♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 14 : ไลท์ ll 13llคนโหดโหมดมิ้ง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    10 เม.ย. 61


                     Dark 





EP 13


คนโหดโหมดมิ้ง


“ฉันไม่ตลกด้วยนะ” ฉันกลืนน้ำลายในตอนที่ไลท์พูด นัยน์ตาสีดำสนิทนั่นกำลังปั่นประสาทให้ฉันกลัว เขาพูดยังกับว่าเขาจะทำอะไรบางอย่างกับบ้านฉันยังงั้นแหละ! “นายจะทำอย่างนั้นไม่ได้”



“ฉันจะทำอะไร?” ไลท์ทวนคำถามแล้วยิ้มเหมือนเมื่อกี้เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา เขารู้ว่าฉันเข้าใจในสิ่งที่เขาจะสื่อ และเขากำลังให้ฉันลองชั่งใจเอาเองว่าฉันควรจะเสี่ยงกับความผีเข้าผีออกของเขามั้ย ฉันกัดฟันหงุดหงิดนิดๆ รู้ดีว่าการที่เถียงเขาไม่ใช่ทางออกหรอก



“ฉันอยู่บ้านมาตั้งนาน จะให้ย้ายออกปุปปัปมันเป็นไปไม่ได้หรอก อย่างน้อยนายก็ควรให้เวลาฉันบ้าง” ฉันยกข้ออ้างนี้ขึ้นมา ฉันต้องการเวลาที่มากพอ… ที่จะทำให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติ



“เธอจะเอากี่นาที” อีตาไลท์นั่นถามกลับ ทำเอาฉันอยากจะยกมือขึ้นมามะเหงกเขา! กี่นาทีบ้าอะไรของนายวะ นายต้องถามว่ากี่วันสิโว้ย!



“2 อาทิตย์” ฉันพยายามต่อรองเวลาให้ยาวที่สุด อย่างน้อยภายในสองอาทิตย์นี้ต้องมีใครสักคนที่ร้องไห้เพื่อเขาได้บ้างล่ะน่า คนตัวสูงย่นคิ้วนิดๆ และ…



“นานไป”



นั่นไง… ฉันว่าละ



เฮ้อ ฉันว่าพวกเราคงคุยกันไม่รู้เรื่องหรอก ผู้ชายคนนี้มันเหลือเกินจริงๆ ฉันกำลังยืนคิดว่าจะต่อรองเหลือสักกี่วันดี ถ้าแค่หนึ่งอาทิตย์ ฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะทำสำเร็จหรอก แต่ถ้ามากกว่านั้น ไลท์ก็คงไม่ยอม



โอ๊ย ไม่ว่าจะทางไหนมันก็นรกชัดๆ



ฉึบ!



เฮ้ย! ฉันสะดุ้งโหยงเพราะยังไม่ทันจะตัดสินใจได้ ไลท์ก็กระตุกแขนฉันเหมือนจะลากให้เดินตาม ฉันทำทีลนลานก่อนที่ไลท์จะเอ่ย



“ช่างเถอะ เอาเป็นว่าวันนี้เธอมาอยู่กับฉันก่อน” ความรวบรัดของนางทำให้ฉันไปไม่ถูก ฉันยังไม่ง้างปากปฏิเสธด้วยซ้ำ เขาก็ลากฉันไปขึ้นรถ ฉันพยายามต้านแรง แต่ก็นะ… รู้ๆ กันอยู่ว่าฉันจะไปสู้เขาได้ไง



“เดี๋ยวสิ” ฉันว่าเมื่อไลท์ผลักฉันเข้าไปในรถ ฉันพยายามจะชะโงกหน้าออกไปแต่ฝ่ามือหนาของไลท์ก็ดันหัวฉันเข้าไปในรถอยู่ดี อีคนตัวสูงขยับเข้ามาจัดแจงและคาดเข็มขัดให้เสร็จสรรพพร้อมใบหน้าคาดโทษหากฉันอิดออด ฉันเลยเงียบและนั่งเกร็งเมื่อเขาเดินมาฝั่งคนขับ



“ไปซื้อเสื้อกัน เสื้อเธอขาด” คนตัวสูงโพล่งขึ้นมาแล้วเตรียมสตาร์ทรถเก๋งสีบรอนซ์ มันสมเป็นรถของไลท์มากเพราะเป็นรถที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยแม้แต่อย่างเดียว นี่ถ้าฉันไม่สังเกตเห็นว่าเป็นป้ายขาว ฉันคงเข้าใจว่าเขาเพิ่งขโมยมาจากโชว์รูมแน่ๆ



“ฉันกลับไปเอาที่บ้านก็ได้ ไม่ต้องซื้อใหม่หรอก” ฉันเลี่ยงที่จะไปไหนกับเขา และเดินควงคู่กันให้คนอื่นเข้าใจผิดอีก ไลท์ศัตรูเยอะจะตาย ขืนคนอื่นเข้าใจว่าฉันเป็นแฟนเขา คงยากที่ฉันจะกลับมาใช้ชีวิตปกติ



“ซื้อตัวใหม่ไม่แพงหรอก เธอจะรีบกลับไปทำไม”



“ก็เปล่า ฉันแค่เกรงใจ” ฉันยิ้มแห้ง เหมือนเขาจะไม่พอใจที่ฉันตั้งหน้าตั้งตาจะกลับบ้านอย่างเดียว



“เกรงใจแบบไหน ถึงได้แจ้งตำรวจจับฉันวะ”



อึก! ฉันแค่นหัวเราะทันทีพยายามทำให้มันดูเป็นเรื่องตลกแต่ยิ่งขำ ไลท์ก็ยิ่งจ้องด้วยสายตาอยากจะงับหัวฉัน เสียงหัวเราะเลยค่อยๆ เบาลงจนเงียบสนิท



เออ ฉันไม่ขำแล้วก็ได้! ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าการแจ้งตำรวจจะไม่ช่วยอะไรฉันเลยแถมยังทำให้เขาติดฉันมากกว่าเดิมอีก



“งั้นก็แล้วแต่” ฉันถอนหายใจหนักๆ เพราะรู้ว่าเถียงสู้ไม่ได้ และไม่อยากจะไปรื้อฟื้นอีเรื่องที่โรงพักให้มากนัก กลัวเขาจะโมโหแล้วฆ่าฉันซะก่อน ;_;



“เอาเสื้อแบบไหนดี เปิดนมสักครึ่งนึงเลยดีมั้ย?” ไลท์ขับรถและชวนคุยไปด้วย แถมยังจะบังอาจหันมาทำหน้าชีกอใส่ฉันอีก ฉันหลบสายตาแล้วกุมขมับ



เปิดนมบ้านป้านายสิ ถ้านายอยากเปิดก็เปิดไปคนเดียว ฉันไม่เอาด้วยหรอกย่ะ!



...ด่าได้แค่ในใจอะนะ ความเป็นจริงฉันก็นั่งเงียบกริบเช่นเดิม เพิ่มเติมที่ตัวเกร็งหนักกว่าเก่า



“เด็ม” ไลท์เรียกชื่อฉันอีก ฉันหันไปย่นคิ้วนิดๆ ไม่รู้ว่างานหลักของเขาคือการตามฉัน แล้วงานอดิเรกคือการเรียกชื่อฉันรึเปล่า เรียกอยู่นั่นแหละ



“อะไรเหรอ?”



“เธอชอบสีอะไร?”



“ก็… ได้หมดนะ ฉันไม่ได้ซี” ฉันตอบไปงั้นแน่ะ ที่จริงฉันชอบสีฟ้าแต่กลัวว่าตอบไปแล้วไม่ตรงใจอีตานี่จะเหวี่ยงอีก ยิ่งผีเข้าผีออก เดาอาการไม่ได้อยู่ด้วย



“เหรอ งั้นเอาสีฟ้าละกัน ฉันไม่ชอบใส่เสื้อสีชมพู มันดูตุ๊ดว่ะ” ฉันงงกับการที่จู่ๆ อีตานี่ก็พูดขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉันกะพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจสิ่งที่ไลท์พูด ฉันเงียบนานจนไลท์คงดูออกว่าฉันงง คนตัวสูงก็เลยหันมาแวบนึงเพื่ออธิบายขยายความในสิ่งที่ตนเองหมายถึง “ฉันหมายถึงเสื้อคู่เราไง”



“อะไรนะ”



ฉันเอียงหูเพื่อฟังมันอีกครั้ง รู้สึกเหมือนมีอะไรลอยผ่านหู คำว่าคู่ๆ อะไรเนี่ย… เหมือนจะเป็นประโยคที่สยองขวัญมากด้วย ฉันมองไลท์อีกรอบและจดจ่อกับเสียงของเขาและมันก็ใช่อย่างที่ฉันคิด



“เสื้อคู่ไง เสื้อคู่”



ฮะ… ฉันกะพริบตาปริบๆ มองหน้าไลท์ทีแล้วชี้เข้าที่ตัวเองกับตัวเขา



“หมายถึงเสื้อที่ใส่เหมือนกันอะเหรอ” ฉันทวนมันอีกรอบเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้หูเพี้ยน อีตาไลท์หันมาตอบหน้าตาย และนั่นก็ทำให้ฉันอึ้งอีกเพราะเขาพูดอะไรไม่ได้เกรงใจหนังหน้าตัวเองเลย



“ก็เออสิ”



เฮอะๆ เสื้อค่งเสื้อคู่อะไรของนาย คู่เวรคู่กรรมอะเหรอ!!



30%

อืม สุดท้ายและท้ายสุด ฉันก็อยู่ในเสื้อสีฟ้าที่เขียนว่า Boy & Girl ด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ ถ้าจะมีใครสักคนบันเทิงก็คงจะมีแต่ไลท์ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ภูมิใจเหมือนได้โล่ เขาดูมีความสุขกับเสื้อเวรนี่มาก ส่วนฉัน… ไม่อยากจะอธิบายให้มากความ เอาเป็นว่าถ้ามีแค่เสื้อตัวนี้ตัวสุดท้ายในโลก ฉันก็คงไม่ใส่ เดินออกนอกบ้านแค่เสื้อในยังรู้สึกดีกว่า



เฮ้อ ฉันถอนหายใจยาวมากเพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอสถานการณ์นี้ไปถึงเมื่อไหร่ แฟนเขาที่ชื่อรงเรย์อะไรนั่นก็ทำท่าเหมือนจะฆ่าฉัน และฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเธอถึงจะร้องไห้เพราะไลท์…



โว๊ะ อีน้ำหอมนี่ก็ข้อจำกัดเยอะเหลือเกิน



อืม ฉันลืมอะไรไปปะวะ… ฉันย่นคิ้วและเดินตามไลท์ตอนที่เขากำลังนำฉันไปในห้าง จู่ๆ ก็นึกถึงพ่อของไลท์ขึ้นมา เออว่ะ ฉันลืมไปได้ไง รักใครจะไปบริสุทธิ์เท่ารักของพ่อแม่!



“ไลท์”



“ฮะ” ไลท์หันมาทำหน้างงๆ “มีอะไร”



“นายไม่คิดจะแนะนำฉันให้พ่อนายรู้จักบ้างเหรอ?” ฉันตีหน้าซื่อแล้วยิ้มหวานแบบฝืนที่สุดในชีวิต ไลท์ย่นคิ้วเหมือนไม่อยากจะเชื่อหู



“เธอจะอยากรู้จักพ่อฉันไปทำไม ก็รู้แล้วนี่ว่าอยู่ในคุก”



“ยังไงก็พ่อแฟนฉันนี่ นายจริงจังกับฉัน ก็ต้องพาฉันไปแนะนำสิ นายยังเจอพ่อกับแม่ฉันแล้วเลย” ฉันขยับไปกอดแขนพร้อมทำตาปริบๆ ถ้าดูเผินๆ มันดูเหมือนแฟนมุ้งมิ้งกันมาก  ก็แค่เหมือนอะนะ เพราะฉันอยากจะทึ้งหัวเขามากกว่า ฉันไม่สนหรอกว่าจะต้องทำตัวยังไง รู้แค่ฉันต้องรอด



“ฉันบอกเหรอว่าจริงจัง?” ไลท์ทำหน้านิ่งๆ และนั่นทำให้ฉันสะอึกและเบ้ปากในทันที



อีเวร นายอยากจะพูดอะไรวะฮะ! นายต้องจริงจังกับฉันสิ!



“แต่ฉันจริงจัง” ฉันทำหน้าเคร่งเครียดเพื่อจะให้เขาเชื่อ เขาว่าโกหกจะตกนรก ตอนนี้ฉันคงตกนรกเป็นร้อยรอบละ ฉันกำลังจินตนาการว่าถ้าฉันเจอพ่อของเขาฉันจะร่างสุนทรพจน์ซึ้งๆ ยังไงไปอ่านให้เขาฟังดีเพื่อที่พ่อของไลท์จะน้ำตาไหลเป็นสายเพื่อลูก



“เธออยากเจอเหรอ?” ไลท์ทำหน้าลังเล และฉันก็รีบพยักหน้าเพื่อยืนยันความคิดของตัวเอง



“อื้ม”



“งั้นฉันไม่พาเธอไปหรอก”



อ้าว… ฉันเงิบไปเล็กน้อยตอนที่อีตาไลท์ปฏิเสธ ฉันไม่คิดว่าเขาจะบอกปัดเพราะตอนแรกนางทำหน้าเหมือนจะยอมฉัน ฉันฟึดฟัดทันที เฮ้ย นายจะไม่พาฉันไปไม่ได้นะ อย่างน้อยฉันก็ต้องรู้อ่ะว่าพ่อเขาอยู่คุกไหน ละฉันจะตามเจอได้ไง ไม่งั้นฉันจะหาน้ำตามาแก้มนตร์นายได้ไงวะ ฉันอยู่แบบนี้ทั้งชาติไม่ได้นะโว้ย!



“ฉันอยากไปนี่” ฉันทำเสียงอ้อนแล้วคลอเคลียอยู่ที่แขนพลางเงยหน้าสบตาดุๆ นั่นด้วยท่าทีที่ฉันพยายามจะน่ารักที่สุดตั้งแต่เกิดมา ฉันแอบชะงักนิดๆ ตอนที่ไลท์จ้อง จริตมารยาก็เกือบจะหายไปหมด



โอย หมอนี่น่ากลัวจริงๆ ;_;



“นะๆๆๆๆ ครั้งเดียวเอง” ฉันเซ้าซี้



“ไม่”



“งั้นฉันก็ไม่ย้ายไปอยู่กับนายเหมือนกัน!” ฉันขู่ และรู้ด้วยว่าถ้าเอาประเด็นนี้มาพูด ไลท์จะให้ความสนใจมากกว่าปกติ ไลท์หรี่สายตานิดๆ แล้วหัวเราะ



“ถ้าฉันพาเธอไป เธอจะย้ายมาว่างั้น”



เอ่อ… เออว่ะ ฉันจะพาตัวเข้าไปในอยู่ในสถานการณ์อันตรายทำไม แต่ถ้าไม่ไปเจอพ่อไลท์ฉันก็อันตรายเหมือนกัน ไม่ว่าทางไหนก็แย่ทั้งนั้นอ่ะ โอ๊ย จะบ้า!



“กะ ก็ฉันจะรู้ได้ไงล่ะว่านายจริงจังกับฉัน ฉันเป็นผู้หญิง อยู่กับผู้ชายสองต่อสอง ถ้าวันนึงเราเลิกกัน ฉันก็เสียหายสิ แฟนในอนาคตฉันคงไม่คบกับฉันแน่” ฉันอ้างจนสีข้างแทบถลอก



“แฟนในอนาคตของเธอไม่มีหรอก เพราะฉันคงฆ่ามันแน่” คนตัวสูงขำแล้วทำหน้าเหมือนเรื่องนี้มันตลกมาก “ไม่มีอะไรให้กังวลละนิ จะย้ายก็ย้ายมา”



ฉันเม้มริมฝีปาก เขาช่างเป็นคนที่สรรหาเหตุผลได้ทุเรศนักแถมยังชอบไล่ต้อนฉันอีก แค่ฉันได้เจอพ่อเขาและทำให้เขาร้องไห้ได้สักครั้ง ทุกอย่างมันก็จะจบ!



“แต่เราก็ควรเข้าตามตรอกออกตามประตู รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ไว้ก็ไม่เสียหายนี่”



“ผู้ใหญ่ที่อยู่ในคุกเนี่ยนะ”



เอ่อ… ไลท์แค่นหัวเราะทำเอาฉันไปไม่ถูก



“เธอดูอยากเจอพ่อฉันมากนะ ขนาดฉันยังไม่อยากเจอเท่าเธอ” ไลท์ย่นคิ้วสงสัยและเขยิบหน้ามาจับผิดฉันจนฉันต้องถอยหลังกรูด ฉันยิ้มแห้งแล้วเบี่ยงสายตาไปทางอื่น เขาไม่มีทางรู้เหตุผลที่ฉันอยากไปหรอก แต่ไม่รู้ทำไมแค่เห็นหน้าเขาฉันก็รู้สึกหวาดระแวงไปหมด “เธอมีอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่มั้ย?”



“ปะ เปล่านี่”



“ฉันจะลองคิดดูอีกทีว่าจะพาเธอไปมั้ย” ไลท์กระตุกยิ้มหวานเคลือบยาพิษพลางโน้มหน้าเข้ามาใกล้ นิ้วข้างนึงจิ้มเข้าที่ไหล่ของฉันก่อนจะเลื่อนลงมาที่หน้าอก ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดผิวแก้มตอนนี้ทำให้ฉันกลืนน้ำลายด้วยความเกร็ง



“เธอลองมาขอร้องฉันบนเตียงสิ ฉันอาจจะใจอ่อนก็ได้นะ”


60%

          ฮะ ฉันทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน จากหน้าอึ้งเริ่มเปลี่ยนเป็นหน้าเซ็ง แค่เห็นสายตาก็รู้เลยว่าไลท์กำลังจินตนาการเรื่องลามกจกเปรตอะไรอยู่!



“ไม่เอาหรอก ฉันบอกนายแล้วนี่ว่าช่วงนี้มันวันอันตราย” ข้ออ้างของฉันยังคงใช้ได้แต่ไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้ถึงเมื่อไหร่ เพราะอีกไม่นาน เขาคงระแคะระคายฉันแล้ว ชะตาชีวิตฉันเลยขึ้นอยู่กับวันและเวลาที่ใกล้เข้ามานี่แหละ



ไม่น้ำตาของพ่อ ก็น้ำตาของเมียเขาอ่ะ ต่อให้ฉันตายฉันก็ต้องรีดเร้นเค้นออกมาให้ได้



“ทุกการลงทุนมีความเสี่ยงไง เธอไม่เคยได้ยินเหรอ” อีตาไลท์เถียงฉันข้างๆ คูๆ แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ฉันแทบจะเอาเล็บมาข่วนเขา ถ้าไม่นับว่าฉันกลัวเขาอะนะ ตอนนี้ฉันยิ้มแห้งแกล้งนุ่มนิ่มไปก่อนละกัน



ใครจะเสี่ยงก็เชิญ เพราะฉันไม่เอาด้วยหรอกย่ะ!



“...” ฉันไม่ตอบและแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเพื่อจะหลีกเลี่ยงสถานการณ์บ้าๆ นี่ พวกเราเดินมาจนสุดทาง จู่ๆ ไลท์ก็ชะงักฝีเท้าพร้อมกับหยุดยืนมองร้านๆ หนึ่งด้วยสีหน้าสนอกสนใจ



“ฉันว่าฉันคิดอะไรดีๆ ออก” คนตัวสูงว่าแล้วบีบมือฉันเบาๆ แต่ไอ้คำว่าอะไรดีๆ ของเขามันฟังแล้วดูหลอนอย่างประหลาด ฉันย่นคิ้วแล้วมองไลท์ ไม่รู้ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้นมาอีก



“อะไรเหรอ?”



“ก็เธอชอบทำท่าจะหนีฉันอยู่เรื่อย แถมไอ้เวรนั่นยังจ้องจะมาเคลมเธออีก”



“ฉันไม่ได้จะหนีสักหน่อย ฉันก็แค่…” ฉันกำลังหาข้ออ้างและเหตุผลมาสนับสนุนคำโกหกของตัวเองให้ดูน่าเชื่อถือแต่ฉันกลับชะงักเมื่อเงยหน้าขึ้นไปเห็นป้ายร้านที่ไลท์หยุดยืนมองอยู่นาน ใจฉันก็ตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม “นายคงไม่ได้คิดจะ…”



ฉันอึกอัก ยังไม่ทันจะถามเขาได้ครบประโยค ก็เหมือนไลท์จะรู้ว่าฉันสื่อถึงอะไร นัยน์ตาสีดำสนิทฉายแววชั่วร้ายเพียงแวบเดียวก็ตอบกลับมา



“คิด”



“ไม่เอา ฉันกลัว” ฉันดึงแขนตัวเองและพยายามจะรั้งไว้ด้วยแรงทั้งหมด แต่แค่ไลท์กระชากฉันทีเดียว ตัวฉันก็กรูดไปทางเขา



“เธอคงไม่ลืมหรอกนะ ว่าก่อนหน้านี้เธอบอกกับตำรวจว่ายังไง”



“ฉันก็ขอโทษนายแล้วไง” ฉันงอแงจะร้องไห้และขอร้องให้เขาอภัยแต่ไลท์ไม่สนใจ เขากระชากฉันเข้าไปในร้านนั้นจนได้ มันเป็นร้านไม่ใหญ่ไม่เล็ก มีรูปศิลป์มากมายแปะอยู่ตามผนังและผู้ชายหน้าเหี้ยมๆ คนนึงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ แสงในร้านเป็นแสงสีเหลืองอ่อนดูไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ฉันคิด พี่ผู้ชายที่ยืนอยู่ตัวสูงพอๆ กับไลท์แถมยังบึ้กและมีรอยสักอยู่ตรงแขนข้างนึง





“ไอ้ไลท์ มึงแวะมาหากูเหรอ” เขาเหมือนจะเป็นคนรู้จักของไลท์ เพราะพอเขาเห็นไลท์ก็ทักขึ้นมาทันทีก่อนจะเลื่อนสายตามาที่ฉัน “ละนั่นใคร”



“เมีย”



“อ้อ” พี่ผู้ชายหน้าเถื่อนพยักหน้ารับแล้วหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม



“ไลท์” ฉันร้องงอแงแล้วดึงแขนเขา ฉันจะบ้าตายแล้ว เขาจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะ เขาไม่มีสิทธิ์ ฉันเลิ่กลั่กไม่รู้จะทำยังไง อีเจ้าของร้านก็หน้าเหมือนคนขายยาบ้า น่ากลัวสุดๆ “กลับบ้านกันนะ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว ฉันไม่เอาด้วยนะ ฉันกลัวเข็ม”



ฉันโวยวายตอนที่ไลท์ดึงฉันไปยืนต่อหน้าอีพี่หน้าเหี้ยมพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ และบีบมือฉันนิดหน่อย



“ไม่ต้องกลัวหรอก แป๊ปเดียว เชื่อฉัน”



ไม่ ฉันไม่เชื่อนายหรอกโว้ย! ฉันส่ายหัวรัวๆ แล้วรีบกอดแขนคนตัวสูง ใช้ทุกมารยาที่คิดออกมาขอร้องให้ไลท์หยุดความคิดบ้าๆ นี่ “ฉันไม่เอา กลับบ้านกันนะ ฉันไปกับนายก็ได้ แต่ฉันไม่เอาแบบนี้”



“แต่ฉันจะเอา” ไลท์แค่นหัวเราะไม่สนใจสิ่งที่ฉันร้องขอด้วยซ้ำ เขาดูสนุกที่ฉันโวยวาย เขาคงโกรธมากที่ฉันวิ่งหนีเขา เขาเลยพาฉันมาที่ร้านสัก ฉันหมายถึงร้านที่รับสักลายลงบนตัว และหน้าอย่างไลท์เขาจะคิดอะไรได้ “ฉันจะให้ชื่อของฉันอยู่บนตัวเธอ”



ไลท์ยิ้มให้ฉัน  เป็นรอยยิ้มที่ให้ความรู้สึกเดียวกันกับผู้หญิงคนนั้น ใจฉันเต้นดังตุ๊บๆๆๆ ความกลัวและความเครียดตีวนปนกันในสมอง ไรขนอ่อนฉันลุกไปหมดตอนที่ฉันสบตากับเขา ฉันอยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก



เขาคิดว่ามันไม่เป็นไรที่ชื่อเขาจะอยู่บนตัวฉัน แต่สำหรับฉันมันแย่มาก ฉันรู้ว่ามันมีกลวิธีลบรอยสักออกได้ แต่ราคามันไม่ได้ไก่กาเลยนะ! นายจะมาทำรอยอะไรไว้บนร่างฉันไม่ได้ทั้งนั้น ฉันไม่เอา



นั่นก็เป็นแค่ความคิดของฉันเท่านั้น เพราะเอาเข้าจริงฉันก็กลัวไลท์จนขยับตัวไม่ได้ ไม่แค่ไลท์แต่อีพี่หน้าเหี้ยมตรงหน้าฉันก็น่าสยองขวัญพอกัน



ตายๆ นี่มันชุมชนสยองขวัญหรือยังไง ดูอีตาบ้านี่เลือกคบแต่ละคนสิ ไม่แน่ใจเลยว่าเลือกคบคนที่นิสัยหรือหน้าตากันแน่



“ทุกเช้าที่เธอตื่นมาส่องกระจก เธอก็จะเห็นชื่อของฉัน”



ไลท์ยิ้มเลวๆ และนั่นทำให้ฉันแทบกรี๊ด ถ้าเขาจะสักชื่อเขาลงบนตัวฉัน ฉันก็อยากจะสักคำว่าโรคจิตกลางหน้าผากเขาเหมือนกันนั่นแหละ ไม่อยากจะนึกเลยว่าถ้าเขามีแฟนจริงๆ ขึ้นมา ผู้หญิงคนนั้นจะบรรลัยขนาดไหน…



อ๋อ ลืมไป ฉันไม่ต้องคิด เพราะฉันกำลังเผชิญมันอยู่ไง



“ฉะ ฉัน” ฉันเลิ่กลั่กตอนที่ไลท์กำลังจะฉุดกระชากลากแขนฉันเข้าไปในห้องเชือด อีพี่หน้าเหี้ยมก็หัวเราะหึๆ แล้วบอกกับฉันเบาๆ ว่าจะไม่ทำให้เจ็บ ตัวฉันเบาโหวง สมองฉันว่างเปล่าและคิดอะไรไม่ออก ทางรอดทางเดียวที่ฉันนึกได้ในตอนนั้น…



“ฉันอยู่กับนายก็ได้ ฉันจะไปอยู่กับนาย”



ก็ดันเป็นทางที่ฉิบหายในอนาคต เวร!



ไลท์ชะงักแล้วมองฉันอยู่ครู่นึงก่อนจะยิ้มออกมา หากแต่ว่ามันเป็นยิ้มที่ฉันไม่ค่อยถูกชะตานัก



“เธอต้องมาอยู่กับฉันอยู่แล้ว ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะงอแงใส่ฉันยังไง แต่จำไว้ว่าทุกครั้งที่เธอคิดหนี…”



“...”



“ชื่อของฉันจะเพิ่มบนตัวเธอครั้งละชื่อ”



“เดี๋ยวสิ” ฉันอึ้ง อึ้งไปกับความบ้าของเขา ถ้าอย่างนั้นตัวฉันคงเต็มไปด้วยชื่อไลท์แล้ว เพราะฉันคิดหนีตลอดเวลานั่นแหละ ฉันฉุดกระชากลากถูกับไลท์อยู่ครู่ใหญ่ก่อนที่คนตัวสูงจะช้อนร่างฉันแล้วอุ้มไปที่เตียงสักดังปั่ก!



“โอ๊ย!”



ฉันร้องเพราะจุก ยังไม่ทันที่จะพูดอะไร ไลท์ก็ดึงแขนเสื้อฉันขึ้นดังฉึบ มือข้างนึงดันไหล่ฉันไว้ก่อนจะหันไปที่พี่หน้าเหี้ยมและพูดเสียงเย็นๆ ว่า



“สักตรงไหล่นี่เลย”



สักอะไร ไม่ ฉันไม่สัก! นี่มันเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนนะ ฉันโวยวายอยู่ในใจและดิ้นอย่างแรงเพื่อขัดขืนการกระทำระห่ำของคนตัวสูง  เขาเลวและแย่มากที่ทำแบบนี้กับฉัน ไลท์ปรายสายตาลงมามอง แค่ไลท์เอ่ยเพียงประโยคเดียวก็ทำให้ฉันหยุดทุกการกระทำ



“อย่าดิ้น ถ้าเธอดิ้นระวังมันจะเละนะ แต่ถ้าเธออยากให้เป็นแบบนั้นก็แล้วแต่”


100%
นัคือแบบอีไลท์มันร้ายมากนะคะคุณกิตติ มันกะจะสักชื่อบนตัวเด็ม
เป็นบทลงโทษที่จิตวิปริตผิดมนุษย์มนา ใจร้ายใจดำอำมหิต
แล้วถ้ามนตร์คลาย เด็มจะทำยังไง อีเวรรรรร
อย่ายมนนะเด็ม ต้องให้มันสักด้วย เจ๊าๆ กัน




ดีใจมากอยากจะฉลอง เลยมาอัพให้

รักนาง ชอบนาง ติดแฮชแท็ก #ไลท์โดนของ

ฝากไลค์ ฝากแชร์ ส่งต่อด้วยนะจ๊ะ เลิ๊ฟ


--ข้อความตรงนี้ไม่ต้องสนใจก็ได้ค่ะ พอดีว่าไม่กล้าลบ เดี๋ยวระบบหาว่าอัพหลอกอีก โดนแบนเจ็ดวันก็พอละ
 ถ้าโดนแบนมากกว่านี้ คงได้อัพเองอ่านเองอ่ะค่ะ 55555 
พยายามตามในเพจเอาละกันน้า บางทีมันก็ผีเข้าผีออกไม่แจ้งอ่ะ
 เจนไม่ได้อัพจำนวนอักขระเท่ากันหรือมากกว่าทุกรอบ คือตามแต่อารมณ์ บางทีมันก็ไม่แจ้งอัพอ่ะค่า--
ตอนนี้กำลังทดลองพิมพ์ให้ยาวมากพอที่อีเด็กดีจะแจ้ง
ไม่ต้องงงว่าเจนเป็นบ้าอะไรนะคะ 55555
 พอดีลงตอนที่แล้วมันไม่ขึ้นให้กดแจ้งเตือนอ่ะ แงงงงงง
นี่ไม่รู้จะพิมพ์อะไร ยาวพอรึยังวะ 5555555555555555+
หาเรื่องเม้าส์ละกัน ตอนแรกเจนจะวางขายงานหนังสือตุลา
แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่ทันแหละ พล็อตมันยาว ไม่อยากจะรีบเขียน 55555+
อยู่กับอีผีไลท์ไปนานๆ ละกัน นางแอบประสาทและหลอนเบาๆ
ยังตามกันอยู่ใช่มั้ยคะ 5555 เจนพยายามกลับมาอัพทุกวันมิให้ขาด
เพราะดองมานานเหลือเกิน แงงงงงงงงงง
ใครไม่ตามระวังพลาดน้าาาา
ครบตัวอักษรยังวะ จะแจ้งให้ยัง
โว้ยยย เย่เฮทททท ครบยังงงงงงงงงงงง
5555555555555555555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,385 ความคิดเห็น

  1. #6377 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 22:33
    เหมือนรักมากอิพี่เลยดักทุกทาง
    #6,377
    0
  2. #6294 MBLL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:26
    อิไลท์! อิบ้า!
    #6,294
    0
  3. #5104 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 11:56
    เด็มมมมม สงสารอะ
    #5,104
    0
  4. #4093 giftfully (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:16
    น่ากลัว
    #4,093
    0
  5. #2662 ป้า TIP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 10:58
    เด็มน่าสาร
    #2,662
    0
  6. #2610 benjawun708 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 07:27
    สงสารรรรรรร
    #2,610
    0
  7. #2609 chalisa_ab (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:20
    รอน่าาาาา
    #2,609
    0
  8. #2603 chalisa_ab (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:41
    ซวยแบบโคตรๆๆๆ เด็มปีชงใช่ไหม
    #2,603
    0
  9. #2420 MARKMILK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 02:06
    เด๊มมมมมม สงสาร55555555
    #2,420
    0
  10. #2419 HobiHobi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 15:10
    ฮือเด็มมมมม
    #2,419
    0
  11. #2418 fairly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 01:37
    สงสารเด็มอ่ะ แค่อ่านแล้วยัง ปวดหัวประสาทจะกิน แทนนางเอกเลย 555555
    #2,418
    0
  12. #2417 Jipaporn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 20:01
    โหดอะๆๆ
    #2,417
    0
  13. #2416 min_miso (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 12:07
    อย่าสักเลยยยเด็มมมม5555
    #2,416
    0
  14. #2414 อัยย์จันทร์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 22:40
    โหดไปไหมเฮีย55555
    #2,414
    0
  15. #2413 nadsuma7232 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 19:50
    คิดว่าน้ำตาแก้ต้องมาจากเด็มแน่เลย แล้วไลท์ก็จะลืมเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วเราก็จะมานั่งกินมาม่าที่ไรท์เป็นคนต้มใช้มั๊ยคะ ตอบ!? ฮือออ!! คืออยากบอกว่ากินมาม่ามากไม่ดีนะค้าาาา t^t
    #2,413
    1
    • #2413-1 julasrjam(จากตอนที่ 14)
      14 กรกฎาคม 2561 / 13:57
      คิดเหมือนกัน
      #2413-1
  16. #2412 เพนกวิ้น 'นน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 19:28
    อีไลท์แกจะบังคับเด็มม่ายด้ายยย
    #2,412
    0
  17. #2411 Mikaririn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 17:58
    เป็นพระเอกที่จิตมากสักเลยนี่เกินไปนะ อุตส่าห์ใจอ่อนสงสารตอนที่บอกว่ากลัวเด็มทิ้ง
    #2,411
    0
  18. #2410 dorktmt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 16:23
    ไลท์มันบ้าไปแล้วแน่ๆ
    #2,410
    0
  19. #2409 Anntiiez111 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 16:14
    น่าสงสารเด็มสุด
    #2,409
    0
  20. #2408 tigersweet (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 16:08
    คือเรากำลังคิดว่า สักวันที่มนต์คลาย อย่างน้อยก็ยังมีรอยสักนี้เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาเคยรู้จักกัน ฮือ
    #2,408
    0
  21. #2407 jub14741 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:59
    ฮือ เจ็บตัวด้วยงะ
    #2,407
    0
  22. #2406 ~Smirnoff~ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 10:49
    สักทำไม ผิวเกลี้ยงๆอยู่ดีๆไม่ชอบ
    ต้องบอยคอต ต้องต่อต้านอย่าไปคุยกับไลท์ ให้มันพล่ามคนเดียว
    #2,406
    0
  23. #2405 น้ำหยดดด (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 09:34

    อิไลท์นี่มันอิไลท์จิงสรรหาแต่ล้ะเรื่องนี่บับเพลียแทนเด็ม
    #2,405
    0
  24. #2404 นุ่ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 09:25
    อ้อนอไลท์สิเด็ม
    #2,404
    0
  25. #2403 NamtanLueruang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:31
    ไลท์เหมือนจะรักเด็มเข้าแล้ว....อ้าวมโนไปอี๊กกก
    #2,403
    0