♥ 키스 KIDDIN'KISS วิกฤตนัก ดันต้องรักคนแปลกหน้า!

ตอนที่ 17 : ♥♥ 키스 KIDDIN'KISS } 6.2 I’m in hurry. Do not waste my time pls.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    12 ม.ค. 63




♥ 키스 KIDDIN'KISS } 6.2

I’m in hurry. Do not waste my time pls.


“หมาหมู่ที่ไหนกัน แถวบ้านเฮียเรียกพลังมิตรภาพ” อีตาแทนกายว่าก่อนจะกอดไหล่คริสแล้วมองหน้าท้าทายคิมหันต์อย่างไม่เกรงกลัวทั้งที่เมื่อกี้แทบจะสิงเสาอยู่มะรอมมะร่อ


 “หรือเรียกอีกอย่างว่าสกิลพระเอก เข้าใจมั้ย?


แถสุดๆ -_-;;


“มึงจะเอาไง ฟาดปากกันที่นี่หรือที่ไหน?” คิมหันต์ไม่สนใจแทนกายก่อนจะส่งสายตาอาฆาตให้คริสอีกครั้ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้คริสจะเริ่มรับรู้บรรยากาศกับชาวบ้านเขาขึ้นมานิดนึง หมอนั่นเลยมองคิมกลับพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ แต่ฉันไม่ไว้ใจการตีความหมายของอีตานี่จริงๆเลยให้ตายสิ –O- ยิ่งทำอะไรไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเค้าอยู่ด้วย


“คริส ไม่ต้องลดตัวไปต่อยกับไอ้เต่านี่หรอก เดี๋ยวเรากับเฮียกายจะจัดการเอง!” ร่างเล็กว่าก่อนจะกระโดดมาเกาะไหล่คริสอีกข้างที่ว่างอยู่ ฉันจึงถูกสามหนุ่มสามมุมบดบังทัศนียภาพและหายไปจากสายตาของคิมหันต์ทันที ฉันจึงต้องพยายามชะโงกหน้าเพื่อดูสถานการณ์


“เฮ้ยๆ เรื่องนี้ให้คริสตัดสินใจดิครับ ไอ้กานต์ไปตัดสินแทนเค้าได้ไง ที่พูดนี่ไม่ได้ป๊อดนะ เปล่าเลย แค่เคารพการตัดสินใจของเพื่อน” แทนกายว่าพร้อมโบกมือไหวๆ แต่นายกล้าสาบานต่อหน้าพระพุทธรูปมั้ยแทนกาย ว่านายคิดแบบนั้นจริงๆไม่ใช่ว่าป๊อดอ่ะ -__-^


“ว่าไงที่ไหน?” คิมหันต์พูดอีกรอบ


“...เตียง” คริสพูดเสียงเบาแต่กลับทำเอาหางคิ้วข้างขวากระตุกถี่ยิบราวกับกำลังจะเกิดเรื่องบัดซบขึ้นอีก –O-;;


O[]o! เฮ้ย อะไรนะ! เตียง! เดี๋ยวๆๆ คงไม่ใช่ว่า...


“ฟาดกับเมีย”


เฮือก! ว่าแล้วไง! หมอนั่นกำลังจะพูดอะไรบัดซบอีกแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้นะ อีตาบ้าคริส ไอ้มนุษย์ต่างดาว ไอ้บัดซบบอย เลิกพูดอะไรชวนจิ้นแบบนั้นได้แล้วเฟ้ย! TOT


“เคนะ” อีตาคริสว่าก่อนจะตบไหล่คิมหันต์ที่กำลังเบิกนัยน์ตากว้างเพราะช็อกกับการตีความคำว่าฟาดปากของคนหน้ามึนตรงหน้าแบบผิดๆ ใช่ หมอนั่นไม่ได้คิดว่าฟาดคือการต่อยกัน แต่มันคือเรื่องอะบาเดเฮ้ฮุลเลกาก๊าบนเตียงแทนน่ะสิ!


กรี๊ด ใครก็ได้ บอกที หมอนี่ได้อ่านแบบเรียนมานีมานะตอนปอหนึ่งมั้ย ทำไมภาษาไทยง่ายๆดันไม่เข้าใจได้ว่ะ! ฮือๆ ถ้าหมอนี่อับอายคนเดียวจะไม่ว่าเลย แต่เมียที่หมอนั่นว่าเขาหมายถึงฉันนี่ไง! พูดไม่กี่ทีแต่ทำเอาฉันเสียหายหลายแสนแล้วนะเฟ้ย!


“กลับละ เดี๋ยวไม่ครบสี่ครั้ง”


โอเค ฉันว่าแค่แสนยังน้อยไปบอกว่าหลายล้านน่าจะเหมาะกว่า ฮือๆ ใครมีปิ๊ปมั้ยขอซื้อต่อมาใส่คลุมหัวที ชะนีอับอาย ให้เดาเลยว่าหมอนั่นได้ยินที่ฉันพูดกับคิมหันต์เรื่องมีอะไรกันสี่ครั้งหลังอาหารแน่ๆ ทีเรื่องแบบนี้จำได้จำดีแถมคุณพี่แกยังพูดปร๋อเลย บัดซบ! T^T นั่นฉันประชดย่ะ! ไม่ต้องมาเนียนติ๊ต่างว่าเป็นเรื่องจริงเลย เข้าใจมั้ย!


“จะให้กลับก็ได้” คิมหันต์เหยียดยิ้มร้ายก่อนจะชายนัยน์ตาสีมรกตมองคริสอย่างกรุ่นโกรธ “แต่ต้องไม่มีลมหายใจแล้วเท่านั้นนะ!


สิ้นเสียงพูดของคิมหันต์ กำปั้นใหญ่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วปะทะใบหน้าหล่อเหลาของคริสจนสะบัดไปตามแรงทันที!


พลั่ก!


 “คริส!” ร่างเล็กกรีดร้องดังลั่นก่อนจะลุกลี้ลุกลนมองคริสที่ค่อยๆหันใบหน้ากลับมาพร้อมรอยบอบช้ำและของเหลวสีแดงที่มุมปาก เขาเลียริมฝีปากเล็กน้อยพลางกลอกนัยน์ตาสีเฮเซลจดจ้องไปที่เจ้าของผลงาน


แทนกายเองทำตาเลิ่กลั่กอย่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนจะไปยืนขวางข้างหน้าคริสให้ห่างจากคิมหันต์ทันที


“เฮ้ยๆ เดี๋ยวครับ ใจเย็นๆกันก่อน รู้ว่าอยากจะฟาดปากกัน แต่ไม่ใช่ที่นี่ครับ” เขาตั้งสติก่อนจะพยายามคลี่คลายสถานการณ์มาคุที่เตรียมระเบิดได้ทุกเวลาตรงหน้า คิมหันต์เหยียดยิ้มร้ายก่อนจะสาวเท้าเข้ามาอย่างไม่สนใจคำพูดของแทนกายสักนิด


“เป็นผู้ชายอย่าขี้เสือก” คิมว่าพร้อมกับจ้องตาคริสกลับ ฉันยืนกลืนน้ำลายอึกๆ คิดไม่ออกว่าจะยังไงกับเหตุการณ์ตรงหน้าดี เพราะพวกเขากำลังทะเลาะกันเรื่องฉัน! ให้ตายเถอะ ฉันควรจะดีใจมั้ยมีผู้ชายมาต่อยกันเพื่อแย่งตัวเองเนี่ย โอ๊ย ฮอตจนเป็นเรื่องเลยมั้ยละปั้นหยา! T^T


“แน่จริงอย่าเอาเพื่อนมารับหน้า มึงมาเลย!” คิมหันต์กวักมือเรียกอย่างท้าทาย คริสขมวดคิ้วสูงเหมือนยังไม่เข้าใจว่าตัวเองโดนต่อยเพราะอะไร


“หยุดได้แล้ว! นายทำบ้าอะไรวะคิม!” ฉันตีหน้ายักษ์ก่อนจะเดินไปชี้หน้าคิมหันต์อย่างโมโหกับการกระทำอันป่าเถื่อนไร้อารยธรรมเยี่ยงสัตว์ป่าของเขา


“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ หยา!


“ทำไมจะไม่เกี่ยว!” ฉันเท้าสะเอวอย่างไม่พอใจ แต่ยิ่งฉันตวาดเขามากเท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะปลุกอารมณ์กรุ่นโกรธที่เขามีต่อคริสให้มากขึ้น คิมหันต์กระตุกริมฝีปากยิ้มหยันเล็กๆก่อนจะแค่นหัวเราะเบาๆราวกับประชด


“ทำไม กลัวฉันฆ่ามันเหรอหยา ก็ดีนะ ถ้ามันตาย เธอจะได้กลับมาหาฉันไง” นัยน์ตาสีมรกตสั่นระริกไปแวบนึงก่อนจะกลับมาเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“ตลก” ฉันเค้นเสียงต่ำพร้อมกับจ้องตาเขาตรงๆ เรื่องที่หมอนั่นคิดเป็นมุขขำขันที่หัวเราะไม่ออกเลยสักนิด!


“ต่อให้ผู้ชายตายทั้งโลก เหลือแค่นายคนเดียว ฉันก็จะไม่กลับไปหานายแน่ๆ” ฉันพูดเสียงเรียบแต่เน้นย้ำทุกคำให้คนตรงหน้าเข้าใจสถานะปัจจุบันไม่ใช่อดีต เรื่องที่ฉันกับเขาเราจบกันแล้ว!!


 “เข้าใจรึยัง” ฉันพูดอีกครั้งเมื่อเห็นเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทยืนนิ่งค้างไป เขาดึงตัวเองกลับมาก่อนจะมองหน้าฉันอีกครั้ง


“รักมันมากเหรอ”


“ฉันไม่รู้ แต่ที่รู้คือเกลียดนายมาก”


...อีกแล้ว เขาทำหน้าแบบนั้นอีกแล้ว ราวกับกำลังอ้อนวอนขอร้องให้ฉันกลับไป  นัยน์ตาสีมรกตฉายแววเศร้าและสำนึกผิด เรียกร้องการอภัยที่มันไม่มีอยู่ในกลีบสมองของฉันเลยสักเสี้ยว!


“ดี เกลียดเลย” คิมหันต์กัดฟันพูดเสียงกร้าว “ดูเหมือนว่าเธอจะได้เกลียดฉันอีกเรื่องเพราะไอ้เวรนี่แม่งจะตายเพราะฉันวันนี้แหละ!


 คิมหันต์ว่าพร้อมพุ่งพรวดเข้าไปทางคริสจนแทนกานต์และแทนกายออกมาขวางกันชุลมุน หมอนั่นบ้าไปแล้ว! บ้าไปแล้วแน่ๆ! ฉันรีบแทรกตัวเข้าไปหยุดความอลหม่านที่ไม่รู้มือใครเป็นมือใครฉุดกระชากและยื้อหยุดกันอย่างอลวนแต่ก่อนที่ฉันจะได้ประกาศวาจาประกาศิตสั่งห้าม ภาพสุดท้ายที่ฉันเห็นคือกำปั้นลุ่นๆที่พุ่งเข้ามาตรงหน้าฉัน!


[2]


ขอฟีดแบ็คหน่อยน้า อย่าปล่อยให้เค้าเหงาเลยค่า

 ถ้าใครอยากได้เล่ม สามารถสั่งที่เพจได้นะคะ เพจ JENNY D RENGER 

ถึง 12 มกราคมนี้เท่านั้นค่า!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #186 Punch-prp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 09:12
    เราคันปากอ่ะอยากให้นางเอกด่า-คิมเอาแบบเจ็บจุกๆเลย
    #186
    0
  2. #105 MissKarong Mamoon Minmin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 12:37
    เหนื่อยกับแก๊งพระเอก คนหนึ่งก็มึน คนหนึ่งก็กาก คนหนึ่งก็ปากเก่ง เฮ้ออ เหนื่อยแทนปั้นหยา 5555555555
    #105
    0
  3. #73 pim_1402 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 12:03

    รอค๊าาา
    #73
    0
  4. #72 ssnew11 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 06:45
    สนุกๆ รออ่านอยู่น๊าาา
    #72
    0
  5. #71 Babymummi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 03:06
    มาบ่อยๆนะค่ะ
    #71
    0