♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 12 : ไลท์ ll 11ll รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    5 ต.ค. 60


                     Dark 


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

11

รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง


“โอ๊ย” ฉันร้องขึ้นมาในตอนที่ฉันตื่น รู้สึกเจ็บบริเวณหน้าผาก นัยน์ตาฉันค่อยๆ หรี่ออกมาเจอแสงข้างนอกและลูกกรง!! This is ลูกกรง!!



ฉันชะงักค้างก่อนจะเอามือแตะๆ และสัมผัสได้ว่ามันคือของจริงแท้และแน่นอนยิ่งกว่าอะไร แถมยังได้ยินเสียงไลท์ดังขึ้นด้วย



“ตื่นแล้วเหรอ ยัยตัวดี!” เสียงของเขาดูโกรธๆ ฉันไม่เห็นหน้าเขา แต่มาแค่เสียงก็ทำฉันสะดุ้งได้แล้ว



เดี๋ยวนะ… เขาโดนขังอยู่เหรอ งั้น… สิ่งที่ฉันพยายามทำก็สำเร็จน่ะสิ! เย้ เขาโดนจับแล้ว!!



แต่ฉันก็โดนจับด้วย =_=;;;



เอ่อ ทำไมล่ะ ฉันยังไม่ทันทำอะไรเลยน่ะ ฉันอยู่เฉยๆ ทำไมฉันถึงโดนด้วยล่ะ ฉันงงและสับสนนิดหน่อย ไม่รู้ว่าควรถามไลท์ดีมั้ย นี่ฉันโดนจับเพราะหน้าตาผิดกฎหมายเหรอ ฉันมาแจ้งจับคนอื่นนะ ไม่ได้มาแจ้งขังตัวเอง!



“เอ่อ คุณตำรวจคะ” ฉันยกไม้ยกมือแล้วเรียกคุณตำรวจพุงพลุ้ยที่ตอนแรกสวรรค์ส่งมาให้ฉันก่อนจะถีบหัวส่งฉันลงมาที่ห้องขังนี่ คุณตำรวจชายตามามองฉันด้วยท่าทีเซ็งหนักมากจนฉันไม่ค่อยกล้าอะไรกับเขามากนัก “คือว่า เอ่อ ที่จริงฉันคิดว่าฉันไม่ควรอยู่ตรงนี้”



“ถ้าฉันออกไปได้ เธอตายแน่” ไลท์พูดด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันปะปนกับความอาฆาตที่ฝากมากับสายลมทำให้ฉันกลืนน้ำลายหนึ่งอึก เอ่อ งั้นนายก็ไม่ควรออกมาอีกแล้วในชีวิตนี้



“เห็นมั้ยคะ เขาขู่ฉันอีกแล้ว” ฉันทำหน้าจะร้องไห้และวิงวอนความสงสาร เขามันสัตว์ร้ายที่ควรขังไว้ในกรงเพื่อไม่ให้ออกมาทำร้ายผู้คน คุณตำรวจมองฉันแล้วถอนหายใจ



“เล่นอะไรกันเป็นเด็กๆ”



เดี๋ยว ใครเล่น ฉันไม่ได้เล่นและไม่คิดจะเล่น! ฉันจริงจัง ซีเรียสนะเนี่ย! ฉันย่นคิ้วก่อนที่คุณตำรวจจะพูดต่อ



“สงบสติอารมณ์อยู่ในนั้นก่อนเถอะพวกคุณน่ะ เอาไว้ใจเย็นลงแล้วผมจะปล่อยและปรับให้ครบทุกบาททุกสตางค์ที่บังอาจมามีเรื่องทะเลาะวิวาทในสถานีตำรวจ” เขาว่าก่อนที่ฉันจะกะพริบตาปริบๆ แล้วหมุนนิ้วชี้เข้าหาตัวเอง



ที่บอกว่ามีเรื่องทะเลาะวิวาทนี่หมายถึงฉันเหรอ? Me???



“เธอนั่นแหละ!”



“เอ่อ ฉันว่าคงมีอะไรเข้าใจผิดนะคะ ฉันไม่ได้ทะเลาะวิวาทกับเขา” ฉันพยายามจะแก้ตัวหากแต่เขาไม่สนใจฉันอีกต่อไป เขาหันหน้าไปทางอื่นและคนที่สนใจฉันก็มีแค่ไอ้วิปริตข้างห้องขังนั่นเท่านั้น



“หึๆๆๆๆ” เสียงหัวเราะชั่วช้านั่นทำให้ฉันกลืนน้ำลายอึก



โอ๊ย ฮือๆ นอกจากฉันจะมาแจ้งความแล้วไม่ได้อะไร ฉันยังต้องกลับไปเจอเขาตามราวีที่หนักกว่าเดิมอีกเหรอ!



ตายแน่ ฉันต้องตายแน่ๆ!



แม่คะ พ่อคะ หนูคงทำบุญมาเท่านี้ ลาก่อนค่ะ!



ขณะที่ฉันนั่งทำใจและนึกถึงเพลงที่จะใช้บรรเลงในงานศพ ฉันคิดว่างานศพของฉันอยากจะเชิญก็อตเซเว่นมาร่วมเผาและส่งฉันถึงสวรรคาลัย เสียงคุณตำรวจก็ดังขึ้น



“สุกัญญา”



“คะ” ฉันสะดุ้งและนึกสงสัยว่าเขารู้ชื่อฉันได้ยังไง จนกระทั่งเห็นว่าเขาถือบัตรประชาชนของฉันอยู่ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเอาไปตอนไหน



“ภาคิน”



เฮือก!



ฉันสะดุ้งที่ได้ยินชื่อนี้ เพราะฉันจำได้ดีว่ามันเป็นชื่อของใคร ไลท์ตอบรับก่อนที่เจ้าหน้าที่จะเดินมายืนตรงกลางระหว่างพวกเราพร้อมถอนหายใจเซ็งๆ



“ตกลงจะเอายังไง ฉันจะให้พวกเธอจ่ายค่าปรับและมาลงบันทึกประจำวันตรงนี้ทีละคน… จะปล่อยไปทีละคนนะ เข้าใจมั้ย? และอย่าทำอีก เพราะถ้ายังจะมาทะเลาะวิวาทกันคราวหน้าจะไม่จบแค่ค่าปรับ”



“แต่คุณตำรวจคะ เขาตามฉันจริง…” ฉันยังยืนยันคำเดิมแต่เหมือนคุณตำรวจจะหมดใจกับฉันแล้ว เขาเลยชิงตัดหน้าพูดก่อน



“กลับไปเคลียร์กันเองที่บ้านเถอะ”


30%



          ทะ ที่บ้าน!



เรื่องอะไรทำไมฉันต้องเคลียร์ที่บ้านล่ะ! ฉันกับเขาไม่ได้เป็นอย่างนั้นกันนะ!



“ไม่ใช่นะคะ”



“เธอไม่อยากจะออกมาจากห้องนั้นแล้วใช่มั้ย?” คุณตำรวจมองฉันด้วยท่าทีเซ็งจัด เขาทำหน้าเหมือนฉันกำลังพยายามอ้างและคิดว่าฉันเป็นภรรยาที่ทะเลาะมากับผัวเลยมาตีกันที่สถานีตำรวจ และฉันรู้ว่าให้ฉันชักแม่น้ำทั้งห้ามานางก็คงไม่แคร์นัก



เฮอะ รอลูกเขาโดนโรคจิตตามก่อนมั่งละกัน จะได้รู้สึก!



“ถ้าอย่างนั้น ฉันขอออกก่อนนะคะ” ฉันรีบเสนอตัวทันที ไลท์ร้องคัดค้าน



“เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อน”



“ขอร้องล่ะค่ะ” ฉันอ้อนวอนเพราะฉันรู้ว่าถ้าไลท์ออกไปก่อน เขาต้องดักรอฉันแน่ๆ ถ้าฉันออกก่อน ฉันก็จะไปก่อนแล้วฉันค่อยคิดอีกทีว่าฉันจะเอายังไง เพื่อนก็ไม่ค่อยจะมี ถึงมีก็ไม่รู้จะพึ่งได้แค่ไหน ฉันไม่สนิทใจกับใครสักคน มีแค่เพื่อนผิวเผินเท่านั้น



“อย่างนั้นสุกัญญาออกมาก่อน” คุณตำรวจใจอ่อนก่อนจะเดินมาเปิดห้องขังของฉัน ไลท์โวยวายแล้วเกาะกรงเหมือนลิงในซาฟารี



“เดี๋ยวสิครับ คุณตำรวจ”



“พอ ฉันตัดสินใจแล้ว” คุณตำรวจยกมือเบรกทำให้ไลท์เงียบกริบและมองฉันตาถลึงตอนที่ฉันเดินออกมาจากห้องขังแล้ว ฉันสะดุ้งนิดๆ แล้วเลี่ยงสายตาไปทางอื่น พลางคิดหาวิธีป้องกันตัวและลิสต์อยู่ในหัวว่าฉันจะซื้อมีด ซื้อปืน ที่ช็อตไฟฟ้า สายสิน พระหรืออะไรมาคุ้มครองภัยจากศาสตร์มืดเช่นเขาดี



“เดี๋ยวเซ็นตรงนี้” คุณตำรวจว่าแล้วชี้ๆ ที่กระดาษแผ่นหนึ่งที่มีลายมือเขี่ยๆ เหมือนไม่ตั้งใจจะให้ใครอ่านมันออก ฉันถอนหายใจเพราะการมาสถานีตำรวจครั้งนี้ไม่ช่วยอะไรนอกจากเซ็นลงบันทึกประจำวัน  “จ่ายค่าปรับมา แล้วไปได้”



“ค่ะ ขอบคุณค่ะ” ฉันว่าแล้วทำตามขั้นตอนของเขาก่อนจะรีบลุกแล้วเดินอย่างรีบร้อน ไลท์มองตามหลังฉันพร้อมส่งความอาฆาตมากับสายลมให้ฉันรู้สึกเย็นยะเยือกแผ่นหลังเล่นๆ



โอ๊ย ให้ตายเถอะ ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว ฉันเดินออกมาแล้วทำหน้าอยากจะร้องไห้ ทั้งโล่งใจ ทั้งกังวล สับสนไปหมด ฉันกึ่งวิ่งกึ่งเดินและเกือบจะถึงหน้าสถานีตำรวจอยู่แล้วทว่าจู่ๆ ก็มีมือนึงกระชากข้อมือของฉันอย่างไม่ให้ทันตั้งตัว ร่างฉันเซ ใจฉันหล่นวูบ เท้าหมุนเพราะเสียโฟกัสในการทรงตัวก่อนจะชะงักเมื่อมือปริศนาอีกข้างปิดปากของฉัน แผ่นหลังมีอะไรบางอย่างจี้อยู่



เสียงกระซิบกระซาบที่ปนล้อเล่นแต่แฝงความน่ากลัวนั่นทำให้ตัวฉันเย็นตั้งแต่หัวจรดเท้า ขาฉันแข็งและก้าวไม่ออกเพราะเรียบเรียงสถานการณ์ไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น



“เงียบๆ ไว้”



“...”



“และทำตามที่ฉันบอก เธอคงไม่อยากโดนกระซวกหน้าสถานีตำรวจหรอกนะ”



ฮะ…. ฉันกลืนน้ำลายคิดในใจว่านี่ล้อเล่นกันรึเปล่า แต่ไม่เลย มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเขาค่อยๆ ผละมือออกจากริมฝีปากของฉันและจิ้มอะไรบางอย่างให้ชิดแผ่นหลังฉันมากขึ้นอีก ฉันแอ่นตัวดันออกมาด้านหน้าเพื่อหลบแล้วกำหมัดแน่นเพื่อตั้งสติ



ใคร… ฉันพยายามที่จะเบี่ยงสายตาและหันหน้าไปมอง ทว่าฉันไม่อาจทำได้ คนด้านหลังใช้อะไรบางอย่างนั้นจี้แผ่นหลังจนฉันเริ่มสัมผัสได้ว่ามันกำลังบาดเสื้อ…



มีด… ฉันเดาว่ามันเป็นมีด แค่นึกฉันก็หายใจไม่ออก เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดเต็มหน้าผาก เจ้าของเสียงทุ้มพยายามดันให้ฉันเดินไปข้างหน้า ส่วนฉันได้แต่ส่งสายตาล่อกแล่กมองไปที่คนอื่นเผื่อจะมีใครสักคนเห็นฉัน



ให้ตายเถอะ ที่นี่สถานีตำรวจนะ! ประเทศไทยมันไม่ปลอดภัยขนาดนี้แล้วเหรอ!



“อย่าลูกเล่นเยอะ เพื่อนฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอนิดหน่อย ไม่ทำอะไรหรอก” หมอนั่นกระซิบกระซาบก่อนจะค่อยๆ ขยับมาหาฉันและกอดคอข้างนึง ทำเหมือนเราเป็นเพื่อนและมาด้วยกัน ฉันสะดุ้งเฮือกแล้วหันขวับเห็นหน้าตาที่ดูธรรมดาและคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหน



“เห็นรถสีดำตรงนั้นมั้ย? ฉันจะพาเธอไป…”



“ปะ ไปไหนเหรอ?” ฉันย่นคิ้วพร้อมกับพูดกระท่อนกระแท่น ผู้ชายคนนี้ทำผมทรงสกินเฮด หน้าตาดูเหมือนนักศึกษาทั่วไปที่หาได้ในมหาลัยทุกที่ ไม่มีจุดเด่นอะไรสักอย่าง ยกเว้นรังสีแปลกๆ ที่อยู่รอบตัวเขา



ใจฉันหวิว พยายามเดินช้าที่สุด ทว่ามันก็ไม่ช่วยอะไร ฉันอยากจะแหกปากแต่ไอ้ของมีคมที่ทิ่มฉันอยู่มันก็น่ากลัวจนฉันร้องไม่ออก



“เดี๋ยวก็รู้”



“ฉะ ฉันทำอะไรผิดรึเปล่า” ฉันอึกอัก ฉันไม่รู้จักเขาแน่ ในชีวิตฉันมีคนน้อยมากที่ฉันรู้จัก เพราะฉันไม่ค่อยสุงสิงกับใคร หรือว่าเขาจะเป็นศัตรูของไลท์?



“ขึ้นไป” เราเดินมาถึงรถปริศนาคันนั้นแล้ว ฉันทำหน้าเหมือนไม่อยากจะขึ้น ฉันไม่ก้าวขาด้วยซ้ำจนกระทั่งคนตัวสูงกว่าเปิดประตูแล้วเท้าแขนขึ้นมาพร้อมทำหน้ายิ้มๆ ให้เหมือนเรากำลังคุยกันอยู่ “ฉันบอกให้ขึ้นไป”



“เอ่อ”



สวบ!



ฉันสะดุ้งตัวโยนเมื่อจู่ๆ ก็มีมือปริศนาดึงฉันเข้าไปจากด้านในรถ ฉันไม่ทันได้ร้องตกใจ และทุกอย่างเร็วมาก ฉันก็โดนบังคับให้อยู่ในที่แคบๆ มีผู้ชายอีกคนนึงนั่งข้างฉัน และคนที่พาฉันมาเป็นคนขับรถ ฉันเลิ่กลั่ก ทำตัวไม่ถูก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนพวกนี้เป็นใคร! แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะต่อกรกับคนเหล่านี้ยังไงด้วย



“มึงรีบไปเลย เร็วๆ” คนที่นั่งข้างฉันพูดขึ้น เขาต้องเป็นศัตรูไลท์แน่ๆ หมอนั่นดูนักเลงจะตาย คงไปสร้างเรื่องไว้แล้วพวกเขาก็มาทำร้ายฉัน



ไม่นะ ฉันไม่เกี่ยว! มีปัญหากับหมอนั่นก็ไปลงกับหมอนั่นสิ!



ฉันเถียงอยู่ในใจ เสียงสตาร์ทรถทำให้ฉันใจตกลงไปที่ตาตุ่ม ภาพในสมองของฉันจินตนาการไปไกลแล้วว่าพวกเขาจะจับฉันฆ่าแกงยังไง อาจจะจับฉันหักนิ้วและทรมานเหมือนในหนังก็ได้



หรือไม่ก็อาจจะข่มขืน…



แค่คิดขึ้นมาฉันก็รู้สึกร้อนวูบไปทั้งร่าง เหมือนสติกำลังจะหลุดลอยหากแต่พอฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง ฉันก็เหมือนถูกดึงให้กลับมา… เจ้าของนัยน์ตาสีดำสนิทที่ฉันเพิ่งจะก่อเรื่องกับเขาไปหยกๆ กำลังเดินออกมาจากสถานีตำรวจด้วยท่าทีหัวเสีย และเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นที่รถขับผ่าน พวกเราก็สบตากัน มือฉันเอื้อมขึ้นมาจับกระจก



มันน่าตลกมาก… เพราะฉันเกลียดเขาจะตายแต่ดันอยากให้เขามาช่วย



เวรเอ๊ย หมอนั่นจะมาช่วยกระทืบฉันมากกว่าน่ะสิ!



ทำไงดี ทำไงดี!



แต่เขาชอบฉันนี่ ถึงมันจะเป็นเพราะน้ำหอมบ้าๆ นั่นแต่เขาก็ชอบฉัน ต่อให้ฉันจะทำให้เขาติดคุกยังไง หมอนั่นก็ต้องตามมาช่วยแน่ๆ ฉันไม่แน่ใจว่าเขาเห็นฉันมั้ยเพราะกระจกน่าจะติดฟิล์ม อาจจะเป็นฉันที่เห็นเขาคนเดียวก็ได้



“เชี่ย เมื่อกี้ไอ้ไลท์เห็นปะวะ?”  อีตาคนขับรถโพล่งขึ้น เขาไม่ได้เร่งความเร็วจนน่าสงสัยแต่แกล้งทำเป็นเหยียบเบาๆ แล้วค่อยๆ เร่งตามระดับเมื่อเข้าถนนใหญ่ ใจฉันดังตุ๊มๆ ต่อมๆ เมื่อมองตามไลท์แล้วเขาไม่หันกลับมา



“ไม่รู้ว่ะ ไม่เห็นมั้ง แต่ถึงเห็นแล้วมันจะทำอะไรเหรอวะ?” คนข้างๆ ฉันโพล่งตาม



“พะ พวกคุณรู้จักไลท์ด้วยเหรอ?” ฉันทำหน้าตื่นๆ แล้วหันไปถามพวกเขาก่อนจะหลบสายตาเมื่อถูกจ้อง



น่ะ น่ากลัว ;_;



“รู้จัก”



เห็นมั้ย ฉันว่าแล้ว ว่าพวกเขาต้องเป็นศัตรูของไลท์แน่ๆ



ฉันกลืนน้ำลาย บีบมือตัวเองแน่นพลางคิดในใจว่าไม่น่าเลย ฉันไม่น่าพลาดเลย ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปหมดตั้งแต่วันนั้น ฉันควรจะมีชีวิตสงบสุขเหมือนเก่า ถ้าฉันไม่โลภอยากได้พี่ไว ฉันไม่เป็นแบบนี้หรอก ;_;



“แต่ก็เพราะรู้จักนั่นแหละ เลยไม่คิดว่ามันจะตามมา มันไม่สนใจใครหรอก ขนาดไอ้ลิ้งขอไลน์เธอที่เป็นแฟนมัน มันยังเอาให้แลกกับเงินแค่ไม่กี่บาท” คนข้างๆ ฉันหัวเราะและนั่นทำให้ฉันย่นคิ้วเพราะนึกออกว่าไอ้ลิ้งที่เขาหมายถึงคือผู้ชายคนไหน



“ไลท์ก็แค่…” ฉันพยายามจะแก้ตัวให้เขา แต่พอนึกอีกที ฉันมีเหตุผลอะไรต้องแก้ตัวให้ด้วย หมอนั่นชั่วช้าจะตาย เอาไลน์ฉันแลกเงิน แถมยังทำแต่ละเรื่อง น่าฆ่าทั้งนั้น



“มันไม่แคร์เธอเท่าเพื่อนฉันหรอก” คนนั่งข้างๆ ฉันเอ่ยแล้วควงมีดเหมือนของเล่นทำให้ฉันกลืนน้ำลายอีกครั้ง ทั้งรูปประโยคแปลกๆ และนัยน์ตากรุ้มกริ่มนั่นทำให้ฉันสัมผัสพลังงานบางอย่างได้ “ฉันพูดเลยนะ ว่าถ้าเธอจะเหมาะกับใครสักคน คนๆ นั้นก็ต้องเป็นไอ้ลิ้ง”



ฉันกะพริบตาสามที แล้วเอียงหูเหมือนฟังไม่ถนัด



เมื่อกี้ว่าไงนะ… ลิ้งๆ ลิงๆ อะไรวะ ขออีกทีได้มั้ยเนี่ย?



“ใช่ คนเหี้ยๆ อย่างไอ้ไลท์เธอควรจะเลิกคบกับมันซะ”



“ฉะ ฉันไม่ได้คบกับเขานะ” ฉันปฏิเสธเพื่อตัดเยื่อขาดใย ถ้าเขามีความแค้นอะไรกับไลท์ก็จงไปลงที่หมอนั่น ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่เกี่ยว ฉันแค่เลี้ยวผ่านมา



“เออ ดีเลย แสดงว่าเธอโสด”



“...”



ฉันไม่ตอบก่อนจะสะดุ้งอีกรอบเมื่อเขาควงปลายมีดนั่นเสร็จแล้วหันมาทางฉัน



“วันนี้วันเกิดไอ้ลิ้ง ฉันก็เลยว่าจะพาเธอไปเป็นของขวัญให้มัน”



“ฮะ” ฉันร้องเสียงหลงอย่างไม่ตั้งใจ แต่เดี๋ยวนะ ฉันไม่ใช่สินค้าหรือสิ่งของที่จะมาจับผูกโบว์แล้วให้ใครนะ



“ตั้งแต่ที่เธอทุ่มพวกเราวันนั้น มันก็ประทับใจมาก ไอ้ลิ้งชอบผู้หญิงเก่งๆ”



“แต่ฉัน…” ฉันอึ้งไปแปปนึง ฉันไม่ได้ทุ่มโว้ย ฉันไม่เคยทุ่มพวกเขาสักหน่อย อีกอย่างฉันไม่เก่งแถมขี้ขลาดมาก กลัวจนขี้จะแตกอยู่แล้ว เอาอะไรมาเก่งวะ ง่อยกว่าฉันก็คนพิการแล้วนะ! ฮือ “ฉันไม่ได้เก่งนะ”



“แน่ะ ถ่อมตัว” ไอ้คนขับรถหัวเราะ ฉันเบ้หน้านิดๆ



ถ่อมตัวบ้าอะไร ฉันเปล่า! เปล่าย่ะ!



“จริงๆ ไอ้ลิ้งก็เป็นคนคบผู้หญิงนานอยู่นะ ถ้าเค้าไม่เป็นอะไรไปซะก่อน” อีคนขับรถโพล่งขึ้นเหมือนจะชวนคุย แต่ไอ้ประโยคทะแม่งๆ นั่นทำให้ฉันชะงัก



เดี๋ยวนะ เป็นอะไรของเขาหมายถึง…???



“ปะ เป็นอะไรเหรอ?” ฉันตัดสินใจถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ มือทั้งสองข้างจับกันแล้วบีบแน่น



“คนแรกก็ตายมั้ง โดนลูกหลง คบกันแค่สองเดือนเอง”



ตะ ตาย!!!!



เดี๋ยววววววว!



“คนที่สอง พิการปะวะเติ้ง”



พะ พิการรรรร!



“คนที่สามก็เป็นบ้าอ่ะ”



เดี๋ยว เดี๋ยวจ้าาาาา! อีสามคนที่ผ่านมาไม่มีใครเหลือรอดมีชีวิตปกติ แล้วคนอย่างฉันจะไปเหลืออะไรเล่า ฉันทำหน้าเงิบก่อนที่อีคนข้างๆ จะควงมีดเล่นอีกรอบ



“แต่ถ้าเป็นเธอคงไม่เป็นไรหรอก เธอเก่งจะตาย”



ฉันแค่นหัวเราะแล้วกุมขมับทันทีที่หมอนั่นพูด ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาพูดถึงใคร แต่มันไม่ใช่ฉันแน่ๆ สู้กับมด ฉันยังแพ้เลยอ่ะ นับประสาอะไรจะให้ไปสู้กับฝูงทรชนคนอันธพาลแบบพวกเขาได้วะ!



“คือฉันคิดว่าพวกนายคงจะ…” ฉันกำลังพยายามจะอธิบายก่อนจะชะงักเมื่อเขาหยุดมีดอีกครั้งแล้วชี้มาทางฉันด้วยรอยยิ้มหวานเคลือบยาพิษ



“เธอคงไม่คิดจะปฏิเสธเพื่อนฉันหรอกนะ เพราะว่าฉันอยากจะใช้มีดที่ถือตัดเค้กไอ้ลิ้งมากกว่าจะทำอย่างอื่น”



-70%-

          นัยน์ตาเป็นประกายนั่นทำให้ฉันกลืนน้ำลายเพราะฉันเข้าใจดีเลยว่าทำอย่างอื่นที่เขาพูดถึงแปลเป็นภาษาความนัยว่าอะไร!



อะไร… นี่มันบ้าอะไรอีก!!!



ฉันจะประสาทกินแล้วนะ คนนึงก็ขู่จะฆ่า อีกคนก็ขู่จะแทง พวกนายเป็นอะไรกันเหรอ คือไม่มีวิธีจีบผู้หญิงที่ดีกว่านี้แล้วหรือไง! ละเหตุผลที่ชอบฉันมันดูแบบ… ไม่รู้เลยว่าคิดอะไรอยู่อ่ะ ชอบท่าทุ่มของฉันเนี่ยนะ ถ้าชอบขนาดนั้นก็ไปจีบนักยูโดสิยะ มายุ่งกับฉันทำไม! อยากด่ามากแต่ทำได้แค่ปิดปากและนั่งเงียบๆ เฮ้อ


“ฉันจะให้เธอใส่ชุดนี้” นั่นคือคำพูดของอีตาโล้นเมื่อพาฉันมาถึงร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่งที่เหมือนจะเป็นร้านของคนรู้จักพวกเขา ทั้งสองคนดูจริงจังกันมากตอนที่เลือกชุดสีดำรัดรูปที่คล้ายชุดว่ายน้ำพร้อมกับหูกระต่ายยาวๆ ดูประหลาดยังกับจะพาฉันไปเต้นอะคาบาเล่



ฉันแสดงสีหน้าเหยเกเมื่อเห็นชุดนั้น… ฉันก็รู้เลยว่าอีตาพวกนี้คงดูเอวีมากไป เขาจะให้ฉันใส่ชุดกระต่ายผีๆ นี่ไปยั่วยวนหรือยั่วตีนกันแน่เนี่ย



“ฉันว่าฉันคงใส่ไม่ไหวหรอก มันโป๊” ฉันพยายามบ่ายเบี่ยงแล้วยิ้มแห้ง



“โป๊ตรงไหนวะ เซ็กซี่ออก” อีตาโล้นยังคงชงและพยายามจะยัดเยียดมันใส่ในมือฉัน ฉันรีบถดมือออก



“มันดูตลก” ฉันอิดออด



“มันเผ็ซซซซ” อีตาอีกคนที่หัวไม่โล้นว่าแล้วพยักเพยิดมาให้ฉัน ฉันกุมขมับเครียด เผ็ดบ้าอะไรล่ะวะ มันประสาทซะมากกว่าน่ะสิ! ฉันไม่ใช่นางเอกหนังเอวีนะ อีกอย่าง ฉันไปรู้จักมักจี่กับเพื่อนเขาตอนไหนถึงพยายามจะยัดเยียดฉันให้อีตานั่นอยู่ได้!



“ฉันว่าชุดที่ฉันใส่อยู่โอเคแล้วแหละ” ฉันแค่นยิ้มแห้งก่อนที่พวกนั้นจะส่ายหัว



“ชุดเธอมันธรรมดามาก มันก็แค่ชุดนิสิต”



โอ๊ย ปล่อยให้ฉันธรรมดาบ้างเถอะ!



“นี่ความจริงแล้วฉันไม่ใช่คนที่ทุ่มพวกนายจริงๆ นะ ฉันไม่รู้เรื่อง และถ้าเพื่อนนายชอบใครสักคนที่เก่ง มันก็คงไม่ใช่ฉันหรอก” ฉันตัดสินใจฮึบเอาความกล้าทั้งหมดและโพล่งออกมาเพื่อให้พวกเขาเก็ตสักทีว่าผู้หญิงที่พวกเขาตามหาน่ะ มันไม่ใช่ฉันแน่ๆ



“ถ้าเธอไม่มีฝาแฝด มันก็เป็นเธอนั่นแหละ ฉันจำไม่ผิดแน่!” อีตาโล้นนั่นยังคงยืนยันคำเดิมและคำพูดของเขาทำให้ฉันชะงักไปนิดนึง



“...”



“เห็นมั้ยล่ะ มันเป็นเธอ”



“แล้วถ้าฉันมีล่ะ” ฉันเลื่อนสายตาไปมองพวกเขา แล้วทำทีเป็นมีเลศนัย แต่คำพูดของฉันก็ซื้อเวลาได้ชั่วครู่เท่านั้น ไอ้โล้นนั่นก็พูดขึ้นมาอีก



“อย่ามาโม้ไปหน่อยเลย เธออย่ามามากเรื่องได้มั้ย ใส่ให้มันจบๆ ไอ้ลิ้งมันรออยู่” ดูเหมือนอีตาโล้นนั่นจะทนฉันไม่ไหว เขาก็เลยขยับเข้ามาใกล้ ฉันขยับหนีและเป็นวินาทีเดียวกับที่เท้าฉันสัมผัสอะไรบางอย่างจากทางด้านหลังและขาของฉันก็ครืดดดดดด!



มันเป็นชั่วเวลาเสี้ยววินาทีเท่านั้นที่ฉันเสียการทรงตัวเพราะเหยียบอะไรบางอย่าง เอวฉันบิดไปเล็กน้อย ขาหมุนจนส้นเท้าเผยอขึ้นนิดหน่อย ไม่รู้ชะตาฟ้าลิขิตหรือนรกสรรค์สร้าง ทุกอย่างเลยประจวบเหมาะมากเพราะทั้งมุมและองศาข้อศอกของฉันช่างได้จังหวะและปะทะเข้าที่ปลายคางอีตาโล้นดังปั้ก!!!



หน้าเขาเชิดขึ้น 120 องศาและตัวเซถลาไปด้านหลังจนชนกับเพื่อนอีกคนจนพวกเขาเสียหลักล้มลงไปทั้งคู่เพราะขาพันกัน!



ตึง!



ฉันยืนอึ้งก่อนจะเซเล็กน้อยและควบคุมการทรงตัวตัวเองได้ เป็นจังหวะเดียวกับที่สองคนนั้นสบถและเงยหน้าขึ้นมามองฉันด้วยสายตาเกรี้ยวกราด



“ยัยเวรเอ๊ย ท่ามวยเธอเป๊ะขนาดนี้แล้วยังจะมีหน้าบอกว่าไม่ใช่งั้นเหรอ!!”



“มะ ไม่ใช่อย่างนั้น ฉัน…” ฉันเลิ่กลั่กแล้วก้าวถอยหลังกรูดเมื่อสองคนนั้นทำท่าจะลุกขึ้นมาแล้วตีหน้าขึงขังเหมือนจะพุ่งเข้ามาฆ่าฉัน “ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ พื้นมันลื่น”



“อย่ามาโกหก!”



ฉะ ฉันพูดจริงโว้ยยยยยย  บังเอิญน่ะเก็ตมั้ย ท่ามวยบ้าอะไรของนายล่ะ ฉันเคยเรียนที่ไหน ถ้าจะมีสักท่าที่ฉันทำได้ก็คงเป็นท่าม้วยมรณาเนี่ยแหละ เอะอะเจอคนบ้า แถมยังทำท่าจะฆ่าฉันอีก  T^T



“ไอ้เติ้ง ล็อกยัยนี่ไว้” อีตาโล้นนั่นเกรี้ยวกราดแล้วสั่งเพื่อนอีกคนให้วิ่งมาชาร์จฉัน ฉันขยับถอยหลังกรูด มือยกขึ้นมาตั้งการ์ดอย่างไม่ตั้งใจ คงเพราะหน้าพวกเขาเริ่มจริงจังและมีรังสีน่ากลัวแผ่ออกมา ฉันเลยเริ่มใจไม่ดี… “ถ้าเธอไม่เปลี่ยน พวกฉันจะเปลี่ยนให้เอง”



“เดี๋ยว!” ฉันร้องเสียงหลงแต่ไม่ทันแล้ว จู่ๆ ไอ้บ้านั่นก็พุ่งเข้าชาร์จฉันจากทางด้านหลัง ฉันกรี๊ดจนเสียงแทบแตก แต่เหมือนจะไม่มีใครได้ยินฉันเลยนอกจากสองคนนี้ ฉันดิ้นด้วยความตกใจที่อีตาโล้นนั่นทำท่าจะกระชากเสื้อฉันออก



ยิ่งฉันดิ้น ฉันก็ยิ่งเจ็บเพราะแขนแข็งแรงที่ล็อกฉันไว้ ฉันขัดขืนสุดชีวิตแค่อีตาโล้นจับโดนเสื้อฉัน ฉันก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยากจะอ้วก ใจฉันเหมือนกำลังถูกบีบให้แตก ร่างกายฉันเกิดปฏิกิริยาต่อต้าน


เสียงหัวใจของฉันเต้นดังตึกตัก



ตึกตัก!!



ตึกตักก!!!!!



และดังขึ้นจนฉันทนฟังไม่ไหวในตอนที่ไอ้หัวโล้นฉีกเสื้อฉันดังแควก ฉันร้องไม่ออก ฉันดิ้นจนขาลอยสูงจากพื้น ก่อนจะชะงักและใจสั่น ไรขนอ่อนฉันลุกชันอย่างไม่มีเหตุผลเมื่อสบตากับใครบางคนที่กำลังยิ้มอยู่ตรงหน้า…



นัยน์ตาฉันเบิกกว้างก่อนที่ความเย็นจะลามไล้ไปทั่วร่าง ความมืดมิดกลืนกินฉันทีละนิดจนกระทั่งฉันมองไม่เห็นอะไรอีก ฉันรู้ว่ามันเป็นเวลาแค่ไม่นานแต่พอฉันรู้สึกตัวอีกทีทุกอย่างก็เข้าสู่สภาวะปกติ ขาของฉันสัมผัสกับพื้นเย็นๆ มือทั้งสองข้างฉันกอดแขนตัวเองไว้และหดไหล่ลงให้เล็กที่สุด



ฉันแทบจะร้องไห้ด้วยความสับสนตอนที่เห็นไอ้โล้นและเพื่อนของเขานอนอยู่ที่พื้น แถมร่างของพวกเขายังถูกวางให้เป็นรูปตัวแอล และพอฉันหันมองไปรอบๆ ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่อยู่แล้ว...



     ผู้หญิงคนที่หน้าเหมือนฉันจนแทบแยกไม่ออก


-100%-



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ chaeyeon gif

น่ากลัวงะ

โผล่มายังกับผี ;_;

แง้ ผู้หญิงคนนั้นจะใช่แอลรึเปล่า 

สงสารเด็ม รับเคราะห์ตลอด

-----------------

ระบายนิดนึง
ยังอ่านกันอยู่มั้ยคะ ถ้าอ่านก็ช่วยแสดงตัวกันนิดนึง
เจนก็รู้นะว่าหายไปนาน แต่กลับมาแล้วมันเงียบๆ ก็เลยไม่ค่อยอยากจะกลับมาเท่าไหร่ มันเฟลๆ อ่ะ
ปกติเจนก็ไม่ได้เรียกร้องเม้นอะไรจนเหมือนคนไม่ใส่ใจ 5555
เดี๋ยวจะหาว่ามึงจะดราม่าทำไมวะ
เอ๊าา จะให้เป็นคนบ้าไปตลอดเลยเหรอ 5555
ถึงจะไม่ได้บอกแต่เจนอ่านทุกเม้นนะคะ
แล้วก็ขอบคุณมากสำหรับทุกคนที่ยังตามอยู่
และไม่รู้จะตามกันอีกนานมั้ย
ไม่มีไรจะพูดละค่ะ ไม่รู้จะพูดไร
น้อยใจตามประสาคนเป็นเม็น
รักเช่นเดิม เพิ่มเติมที่อัพแล้ว


แฮชแท็ก
#ไลท์โดนของ
ให้ด้วยน้าาาา
ร๊ากกกกก


เบื่อๆ ว่างๆอ่านจบแล้ว ไปอ่านอีกเรื่องฆ่าเวลาได้นะ สนุกกกก

คลิกที่แบนเนอร์

v

v






MAKE ME SET
KISS ME TOUCH ME
CLICK ON IT!




ฝากนิยายจ้าา






 
 
-PROLOGUE-

ปกติอยู่บ้านก็ชื่อขวัญ อยู่มหาลัยชื่อของขวัญ

หน้าตาน่ารัก และเพิ่งจะโดนอีน้องปลั๊กเดือนปีหนึ่งเท เลยต้องรีบหาใครมายาใจ

 สุดท้ายได้เจอกับผู้ชายหล่อเหลากระแทกใจให้ไหวหวั่น

ฉันกับเขาเราเข้ากันได้ดี แต่วันนี้เขามาเดทพร้อมกับชุดลูกเสือ... 
ลูกเสือสามัญแถมไม้ง่ามหัวหน้าหมู่อีก 
เวรเอ๊ย!!! นี่มันเด็กมอสาม!!!! 
ไม่รู้เลยว่าฉันอยู่ในสถานะอะไร
เมียหรือแม่!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,385 ความคิดเห็น

  1. #6342 tofug12 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:04
    วงวารนางเอกง่า ซวยซ้ำซ้อน
    #6,342
    0
  2. #6329 by-momay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 22:59
    เด็มมีแฝด
    #6,329
    0
  3. #6292 MBLL (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:10
    แอลคือใคร ใครคือแอล ว้อท!!
    #6,292
    0
  4. #5101 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 11:42
    แอล???
    #5,101
    0
  5. #4943 ป้าเจ้า เองจร้าาา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 03:11
    ไม่น่าใช่แฝด โรคสองบุคลิกป่ะ อ่อนแอจนต้องสร้างอีกคนมาเพื่อปกป้องตัวเอง
    #4,943
    0
  6. #2907 arissara152 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 15:39
    ผู้หญิงคนนั้นคือครายยยยยย
    #2,907
    0
  7. #2612 pang_benya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 13:03
    สงสารเด็มเด้อ ควรทำบุญอย่างรุนแรง สร้างวัดไปเลยข่าน้องเด็ม
    #2,612
    0
  8. #2383 ` perfect.point (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 14:09
    แฝดดด????
    #2,383
    0
  9. #2373 Jellydolphin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 19:13
    นางควรทำบุญอย่างยิ่ง
    #2,373
    0
  10. #2329 Borutan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 10:52
    ใครหน้าเหมือนเด็มอ่ะ เธอคือครายยย
    #2,329
    0
  11. #2307 chalisa_ab (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 00:34
    รออ่านน้าสสส
    #2,307
    0
  12. #2302 CUPPINGCAKE (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 19:57
    แอลลคือผู้ดรายยนนน
    #2,302
    0
  13. #2244 แค่คนเลว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 02:34
    เค้าเป็นใครนะคะ เอ้า เค้าเป็นใครนะคะฮ่าๆๆร้องเป็นเพลงเลย
    #2,244
    0
  14. #2180 hellomme00 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 18:50
    จริงๆลิ้งชอบแอลแต่เข้าใจผิดแน่เลย
    #2,180
    0
  15. #2175 ยิปโชฟิลล่า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 13:28
    เด็มมี2ร่างไรงี้อ่อ
    #2,175
    0
  16. #2168 min_miso (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 10:23
    คือถ้ามีเเฝดนี่ความซวยมาเต็มเเน่นอน...เพราะจะมีคนเข้าใจผิดหรือทักผิดคนไรงี้ ไม่เอาน้าาาฮืออT^T ขอเเค่หน้าตาคล้ายกัน ไม่เอาหน้าตาเหมือนแฝดไรงี้ฮือออ กังวลมากกก5555
    #2,168
    0
  17. #2158 Candymochas (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 09:18
    ยังอยู่ ยังอ่านอยู่ ติดตามเสมอจ้าา
    #2,158
    1
    • #2158-1 น้ำหยดดด(จากตอนที่ 12)
      6 ตุลาคม 2560 / 13:04
      โอ้ยแอลมาจากไหนใครอีกเนี่ยยยคนน่าเหมือนอะไรเบอร์น้านร
      #2158-1
  18. #2139 HobiHobi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 01:56
    แอลคือคนในจินตนาการเด็ม เด็มเป็นคนสร้างแอล หราาา??
    #2,139
    0
  19. #2138 ภรณ์นิชา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 22:21
    เด็มมีแฝดเรอะ
    #2,138
    0
  20. #2137 deonloveton (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 22:13
    แฝดหรอออออิ
    #2,137
    0
  21. #2136 Rain Rainy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:01
    เด็มนี่มันโคตรซวยเลยเนอะ จะซวยอะไรเพิ่มอี๊กกก
    #2,136
    0
  22. #2135 Shrimpkungkung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 18:50
    สนุกมากเลยค่ะ
    แต่สงสัยตรงแอลคือใครคะ
    ขอโทษจริงๆ5555
    #2,135
    0
  23. #2134 ning1204GN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 17:44
    รอค้าาา
    #2,134
    0
  24. #2133 0943188789 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 17:16
    แอลนี่ไม่ใช่คนที่นั่งทะเลาะกับนางเอกที่บ้านพระเอกเหรอ?? เหรอเราอ่านผิดอะ5555
    #2,133
    0
  25. #2132 ChubbyW (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 15:40
    ใครคือเเอล ฮรือนางคือไผผ
    #2,132
    0