♥ 살인범 ◆S◆ แฟนฉันเป็นฆาตกร

ตอนที่ 44 : 16.3ll อดีต [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    3 ก.ย. 62

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
Start 12/4/2561 End : xx/xx/61 By Jenny D Renger :: NL SET ::

16.3

16.3ll อดีต [3]


                    คนกลางหายไป...

                มันกำลังหาเขาจริงๆ ด้วย

                เด็กชายหายใจไม่ออก เขาควรวิ่งออกไปขอความช่วยเหลือดีไหม หรือควรจะหลบอยู่ในนี้ ถึงเขาจะอยากพุ่งตัวออกไปแล้วสาวเท้าให้ไวที่สุดเท่าที่จะไวได้แต่ขาเล็กๆ ของเขาหมดแรงราวกับถูกสูบหายไปหมด

                ‘…อยู่ไหนนะ

                ...

           ‘ซิน

       เฮือก เขาสะดุ้งเมื่อมันเรียกชื่อเขา

                ซิน ถ้านายไม่ออกมา ทั้งบ้านจะทิ้งนายไปสวรรค์นะ

          เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ คล้ายกับตอนที่พี่ชายเดินมาหาเขา แต่คราวนี้มันต่างกัน ในตอนนั้นเขาเตรียมพุ่งตัวออกไปเพื่อชนะเกมซ่อนหา แต่ตอนนี้เขาต้องออกไปเพื่อรอดชีวิต...

                ใครก็ได้... ช่วยด้วย

                เขาภาวนาในใจ เริ่มกัดฝ่ามือตัวเองเพื่อกลั้นสะอื้น หยดน้ำอุ่นหยดแหมะลงกับมือหลายหยดอย่างห้ามไม่ได้

                แอ๊ด

                เสียงเปิดตู้ดังขึ้นอีกครั้ง เด็กน้อยหยุดหายใจ สมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออก

                ผมเดาว่านายคงชอบเล่นซ่อนหา น้ำเสียงนั่นดูอายุน้อยจนเด็กชายแปลกใจ เขาเป็นใคร ทำไมเขาถึงทำแบบนี้ เด็กน้อยไม่เข้าใจเลยสักอย่าง ผมเองก็ชอบเหมือนกัน

                แอ๊ด

                เสียงเปิดตู้ที่สองดังขึ้น เขากัดมือตัวเองจนรับรู้รสชาติเค็มปร่าของเลือด

                ตัวของเด็กน้อยสั่นแรงขึ้น เสียงฝีเท้าขยับเข้ามาใกล้และหยุดตรงหน้าตู้ที่สาม สายตาของเขาชินกับความมืดแล้วจึงเห็นเข่าของชายแปลกหน้า

                มันอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

                มันคุกเข่าก้มลงแล้วหัวเราะเย็นๆ ราวกับสนุกกับสิ่งที่ทำสุดๆ

                นายรู้อะไรรึเปล่ามันเอ่ยขึ้นมา นายควรจะไปอยู่ตรงกลางระหว่างพี่ชายนายกับน้องสาวของนายนะ... แบบนั้นถึงจะเพอร์เฟ็ค

                แอ๊ด

                เสียงเปิดบานตู้ดังขึ้น สายตาของเด็กชายสบกับคนตรงหน้า มันมืดไปหมดจนเห็นหน้าตาไม่ชัด เด็กชายกัดมือหวังว่ามันจะไม่เห็น แม้มันจะจ้องอยู่ เหยื่อตัวน้อยสะอื้นแรงขึ้นจนไม่สามารถหยุดได้

                ผมไม่ชอบเด็กขี้แยเอาซะเลย’            

                ‘ฮือๆๆ เขาเริ่มสะอื้น สับสน

                ‘นายคือซินใช่ไหม

                เด็กชายไม่ตอบ เอาแต่ร้องไห้ ท่าทีของเขาไม่เหมือนกับคนร้ายเลยแม้แต่น้อย

                ผมชื่อเอสนะ นายไม่ต้องกลัวหรอก ผมจะไม่ให้นายทรมาน

                ‘ฮือๆ ทะ ทำไม เด็กชายสับสนพยายามจะถามแต่ทุกประโยคของเขาไม่สามารถเรียงเป็นภาษา

                ผมชอบคนเงียบๆ นะรู้ไหม

                ฮึกเด็กชายเงียบและกลืนเสียงตัวเองลงทันที หวังว่าคนตรงหน้าจะชอบเขาขึ้นมาบ้าง เผื่อว่าเขาจะรอดจากคืนนี้ เมื่อคนแปลกหน้าเห็นท่าทีก็หัวเราะชอบใจพร้อมกับเอื้อมมือมาลูบหัวไล่จากบนลงมาที่ไหล่

                ดีมาก ชู่ๆใช้มืออีกข้างจุ๊ปาก

                ฮึก

                นายเห็นราวบันไดบ้านนายรึเปล่าน้ำเสียงพอใจดังขึ้น เขาหยิบไฟฉายส่องเรียงตั้งแต่พ่อแม่ลงมายันน้องสาวให้ดูทีละคน เด็กชายสั่นหนักจนคนแปลกหน้าลูบหัวของเขาอีกครั้ง เห็นไหม ว่าผมเรียงลำดับตามอายุ

                ‘…’

                ‘นายควรจะอยู่ตรงกลางระหว่างพี่ชายนายกับน้องสาวนะ แบบนี้มันไม่เพอร์เฟ็คเอาซะเลย

                ฮึกเสียงของเด็กชายกลืนหาย ใจเต้นไม่เป็นส่ำ เขากำลังจะตายเหรอ เขากำลังจะอยู่ที่ราวบันไดเหมือนครอบครัวของเขา เขากำลัง... สมองของเด็กน้อยประมวลผลมั่วไปหมด มือใหญ่ลูบผมเขาอย่างทะนุถนอมต่างจากคนอื่นๆ

                ผมชอบคนเงียบๆ แบบนาย ไม่แหกปากโวยวายเหมือนคนอื่นเลยเขาหัวเราะ แต่นายรู้อะไรไหม

                มันเว้นจังหวะ ในความมืดมิด เด็กน้อยเห็นมันกระตุกยิ้มบาง

                คนที่เงียบที่สุดคือคนที่ตายแล้ว

ตึง!

                อั่กเด็กชายไม่ทันตั้งตัวก็ถูกฝ่ามือเข้าที่สันคอ ร่างเล็กถูกลากออกมาจากตู้ดังครืด ไฟฉายที่เคยอยู่ในมือของคนแปลกหน้าบัดนี้มันหล่นอยู่ที่พื้นและสาดส่องผ่านทั้งร่างของชายคนนั้นเพียงชั่ววินาที แต่เขาก็จำมันได้แม่น

                ...จำได้แม่นว่าชุดที่ผู้ชายคนนั้นใส่เป็นสีแดงตั้งแต่หัวจรดเท้า

                นัยน์ตาของเด็กชายพร่า สติเลือนรางเพราะแรงกระแทกจากฝ่ามือเมื่อครู่ เขาคงกระแทกเข้าถูกจุด ทำให้เด็กชายมึนหัว รู้เพียงขาเล็กๆ ของเขาลากไปกับพื้น ก่อนที่จะถูกปล่อยให้กระแทกทั้งร่างดังตุบ

                สัมผัสเย็นของโลหะปลายแหลมจิ้มเข้าที่ลำคอข้างนึงของเด็กชายแล้วเลื่อนลงที่ลำแขน เขาใช้มือข้างที่ว่างบีบมันเบาๆ เหมือนกำลังคลำหาเส้นเลือดท่ามกลางความมืด

                เพื่อตอบแทนความเชื่อฟังของนาย ผมจะไม่สร้างรอยแผลน่าเกลียดให้นาย

                ‘…’

                ‘นายจะเป็นคนที่ดูดีที่สุดตรงบันไดเลยนะ นายดีใจไหม

                ...ผม เด็กชายมองอย่างสะลึมสะลือ มือของเขาอ่อนระโหยโรยแรงสัมผัสไปโดนอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกง มันคือนกหวีดที่เขาเพิ่งซื้อมาเพื่อเป่าแกล้งพี่ชายในตอนเช้า

                มีดจ่อเข้าที่ตัวเขาแล้ว เด็กชายนอนนิ่งก่อนจะรวบรวมแรงที่เหลืออยู่แอบหยิบนกหวีดนั้นขึ้นมาในความมืด

            วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด

            และเป่ามันด้วยแรงเฮือกสุดท้ายจนดังลั่น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,094 ความคิดเห็น

  1. #1005 FAFernYulee (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:27
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #1,005
    0
  2. #1004 honey_51 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 21:45
    รอค่าาาาา
    #1,004
    0
  3. #1002 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 23:35
    เจิมจ้าาาา
    #1,002
    0
  4. #1001 แทฮยองที่รัก (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 07:36
    เจิมมมมมมมม
    #1,001
    0
  5. #1000 scott-white (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:23
    เจิมมมมมมมม
    #1,000
    0
  6. #999 Mini-fish (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:51
    เจิมมม
    #999
    0
  7. #998 GINGTNC (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 07:13
    เจิมมมมมมม
    #998
    0
  8. #997 AAPPMM (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 06:33
    เจิมด้วย
    #997
    0
  9. #996 eeaxroni (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 05:54
    เจิมรออออ
    #996
    0
  10. #995 Warachaya_siri (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 01:09
    เจิมมมมม
    #995
    0