♥ 살인범 ◆S◆ แฟนฉันเป็นฆาตกร

ตอนที่ 52 : 20.2ell Don’t be afraid of me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


Start 12/4/2561 End : xx/xx/61 By Jenny D Renger :: NL SET ::


20.2ell Don’t be afraid of me


 

                มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่ฉันจะไม่กลัว ต่อให้ฉันจะตอบเขาว่าได้ แต่สุดท้ายมันก็แค่คำโกหก ฉันเลยเลือกที่จะไม่ตอบ เขาเก็บลูกกุญแจไว้ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ข้างซ้าย ถ้าฉันแอบเอาออกมาได้ ฉันก็อาจจะไปจากที่นี่ได้


                เอสทำให้สมองของฉันทำงานผิดปกติ การประมวลผลฉันรวนหมดแล้ว เขาเป็นไบโพล่าร์รึเปล่า เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย หรือเป็นโรคอะไรไหม เขาเคยเข้าโรงพยาบาลเพื่อรักษาด้วยนี่ มันคือผลข้างเคียงงั้นเหรอ


                ฉันคิดหลายอย่างขณะที่อาบน้ำในห้องของตัวเอง ฉันล็อกประตูแล้วแต่พอแต่งตัวเดินออกมาก็เห็นเอสนั่งอยู่ ปฏิกิริยาตอบโต้มันก็ทำงานทันทีคือเดินถอยหลัง...


                “เอส” ฉันกลืนน้ำลาย มองคนตัวสูงอย่างหวาดระแวง “มีอะไร”


                รอยช้ำที่คอมันรู้สึกเจ็บขึ้นมาตอนที่ฉันสบตากับเขา เอสเลื่อนสายตามามองฉันนิ่งๆ ก่อนจะชูถุงยาในมือ


                “มาทายาให้เธอ”


                “ฉันทาเองได้”


                “ผมเป็นคนทำ ผมก็ต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ?” เขาพูดน้ำเสียงนุ่มทุ้ม กลับเป็นเอสคนเดิม แต่ภาพที่เขาบีบคอฉันมันก็ยังชัดอยู่ในความทรงจำอยู่ดี “ใครทำอะไรไว้ก็ต้องรับผิดชอบ”


                ฉันไม่แน่ใจนักว่าประโยคนี้เขากำลังพูดกับใคร


                “ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉัน เอ่อ ฉันทาเอง นายไปนอนเถอะ” ฉันบ่ายเบี่ยง ไม่กล้าเข้าไปใกล้เขา เอสตบโซฟาสามครั้งแล้วมองหน้าฉันอีกรอบ


                “เธอจะมานั่งตรงนี้ หรือจะให้ผมเดินไปหาเธอ” น้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวของเขาทำให้ไรขนอ่อนฉันลุกซู่ จินตนาการของฉันมันเริ่มทำงานไปไกลอีกแล้ว


                ฉันอึกอัก


                “ผมเอาของใช้จำเป็นมาให้เธอด้วย” เขาว่าแล้วชี้นิ้วไปที่ลังกระดาษลังนึง ปราดสายตาดู ส่วนใหญ่ก็เป็นของใช้ของผู้หญิง รวมถึงเสื้อผ้าและชุดชั้นใน


                “ฉันอยากกลับบ้าน”


                “อีกไม่นาน เธอก็จะได้กลับ”


                “...นายทำแบบนี้ทำไม” เสียงของฉันเบาลงเมื่อเอสจ้อง ฉันสับสน ไม่ก้าวขาเข้าไปหาเขา จนเอสต้องผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาใกล้ ฉันยืนนิ่งไม่ขยับ เพราะถึงขยับไปก็หนีไม่ได้อยู่ดี เหมือนลูกไก่ในกำมือยังไงยังงั้น


                เอสยืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว เขาเอื้อมมือมาที่คอของฉัน ทำให้ฉันเผลอหดไหล่แล้วหลับตาลงทันที ขาแขนของฉันเหมือนถูกสต๊าฟ ลมหายใจหยุดลง ภาพที่เขาบีบคอฉันมันผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง


                มันเป็นเพียงสัมผัสเบาๆ ไม่ใช่การบีบคออย่างที่ฉันคิด เขาปาดมือลงตามลำคอจนถึงไหปลาร้าพร้อมกับถอนหายใจ


                “ผมแค่ทายาให้” เขาพูดแบบนั้นทำให้ฉันเปิดตาขึ้นมาทีละน้อยอย่างกล้าๆ กลัวๆ หัวใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาข้างนอก นัยน์ตาสีเข้มสบกับฉันนิ่ง มือข้างนึงถือตลับยา อีกข้างปาดเอาเนื้อยาแล้วทาลงบริเวณรอยช้ำของฉัน


                ฉันเบี่ยงสายตาไปทางอื่น ภาวนาให้เขาจบมันไวๆ แล้วกลับออกไป


                สัมผัสเบาๆ ของเขามันช่างต่างจากตอนที่เอสคลั่ง ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ฉันอาจจะเคลิ้มและรู้สึกดีแต่ตอนนี้เหมือนมีอะไรบางอย่างขวางกั้นพวกเราเอาไว้ ปลายนิ้วเอสปาดจากลำคอลงไหปลาร้า 


                “เจ็บไหม” เขาถามเสียงเบา ทำเอาฉันสะดุ้งเล็กๆ แค่เขาถามฉันก็รู้สึกว่าต้องตอบ ถ้าไม่ตอบก็ไม่รู้ว่าเขาจะคลั่งอะไรอีกไหม ฉันกลืนน้ำลายอย่างฝืดๆ เว้นจังหวะไปเล็กน้อย


                เราสบตากันอีกแล้ว แต่ฉันไม่เคยเดาอะไรจากสายตาของคนตรงหน้าได้เลย บางครั้งมันก็ดูเรียบเฉย บางครั้งเหมือนมีอะไรอยู่ในนั้น


                “...เจ็บ” ฉันตอบกระท่อนกระแท่นแล้วเบี่ยงมองไปทางอื่น เมื่อเขารู้ตัว


                “เหมือนกัน”


                “...” ฉันย่นคิ้วแล้วมองที่เอส ตัวเขาไม่มีรอยบอบช้ำอะไรด้วยซ้ำ จะมาบอกว่าเจ็บเหมือนฉันเหรอ? “นายไม่ได้เป็นอะไรนี่... จะเจ็บได้ยังไง”


                ฉันเผลอโพล่งถามไปโต้งๆ เหมือนลืมตัวว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสถานการณ์ไหน เอสแค่นหัวเราะก่อนจะส่ายหัว เขายิ้มบาง


                “นั่นสิ ผมก็สงสัยเหมือนกัน”


[20.2e]


ลงอีบุ๊คแล้วนะคะ



ฝากกดไลค์เพจ JENNY D RENGER 
ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

5 เหตุผลที่ทำให้พัคซอจุนเหมาะสมกับบทพระเอกซีรีส์ What's Wrong With ...
ก็คนมันร้อน!! 10 ลุคชุดเปิดไหล่ 'ใบเฟิร์น พิมพ์ชนก' นางเอก


พ่อของเขายืมเงินไปหมุนธุรกิจราวสิบล้าน   
ฉันตามมาทวงเงินถึงที่บ้าน นอกจากจะไม่เจอพ่อเขาและเงินที่ฉันควรจะได้แล้ว
 ดันเจอลูกชายหน้าหล่อยืนทำหน้าเครียด 
"เฮ้อ ไม่อยากจะพูดแบบนี้เลยนะครับ
 ผมจะยอมเป็นสามีคุณเพื่อใช้หนี้ก็ได้ " 







Song Wei long Archives - Bsite


ความเหี้ยในชีวิตของฉันคือ ไอ้เหี้ยนุ่นจองตั๋วเครื่องบิน
พามาทัวร์ไหว้ขอผัวที่ฮ่องกงมันทุกวัด 
ไหนๆ ก็มาถึงฉันเลยยกมือไหว้ ขอผู้ชายหล่อ หน้าตาดี
 สัญชาติอยู่ในโซนเอเชีย
ผิวขาวใส ส่วนสูง 180+ น้ำหนักอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน 
การศึกษาขั้นต่ำระดับปริญญาตรีขึ้นไป
ก็คือขอทุกอย่าง ยกเว้นนิสัยที่ดี!!
"ถ้าเธออยากคบกับผมก็ต้องไฟท์หน่อยนะ
เพราะว่าผู้หญิงจีบผมเยอะมาก 
แค่ในวีแชทก็มี 800กว่าคนและ"
เฮ้ย ยูเป็นเหี้ยไรของยูเนี่ย เป็นคอลเซ็นเตอร์เหรอ!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,094 ความคิดเห็น

  1. #1087 Rinnoli (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 17:05
    กรี๊ดดดด ฉันรอไรท์ที่ท่าน้ำทุกวัน
    #1,087
    0
  2. #1086 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 09:54
    เจ็บอะไรเจ็บยังไง
    #1,086
    0
  3. #1085 Aum3112 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 08:39
    ในที่สุด!!!รอมานาน
    #1,085
    0
  4. #1084 linMFR (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 22:39
    มาแล้วว
    #1,084
    0
  5. #1083 eeaxroni (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 22:25
    แง เลิกกลัวกันได้ลิ้ว;-;;
    #1,083
    0
  6. #1082 Mini-fish (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 21:18
    เจิมมมม
    #1,082
    0