♥ 살인범 ◆S◆ แฟนฉันเป็นฆาตกร

ตอนที่ 30 : 11.3ll ติดตาม [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

/4/2561 End : xx/xx/61 By Jenny D Renger :: NL SET ::


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ evil smile manga

11.3

11.3ll ติดตาม [3]

               อา ฉันจะบ้าตาย ฉันรู้สึกเหมือนฉันใช้ชีวิตทั้งชีวิตภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง การขับขี่ที่ฉวัดเฉวียนและเหยียบเร็วเหมือนไม่เคยเหยียบคันเร่งมาก่อนทำให้ใจฉันเต้นแรงมากแม้เขาจะจอดรถแล้ว ฉันเหนื่อยสุดๆ ไปเลยกับการลุ้น คนข้างๆ ฉันบ้าสุดๆ เขาหลับตาแล้วปิดไฟหน้ารถ ขับรถปาดหน้าแถมยังบีบแตรให้คนอื่นตกใจเพราะมองไม่เห็นเขา หัวเราะคิกคักเวลาที่ฉันโวยวาย



                เรียกว่าบ้าสุดๆ



                เรามาถึงจุดสุดท้ายของที่พักรถเกือบคนแรกๆ ก่อนหน้าเอสมีพวกคอปเตอร์ที่นำทางจอดอยู่ ซึ่งฉันไม่อยากจะเดาเลยว่าคนพวกนี้ขับเร็วแค่ไหนถึงมาถึงก่อนเราได้... เหมือนบางส่วนจะแยกย้ายกันกลับไปแล้ว ฉันยกน้ำในรถขึ้นมาดื่ม เอสปิดหลังคารถแล้วแต่เรายังไม่ออกจากตัวรถ นั่งตากแอร์เย็นๆ ข้างในเพื่อพักใจหลังจากที่เขาพาฉันซิ่งเหมือนดิ่งลงนรก



                “เธอบอกผมว่าเธอไม่กลัว” เขาหัวเราะตอนที่เห็นสภาพฉันไม่สู้ดีนัก ฉันจิ๊ปากก่อนจะยกน้ำขึ้นกรอกแล้ววางขวดน้ำไว้ใกล้ๆ เบาะ พร้อมหายใจถี่เล็กๆ



                “ฉันไม่กลัวรถเร็ว ฉันกลัวรถที่ขับอันตรายแบบที่นายทำ”



                “เหรอ” เขาขำ



                “ให้ตายเถอะ ฉันมีชีวิตเดียวนะ”



                “ไม่อันตรายสักหน่อย ผมไม่ได้ทำแบบนี้ครั้งแรกนะ” เขาเอียงคอก่อนจะหยิบทิชชู่ให้ฉันซับหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อ หมุนแอร์ให้ฉันด้วย “หายกลัวรึยัง?



                “ยัง”



                “ไหน” เขาถามด้วยความสงสัยก่อนจะดึงข้อมือฉันไปจับแล้วกดลงเหมือนวัดชีพจร ฉันสะดุ้งเพราะไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรอีก “พอสมควรนะ”



                “...” ฉันเงียบแล้วถอนหายใจเบาๆ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา



                “เธออยากให้ผมช่วยให้เธอหายกลัวไหม?



                “ยังไง?” ฉันย่นคิ้ว ไม่ทันได้ตั้งตัว คนตัวสูงก็ขยับเข้ามาใกล้ เขาปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองแล้วโน้มตัวเข้าหา จนใบหน้าอยู่ในระยะประชิด ปลายจมูกของเขาห่างจากปลายจมูกฉันไม่ถึงคืบ ฉันหดไหล่แล้วขยับถอยเล็กน้อยก่อนจะมองเขาด้วยสายตาอึ้งๆ “อะไร...”



                เอสไม่ตอบแต่ใช้มือข้างนึงช้อนคางฉันขึ้นมา ฟันของเขาครูดกับริมฝีปากของฉันในทันที ใจที่เต้นแรงอยู่แล้วเหมือนกับจะระเบิด นัยน์ตาฉันเบิกโพลง ลืมเรื่องการขับรถอันตรายเมื่อกี้เกือบทั้งหมด



                นัยน์ตาสีเข้มตรงหน้าทรงเสน่ห์กว่าที่ฉันคิด จังหวะหายใจเบาๆ ทำเอาฉันกลืนน้ำลาย รู้ทั้งรู้ว่าคนตรงหน้าอันตรายสุดๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขามีอะไรดึงดูดจนน่าประหลาด ผมหน้าม้าของเอสละไล้กับหน้าผากของฉัน ฉันคิดอะไรไม่ออกเมื่อสบตาคนหน้าหวาน



                ราวกับต้องมนตร์บางอย่างให้ฉันหยุดนิ่ง ริมฝีปากนุ่มทาบทับลงมา เขาบีบข้อมือฉันแรงขึ้นในขณะที่มือของฉันยังคงจับเข็มขัดนิรภัยอยู่ ฉันไม่ควรจะจูบกับใครบางคนที่อาจจะฆ่าฉันเลยนะ แต่มันประหลาดมาก แค่ริมฝีปากเขาแตะลงมาก็เหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่าง



                เขาอันตรายพอๆ กับวิธีการขับรถของเขาเลย ปลายลิ้นของเขาแทรกเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว มันรวดเร็วเหมือนเขากำลังเหยียบคันเร่งจนมิด ใจฉันเต้นแรงจนดังสะท้อนอยู่ในหู พอฉันจะขยับหนี มือข้างนึงก็ล็อกท้ายทอยของฉันไว้ ถ้าเมื่อกี้เขาเหยียบคันเร่งไป 200 ตอนนี้ก็คงสามร้อย สมองของฉันเบลอเล็กน้อยเพราะตามความเร็วนี้ไม่ทัน เขากวาดต้อนทุกอย่างในโพรงปากและดูดดึงอากาศดังฮวบ รู้ตัวอีกทีฉันก็เผลอร้องดังฮื่อและหอบเป็นจังหวะเดียวกับคนตรงหน้า เขาดูดปลายลิ้นฉันเบาๆ ก่อนจะขบเม้มริมฝีปากฉันจนชุ่ม หน้าท้องของฉันเบาโหวงเมื่อริมฝีปากนั้นขยับลงไปที่สันกรามและจูบมัน



                ฉันยังคงนึกอะไรไม่ออกจนกระทั่งเขาครูดฟันลงไปที่ลำคอและ



                ติ๊ง!



                เสียงแมสเสจของฉันดังขึ้น เหมือนเป็นตัวจุดประกายเรียกสติฉันให้กลับคืนมา ฉันสะดุ้งแล้วผลักคนตรงหน้าออกในทันที!



                “อ๊ะ” ฉันร้องแล้วผละออกมา สบตาเขาด้วยท่าทางประหลาดใจเล็กๆ “โทษที เราคิดว่าพ่อส่งแมสเสจมาน่ะ พอแค่นี้ก่อนนะ”



                “...” เอสเอียงคอเล็กน้อย ไม่แสดงสีหน้าอะไรนัก แต่ฉันคิดว่าเขาคงไม่พอใจเท่าไหร่ ฉันเปิดแมสเสจแล้วเลื่อนสายตามองเล็กน้อย ขยับจอไม่ให้เขาสามารถมองเห็นว่าใครส่งมา...



                Nms: เรียบร้อยแล้ว



                นักสืบส่งข้อความมาให้ฉันว่าเขาติดตั้งกล้องวงจรปิดเรียบร้อยแล้ว ฉันกดลบข้อความก่อนจะถอนหายใจหนักๆ พลางมองคนตรงหน้า



                “พ่อเธอว่าไง?” เขายิ้มให้ก่อนจะยกมือขึ้นมาเช็ดริมฝีปากสีระเรื่อนั่นให้ใจฉันเต้นขึ้นมานิดๆ ฉันนึกถึงภาพเมื่อกี้แล้วเม้มริมฝีปากตัวเองบ้าง เขานี่มันตัวอันตรายชะมัด อันตรายต่อทั้งความปลอดภัยของชีวิตและจิตใจฉันเลย...



                ฉันเก็บโทรศัพท์ก่อนจะโกหกหน้านิ่ง  



      “พ่อบอกให้ฉันกลับห้องได้แล้วน่ะ”




100%




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,094 ความคิดเห็น

  1. #675 Mini-fish (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:51
    ร้ายแต่แอบฟินหนักมากกก
    #675
    0
  2. #672 lovesweetssss (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:00
    สนุกๆรอน้าา
    #672
    0
  3. #670 Warachaya_1994 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:32
    เอสนายยยยมันร้าย..แต่ที่ร้ายกว่านายคือ...คนใกล้ตัวนายนั่นล่ะ
    #670
    0
  4. #662 kkkkkrub (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:23

    เยี่ยมมม
    #662
    0
  5. #661 Pheachc (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:36
    รอค้าบ
    #661
    0
  6. #660 Mini-fish (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 08:48
    เจิมมมมม
    #660
    0
  7. #659 kkkkkrub (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 07:25
    เจิมมมมม
    #659
    0
  8. #658 eeaxroni (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 07:09
    เจิมมมม
    #658
    0
  9. #657 lilin852 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 05:56
    เจิมมมมม
    #657
    0
  10. #656 แทฮยองที่รัก (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:50
    เจิมค้าบบบ
    #656
    0
  11. #655 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:04
    เจิมรอ หึ_หึ
    #655
    0