♥ 살인범 ◆S◆ แฟนฉันเป็นฆาตกร

ตอนที่ 54 : 20.3ell Don’t be afraid of me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


Start 12/4/2561 End : xx/xx/61 By Jenny D Renger :: NL SET ::


20.3ell Don’t be afraid of me


“...” ฉันย่นคิ้วแล้วมองที่เอส ตัวเขาไม่มีรอยบอบช้ำอะไรด้วยซ้ำ จะมาบอกว่าเจ็บเหมือนฉันเหรอ? “นายไม่ได้เป็นอะไรนี่... จะเจ็บได้ยังไง”

                ฉันเผลอโพล่งถามไปโต้งๆ เหมือนลืมตัวว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสถานการณ์ไหน เอสแค่นหัวเราะก่อนจะส่ายหัว เขายิ้มบาง

                “นั่นสิ ผมก็สงสัยเหมือนกัน”

                เราทั้งคู่เงียบลงเมื่อเอสพูดจบประโยค เขาเอาแต่ทายาให้ฉันแล้วเอียงคอเล็กน้อยมองมาอย่างพิจารณาอยู่นานจนฉันอึดอัด ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร เก็บฉันไว้ที่นี่ทำไม แล้วพ่อฉันตอนนี้เป็นยังไงแล้วบ้าง

                “ทาแค่นี้ก็พอแล้ว ทาเยอะไปมากกว่านี้ก็ไม่มีผลให้มันหายเร็วขึ้นหรอก ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก” ฉันโพล่งขึ้นมา พยายามควบคุมน้ำเสียงให้ปกติที่สุด ก่อนจะมองเอส หวังว่าจะไม่คุ้มดีคุ้มร้ายขึ้นมาอีก

                “ผมทำเธอเจ็บ”

                ?

                “ผมจะชดเชยให้” เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่สิ่งที่เขาว่าทำให้ฉันย่นคิ้วก่อนที่ฉันจะสะดุ้งโหยงเมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากนุ่มหยุ่นฝังลงมาบริเวณไหปลาร้า ขาของฉันก้าวถอยหลังและหัวของเราก็ชนกันเมื่อเอสเงยหน้าขึ้นมาพอดี

                “โอ๊ย” ฉันตกใจ

                อะไร เขาจะทำอะไรอีก! ฉันลนลานเมื่อนัยน์ตาสีเข้มสบกลับมา เขาวางถุงยาลงกับพื้น ฉันขยับไปไหนไม่ได้เพราข้างหลังเป็นผนัง และข้างหน้าก็เป็นเขา

                เอสจับเอวของฉันไว้ เขาไม่ได้น่ากลัวหรือเย็นยะเยือกอย่างปกติที่เป็น น้ำเสียงอ่อนเขาถามกลับมาทำให้ฉันกลืนน้ำลายอย่างสับสน

                “ผมทำเธอตกใจเหรอ?

                “...นายจะทำอะไร”

                “ชดเชยให้เธอ”

                “หมายความว่ายังไง” ฉันไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง เขายิ้มบาง นัยน์ตาหยีเล็กน้อย ก่อนที่มือข้างนึงจะเลื่อนมาจับแก้มฉัน มือนุ่มๆ ของเขามันนุ่มเกินกว่าที่ฉันคิดว่าเขาจะใช้มันทำร้ายใครได้ แต่มันก็เคยสร้างรอยช้ำที่คอฉันมาแล้ว เขาใช้นิ้วชี้เชยคางให้หันไปสบตา คนตัวสูงเอียงคอ

                “แล้วเธอว่าไง”

                “...” ฉันเกลียดคำถามนี้ เพราะฉันไม่รู้จะตอบอะไร “ฉันไม่รู้”

                ลมหายใจของเอสเป่ารดลงใบหน้าของฉัน มันร้อนขึ้นทุกที ฉันเอียงหลบทำให้ริมฝีปากจรดลงบริเวณสันกรามแทนที่จะเป็นริมฝีปากของฉัน ฉันยืนนิ่งอย่างสับสนเมื่อสัมผัสถึงความนุ่มนิ่มที่กดลงมา ปลายจมูกของเขาอยู่ใกล้ใบหูทำให้ใจฉันมันกระตุกอย่างประหลาด

                คนตัวสูงดันร่างฉันเข้ากับกำแพงพลางไล่จูบจากสันกรามถึงข้างแก้ม แวบนึงใจฉันวูบไหวนึกไปถึงเหตุการณ์ก่อนที่มันจะเลวร้ายแบบนี้ ฉันห่อตัว ทั้งกลัว สับสน และเหนื่อย ฉันไม่รู้แล้วว่านี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น

                มือของเอสเลื่อนลงไปจับมือฉันข้างนึง ก่อนที่เขาจะเอียงคอแล้วพยายามดันหน้าให้หันไปสบกับเขา ใบหน้าเราชิดกันเกินไป เกินจนอีกนิดเดียวเขาก็จูบฉันแล้ว

                “มือเธอเย็นจัง เธอกลัวหรือว่าเธอตื่นเต้น”

                “ฉันอยากกลับบ้าน” ฉันยังยืนยันคำเดิม นัยน์ตาสีเข้มเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะกลับเป็นอย่างเก่า เขาบีบมือฉันแล้วจูบลงที่ริมฝีปาก น่าแปลกที่ฉันไม่รู้สึกถึงความคุกคาม เขาเพียงแค่จูบแล้วกัดริมฝีปากฉันเบาๆ ผละออกและจูบอีกครั้ง

                “เธอไม่อยากอยู่กับผมเหรอ” เขาเอ่ยถามเสียงเบา มือนึงปัดผมของฉันให้เข้าทรง หน้าผากเขาจรดลงกับหน้าผากฉัน การกระทำของเขาช่างดูอบอุ่น คำพูดของเขาก็ชวนจินตนาการไปไกล “เราอยู่ด้วยกันที่นี่ก็ได้ ผมจะทำให้มันเป็นบ้านของเรา”

                ...แต่ฉันคิดดีไม่ได้เลย

                “เราอยู่ที่นี่ไม่ได้” เสียงฉันแข็งขึ้นเล็กน้อย

                “พ่อของเธอขโมยครอบครัวของผมไป”

                “นายเอาแต่พูดแบบนั้น... และถ้ามันดันเป็นเรื่องจริง ฉันก็ไม่ใช่พ่อ” ฉันมองเขา “นายโกรธเหรอ นายอยากจะแก้แค้นเหรอ นายจะฆ่าฉัน หรือนายต้องการอะไรกันแน่”

                ฉันพูดออกไปอย่างไม่รู้ตัว เพราะถ้ารู้ตัวฉันไม่เอ่ยออกไปในสถานการณ์สุ่มเสี่ยงแบบนี้แน่ เขาหัวเราะ

                “ผมไม่ได้โกรธ ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย” ฉันสบนัยน์ตาสีเข้มที่เต็มไปด้วยปริศนา ถ้าไม่โกรธ ไม่คิดอะไร แล้วมาตามจุ้นจ้านกับที่บ้านฉันทำไม... เขายังคงพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ “ผมสงสัยว่าพ่อเธอทำไปเพื่ออะไร แต่ตอนนี้ผมมีเรื่องที่สงสัยอีกอย่างนึง”

                “...” เขาหยุดชะงักการพูดไปแล้วประทับริมฝีปากร้อนลงบริเวณลำคอของฉันก่อนจะเม้มมันเบาๆ ให้ฉันสะดุ้ง ปอยผมหน้าม้าคนตัวสูงละไล้โดนผิว มือหนานั่นบีบไหล่ฉันเบาๆ

                “สงสัยว่าผมอาจจะชอบเธอ”



[3]



ลงอีบุ๊คแล้วนะคะ



ฝากกดไลค์เพจ JENNY D RENGER

***ตอนนี้เพจเฟสบุ๊ค ลดการมองเห็นเยอะมากๆ โพสต์อัพไปก็ไม่ค่อยมีคนเห็นเลยแง 
ทุกคนสามารถเข้าไลน์กลุ่มแทนได้นะคะ
แจ้งข่าวอัพเดทหนังสือตั่งๆ
 ตอนที่หาไม่เจอ + แจกหนังสือ +อัพนิยาย / หรือหนังสือที่หมดไปแล้วเอามาเพิ่ม ****
ด้านล่างนี่เลยค่า
ในภาพอาจจะมี ข้อความ
 
ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

5 เหตุผลที่ทำให้พัคซอจุนเหมาะสมกับบทพระเอกซีรีส์ What's Wrong With ...
ก็คนมันร้อน!! 10 ลุคชุดเปิดไหล่ 'ใบเฟิร์น พิมพ์ชนก' นางเอก


พ่อของเขายืมเงินไปหมุนธุรกิจราวสิบล้าน   
ฉันตามมาทวงเงินถึงที่บ้าน นอกจากจะไม่เจอพ่อเขาและเงินที่ฉันควรจะได้แล้ว
 ดันเจอลูกชายหน้าหล่อยืนทำหน้าเครียด 
"เฮ้อ ไม่อยากจะพูดแบบนี้เลยนะครับ
 ผมจะยอมเป็นสามีคุณเพื่อใช้หนี้ก็ได้ " 







Song Wei long Archives - Bsite


ความเหี้ยในชีวิตของฉันคือ ไอ้เหี้ยนุ่นจองตั๋วเครื่องบิน
พามาทัวร์ไหว้ขอผัวที่ฮ่องกงมันทุกวัด 
ไหนๆ ก็มาถึงฉันเลยยกมือไหว้ ขอผู้ชายหล่อ หน้าตาดี
 สัญชาติอยู่ในโซนเอเชีย
ผิวขาวใส ส่วนสูง 180+ น้ำหนักอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน 
การศึกษาขั้นต่ำระดับปริญญาตรีขึ้นไป
ก็คือขอทุกอย่าง ยกเว้นนิสัยที่ดี!!
"ถ้าเธออยากคบกับผมก็ต้องไฟท์หน่อยนะ
เพราะว่าผู้หญิงจีบผมเยอะมาก 
แค่ในวีแชทก็มี 800กว่าคนและ"
เฮ้ย ยูเป็นเหี้ยไรของยูเนี่ย เป็นคอลเซ็นเตอร์เหรอ!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,094 ความคิดเห็น

  1. #1092 Mini-fish (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 22:33
    จะทำอะไรหรอเอส
    #1,092
    0
  2. #1091 eeaxroni (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 08:17
    น่ารักไม่เบา
    #1,091
    0
  3. #1090 sittisomboon (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 17:30
    เจิมงับบบบ
    #1,090
    0
  4. #1089 Mini-fish (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 07:58
    เจิมมมม
    #1,089
    0
  5. #1088 eeaxroni (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 05:43
    เจิมค้าบบบบบ
    #1,088
    0