♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 13 : ไลท์ ll 12ll ผู้หญิงที่ชื่อแอล 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    8 ต.ค. 60


                     Dark 




12

ผู้หญิงที่ชื่อแอล



ฉันขยับตัวไม่ได้ จากปลายเท้าจนถึงลำตัวฉันมันชาและแข็งไปหมด อาจเพราะฉันกำลังตกใจกับสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ ฉันเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าอันไหนเรื่องจริง อันไหนที่ฉันคิดไปเอง



ฉันเห็น ฉันมั่นใจว่าฉันเห็นเธอแน่ๆ



เหงื่อฉันออก มือฉันสั่น ตัวฉันเย็น ทุกอย่างที่ฉันเป็นมันคืออาการที่แปรผันตรงกับสมองของฉัน ฉันนั่งจุมปุกอยู่ตรงนานอยู่สักพักก็มีเสียงเคร้งดังออกมาจากข้างนอกและเสียงสบถของใครบางคนที่ฉันสุดจะคุ้น



“แม่งเอ๊ย เสือกล็อกประตูอีก” เจ้าของน้ำเสียงสบถพร้อมเดินมาด้วยท่าทีหงุดหงิดกับเพื่อนอีกสองสามคน เขากวาดสายตาไปสะดุดที่ไอ้สองตัวนั้นก่อนจะชะงักเมื่อสบตากับฉัน “ยังไม่ตายนิ”



เออ ทักคำแรกก็เป็นประโยคนี้เหรอ! อีตาบ้าไลท์ ไม่มาตอนฉันตายเลยล่ะ!



“ละนี่คือไร” ไลท์หัวเราะก่อนจะใช้เท้าเขี่ยไอ้โล้นทีสองทีเหมือนรังเกียจ เพื่อนของไลท์ที่น่าจะชื่อภามเดินมาแล้วมองไปรอบๆ เพื่อสังเกตสถานการณ์



“สงสัยมาเก้อละมั้ง เมียมึงเก็บหมดละนิ” เขาว่าแล้วหันมามองฉันด้วยสีหน้าแปลกๆ



“เธอต่อยมันเหรอ? โหดนะเรา” อีตาไลท์เตะไอ้โล้นดังปั่กเหมือนเป็นขยะชิ้นหนึ่ง มือข้างนึงของเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงและย่างสามขุมมาทางฉัน



ฉันยังคงช็อกค้างจากเหตุการณ์เมื่อตะกี้อยู่ เลยไม่มีอารมณ์จะมาตอบคำถามของเขา สำหรับฉัน อีตานี่ก็ไม่ต่างจากไอ้สองคนที่นอนกองอยู่ที่พื้นเท่าไหร่หรอก ดีไม่ดี ก็มากกว่าด้วยซ้ำ



“ฉันว่าละ ฉันเห็นแม่งตามเธอตั้งแต่เช้า ถ้าเธอไม่ประสาทไปแจ้งตำรวจแล้วโม้ว่าฉันเป็นโรคจิต เธอก็ไม่โดนมันลากมาหรอก ไงล่ะ สมน้ำหน้า ซ่าดีนัก”



“...” ฉันเงียบเพราะไม่รู้จะเถียงอะไร และนึกอึ้งไปกับคำพูดของไลท์นิดหน่อย ฉันคิดว่าอีตานี่แค่โรคจิตแล้วตามล้างผลาญฉันเหมือนเงาแค้นจากชาติก่อนเฉยๆ ซะอีก ไม่คิดว่าจะมีจุดประสงค์ดีๆ แอบแฝงอย่างที่เขาบอกด้วย



อ้อ… ที่ตามมานี่เพราะห่วงฉันว่างั้น ขอโทษนะ ขอไม่เชื่อละกัน ถ้าห่วงฉันจริง เขาควรหายไปจากฉันอ่ะ เพราะเขานั่นแหละที่น่ากลัวที่สุด



“พูดดีๆ หน่อย นั่นเมียนะ” เพื่อนของเขาปรามไลท์ แต่เหมือนเขาจะไม่ใส่ใจนัก เขาเหมือนคนประสาทที่ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ ไม่รู้ในปากเลี้ยงหมาไว้กี่ตัว



“แล้วตกลงเกิดอะไรขึ้น?” ไลท์ถอนหายใจก่อนจะค่อยๆ นั่งยองๆ ลงมาเพื่อให้ใบหน้าของเราอยู่ในระดับเดียวกัน ฉันมองต่ำลงที่พื้นก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมาสบตากับเขาด้วยความสับสน ถ้าจะถามใครสักคนว่ามันเกิดอะไรขึ้น ฉันคิดว่าถามคนที่นอนกองสองคนตรงนั้นจะดีกว่า เพราะฉันจำอะไรไม่ได้เลย ฉันจำได้แค่หน้าผู้หญิงคนนั้นยิ้ม



ยิ้มแปร่งๆ ที่ฉันเห็นแล้วหลอนแปลกๆ



“ฉันไม่รู้”



“หัดรู้อะไรมั่งก็ได้นะ” เขาจิ๊จ๊ะแล้วใช้นิ้วชี้จิ้มเข้าที่หน้าผากฉันและดันแรงๆ จนตัวฉันเซไปด้านหลัง ฉันเผลอจิกสายตาโกรธใส่ด้วยความโมโห เพราะตอนนี้ฉันไม่อยู่ในสภาพที่จะมาตลกกับเขาได้ แต่พอมองเขาได้แป๊ปนึง ฉันก็กลับไป ป๊อดเหมือนเดิม



“ก็ฉันไม่รู้นี่”



“แล้วทำไมเสื้อขาด” ไลท์เริ่มหงุดหงิดกับการที่ฉันตอบคำถามเขาไม่ได้สักอย่างก่อนที่จะยื่นมือดึงเสื้อที่อยู่ในสภาพค่อนข้างรุ่งริ่งเพราะการปะทะแล้วมองหน้าฉัน ฉันไม่ตอบและทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ คนตัวสูงก็ส่งเสียงฮึ่มฮั่มในลำคอแล้วกระแทกเสียงใส่ฉัน



“โอ๊ย พูดอะไรบ้างสิวะ ถ้าไม่ห่วงจะถามปะ เดี๋ยวก็จัดซ้ำให้หรอก”



“ผะ ผู้หญิง” ฉันพยายามจะอธิบาย แต่ไม่รู้ว่าควรเริ่มจากตรงไหน และไม่รู้ว่าฉันจะบอกเขาทำไมด้วย ฉันสบตากับไลท์ก่อนจะกลืนน้ำลาย “มีผู้หญิงคนนึงมาช่วยฉัน”



“ใคร”



“ไม่รู้” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงสับสน พยายามนึก ไม่ว่าจะนึกยังไงฉันก็เห็นแต่หน้าตัวเองที่ยิ้มน่ากลัวจนไรขนอ่อนฉันลุกชันไปหมด มันเป็นความรู้สึกประหลาด ฉันทั้งกลัว ทั้งรู้สึกปลอดภัยตอนที่สบตาผู้หญิงคนนั้น เธอมาโดยไม่มีใครเห็นและหายไปโดยที่ไม่มีใครรู้



“มะเหงกสักทีดีมั้ยเนี่ย สร้างเรื่องเองแล้วก็ยังจะมาตอบว่าไม่รู้อีก” ไลท์สบถก่อนจะหันไปมองพวกเพื่อนๆ ของเขา พร้อมออกคำสั่ง “พวกมึงจัดการไอ้สองตัวนี้ทีดิ กูมีเรื่องต้องเคลียร์”



“เคลียร์อะไรวะ” คนที่ชื่อภามย่นคิ้วนิดหน่อย ไลท์แค่นหัวเราะก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตามาจ้องฉัน มือข้างนึงคว้าแขนฉันไว้จนฉันสะดุ้งเฮือก



เฮ้ย…! ฉันกลืนน้ำลายแค่เห็นหน้าเขาก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีนัก จนกระทั่ง...



“เคลียร์เรื่องที่แฟนกูสร้างเรื่องให้กูไปนั่งอยู่ในห้องขังนั่นไง”



-30%-


โอ๊ย ตายแน่ๆ ความวัวยังไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรก ขอให้ฉันพักหายใจมั่งไม่ได้หรือไง! ฉันทำหน้าตาน่าสงสารแล้วมองไลท์



“เฮอะ” เขาสบถในลำคอแล้วจู่ๆ ก็แกะต่างหูของตัวเองออกมาแล้วดึงเสื้อของฉันก่อนจะพยายามใช้มันแทนเข็มกลัด ฉันนั่งนิ่งทำอะไรไม่ถูกเพราะไลท์ขยับเข้ามาจัดการกับเสื้อรุ่งริ่งของฉันด้วยท่าทีนิ่งๆ “เป็นบ้าหรือไง มาหาว่าคนอื่นเป็นโรคจิต”



เขาด่าฉันแต่การกระทำกลับตรงกันข้าม เขาไม่ได้ตีหรือถลึงตาข่มขู่แบบที่ชอบทำ แต่ดันมาจัดแจงเสื้อผ้าให้ ก่อนจะหันไปพูดกับเพื่อนอีก



“วิล ยืมเสื้อช็อปมึงหน่อย เมียกูโป๊”



“ห่า เอามาคืนด้วยนะโว้ย พรุ่งนี้กูต้องใส่ไปเรียน” เพื่อนไลท์ว่าก่อนจะถอดให้อย่างเสียไม่ได้ เขาโยนมาให้ไลท์ แล้วไลท์ก็โยนใส่หน้าฉันอีกที ฉันผงะไปนิดนึงก่อนจะหยิบมันขึ้นมาด้วยท่าทีสับสน



“ใส่เองได้นะ ต้องใส่ให้มั้ย”



“ไม่เป็นไร” ฉันปฏิเสธแล้วรีบรับมาสวม ยังไงการใส่ช็อปทับก็ยังดีกว่าสภาพรุ่งริ่งนี่แน่ๆ ฉันแอบเกร็งเพราะไลท์มองฉันทุกการกระทำไม่ว่าฉันจะขยับตัวหรือหายใจผิดจังหวะ เขาก็จะนั่งสังเกตเหมือนคิดอะไรอยู่ และเขาเริ่มจะทำการสำรวจให้ฉันตกใจมากขึ้นด้วยดันคอฉันไปข้างซ้ายและขวา “อะ อะไร”



ฉันงงแล้วสะดุ้งเมื่ออีตาบ้านี่ทำท่าจะเปิดกะโปรงฉัน



“อะไร!” ฉันร้องตกใจ แต่ไลท์ก็ยังตีสีหน้านิ่งอยู่



“แค่เช็คว่าโดนทำอะไรบ้าง”



“ฉันไม่ได้โดนปล้ำนะ”



“อ้อ… ก็ดี”



แค่เนี้ย… ฉันอึ้งไปกับเขานิดนึง ป้าฉันบอกว่าคนที่โดนมนตร์จะรักเรา หลงเรามาก แต่ดูจากอีตานี่ฉันนึกไม่ออกเลยว่าเขารักฉันจริงๆ เหรอ เหมือนคนที่อยากจะกวนประสาทกันมากกว่า เขาดูไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำที่ฉันโดนลากมาที่นี่…



เออ แต่ฉันก็ไม่สนใจหรอก



“แล้วมันจะทำอะไรเธอ”



“เขา เอ่อ จะจับฉันใส่ชุดนั้นแล้วเอาฉันเป็นของขวัญวันเกิดเพื่อนเขา… ผู้ชายที่นายให้ไลน์นั่นแหละ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงกังวล และแอบประชดประชันไลท์เล็กน้อย เพราะเขานั่นแหละเล่นอะไรไม่เข้าเรื่องจนฉันซวยไปด้วย ฉันบอกไลท์แล้วชี้ไปที่ชุดกระต่ายบัดซบ ไลท์ปรายสายตามองนิดหน่อยก่อนจะหัวเราะ



“เหรอ” คนตัวสูงยิ้มแล้วเดินเอาตีนเขี่ยชุดกระต่ายนั่นก่อนจะก้มลงหยิบมันแล้วโยนให้เพื่อนเขา “ภาม มึงจัดการดิ๊”



“จัดการอะไรวะ” คนที่ชื่อภามทำหน้างงๆ ตอนที่ไลท์บอก ไลท์ชี้ไปที่ชุดแล้วชี้ไปที่คนสองคนที่นอนอยู่



“ใส่ให้มัน”



“ฮะ”



“จับมันใส่ชุดนี้ กูจะส่งมันไปเป็นของขวัญวันเกิดเพื่อนมัน” ไลท์หัวเราะแต่หน้าเขาไม่ตลกด้วย คนตัวสูงลุกขึ้นเดินก่อนจะกระแทกเท้าเข้าที่ท้องของหนึ่งในสองคนนั้นดังปึ้ก นัยน์ตาสีดำสนิทฉายแววประหลาด “เดี๋ยวกูจะไปช่วยจุดเทียนวันเกิดสักหน่อย จะจุดให้รอบบ้านเลย อยากฉลองดีนัก”



“นะ นี่” ฉันกลืนน้ำลายเพราะไม่รู้ว่าไลท์พูดจริงหรือพูดเล่นก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปที่เขา ฉันแอบเกร็งๆ ตอนที่ไลท์หันมา แค่สายตาก็ทำเอาฉันเครียดแล้ว “ไม่ต้องไปยุ่งหรอก ฉันว่ามัน…”



เป็นเพราะฉันไม่อยากจะมีเรื่อง และไม่อยากจะมีปัญหา อยากใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบ ถ้าพวกนั้นมาเล่นงานฉัน ฉันสู้มันไม่ได้นะ ฉันเป็นแค่คนธรรมดาเอง ;_; แล้วถ้าวันนึงมนตร์ของไลท์คลายล่ะ ฉันก็ตายอย่างหมาอ่ะดิ แต่ถ้าไม่คลาย ฉันก็ตายเหมือนกัน มีแต่ทางลงนรกชัดๆ



“เธอก็อีกคน อย่าคิดว่าฉันจะลืมนะ”



เฮือก! ฉันเม้มริมฝีปากแล้วเบี่ยงสายตาไปทางอื่น รู้เลยว่าลางร้ายกำลังจะมาเยือน ฉันทำเอาเขาเข้าไปนั่งเล่นในตะรางตั้งเป็นชั่วโมง เขาคงอยากจะพุ่งเข้ามาบีบคอฉันเต็มแก่แหงๆ



“ฉัน เอ่อ ฉันแค่ล้อเล่น” ฉันแถแต่ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าไลท์ เขาจับโกหกฉันได้ เขาแค่นหัวเราะ แล้วยื่นมือมาบีบแขนฉันก่อนจะลากออกมาด้านนอก ตัวฉันโดนกระชากอย่างแรงจนเผลอร้องโอ๊ย เพื่อนของเขามองตามและส่ายหัวเหมือนจะไม่เข้ามายุ่ง



“ไลท์!” ฉันร้องโวยวายก่อนที่พวกเราจะออกมาอยู่ด้านนอก ไลท์สะบัดแขนตอนที่พวกเราอยู่กันสองคนแล้ว เขาหมุนเท้ามาจ้องพร้อมท่าทีที่น่ากลัวจนฉันหดไหล่เข้ามา นัยน์ตาสีดำสนิทนั่นหมองหม่นลงจนฉันทำตัวไม่ถูก “ฉันขอโทษ”



ฉันชิงบอกก่อน ฉันรู้ว่าเขาด่าฉันแน่ ไม่ก็ทำร้ายฉัน หรืออาจจะฆ่าฉันเลย



“เธอวิ่งหนีฉัน”



“ฮะ” ฉันชะงัก ไม่คิดว่าไลท์จะเริ่มประเด็นนี้ คิดว่าเขาจะด่าฉันเรื่องที่บอกกับตำรวจซะอีก ฉันอึกอักและไม่ทันจะได้พูด คนตัวสูงก็เอ่ยขึ้นมาอีกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ



“ฉะ ฉันเปล่า ฉันแค่แกล้ง” ฉันเกาแก้มพยายามจะโกหกเพื่อเอาตัวรอดแต่ด้วยสถานการณ์ที่มาคุและอึดอัดทำให้ฉันพูดต่อไม่ออก เออ โอเค ฉันพูดก็ได้วะ! “ก็นายเล่นตามฉันตลอดนี่ ฉันอึดอัด ฉันอยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง”



“ก็ฉันเห็นพวกมันตามเธอ” ไลท์เถียงกลับทันทีที่ฉันพูด



“...ก็ฉันไม่รู้นี่” ฉันมองต่ำแล้วถอนหายใจหนักๆ ไม่รู้จะพูดอะไร ยิ่งเขาพูดก็เหมือนฉันเป็นคนผิดที่ทำแบบนั้น แต่เวรเอ๊ย เป็นใครก็ต้องทำแบบฉันมั้ยอ่ะ เขาน่ากลัวจะตายชัก “ถ้าพวกนั้นไม่ตามฉัน นายก็จะไม่ตามฉันใช่มั้ย?”



ฉันตัดสินใจถามประเด็นที่สงสัยที่สุด ไลท์ไหวไหล่และตอบสั้นๆ



“ตาม”



นั่นไง!



“เห็นมั้ยล่ะ” ฉันบ่นอุบอิบอยู่ในลำคอ ไม่กล้าจะพูดเสียงดังมาก ฉันกลัวเขาเอาสันมือมาฟาดหน้าฉันอ่ะ



“ก็เธอจะทิ้งฉัน เธอมันไม่น่าไว้ใจ”



“ฉันไม่ได้จะทิ้งสักหน่อย” ฉันปฏิเสธ ฉันแค่จะหายไปจากชีวิตเขาเลยต่างหาก ระหว่างฉันกับเขา เราใช้คำว่าทิ้งได้เหรอ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ทุกอย่างมันก็แค่เรื่องผิดพลาด



“ฉันอยากอยู่กับเธอ” ไลท์ยังคงพูดต่อและฉันก็ตอบเขาเช่นกัน



“ก็ไม่ต้องทุกเวลาก็ได้”



ฉันกับเขา เรามองกันเหมือนอยากจะทะเลาะ แต่เอาเข้าจริง ฉันไม่กล้าจะตอบโต้เขานักหรอก แค่ที่ทำอยู่ตอนนี้ก็ถือว่าฉันกล้าหาญชาญชัยมากพอแล้ว ฉันกลืนน้ำลายตอนที่เขาเงียบ



“แต่ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว”



“แต่ถึง…” ฉันกำลังจะพูดต่อแต่ฉันก็ชะงักเมื่อจู่ๆ ไลท์ก็เดินเข้ามาใกล้แล้วใช้หัวพิงเข้ากับไหล่ข้างนึงของฉัน ลมหายใจเป่ารดจนรู้สึกอุ่น มือของเขายื่นมาจับแขนฉันเอาไว้และตอบด้วยเสียงเบามาก ฉันไม่รู้ว่าไลท์กำลังออกคำสั่งหรือกำลังขอร้องฉันอยู่ เขาบีบแขนฉันครั้งนึงแล้วซุกหน้าอยู่ตรงนั้น



“เธอจะทิ้งฉันไม่ได้ ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว”


-60%-


“...” ฉันเงียบ รู้สึกใจหวิวแปลกๆ ทุกอย่างเงียบลงได้ยินแค่เสียงหายใจเป็นจังหวะของไลท์ ฉันไม่รู้จะตอบอะไร จะรับปากฉันก็รู้สึกว่าฉันคงเป็นคนที่แย่มากถ้าบอกว่าฉันจะไม่หายไป เพราะฉันจะหายไปแน่ๆ



ฉันรู้แหละว่านี่มันแค่เรื่องหลอกหลวงและผิดพลาด แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ แค่จะโกหกเพื่อเอาตัวให้รอดฉันยังไม่คิดว่าควรพูด เรายืนกันอยู่พักใหญ่ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง



“ฉันขอโทษ” ฉันพูดแค่นั้น ไม่ได้รับปาก แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธไลท์



โอ๊ย ตายแน่ๆ ฉันกำลังจะสงสารเขาเหรอ ฉันรู้เลยว่าตัวเองกำลังใจอ่อนตอนที่เสียงฉันเบาลงแล้วเกือบจะเผลอจับมือเขาตอบ



พอๆ ตั้งสตินะเด็ม อีตานี่ผีมาก อย่างกับฆาตกร ฉันจะยุ่งเกี่ยวกับเขามากกว่านี้ไม่ได้ ในเมื่อฉันหนีไม่ได้ ฉันก็ต้องหาทางหยุด แค่ฉันหาน้ำตามาได้ เขาก็จะเป็นคนทิ้งฉันเอง!



เออ ถ้าฉันทำมันได้ ทุกอย่างมันก็ง่าย! ฉันก็จะกลับไปใช้ชีวิตปกติ ส่วนเขาก็เช่นกัน



“กลับบ้านกัน” ไลท์เงยหน้าแล้วทำท่าเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันยิ้มแห้ง ปรับตัวไม่ทันก่อนจะฉุกคิดขึ้นได้ว่าไอ้ที่บอกกลับบ้านเนี่ย… บ้านใครวะ?



“บ้านใคร นายจะไปส่งฉันเหรอ?” ฉันย่นคิ้วแต่ในใจก็พอจะรู้คำตอบลางๆ อยู่ละล่ะว่าเขาหมายถึงบ้านใคร และมันก็น่าจะใช่อย่างที่ฉันคิด



“บ้านเรา” คนตัวสูงตอบหน้ามึนและนั่นทำให้ฉันกลอกตากับคำว่าเรา… บ้านเรา? บ้านเราบ้าอะไรล่ะ สำหรับฉันมีแค่บ้านนาย หรือบ้านฉันโว้ย! ฉันไม่เคยมีบ้านช่องร่วมกับนายสักหน่อย อย่ามาพูดจาให้ขนลุกได้มั้ยเนี่ย



“ฉันต้องกลับไปหาพ่อกับแม่นะวันนี้” ฉันพยายามเลี่ยงและเอาพ่อกับแม่มาอ้าง แต่เหมือนเขาจะไม่สน



“บอกสิ ว่าจะย้ายออกไปอยู่หอ แล้วมาอยู่กับฉัน”



ฮะ…



“จะบ้าเหรอ”



“เธอจะบอก หรือจะให้ฉันไปบอก” ไลท์ไม่ได้สนความสมัครใจของฉันเช่นเคย เขาหันมาพร้อมทำหน้านิ่งๆ มือข้างเดียวข้างเดิมนั่นยังจับแขนฉันอยู่และพยายามจะดึงให้เดินตามไป ฉันหน้าถอดสีตอนที่เขาพูด



ขืนเขาเป็นคนไปบอก มันต้องเป็นโศกนาฏกรรมแน่ๆ แม่ฉันต้องกรี๊ดอกแตกตายแหงๆ



“ไม่เห็นต้องอยู่ด้วยกันเลย นายก็แค่มารับฉันที่บ้านแล้วไปไหนด้วยกันก็ได้” ฉันพยายามหาทางออกที่โอเคที่สุดจนกว่าฉันจะหาทางแก้ไขสถานการณ์นี้ได้ ขืนฉันไปอยู่บ้านเขานะ… ฉันเสร็จเขาแน่ๆ ฉันรู้เลยว่าเขาไม่มีทางปล่อยให้ฉันเป็นอธิปไตยได้นานนักหรอก เขาต้องเข้ามาช่วงชิงความบริสุทธิ์ของฉันชัวร์



“จะอยู่ด้วยกัน”



โอ๊ย! อีบ้า อีผู้ชายนิสัยแย่ ฉันขอตีหน้าสักทีได้มั้ย ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง!



“จะบ้าหรือไง ฉันมีบ้านนะ ฉันก็ต้องอยู่บ้านตัวเองสิ” ฉันถอนหายใจหนักๆ ไม่รู้เลยว่าการที่ฉันพูดแบบนั้นจะเป็นการเปิดทางให้เขายิ้มร้ายๆ คล้ายๆ กับที่ฉันเคยเห็น และชั่ววินาทีที่เราสบตากัน ไรขนอ่อนฉันก็ลุกชันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย



“งั้นถ้าเธอไม่มีบ้าน เธอก็จะมาอยู่กับฉัน ถูกมั้ย?”

100%


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hold my hand gif


อีไลท์ พูดแบบนี้หมายความว่าไง

คือแบบ แกต้องการอะไรรรรรรรร

งงในงง


---------------

สวัสดีค่ะ

สำหรับคนที่ติดตามนิยายเรื่องนี้

คือเจนเพิ่งอัพไปตอนดึกๆ ทีนี้ทำยังไงมันก็ไม่ขึ้นแจ้งเตือน 

แล้วพออัพมันก็ขึ้นการอัพเดตผิดปกติ และค่ะ โดนแบนไป 7 วัน

คือไม่รู้จะทำยังไงให้รู้ว่าอัพแล้ว เจนรบกวนกดติดตามเพจแทนนะคะ

เหนื่อยกับการพยายามแล้ว ถ้าไม่งั้นก็สามารถตามอ่านในธัญวลัยได้ค่ะ

เจนอัพทั้งสองที่พร้อมกันแล้ว ขอบคุณค่ะ



รักเช่นเดิม เพิ่มเติมที่อัพแล้ว


แฮชแท็ก
#ไลท์โดนของ
ให้ด้วยน้าาาา
ร๊ากกกกก


เบื่อๆ ว่างๆอ่านจบแล้ว ไปอ่านอีกเรื่องฆ่าเวลาได้นะ สนุกกกก

คลิกที่แบนเนอร์

v

v






MAKE ME SET
KISS ME TOUCH ME
CLICK ON IT!




ฝากนิยายจ้าา






 
 
-PROLOGUE-

ปกติอยู่บ้านก็ชื่อขวัญ อยู่มหาลัยชื่อของขวัญ

หน้าตาน่ารัก และเพิ่งจะโดนอีน้องปลั๊กเดือนปีหนึ่งเท เลยต้องรีบหาใครมายาใจ

 สุดท้ายได้เจอกับผู้ชายหล่อเหลากระแทกใจให้ไหวหวั่น

ฉันกับเขาเราเข้ากันได้ดี แต่วันนี้เขามาเดทพร้อมกับชุดลูกเสือ... 
ลูกเสือสามัญแถมไม้ง่ามหัวหน้าหมู่อีก 
เวรเอ๊ย!!! นี่มันเด็กมอสาม!!!! 
ไม่รู้เลยว่าฉันอยู่ในสถานะอะไร
เมียหรือแม่!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,385 ความคิดเห็น

  1. #6376 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 21:10
    ทำทุกวิธีเลย55
    #6,376
    0
  2. #6330 julasrjam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 13:56
    ไมอ่านไม่ได้ง่า
    #6,330
    0
  3. #6300 Nam_THTH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 15:14
    อ่านไม่ได้อ่า-3-
    #6,300
    0
  4. #6293 MBLL (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:17
    แกจะจุดเทียนวันเกิดหรออิไลท์
    #6,293
    0
  5. #6212 Susuland (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 11:49
    แกจะเผาบ้านเขามิได้นะไลท์
    #6,212
    0
  6. #5102 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 11:49
    ไลท์แอบมีปมกลัวโดนทิ้ง แต่โหดไปไหมจะไปทำไบ้านเด็ม55555
    #5,102
    0
  7. #4993 chonticha_mm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:31
    แกจะไปเผาบ้านเค้าเรอะ!!
    #4,993
    0
  8. #3251 newza2009 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 00:31
    เห้ยๆพี่จะทำอะไรก็ได้แต่จะเผาบ้านไม่ได้นะ ไม่ใช่แบบที่คิดใช่ไหม5555
    #3,251
    0
  9. #2908 arissara152 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 15:45
    พูดแบบนี้จะเผาบ้านเขาทิ้ง ใช่มั้ยพี่ไลท์
    #2,908
    0
  10. #2613 pang_benya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 13:12
    ไลท์น่าสงสารอ่าาา ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับไลท์ตอนเด็กๆหรือในอดีตแน่เลย งื้ออออ มาๆเค้าจะโอ๋เอง มาซุกอกเค้าเร็ววว
    #2,613
    0
  11. #2606 ____xxxi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 04:10
    ถ้าไม่มีบ้านนี่คือออ จะทำอะค่ะอิไลท์
    #2,606
    0
  12. #2384 ` perfect.point (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 14:16
    กลัวไลท์แล้ววว
    #2,384
    0
  13. #2375 ลายหมึก (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 21:34
    โหดตลอดพ่อคุณ แกจะเผาบ้านเร๊อะ
    #2,375
    0
  14. #2344 แค่คนเลว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 20:08
    ฮ่าๆๆมีแผนใช่ไหมไลท์ อย่านะนั้นบ้านว่าทีพ่อตาแม่ยายไลท์55555
    #2,344
    0
  15. #2325 CmCream (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 09:47
    ไปอยู่กับไลท์เถอะเด็มก่อนที่มันจะเผาบ้านเธอเอา5555555
    #2,325
    0
  16. #2308 chalisa_ab (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 00:47
    อยากให้แอดเจนเดินเรื่องเร็วๆหน่อยจ้าาาาาาสส เหมือนไม่ค่อยคืบหน้าเบย5555
    #2,308
    0
  17. #2299 บันนี่เลิฟ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:32
    กลัวอะว่าซักวันมนต์จะคลายและมาม่ามาเป็นลัง
    #2,299
    0
  18. #2297 อัยย์จันทร์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 17:55
    ไม่ใช่ไปเผาบ้านเขานะ 555555
    #2,297
    0
  19. #2292 CLHDBWLS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 16:24
    แกจะเผาบ้านเด็มเหรอไลท์ ฮ่าๆ โหยย ลุ้นๆ
    #2,292
    0
  20. #2291 airin0618 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 16:18
    โอ้ยยยย อยู่กับมันชีวิตมีสีสันดีจริงๆนะเด็ม😗😗
    #2,291
    0
  21. #2288 rosemonster46 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 14:06
    คิดจำทำอารายยยยย 555555
    #2,288
    0
  22. #2280 tigersweet (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 13:19
    ใครอ่านประโยคสุดท้ายแล้วขนลุกเหมือนเราบ้าง อีไลท์ น่ากลัวไปแล้วนะ
    #2,280
    0
  23. #2272 benjawun708 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 10:11
    เผาบ้าน5555555555
    #2,272
    0
  24. #2265 ค่ดคูล (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 08:36
    อย่าบอกนะว่าจะเผาบ้าน 555566
    #2,265
    0
  25. #2259 niceday777 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 07:31
    อิผีไลท์ แกจะเผาบ้านเค้าใช่ไหม อิไลท์มันร้ายยย
    #2,259
    0