♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 7 : ไลท์ ll 06 ll ฝันร้าย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    27 มิ.ย. 60


                         Fallulah - Give Us A Little Love 



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ blood gif

06

ฝันร้าย


 

 

โห เขาเป็นคนยังไงของเขาเนี่ย!

 

 

ไม่รู้จักแม้แต่มารยาทขั้นพื้นฐานเลยเหรอ ยิ่งฉันรู้จักเขามากขึ้น ฉันยิ่งอยากเห็นหน้าพ่อเขา อยากจะรู้เหลือเกินว่าได้รับการอบรมสั่งสอนมายังไง!

 

 

“ไม่ได้!” ฉันใจแข็งปฏิเสธเขาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ถ้าฉันยอมเขาตลอด ฉันจะต้องโดนเขากินแน่ หากแต่ฉันใจกล้าได้สามวิ พอสบตาดุๆ นั่น ใจฉันก็แป๊วอีก “...ห้องฉันรก ฉันไม่อยากให้นายไป”

 

 

เบื่อตัวเองจริงๆ ;_;

 

 

“ฉันไม่ถือ”

 

 

“ฉันถือนี่”

 

 

“ฉันก็บอกว่าฉันไม่ถือไง” เขาเสียงเข้มขึ้นและในจังหวะนั้น สัญชาตญาณเอาตัวรอดฉันมันก็ทำงานอัตโนมัติ ฉันรู้ว่าหนียังไงก็หนีไม่พ้น ยังไงเขาก็ตามไปที่บ้านฉันอยู่ดี แต่ตอนนี้ฉันต้องหนีก่อน ฉันสะบัดแขนของเขาแล้วเดินถอยหลัง ทำท่าจะวิ่ง

 

 

“ฉันบอกว่าฉันถือไง!” ฉันว่าแล้วถอยหลังเร็วๆ ไลท์เดินตามมาทำหน้าหงุดหงิด และก่อนที่แขนของเขาจะคว้าตัวฉัน ฉันก็แปลงร่างเป็นเดอะแมททริกซ์หลบองศาแขนของเขาแบบเฉียดฉิว ปลายนิ้วคนตัวสูงสัมผัสโดนเสื้อของฉัน เขาเบิกตาโต ฉันยิ้มชั่วและจะหมุนตัววิ่งหากแต่ร่างกายไม่เป็นอย่างใจคิด เพราะฉันเอียงหลบเขามากไป ขาของฉันเลยเสียการทรงตัว น้ำหนักทั้งร่างถ่ายเทไปด้านหลัง มือสองข้างกวัดไกว่คว้าอากาศเหมือนต้องการจะจับอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้ล้มลงไป

 

 

แต่ก็ไม่ทัน... ภาพท้องฟ้าคือภาพสุดท้ายที่ฉันเห็นและความรู้สึกชาบริเวณหัวก็คือสิ่งสุดท้ายที่ฉันรู้สึกเช่นกัน

 

 

“เฮ้!

 

 

ตุบ!

 

 

 

 

 

เฮือก!

 

 

ฉันสะดุ้งตื่นพร้อมกับความรู้สึกเจ็บบริเวณท้ายทอย มือของฉันสัมผัสเข้ากับผ้านวมนุ่มๆ ที่คลุมร่างของฉันอยู่ นัยน์ตาฉันค่อยๆ ชินกับความมืดก่อนจะเบิกตาโพลงและลุกพรวดเมื่อพบว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของฉัน!

 

 

และมันก็ไม่ใช่ที่ๆ ฉันคุ้นด้วย!

 

 

ฉันยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าตัวเองอยู่ที่ไหน แต่ไม่รู้ทำไม จู่ๆ สมองของฉันก็พลันนึกถึงหน้าดุๆ ของไลท์ที่กำลังข่มขู่ฉันด้วยประโยคๆ นึง...

 

 

และถ้าเธอคิดจะหนี ก็อย่าให้ฉันจับเธอได้อีก ไม่งั้นคราวต่อไปฉันจะเอาโซ่มาล่ามขาเธอ

 

 

ฮะ เฮ้ย! หรือว่า... ฉันกลืนน้ำลายอกสั่นขวัญแขวนเมื่อฉันเลื่อนสายตาลงไปมองด้านล่างและสะบัดผ้านวมนั่นดังพรึ่บ! น่ะ นั่นมัน....

 

 

นั่น... ขาฉันเอง แถมไม่มีโซ่อย่างที่ฉันมโนด้วย - -*

 

 

โอ๊ย นี่ฉันคิดบ้าอะไรของฉันอยู่ฟะ หมอนั่นคงไม่ใช่คนประสาทถึงขนาดนั้นหรอก เขาก็แค่ขู่เฉยๆ น่า! แล้วฉันเป็นบ้าอะไรวะ จะหนีแล้วยังดันโง่ล้มจนหัวฟาดพื้นสลบได้หน้าตาเฉย

 

 

ฉันถอนหายใจก่อนจะเช็คสภาพร่างกายว่าเขาทำอะไรตอนที่ฉันหลับอยู่รึเปล่า ก็พบว่าไม่มีอะไรนอกจากกลิ่นยาประหลาดๆ ที่อยู่ตรงท้ายทอยและหัวของฉัน

 

 

เพราะไลท์เปิดม่านไว้ฝั่งนึง จึงพอมีแสงลอดเข้ามาบ้าง ที่นี่น่าจะเป็นห้องของเขา มันเรียบและไม่รกอย่างที่ฉันจินตนาการ ฉันกำลังค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างระมัดระวังและเดินอย่างกล้าๆ กลัวๆ ไม่รู้ว่าเขาไปอยู่ตรงไหน แต่ก็ดีแล้ว ฉันจะได้หนีได้อย่างสะดวก!

 

 

ฉันหันรีหันขวางค่อยๆ ย่อง ภาวนาในใจว่าไม่ให้เจออีตานั่นก่อนที่ฉันจะสาวเท้าไปเกือบถึงหน้าประตู หากแต่สายตาฉันดันสะดุดกับร่างสูงที่นอนกองอยู่บนโซฟาและขาของฉันก็เผลอถอยหลังอัตโนมัติจนไปชนกับโต๊ะดังปึก

 

 

กรี๊ด!!

 

 

ฉันสะดุ้งสุดตัวแล้วยกมือมาปิดปากเพื่อไม่ให้มีเสียง ฉันตาโตมองหน้าของเขาที่กำลังนอนอยู่อย่างตื่นกลัว กลัวมากว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงเมื่อกี้

 

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

 

 

เสียงหัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนฉันปวดหัว ขาฉันเกือบหมดแรงตอนที่จ้องเขา

 

 

“อือ” คนตัวสูงครางเสียงเบาทำเอาฉันใจสั่นและกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ แค่เอื้อมมือบิดลูกประตูยังเป็นเรื่องยากสำหรับฉันตอนนี้

 

 

...เอาวะ! ถ้าฉันไม่ทำตอนนี้แล้วจะทำตอนไหนล่ะ จะให้นอนกับเขาที่นี่รึไง!

 

 

สู้โว้ย! ฉันฮึดอยู่ในใจ แล้วค่อยๆ ยื่นมือไปที่ลูกบิด มันอยู่ใกล้แค่หนึ่งไม้บรรทัดแต่ฉันกลับขยับแขนเข้าไปทีละเซนติเมตร มือของฉันสั่นและลุ้นจนตัวโก่ง

 

 

กึก!

 

 

เฮือก!

 

 

เสียงขยับตัวของไลท์ทำให้ฉันสะดุ้งอีก โอ๊ย ฉันจะบ้าตายแล้ว ฮือๆ

 

 

“ฮึก ฮื่อ” เสียงของคนตัวสูงนั่นเรียกร้องความสนใจฉันเหลือเกิน แถมยังชวนคิดติดเรทอีกต่างหาก แต่พอฉันหันไป ใบหน้าของเขาก็สะท้อนเข้ากับแสงจากภายนอก เขาดูทรมานแปลกๆ เหมือนคนที่หายใจไม่ออก เส้นเลือดบริเวณขมับของเขาปูดโปนจนน่ากลัว....

 

 

“ฮึก อ่ะ เฮือก!

 

 

เฮือก!

 

 

ฉันสะดุ้งด้วยเพราะจู่ๆ คนตัวสูงก็ลุกขึ้นมาพร้อมกับทำหน้าตกอกตกใจไม่ต่างจากฉัน ฉันชะงักเพราะปฏิกิริยาของไลท์ นัยน์ตาสีเข้มไม่ได้มองมาตรงนี้ แต่เขากำลังนั่งหอบหายใจแล้วสบถด้วยความหงุดหงิด เขาหายใจแรงมากจนเหมือนปิดจะหลุดออกมาข้างนอก

 

 

เหงื่อเม็ดเล็กของเขาส่องสะท้อนกับแสงพราวไปเต็มใบหน้า ฉันยืนมองนิ่งๆ เพราะทำอะไรไม่ถูก เขาต้องหันมาหาเรื่องฉันแน่ หรือไม่เขาก็ต้องทำเรื่องเลวๆ อย่างที่เขาชอบทำแหง

 

 

“...” เขาค่อยๆ เลื่อนสายตามาทางฉันที่ยืนอยู่ ฉันรู้สึกเลยว่าฉันกำลังจะถึงฆาตแล้ว เขาต้องรู้แน่ว่าฉันกำลังจะหาเรื่องหนี ให้ตายเถอะ เขาจะตื่นขึ้นมาได้จังหวะเวลาทำไมเนี่ย แค่อีกวินาทีเดียวเท่านั้น ฉันก็หลุดออกจากห้องได้แล้ว!

 

 

นัยน์ตาสีเข้มทอดมองนิ่งๆ แต่ดูสับสน ฉันกลืนน้ำลายและเบี่ยงสายตาไปทางอื่น

 

 

“ฉัน คือ...”

 

 

ฉันอะไรดีวะ ฉันปวดฉี่ ฉันกำลังจะไปหาอะไรกิน ฉันแค่จะออกไปเดินเล่น ฉันอะไรดี แงๆๆๆ

 

 

หมับ!

 

 

แว้ก!

 

 

มือของเขาเอื้อมมาจับที่แขนฉัน เพราะที่ๆ ฉันยืนกับโซฟาที่เขานั่งมันไม่ได้ห่างกันมาก ไรขนอ่อนฉันลุกพรึ่บเหมือนเป็นสัญญาณเตือนภัยร้ายที่กำลังจะย่างกรายมาถึง เขาต้องจับฉันขึงแล้วตบตีหรือไม่ก็ล่ามขาฉันไว้กับเตียงแน่!

 

 

เขาต้อง...

 

 

ปึก!

 

 

ฉันชะงักเมื่อแขนของคนตัวสูงดึงร่างฉันเข้าไปใกล้ก่อนที่เขาจะซบหน้าลงมาที่เอว เขาไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ด่าหรือจับฉันฆ่าแกงอย่างที่คิด เขาก็แค่บีบมือของฉัน ซบหน้าลงมาเงียบๆ

 

 

ฉันไปไม่ถูก ลมหายใจของไลท์ร้อนและแรงมากจนมันทะลุผ่านเสื้อฉันเข้ามา ฉันยืนเกร็งเมื่อเขาแค่ซบนิ่งๆ ผิดจากที่ฉันคิด “ไลท์?

 

 

ฉันย่นคิ้วไม่เข้าใจนัก ไม่รู้จะจัดการยังไงกับสถานการณ์นี้ดี ปกติเขาน่ากลัวมาก แต่ตอนนี้เขากลับทำเหมือนเขากำลังหมดแรง มือของเขาเย็นและชื้น เสียงของเขาอ่อนลงผิดกับใจฉันที่เต้นแรงขึ้น

 

 

“ถ้าเธอเดินออกไป ฉันฆ่าเธอแน่”

 

 

“ฉะ ฉันไม่ได้จะไปไหนนะ” ฉันโกหกแล้วมองไปทางอื่น ไลท์ยังคงซุกหน้าเข้าที่เอวฉันอยู่ ให้ตาย ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนได้แตะต้องฉันขนาดนี้เลยนะ แต่สถานการณ์มันบังคับ ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ขืนโวยวายมีหวังโดนเขาปล้ำแหง

 

 

“อือ” เสียงเขาอ่อนลง

 

 

“นายเป็นอะไร” ฉันกลืนน้ำลายเมื่อรู้สึกว่าเหงื่อเขาออกเยอะผิดปกติ เขาบีบแขนฉันแน่นขึ้นในตอนที่ฉันถาม ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองแต่ตอบเสียงอ้อมแอ้มเหมือนเด็ก

 

 

“ฉันฝันร้าย”

 

 

“...ฝันเหรอ” ฉันย่นคิ้วนิดๆ ก่อนจะชะงักเมื่อคนตัวสูงเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับเลื่อนสายตามาสบฉัน นัยน์ตาสีเข้มมองตรงมาอย่างจริงจัง มันเหมือนคนที่ถูกอะไรบางอย่างครอบงำและนั่นทำให้ฉันกลัวมากขึ้น ฉันไม่เคยกลัวมันมากขนาดนี้มาก่อน ไม่ใช่เพราะมันมีผลกับไลท์...

 

 

“ฉันฝันว่าเธอกำลังจะทิ้งฉันอีกคน”

 

 

ฉันกลัวว่ามันจะมีผลกับฉันด้วย

 


50%



“...” ฉันทำอะไรไม่ถูก คนตัวสูงรั้งเอวเข้าไปหาแน่นขึ้นและยังจ้องฉันอยู่อย่างนั้น ใจฉันสั่นและเต้นดังจนได้ยินชัดอยู่ในหู  ลมหายใจร้อนๆ เป่าทะลุเสื้อทำให้ฉันเผลอกลืนน้ำลายอยู่หลายครั้ง ฉันย่นคิ้วไม่รู้จะทำยังไงกับคนตรงหน้าดี รู้ตัวอีกทีมือของฉันก็ยื่นไปแตะที่เรือนผมของเขา

 

 

เหมือนเขาจะรู้สึก เขาเลยเงยหน้าขึ้นมามอง และนั่นทำให้บรรยากาศระหว่างเราอึดอัดมากขึ้น ฉันเงียบและชักมือกลับแทบจะทันทีที่สบนัยน์ตาคนตรงหน้า

 

 

...เวรเอ๊ย ฉันจะไปลูบหัวไอ้บ้านี่ทำไมวะ สงสัยเพราะความกดอากาศเปลี่ยนแปลงฉันเลยตาพร่าและหลงใจอ่อนไปสงสารเขาเข้าแหงๆ

 

 

“เหงื่อ...” ฉันไม่รู้ว่าฉันพูดอะไร แต่ฉันคิดว่าฉันควรพูดสักประโยคเพื่อหยุดสถานการณ์น่าอึดอัดนี่ ฉันก็เลยโพล่งๆ ไปก่อน พอพูดไปแล้วก็ต้องสานต่อให้จบ ฉันเลื่อนสายตามองสภาพเขา “...เอ่อ เหงื่อนายออกเยอะมากเลย”

 

 

“เหรอ” เขาค่อยๆ คลายแรงกอดที่เอวออกก่อนจะทำเรื่องเวรๆ ด้วยการดึงปลายเสื้อของฉันไปเช็ดเหงื่อของเขา “มันเป็นเพราะเธอทำท่าจะหนีฉัน ฉันเลยฝันร้าย”

 

 

“ฉัน... ไม่ได้จะหนีสักหน่อย” ฉันบ่ายเบี่ยง อันที่จริงก็จะหนีนั่นแหละแต่แค่ไม่สำเร็จ เขาดันรู้ทันก่อนทุกที

 

 

“วิ่งจนล้มหัวฟาดพื้นน่ะเหรอ ไม่ได้หนีของเธอ”

 

 

“ฉันแค่... ฉันแค่อยากลองเล่นวิ่งไล่จับกับนายไง ฮะๆๆ” ฉันหัวเราะแห้งๆ รู้สึกได้เลยว่าเป็นข้ออ้างที่ทุเรศมาก ไลท์จ้องฉันนิ่ง ฉันเลยรีบแถต่อ “ก็ฉันเพิ่งดูหนังอินเดียมานี่ พระเอกนางเอกเขาวิ่งไล่จับกันในทุ่ง ดูสนุกดีออก”

 

 

“...” เขาเงียบและยังจ้องอยู่ ทำให้ฉันรู้ว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่นมันไม่จริง เพราะต่อให้ฉันพยายามแถแค่ไหน แต่ถ้ามันไม่ใช่ เขาก็ไม่เชื่อ

 

 

เออ พอเถอะ ฉันเงียบก็ได้ ฉันอนาถตัวเองชอบกล

 

 

“ลองวิ่งอีกทีสิ จากไล่จับเป็นไล่ฟันเธอแน่”

 

 

แหงะ ทำไมต้องขู่ฉันด้วยหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นด้วย ยิ่งมีโปรไฟล์พ่อเป็นฆาตกรในคุก ฉันยิ่งรู้สึกว่าคำพูดของเขามันช่างน่าเชื่อถือล้นเหลือเข้าไปอีก

 

 

“ฉันก็แค่... เอ่อ ฉันว่าเราควรมีเวลาส่วนตัวบ้างนะ จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาได้ไงล่ะ แฟนกันนะไม่ใช่แฝดสยาม” ฉันเริ่มพยายามอธิบายด้วยเหตุผล แม้จะไม่ได้หวังว่าไอ้คนที่ดูไม่ค่อยใช้สมองอย่างเขาจะเข้าใจ แต่ฉันแม่งก็หมดหนทางแล้วจริงๆ รู้สึกเหมือนถูกมีดจี้คออยู่ทุกวินาทีที่จ้องตาเขา ถ้าพูดอะไรผิด เขาจะพุ่งเข้ามากระซวกฉันแหง

 

 

“เธอหมายถึงเธอไม่อยากอยู่กับฉันเหรอ”

 

 

นั่น ดึงดราม่าอีกแล้ว! ฉันไม่ได้ไม่อยากอยู่ ไม่สิ ฉันจะไปอยากอยู่กับเขาได้ไงฟะ คนเถื่อนๆ ที่เหมือนหลุดมาจากป่าและขาดการอบรมขั้นพื้นฐานอย่างนี้ ฉันจะอยู่กับเขาได้ไง พูด!

 

 

“ฉันหมายถึง เราควรมีเวลาส่วนตัวบ้างต่างหาก”

 

 

“แล้วทำไมเธอไม่ใช้เวลาส่วนตัวนั่นของเธอกับฉันล่ะ” เขาเถียงคำไม่ตกฟากจนฉันเซ็ง คุยกับไลท์ไปก็เมื่อยปาก เหมือนคุยกับเสา ไม่รู้จะพูดให้เหนื่อยทำไม เอาเวลาไปเห่าใบตองแห้งยังรู้สึกดีกว่า

 

 

“...” ฉันถอนหายใจหนักๆ ไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาแล้ว คนตัวสูงมองฉันนิ่งๆ แล้วดึงให้นั่งลงข้างๆ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาและนั่นก็เป็นมือถือของฉันด้วย

 

 

?” ฉันย่นคิ้วทันทีที่เห็นมือถือตัวเองในมือของไลท์ รู้สึกใจไม่ดีขึ้นมา เขายิ้มแปลกๆ แล้วยื่นมันให้ฉัน

 

 

“ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าถ้าเธอหนีฉันจะล่ามโซ่เธอ”

 

 

“ฮะ” ฉันย่นคิ้วแล้วรีบหันไปมองที่ขา แต่มันก็ไม่มีอะไร ไร้โซ่ ไร้เชือก ไร้สิ่งพันธนาการ ไม่เข้าใจสิ่งที่ไลท์บอก เขาดูกรุ้มกริ่มและมีรังสีอำมหิตแผ่ออกมารอบๆ

 

 

“ฉันได้ยินว่าเพื่อนแฟนก็เหมือนเพื่อนเรา ฉันก็เลยลองโทรไปทำความรู้จักกับพวกเขา”

 

 

“...” ฉันเบิกตาโพลง อันที่จริง ฉันก็ไม่ใช่คนมีเพื่อนเยอะ ไม่ได้อะไรกับใครเป็นพิเศษ แค่รู้จักเพื่ออยู่ให้รอดในสังคมเท่านั้น ฉันก็เลยมีเบอร์พวกเขาบ้างเผื่อเวลามีงานกลุ่ม หรือเวลาตามงาน แต่ฉันไม่คิดว่าไลท์จะถือวิสาสะค้นมือถือฉันและโทรไป!!

 

 

แล้วโทรไปพูดอะไรก็ไม่รู้!!

 

 

“นายโทรไปเหรอ?” ใจฉันวูบไปถึงตาตุ่ม เผลอกำมือถือตัวเองแน่น

 

 

“อืม ฉันแค่โทรไปแนะนำตัวว่าฉันเป็นอะไรกับเธอ” เขาระบายยิ้มก่อนจะลูบผมฉันอย่างเบามือ ท่าทีที่แสดงความเอ็นดูของเขามันเหมือนการข่มขู่ฉันมากกว่า “ฉันคงตามเธอทั้งวันไม่ได้หรอก ฉันก็ต้องไปเรียน ไปทำอะไรของฉันบ้างเหมือนกัน เธอก็อยากได้ไม่ใช่เหรอ ไอ้เวลาส่วนตัวอะไรนั่นน่ะ”

 

 

“...นายโทรหาพวกเขาทำไม” ฉันถามตรงประเด็นไม่อยากให้เขาเปลี่ยนเรื่อง ใจฉันสั่นจนเหมือนจะหลุดออกมาข้างนอก ความรู้สึกร้อนหนาวปะปนกันไปหมด

 

 

“ฉันแค่อยากรู้จักพวกเขาไง”

 

 

ฉันยังมองไลท์อยู่ รู้ว่าเขาโกหก เชื่อก็ควายแล้ว คนอย่างเขาหน้าตาดูไม่เป็นมิตรและมีจิตใจจะอยากผูกสัมพันธ์กับมนุษย์นักหรอก เขาต้องคิดอะไรอยู่แน่! คนตัวสูงลูบหัวฉันอีกครั้ง มือของเขายังเย็นและชื้นอยู่เหมือนก่อนหน้านี้

 

 

“ถ้าวันไหนที่เธอคิดจะวิ่งหนีฉันอีก...” เขาเว้นจังหวะการพูดไปเล็กน้อยแล้วยกยิ้มเมื่อสบตากับฉัน ความรู้สึกเย็นเยียบและหวาดกลัวพุ่งเข้ามาในอก ความคิดเกี่ยวกับการหนีทั้งหมดของฉันหายไป และสิ่งที่เขาพูดก็ทำให้ฉันรู้ว่าการล่ามโซ่ที่เขาบอกหมายถึงอะไร

 

 

“ฉันจะได้ตามไปถูกที่และไล่บี้พวกเขาทีละคนจนกว่าเธอจะวิ่งกลับมาหาฉันไง”

 


100%

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ chaeyeon gif

อ๊าาาาาาาาาา มนตร์มันแรงงงง

นังไลท์ติดแจขนาดนี้

จะทำยังไงล่ะนี่ ฮืออออออ

แอบกลัวใจเด็ม และกลัวอีไลท์ด้วย

ห่าาา ทำไมต้องทำตัวน่าสยองขวัญขนาดนี้

;____; น่าสงสารได้ไม่ถึงนาทีนะอีไลท์

กลัวล้าววววว

เล่นแท็กกันหน่อยเถอะ กราบบบบ

แค่หายไปนาน อย่างอนกันเลย 55555

รักนาง หลงนาง อย่าลืมไลท์ แชร์ คอมเม้น
ติดแฮชแท็ก
#ไลท์โดนของ
ให้ด้วยน้าาาา
ร๊ากกกกก

เบื่อๆ ว่างๆอ่านจบแล้ว ไปอ่านอีกเรื่องฆ่าเวลาได้นะ สนุกกกก

คลิกที่แบนเนอร์

v

v






MAKE ME SET
KISS ME TOUCH ME
CLICK ON IT!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,385 ความคิดเห็น

  1. #6372 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 23:28
    หูยยยย

    กลัวแล้ว
    #6,372
    0
  2. #6287 MBLL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 15:12

    แรงเวอร์ แรงทั้งคน แรงทั้งมนตร์ 555 แอบสงสารไลท์ถ้าไม่โดนมนนางยังจะฝันร้ายปะ

    #6,287
    0
  3. #6219 nastiya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:29
    โอ้ว..หนูกลัว
    #6,219
    0
  4. #5029 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 14:50
    อิไลท์น่ากลัววว
    #5,029
    0
  5. #2906 arissara152 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 14:51
    ได้นน้ำหอมนั่นมาจากไหน????? อยากได้มั่ง555
    #2,906
    0
  6. #2380 ` perfect.point (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 13:25
    ตัวสั่นเลย ฮือ
    #2,380
    0
  7. #1573 ntn.9846 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 08:11
    อิไลท์ ขาดความอบอุ่นใช่มั้ย
    #1,573
    0
  8. #1424 giftfully (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:43
    จิตมากเลย
    #1,424
    0
  9. #1316 ..PuyzZii PuyzZii PuyzZii.. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 00:34
    แม่จ้าาา หนูกัวอ่ะ ><
    #1,316
    0
  10. #1313 นุ่ม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:45
    ความรักจะคงอยู่ต่อไปไหม หากหมดมนต์เสน่ห์
    #1,313
    0
  11. #1295 Iam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:23
    ถ้าเด็มเกิดรักไลท์ขึ้นมาตอนที่มนตร์คลายแล้วล่ะแค่คิดก็รู้สึกจี้ดแล้วอ่ะ 😂😂😢😢
    #1,295
    0
  12. #1289 Tangmo Araya Wichadee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:46
    เข้าขั้นโรคจิต เกิดวันหนึ่งนางเอกร้องไห้ตอนที่รักพระเอกแล้ว พระเอกจะเลิกกับนางเอกมั้ยนะ
    #1,289
    0
  13. #1288 HobiHobi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:13
    จะเรียกไลท์ว่าอะไรดี
    กลัวแล้ววว
    #1,288
    0
  14. #1287 MARKMILK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 17:34
    อิไลท์เข้าขั้นโรคจิตเต็มรูปแบบแล้ว55555555555
    #1,287
    0
  15. #1286 onenazaaaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 15:48
    หืมมมม...เริ่มจิตแระ
    #1,286
    0
  16. #1285 asdqeea (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 15:40
    #ไลท์เป็นบ้า
    #1,285
    0
  17. #1284 Beer Sakunrat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 15:11
    กลัวแล้ววววววววว #กราบ
    #1,284
    0
  18. #1283 niceday777 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 14:59
    อิไลท์ โคตรน่ากลัว แกจะรักจะหลงมากไปป่าว
    #1,283
    0
  19. #1282 rosemonster46 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 13:58
    ความเอ็นดูของนางเปรียบเหมือนการข่มขู่55555 สงสารเด็มอ้ะ จะหนีก็ไม่ได้ จะคายมนต์ยิ่งแล้วใหญ่
    #1,282
    0
  20. #1281 jub14741 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 13:50
    ไลน์แผนเธอมันสูง~
    #1,281
    0
  21. #1280 hellomme00 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 12:23
    เด็มต้องสตรองแค่ไหน
    #1,280
    0
  22. #1279 samse (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 11:59
    แต่ละประโยคของไลท์เต็มไปด้วยการข่มขู่555555555555555555555555555555555
    #1,279
    0
  23. #1278 waruko002 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:47
    ของแรงมาก เด็มเอ๋ยไม่รอดแน้
    #1,278
    0
  24. #1277 toeychelsea (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:27
    มนต์มันแรงได้ขนาดนี้เลยหรอเนี่ยย
    #1,277
    0
  25. #1276 แทฮยองที่รัก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:15
    ไลท์ แกมันโหดร้ายยยยยยยยยยยย บอกเลยชีวิตดราม่าไลท์ก็สู้ชีวิตตอนนี้เดมไม่ได้ ฮืออ
    #1,276
    0