♥ 키스 KIDDIN'KISS วิกฤตนัก ดันต้องรักคนแปลกหน้า!

ตอนที่ 13 : ♥♥ 키스 KIDDIN'KISS } 5.3 Hey guy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 337 ครั้ง
    4 ม.ค. 63




♥ 키스 KIDDIN'KISS } 5.3


Follow me baby J” แทนกายว่าพลางเดินนำก่อนจะกวักมือเรียกฉันให้รีบตามไป และด้วยช่วงขาที่ยาวกว่าทำให้ฉันลำบากในการเดินตามอีตานั่นสุดๆ แต่ก็ยังดีเพราะคนตัวเล็กอีกคนก็ดูท่าทางจะรู้สึกเหมือนฉัน

“เฮียกายจะรีบไปนรกเหรอ เราเดินไม่ทันนะ -_-

“เตี้ยก็เงี้ย” อีตานั่นไหวไหล่

เอ่อๆ เดี๋ยวๆ ฉันก็ตามไม่ทันเหมือนกันเฟ้ย! นายเดินไวยังกับตอปิโดจ่อตูดออกปานนั้นใครเค้าจะตามทัน -_-;;

“หนูปั้นตามเฮียไม่ทัน เฮียอุ้มได้นะคะ เผื่อหนูเหนื่อย” ว่าแล้วอีตานั่นก็หันมาส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ย

“ถ้าปั้นหยาเหนื่อย เราจะแบกไปเอง เฮียอย่ามาเนียนเลย เรารู้ว่าเฮียคิดอะไรอยู่” แทนกานต์ทำหน้าปั้นปึ่งแล้วค้อนขวับใส่ร่างสูงทันที ฉันก็รู้ว่านายคิดอะไรอยู่นะยะ! เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ตัวเล็กขนาดนี้มาแบกฉันไม่จมดินเลยเหรอ  –O-;;

“เตี้ยแล้วยังชอบใส่ร้าย -_-^

“เราตัวเล็ก! -^-!

“พวกคิดเข้าข้างตัวเองก็เงี้ย หนูปั้นว่างั้นมั้ยคะ?” ร่างสูงหันมาขอความเห็นจากฉันที่ยิ้มให้แห้งๆเพราะไม่อยากจะเอาตัวเข้าไปยุ่งกับการทะเลาะแบบเด็กๆของทั้งคู่สักเท่าไหร่ อีตาเตี้ยและอีตาโย่งนั่นเดินไปทะเลาะกันไปไม่นานก็มาถึงจนได้ ตัวหนังสือเรืองแสงที่ตั้งตระหง่านด้านหน้าว่า ‘Craze’ เด่นสะดุดตาจนใครๆก็ต้องหยุดมอง ทั้งยังเสียงดนตรีอัดบีทหนักๆและไฟสลัวหลากสีแวบวาบไปมาราวกับล่อลวงให้เข้าไปที่นั่น ตัวตึกตกแต่งในสไตล์ยุค 70-80 ผสมโมเดิร์น ตามกำแพงเต็มไปด้วยลายกราฟิกเท่ๆและของย้อนยุคสุดครีเอต ทำให้ที่นี่เป็นผับที่คลาสิคและทันสมัย เป็นที่ชอบใจจนมีคนรีวิวถล่มทลายในสื่อโซเชี่ยล

ยกเว้นฉันคนนึงนะ เพราะฉันอยากจะทำลายที่นี่ซะมากกว่า ข้อหาเป็นต้นเหตุให้ฉันเจอไอ้เวรนั่น! -^-!

“ฉันจะรออยู่ข้างหน้านี่” ฉันโพล่งขึ้นพลางกวาดสายตาไปมองสองร่างที่ยืนอยู่ก่อนหน้า

“หนูปั้นไม่เข้าไปข้างในพร้อมเฮียเหรอคะ?

“ไม่ล่ะ –O-” ฉันปฏิเสธทันควันอย่างไม่ต้องคิด

ฉันไม่อยากเข้าไปรื้อฟื้นภาพเหตุการณ์สุดสยองเท่าไหร่หรอกนะ! แค่นึกก็เจ็บจี๊ดๆจนอยากจะลงไปดิ้นพร่านๆเหมือนแมวโดนน้ำร้อนลวกสักสามรอบแล้ว กระซิกๆ นอกจากจะเจอผู้ชายเฮงซวยอย่างอีตาบ้าคิมแล้วยังต้องมาเจอผู้ชายบัดซบอย่างอีตาบ้าคริสอีก T^T เวรกรรมอันใดไยจึงมาลงที่ปั้นหยาขนาดนี้ ชาติก่อนฉันเป็นชะนีที่ทำร้ายจิตใจผู้ชายไว้เยอะหรือยังไง ทำไมชาตินี้ฉันถึงเจอแต่พวกแบบนี้อยู่เรื่อย ฮือๆ T___T แล้วฉันมีอดีตอะไรกับตัวคอควายเหรอ เดี๋ยวคิม เดี๋ยวคริส ชีวิตนี้จะมีผู้ชายตัวอักษรอื่นมาพัวพันกับฉันบ้างมั้ยฮึ! หรือบางทีฉันอาจจะไม่ได้มีอดีตอะไรกับตัวคอควาย แต่ฉันอาจจะเป็นควายเองก็ได้ โดนผู้ชายคนนึงทรยศ อีกคนก็...x! คิดแล้วอยากจะกระโดดสกายคิกแล้วตีลังกากลางอากาศสามตลบตบกลางกบาลอีตาบ้านั่นให้จมไปในดินจนไม่กล้าโผล่หน้ามึนๆออกมากวนประสาทฉันอีกเลย!

ก็แค่คิดน่ะนะ เพราะคนที่น่าจะมีสภาพแบบนั้นดูเหมือนจะเป็นฉันซะมากกว่า ไม่ใช่โดนอีตานั่นตบกบาลแต่โดนเขาประจานด้วยคลิปทุเรศๆจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีแทนน่ะสิ ฮือออ! ไม่เข้าใจนายจะถ่ายไว้ทำติ่งอะไร ไอ้คนชั่วร้าย หัวใจนายมันดำมืดและเต็มไปด้วยอกุศล! ไอ้คนบาปหนา TOT ฉันยืนคร่ำครวญและโวยวายในใจพร้อมกับทอดสายตามองตามแผ่นหลังแทนกานต์กับแทนกายที่ค่อยๆหายไปใน CRAZE ความจริงฉันก็มีเรื่องอยากจะถามพวกเขาอยู่นิดหน่อย อาทิเช่น พวกนายสื่อสารกับคริสยังไง ใช้โทรจิตหรือภาษามนุษย์ต่างดาวรึเปล่า ทำไมฉันใช้ภาษาไทยแล้วคุยกับอีตาบ้านั่นไม่รู้เรื่อง –O-

“หยา”

จู่ๆก็มีเสียงทุ้มดังขึ้นมาใกล้ๆทำเอาใจฉันตกลงไปถึงตาตุ่ม อย่าบอกนะว่า...

“ทำไมมาอยู่ที่นี่”

เสียงนั้นใกล้เข้ามาพร้อมกับฝีเท้าที่ดังเบาๆแต่กลบเสียงบีทหนักๆจากด้านในผับจนมิด หน้าผับนี่มีคนไม่เยอะมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นชายหรือหญิงที่จับกลุ่มคุยกันเล่นไปมานิดหน่อย หรือพวกที่ออกมาสูบบุหรี่ ออกมาคุยโทรศัพท์ตามซอกตามหลืบที่เงียบสงบ แต่มันจะไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอที่หนึ่งในคนพวกนั้น...จะมีหมอนั่นอยู่ด้วย! ฉันแกล้งไม่ได้ยินก่อนจะสาวเท้าฉับเดินไปในทิศทางตรงข้ามกับเสียง แต่ที่น่าตลกคือเสียงฝีเท้านั่นก็เร่งเข้ามาพอๆกับที่ฉันเดินหนีเขา

ยังจะตามมาอีก!! ตื้อจริงวุ้ย -_-^

“ปั้นหยา! เธอเดินหนีฉันเหรอ!” เสียงทุ้มเริ่มฮึดฮัด ฉันไม่ตอบอะไรแต่เดินต่อทำทีจะเข้าไปข้างในเพื่อกลมกลืนไปกับคนเยอะๆ อีตานี่จะได้มองไม่เห็นแต่ดูเหมือนหมอนั่นจะรู้ทันจึงใช้มือใหญ่คว้าแขนฉันไว้ก่อนจะกระชากอย่างแรงจนฉันแทบเซล้ม!!! ชิบ! เจ็บนะ! แขนคนนะยะ ไม่ใช่ท่อนไม้ที่บีบแล้วจะไม่เป็นอะไรอ่ะ!  ฉันกระชากมือกลับก่อนจะถอนหายใจยาวและจำใจยืนประชันหน้ากับคนที่ฉันไม่อยากเจอที่สุดในเวลานี้...คิมหันต์!

“หยา” ร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบในเสื้อเชิ้ตสีชมพูที่ฉันจำมันได้ดี เพราะฉันเป็นคนซื้อให้เขาเอง! เรือนผมสีดำสนิทถูกเซตให้ตั้งขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาเรียวรีสีมรกตนั่นมองมาทางฉันอย่างอ้อนวอน

เหอะ ไปอ้อนวอนกับพระเจ้าเถอะ ไอ้คนเฮงซวย!

“มีอะไร?” ฉันพูดเสียงแข็งพร้อมตีหน้าปั้นปึ่งใส่เขาทันที  ไม่มีทางที่ฉันจะลืมภาพเหตุการณ์วันนั้นได้หรอก มันเซอร์ไพรส์จริงๆนะ คิมหันต์ ของขวัญวันเกิดที่นายให้ฉันอย่างการพาผู้หญิงอื่นมานอนในห้อง!

“ฉันขอโทษ” เขาคอตกพร้อมกับก้มมองพื้นอย่างสำนึกผิด นั่นทำให้ฉันอยากจะหัวเราะให้ก้องโลกที่คนตรงหน้าคิดชุ่ยๆว่ามาตีหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาแล้วจะทำให้ฉันใจอ่อน มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ?

“ถ้าคำขอโทษมันทำให้ทุกอย่างจบได้ โลกนี้ก็ไม่ต้องมีนรกแล้วล่ะ คิมหันต์” ฉันยิ้มหยันพลางสะบัดแขนออกเมื่ออีตานั่นพยายามจะจับมันอย่างที่เขาเคยทำตอนที่เราคบกัน

“ฉันยอมตกนรก...แค่เธอยกโทษให้ฉัน”

“...”

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้นกับเธอนะหยา”

 “แล้วไง? ถ้าฉันทำแบบนั้นกับนายบ้างแล้วบอกว่าไม่ตั้งใจนายโอเคมั้ยล่ะ?

เงียบ พูดไม่ออกละสิ

“4ปีของฉันกับเธอไม่มีค่าเลยเหรอ?” เขาชายนัยน์ตาอิดโรยมามองฉันนิ่งๆ ฉันแทบอยากจะพุ่งเข้าไปทำร้ายคนตรงหน้าซะเดี๋ยวนั้นที่ยังกล้ามาพูดอะไรแบบนี้อยู่อีก ทั้งๆที่เขาเป็นคนทำให้มันไม่มีค่าเอง!

“มีค่า”

หมอนั่นอมยิ้มก่อนจะหุบลงเมื่อฉันพูดประโยคต่อมา

“แค่ในอดีต ไม่ใช่ตอนนี้” 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 337 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

196 ความคิดเห็น

  1. #56 Cazari (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 18:59
    เจ็บเเทนเลยยย จิกได้สุดย้อดค้าาา
    #56
    0
  2. #55 MaliFew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 15:41
    ชอบมากค่าา
    #55
    0
  3. #54 pim_1402 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 14:33
    รอค๊าาๆๆๆ
    #54
    0