♥ 키스 KIDDIN'KISS วิกฤตนัก ดันต้องรักคนแปลกหน้า!

ตอนที่ 29 : ♥♥ 키스 KIDDIN'KISS. 11.2 Hey Gurl! Holla again J

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 273 ครั้ง
    19 ก.พ. 63




♥ 키스 KIDDIN'KISS. 11.2

 Hey Gurl! Holla again J


“หนูน้อย” 


“...”

 “เมื่อไหร่คลอด”

โอย ให้ตาย ระบบประมวลผลสมองอีตานี่ยิ่งแปลกประหลาดผิดมนุษย์มนาคลับคลาคล้ายจะเป็นต่างดาว คนนะไม่ใช่ขี้จะได้ท้องทีคลอดในสามวันสี่วัน! อีตาบ้า! แต่ขอกรี๊ดกร๊าดตรงที่อีตานี่ดันโง่เชื่อฉันด้วยค่า >O<! บื้อไม่เคยแคร์ใครเลยจริงๆ โฮะๆๆๆ

“เลิกไร้สาระสักที เอาแขนออกไปด้วยนายจะสิงฉันหรือไง”

“อือ”

ฉันไม่ได้ต้องการคำตอบเลยนะ คริส -___-^ ฉันถอนหายใจยาวด้วยความปวดหัวเพราะไม่เคยคุยกับใครแล้วลำบากปากขนาดนี้มาก่อน โกรธจนเหนื่อยอีตานี่ก็ยังไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด อยู่ๆอีตาคริสก็คว้าโทรศัพท์มือถือไปทำให้ฉันเบิกตาโพลง เฮ้ยๆ! เดี๋ยวเซ่ ยังไม่ได้ลบเลยนะ!

“เอาไปไหน! ฉันยังไม่ได้ลบเลยนะคริส! อย่ามาขี้โกงนะ!” ฉันโวยวายแล้วยืดมือออกไปแย่งโทรศัพท์แต่ผิดคาดที่หมอนั่นไม่ได้เอาโทรศัพท์หนีแต่กลับถอดซิมการ์ดเก็บไว้และยื่นมันคืนให้ฉันแทน!

“อะไร?

“ให้” เขาพูดเสียงเรียบแถมยังยื่นให้กันง่ายๆทั้งที่โทรศัพท์รุ่นนี้ราคาก็เอาเรื่องอยู่ใช่ย่อย

“...”

“นี่ก็ให้” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นพร้อมนิ้วเรียวชี้ไปที่ตัวเองก่อนจะระบายยิ้มหวาน รอยยิ้มที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่มีอะไรเจือปนอยู่ในนั้นเป็นครั้งแรก ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ อยู่ๆฉันก็เห็นแสงส่องสว่างไสวเปล่งประกายออกมาจากใบหน้าของคนสุดมึน กลิตเตอร์มุ้งมิ้งและดอกไม้ผุดบานกรุบกริบราวกับอยู่ในการ์ตูนตาหวานและทุกอย่างนั้นมันมาพร้อมกับเสียงที่น่ารำคาญ...

ตึก ตัก ตึก ตัก

ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงอ่ะ! TOT ฉันกลัวใช่มั้ย? ใช่คงเป็นเพราะกลัวอีตานี่แน่ๆ ไม่มีทางเป็นเรื่องอื่นไปได้หรอก!

เกลียด...เกลียด ท่องไว้นะปั้นหยา ท่องไว้ ฮือๆ

“ไม่ได้อยากได้สักหน่อย โทรศัพท์นี่ฉันก็จะลบคลิปเท่านั้นเอง จะเอามาให้ทำไมบ้านรวยนักเหรอ?” ฉันว่าพลางเหล่สายตาไปทางอื่น

“อือ”

จริงเดะ O.o! นี่ตอบตามความจริงหรือตอบแบบส่งๆ ไอ้คำว่าอือของนายเชื่อใจได้ที่ไหน ใครๆก็รู้ (-_-;;)

“เอ่อ...” ฉันเบือนสายตาไปทางอื่นระงับอารมณ์พลุ่งพล่านที่ทำให้ร้อนวาบที่ใบหน้าจนแดงเป็นลูกตำลึงก่อนจะหาวิธีเปลี่ยนไปเรื่องอื่นก็สะดุดสายตากับเสื้อผ้าของฉันที่มีรอยขาดวิ่นเล็กน้อยเพราะการกระทำห่ามๆของอีตานี่

โธ่ ชุดราคาแพงระยับรุ่นลิมิตเต็ด งานก๊อปมิลเลอร์คุณภาพเกรดเอของช้านนน TOT  น้ำตาจะไหลเป็นสายเลือด ฮือ T^T ฉันเบ้หน้าเล็กน้อยก่อนจะจิกสายตาใส่คริสผู้ที่ริอาจทำให้มันมีสภาพยู่ยี่โดยไม่ถงถามสุขภาพกันสักคำ!

 “นอกจากนายจะปล้ำฉันแล้วยังทำชุดฉันขาดสามเซนติเมตร T^T” ประเมินจากสายตาอันคมเฉียบแล้วอาจจะถึงสี่เซนติเมตรก็ได้! แล้วจะให้ฉันใส่ชุดยู่ยี่ขาดๆแบบนี้ออกไปข้างนอกอะนะ บ้าที่สุด!

“อือ”

ไม่ได้มีความสำนึกผิดในจิตใจ -_-^

“โอ๊ย แล้วฉันจะใส่อะไรกลับบ้านเนี่ย! ไม่มีทางที่ฉันจะใส่เสื้อผ้าสภาพทุเรศๆนี่ออกไปข้างนอกแน่ๆ” ฉันขยี้หัวตัวเองด้วยอารมณ์หงุดหงิดก่อนจะหันไปถอนหายใจแรงๆใส่ใบหน้าตายที่ไม่ได้มีความรู้สึกรู้สาอะไรกับชาวบ้านเขาสักนิด (ยกเว้นเวลาหื่น!) คริสเงียบก่อนจะแอบชำเลืองสายตาเลื่อนลงต่ำตามสไตล์ทำให้ฉันเปลี่ยนมือจากที่ขยี้หัวตัวเองไปเล็งเป้าเป็นอีตาคนหื่นนั่นแทน!

“ยังจะมาทะลึ่งอีก คนกำลังซีเรียสนะยะ! บ้าที่สุดเลย นี่แน่ะ! แง่งงงง” ฉันแยกเขี้ยวขู่พร้อมจิกทึ้งหัวอีตานั่นอย่างเมามันส์แต่ผลที่ได้คือเครื่องหมายคำถามจากใบหน้าหล่อ >> (- -?) สมเพชตัวเองชอบกล รู้สึกเหมือนคุยกับหุ่นขี้ผึ้งจากพิพิธภัณฑ์ ถ้าจับจะละลายมั้ยเนี่ย ฮือ T_T

ฉันหยุดการกระทำบ้าๆที่ไม่ได้ผลต่อมนุษย์ต่างดาวเมายาดองก่อนจะหันไปถามเรื่องที่มีสาระแต่ไม่รู้จะได้คำตอบที่มีสาระกลับมารึเปล่า

“คริส...”

“...”

“พอจะมีเสื้อผ้าให้ฉันยืมใส่มั้ย” นัยน์ตาสีเฮเซลสบตานิ่งก่อนจะกวนประสาทด้วยคำพูดสั้นๆที่ไม่รู้ว่าพูดออกมาได้ยังไง

“ใส่...ทำไม”

แล้วนายจะให้ฉันเป็นยัยชีเปลือยเดินออกจากคอนโดนายหรือไงย่ะ! TOT บอกสิ๊ ปั้นหยาคนนี้ดูโรคจิตขนาดนั้นเลยเหรอ! ถึงร่างกายจะเซ็กซี่ทุกองศาแต่ว่าก็มิควรจะเปิดเผยต่อสาธารณะนะ!

“แล้วจะให้ฉันเดินโป๊ออกไปข้างนอกหรือไงล่ะ! นายแหกตาดูสภาพชุดฉันสิ มันยับยู่ยี่ขนาดนั้นแถมขาดอีกต่างหาก นายคิดว่าฉันยังควรจะใส่มันออกไปมั้ย?

“อือ”

กรี๊ดดด! ใส่ไปคนเดียวเถอะ ตาบ้า! ชุดนั้นดูยังกับผ่านสงครามโลกมาทั้งสองรอบงั้นแหละ ฉันไม่เข้าใจว่าเมื่อวานเขาทำอีท่าไหนถึงได้ยับไม่เกรงใจปั้นหยาขนาดนี้! พอนึกถึงเรื่องเมื่อวานแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วนและอยากร้องไห้ยังไงชอบกล T_T ลืมไปซะ ปั้นหยา ฝัน มันคือความฝัน อิท อีส อะ ดรีม! T____T

“ไม่รู้ล่ะ ยืมชุดหน่อย ไม่ได้ขอ นี่คือคำสั่ง ไปเอามา!” ฉันดันหลังอีตานั่นให้ไปหาเสื้อผ้ามาประเคนฉันอย่างเผด็จการ ไม่รงไม่รอคำอนุญาตแล้ว! ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด ไม่งั้นโกรธยันลูกบวชจริงๆด้วย! เสื้อผ้าสักชุดมันยังไม่เพียงพอกับเรื่องที่อีตานี่ทำกับฉันเมื่อวานด้วยซ้ำ! คริสเดินลงจากเตียงเกาหัวแกรกๆ ฉันจึงละความสนใจจากมนุษย์ต่างดาวนั่นและหันมากดโทรศัพท์เขาในมือฉันแทน ไหนๆก็บอกว่าให้แล้ว งั้นขอล้างเครื่องให้เกลี้ยงเลยแล้วกัน! ชิส์ ฉันกดลบทุกอย่างออกจากมือถือก่อนจะลอบยิ้มอย่างผู้มีชัย หวังว่าคงจะไม่มีใครมากู้ไฟล์กลับมาได้อีกหรอกนะ ไม่งั้นปั้นหยาชักแหง่กๆตรงนี้จริงๆด้วย TOT

“นี่...” เสียงทุ้มเรียกความสนใจฉันพร้อมกับยื่นเสื้อเชิ้ตลายทางสีน้ำเงินที่ดูเหมือนว่าจะเป็นชุดนอนตัวเบ้อเริ่มเพราะพอฉันสวมมันเข้าไปจากเสื้อตัวใหญ่ก็กลายเป็นชุดเดรสในทันที -_-;;

นี่อีตานี่สูงเกินไปหรือเป็นฉันที่เตี้ยผิดมนุษย์มนา...ฉันว่าฉันก็ไม่ได้เตี้ยนะสำหรับผู้หญิงเพราะส่วนสูงก็เกือบๆ 170 อีตานี่มันสูงไปต่างหาก งั้นสรุปเลยละกันว่าอีตามนุษย์ต่างดาวนี่อาจจะเป็นเสาไฟฟ้ากลับชาติมาเกิดก็ได้! ฉันติดกระดุมเสื้อครบทุกเม็ดก่อนจะเหล่สายตาไปที่อีตามนุษย์ต่างดาวเมายาดองเพื่อส่งซิกให้หากางเกงมาให้ด้วยเพราะพอใส่แต่เสื้อแล้วรู้สึกลมมันเย็นชอบกล ลืมไปว่าพูดยังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง นับประสาอะไรกับการใช้โทรจิต -_-^

“พอจะมีกางเกงมั้ย?

“อือ” เขาพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าสีครีมและหยิบกางเกงในขึ้นมาอย่างหน้าด้านๆ!

“กางเกงย่ะ! ไม่ใช่กางเกงใน เก็บไว้ใส่คนเดียวเถอะ! ใครจะไปใส่ของนายกันเล่า!

กรี๊ดดด! อยากจะกรีดร้อง คิดมาได้ยังไงจะเอากางเกงลิงตัวเองมาให้ฉันใส่ กรมการอนามัยมาจับอีตานี่ไปเทรนสุขศึกษาด่วนๆเลย T^T หลุดโลกมันเกินขอบเขตมนุษย์ไปแล้ว! ควรเรียกว่าสิ่งมีชีวิตที่ยังมิสามารถระบุประเภทได้จะเหมาะสมกว่า! ฮือๆๆๆ

“เหรอ” อีตานั่นกลอกตาเหมือนทบทวนคำพูดไปคิดในหัวสมองที่มีไว้ประดับเล่นๆของเขา

ถามจริงๆนายสามารถเติบโตและใช้ชีวิตจนอายุปูนนี้ได้ยังไง (T^T) อยากจะเอาชื่อนายไปจดบุคคลผู้มึนเมาและเข้าใจยากที่สุดในโลกลงกินเนสบุ๊คซะเหลือเกิน!

“ฉันหาเอง! โอเคมั้ย?” ฉันฟึดฟัดก่อนจะเด้งตัวแล้วมุดผ่านจักกะแร้อีตานั่นเพื่อหากางเกงที่คู่ควร และมันก็เป็นชุดนอนตรงตามที่ฉันคิดเพราะมีกางเกงลายทางอีกตัวที่เข้าคู่กัน อย่างน้อยใส่ชุดนอนก็ยังดีกว่าใส่ชุดยับยู่ยี่ที่เหมือนผ่านสงครามโลกล่ะนะ -__-

“ยืมนะ เดี๋ยวซักแล้วจะเอามาคืน” ฉันว่าพลางหยิบฉวยทันทีโดยไม่รอคำอนุญาต

ก็บอกแล้วว่าคราวนี้ปั้นหยาเผด็จการเฟ้ย! -_-+ และแน่นอนว่าฉันจะไม่เอามาคืนเองแน่ๆ! ไม่งั้น หมอนี่ปล้ำฉันอีกทีจะทำไงล่ะ T_T ไม่จริง เรื่องเมื่อวานมันฝันชัดๆ อิท อีส อะ ดรีม ท่องไว้ ฮือๆๆ

“อือ” เขาพยักหน้ารับก่อนจะจ้องฉันตาไม่วาง

“จ้องอะไร -_-

“ช่วยใส่มั้ย?” รอยยิ้มต้องสาปกระตุกนิดๆไอความชั่วร้ายของปีศาจหื่นกามแผ่เข้ามาจนฉันกลืนน้ำลายอึกและส่ายหัวรัวๆปฏิเสธทันที

“ไม่ต้อง! มีมือไม่ได้เป็นง่อย โตแล้วใส่เองได้ ไม่จำเป็น โอเคมั้ย?” ฉันผลักแผงอกอีตานั่นออกเบาๆ เขาไหวไหล่หนึ่งทีก่อนจะพูดเรื่องที่ทำเอาหัวใจฉันตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม!

“เมื่อวาน”

“...”

“ยังถอดให้เลย”

วะ ว่าไงนะ! ถะ ถอดอะไร TOT นั่นมันฝันต่างหาก! ไม่ใช่เรื่องจริง โน้ววว TOT

“อ่ะ ไอ้บ้าคริส! หุบปากไปเลย! เมื่อวานนายปล้ำฉัน ฉันไม่เต็มใจเลยสักนิด! นายมัน...” ฉันเม้มปากอย่างแรงจนเจ็บหนึบแล้วชี้หน้ายืนจังก้าว่าเขาอย่างโกรธๆ คริสไหวไหล่กวนประสาทก่อนจะจิ้มหน้าผากปูดๆฉันหนึ่งที

“เปล่าปล้ำ”

หนอย ยังจะมาใช้มุขนี้อีก! คริสอมยิ้มแล้วจิ้มหน้าผากฉันอีกหนึ่งจึกจนเจ็บแปล๊บๆ อะไร คราวนี้เฮียแกมามุขไหนอีกเนี่ย ฉันเพลียจะรับได้แล้วนะ บอกเลย T^T

“เมีย...” มือเรียวดันคางฉันขึ้นมาสบตากับนัยน์ตาสีเฮเซลที่เป็นประกายไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขากรีดยิ้มร้ายเปลี่ยนจากชายมึนเป็นชายหื่นในเสี้ยววินาที “สมยอม”

อะ อะไรนะ! ฉันเหรอ? นายกำลังบอกว่าฉันสมยอมนายเหรอคริส!

“อย่ามากล่าวหาฉันมั่วๆนะ ฉันไม่ได้สมยอมนายสักหน่อย ฉันก็พูดจนปากเปียกปากแฉะว่าให้นายหยุด!” หน้าฉันขึ้นสีทันทีพร้อมกับเสียงโวยวายที่มาเต็มสตรีมเพื่อแก้ข้อกล่าวหาทุเรศๆที่อีตานั่นพูดอย่างไม่อายผีอายสาง!

ฉันไม่ได้สมยอมนายนะเฟ้ย ไม่ได้สมยอม! ม่ายยย! ฮือ T^T



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 273 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #177 kulisara-k (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 23:34
    ขำำำำอะ555
    #177
    0
  2. #174 LIWENHAN-WENYI (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 11:15
    ลำไยนางเอกถ้าชีไม่เอาคริสงั้นเค้าเอาเองนะ55555
    #174
    0
  3. #125 warachaya_w (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 14:18
    อยากฟังพาร์ทของคนมึน
    #125
    0
  4. #123 1118gg (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:01
    ฮาดี..ชอบๆ
    #123
    0
  5. #122 praew_winee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:15
    พระเอกนี่มึนจริงหรือแกล้งมึน55555
    #122
    0