♥ 살인범 ◆S◆ แฟนฉันเป็นฆาตกร

ตอนที่ 18 : 07.1 ll ผมมาช่วยเธอ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 320 ครั้ง
    31 ม.ค. 62

Start 12/4/2561 End : xx/xx/61 By Jenny D Renger :: NL SET ::

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

07.1

07.1 ll ผมมาช่วยเธอ [1] 


     เอี๊ยด!!



เสียงล้อรถบดเบียดกับถนน เท้าขวาเหยียบเบรกแรงจนตัวของฉันเอนไปตามแรงโน้มถ่วง การหักล้อกลับรถตรงถนนสองเลนที่สวนกันเป็นเหตุให้มีเสียงแตรดังลั่น แต่ไม่ทำให้ชายวัยกลางคนสั่นสะเทือนเท่ากับภาพที่ถูกส่งมา



จุดหมายปลายทางจากคอนโดใหม่ถูกเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลในทันที พ่อเร่งเร้าให้ฉันโทรเข้าไปที่โรงพยาบาลเพื่อให้ใครสักคนไปหาแม่ตรงห้องนั้น ส่วนเขาก็พยายามกดโทรออกหาแม่ด้วยมืออีกข้างนึง



ตู๊ด ตู๊ด



เสียงรอสายที่ไร้คนตอบรับทำให้ใจของพวกเราสั่นและเต้นแรงยิ่งกว่าอะไร เสียงเพลงจากวิทยุไม่ได้ช่วยให้คนขับใจเย็นขึ้นแม้แต่น้อย



เพียงสิบห้านาทีที่พ่อเหยียบคันเร่งเร็วที่สุดในชีวิตและจอดหน้าโรงพยาบาลก่อนจะวิ่งไปถึงห้องของแม่ ฉันวิ่งตามจนหายใจไม่ทัน พ่อไม่รอลิฟท์ที่อาจจะช้าไปแค่หนึ่งหรือสองนาทีแต่เลือกวิ่งขึ้นบันไดไป ข้ามชั้นบันไดไปสองขั้นในทุกครั้งที่ก้าว แสดงออกว่าเขารีบร้อนแค่ไหน



ปัง!!



ทันใดที่เราถึงหน้าประตูของห้องพิเศษในโรงพยาบาล พ่อก็ผลักประตูด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฉันหอบหายใจในตอนนั้น การวิ่งด้วยรองเท้าคัทชูไม่ใช่เรื่องตลกสักนิด ฉับพลัน สายตาก็สบกับคุณพยาบาลสาวที่กำลังยืนตรวจดูอาการของแม่อยู่ เธอตัวเล็กราวร้อยห้าสิบสอง กำลังเช็คสายน้ำเกลือและอาการอยู่ใกล้ๆ แม่ตื่นแล้วพร้อมด้วยท่าทีสดใสกว่าปกติ เธอเลื่อนสายตามามองพวกเราและเอียงคอเล็กน้อย



ห้องสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ไม่มีเลือด ไม่มีเรื่องน่ากลัวอย่างที่เราจินตนาการ 



“เป็นอะไรน่ะคุณ หน้าตาเลิ่กลั่กเชียว” แม่ถามด้วยน้ำเสียงฉงน



“เธออยู่คนเดียวเหรอ?” พ่อฉันกวาดสายตาไปรอบห้องก่อนจะย่นคิ้ว สาวเท้าเร็วๆ แล้วเดินตรวจสอบกับตัวเอง ค้นทุกที่ไม่เว้นแม้แต่ในตู้เล็กๆ ที่คนไม่สามารถจะซ่อนตัวได้ “มันอยู่ไหน?



“มันไหน?” แม่งง



“ก่อนหน้านี้เธออยู่กับใคร?



“ก็ไม่มีใครนะ”



“มันต้องมีสิ!” พ่อตวาดด้วยความโมโห



“พ่อ ใจเย็น”  ฉันพยายามเบรกอารมณ์ของพ่อแล้วจับแขนคนตัวสูงไว้



“คุณพูดถึงอะไรเนี่ย” แม่



“ก็ไอ้เวรนี่ไง มันต้องอยู่กับเธอก่อนหน้าที่ฉันจะมาใช่มั้ย?” เขาเกรี้ยวกราดแล้วหยิบมือถือออกมาโชว์ให้แม่เห็น แม่ย่นคิ้วงง ทำให้พ่อเปลี่ยนจากแม่ไปถามพยาบาลแทน “ก่อนหน้าที่ผมจะมา มีคนอื่นเข้ามาในนี้บ้างมั้ย?



“...เอ ไม่มีนะคะ” เธอส่ายหัว



“จะไม่มีได้ยังไง! คุณก็เห็นอยู่!” พ่อฉันตะคอกเสียงดังแล้วยื่นหน้าจอโทรศัพท์แทบจะกระแทกหน้าคุณพยาบาลที่ยืนสับสนอยู่ ฉันดึงแขนเขาให้ตั้งสติ



“วันนี้ไม่เห็นใครจริงๆ นะคะ”



“งั้นผมขอดูกล้องวงจรปิด ถ้ามีคนแปลกหน้าแม้แต่คนเดียวเข้ามาในนี้ คุณจะรับผิดชอบคำพูดของคุณมั้ย?



“คะ? รับผิดชอบอะไรคะ?



“ผมแค่ต้องการรู้ว่าโรงพยาบาลนี้รักษาความปลอดภัยระดับไหน ไม่ใช่ว่าใครก็เข้ามาในห้องผู้ป่วยได้ ถ้าภรรยาผมเป็นอะไรไป ผมจะเอาเรื่องพวกคุณ”



“เอ่อ ดิฉันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น”



“ผมต้องการจะรู้ว่ามีคนแปลกหน้าเข้ามาในนี้รึเปล่า นอกจากผมและลูก!



“ไม่มีจริงๆ ค่ะ”



“งั้นก็เอากล้องวงจรปิดมาดูสิ!



“พ่อ ใจเย็นสิ” ฉันดึงแขนพ่อที่กำลังโวยวายเสียงดังอย่างไร้เหตุผล ฉันเข้าใจพ่อ แต่นอกจากฉัน ตรงนี้ไม่มีใครเข้าใจพ่อเลย แม่ฉันทำหน้าเอือมระอาแล้วกุมขมับ



“กินเหล้ามาเหรอคุณ เป็นบ้าอะไร จู่ๆ เข้ามาโหวกเหวกโวยวายในห้องฉัน” แม่กอดอก “ไปตั้งสติแล้วค่อยมาใหม่ มาโวยใส่คุณพยาบาลเขาทำไม!



“เธอจะไปรู้อะไร?!?” พ่อตวาด



“เป็นบ้าหรือไง!” แม่ตวาดกลับ



“ฉันไม่ได้บ้า เธอก็ดูสิว่านี่คืออะไร” เขาชูภาพในมือถืออีกครั้งพร้อมกัดฟันกรอดๆ “มีคนประหลาดเข้ามาถ่ายรูปเธอกำลังนอน แล้วส่งมาให้ฉัน ถ้ามันเป็นพวกโรคจิต ฆาตกร เธอจะทำยังไง!



“ถ้าใครจะโรคจิตก็คงจะเป็นคุณนั่นแหละ!” แม่ถอนหายใจอย่างหัวเสีย ฉันมองอย่างสับสน ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น คนป่วยจ้องโทรศัพท์อีกครั้งแล้วส่ายหัวสองสามที “รูปนี้ไม่เห็นจะมีอะไร คงเป็นหลานเพื่อนที่มาหาฉัน”



“หลานเพื่อนที่ไหน?” พ่อฉันย่นคิ้ว



“โธ่ คุณเคยเอาใจใส่ฉันบ้างรึเปล่า ฉันก็เคยบอกคุณแล้วไง ว่าหลานของเพื่อนคุณมาเยี่ยมฉันบ่อยๆ”



“หลานเพื่อนผม?



“ใช่ หลานของเพื่อนคุณไง”



“เพื่อนผม คนไหน?



“เอ ชื่ออะไรนะ ฉันจำไม่ได้น่ะ หน้าตาดีๆ ตัวเล็กๆ สูงๆ” แม่ฉันย่นคิ้วขมวดพร้อมบอกลักษณะภายนอกพอสังเขป แต่ไม่รู้ทำไม พอได้ฟังแล้วดันนึกไปถึงเอสก่อนใครเพื่อน



“เอส?” ฉันโพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่พอแม่ได้ยินชื่อนี้เธอก็ยกยิ้มที่มุมปากพร้อมดวงตาสดใส แล้วพยักหน้ารับ



“ใช่ ตาเอส ว่าแต่ลูกรู้ได้ยังไง?” แม่ย่นคิ้วแล้วมองหน้าฉัน ส่วนฉันหันไปมองหน้าพ่อ พวกเราจ้องกันก่อนจะบังเกิดความรู้สึกที่ไม่ต้องอธิบายเป็นคำพูดก็เข้าใจ



ผู้ชายคนนี้อีกแล้ว... ฉันไม่รู้เลยว่าเขาเข้ามาพัวพันในชีวิตฉันด้วยสาเหตุอะไร บางทีก็ดูเหมือนอยากทำความรู้จักฉัน บางทีก็เหมือนกับว่ามีจุดประสงค์อื่น



“น่ารักมากเลยล่ะ มาเยี่ยมแม่เกือบทุกอาทิตย์ มาบ่อยกว่าพ่อแกอีกมั้ง!” แม่ประชดประชันที่พ่อไม่ให้ความสำคัญกับเธอ แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่ามันไม่ใช่อารมณ์หงุดหงิดของแม่



“ทุกอาทิตย์?” ฉันเลิกคิ้วสูงแล้วหันขวับ



“ใช่ มาเยี่ยมแม่บ่อยๆ จะเดือนนึงได้แล้วนะ ตั้งแต่ฉันเข้าโรงพยาบาลมา” เธอว่าก่อนจะค่อนขอด “มาบ่อยกว่าแกอีกมั้ง” 



“...”



“เป็นเด็กที่น่ารักมากๆ” แม่ชมเปราะ ในขณะที่พ่อเริ่มหน้าถอดสี แม่เข้าโรงพยาบาลมาเกือบสองเดือนแล้ว ทั้งฉันและพ่อ พยายามปลีกตัวมาเยี่ยมในวันหยุดสลับกัน แต่ฉันไม่เคยเจอเขา



ช่วงแรกที่เธอเข้าโรงพยาบาล มีคนมาเยี่ยมเธอเยอะมาก แม่เป็นคนมีสังคมเยอะ ทั้งสมาคมแม่บ้าน เพื่อนมหาลัย เพื่อนที่ทำงาน เพื่อนเที่ยว เวลาแม่เล่าว่ามีใครมาเยี่ยมเธอบ้าง ฉันก็เลยไม่ใส่ใจเท่าไหร่... เพราะคนเยอะจนจำไม่ค่อยได้



“เธออย่าเจอมันอีก” พ่อยื่นคำขาด “ไอ้เด็กนี่มันอันตราย”



“อะไรของคุณ” แม่ชักสีหน้า เมื่อจู่ๆ พ่อก็พูดขึ้นมา เขาจิ๊จ๊ะก่อนจะเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ไลน์ปริศนานั่นให้แม่ดู



“เธอก็ดูเองสิ คนดีๆ ที่ไหนจะตามลูกเรา ตามคุณ แล้วส่งมาให้ผมทุกวันแบบนี้ มันต้องคิดอะไรน่ากลัวอยู่แน่ๆ”



“แล้วคุณรู้ได้ไงว่านี่เป็นตาเอส เขาเป็นหลานเพื่อนคุณนิ จะทำอย่างนั้นไปทำไม?



“หลานเพื่อน?” ฉันหันไปมองพ่อแล้วทวนคำพูดแม่ด้วยน้ำเสียงฉงน “พ่อรู้จักเอสเป็นการส่วนตัวเหรอ?


[1]




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 320 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,094 ความคิดเห็น

  1. #568 Ttea_station6440 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:35
    พ่อ รู้จักเอสจริงๆใช่มั้ย เอสเป็นหลานเพื่อนพ่อ น่ากลัวว่ะ ใกล้ตัวนะ
    #568
    0
  2. #470 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:08
    เออนั้นสิเนอะ
    #470
    0
  3. #444 Iglues_M (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:05
    เอาแล้ววว
    #444
    0
  4. #443 Kfc0908123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 23:41

    พ่อ นั้นเเหละมีพิรุทนะเรา
    #443
    0
  5. #442 BlueChocolate (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 20:40

    ยังคิดว่าพ่อนั่นแหละเป็นคนทำ...ไม่ใช่เอส
    #442
    0
  6. #441 eeaxroni (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 19:34

    เจิมมมม
    #441
    0
  7. #440 คนที่เงียบๆ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 19:20

    เจิมมม

    #440
    0
  8. #439 Iglues_M (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:11
    เจิมมมมม
    #439
    0
  9. #437 Mini-fish (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:16
    เจิมมมม
    #437
    0
  10. #436 MoOkkY-tn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 17:36
    เจิมมมมม
    #436
    0
  11. #433 june29062533 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 12:05
    เจิมมม
    #433
    0
  12. #432 eeaxroni (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 09:29

    💕💕💕
    #432
    0