♥ 키스 KIDDIN'KISS วิกฤตนัก ดันต้องรักคนแปลกหน้า!

ตอนที่ 5 : ♥♥ 키스 KIDDIN'KISS } 2.2 Kris’ and kiss

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 467 ครั้ง
    10 ธ.ค. 62




♥ 키스 KIDDIN'KISS } 2.2 Kris’ and 

 “ไว้จะลองคิดดู”


OoO! จะ-ลอง-คิด-ดู!!!  ที่พูดเนี่ย ฉันไม่ได้เสนอนายนะยะ! ฉันแค่ตั้งข้อสงสัยเฉยๆย่ะ อย่าคิดอะไรที่ตรงข้ามกันนักจะได้มั้ยฮะ โอ๊ย เพลีย แค่นั่งหายใจใกล้อีตาบ้านี่หนึ่งนาทีก็ทำให้ฉันประสาทเสียไปหลายตลบแล้วนะ!


“หุบปากไปเลย ไอ้บ้า -_-^” ฉันเบ้หน้าใส่อีตานั่นทันทีก่อนจะยกถุงยาที่เขาเอามาให้ขึ้นมาบนโต๊ะอาหาร “ว่าแต่ว่า ไอ้เนี่ยกินยังไง นายได้ถามมารึเปล่า?


“กิน...” หมอนั่นปรายสายตามามองแล้วทำท่าคิดไม่ตก เฮ้ยๆ ดีๆนะเฟ้ย ถ้ากินผิดมันเป็นอันตรายต่อชีวิตสุดสวยนะเออ “กับน้ำ”


ฉันเลิกคิ้วสูงแล้วกะพริบตาปริบๆอย่างไม่เข้าใจ เออ ฉันรู้แล้วว่าต้องกินกับน้ำ ที่ฉันหมายถึงคือกินก่อนอาหาร หลังอาหาร เมื่อไหร่ยังไงต่างหากเฟ้ย! ฉันคงไม่บ้ากินยาพร้อมโอวันตินหรอกย่ะ –O-!


“นายไม่ได้ถามเค้ามาหรือนายไม่ได้ฟัง?” ฉันพูดเสียงต่ำทำให้อีตานั่นเหลือบสายตาไปมองทางอื่นอย่างเนียนๆ และถ้าให้ฉันเดาคงเป็นอย่างหลังซะมากกว่า! หนอย เรื่องแค่นี้ต้องให้ฉันสั่งด้วยเหรอฟ่ะ ฉันเริ่มจะสงสัยแล้วนะว่าเขาใช้ชีวิตมาบนโลกได้จนโตเป็นควายขนาดนี้ได้ยังไงน่ะ!


“ปวดหัวเป็นบ้า!


“อือ”


เวรของปั้นหยาจริงๆ T_T


“ถามจริงๆนะ” ฉันโพล่งขึ้นแล้วเอาส้อมเขี่ยข้าวเล่น “เมื่อวานนายเมารึเปล่า?


ถ้าตอบว่าไม่เมา มีเฮค่ะ -_-+


“ไม่...”


“นาย!” ฉันลุกพรวดก่อนจะจ้องตาเขาถลึง ถ้านายไม่เมาแสดงว่านายฉวยโอกาสกับฉันใช่มั้ย หา! เลวที่สุด! อ๊าก ฉันจะฆ่านายคริส! นายมาทำลายความบริสุทธิ์และจิตใจของหญิงสาวคนนี้ได้ยังไงยะ จิตใจทำด้วยอะไร ฮือ TOT


“ไม่กินเหรอ?” เขาถามเสียงเรียบก่อนจะตักแกงใส่จานข้าวฉันด้วยท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว


“นายฟังฉันอยู่มั้ยเนี่ยฮะ?


?” อีตานั่นทำตาแป๋วทำให้ฉันเดือดปุดๆจนควันแทบจะออกหู เอาส้อมทิ่มตาให้ตายเลยซะดีมั้ยเนี่ย อีตาบ้าเอ๊ย!


“เมื่อวานนายเมารึเปล่า?” ฉันถามทวนอีกครั้ง


“อร่อยดีนะ”


ย๊ากกก! คริส! ไอ้บ้า ไอ้งี่เง่า นายช่วยดึงสติตัวเองออกมาจากจักรวาลเล็กๆในมันสมองเม็ดถั่วน้อยของนายก่อนจะได้มั้ยฟ่ะ! ฟังฉันบ้างสิเฟ้ย! โอ๊ย ปั้นหยาเครียด จะคุยกับอีตานี่แต่ละทีสูญเสียพลังงานมหาศาลเหลือเกิน =^=


“ฉันคุยกับคนอยู่จริงๆใช่มั้ยเนี่ย พระเจ้า –O-


“อือ” เขาพยักหน้ารับ เมื่อกี้ไม่ใช่คำถามเฟ้ย! ทีถามล่ะไม่ตอบ ฉันจะทำยังไงกับหมอนี่ดีวะเนี่ย หงุดหงิดที่สุด


“เฮ้อ ชาตินี้จะคุยกับนายรู้เรื่องมั้ยเนี่ย” ฉันถอนหายใจออกมายาวเหยียดด้วยความละเหี่ยใจ ใครก็ได้บอกปั้นหยาที หมอนี่สร่างเมารึยัง -_-;;


“ฉัน?” เขาเลิกคิ้วสูงก่อนจะวางช้อนแล้วชี้นิ้วไปที่ตัวเองเออ นายนั่นแหละ ก็ตอนนี้มีกันอยู่สองคนนี่เฟ้ย –O-


“ใช่น่ะสิ ฉันถามอะไรนายก็ไปคนละเรื่องตลอด ฉันเหนื่อยแล้วนะ”


 “ต้องทำยังไงนายถึงจะเข้าใจที่ฉันพูดเนี่ย เฮ้อ” ฉันกุมขมับก่อนจะชำเลืองตาไปมองอีตานั่นที่ยังคงกะพริบตาปริบๆ เออ ที่บ่นๆไปเมื่อกี้ก็ไม่รู้จะออสโมซิสเข้ามันสมองเขาบ้างรึเปล่า เพลียเว่อร์เจ้าค่ะ -_-^


“ไม่ยากหรอก”


หือ O-O? ฉันเบิกตาโตเมื่อจู่ๆหมอนั่นก็ลุกพรวดแล้วเดินดุ่มๆมาทางฉันพร้อมด้วยออร่าไม่น่าไว้วางใจ


“อะ อะไร ลุกมาทำไม จะกลับแล้วใช่มั้ย –O-;;” ฉันถอยกรูดแล้วตั้งท่ามวยไทยไว้ป้องกันตัว จริงๆแล้วฉันก็ตั้งท่าขู่ไปงั้นแหละ แต่ถ้าหมอนั่นเข้ามา ฉันวิ่งจริงๆด้วย -_-;;


“ยัง” เขาว่าก่อนจะกดมือที่กำหมัดของฉันลงและตามด้วยการช้อนตัวฉันขึ้นแบบไม่ให้ทันตั้งตัว


พรึ่บ! เฮ้ย! อะไรฟะเนี่ย! O[]o! จู่ๆก็เข้ามาอุ้ม ฉันนอนตัวเกร็งในวงแขนแข็งแรงแล้วอ้าปากพะงาบๆมองหน้าเรียวที่ชายนัยน์ตาสีเฮเซลสุดเซ็กซี่นั่นลงมาอย่างเจ้าเล่ห์


อา หล่อสะพรึงมากค่า เวร! ไม่ใช่เวลาจะมาตื่นเต้นซะหน่อย อีตาบ้านี่กำลังลวนลามฉันอยู่นะ >O<//


“คะ คริส! ปล่อยฉันลงนะ!


“อือ”


...แต่ไม่ปล่อย แล้วนายจะตอบรับฉันทำแป๊ะอะไรฮะ TOT


“ถ้าไม่ปล่อยฉันจะร้องลั่นห้องจริงๆด้วย!” ฉันว่าพร้อมกับพยายามหยิกไปที่ท้องของอีตานั่นแต่กลับปรากฏว่ามันแน่นและแข็งยิ่งกว่าปูนซีเมนต์ ขอเดาว่ามันคือกล้ามซิกแพ็ก -.,-


“เมื่อวานก็ร้อง” อีตานั่นพูดเสียงนิ่งแต่กลับเสียดแทงจิตใจฉันอย่างรุนแรง


ร้อง? ร้องอะไร? OoO! พูดดีๆนะ ใครร้อง บ้า ไม่ใช่ฉ๊านนน! ม่ายจริ๊งงง! ใส่ร้ายค่า ข่าวโคมลอย ไม่มีหลักฐานอย่ามาปรักปรำฉันจะได้มั้ย TOT


“ดังมาก”


OoO! ดังมาก! คุณพระ!


“ระ ร้องอะไร ใครร้อง พูดให้เคลียร์นะ!” ฉันโวยวายแล้วตีหน้าอกอีตานั่นตุบๆแต่ก็ดูเหมือนจะไม่สะเทือนเพราะใบหน้าของเขาก็ยังคงนิ่งเหมือนเดิมแถมยังตบท้ายด้วยการใช้สายตามองหน้าฉันเพื่อบอกว่าใครร้องแทนคำพูด


นี่สินะ ที่เค้าเรียกว่า มองตาก็รู้ใจ ฮือๆ แล้วข้างห้องจะมองฉันเป็นคนยังไงเนี่ย หมดกัน ปั้นหยาY_Y


[2]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 467 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #58 prae_armybts (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 21:42
    อิชั้นสงสารนางเอกมากเลย​ ณ​

    จุดๆนี้​ คือแบบ​ คริส!

    ถ้าจะมึนขนาดนี้นะ​ ห่วย​ อยากจะกรีดน้องทุกทีเล้ย
    #58
    0
  2. #30 Tankky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 00:42
    ซุนสุด อึนสุด
    #30
    0
  3. #29 Annimals2530 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:33

    ไม่ชอบพูด​ ชอบทำ​555
    #29
    0