♥ 살인범 ◆S◆ แฟนฉันเป็นฆาตกร

ตอนที่ 28 : 11.1ll ติดตาม [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    13 เม.ย. 62

/4/2561 End : xx/xx/61 By Jenny D Renger :: NL SET ::

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ red velvet irene gif badboy
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ evil smile manga

11.1

11.1ll ติดตาม [1]


 

            วันรุ่งขึ้น


            คำพูดของเอสเมื่อวาน ทำให้ฉันต้องถ่อไปนอนเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาลยันเช้า ทั้งที่เขาก็แค่เอ่ยขึ้นลอยๆ แต่กันไว้ก็ดีกว่าแก้ ฉันนอนหลับไม่สนิท สะดุ้งเพราะเสียงรอบข้างเป็นบางครั้ง ฉันค้นหานักสืบในอินเตอร์เน็ต แล้วคัดกรองอย่างละเอียด เพราะฉันคิดว่าแค่ฉันคนเดียว คงไม่สามารถที่จะติดตามเขาได้หรอก ฉันไม่เก่งขนาดนั้น...


            ฉันเลือกมาได้หนึ่งคน ดูมีรีวิวและน่าเชื่อถือมากที่สุด ราคาก็ค่อนข้างจะเอาเรื่อง แต่ฉันเชื่อว่าพ่อฉันต้องยอมจ่ายแน่ๆ


            ถ้าเขารู้ว่าฉันกำลังจะไปไหน ทำอะไรอยู่ ฉันก็ควรต้องรู้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ฉันคิดว่านั่นแหละคือทางที่ดีที่สุดที่ฉันคิดออกในตอนนี้ ขืนฉันวิ่งหนีเขาไปเรื่อยๆ ฉันต้องประสาทตายก่อนแน่

 

            “แค่ถ่ายรูปและรายงานว่าผู้ชายคนนี้อยู่ที่ไหนก็พอแล้วใช่ไหม?” เสียงของนักสืบหน้าตาธรรมดาบ้านๆ คนนึงเอ่ยขึ้นมา เขาเป็นคนที่ดูปกติ ไม่มีหนวดเครา อายุราวๆ ยี่สิบเจ็ด เสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ไม่มีอะไรโดดเด่นและไม่สะดุดตา ถ้าเดินสวนกันในถนนหนทางก็คงไม่มีทางจะจำได้


            เป็นมนุษย์ประเภทที่เหมาะสำหรับตามสืบอะไรสักอย่างที่สุด


            ฉันนั่งอยู่ในสำนักงานของเขา ซึ่งก็เป็นห้องเช่าเล็กๆ มีเฟอร์นิเจอร์ไม่กี่ตัว สีเก่าคร่ำครึประมาณนึง ดูคล้ายสำนักงานใกล้ร้างจนไม่น่าเชื่อถือ แต่ลักษณะการตอบและท่าทีของคนตรงหน้าดูเชี่ยวชาญ อีกทั้งยังมีการชี้แจงรายละเอียดงานของคนก่อนๆ ได้เป็นกิจจะลักษณะ ฉันเลยคิดว่าจะลองดูสักตั้ง


            “แฟนเหรอ?” นักสืบหน้าบ้านๆ นั่นเอ่ยถาม ฉันไม่มีแม้แต่รูปเอสด้วยซ้ำ แค่บอกรูปพรรณสัณฐาน ประวัติและทุกอย่างที่ฉันรู้ ฉันอยากแอบถ่ายเขานะ แต่ฉันว่าคนอย่างเอสต้องรู้ทันฉันแน่ๆ


            คุณนักสืบเงียบไปแปปนึง เขามองหน้าฉันแล้วจดยิกๆ ก่อนจะส่ายหัวแล้วยิ้ม


            “ตัวอันตรายสำหรับเธอสินะ หน้าตาเธอไม่เหมือนจะมาจับกิ๊กแฟนเลย” เขาหัวเราะแล้วเอนตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่ หยิบกาแฟบนโต๊ะกระจกขึ้นมาจิบ พลางมองกล้องขนาดจิ๋วที่ฉันพกมาด้วย “เธออยากให้ฉันเอาไอ้กล้องพวกนี้ไปติดในห้องเขาเหรอ?


            “ใช่”


            “งั้นคงต้องจ่ายหนักหน่อยนะ เธอรู้ไหมว่าการเอากล้องไปติดมันผิดกฎหมาย... ฉันเสี่ยงนะ”


            “พูดยังกับตัวเองไม่เคยทำงั้นแน่ะ” ฉันกลอกตาอย่างรู้ทัน การที่ตานี่พูดแบบนั้นเพราะอยากจะขอเงินเพิ่มล่ะสิ “จะเอาเท่าไหร่”


            “อืม ฉันขอประเมินราคาอีกที แต่ต้องมีมัดจำก่อน เธอคิดว่าเขาคือตัวอันตรายแต่เท่าที่เห็นก็แค่ผู้ชายธรรมดาที่อาจจะชอบเธอมากและเป็นสต็อกเกอร์ก็ได้” เขาพูดแบบนั้น... ที่เขาพูดได้ก็เพราะเขายังไม่เจอแบบฉันไง ถ้าเขารู้ประวัติของคนที่เขากำลังจะสืบ และรู้ว่าหมอนั่นทำอะไรกับฉันบ้าง เขาจะไม่พูดแบบนี้หรอก


            ฉันข่มอารมณ์ไม่ให้หงุดหงิดกับสิ่งที่เขาพูดแล้วถามเข้าประเด็นในทันที


            “ประเมินนานแค่ไหน?


            “หนึ่งอาทิตย์ ฉันจะรายงานเธอทุก จันทร์ พุธ ศุกร์ ถ้ามีอะไรเร่งด่วนจะแจ้ง” เขาตอบนิ่งๆ “โอนมัดจำเข้าบัญชีฉันเมื่อไหร่ ฉันจะเริ่มงานเมื่อนั้น”


            “บอกมาเลย” ฉันตอบรับทันทีโดยไม่มีปฏิเสธ เพราะฉันตั้งใจแต่แรกแล้ว จะให้ทำอะไร ฉันก็ทำทั้งนั้นแต่ฉันต้องรู้ความเคลื่อนไหวของหมอนั่น


            “หืม?” เขาย่นคิ้วเมื่อฉันหยิบปากกาขึ้นมาทำท่าจะจดเลขบัญชีของเขา ฉันเลยเลื่อนสายตาไปมองเพื่อย้ำชัดให้เขาเข้าใจเจตนารมย์มากขึ้น


            “ฉันจะโทรบอกพ่อให้โอนเดี๋ยวนี้ เพราะฉันต้องการให้คุณเริ่มงานตั้งแต่วินาทีนี้เลย!


          

               หลังจากนั้น

           

          ฉันใช้ชีวิตทุกอย่างเหมือนปกติ แกล้งทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันพยายามเลี่ยงอย่างยิ่งที่จะอยู่กับเขาสองคน ฉันนอนหลับไม่ค่อยเต็มตาเลยเพราะนักสืบก็ยังคงไม่ได้เรื่องราวอะไรมากมายนัก


            “หน้าตาแกดูนอนน้อยนะ” เสียงมายมินท์เอ่ยขึ้นหลังจากที่เห็นฉันโผล่ไปเข้าคลาสในมหาวิทยาลัย ฉันค่อนข้างจะอิดโรยเล็กน้อย เพราะนอนไม่ค่อยพอ ต้องคิดเรื่องเอส ระแวงเรื่องแม่ และเสียเงินค่าจ้างติดตามผู้ชายคนนั้นอีกต่างหาก!


            เอาเถอะ ต่อไปฉันจะนอนหลับได้อย่างสงบแล้ว!


            “นอนไม่ค่อยหลับน่ะ” ฉันหาวหวอดๆ ในคาบเรียนของอาจารย์จนเธอแอบจ้องเขม็ง


            “ทำไมจ๊ะ พิษรักมันแทรกซึมในหัวใจเหรอ?


            “เหอะ” ฉันกลอกตา พิษรักก็ดีสิ! อกหักยังดีกว่ามีคนประหลาดตามฉันและทำเหมือนพร้อมจะฆ่าได้ทุกเวลาแบบนี้เลย ฉันคุยกับนักสืบเกือบทุกวัน เขาบอกว่าอีกไม่นาน เขาจะแอบเข้าไปในบ้านของเอสเพื่อติดตั้งกล้องข้างในได้แล้ว ตอนนี้เขากำลังหาโอกาสเหมาะๆ


            Nms : วันนี้เธอช่วยชวนผู้ชายคนนั้นไปเที่ยวแล้วกลับดึกๆ หน่อยสิ


            ไลน์ของคุณนักสืบเด้งขึ้นมาขณะที่ฉันกำลังเรียนหนังสือ ฉันแอบอ่านก่อนจะย่นคิ้วว่าทำไมเขาถึงบอกฉันอย่างนั้น ตอนนี้คุณนักสืบพอจะรู้สภาพการณ์คร่าวๆ เกี่ยวกับฉันและเขาแล้ว ดังนั้นอะไรๆ จะง่ายขึ้นถ้าเราช่วยกัน


            Nms : ฉันจะแอบเอากล้องเข้าไปติดตั้งบ้านเขาไง


            Nms: พอฉันติดเสร็จ ฉันจะบอกเธอ ถ้าเธอถ่วงเวลาไว้ได้จะดีมาก


            Chananchida : ถึงกี่โมง


            Nms: รั้งไว้ให้ถึงสามทุ่ม ทำได้ไหม?


            Chananchida : จะติดกล้องได้ชัวร์มั้ย?


          ฉันถามย้ำ เพราะการที่ฉันเอาตัวเข้าไปเสี่ยงแต่ไม่ได้อะไรกลับมาเลยน่ะ ฉันไม่ทำด้วยหรอกนะ ฉันนั่งรออยู่พักนึงก่อนที่ปลายทางจะตอบกลับ


            Nms: ชัวร์


            Chananchida : ดีล


            ฉันตอบรับแล้วรีบลบแชททิ้ง เพื่อไม่ให้มีหลักฐานหลงเหลือในโทรศัพท์ก่อนจะโฟกัสที่การเรียนต่ออีกรอบนึง มันไม่ใช่เรื่องยากนักหรอกกับการที่จะชวนเอสออกไปเที่ยว แต่ฉันไม่มีวันไปกันสองคน ดังนั้น ฉันจะต้องพยายามชวนคนทั้งกลุ่มไปเที่ยวด้วยกันที่ไหนสักที่ ซึ่งฉันคิดไม่ออกเลยว่าจะมีข้ออ้างดีๆ อะไรชวนพวกเขาไปเที่ยวปุปปัปแบบนี้


            อืม... ถ้าสมมติกลุ่มเพื่อนเขาดันไม่ไป และยัยมายมิ้นก็เทฉัน ฉันคงเครียดมากแน่ๆ


            “แก วันนี้มีแพลนอะไรปะ?” ฉันกระซิบกระซาบมายมิ้นท์ที่นั่งอยู่ข้างๆ มันหยิบลูกอมขึ้นมาแล้วส่ายหัว


            “วันนี้พวกเทมป์จะไปขับรถเล่นกัน แกไปมั้ย?” มายมิ้นท์หันมาถามก่อนจะทำหน้าลังเลเล็กน้อย “แต่ฉันขี้เกียจจัง”


            “เอสไปมั้ย?” ฉันถามถึงคนที่ฉันอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเขามากที่สุด ยัยเพื่อนคนข้างๆ ย่นจมูกหมั่นไส้ทันทีที่ฉันถาม


            “แหม ใส่ใจจังเลยนะยะ น่าจะไปแหละมั้ง ทำไม ถ้าเอสไป แกจะไปเหรอ?


            “อืม ก็ฟังดูน่าสนุกดีนี่ ตามนี้แล้วกัน” ฉันยกยิ้ม ฉันไม่ได้อยากจะไปอยู่กับเอสหรอกนะ ฉันแค่ต้องการจะจับตาดูเขามากกว่า  ฉันรับปาก พลางดูนาฬิกา หน้าที่ของฉันมันไม่ได้มีอะไรมาก แค่ทำยังไงก็ได้ให้เอสอยู่กับฉันจนกว่าจะถึงเวลาสามทุ่มเท่านั้น แล้วต่อไปฉันก็จะสามารถติดตามเรื่องของเขาได้เหมือนอย่างที่เขาตามฉันเหมือนกัน



[1]


นิยายเรื่องนี้มีทั้งแบบรูปเล่มและอีบุ๊คนะคะ
รูปเล่มสามารถสั่งซื้อได้ที่ JND Publishing
ส่วน Ebook สามารถซื้อที่เม็บตามลิ้งด้านบนได้เลยค่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,094 ความคิดเห็น

  1. #644 linMFR (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 16:23
    จะรักกันยัังไง เท่าที่อ่านมามีเเต่ระเเวงกัน ลุ้นมากกกกก
    #644
    0
  2. #641 SudtidaSinpituk (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:21
    เลิกอัพแล้วหรอคะ
    #641
    0
  3. #639 NAME :: Aida (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 23:59
    จะติดตั้งกล้องได้จริงๆ ไหมเนี่ย โคตรลุ้น!
    #639
    0
  4. #638 Somoomio (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 00:32
    หลอนตามเลย
    #638
    0
  5. #637 or222223 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:36
    รอค่ะ อ่านแล้วลุ้นทุกนาทีเลยว่าเอสต้องการอะไรกันแน่
    #637
    0
  6. #636 kuro_neko_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:09
    ฮือออ ติดตามนะคะ เพิ่งเคยอ่าแนวนี้น่าสนุกดี
    #636
    0
  7. #634 Warachaya_1994 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 15:03
    สุขสันต์วันปีใหม่ไทยค่ะไรท์...รอนะคะ
    #634
    0