♥ 키스 KIDDIN'KISS วิกฤตนัก ดันต้องรักคนแปลกหน้า!

ตอนที่ 24 : ♥♥ 키스 KIDDIN'KISS. 9.1 Post & Share

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    29 ม.ค. 63




♥ 키스 KIDDIN'KISS. 9.1 

Post & Share

                ฮะ อะไรนะ O[]o! เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน? ฉันเบิกตาโตอย่างไม่เข้าใจ ไม่ทันได้ถามอะไร อีตานั่นก็ฝังริมฝีปากหนักๆพร้อมลมหายใจร้อนๆเข้าที่ลำคอทำเอาไรขนอ่อนฉันตั้งชันอย่างพร้อมเพรียง มือไม้เริ่มซุกซนไม่อยู่กับที่ ดูเผินๆเหมือนสะเปะสะปะแต่กลับลากไล้ผ่านทุกตารางนิ้วไม่มีพลาดโดยเฉพาะ...

ปิ๊ป ปิ๊ป (เสียงเอคเฟคประกอบจังหวะ)

อีตานั่นมันขยำเอ่อ...มายดัชมิลค์ของฉันเล่น! แถมยังอมยิ้มเหมือนชอบใจอีกต่างหาก! ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! ไอ้เด็กไม่รู้จักโต! นายไม่ควรเอามือสกปรกของนายมาแตะโดยไร้อำนาจอธิปไตยนะเฟ้ย! มันเป็นการไม่ชอบธรรม ปั้นหยาขอประท้วง! ฮือ!  ถ้าทำอีกจะก่อม็อบแล้วนะ!

“ทำบ้าอะไร ปล่อยนะ!” ฉันกรีดร้องแล้วดันเขาออก

ปิ๊ป ปิ๊ป (เสียงเอคเฟคประกอบจังหวะ)

ยังจะ...ว้ากกก!!!

“ชอบ” คริสว่าแล้วกระตุกยิ้มนิดหน่อยก่อนจะเงยหน้ามาสบตาฉันปิ๊งๆ นายชอบแต่ฉันไม่ชอบเฟ้ย! บ้าที่สุดเลย!

“หยุดทำบ้าๆอะไรแบบนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนอื่นช่วยจริงๆด้วย! ฉันบอกแล้วไงว่าจะไม่มีอะไรกับนายอีก เราไม่รู้จักกัน ทำไมนายถึงชอบทำแบบนี้กับฉันนัก! ฉันไม่ได้ง่ายกับใครทุกคนนะ!

“อือ” เขาพยักหน้ารับส่งๆอีกรอบทำให้ฉันปรี๊ดแตก ถ้านายจะมีหูไว้ดูเล่นละก็นะ! ให้ลาออกจากการเป็นหูเถอะ! ขนาดคนหูหนวกบางคนเขายังพยายามอ่านปากแล้วเข้าใจเรื่องที่ฉันพูดเลย อีตาบ้านี่หูก็ไม่ได้หนวกอะไร ไม่มีฟงมีฟังอ่ะ ยิ่งอ่านปากนะแล้วใหญ่ คือสิ่งที่หมอรู้เรื่องและรับฟังมีไม่กี่อย่างอาทิเช่นปิ๊ปๆกับปั่มปั๊ม เออใช่ อีกอย่างนึงคือ โอม จงหายเพี้ยงๆ เวรเอ๊ย! ปั้นหยาอยากตายเพราะผู้ชายต่างโลก TOT

“บ้าๆๆๆ เลิกจับสักที ไปจับของตัวเองนู่น!” ฉันผลักมือหมอนั่นออกอย่างโกรธๆพยายามจะลุกขึ้นแต่เขาก็ดันให้ฉันกลับไปอยู่ในตำแหน่งเสียเปรียบเช่นเคย!

“มันแข็ง”

...แข็ง?!? อะไร! อะไรแข็ง?!? กรุณาพูดให้เคลียร์! นี่ไม่ใช่เวลาแปดโมงเช้าหรือสิบแปดนาฬิกาจุดศูนย์ศูนย์นาทีนะ นายไม่ควรมาเคารพธงชาติผิดเวลาเข้าใจมั้ย! TOT ถึงจะใช่ นายก็ควรไปชักธงไทยไตรรงค์ที่อื่นไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่กับชะนีที่ชื่อปั้นหยา! ไปเลย ชิ่วๆๆๆ!

“คริส ไอ้คนลามกจกเปรตทุเรศทุรังที่สุด T^T

คริสเงียบก่อนจะดึงมือฉันเข้าไปทำเอาฉันสะดุ้งโหยงและดีดดิ้นโวยวายอย่างแรงจนอีตานั่นต้องใช้อีกมือกดไหล่หนักๆไม่ให้ขยับเขยื้อน

“อะไร นายจะทำอะไร ไม่เอา ไม่ ม่ายยย TOT

“...แข็ง”

ให้ทายหมอนั่นดึงมือฉันไปจับอะไร...

1.หน้าอก 2.คริสน้อยคอย ณ ท่าน้ำ (ไม่ใช่)

โอเค ฉันคงคิดมากไปเอง นึกว่าหมอนั่นหมายถึงน้องคริสน้อยเกิดอยากเคารพธงชาติผิดเวลา เลยตีโพยตีพายไปหน่อย แต่ใครจะไปรู้ล่ะ ก็สถานการณ์แบบนี้มันชวนคิดนี่หว่า ฉันไม่ผิดนะเฟ้ย! ไอ้คนเมายาดองนี่ผิดคนเดียวเลย! ปั้นหยาไม่ผิด ฮือ! ถ้าใครจะมาแถวนี้ก็ระวังหน่อยนะ พอดีว่าหน้าฉันแตกละเอียดกลัวว่าจะไปบาดใครเขา  T^T

“บ้าเอ๊ย ก็พูดสิว่าหมายถึงหน้าอก แต่ถึงอย่างนั้นนายก็ไม่มีสิทธิ์มาจับหน้าอกฉันนะไอ้บ้า!” ฉันโวยวายแล้วทุบเขาอย่างโมโหแต่กลับเจ็บมือซะเอง T^T เออ เชื่อแล้วว่ามันแข็งนี่กล้ามหรือปูนบอกฉันที!

“มี” เขาพูดเสียงเรียบ ฉันเริ่มจะเข้าใจคำพูดที่ว่าคุยกับคริสต้องบนเตียงเมื่อวันนั้นแล้วล่ะ เพราะดูท่าจะเข้าใจอะไรง่ายขึ้นจากปกตินิดหน่อย ย้ำ นิดหน่อย -__-

 “พอดี”

“...”

“เป็นผัว”

เป็นผัว!!! พอดีว่าเขาเป็นผัว!?! O[]o! นี่ฉันไปตกลงปลงใจมอบตำแหน่งนั้นให้นายตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ! คือเราสองคนยังไม่ได้คบกันเป็นแฟนเลยด้วยซ้ำ! นายไม่ข้ามขั้นไปหน่อยเรอะ! ใครมียาสลายมโนมั้ย? ส่งให้คริสที บางทีหมอนี่จินตนาการไปไกลจนกู่ไม่กลับแล้วนะ! ขอความกรุณารับยาที่ช่องสาม!

“มากไปแล้ว! เลิกพูดเองเออเองสักที! แล้วก็ลบคลิปนั่นซะ ฉันจะกลับบ้านแล้ว!

 “อ้อ อย่าลืมบราเซียแจ็คเสินของฉันด้วย!” ฉันพูดอีกทีเพื่อย้ำคนน่าโมโหตรงหน้า อยากจะกระโดดสกายคิกใส่ใบหน้าเมาๆของอีตานี่เหลือเกิน ไม่น่าหลงรู้สึกผิดชั่วแวบนึงที่เห็นรอยช้ำที่โดนคิมต่อยเลย! เขาควรจะโดนมากกว่านี้ด้วยซ้ำ! T^T

“แลกกัน” หมอนั่นว่าหน้าตาย

“แลก?” ฉันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจในคำถาม “กับอะไร”

คริสเงียบก่อนจะเลื่อนสายตาลงต่ำเล็กน้อยพร้อมระบายยิ้มต้องสาปที่ดูไม่น่าไว้วางใจ! ทำให้หัวใจฉันกระตุกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ถ้าฉันไม่ได้ตาฝาด ฉันว่าฉันเห็นเงาปีศาจข้างหลังอีตานี่ด้วยนะ ฮือๆ (T^T;;  ) อีตามนุษย์ต่างดาวเมายาดองเอื้อมมือมาสอดประสานเข้ากับมือของฉันก่อนจะกระแทกฝ่ามือเราเข้าหากันสองทีดังพั่บๆเพื่อสื่อความหมายแทนคำพูด ใช่ แม้แต่เด็กอนุบาลก็ยังดูออกว่าเขาหมายถึงอะไร! บัดซบ หมอนั่นกำลังชวนฉันซัมบาเดเฮ้ TOT!!

“เคนะ”

ไม่ ไม่โอเคเฟ้ย! มันไม่ใช่ความผิดของฉันเลย ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย T_T

“ไม่! ไม่ยุติธรรมเลย! ไม่เอา หยุดเลยนะ อย่าแม้แต่จะคิด! T^T” ฉันดันใบหน้าหมอนั่นที่พยายามจะซุกไซร้ออกอย่างไม่พอใจ แค่คิดภาพว่าฉันต้อง...ก็แข้งขาอ่อนไปหมดแล้ว! กระซิกๆ ก็จริงที่ฉันกับเขาเคยแช่แวบกันมาแล้วครั้งนึง แต่ตอนนั้นฉันเมานี่หว่า! ไม่มีสติสัมปชัญญะรับรู้เลยทำแบบนั้นลงไป ต่างจากตอนนี้ที่มีเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์!

“เอา” อีตานั่นดื้อแล้วงับนิ้วฉันเบาๆด้วยนัยน์ตาหิวกระหาย

“ไม่เอา!

“เอา”

“ไม่เอาเฟ้ย! นายมันบ้า! นายมันแย่ที่สุด!

“อือ” เขาตอบรับตามคาดหมายและการกระทำห่ามๆหื่นๆนั่นก็ยังคงดำเนินต่อ พออีตานั่นเห็นว่าฉันเอามือมาบังไว้เต็มที่เขาก็ใช้มาตรการเผด็จศึกแสนชั่วร้ายอย่างเช่น...หันมาจี้เอวฉันแทน!

“ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ ไอ้ ฮ่าๆๆ หยุด ฮ่าๆๆ”

กรี๊ด หยุดนะ! ฉันหัวเราะจนตัวเกร็งมือไม้อ่อนแรงเพราะอีตานั่นจี้อย่างสนุก ไอ้บ้าคริส หยู้ดดด! นายมันคนพันธุ์ไหนกันวะเนี่ย! ปกติเคยเห็นในหนังเขาใช้แต่กำลังปลุกปล้ำ ล็อกขงล็อกแขน อีตาบ้านี่จี้เอวเฉยเลย!

“โอ้ย หยุดนะ ฮ่าๆๆๆ หยู้ดดด ฮ่าๆๆๆๆ” ลมหายใจฉันเริ่มขาดช่วงเพราะหัวเราะค้าง ซึ่งแม่งโคตรจะทรมานสุดๆ เขายิ้มชอบใจพลางแกล้งไม่หยุดทำให้ฉันเปลี่ยนจากมือที่กันตัวเขาออกมาเป็นล็อกแขนอีตานั่นให้เลิกการกระทำบ้าๆแทน!  แฮ่กๆๆๆ ขอพักหายใจแปป

ฉันพักหายใจได้ไม่นาน คริสที่รอจังหวะนี้อยู่ก็ฉวยโอกาสโน้มตัวเข้ามาซุกไซร้แตะไต่ไปทั่วจนลมหายใจร้อนๆปะทะเข้ากับผิวกายทำเอาอุณหภูมิร่างกายฉันพุ่งขึ้นถึงจุดเดือด ริมฝีปากบางและเรียวลิ้นลากไล้ไปทั่วเหมือนหยอกล้อพอๆกับนัยน์ตาสีเฮเซลที่จ้องมาอย่างพอใจเมื่อเห็นฉันสตั๊นเพราะการกระทำของเขา! ยิ่งเขาออกแรงกดลงมาหนักเท่าไหร่ก็เหมือนเรี่ยวแรงฉันถูกสูบหายไปมากเท่านั้น! มือที่เคยยื้อหยุดหมอนั่นจากการกระทำทรามๆเช่นตอนนี้กลับไม่เหลือแรงแม้แต่จะถือปากกา เมื่อฝ่ามือหนาของเขาหลุดพันธนาการมันก็เริ่มพฤติกรรมทรามๆเหมือนเจ้าของอย่างการแตะต้องและขยำเนื้อนิ่มราวกับเป็นของเล่นทำเอาฉันสะดุ้งเฮือกจนต้องรวบรวมแรงทั้งหมดผลักเขาออกไป!

“พอแล้ว! ไม่เล่นด้วยแล้วนะ! นายเห็นฉันเป็นอะไร! ถึงนึกจะมาทำแบบนี้ได้ตามใจชอบ!” ฉันพูดด้วยความเร็วสามล้านคำต่อวินาทีเพื่อให้อีตานี่หยุดฟังฉันพูดก่อนที่จะดื้อด้านกระโดดเข้ามาทำเรื่องชั่วๆกับฉันอีก!

“เมีย”

เวร! T_T! ลืมไปว่าหมอนี่เป็นมนุษย์ต่างดาวที่อิมพอร์ตมาจากกาแล็กซี่อื่น!

“ฉันไม่ทำ! ฉันจะไม่ทำแบบนั้นกับนายอีกแล้ว! วันนั้นฉันเมา เข้าใจมั้ย? เมาอ่ะเมา!” ฉันโวยวายก่อนจะยันตัวเองขึ้นพร้อมๆกับผลักแผงอกคริสออกจนกลับมาอยู่ในท่านั่งที่ปลอดภัยขึ้นมาหนึ่งระดับ แม้เขาจะอยู่ในสภาพคร่อมฉันอยู่ก็ตาม -_-;;

เงียบ หมอนั่นสบตาฉันนิ่งและฉันหวังว่าคำพูดเมื่อกี้จะเข้าหูอีตานี่บ้างเพราะอย่างน้อยมันก็ทำให้เขากลอกนัยน์ตาสีเฮเซลไปมาเหมือนครุ่นคิดแทนที่จะตอบอือออเหมือนทุกที เหนื่อยชิบ คุยกับคริสทีเหมือนออกไปวิ่งรอบสนามหลวงร้อยรอบ

“และช่วยกรุณาคลิปบ้าๆนั่นด้วยถ้านายสุภาพบุรุษพอ”

“...” เขาเงียบและยังคงนิ่งอยู่เช่นเคยก่อนจะกระตุกยิ้มแวบนึง สาบานว่าแวบนึง!

“เหรอ”

“เออค่ะ! ลบเดี๋ยวนี้เลย ต่อหน้าฉันเนี่ย! ไหน โทรศัพท์อยู่ไหน” ฉันกวาดสายตาก่อนจะถือวิสาสะควักล้วง (โปรดอย่าคิดลึก) เข้าไปในกระเป๋ากางเกงอย่างไม่สนใจว่าเขาจะมีท่าทีเป็นยังไงและดูเหมือนกรรมจะสนองเพราะหมอนั่นก็ไม่สนใจว่าฉันจะมีท่าทีเป็นยังไงเหมือนกัน! ริมฝีปากบางแกล้งขบเม้มที่ใบหูอีกครั้งขณะที่ฉันกำลังโน้มตัวเข้าไปควานหามือถืออีตานั่น สัมผัสร้อนทำเอาฉันสะดุ้งโหยงและใบหน้าร้อนวาบอย่างรวดเร็ว

“คริส!” ฉันขมวดคิ้วพร้อมชักสีหน้าไม่พอใจเพื่อให้เขาหยุดแต่เปล่าเลย เขากลับยียวนฉันด้วยท่าทีล่อลวงแสนอันตราย! ไม่ได้จูบหรือแกล้งกดริมฝีปากหนักๆให้ฉันตกใจเหมือนอย่างเคย เพียงแต่ลากไล้ปลายลิ้นร้อนชื้นพาดผ่านริมฝีปากของฉันราวกับเชิญชวน มันเสียดสีกันเบาๆจนก่อเปิดปฏิกิริยาแปลกประหลาดที่ทำให้แข้งขาฉันหมดเรี่ยวแรง

 “พะ พอเลย! นี่นายไม่ฟังฉันเลยใช่มั้ย!

“โพส” หมอนั่นพูดคำสั้นๆก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายกาจ

ใช่ ยิ้มต้องสาปที่ฉันไม่อยากเห็น!

“อะไร?

“แชร์...”

O[]o! แชร์?!? อะไร นายพูดอะไรของนายวะคริส พูดให้ชัดเจนและเข้าใจง่ายกว่านี้หน่อยได้มั้ยค่ะ ปั้นหยางง!

“เอาไง...?” หมอนั่นว่าพลางใช้นิ้วเรียวเชยคางฉันขึ้นมาพร้อมกับสะกดทุกอริยาบถให้ตกอยู่ใต้อาณัติของนัยน์ตาสีเฮเซลนั่นอย่างง่ายดาย

“เอาไงอะไร ไม่เอา ไม่!

“เอาไง?

บอกว่าไม่เอาไงเฟ้ย ต้องใช้โทรโข่งมั้ย ตอบ!

“ไม่ ไม่ ไม่เฟ้ย! กานนน! กายยย! ช่วยด้วย TOT” ฉันดีดดิ้นตีหน้าอกอีตาหน้ามึนตุบๆพลางส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากด้านนอก แต่ต้องชะงักทันทีเมื่อเขาพูดคำสั้นๆแต่หลอกหลอนฉันยิ่งกว่าอะไรดี

“โพส”

“...”

“แชร์”

สุดสยองสองคำขู่ T[]T! ถึงจะแค่พูดขึ้นมาลอยๆแต่ฉันรู้ว่าเขากำลังหมายถึงอะไร! เพราะในหัวอีตาบ้านี่ก็มีอยู่ไม่กี่เรื่องที่ฉันรู้ เรื่องชั่วมาก กับ ชั่วม๊ากมากไง! และไอ้โพสแชร์ที่เขาพูดถึงคงหนีไม่พ้นคลิปนั่นแน่ๆ! ไอ้มนุษย์ต่างดาวเมายาดองมันพยายามจะแบล็คเมล์ช้านนน! โอ๊ย ปั้นหยาอยากจิครายให้ตายไปซะตรงนี้! ถ้านายว่างมาขู่ฉันมาก ไปหาวิธีสร้างยานกลับกาแล็กซี่ตัวเองเถอะ ไป๊ ชิ่วๆๆ ฮือ T____T

“เลวที่สุด นายไม่รู้เหรอว่าที่นายทำมันอาชญากรรมนะ! นายกำลังแบล็คเมล์ฉัน!” ฉันชี้หน้าว่าเขาฉอดๆแต่หมอนั่นก็กวนประสาทด้วยการ...

“อือ”

ตอบรับสั้นๆหนึ่งพยางค์ -__-;;

“ถอดเสื้อให้หน่อย” หมอนั่นว่าหน้าตายก่อนจะเขยิบใบหน้ามาใกล้จนฉันต้องเอนหลังหลบ

“ไม่!” ฉันปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่มีทาง! ฉันรู้นะว่านายจะถอดเสื้อทำไม T^T ฮือๆๆ ไอ้คู่ขาเตี้ยกับโย่งนั่นไม่น่าออกไปเลย ฉันมันโง่ที่ไม่รั้งพวกเขาไว้! ไม่งั้นอีตาบ้านี่จะไม่มีทางได้ทำเรื่องหื่นๆแบบนี้กับฉันแน่

“งั้นโพส...”

“โอเค ยกแขนขึ้นสิ -_-^” ฉันเบ้หน้าเมื่อเขาพยายามจะขู่ฉันอีกแล้ว ร่างสูงกระตุกยิ้มก่อนจะยืดแขนอย่างว่าง่าย

ถอด ไม่ถอด ถอด ไม่ถอด โอ๊ยๆๆ คิดไม่ตกเลยปั้นหยา ไม่ว่าจะสถานการณ์ไหนก็สุ่มเสี่ยงต่อฉันทั้งนั้น ถ้าไม่ทำตามหมอนี่ก็อับอายขายขี้หน้าชาวบ้านเพราะคลิปบ้าๆนั่น แต่ถ้าทำ ก็จะ ฮือออ T^T เครียด เครียดเฟ้ย!

               “ถอด” 

[1]

 5555555555

รักนาง ชอบนาง ฝากส่งฟีดแบ็คด้วยนะคะ เดี๋ยวเข้ามาอัพบ่อยๆ 

พอดีเจนป่วย เพิ่งฟื้นจากความตาย 5555555555 

เข้าเมืองไปทีเดียว ถึงกับต้องฉีดยา อากาศมันแย่จริงๆ นะ

 อย่าลืมหาแมสมาใส่นะคะ

ตอนนี้มีรูปเล่มแบบสต็อกนะคะ

ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป

 สามารถสั่งซื้อได้ที่เพจ JENNY D RENGER เลยค่า

หรือถ้าอยากได้อีบุ๊ค สามารถซื้อได้ที่ด้านล่างเลยค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #104 kokoroneko (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 01:06
    คริสมันน่าจับมาตีๆๆๆ
    #104
    0