♥ 의사 CHOCOLATE CYST หมอคะ หนูป่วย ช่วยเป็นแฟนหนูที

ตอนที่ 17 : เตย ll 09.1ll เทศกาลเปิดเขา [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 446 ครั้ง
    26 มี.ค. 61

รูปภาพที่เกี่ยวข้องรูปภาพที่เกี่ยวข้อง

                             อยู่นี่ไง - อะตอม


เตย ll 09.1ll  เทศกาลเปิดเขา [1]


                Mean says…



                “ไอ้มีน ได้นอนแล้วหน้าตาสดใสเลยนะมึง” เสียงหมอมิ้งดังขึ้นตอนที่ผมย่างเท้าเข้าห้องพักแพทย์และไปที่ตู้ล็อกเกอร์เพื่อหยิบเสื้อกาวน์สั้นมาสวม เขาอายุมากกว่าผมสองปีได้ ตอนนี้เป็นแพทย์ใช้ทุน เพราะหมอที่นี่มีน้อยมาก ทำให้แม้โรงพยาบาลจะไม่ใหญ่แต่งานก็เยอะสุดๆ ตั้งแต่มาที่นี่ผมนับวันที่ได้นอนเต็มที่ได้ไม่ถึงสามวัน หลับๆ ตื่นๆ เข้าเวรวันเว้นวัน สองวันเว้นวัน ตามแต่สถานการณ์จะเอื้ออำนวย “แล้วนึกยังไงวันนี้กลับไปนอนห้องเก็บของวะ 5555+”



                หมอมิ้งแซวและเรียกห้องนอนผมว่าห้องเก็บของ เพราะผมแทบจะไม่กลับไปนอนห้องเลย พวกเราเหมือนคนที่ใช้ชีวิตในโรงพยาบาล นอนห้องพักแพทย์ อาบน้ำในโรงพยาบาล ตื่นไปราวน์วอร์ด แล้วทำงานตอนเช้า จากคนปกติก็เหมือนซอมบี้ขึ้นทุกวัน ผมยุ่งมาก ยุ่งขนาดที่ผีมาหลอกยังต้องขอโทษผีที่ไม่มีเวลากลัว



                “ไปเอาเสื้อผ้าอ่ะดิพี่ ผมวุ่นวายแล้วลืมซัก ชุดหมดละ ผมว่าจะเอาไปส่งซักอยู่ มีร้านไหนแนะนำบ้างปะ?” ผมว่าก่อนจะชูเป้ที่อยู่ข้างไหล่ให้เขาดู เพราะผมเพิ่งมาอยู่ได้ไม่นานมาก แถมยังไม่มีเวลาออกไปไหน เลยไม่ค่อยรู้เรื่องข้างนอกเท่าไหร่ นอกจากร้านขายกับข้าว ก็ไม่รู้อะไรละ



                “มาถามกูทำไมวะ กูก็มาอยู่ไม่นานไปกว่ามึงหรอก ไม่ถามน้องคนที่มาหามึงเมื่อเช้าล่ะ”



                “เตยอะเหรอ? เห็นด้วยเหรอ?” ผมหัวเราะ



                “ร้ายยยยยยย นะไอ้มีน ตั้งแต่มานี่ สาวเยอะเหลือเกิน”



                “ผมยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”

         


                     “อ่ะเหรอ ละเจอได้ไง แอบอู้ไปหลีสาวใช่มั้ย?

         


                 “โห เอาเวลาที่ไหนมาอู้วะพี่ สาวที่มีก็พี่แป๊วเนี่ย สาวเหลือน้อยละ เป็นแม่ผมได้เลย” ผมส่ายหัวปฏิเสธถอนหายใจเหนื่อยๆ “แล้วพี่แม็คล่ะ”

           


               “ไอ้แม็คเดี้ยงไปแล้วมั้ง เจอคนไข้หูตึง ตะโกนไปถึงนครสวรรค์ ป้าแกยังไม่ได้ยิน อ่านหนังสือไม่ออกอีก”



                “ตลกว่ะ 5555555” ผมขำแต่จะไปขำมากก็ไม่ได้ เพราะผมเองก็เจออะไรแปลกๆ มาเยอะเหมือนกัน ยิ่งตรวจคนเยอะ ยิ่งเจอคนหลายแบบ “แล้วนั่นอะไรวะพี่” ผมย่นคิ้วเมื่อเห็นถุงขนมอันเบ้อเริ่มวางไว้ แถมยังมีผลไม้เยอะแยะ หมอมิ้งกระตุกยิ้มแล้วมองหน้าผมแปลกๆ



                “จะอะไรล่ะ ก็ว่าที่พ่อตามึงให้มาน่ะสิ”



                “ฮะ พ่อตาอะไรวะ?” ผมงง



                “เอ้า ก็พ่อน้องคนนั้นไง แกเป็นกำนัน ชื่อกำนันต้น คนแถวนี้เขารู้จักแกทั้งนั้นแหละ แกฝากผ.อ. โรงบาลมาให้”



                “โห ฝาก ผ.อ. เลยเหรอ 5555555555”



                “แต่งงานเลยมั้ยมีน”



                “แต่งกับงานอ่ะดิ” ผมส่ายหัวแล้วถอนหายใจเหนื่อยๆ งานกองท่วมหัวจะเป็นผัวใครได้วะ บ้านเค้าก็น่ารักดีนะ เตยก็ตลกดี อยู่ด้วยแล้วเฮฮา แต่ผมก็อยู่ที่นี่แค่เดือนเดียว คิดซะว่าขำๆ ได้เจอคนดีๆ งี้ก็พอละ ตั้งแต่เลิกกับแฟนไป ผมก็ไม่คิดจะหาใครเพิ่ม ไม่ใช่ว่าผมยังรักอยู่หรือรักมั่นคงหรอก ผมแค่ยุ่งจนไม่มีเวลาเฉยๆ “ละไหนพี่บอกว่าเค้าฝากให้ผม ไหงตัวเองเอามากินซะงั้น” ผมว่าก่อนจะจ้องแอปเปิ้ลในมือหมอมิ้ง ไอ้พี่หมอมันทำหน้ามึนแล้วกัดดังกร๊อบ



                “กูหิว”



                เออ ดี เหตุผลโคตรง่าย



                “ยังไม่ได้แดกข้าวเลยเนี่ย แอปเปิ้ลลูกเดียวจะหวงไรนัก” หมอมิ้งว่าแล้วกัดอีก “วันนี้มึงแดกเยอะๆ เตรียมแรงไว้เลย วันนี้เป็นวันแรกของเทศกาลปีนเขา”



                “เทศกาลปีนเขาอะไรพี่” ผมงงนิดนึง คงเพราะผมเพิ่งมาที่นี่เลยไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ หมอมิ้งกัดแอปเปิ้ลหลายรอบแล้วเคี้ยวกร๊อบแกร๊บก่อนจะตอบผม



                “ง่ายๆ ก็ชาวบ้านจากทั่วสารทิศมาไหว้พระขอพรบนเขาไง วันนี้งานหนักแน่ เตรียมใจไว้เลย”



                “ทำไมวะพี่ อุบัติเหตุเยอะเหรอ?” ผมย่นคิ้วนิดนึง และแอบใจแป้วหน่อยๆ เพราะหมอมิ้งบอกว่าชาวบ้านจากทั่วสารทิศก็น่าจะเยอะพอสมควร แล้วไอ้อุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นเนี่ยมันจะหนักขนาดไหน รถคว่ำ? รถตกเขา? มีคนตายรึเปล่า ผมแอบหวั่นอยู่บ้าง เพราะโรงพยาบาลเราหมอน้อย และโรงพยาบาลศูนย์ก็อาจจะไกลเกิน



                “อุบัติเหตุอ่ะไม่เยอะหรอก แต่คนป่วยอ่ะเยอะ”



                “ฮะ?



            “ก็มันมีพวกที่เดินขึ้นเขาด้วยแรงศรัทธาแต่ว่าแรงขามันไม่พอน่ะสิ เป็นลมกันทุกปี” 

         


         Toey says…



         “เตย ทำอะไรน่ะลูก” แม่ฉันถามขึ้นมาตอนที่เห็นฉันกำลังเก็บกระเป๋าด้วยท่าทีจริงจัง ตอนแรกฉันก็แค่ลังเลว่าจะไปปีนเขาเหมือนยัยเจ๊ที่ป้าพริกเล่าดีรึเปล่า ไม่ว่าฟังยังไงก็งมงายมากๆ แต่เพราะท่าทีของหมอในวันนี้ที่เอะอะจะนอน ไม่ว่าฉันจะอ่อย จะเทอ้อยใส่เขาขนาดไหน หมอก็ยังนิ่ง ฉันเลยรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำเรื่องไร้ประโยชน์ เหมือนวิ่งใส่กำแพง... แถมเวลาก็มีน้อย ไม่รู้จะใช้สอยยังไงแล้ว



                ถ้าหมดเดือนนี้ แล้วหมอย้ายไปโรงพยาบาลอื่น จะมีโอกาสได้เจอกันอีกรึเปล่าก็ไม่รู้ ;_; ฉันมองไม่เห็นทางเลย



                “ก็จะไปเดินขึ้นเขาขอพรอ่ะดิแม่” ฉันว่าแล้วรูดซิปกระเป๋าที่พรั่งพร้อมไปด้วยเสบียง น้ำ อาหาร ยาดม ยาลม ยาหม่อง พัดลมอันเล็ก หมวกกันแดด ที่ชาร์จแบตสำรอง



                “ขอพรหรือขอผัวพี่เตยยยยย” อีตั้วเอ่ยขึ้นมาอย่างรู้ทันก่อนจะหัวเราะคิกคัก งี้แหละ พวกเด็กว่างงาน วันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากหาเรื่องกวนประสาทฉัน พี่มันกำลังทำภารกิจอันยิ่งใหญ่ ไม่รู้หรือไง!



                “อีตั้ว อย่ามาเผือก เอาเรื่องของตัวเองให้ดีก่อนเถอะย่ะ”



                “พี่เตยจะไหวเร้ออออ เดินไปกิโลนึงก็นอนแหม่บแล้วมั้ง เอาหมอนมุ้งไปด้วยรึเปล่า เดี๋ยวจะตายเอานะ” ไอ้ตั้วแซวไม่เลิกราเพราะมันรู้ว่าฉันเกลียดดิน เกลียดฝุ่น เกลียดการใช้แรงงานตัวเองแค่ไหน ยิ่งให้ฉันไปเดินหน้าเมือก ตัวเปียกเหงื่อ ฉันเซย์โนตลอด



                เออ นั่นสิ ฉันจะไหวเหรอ ฉันเปลี่ยนใจดีมั้ยเนี่ย แต่พอฉันคิดจะล้มเลิก เสียงป้าพริกก็ลอยเข้ามา...



            “เอ้า ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะเตย นางไม่ได้ไปไหว้ธรรมดานะ นางไปด้วยแรงศรัทธาแกร่งกล้า นางบนว่าถ้านางเดินขึ้นเขาจากตีนเขาไปบนภูเขา ขอให้นางได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้น... ละพอนางขึ้นไปถึงละขอ กลับมา ผู้ชายคนนั้นก็มาจีบนางเลยนะเตย”



                ไม่มีอะไรที่ทำให้ฉันสนใจเท่าประโยคนี้...



                “กลับมา ผู้ชายคนนั้นก็มาจีบนางเลยนะเตย”



                จีบ...



                จีบๆๆๆๆๆ แค่จินตนาการว่าฉันลงจากเขามาแล้วหมอเทอ้อยใส่ฉัน หน้ามันก็ร้อนขึ้นแล้ว ฮือออ ในเมื่ออีเจ๊นั่นทำได้ ทำไมฉันจะทำไม่ได้! ฉันเคยเป็นนักกีฬาวิ่งมาราธอนตอนมอต้นด้วยนะ ร่างกายฉันมันฟิตปั๋งมาตั้งแต่เด็ก ฉันต้องทำได้สิ! กะอีแค่เดินขึ้นเขาจะเท่าไหร่กันเชียว!



                “แหม อีตั้ว ฉันก็แอ๊บเหนื่อยไปงั้นแน่ะ เดินธรรมดา กับเดินด้วยแรงศรัทธาอันแรงกล้ามันต่างกันย่ะ พี่แกน่ะมีปนิธานที่ยิ่งใหญ่ ยังไงก็เดินขึ้นไปถึงยอดแน่ๆ” ฉันประกาศกร้าว



                “เป็นสิบกิโลเลยนะพี่เตย ทางดิน ทางป่าอีกต่างหาก” อีตั้วว่า เพราะฉันบอกมันว่าจะขึ้นตั้งแต่ตีนเขา ที่เขาจะมีหลายจุดที่จอดพักรถ และมีคนเดินขึ้นเยอะ ถ้าช่วงบนหน่อยก็จะพัฒนาเป็นบันไดแล้ว แต่ถ้าช่วงตีนเขา การจะขึ้นไปก็ต้องเดินทางดินที่รถขับผ่านบ้าง แต่ก็มีที่ที่เขาทำสำหรับให้นักท่องเที่ยวเดินขึ้นไป ค่อนข้างชัน เดินสลับกัน ถ้าอยากถึงเร็วหน่อยก็จะมีทางป่า ที่จะต้องใช้สกิลนิดนึง เพราะมันก็จะป่าสมชื่อ



                “พี่ตูนยังวิ่งจากเบตงไปแม่สายได้ ทำไมฉันจะทำไม่ได้ฮะ ชีวิตมันต้องมีพรุ่งนี้เสมออออ ไม่เคยฟังหรือไง”



      “นั่นพี่ตูน นี่พี่เตย” 

     [1]

จริงจังแค่ไหนเรียกจริงจังน้าเตยยยยยย

เจอนางได้ที่งานหนังสือ บู๊ธเจเอ็นดีน้าาาา

แต่ไม่รับประกันว่าจะมาวันแรก

ใครอยากมาเจอหน้าคนเขียน

เจอได้ตามนี้จ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 446 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,497 ความคิดเห็น

  1. #7082 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 22:03
    สู้ต่อไปสาวน้อย
    #7,082
    0
  2. #6776 แค่คนเลว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:09
    จะเป็นลมมั๊ยเนี่ย5555
    #6,776
    0
  3. #4297 กระต่ายส้ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 14:26
    ไม่เเคล้วเตยได้ไปเป็นผู้ป่วยให้หมอมีนอีกเนี่ยสิ
    #4,297
    0
  4. #3951 09082545 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 01:53
    เริ่มจะสงสารเตย5555
    #3,951
    0
  5. #2441 Barbara13 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:35
    ไปเลยเตย หมอรออยู่ ที่ไหนดี?
    #2,441
    0
  6. #2285 Aom_1204 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 10:33
    อยากให้มีดราม่า5555
    #2,285
    0
  7. #2284 Fathaworld (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 10:17
    อยากเห็นคนไทยปีเขา / ชูไมค์
    #2,284
    0
  8. #2283 GirlsInBlack (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 09:29
    อยากใฟ้เปลี่ยนการหัวเราะจาก 55555 เป็นพวก ฮ่าๆๆ หรือแบบบรรยาว่าขำหัวเราะมากกว่า อ่านแล้วมันสะดุดมากๆ
    #2,283
    0
  9. #2282 Lovke Love (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 08:08
    คือ หมอไม่ได้คิดอะไรกะเตยเลยนะ สงสารนางอะทุ่มทุกอย่าง
    #2,282
    0
  10. #2281 A Veggie Katang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 07:41
    หมอไม่ได้คิดอะไรกับเตยเลย
    ตื่นเถอะเตย จีบหมอมิ้งดีกว่า
    ช่างหัวหมอมีนมันไป 
    #2,281
    0
  11. #2280 airin0618 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:51
    เตยสู้ๆผู้ต้องเป็นของเรา😚😚
    #2,280
    0
  12. #2279 ์LHSH (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:48
    เพื่อนหนูอ่ะ อยากติดค่ายมหิดล นางเลยพูดว่าถ้ากูตอดกูจะไปขึ้น เขาคิชฌกูฏ เท่านั้นล่ะ พี่ค่ายโทรหาว่าน้องได้ อื้อหือ เอาใจช่วยเตยให้ได้แบบนี้นะ
    #2,279
    0
  13. #2278 Jipaporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:24
    เตยเดียวเราเดินเป็นเพื่อน(อย่าได้ผัวจะไปขอพร555)
    #2,278
    0
  14. #2277 MajorChippy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 00:50
    ขำนังตั้วอะ5555555 นั่นพี่ตูน นี่พี่เตย ,, จ้าาาาน้องงงงจ้าาาาาาาาา ขำหนักมาก
    #2,277
    0
  15. #2276 Harper swatch (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 00:18
    มุ่งมั่นแรงเหลือเกินนนน
    #2,276
    0
  16. #2275 ThippySlippy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:52
    แรงขาหนูต้องถึงนะรู้กกก
    #2,275
    0
  17. #2274 vpcjey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:32
    ความศรัทธานี่ของเตย5555555
    #2,274
    0
  18. #2273 parkbenji (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:29
    แรงศรัทธาช่างยิ่งใหญ่แกร่งกล้าเหลือเกิน
    #2,273
    0
  19. #2272 moomiim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:17
    ถูกค่ะ เตยคะนั้นพี่ตูนไม่ใช่เตย5555555 เตยจะกลายเป็นคนไข้อีกรายเป็นแน่
    #2,272
    0
  20. #2271 pokadotreal (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:06
    เพื่อผู้ชายเราต้องทำได้คะ เตยยยย ไปสู้ๆ!!!!! ปล.ไรท์จะมี E-bookไหมมอะ
    #2,271
    0
  21. #2270 JacobYoonga24 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:41
    เตยจะทำอะไรคิดดีน่ะคะเตยยย
    #2,270
    0
  22. #2268 ...NeVeR GivE uP... (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:29
    ไหวไหมลูกเตย
    #2,268
    0
  23. #2264 Boa_Cy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:04
    โห้ ถ้าหมอไม่คิดไรเลยนิ เตยนางคงน่าสงสารน่าดู คือนางจิงจังมีความพยายามมากอ่ะ
    #2,264
    0
  24. #2262 หมอจินคนคิ้วท์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:59
    หมอมาเป็นผัวเราก็ได้555 ขอบ้างๆ #จินแอ๊วหมอ
    #2,262
    0
  25. #2261 Namijapan01 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:53
    เตยชั้นเห็นเงารางๆของอนาคตแกแล้วว่ะ
    #2,261
    0