ เธอนั่นแหละ ชัลยูก็กลายเป็นรูปปั้นยืนนิ่งจ้องประตูห้องข้าง ๆ ที่เพิ่งปิดไปเมื่อครู่ด้วยความรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก นี่จะเรียกว่าอะไรดี ซื่อบื้อ? โง่? หรือตาถั่วกันแน่ นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญเกินไปรึเปล่าที่ดันมาอยู่ห้องข้างกัน

 

ถึงแม้ว่าคำถามและความสงสัยจะมีมากมายในหัว แต่จังหวะนั้นปากอิ่มก็ยกยิ้มบางมองประตูบานนั้นแล้วแค่นหัวเราะให้ตัวเอง

 

อะไรมันจะโชคดีขนาดนั้น...



 

 

 

และหลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ชัลยูได้มีโอกาสคุยกับหญิงสาวห้องข้าง ๆ และได้รู้ว่าเธอชื่อ บยอนฮยอนบี เรียนอยู่คณะอักษรฯ แต่เรื่องคณะชัลยูไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะรู้อยู่แล้ว แต่ที่น่าสนใจสุด ๆ ก็คงจะเป็นชื่อของอีกฝ่ายนั่นแหละ

 

บยอน ฮยอนบี

 

รู้ชื่อแบบนี้แล้วจะได้เรียกถูกสักที

 

ฮยอนบีเป็นผู้หญิงคุยง่าย ยิ้มเก่งมากถึงมากที่สุด จนบางครั้งก็คิดว่าอีกฝ่ายยิ้มเรี่ยราดเกินจนไป ไม่ได้รำคาญนะ แต่ว่ามันน่ารักมากเกินจนอยากจะให้คนตัวเล็กหยุดยิ้มบ้างก็ได้ แต่พอเห็นหน้านิ่งหรือหน้าบูดบึ้งดูก็ยังไม่พ้นคำว่าน่ารักเหมือนเดิม

 

ไม่ว่าฮยอนบีจะทำสีหน้ายังไงชัลยูก็ว่าน่ารักทั้งนั้นแหละ

 

กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เอาแต่จ้องอีกฝ่ายแล้วสบถคำว่าน่ารัก น่ารัก น่ารัก เป็นร้อยเป็นพันครั้งในใจเวลาที่อยู่ด้วยกัน อยากจะอยู่ด้วยตลอดเวลา นั่งมองอีกฝ่ายยิ้มทั้งวันก็ไม่มีเบื่อ หรือจะโดนงอนหน้างอง้ำใส่แค่ไหนก็ยอมง้อจนไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะหาย

 

ความสุขทางใจแบบนี้ หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วบอกเลย

 

ยิ่งได้โอกาสชิดใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น เธอยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเริ่มแปลกไป ไอ้อาการใจเต้นหน่ะมันยังเป็นทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ยิ่งถ้าได้จับมือหรืออยู่ใกล้ชิดอีกฝ่ายมาก ๆ ชัลยูก็รู้สึกอยากตายขึ้นมาดื้อ ๆ คนอะไรทำไมน่ารัก เหมาะกับสีเหลืองสุด ๆ

 

ฮยอนบีคงเป็นนิยามของคำว่าสีเหลือง

 

ทั้งน่ารัก อบอุ่น สดใสจนละสายตาไปไหนไม่ได้

 

ทั้งห่วงและก็หวงไม่อยากให้คนอื่นมอง

 

โดยเฉพาะรอยยิ้ม...

 

 

 

 

ชัลยูไม่เคยรู้ตัวมาก่อนว่าตัวเองจะเป็นคนขี้หวง เวลามีคนเอาแต่คอยจ้องขาขาว ๆ ของฮยอนบี มันน่าหงุดหงิดแค่ไหนที่คนพวกนั้นแทะโลมร่างบางทางสายตา อยากจะเดินเข้าไปตบหัวเรียงตัวแล้วด่ากราดให้สะใจ แต่นั้นก็คงจะเป็นการกระทำที่งี่เง่าเกินไป ชัลยูไม่มีสิทธิ์อะไรไปหึงหวงฮยอนบี เพราะสถานะตอนนี้ก็เป็นเพียงเพื่อนธรรมดาคนหนึ่งก็เท่านั้น

 

แต่เพื่อนกันก็หวงกันได้ไม่ใช่หรอ?

 

หลายครั้งที่ชัลยูจะพยายามทำให้คนตัวเล็กรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดา แต่นั่นก็คงจะเป็นเรื่องยากเกินความเข้าใจสำหรับฮยอนบี ไม่ว่าจะพูดหยอดหรืแกล้งจีบอีกฝ่ายมากน้อยแค่ไหน คนตัวเล็กก็เอาแต่หัวเราะแล้วเปลี่ยนเรื่องพูดไปเรื่อย แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ชัลยูก็แอบสังเกตเห็นใบหน้าที่ขึ้นสีของใบหน้าเนียนนั่น

 

แค่นั้นก็พอแล้วละมั้ง

 

 

ยิ่งไปกว่านั้นคือสาววิศวะรู้สึกโมโหและโกรธเคืองเป็นอย่างมากเมื่อมีคนทำท่าจะเข้ามาจีบฮยอนบี บอกตามตรงว่าไม่เคยหงุดหงิดใจอะไรขนาดนี้มาก่อน ยามที่อีกฝ่ายส่งยิ้มให้คนอื่นไปทั่ว อยากจะเอาเทปแลคซีนมาปิดปากบางนั่นไว้ไม่ก็จูบปิดปากซะเลยดีไหม

 

อืม.. วิธีนี้มันก็เข้าท่า

 

แต่ถ้าทำแบบนั้นจริง ๆ คงมองหน้าฮยอนบีไม่ติดแน่ ๆ

 

หงุดหงิดใจยิ่งกว่านั้นคือร่างบางเอ่ยบอกว่าไม่ได้ชอบผู้หญิง คล้ายกับถูกค้อนปอนด์ทุบหัวอย่างรุนแรงจนสะเทือนเหมือนแผ่นดินไหว สมองมันตื้อตันไปหมดที่เผลอคิดเองเออเองคนเดียวมาตลอดว่าฮยอนบีอาจจะหวั่นไหวกับเธอบ้างก็ได้

 

สักนิดก็ยังดี

 

แต่ไม่เลย ชัลยูคิดเองมาตลอด สุดท้ายก็กลายเป็นฝ่ายมานั่งเศร้าสั่งเบียร์ดื่มย้อมใจให้แก่ความรักที่ยังไม่ทันได้เริ่มต้น

 

หืม? ความรักงั้นหรอ?

 

หญิงสาวไม่ได้สัมผัสคำว่าความรักมานานแค่ไหนแล้ว อาจจะเพราะได้รับความรักแบบครอบครัวและเพื่อนพ้องเยอะมากเกินไปจนกลายเป็นคนที่ไม่เคยสนใจความรักในรูปแบบของคนรัก หากสิ่งที่กำลังรู้สึกกับฮยอนบีนั่นคือความรักที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อน นั่นก็คงทำให้ชัลยูเข็ดหลาบกับความรักแบบนี้ไปอีกพักใหญ่

 

ทำไมมันถึงได้เจ็บจี๊ดแบบนี้กันนะ

 

แผลเจ็บก็มักจะถูกเยียวยา ไม่ว่าจะด้วยเวลาหรืออะไรก็ตาม แต่สิ่งที่มาเยียวยาชัลยูได้นั่นก็คือฝ่ามือนุ่มที่คอยเช็ดเหงื่อตามไรผมให้ คอยจับมือและบีบแน่นเหมือนเป็นคำพูดที่บอกว่า เธอยังอยู่ตรงนี้ และอีกหลาย ๆ อย่างที่ทำให้หัวใจบอบช้ำของชัลยูค่อย ๆ ฟื้นตัวขึ้นมา

 

 

รวมถึงจูบแรกของเราในคืนนั้น

 

 

บอกตามตรงว่าชัลยูไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินอีกฝ่ายด้วยการจูบกลีบปากบางที่เผยออยู่เลยสักนิด นี่ถ้าไม่รวมฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกาย กลิ่นหอมเจือจางของฮยอนบี หรือริมฝีปากฉ่ำวาวนั่น สาบานได้ว่าชัลยูจะยอมแข็งใจกับตัวเองสักนิด และจะไม่จู่โจมแบบนั้นเด็ดขาด

 

แต่ก็นั่นแหละ ใครจะอดใจไหว

 

เผลอปล่อยเนื้อปล่อยตัวปล่อยหัวใจและร่างกายตัวเองให้ได้ทำตามความคิดอย่างไม่คิดจะหยุดยั้งตัวเอง ปลดปล่อยความรู้สึกทุกอย่างผ่านรสจูบอย่างนุ่มนวลคล้ายกับคนกึ่งหลับกึ่งตื่น ถ้านี่เรียกได้ว่ามันคือความฝัน ชัลยูก็ขอเลือกที่จะไม่ตื่นลืมตาขึ้นมาเด็ดขาด

 

แต่ถ้าหากว่านี่คือความจริง ชัลยูก็อยากจะจูบอีกคนย้ำซ้ำ ๆ ว่าจริง ๆ แล้วเธอรู้สึก..

 

 

 

ชอบ




และเพราะความฝันนั่นแหละทำเอาชัลยูรู้สึกประหลาดใจทุกครั้งเวลาเจอหน้าฮยอนบี บอกตามตรงว่ารู้สึกแปลกที่ไม่ค่อยเห็นหน้าอีกฝ่ายหลังคืนนั้น ในหัวมีคำถามมากมายที่ต้องการคำตอบ รวมถึงอาการกึ่งฝันกึ่งตื่นตลอดเวลานั่นด้วย

 

ฝันว่าจูบฮยอนบี ..

 

จูบฮยอนบีเนี่ยนะ?

 

ชัลยูจูบฮยอนบีจริง ๆ หรอ

 

...

 

 

คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวมาเกือบสัปดาห์ ไม่ว่าจะพยายามไลน์หาก็แล้ว โทรหาก็แล้ว ไปเคาะที่ห้องก็แล้ว หรือแม้แต่การตามไปถึงหน้าคณะ ก็ไม่มีวี่แววร่างบางเลยสักนิด มันหมายความว่ายังไงกันนะ ..

 

จนเมื่อแอมเบอร์โทรมาเล่าให้ฟังนั้นแหละถึงได้รู้ว่าฮยอนบีไปนอนหอคริสตัลได้สักพักแล้ว มันยิ่งเพิ่มความสงสัยให้แก่สาววิศวะมากเป็นเท่าตัวว่าทำไมอีกฝ่ายถึงต้องถ่อไปนอนไกลถึงหอเพื่อนสาวทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วหอที่พวกเธอพักนั่นใกล้มหาลัยมากกว่าอีก

 

ยังไม่ทันจะได้คลายปมที่ค้างคาคริสตัลก็โทรมาบอกให้หาข้าวหาน้ำไปให้ฮยอนบีที่ห้องหน่อย แน่นอนว่าเธอยอมละทิ้งภาระทุกอย่างแล้วรีบจัดแจงหาของให้อีกฝ่ายทันที จนเมื่อเห็นว่าฮยอนบีเลี่ยงเธออยู่แล้ววิ่งหนีคล้ายกับคนหลบหน้า

 

บอกเลยว่าหัวใจของชัลยูแทบร่วงหล่นไปอยู่ตรงปลายเท้าตอนที่อีกฝ่ายปล่อยให้เธอยืนเจ็บเท้าอยู่คนเดียวแล้วเดินหนีหายไปจากบันไดหนีไฟ

 

ทำไมฮยอนบีต้องหลบหน้าเธอด้วย

 

...

 

คล้ายกับอาการสมองตื้อไปชั่วขณะหลังจากที่เดินหันหลังกลับออกไปที่หน้าหอ จู่ ๆ คริสตัลก็เดินเข้ามาแล้วลากกลับไปยังหน้าห้องตัวเองบอกให้เธอยืนรออยู่หน้านี้ก่อนที่หญิงสาวจะหายเข้าไปในห้อง ถือว่าเป็นช่วงเวลาเงียบ ๆ ที่ชัลยูได้ใช้ความคิดทบทวนกับตัวเองว่าอะไรทำให้ฮยอนบีหลบหน้าเธอ จนเมื่อได้เจอหน้าร่างบางอีกครั้ง สายตาของฮยอนบีก็เหมือนกับมีดที่ค่อย ๆ กรีดหัวใจของเธอทีละนิด

 

ก่อนที่จะแทงทะลุเข้ามาตอนที่น้ำตาของอีกฝ่ายเอ่อล้นออกมาจนอาบแก้มขาว

 

ชัลยูไม่เคยรู้สึกผิดกับการกระทำเรื่องไหนมาก่อนจนมาเจอคนตรงหน้า เป็นความรู้สึกผิดชนิดที่ยอมก้มหัวให้อีกฝ่ายโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง น้ำตาของฮยอนบีทำให้ชัลยูรู้สึกเหมือนเป็นคนชั่วขึ้นมาในพริบตาและยิ่งตอนที่อีกฝ่ายปัดมือเธอออก อะไรบางอย่างก็สั่งให้เรียวแขนของเธอโอบเอวเล็กเข้ามาชิดแล้วประทับจูบอีกรอบ

 

เป็นจูบที่รู้สึกผิดและกล่าวขอโทษในเวลาเดียวกัน ในตอนเริ่มมันรุนแรงเพราะชัลยูสับสนว่าทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะอะไร สิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวนั้นเป็นความจริงหรือไม่ เมื่อสัมผัสซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง ภาพเก่าในคืนนั้นก็ย้อนกลับเข้ามาจนข้อสงสัยเธอกระจ่าง ปมในหัวทุกอย่างถูกคลี่คลาย สัมผัสตรงริมฝีปากแปรเปลี่ยนเป็นความละเมียดละไม มอบจูบอ่อนโยนให้คนตัวเล็กอีกครั้ง

 

มอบความรู้สึกทุกอย่างถ่ายทอดผ่านการจูบในครั้งที่สอง เป็นจูบที่ไม่ได้หวานมากแต่ก็ไม่ได้ขมปร่าจนต้องผละออก ค่อย ๆ ส่งต่อความรู้สึกไปทีละนิด ทีละนิด อย่างช้า ๆ และหวังว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจว่าทำไมชัลยูถึงทำแบบนั้น

 

นับว่าเป็นการยืนยันความรู้สึกที่มีของตัวเองทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกอยากอยู่ใกล้ ๆ อยากให้อีกฝ่ายยิ้มให้เธอคนเดียว ความรู้สึกหึงหวงเวลาที่มีคนมองฮยอนบีหรืออาการหงุดหงิดที่เวลาอีกคนเอาแต่หลบหน้า ทุกอย่างหายไปแล้วกลับกลายเป็นความรู้สึกหนักแน่นเข้ามาแทนที่

 

 


เราชอบเธอจริง ๆ

 

 

 

และนั่นก็คงจะเป็นความรู้สึกที่ชัดเจนในตอนนี้ที่ชัลยูพูดให้ฮยอนบีได้ยิน เธอไม่รู้หรอกว่าคนตัวเล็กจะรู้สึกแบบเดียวกับที่เธอรู้สึกไหม หากแต่เธอมั่นใจว่าอย่างน้อยฮยอนบีเองก็ต้องหวั่นไหวกับการกระทำของเธอบ้าง ไม่งั้นอีกฝ่ายคงไม่จูบตอบกลับมา

 

 

จริงอยู่ที่ปาร์คชัลยูได้รับความรักมากมายจาเพื่อนและครอบครัว หากแต่ความรักแบบคนรักนั้น เธอเองก็แทบจะไม่มีประสบการณ์ ไม่เข้าใจหรอกว่ามันรู้สึกยังไงบ้าง แต่ตอนนี้คำตอบทุกอย่างชัดเจนขึ้นเพราะคนตรงหน้า

 

 

ความรักคือการให้ ความรักคือการอยากดูแล ความรักคือการอยากอยู่ใกล้ชิดอีกฝ่าย และความรักคือการเห็นคนที่เรารักมีความสุข

 

 

รอยยิ้ม นั่นคือสิ่งที่ชัลยูอยากได้จากฮยอนบี

 

น้ำตา นั่นคือสิ่งที่ชัลยูเกลียดมากที่สุดเมื่ออยู่ใบหน้าของฮยอนบี

 

 

ชัลยูอยากให้ฮยอนบีมีความสุขเวลาที่ได้อยู่กับเธอ จากนี้ไปไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ขอแค่ให้ฮยอนบียิ้มกับเธอไปทุก ๆ วัน มีความสุขไปทุก ๆ วันกับเธอแค่นั้น

 

 

 

 

แค่นั้นจริง ๆ

 




































เห่ย บ้านชัลยูมีพี่ชายและพี่ญาติเยอะมาก
จับจองแปบ
5555555555555555555555555555555

เป็นพาร์ทที่ตอนแรกเราบังเอิญเขียนมันขึ้นมา
เพราะเนื้อหาจริงๆมันจะต่อจากนี้
แต่ไม่คิดว่าจะขยายความยาวจนเป็นบทเดียวได้..

ขอลงเยลโล่วเกิร์ลในบทความนี้เป็นบทความสุดท้ายละกัน
ตอนหน้าเจอกันที่บทความนู้นนะ
ใครยังไม่ได้กดติดตามก็ไปเล้ยยยยยย


เย้ๆ

สุดท้ายนี้เจอคำผิดหรือตะงิดใจก็ทักท้วงได้
รักทุกคล ขอบคุณค่า


ชัลบีเปิดโอนแล้วนะฮับ


#ฟิคคลังฝัน #ชัลบี














O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,476 ความคิดเห็น

  1. #6087 999% (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 00:54
    โอ้โหหหดูความท็อปฟอร์มของคุณชัลยู บ้าจีง! ร้ายกาจไม่เบานะคะ
    #6,087
    0
  2. #6081 PitchayapaPK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 18:13
    เราไม่เคยอ่านญญ.เลยเรื่องนี้เรื่องแรกเป็นชานแบคด้วยคือติดมากกก ดีมากเราอยากให้ไรท์แต่งญญ.เป็นเรื่องที่แยกออกมาอีกเราชอบฮื่อ💛
    #6,081
    0
  3. #5782 pim pimmi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:39
    ชอบบบบ
    #5,782
    0
  4. #4519 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 00:44
    ดูจากครอบชัลยูแล้ว ไม่แปลกนะที่จะชอบฮยอนบีขอพี่ชายสักคนได้มั้ย? แต่เล่นบรรยายซะหลงตามเลยงะ
    #4,519
    0
  5. #1821 ONPCY. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 01:29
    เจอผู้หญิงมาทั้งชีวิต ชอบผช.สิแปลก... 5555555
    #1,821
    0
  6. #1094 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 23:59
    พี่ชายชัลยูนี่มีแฟนยังคะ5555555
    #1,094
    0
  7. #604 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 14:03
    ชัลยูน่าร้าก
    #604
    0
  8. #543 น้ำหนึ่งแอนด์เครย์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 10:19
    โว้ยยยยย ทำไมถึงหลงรักชัลยูอย่างเน้
    #543
    0
  9. #542 เคแอล9091 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 01:07
    ชัลยูนี่เท๊เท่
    #542
    0
  10. #536 คุมะยอลลล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:34
    หลงรักชัลยูค่ะ กรี๊ดดดด เท่อะไรขนาดนี้
    #536
    0
  11. #535 2twinss (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 10:13
    ชานยอลเป็นสาปัติ ฮืออออออ เขินแรง เขินชัลยู เขินทุกอย่างงงงงง แงงงงงง เราจะบ้าตายยย คืออ่านตอนนี้แล้วมาได้แค่ครึ่งตอนปวดขี้มาก เราทนไม่ไหวรีบไปขี้แล้วกลับมาอ่านต่ออย่างไว 5555555555555666
    #535
    0
  12. #532 peemyns_68 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 03:38
    ชัลยูอปป้า ชอบมาตั้งนานเลย งุ้ยเขิน ฮิฮิ นั่ลรั่กอ้าาา
    #532
    0
  13. #531 Nursery*purr-fect (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 02:47
    อัลไลลลลลลลล จริงๆแล้วชัลยูแฝงความเบี้ยนมานานแล้วแต่ไม่รู้ตัวนะ 555555555 โอโหแอบชอบฮยอนบีมานานแล้วก็ไม่บอก ร้ายไม่เบานะชัลยู
    #531
    0
  14. #528 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 23:59
    งื้อออ ชัลยู
    #528
    0
  15. #526 Baifer77 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 23:34
    อร้ากกกกก ชัลบี ชัลบี ชัลบี !
    #526
    0
  16. #525 Beebee ja (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 21:23
    55555555 เราไปรอแล้วไม่เห็นเคลื่อนไหวอะไร เลยลองกลับมาดูบทความเดิม แล้วก็เจอจริงๆ อิอิ ติ่งชัลยูอย่างเต็มตัวเลยฮับ ^ ^
    #525
    0
  17. #524 MindCB (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 20:43
    รักแรกพบของปาร์คชัลยูคนเท่
    แอบปลื้มชัลยูอยู่ห่างๆ
    #524
    0
  18. #523 Bbaayeol (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 19:36
    อยากได้ชัลยู จะเอา ฮือออออออ หลงเเรง อยากได้ อยากได้ อยากได้ . ???
    #523
    0
  19. #522 FeiFei_nanny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 19:01
    ไม่อะไรจะพูดค่ะ..แค่บอกเลยว่าอยากเป็นเมียชัลยู อ้ากกกกกกกกกกกกก ;//////; ดิ้นแรงๆ
    #522
    0
  20. #521 babemay (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:37
    โอ้ยยยยยยยคือโรแมนติกเนอะน่ารักมากเลย ชัลยูชอบฮยอนบีก่อนอยู่แล้วส่วนฮยอนบีก็แบบแอบชมชัลยูว่าเท่อยู่ห่างๆ กรี๊ดคือดี 5555555555555555
    #521
    0
  21. #520 บี.เหลือง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:07
    เริ่มจะหลงรักฮยอนบีผ่านชัลยูแล้วนะ ฮื่ออ . อะไรๆก็มีแต่คำว่า น่ารัก น่ารัก น่ารัก งื่ออ..
    #520
    0
  22. #519 my'sunshine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 17:01
    รออออออออออ  นะค่ะ 

    ชัลยูอปป้า!!!!
    #519
    0
  23. #518 ♥kaejaa♥ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 16:52
    ได้ชัลยูสักครั้งจะเป็นบุญหัวมาก 5555555555555555555555555555555555
    #518
    0
  24. #517 Chompu Sangsiri (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 16:49
    อ่านแล้วรู้สึกว่าอยากชัลยูอ่ะ โอ้ยยยยชอบมาก??
    #517
    0
  25. #516 CHANFECT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 16:33
    เค้าขอชานยอลนะชัลยู
    #516
    0