♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 11 : ไลท์ ll 10ll สร้างเรื่อง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    10 เม.ย. 61


                      Meghan Trainor - Me Too




10

สร้างเรื่อง


ฉันเดินเข้ามาในห้องเรียนขนาดใหญ่ เพราะวิชานี้เป็นวิชาที่ทุกคณะสามารถลงได้เลยมีคนเรียนราวๆ ร้อยกว่าคน ฉันลงเรียนวิชานี้เพราะรุ่นพี่บอกว่าเป็นวิชาที่ช่วยดึงเกรด แค่เข้าเรียนให้ครบก็ได้เกรดเอไปง่ายๆ สบายมาก แต่พอฉันเรียนไปเรื่อยๆ ฉันไม่แน่ใจว่านี่เป็นวิชาที่ช่วยดึงเกรดขึ้นหรือดึงเกรดลงกันแน่



อย่างแรกของวิชานี้คือ แม้จะมีนิสิตร้อยกว่าคนแต่ทุกคนที่มาจากสาขาหรือคณะเดียวกันจะไม่มีวันได้นั่งข้างกันอย่างเด็ดขาด ทุกคนจะถูกสุ่มรายชื่อและนั่งรันตามเลขที่ที่เขาสุ่มมาให้



อย่างที่สอง จะไม่มีการนั่งข้างกันเพราะอาจารย์ให้เรานั่งหนึ่งเก้าอี้เว้นหนึ่งเก้าอี้ คือนั่งแถวนึง เว้นแถวนึงเพื่อป้องกันการคุยกันอย่างเด็ดขาด ทุกคนต้องตั้งสมาธิให้มั่น จิตอยู่กับพรีเซนเทชั่นที่นางทำมานำเสนอ



อย่างที่สาม ถ้าใครทำผิดกฎจะถูกเรียกตอบคำถาม



อย่างที่สี่ ห้ามเข้าเลทอย่างเด็ดขาด เมื่อไหร่ที่คุณเลท คุณจะไม่สามารถเข้าห้องเรียนได้เพราะอาจารย์จะล็อกประตูด้วยแม่กุญแจขนาดใหญ่ จะไม่มีการขอออกไปนอกห้องได้เมื่อคุณเหยียบย่างเข้ามาที่นี่แล้วจนกว่าจะจบการสอน



อย่างที่ห้า อาจารย์ไม่ยอมให้ดรอปวิชาของนาง เพราะนางเชื่อว่าวิชาของนางดีที่สุดในมหาลัย



และนั่นคือสิ่งที่เลวร้ายเรื่องที่สองรองลงมาจากการสาดน้ำหอมมหาเสน่ห์ใส่ไลท์…



“แก! มาช้าจัง เดี๋ยวอาจารย์จะเข้าแล้วนะ” บิว เพื่อนในคณะที่รู้จักกันผิวเผินของฉันโผล่หน้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม ฉันกับเธอไม่เคยคุยกันหรอกจนกระทั่งเข้าเรียนวิชานี้… ก็เริ่มมีการปฏิสัมพันธ์กันบ้าง นางชะงักนิดๆ เมื่อเห็นว่าด้านหลังฉันมีคนตามมาด้วยก่อนจะระบายรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่ดูก็รู้ว่านางคิดอะไร “นั่นแฟนแกเหรอ”



“อ๋อ…” ฉันเหล่สายตาไปมองไลท์แล้วถอนใจด้วยความเครียด ไม่รู้จะเรียกเขาว่าอะไร แฟนก็ไม่ใช่ สามีก็ไม่มีทาง เพื่อนก็… ฉันไม่มีเพื่อนแบบนี้ เรียกว่าปรสิตยังดีเกินไปสำหรับเขาเลยอ่ะ “ไม่ใช่หรอก”



ฉันปฏิเสธแล้วยิ้มแห้งแต่รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่สถิตอยู่ด้านหลัง จนกระทั่งคนตัวสูงยื่นหน้าออกมาพร้อมยิ้มกว้าง



“ไม่ใช่แฟนหรอก เป็นมากกว่านั้น” เขาว่าก่อนจะสาวเท้ามายืนข้างฉันพร้อมกับทำท่าสุภาพที่สุดเท่าที่เคยเห็นแถมยัง… โอ๊ย ช่างเถอะ เหนื่อยละวุ้ย!



“มากกว่านั้น…” นางมองฉันแล้วมองไลท์พร้อมรอยยิ้มมีเลศนัย ฉันรีบส่ายหัวรัวๆ



ไม่ๆๆๆ ไม่ใช่ย่ะ!



เหมือนไลท์จะรู้ว่าฉันอยากปฏิเสธเขาก็เลยเอามือมาประสานแล้วกระแทกฝ่ามือเข้าหากันดังพั่บๆ



“แหมๆๆๆ ร้ายนะเนี่ย เห็นหงิมๆ” ยังไม่ทันให้ฉันปฏิเสธ นางก็คิดเอง เออเอง และเหมาเอง ฉันรีบยกมือเบรกก่อนที่เรื่องมันจะไปกันใหญ่



“เป็นเพื่อนน่ะ” ฉันพยายามจะให้หัวข้อมันกลับมาอยู่ในลักษณะปกติ และไม่อยากให้คนอื่นมองฉันอย่างนั้นด้วยแต่ไลท์หัวเราะแล้วเอามือข้างหนึ่งวางบนไล่ฉันและ…



“เพื่อนที่นอนด้วยกันนะ”



ไอ้บ้าไลท์!! ไปพูดอย่างนั้นได้ไงล่ะ ฉันไม่นอนกับนายโว้ย! ฉันปวดหัวแล้วพยายามแก้ตัวอีกรอบด้วยการบอกบิวว่า



“นอนคนละห้องน่ะ” ฉันยิ้มแห้งและหวังว่าเธอจะเชื่อฉันถ้านังผู้ชายหน้าด้านคนนี้มันไม่…



“แต่ต่อไปจะนอนห้องเดียวกันแล้ว”



“ไม่!!!” ฉันแว้ดเสียงสูงด้วยความโมโหและเพราะอะไรไม่รู้ที่จู่ๆ ทั้งห้องก็เงียบในตอนที่ฉันตะโกนปฏิเสธเสียงดังลั่น! และนั่นมันก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ทุกคนหันขวับมาทางฉันเป็นตาเดียว!!



ไม่เท่านั้นพอฉันหันไปรอบๆ ก็ดันสบตากับอาจารย์เดือนเพ็ญที่เดินเข้ามาอย่างมีจริต กรอบแว่นสีทองเหลืองสะท้อนกับแสงไฟในห้องจนส่องเข้าตาฉัน เธอจ้องฉันนิดนึงและ…



“เธอมีปัญหาอะไรกับการที่ฉันเข้ามาในห้องเหรอ พิชชาภา”



โอ๊ย ซวยซ้ำซวยซ้อนซวยๆๆๆๆ ซวยทั้งวันทั้งคืน ฉันหน้าแห้งทันทีที่อาจารย์ถามด้วยน้ำเสียงดุ ไหล่ห่อลงและยิ้มเจื่อนพร้อมกับส่ายหัว



“เปล่าค่ะ” ฉันเสียงอ่อนก่อนจะหันไปมองไลท์ด้วยความหงุดหงิด ฉันพูดได้เลยนะว่าเรื่องวุ่นวายทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันมาจากเขาทั้งหมดนั่นแหละ! ทั้งไอ้ผู้ชายคนเมื่อวาน ผู้หญิงคนเมื่อเช้า และที่ฉันกลายเป็นเป้าให้อาจารย์งามละไม!!



ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง… อะไรก็ได้ที่ทำให้เขาออกไปจากชีวิตฉันสักที!



ฆ่าซะเลยดีมั้ย… จู่ๆ มารด้านมืดที่มีปีกสีดำของฉันก็ลอยวนเวียนอยู่ทางซ้ายแล้วทำหน้าชั่วร้ายยุยงให้ฉันกลายเป็นฆาตกร ฉันกำมือแน่นและเห็นด้วยกับมารตัวนั้นจนกระทั่งหันไปสบตาไลท์ คนกล้าแกร่งดังหินผาก็กลายเป็นหมาหนึ่งตัว โอเค อยู่เฉยๆ เหอะ ถ้ายังอยากมีชีวิตรอดจนถึงวันพรุ่งนี้น่ะนะ =_=;;;;



“ทุกคน นั่งที่!” เสียงอาจารย์เดือนเพ็ญเอ่ยขึ้นมาเพื่อให้นิสิตทุกคนกลับเข้าไปนั่งที่ ฉันกับบิวแยกกันทันทีก่อนจะนั่งลงที่ประจำหากแต่คนที่ไม่เคยมีที่ประจำและไม่ได้รับเชิญข้างๆ ฉันก็นั่งลงใกล้ๆ



เอาล่ะ ย้อนกลับไปอ่าน จะเห็นว่า ในที่นี่ไม่มีใครได้นั่งชิดติดกันเลยสักคน อาจารย์เดือนเพ็ญบอกให้นิสิตนั่งแถวเว้นแถวแต่ไลท์ก็ท้าทายอำนาจมืดด้วยการนั่งแถวที่ว่างข้างฉัน ไม่มีการปรับตัวตามสังคมใดๆ ทั้งสิ้น



“เดี๋ยวก่อน”



นั่น… ฉันสะดุ้งนิดๆ ที่อาจารย์เดือนเพ็ญพูดขึ้นพร้อมกับมองมาที่ไลท์ ฉันกลืนน้ำลายหนึ่งอึก คิดข้ออ้างไว้เลยว่าถ้าอาจารย์ถามขึ้นมา ฉันจะแกล้งไม่รู้จัก



ฉันแอบหัวเราะชั่วๆ ในใจ ในที่สุดเขาก็จะโดนอาจารย์เดือนเพ็ญเล่นงาน อาจารย์เดือนเพ็ญคนนี้เป็นที่เลื่องลือทั่วยุทธจักรว่าใจร้ายใจดำไส้ระกำแค่ไหน หยวนนิดหยวนหน่อยไม่ได้ นิสิตล้มต้องเหยียบ อีกทั้งเธอยังมีปัญหากับนิสิตที่ดูท่าจะเกเรอยู่ทุกรอบเรื่อยไป



ฉันนั่งลุ้นว่าเขาจะโดนด่าไปกี่วันกี่เดือนกี่ปีและด้วยความเร็วกี่วินาทีต่อคำ หากแต่ว่า…



“อ้าว ภาคิน เธอมาทำอะไรที่นี่” อาจารย์วันเพ็ญเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอ็นดูแล้วยิ้มจนรอยตีนกาขึ้นมาสามเส้น ฉันชะงักและทำหน้างง ตั้งแต่เข้าคลาสนี้มา ฉันไม่เคยเห็นชียิ้มมาก่อนจนถึงวันนี้!



ไม่นะ เธอต้องด่าและไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมา เหมือนลูกไม่มีพ่อมีแม่เหมือนที่เธอเคยทำสิ!



“อ๋อ พอดีคิดถึงอาจารย์อ่ะครับ เลยว่าจะเข้ามาเรียนด้วย”



“...” ฉันหันขวับแล้วมองหน้าคนตัวสูงที่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ้อล้อ



“ยังปากหวานเหมือนเดิมเลย นี่นิสิตทุกคนดูตัวอย่างไว้นะ ภาคินคนนี้เป็นท็อปเซ็คปีที่แล้ว ตั้งใจเรียนมาก” เธอว่าด้วยความชื่นชมจนเกินเบอร์แถมยังปรบมือให้ด้วย ฉันฟังแล้วไม่อยากจะเชื่อหูแอบหยิกแก้มตัวเองว่าฝันไปรึเปล่า หน้าอย่างเขาเนี่ยนะคะแนนสูงสุดของคลาสปีที่แล้ว แม้แต่พิกเซลเดียวฉันก็มองไม่เห็นความฉลาด เหมือนอาชญากรมากกว่าอีก “แต่อาจารย์ว่ายังไงภาคินก็ออกไปดีกว่า เดี๋ยวอาจารย์จะสอนแล้ว”



“ผมขอนั่งเรียนด้วยเถอะนะอาจารย์ สัญญาว่าจะนั่งเงียบๆ ไม่ก่อกวนเลย” อีตาไลท์พูดเสียงหวานอย่างที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน แค่ฟังขนฉันก็ลุกเพราะสยองพองขวัญ มือข้างนึงฉันยกขึ้นมากุมขมับตัวเองอัตโนมัติ ฉันอุตส่าห์หวังว่าเขาจะถูกไล่ตะเพิดเหมือนคนอื่นๆ แต่โลกเราไม่ยุติธรรมฉันใด ในมหาลัยก็เป็นฉันนั้น



“ถ้าเธอบอกว่าจะนั่งเงียบๆ งั้นฉันก็ไม่มีปัญหา แต่ให้แค่คาบนี้นะ”



เฮ้ออออออ! ฉันถอนหายใจยาวเหยียด เป็นจังหวะเดียวกับที่ฉันหันไปสบตาเขาเข้าพอดี อีตาไลท์ยิ้มกริ่มเหมือนรู้ทันว่าฉันคิดอะไรอยู่เขาก็เลยกระซิบกระซาบ



“ฉันเรียนเก่งนะ ถึงหน้าจะไม่ให้”



เฮอะ!



“กีฬาก็เก่งด้วย สนใจจะเล่นกับฉันตอนมืดๆ อีกมั้ยล่ะ” อีตาไลท์ยิ้มตาหยีและพูดจามีเลศนัยแปลกๆ พอฉันนั่งตรึกตรองได้ครู่นึง ภาพเมื่อวานก็ปรากฎขึ้นมาในหัวทำให้หน้าฉันร้อนขึ้นมา



เวร! อย่างนั้นเค้าไม่นับเป็นกีฬาหรอกย่ะ!



โอ๊ยๆๆเปลี่ยนจากน้ำตาคนที่รักเขาจริงๆ มาเป็นฉันแทนได้มั้ยเนี่ย!



    รับรองเลยว่าฉันจะร้องไห้จนเขาเกลียดฉันเลยแหละ!


40%


               ชีวิตฉันมันคงถึงคราวเคราะห์ ดาวศุกร์เลื่อนทับดาวเสาร์แล้วโคจรรอบดาวพฤหัสบดีและมีดาวอังคารมาบังรังสีโชคดีของฉันอีกทีแน่ โอเค ช่างมันเถอะ มันแค่ความคิดเพ้อเจ้อของฉันเอง ฉันไม่มีวันสลัดไอ้ประสาทนี่ออกจากชีวิตฉันได้ง่ายๆ แน่



ฉันเลิกคลาสแล้วแต่เขาก็ยังคงแสร้งเดินตามอยู่ ทำตัวเหมือนชีวิตว่างทั้งวัน นอกจากหายใจและเดินตามก้นฉัน เขาก็ไม่คิดจะทำอะไรเลย นี่ถ้าฉันขอไปขี้ เขาคงอาสาไปช่วยถอดกระโปรงแน่!



“ไอ้ภามชวนฉันไปกินข้าวว่ะ” คนตัวสูงโพล่งออกมาขณะที่พวกเรากำลังเดินอย่างไร้จุดหมาย อันที่จริงก็ไม่ไร้จุดหมายเท่าไหร่หรอก ฉันพยายามสับขาเร็วๆ และหาจังหวะจะวิ่งแต่รังสีอำมหิตที่สถิตอยู่ด้านหลังมันทำให้ฉันกดดัน



“อ๋อเหรอ งั้นนายก็ไปกินข้าวกับเพื่อนเถอะ ฉันว่าฉันคงกลับไปนอนพัก” ฉันว่าแล้วยิ้มให้เขาอย่างเสแสร้ง ในใจภาวนาให้เขาไป



“ฉันว่าเธอคงไม่ง่วงเท่าไหร่หรอก” อีตาไลท์ยิ้มกริ่มด้วยนัยน์ตามารร้ายและคำพูดของเขาทำให้ฉันหัวเสียมาก เขาจะมารู้ได้ไงว่าฉันง่วงรึเปล่า ที่แน่ๆ ฉันไม่อยากไปกับเขาไงโว้ย!



“ฉันเหนื่อย”



“เธอไม่เหนื่อยหรอก”



เอ๊ะ ไอ้บ้านี่!



“นายไปเถอะน่า สังสรรค์กับเพื่อน ไม่ต้องห่วงฉัน” ฉันผายมือเชื้อเชิญ และกราบอัญเชิญให้เขาไป ถ้าปูพรมแดงให้ได้ก็จะทำ ขอเถอะ ไปเถอะนะ ไปสู่ที่ชอบๆ สักที ฉันเหนื่อยจนแทบไม่มีแรงจะหายใจอยู่แล้ว



“เธอไม่เข้าใจรึไง” ไลท์แค่นหัวเราะ นัยน์ตาเขาเปลี่ยนไปนิดหน่อยก่อนจะพุ่งเข้ามาจับข้อมือฉัน ฉันสะดุ้งโหยงและพยายามดึงกลับแต่สู้แรงเขาไม่ได้ เขาแค่ยืนมองฉันนิ่งๆ แต่นั่นมันทำให้ใจฉันเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา



ฉันไม่ได้ตื่นเต้น ฉันไม่ได้เขิน แต่ฉันกำลังรู้สึกเหมือนกำลังถูกข่มขู่ รังสีอันตรายนั่นแผ่ออกมาจากตัวเขาจนฉันเผลอกลืนน้ำลาย



“ฉันไม่ได้ถามเธอว่าจะไปรึเปล่า” ไลท์บีบแขนฉันแรงขึ้น มันไม่ได้แรงจนฉันเจ็บแต่มันกลับส่งผลต่อจิตใจของฉันมากกว่าร่างกายเพราะการที่เขาทำอย่างนั้นทำให้ตัวฉันสั่นขึ้นมาเล็กๆ สายตาที่เขามองมาทำให้ฉันหายใจไม่ออก “ฉันกำลังบอกให้เธอไป”



“นะ นี่ นายไม่ควรมาบังคับฉันนะ” ฉันกลั้นหายใจแล้วตอบเขาด้วยท่าทีอึกอัก ฉันจะร้องไห้อีกแล้ว เขาน่ากลัวมาก เขาทำท่าเหมือนจะฆ่าฉันอยู่ตลอดเวลา



“ฉันไม่ได้บังคับสักหน่อย”



“แต่ที่นายทำมันเรียกบังคับ” ฉันเถียงแต่เบี่ยงสายตาไปทางอื่น ฉันว่าไอ้น้ำหอมมหาเสน่ห์นี่ไม่ได้ทำให้คนรักคนหลงแล้ว มันทำให้คนเป็นบ้าซะมากกว่า!



“ฉันแค่บอกเธอ”



“ถ้างั้นฉันก็ควรปฏิเสธได้สิ”



“เอาสิ ลองดู” ไลท์หัวเราะก่อนจะมองหน้าฉัน “เธอจะไม่ไปกับฉันก็ได้ ฉันไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”



“งั้นฉัน…” นัยน์ตาฉันเป็นประกายทันทีที่ไลท์พูดขึ้นมา ฉันก็เลยจะขอปลีกตัวไปพักใจและหนีหายไปให้เร็วที่สุดจนกระทั่งประโยคต่อมาที่เขาพูด ฉันก็เลือกที่จะเก็บความคิดฉันไว้ในสมอง



“แต่ฉันจะทำให้เธอไปไหนกับใครไม่ได้อีกด้วยขาของเธอ”



ฮือๆๆ แบบนี้มันไม่เรียกบังคับตรงไหนวะ!!



ไม่ไหวแล้วโว้ย ฉันจะหนี!



ถ้าไม่ทำตอนนี้ ฉันจะทำตอนไหนล่ะ! ตอนกลางวัน สว่างและทางโล่ง มีผู้คนรอบตัวมากมายมหาศาล ต้องมีสักคนที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยฉันบ้างแหละ! ถ้าฉันปล่อยให้มันเป็นไปอย่างเมื่อวานนี้ ฉันต้องเสร็จเขาแน่!



“ก็ได้ ฉันก็อยากไปอยู่ แต่ก่อนอื่นปล่อยมือฉันก่อนไม่ได้เหรอ ฉันเจ็บ” ฉันทำหน้าตาน่าสงสารก่อนที่เขาจะไหวไหล่และยอมปล่อยมือฉันง่ายๆ และในจังหวะนั้นฉันก็ฉวยโอกาสเอากระเป๋าในมือฟาดเขาดังปั่ก!!



“โอ๊ย!”



ฉันไม่พูดพร่ำทำเพลง ไม่แม้แต่จะตะโกนด่า ฉันก็ชิงจังหวะที่เขาตกใจหมุนตัวและออกวิ่ง!!



ฉันสาวเท้าไวที่สุดเท่าที่ฉันเคยทำมาในชีวิต วิ่งจนกระโปรงนักศึกษาพริ้วไปตามลม วิ่งเร็วจนปากสั่น



“หยุดนะโว้ย!!” เสียงของไลท์ไล่ตามหลังและกระชั้นชิดเข้ามาทุกที ฉันวิ่งเหมือนคนบ้าหลบซ้ายขวาซ่อกแซ่ก กระแทกคนบ้าง ชนโต๊ะบ้างแต่ฉันก็ไม่แม้แต่จะหยุด ใจฉันเต้นแรงและดังจนเหมือนมีลำโพงอยู่ข้างหู



“เด็ม!”



ไม่นะ อย่ามาเรียกชื่อฉัน ไม่ๆ ใครก็ได้ ช่วยที!



ฉันวิงวอนอยู่ในใจและมองไปรอบๆ แต่คนที่จะพุ่งเข้ามาถามหรือหยุดเขานั้นไม่มี ทุกคนแค่มองด้วยความสนอกสนใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นก็แค่นั้น ฉันวิ่งจนเริ่มเหนื่อย ความเร็วฉันเริ่มลดลง เสียงของเขาใกล้เข้ามาทุกที แต่ในที่สุด สวรรค์ก็เข้าข้างฉันเพราะฉันมองเห็นชุดสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำยืนซื้อน้ำเต้าหู้อยู่ตรงหน้า แม้พุงจะพลุ้ยไปหน่อยแต่ฉันมั่นใจว่าฉันไม่ผิดแน่!



“ตำรวจ คุณตำรวจคะ!” ฉันใช้ความเร็วทั้งหมดพุ่งเข้าใส่เขาและเกาะแขนพี่ตำรวจทันทีที่ถึงตัว ฉันหายใจละล่ำละลั่กและเป็นจังหวะเดียวกับที่ไลท์กำลังจะเข้าถึงตัวฉัน “มีโรคจิตตามฉันอยู่ค่ะ ช่วยฉันด้วยนะคะ!!”


65%


          “ผมบอกละไงว่าผมไม่ได้โรคจิต ผมเป็นแฟนเธอ” ไลท์ถอนหายใจด้วยความอารมณ์เสียตอนที่เราทั้งคู่มาสถานีตำรวจ ฉันกับเขานั่งเกือบจะข้างกัน แต่เว้นระยะไว้หนึ่งเก้าอี้เพื่อความปลอดภัย ผู้หมวดพุงพลุ้ยผู้ที่สวรรค์ส่งมาให้ฉันนั่งอยู่ตรงหน้าเราและวางแขนเท้าไว้บนโต๊ะพร้อมทำหน้าเหนื่อยหน่าย



“ผมไม่ว่างมาฟังแฟนทะเลาะกันนะครับ ตกลงยังไงกันแน่” เขาว่าและฉันรีบส่ายหัวรัวๆ



“ฉันไม่ได้เป็นแฟนกับเขานะคะ เขาคิดไปเองทั้งนั้น ฉันไม่เคยตกลงอะไร เขาตามฉันมาตั้งแต่เมื่อวานและพยายามจะทำมิดีมิร้ายฉันด้วย ขอร้องเถอะค่ะ” ฉันพูดแล้วทำหน้าจะร้องไห้ก่อนจะโดนไลท์ค้อนและฉันก็ได้แต่เบี่ยงสายตาไปทางอื่น หวังให้เขาทำอะไรสักอย่าง ในเมื่อฉันหาน้ำตาคนที่รักเขาไม่ได้ง่ายๆ ฉันก็ขอใช้วิธีทางกฎหมายเพื่อกำราบเขาแล้วกัน!



“นี่! เธออยากจะ…”



“เขากำลังจะขู่ฉันอีกแล้วเห็นมั้ยคะ ถ้าคุณตำรวจไม่จับเขา เขาต้องฆ่าฉันสักวัน” ฉันว่าแล้วเช็ดน้ำตาข้างแก้มให้ดูน่าสงสาร ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ถ้าเขาหลุดออกไป เขาต้องจับฉันเสียบไม้ปิ้งแทนหมูแน่ๆ วิธีเดียวที่ฉันจะรู้ว่าตัวเองปลอดภัยคือการที่เขาไปนอนในคุก!



“ฉันแค่จะพาเธอไปกินข้าว ทำไมเธอต้องโมโหขนาดมาปั้นเรื่องโรคจิตอะไรนี่ด้วย” ไลท์เหวี่ยงแล้วทำหน้าเหมือนจะพุ่งเข้ามากระชากคอเสื้อฉัน ฉันหงอจนคุณตำรวจพยายามปรามพวกเรา



“ใจเย็นๆ ไอ้หนุ่ม นายไปตื้อสาวเขาทำไม ถ้านายยังไม่เลิกตาม ฉันจะ…” คุณตำรวจกำลังจะพูดต่อหากแต่ไลท์โพล่งขึ้นมาก่อนและไอ้ประโยคของเขาทำเอาฉันร้อนไปทั้งหน้า



“ถ้าเธอบอกว่าฉันเป็นโรคจิต แล้วเมื่อวานเธอจูบฉันทำไม เธอจูบฉันจนฟันเธอกระแทกเลยด้วย!”



เดี๋ยวๆๆๆๆ ฉันจูบเพราะฉันพยายามจะแอ๊บคล้อยตามเพื่อเอาตัวรอดหรอกย่ะ!



“เธอบอกว่าครั้งแรกของเรา เธอไม่อยากใช้ถุงยาง”



กรี๊ดดดดดด  หยุดพูดนะ



หยุดดดดดดดด!



อีตาไลท์พูดเสียงดังมากประหนึ่งคอนางทำจากโทรโข่ง เขาพูดดังจนทุกคนหันมามองทางพวกเราและใจความที่เขาพูดมันสุดจะบรรยาย ฉันทำหน้าเลิ่กลั่กตอนคุณตำรวจมองฉันและไอแค่กๆ



“ฉันไม่ได้พูดนะคะ เขามั่วขึ้นมา” ฉันพยายามแก้ตัวแต่...



“เธอพูด! เธอพูดว่าเธอไม่อยากใช้ถุงยาง ใครกันแน่ที่โรคจิต”



กรี๊ด! ฉันจะฆ่านาย! ฉันจะฆ่านายยยยย!



“ฉันเปล่านะ”



“เธอพูดว่าเธอไม่อยากใช้ถุงยาง!!”



หยุดย้ำประโยคนี้สักนี้ ไอ้เวร!!



ฉันร้อนเป็นไฟจนอยากจะตะบันหน้าเขาให้ตาย



“ฉันไม่ได้พูด”



“เธอพูดว่า…” ไลท์กำลังจะย้ำประโยคนั้นอีกครั้งและจู่ๆ ฉันก็กรี๊ดแบบไม่มีเหตุผล ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น รู้ตัวอีกทีฉันก็ตื่นขึ้นมาในห้องขัง…



   และนั่งคนละห้องกับไลท์!




100%


เดี๋ยวๆๆๆ เด็ม แกเป็นอะไรรรร

ผีเข้าเหรอลูก

แกทำอะไรลงไป 55555555555+

เรียกมารเข้าตัวเหรอ 55555+

โอ๊ยยยยย อีคู่นี้ บันเทิงเกินไปป้ะะ

คนนึงก็บ้า อีกคนก็ขี้กลัว


รักนางชอบนาง

ติดแฮชแท็ก

#ไลท์โดนของ

เดี๋ยวมาอัพทุกวันนน


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ chaeyeon dia gif

เด็มลูก หนูต้องสู้นะคะ

หนูต้องไฟท์

เจอกับพวกแบบนี้ หนูต้องอดทนน

55555555555555555555555555+

โอ๊ยย ตาหลก

แฮชแท็ก
#ไลท์โดนของ
ให้ด้วยน้าาาา
ร๊ากกกกก


เบื่อๆ ว่างๆอ่านจบแล้ว ไปอ่านอีกเรื่องฆ่าเวลาได้นะ สนุกกกก

คลิกที่แบนเนอร์

v

v






MAKE ME SET
KISS ME TOUCH ME
CLICK ON IT!




ฝากนิยายจ้าา






 
 
-PROLOGUE-

ปกติอยู่บ้านก็ชื่อขวัญ อยู่มหาลัยชื่อของขวัญ

หน้าตาน่ารัก และเพิ่งจะโดนอีน้องปลั๊กเดือนปีหนึ่งเท เลยต้องรีบหาใครมายาใจ

 สุดท้ายได้เจอกับผู้ชายหล่อเหลากระแทกใจให้ไหวหวั่น

ฉันกับเขาเราเข้ากันได้ดี แต่วันนี้เขามาเดทพร้อมกับชุดลูกเสือ... 
ลูกเสือสามัญแถมไม้ง่ามหัวหน้าหมู่อีก 
เวรเอ๊ย!!! นี่มันเด็กมอสาม!!!! 
ไม่รู้เลยว่าฉันอยู่ในสถานะอะไร
เมียหรือแม่!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,385 ความคิดเห็น

  1. #6291 MBLL (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 17:52
    ใครกันแน่ที่โดนของฟวะ 5555
    #6,291
    0
  2. #5100 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 11:34
    5555555
    #5,100
    0
  3. #3250 newza2009 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 00:19
    5555555
    #3,250
    0
  4. #2382 ` perfect.point (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 13:59
    โอ้ยย ตลกกก55555
    #2,382
    0
  5. #2063 Charlotte Katherine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 08:14
    ทำไมตอนจบมันหักมุมได้ขนาดนี้ 5555
    #2,063
    0
  6. #2059 hellomme00 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 23:00
    เดี๋ยวๆ555
    #2,059
    0
  7. #2056 ลายหมึก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 00:13
    555 โอ๊ย สติแตกไปแล้ว
    #2,056
    0
  8. #2048 ก้อนขี้เกียจ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 09:09
    อ้าวอีผี55555555555
    #2,048
    0
  9. #2045 rosemonster46 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 00:53
    5555555 โอ้ยย จะจับเขาดันโดนตัวเองด้วยย ว่างๆไปทำบุญด้วยนะเด็ม
    #2,045
    0
  10. #2044 MinPark (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 21:53
    ทั้งชอบทั้งขำคู่นี้เลยค่าาา555555
    #2,044
    0
  11. #2043 Qqueen-forever (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 20:33
    สุดท้ายก้เข้าคุกด้วยกันทั้งคู่ 5555
    #2,043
    0
  12. #2042 airin0618 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 17:44
    มันจะรอดไหมคู่นี้ 555
    #2,042
    0
  13. #2041 ptmpss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 15:20
    ขุดอุโมงใว้ให้เด็มแซกหน้าหนีอายย555
    #2,041
    0
  14. #2040 jsp1012 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 13:11
    ทำไมขำ5555555
    #2,040
    0
  15. #2039 nutcharin_fang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 13:10
    หนูเด็มตั้งสติลูก 5555555
    #2,039
    0
  16. #2038 แค่คนเลว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 13:10
    อ้าววววทำไมได้เข้าทั้งคู่ละฮ่าๆ
    #2,038
    0
  17. #2037 NAME :: Aida (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 12:11
    เด็มกลัวจนเสียสติเลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆ
    #2,037
    0
  18. #2036 wnsbam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 09:57
    เราควรสงสารไม่สิขำพวกนางสิน่ะ
    #2,036
    0
  19. #2035 anna_nattha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 23:58
    ยิ่งอ่านยิ่งไม่รู้ว่าควรขำหรือควรสงสารนาง????????
    #2,035
    0
  20. #2034 DranDran (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 23:45
    รอยุ่น่ามาเร็วๆๆเด้อ
    #2,034
    0
  21. #2033 dorktmt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 11:41
    จะรอดไหมเด็มเอ้ย
    #2,033
    0
  22. #2032 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 11:17
    รอจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #2,032
    0
  23. #2028 แทฮยองที่รัก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 22:21
    วิ่งจนปากสั่น55555
    #2,028
    0
  24. #2027 Glauy_Pi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 21:11
    รอๆๆ^^
    #2,027
    0
  25. #2026 HobiHobi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 19:33
    ไลท์เหมือนคุกเคลื่อนที่จริงๆ
    #2,026
    0