♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 3 : ไลท์ ll 02 ll แฟนกัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    27 มิ.ย. 60

                            Sir Skitzo - Why Lie (feat. Sik World)



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ sanggil

02

-แฟนกัน-



“แต่แบบนี้ฉันว่ามันก็ออกจะเกินไปหน่อยนะ” ฉันว่าพลางมองคนตัวสูงอย่างไม่ไว้วางใจ ก่อนจะดันไหล่เขาออกจากระยะอันตราย โอ๊ย นี่มันเรื่องเวรอะไรกันวะ ฉันก็แค่จะหาวิธีทำให้พี่ไวเป็นของฉัน ทำไมหมอนี่ต้องเสล่อมาขวางฉันด้วย แถมยัง...

 

 

          ฮือ วันนี้คงเป็นวันอัปปรีย์ โชคไม่ดีของฉันแหงๆ ทุกอย่างมันผิดแผนไปหมด

 

 

          “เกินไปตรงไหน แฟนกันเขาก็ตัวติดกันแบบนี้แหละ”

 

 

          ความติ๊ต่างของเขามันชวนโมโหมากจริงๆ แต่ฉันไม่สามารถจะเหวี่ยงกลับได้เพราะแค่สบนัยน์ตาดุดันนั่น เข่าฉันก็อ่อน ร่างกายไร้เรี่ยวแรง เขาไม่แค่พูดเปล่าแต่เขายังขยับเข้ามาพร้อมฝืนแรงที่ฉันพยายามดันด้วย เขาเบียดจนฉันแทบจะล้มลงกับชักโครก

 

 

          ตึง!

 

 

          “กรี๊ด!” ฉันร้องตกใจเมื่อจู่ๆ คนตัวสูงก็เตะฝาพับชักโครกลง เขาทำหน้าเหมือนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ทำอะไรเนี่ย”

 

 

          ฉันร้องถามก่อนที่ไอ้บ้านั่นจะบ้าพลังและยิ้มกรุ้มกริ่มดันฉันเข้ากับผนังกำแพง เสียงลมหายใจเขาถี่ขึ้น มือข้างนึงเขาล้วงเข้ามาสัมผัสผิวกายบริเวณเอวของฉัน และเมื่อความร้อนบริเวณฝ่ามือนั่นแพร่เข้ามาที่ร่างฉันก็สั่นกลัวขึ้นมาอีก

 

 

          “ฮะ เฮ้” ฉันร้องเสียงเบาเพื่อเรียกสติคนตัวสูงที่จ้องฉันนิ่งๆ “ทำ... กรี๊ด!

 

 

          ฉันร้องแล้วตีหลังเขาอย่างแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากที่กำลังรุกรานอยู่บริเวณลำคอ มันร้อนจนฉันกลัว กลัวว่ามันจะไม่จบแค่นี้

 

 

          “ฮึก” เสียงของฉันเงียบลงเพราะฝ่ามือหนาๆ ของเขาเลื่อนมาปิดไว้เสียก่อน คนตัวสูงมองฉันอย่างหัวเสียก่อนจะถอนหายใจหนักๆ และบอกกับฉันว่า...

 

 

          “เธอจะร้องทำไม”

 

 

          “...” เหมือนเขาถาม แต่ดันไม่ให้ฉันตอบเพราะหมอนี่ไม่เลื่อนมือออกจากปากฉันเลย ฉันได้แต่อึกอักอยู่ในลำคอ แสบร้อนไปทั้งทรวงอกด้วยความหวาดผวา

 

 

      “คนเป็นแฟนกัน ก็ทำอย่างนี้กันทั้งนั้นแหละ”

 



30%

ทำ... ทำอย่างนี้คืออะไร ฉันไม่เข้าใจได้มั้ยวะเนี่ย! ขอบตาฉันร้อนผ่าวเมื่อรู้สึกถึงริมฝีปากแห้งและอุ่นกำลังจรดลงที่ผิวบริเวณลำคอ เสียงลมหายใจของเขาทำให้ฉันตัวสั่น ตาของฉันพร่า

 

 

          “ทำ ทำอะไร”

         

 

“เดี๋ยวก็รู้”

 

 

          มะ ไม่ ฉันไม่อยากรู้โว้ย ใครก็ได้เอาหมอนี่ออกไปที ฉันเริ่มหายใจไม่ถนัดก่อนที่จะเกร็งไปทั้งร่างตอนที่ฝ่ามือหยาบนั่นจะขยับล้วงเข้าไปในเสื้อ ฉันห่อไหล่แล้วถลึงตาตกใจ ไม่ทันได้ส่งเสียงร้องเขาก็ใช้มืออีกข้างปิดปากของฉัน และนั่นเป็นอีกครั้งที่พวกเราสบตากัน

         

 

ทุกอย่างเงียบสนิท เงียบจนบรรยากาศอึดอัดและอึมครึม เพราะความใกล้ทำให้ฉันเห็นใบหน้าคนตัวสูงชัดมากขึ้น จมูกของเขาโด่งเป็นสัน นัยน์ตาดุดันและน่ากลัวนั่นจ้องตรงมาราวกับมนตร์สะกด ริมฝีปากบางอมชมพูระเรื่อกระตุกยิ้มด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่น่าจะดีต่อชีวิตฉันมากนัก...

 

 

          และนั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้

 

       

 

 

 

 

Rrr Rrr…

       

 

Rrr Rrr Rrr Rrr…

       

 

“ชิท!” ฉันสะดุ้งโหยงเพราะเสียงโทรศัพท์ ตัวร้อนและเต็มไปด้วยเหงื่อ ฉันรีบหมุนตัวเพื่อดูบรรยากาศรอบข้างอย่างสับสน เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะ... ฉันย่นคิ้วพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหัวใจอย่างตื่นตระหนก และพยายามควบคุมสติเมื่อเห็นไอ้ตุ๊กตาหมีขาวนอนอุ้ยอ้ายอยู่ตรงหน้าและพบว่าผ้าม่านสีเทา ผ้าปูที่นอนลายดาว ผ้าห่มสีฟ้า หรือแม้แต่ข้าวของทุกอย่างก็บ่งบอกว่าฉันอยู่ที่ห้องนอนของตัวเอง ไม่ใช่ในห้องน้ำอย่างที่ฉันคิด

 

 

          ฝัน... ฝันเหรอวะ?

         

 

ฝันอะไร ทำไมเหมือนจริงโคตร ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างเหมือนมีตัวตนจริงๆ หรือฉันแค่หลอนไปเอง แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันจะกลับมาอยู่บ้านได้ไง เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!

         

 

Rrr Rrr...

       

 

สมองของฉันยังคงประมวลผลไม่ถูก ฉันยังคงมึนงงกับสิ่งที่จำได้ในหัว แยกไม่ออกระหว่างฝันกับความจริง ฉันก็หันไปเห็นเบอร์โทรของป้าที่โทรเข้ามาหาฉันอย่างต่อเนื่อง ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านก่อนจะยกมือถือขึ้นมารับสายป้า

       

 

“ฮัลโหล”

         

 

[ไง เด็ม ได้ใช้น้ำหอมที่ป้าให้ไปรึยัง?]

         

 

โทรมาปุ๊ป เธอก็เข้าเรื่องที่ฉันกำลังหวาดระแวงเลย ฉันยังงงๆ อยู่เลยว่าฉันใช้ไปรึยัง หรือว่าฉันจะแค่ฝันร้ายวะ ก็อาจจะเป็นไปได้นะ ฉันอาจจะเพ้อเจ้อไปเรื่อยก็ได้ ฉันย่นคิ้วแล้วเกาหัวแกรกๆ

         

 

“ทำไมป้า โทรมาเช็คผลเหรอ?” ฉันค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ประตูห้องด้วยความมึนเบลอ ท้องร้องดังโครกเพราะกลิ่นอาหารที่ลอยขึ้นมาจากห้องครัวชั้นล่างของบ้าน ฉันทำจมูกฟุดฟิดก่อนจะก้าวเท้าขวาออกจากห้องอย่างทุกครั้งเพราะฉันเชื่อว่าการก้าวเท้าขวาก่อนจะนำโชคดีมาให้ หันซ้ายหันขวา แสกนตามขอบประตูไม่มีจิ้งจกร้องทักเป็นอันใช้ได้ วันนี้ฉันต้องโชคดีแน่ ที่ฉันจำได้ก็เป็นแค่ฝันไปนั่นแหละ

         

 

[แหม ก็นิดนึง อยากจะรู้ว่าเป็นไงบ้างน่ะสิ]

         

 

“ป้า... เอาจริงนะ เพราะเด็มฟังเรื่องที่ป้าเล่า เด็มเลยเก็บไปฝันซะน่ากลัวเลย” ฉันว่าพลางแสบร้อนบริเวณหน้าอก แค่นึกถึงฉันก็หลอนแล้ว ฉันจ้อไปพลางเดินลงบันไดไปตามกลิ่นอาหาร

 

 

          [หืม แกฝันอะไรล่ะ]

         

 

“ก็ฝันว่าดันเอาน้ำหอมไปสาดพลาดโดนผู้ชายคนนึงที่น่ากลัวมาก”

         

 

[สาด!]

         

 

“ใช่ หมดขวด”

         

 

[นี่ แกจะบ้าเหรอ เขาให้แค่ฉีดพรมๆ พอกรุ้มกริ่มให้เขารักเขาหลงนิดๆ หน่อยๆป้าว่าด้วยน้ำเสียงปราม ฉันพยักหน้ารับพร้อมถอนหายใจยาวๆ [นี่แฟนป้าคนล่าสุด ป้าแค่ฉีดใส่หน้าไปสองซีซีเขาก็ตามติดเป็นกาละแม ขืนแกสาดหมดขวด ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันไม่เข้าสิงแกเลยเหรอ!]

         

 

ฉันหัวเราะกับสิ่งที่ป้าพูดก่อนจะหุบยิ้มลงเมื่อก้าวขาลงบันไดขั้นสุดท้าย นัยน์ตาสะดุดกับร่างสูงที่แสนคุ้นเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ไม่น่าจะใช่คนรู้จักที่ฉันอยากเจอ ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่แม่ แต่เป็นผู้ชายที่หน้าดุดันในชุดนิสิตและสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูลายแมวของแม่ เขากำลังหั่นต้นหอมบนเขียงไม้ด้วยใบหน้าจริงจัง ก่อนจะเงยหน้ามามองฉัน

         

 

ตุบ!

         

 

มือถือฉันหล่นลงกับพื้น สมองของฉันว่างเปล่า เมื่อยืนมองเขาที่กำลังหยุดมือและยกมีดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มหวานแต่สายตาไม่หวานไปด้วยเลย

         

 

“เธอตื่นแล้วเหรอ?

         

 

“...”

         

 

ฉันขยี้ตาแต่ว่าภาพตรงหน้าก็ไม่หายไป คิ้วย่นเข้าหากันจนเกือบชิด ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปากของฉัน

         

 

“อยู่ดีๆ เธอก็สลบ ฉันเลยเอามือถือเธอขึ้นมาค้นเบอร์พ่อกับแม่แล้วพามาส่งที่บ้าน”

 

 

          “...”

         

 

“ฉันบอกแม่เธอให้แล้วนะ ว่าเราคบกันอยู่” เขาพูดแพล่มไม่เลิกราในขณะที่ฉันยืนอึ้งนานมาก ฉันหมุนตาไปมาก่อนจะยกมือขึ้นมากุมขมับ หยิกแก้มบ้าง ตบหน้าบ้างและทุกอย่างก็บ่งบอกว่าฉันไม่ได้ฝัน!!

         

 

ไม่ได้ฝัน!! มันเป็นเรื่องจริง ฉันสาดน้ำหอมมหาเสน่ห์ใส่หมอนี่จริง หมอนี่หลงฉันจริง! และตอนนี้เขาบอกแม่ฉันว่าเราคบกันอยู่! ฉันกับเขาเราไปคบกันตอนไหนวะ!

 

 

          “เราไปคบกันตอนไหน นายยังไม่เคยขอฉันคบเลยนะ” ฉันตอกกลับด้วยน้ำเสียงแข็งเหมือนจะกล้าแต่ว่าความจริงหลบฉากอยู่หลังเสาโผล่หน้าออกมาคุยกับเขาแค่คืบหนึ่ง

       

 

แหม เขาแข็งแรงกว่าฉันตั้งเยอะ แถมในมือยังมีมีด ต่อให้ตอนนี้เขาจะอยู่ในอาณาเขตบ้านของฉัน แต่มันก็ไม่มีอะไรรับประกันความปลอดภัยของฉันได้เลย จะให้ไปพึ่งพ่อฉันอ่ะเหรอ... ตัวพ่อยังกะกุ้งแห้งแค่โดนหมอนี่แตะทีก็ล้มลงไปนอนกับพื้นแล้วมั้ง!

 

 

          “...”

 

 

ปึ่ก!

 

 

          เฮือก!

         

 

ฉันสะดุ้งโหยงสิงเข้ากับเสามากขึ้น จากที่ตาฉันเหลือคืบนึง ก็เหลือแค่ครึ่งคืบในตอนที่เขาใช้มือทุบกับเขียงดึงปึ่กแล้วชี้ปลายมีดเข้ามาทางหน้าฉัน

         

 

“ได้ งั้นฟังนะ ฉันจะขอเธอ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่หน้าดุเหมือนที่เขาเป็น ฉันสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่พุ่งตรงมาจากปลายมีดที่เขาถืออยู่ ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่คือการขอฉันคบหรือข่มขู่เพราะว่า...

 

 

“มาเป็นแฟนฉัน...ไม่งั้นตาย”

 


70%


โอ๊ย งั้นฉันตายไปเลยดีมั้ย ฉันไม่รู้เลยว่าการเป็นแฟนเขาหรือตายไป อันไหนมันเลวร้ายกว่ากัน ฉันย่นคิ้วพร้อมกับความรู้สึกสับสนจนกระทั่งหมอนั่นสาวเท้าเข้ามากระชากแขนฉันออกจากมุมเสาด้วยสีหน้าอำมหิต

 

 

          “เธอดูไม่ค่อยมีแรง ฉันเลยทำอาหารให้” เขาลากฉันมายืนอยู่ที่ห้องครัวและผายมือไปที่กระทะเหล็ก มันเต็มไปด้วยผัก หมูและอะไรบางอย่างที่ไม่น่าจะเรียกว่าเป็นของกินได้

 

 

          “น่ะ นายทำมันเองเหรอ?” ฉันอึ้งๆ กับสกิลการทำอาหารให้เป็นยาพิษของเขา สภาพมันเหมือนเขาแค่หยิบของในตู้เย็นมาผัดรวมกันโดยไม่มีเหตุผล

 

 

          “ใช่ เธอจะต้องชอบมัน เพราะว่าฉันเป็นคนทำ” เขาตอบกลับด้วยความมั่นหน้าและเดินไปตักอาหารสยองนั่นใส่จาน ในขณะที่ฉันกลืนน้ำลายอึก ภาวนาให้พ่อแม่หรือใครสักคนเรียกตำรวจและลากคอเขาออกไปที ฉันกำหมัดแน่นพลางคิดไม่ตกว่าจากนี้ฉันควรจะหนีไปที่ไหน

 

 

          “มันกินได้แน่เหรอ?” ฉันถามเสียงไม่มั่นใจนักตอนที่หมอนั่นยื่นให้ แค่เขาปราดสายตาดุๆ กลับมา ฉันก็สะดุ้งเล็กๆ และเปลี่ยนคำพูดทันที “น่าอร่อยเนอะ”

 

 

          ...ให้ตายเถอะ เขาน่ากลัวมาก หน้าตาก็น่ากลัว สกิลการทำกับข้าวยังน่ากลัวอีก มีอะไรปกติมั่งเนี่ย ฮือๆ

 

 

          ฉันยื่นมือรับจานนั่นมาก่อนที่คนตัวสูงจะผลักหลังฉันไปเดินไปนั่งที่โต๊ะ พ่อกับแม่ฉันหายไปไหนแล้วไม่รู้ ไม่รู้ว่าหมอนี่ทำอะไรพวกเขารึเปล่า ฉันนั่งทั้งที่มือยังแอบสั่น ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาตรงๆ ด้วยซ้ำ

 

 

          “น่ะ นายไม่กินด้วยกันเหรอ?” ฉันถามไปอย่างนั้นเพราะรู้สึกกดดันกับบรรยากาศจนเกินไป เขามองฉันด้วยสายตาน่ากลัวมาก น่ากลัวจนฉันตัวหด และก้มหน้างุด มีแค่บางครั้งเท่านั้นที่ปรายสายตาขึ้นไปแอบมองด้วยความสยองขวัญ

 

 

          “ฉันไม่หิว”

 

 

          “...แล้ว เอ่อ มีนัดเล่นเกมกับเพื่อนนี่ นายไม่ไปเหรอ?” ฉันพยายามหาประเด็นที่จะไล่เขากลับไปให้ได้ แต่ทว่ามันดูไร้ผลเอามากๆ เมื่อคนตัวสูงตอบกลับเสียงราบเรียบ

 

 

          “ไม่ล่ะ”

 

 

          “แล้วนายจะอยู่ที่นี่จนถึงเมื่อไหร่... เอ่อ” ฉันชะงักเมื่อสบตากับเขา เขามองฉันเหมือนรับรู้ได้ถึงความพยายามไล่เขากลับไป ทำให้ฉันคีพคำพูดให้ซอฟต์ที่สุด “ฉันหมายถึงว่า ฉันกลัวที่บ้านนายจะเป็นห่วง ถ้าอยู่ที่นี่นานไปน่ะ”

 

 

          “ไม่มีใครห่วงฉันหรอก”

 

 

          “...” สายตาของเราสบกันในครู่นึง คนตัวสูงระบายยิ้มแปลกๆ ออกมาก่อนจะเท้าคางที่โต๊ะและจ้องฉันราวกับจะกินกันเข้าไป ใจฉันสั่นเล็กๆ และเผลอกลืนน้ำลายอีกครั้ง

 

 

      “ฉันหมายถึงว่า... วันนี้ฉันไม่กลับ และฉันจะนอนที่บ้านเธอ”

 

100%


ใครอนุญาต

WHOOOOOO

ใคร ใครวะไลท์ 

แกมันน่ากลัว น่ากลัวมากจ้าา

;_;


รักนาง หลงนาง อย่าลืมไลท์ แชร์ คอมเม้น
ติดแฮชแท็ก
#ไลท์โดนของ
ให้ด้วยน้าาาา
ร๊ากกกกก





รักนาง ชอบนาง
เม้นให้กำลังใจเค้าหน่อยน้าาา
สัญญาว่าจะมาไวๆ
ฝากติดแฮชแท็ก #ไลท์โดนของ

5555555555555555555555555555555+






MAKE ME SET
KISS ME TOUCH ME
CLICK ON IT!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,385 ความคิดเห็น

  1. #6368 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:43
    น้ำหอมดีจริงเอามาจากไหนค่ะป้าขอสักขวด5555
    #6,368
    0
  2. #6333 ounsengdeelerd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 10:05
    นั้นไม่ใช่ขอขอคบแต่มันบังคับ
    #6,333
    0
  3. #6283 MBLL (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 14:14

    โอ๊ยยยยยยยยย มันน่ากลัวไปอิไลท์ นิแกมัดมือชกเลยหรอ

    #6,283
    0
  4. #6263 amine mine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 10:37
    ยอมใจคุณเขาาา
    #6,263
    0
  5. #5881 glittie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 15:31
    ป้าเอาน้ำหอมมาจากไหนค่ะ ขอพิกัดที55555
    #5,881
    0
  6. #5093 Ginoza (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 08:57
    โอ้ยยยย ไลท์ก็เบาๆกับเด็มหน่อยสิพ่อคุณ555 สงสารเด็มมากๆๆ55 อ่านละทั้งน่ารักทั้งตลกอ่ะ5555
    #5,093
    0
  7. #5019 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 09:46
    โอยยน้ำหอมดีเว่อร์5555
    #5,019
    0
  8. #3211 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 20:18
    โว้ยยย พระเอกหรือฆาตกรโรคจิตเนี่ยยย!!!  ให้ตายเถอะ ขอให้พระคุ้มครองนะไลท์
    #3,211
    0
  9. #2377 ` perfect.point (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 12:56
    ยอมใจเลย กรีสสสสสส ฟิน
    #2,377
    0
  10. #1987 PiyadaKerdmo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 05:20
    ยิ้มหวานแต่สายตาไม่หวาน 5555
    #1,987
    0
  11. #1942 Jellydolphin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 13:12
    ไลท์เหมือนผู้คุมนักโทษ555
    #1,942
    0
  12. #1567 ntn.9846 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:58
    พี่ไลท์คนขริง ยาแรงเกิ๊นนนน
    #1,567
    0
  13. #933 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 00:03
    5555555มีความน่ากลัวมาก
    #933
    0
  14. #881 nunjaa111 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 14:17
    5555 มีความเพลียกะอิไลท์ น้องนู๋จ๋าพี่สงสารเธอจิงเลยได้แฟนแบบสายฟ้าฟาดมากค่ะลูก
    #881
    0
  15. #863 Bluethillip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 12:00
    5555 แกขอเค้าเป็นแฟนหรือขู่เค้ากันแน่ หื่นมากถืงมากที่สุดอ่ะ เป็นเพราะนำ้นั่น หรือ แกล้งอ่ะ นี่สงสัยแรง
    #863
    0
  16. #841 Bjzii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:55
    อิไลท์นี่อาการหนัก5555555
    #841
    0
  17. #814 1991may (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 02:49
    ถ้านางไม่ให้นอนบ้านมานอนบ้านเค้าก็ได้นะไลท์55555
    #814
    0
  18. #813 asdqeea (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 21:59
    เขินนนน55555555
    #813
    0
  19. #812 geedachananchida (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 20:23
    โหดดดดดดชิบ
    #812
    0
  20. #811 Taetae's fan. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 01:52
    นี่แฟนหรือฆาตกร โอยย ยอมความโหดนาง
    #811
    0
  21. วันที่ 30 เมษายน 2560 / 01:01
    ไม่ถงไม่ถามกันเล้ยยยยย เอาแต่ใจแบบร้ายๆ ที่ซู้ดดดดดดดด
    #810
    0
  22. #809 Meme1112 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 23:34
    น่ากลัว สงสารนางเอก 55555555
    #809
    0
  23. #808 fandefsoul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:23
    โอ้ยย55555555ฮืออออน่ากลัวสุดด
    #808
    0
  24. #807 alonemupfin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:13
    สงสารรรร ใครดี 5555555
    #807
    0
  25. #806 OC122999 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:04
    สงสารนางเอก5555
    #806
    0