♥ 키스 KIDDIN'KISS วิกฤตนัก ดันต้องรักคนแปลกหน้า!

ตอนที่ 28 : ♥♥ 키스 KIDDIN'KISS. 11.1 Hey Gurl! Holla again

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,923
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    18 ก.พ. 63




♥ 키스 KIDDIN'KISS. 11.1

 Hey Gurl! Holla again J

                แย่ที่สุด (T___T) แย่จนฉันอยากจะตีหัวตัวเองให้ตายกับความใจง่ายและเคลิบเคลิ้มไปตามบรรยากาศที่หมอนั่นสร้างขึ้น! อีตาบ้าคริส ไอ้คนหื่นกาม! ฉันต้องโดนหมอนั่นทำของใส่แน่ๆเลยใช่มั้ย! หรือไม่ก็คงโดนสะกดจิต ไม่มีทาง ฝันๆๆ! ปั้นหยา! เรื่องเมื่อคืนมันฝันไป! ฉันตีหน้าตัวเองไปมาให้ลืมภาพที่เกิดขึ้นแต่มันกลับฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนคอยหลอกหลอนและวนเวียนยิ่งกว่าอะไรดี! กลิ่นน้ำหอมของหมอนั่นยังติดตัวฉันจางๆอยู่เลย ฮือออ! T_T


                เห็นทีคราวนี้ฉันคงต้องเปลี่ยนชื่อจากปั้นหยาเป็นผู้หญิงหยำฉ่าคงจะเหมาะกว่า กระซิกๆ แต่ถึงฉันจะพยายามสะกดจิตให้คิดว่ามันเป็นฝันมากเท่าไหร่ก็เหมือนตอกย้ำตัวเองมากขึ้นเท่านั้น เพราะไอร้อนระอุจากแผงอกเปลือยเปล่าที่แนบชิดแผ่นหลังของฉันนั่นชัดเจนยิ่งกว่าอะไรดีว่าฉันพลาดไปแล้วจริงๆ!


ฉันไม่กล้าหันกลับไปมอง ไม่กล้าผุดตัวออกจากผ้าห่มด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าตัวเองตอนนี้กำลังทำหน้ายังไงอยู่ แต่ที่รู้ๆคืออาย TOT ฉันเลิกกับคิมเพราะอีตาบ้านั่นริอาจพยายามจะปล้ำฉัน แต่ตอนนี้ฉันกลับมีอะไรกับผู้ชายที่เพิ่งเคยเห็นหน้าและคุยกันไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ! โอเค นั่นดูน้อยไป เอาเป็นว่าฉันกับอีตามนุษย์ต่างดาวคุยกันนับคำได้! ชัดเจนมั้ย! คริสไม่พูดอะไรและบางทีหมอนั่นคงคิดว่าฉันกำลังหลับอยู่ เขาก็เลยแกล้งม้วนผมฉันเล่นอย่างนึกสนุก เออ ใช่ สมใจนายแล้วนี่! ก็ยอมรับนะว่าตอนแรกแอบเคลิ้มแต่หลังๆฉันบอกให้หยุดนายก็ยังจะดื้อ นายมันแย่ อีตามนุษย์ต่างดาวเมายาดองนี่แบล็คเมล์ฉัน TOT ไอ้ที่แย่กว่าคืออะไรรู้มั้ย? ร่างกายฉันดันเคลิ้มตามอ่ะ ฮือๆ รับไม่ได้! ยัยปั้นหยา ยัยผู้หญิงเสเพล เหลวแหลก ผู้หญิงหยำฉ่า! สมควรไปเปลี่ยนชื่อใหม่ที่อำเภอเดี๋ยวนี้เลย ฮือ!


ฉันกลืนน้ำลายเอื๊อกเมื่อนิ้วเรียวที่กำลังม้วนผมกลับเปลี่ยนมาไต่แตะที่ไหล่เหมือนแกล้งยั่วประสาทเล่นๆ ฉันดึงตัวเองกลับมาก่อนจะสูดหายใจตั้งสติ โอเค ไม่เป็นไรนะปั้นหยา พลาดแล้วมันเอาคืนได้ที่ไหน จะครั้งหรือสองครั้งมันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกมั้ง ฮือ T___T ความจริงฉันก็อยากจะโวยวายและตะโกนใส่หน้าหมอนี่หนักๆที่ริอาจลวนลามและทำกับฉันแบบนี้ แต่พอนึกถึงใบหน้าและปฏิกิริยาตอบรับที่จะได้กลับมาฉันก็หมดอารมณ์จะด่า เพราะต่อให้ด่าไปสามล้านปี หน้าหมอนี่ก็คงจะเป็นแบบนี้อยู่ดี >> (-_-)


 “ทำอะไร” ฉันพูดเสียงเข้มใส่อีตานั่นเพราะยังเคืองเรื่องเมื่อคืนไม่หายก่อนจะล็อกนิ้วแสนซุกซนของเขาเอาไว้ และแน่นอนว่าฉันไม่กล้าที่จะหันไปจิกสายตาหรือมองหน้าเจ้ามนุษย์ต่างดาวเมายาดองนั่นเลยสักนิด


“ปูไต่”


ไต่หน้านายดิ อยากลองคอสเพลย์เป็นปูเป๋ดูบ้างมั้ย เดี๋ยวจัดให้หลายดอกเลย!


“ไป่ตู” เขาพูดขึ้นมาลอยๆ ขนาดฉันไม่หันหน้ากลับไปมองยังนึกหน้าออกว่าเขากำลังลอบยิ้มชั่วร้ายยังไง ไอ้รอยยิ้มต้องสาปนั่นอ่ะ T^T สองนิ้วซุกซนไต่แตะมาเรื่อยๆก่อนจะลากยาวมาถึงเนินอกทำเอาฉันสะดุ้งโหยงและอารมณ์เดือดพุ่งปรี๊ดทันที


“ภูเขา”


ไอ้! -_____-^


“อยากตายเหรอ?” ฉันพ่นเสียงไม่พอใจก่อนจะปัดมืออีตานั่นออกอย่างโกรธๆ มือหนาค้างกลางอากาศก่อนจะเปลี่ยนมาโอบรั้งเอวฉันเข้าไปแทนทำเอาอุณหภูมิร่างกายพุ่งพรวดจนฉันต้องรีบเบรก


“ถ้าสมใจแล้วก็เอามือถือนายมา ฉันจะลบ”


 “คงไม่ได้สำรองไว้ที่อื่นใช่มั้ย ฉันว่าเอาเม็มมาหักทิ้งเลยดีกว่า” ฉันพูดและไม่มองหน้าก่อนจะลุกพรวดเพราะแทนที่ฉันจะได้โทรศัพท์กลับเป็นไอ้หลงเฟยหง!


“ก๊าบก๊าบ” อีตามนุษย์ต่างดาวเมายาดองนั่นเอาตุ๊กตาเพนกวินมาดันหน้าฉันเล่นแล้วทำเสียงเป็ดเมื่อเห็นว่าฉันอารมณ์ขุ่น ฉันคิดว่าหมอนี่คงกำลังพยายามจะง้อในแบบของตัวเองอยู่ -__-^


“อย่าเปลี่ยนเรื่องนะคริส!” ฉันชักสีหน้าก่อนจะปัดไอ้ตุ๊กตานั่นกระเด็นไปอีกทางเป็นเหตุให้ฉันประจันหน้ากับเขาตรงๆ เขากะพริบตาปริบๆเมื่อเห็นฉันเบ้หน้าไม่ชอบใจก่อนจะกวนประสาทฉันต่อด้วยการดึงแก้มฉันให้เหมือนกับคนกำลังยิ้ม


 “เลิกเล่นสักที!” ฉันปัดมือเขาออกอีกรอบแอบโกรธในใจทั้งๆที่ก็รู้ตัวดีว่าฉันก็มีส่วนผิด T_T “ฉันจะกลับแล้ว”


“อือ แปป” เขาเกาหัวแกรกๆและปัดผมสีดำสนิทนั่นให้เข้าที่เล็กน้อยก่อนจะลุกพรวดไม่สนใจสายตาของฉันเช่นเคย โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย! TOT ใครมีปืนบ้าง ปั้นหยาขอยืมมายิงคริสนี่ที!


“นายเซฟไว้ไหน” ฉันว่าพลางกดโทรศัพท์ในมือแล้วขมวดคิ้วอย่างเคืองขุ่น แม้จะตีหน้าเหมือนไม่คิดอะไรแต่ในหัวฉันกลับเต็มไปด้วยภาพเมื่อวานที่คอยฉายวนซ้ำไปซ้ำมาจนอยากจะกระโดดเอาหัวโขกกำแพงให้ความจำเสื่อมไปซะให้รู้แล้วรู้รอด T_T


อือ” เขาพยักหน้ารับทำให้ฉันถอนหายใจยาวอย่างเซ็งๆ พอหายหื่นแล้วก็เมายาดองเหมือนเคย ถ้ายานแม่ยังไม่มารับนายฉันจะอัญเชิญหมอผีมาสาปส่งลงไหไปถ่วงแม่น้ำอะเมซอนให้เอามั้ย จะได้ไม่เป็นภาระแก่ลูกหลาน! -_-^อีตานั่นเขยิบเข้ามาอย่างเนียนๆก่อนจะวางคางไว้ที่ไหล่ฉันแล้วยื่นมือมากดโทรศัพท์ติ๊กๆเลื่อนหาให้อย่างว่าง่าย


“ขอเผาโทรศัพท์ทิ้งเลยได้มั้ย -_-^” ฉันว่าพลางสะบัดไหล่ให้คริสเลิกลามปามและลวนลามฉันสักทีแต่ดูท่าว่าเขาจะยังไม่รู้ตัวว่ากำลังสร้างความหงุดหงิดให้กับฉันมากมายขนาดไหนเลยเอาคางมาวางที่ไหล่อีกรอบพร้อมกับคำตอบสไตล์มึนเมา


“อือ”


ขอเผาเจ้าของไปพร้อมกันเลยได้มั้ย -_-^


อย่ามาแตะ! นายคิดว่าฉันจะยกโทษให้ที่นายทุเรศๆกับฉันเมื่อคืนใช่มั้ย!” ฉันผลักหมอนั่นออกอีกรอบแรงๆพร้อมกับใบหน้าบูดเบี้ยวเต็มไปด้วยความโกรธ


“อือ”


บัดซบ! เกลียดคำนี้ที่สุด ฮือๆ T___T


“อยากจะฆ่านายจริงๆเลย! เกลียดนาย ฉันเกลียดนายได้ยินมั้ย! ไอ้บ้า คนนิสัยไม่ดี! นายปล้ำฉัน โมโหเฟ้ย โมโห!” ฉันกัดฟันกรอดก่อนจะหันไปใช้มือข้างที่ว่างตีอกอีตานั่นตุ๊บตั๊บให้อารมณ์มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งเหมือนในละคร แต่ชีวิตจริงความรู้สึกต่างกันลิบลับ ไม่ใช่พูดประชดหรือล้อเล่นให้หวานแหววแต่อย่างใด พูดจริงจากใจไม่ไก่กาเลยอันนี้ T^T!


“เปล่าปล้ำ” หมอนั่นพูดหน้าตาย


“ไม่ใช่ปล้ำแต่กระทำชำเราใช่มั้ย” ฉันถอนหายใจอย่างอารมณ์เสียกับมุขเดิมที่หมอนี่เคยใช้ ทำมาเป็นเฉไฉ สุดท้ายมันก็อารมณ์เดียวกันนั่นแหละ ฮึ่ย!


คริสยิ้มร้ายก่อนจะไหวไหล่ไม่ตอบคำถามซึ่งเป็นท่าทีที่ทำให้ฉันปรี๊ดเป็นที่สุด! รู้สึกโกรธอีตานั่นจนควันแทบออกหู ยิ่งพูดยิ่งด่าเขามากเท่าไหร่ก็เหมือนสร้างความเจ็บใจให้ตัวเองมากขึ้นเท่านั้น!


“เมีย...” อีตานั่นพูดเสียงเรียบก่อนจะงับไหล่ฉันเบาๆ สัมผัสร้อนเย็นจุดชนวนความรู้สึกแปลกประหลาดที่ทำให้ไรขนอ่อนลุกชันอย่างไม่ตั้งใจ ทันใดภาพบ้าๆเมื่อวานก็ไหลวนเข้ามาในหัวจนใบหน้าฉันร้อนผ่าว


“อย่ามาแตะไง!” ฉันโวยวายก่อนจะสะดุ้งและเกร็งไปทั้งร่างเมื่อฝ่ามือหนาซุกซนของอีตานั่นลากไล้ไปยังเนื้อนิ่มพลางเคล้นคลึงอย่างเอาแต่ใจ ฝังรอยจูบร้อนๆลงที่ลำคอไต่แตะไปทั่วจนเกิดความรู้สึกวูบไหวที่น่าขยะแขยง


“คริส! อย่ามาทะลึ่งกับฉันนะ! ถ้านายทำจะโกรธจริงๆด้วย พอสักที เราจบ อ๊ะ!” ฉันร้องเมื่ออีตานั่นกระชากตัวฉันเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนกอดรั้งเอวไว้แน่นหนาไม่ให้หนี


ไม่เอานะ พอแล้ว ฉันไม่อยากรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว!


“เช้าแล้ว”


O_o?? เช้าแล้วไง? ทำไม? ฉันขมวดคิ้วสูงพลางข่วนมือคริสรัวๆให้ปล่อยตัวฉันออกก่อนจะคิดได้ว่าอีตานั่นพูดถึงอะไร!


“สี่ครั้งหลังอาหาร เช้า กลางวัน เย็นและก่อนนอน”


“...เธอ”


“ท่วงท่าลีลาแล้วแต่เขาจะครีเอต เห็นหน้าแบบนั้นเขาก็มีความคิดสร้างสรรค์สุดๆเลยนะ”


กำเวร นี่ปากฉันพาซวยเองเหรอฟ่ะเนี่ย T[]T ไม่สิ อีตานี่มันบื้อเองที่ไม่รู้ว่าฉันประชดรึเปล่า! ฮือๆๆๆ อยากจะตบปากตัวเองสักล้านทีให้เลิกพูดไม่คิด! ก็ใครจะไปรู้ว่าพวกนี้จะมาแอบฟังอยู่เล่า T^T


“ซั่มกัน”


ซะ ซั่ม O[]o! ไม่เฟ้ยยย!


“ไม่ อ๊ะ” ฉันสะดุ้งเฮือกอีกรอบเมื่ออีตาบ้าคริสขบเม้ม ไม่สิเรียกว่างับเลยจะเหมาะกว่า อีตานั่นงับคอฉัน! นี่คิดว่าตัวเองเป็นแวมไพร์หรือไง! ไม่ได้สำออยนะแต่มันเจ็บ!


“ดื้อ” หมอนั่นว่าพร้อมกับแกล้งงับไปทั่วจนฉันร้องลั่น


“เจ็บๆๆ” ฉันโวยรัวๆพร้อมกับตีแขนเขาดังป๊าปๆอย่างตกใจ


“นะ” คริสกระซิบพร้อมเป่าลมหายใจร้อนๆให้ฉันปั่นป่วนวูบวาบไปทั้งตัวก่อนจะล่อลวงด้วยการขบเม้มใบหูเบาๆให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ


 “ซั่มกัน”


นี่ชวนกันง่ายๆยังกับชวนกินข้าวเลย!


“ไม่เอา! ปล่อยนะ! จะกลับแล้ว ถ้านายไม่เลิกฉันจะโกรธนายจริงๆด้วย”


“อือ” อีตานั่นตอบรับเสียงเรียบแต่ยังคงซุกไซร้ใบหน้าที่ลำคอไม่หยุด หมอนั่นค่อยๆเลิกผ้าห่มออกทำเอาใบหน้าฉันร้อนผ่าวจนถึงจุดเดือด ถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่างมันต้องลงเอยแบบเมื่อคืนแน่ๆ!


อาละ เจ้าสมองไอสไตน์สุดบรรเจิดช่วยแม่ทีนะลูกนะ TOT ฉันกลอกตาไปมาคิดหาวิธีเอาตัวรอดสุดชีวิตก่อนจะจบลงที่วิธีที่ดูไม่น่าเป็นไปได้แต่ควรค่าแก่การลองมากที่สุด


“คริส” ฉันจิกเล็บลงที่มืออีตานั่นแน่นเพื่อยั้งอารมณ์ตามธรรมชาติที่เริ่มปะทุพลุ่งพล่านจนหายใจไม่ทั่วท้อง ร่างกายร้อนวูบวาบตามหัวใจที่เต้นโครมครามเพราะเรียวลิ้นเย็นๆไล้ตามกรอบหน้าก่อนจะกดจูบที่ปลายคาง


“...” นัยน์ตาสีเฮเซลสบตาฉันนิ่งพร้อมกับเลิกคิ้วสูง ฉันกลืนน้ำลายอึกอย่างลังเลถ้าไม่ได้ผลขึ้นมาจะทำไงล่ะ แต่ว่าอีตาคริสบื้อจะตาย ตามฉันไม่ทันหรอก!


“ฉันท้องอยู่นะเดี๋ยวมันกระทบกระเทือนจนเด็กเอ๋อไม่สมประกอบทำไงล่ะ” ฉันอ้างต่ออย่างมั่วๆแต่ดูเป็นไป และข้ออ้างที่คิดว่าหมอนี่จะหยุดฟังก็มีแค่เรื่องนี้จริงๆนะ T^T


คริสเงียบก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากสัมผัสถึงกระแสความชั่วร้ายเบาบางจากคนตรงหน้าที่ทำให้ฉันใจตุ๊มๆต่อมๆว่าจะรอดรึเปล่า นิ้วเรียวเลื่อนต่ำลงไปที่หน้าท้องทำเอาฉันเกร็งและหลับตาปี๋กลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบเมื่อวานขึ้นอีกก่อนจะหรี่ตาขึ้นมามองข้างนึงเมื่ออีตานั่นจิ้มนิ้วจึกๆที่หน้าท้อง เขาอมยิ้มก่อนจะพูดเสียงเบาๆที่ทำให้ฉันกลั้นขำแทบน้ำตาเล็ดทั้งๆที่โกรธอีตานี่อยู่


“หนูน้อย”


“...”


 “เมื่อไหร่คลอด”

[1]

ใครอยากได้เล่ม ตอนนี้ยังมีอยู่นะคะ 

สามารถสั่งได้ที่เพจ JENNY D RENGER เลยค้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #121 Your eyes. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:44
    มีอีบุ๊คมั้ยคะ
    #121
    0
  2. #120 เงา แสงอาทิตย์ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:54
    พูดคำอื่นบ้างเถ้อะ
    #120
    0
  3. #119 แสงสุรย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:59
    ความมึนของคริส 5555555555
    #119
    0