♥ 쌍둥이 Secret Twin's โทษที เป็นสามีกูแป๊ป

ตอนที่ 4 : █ NIGHT ll EP 02ll หนึ่งประโยคกับโศกนาฏกรรม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    7 ส.ค. 58


 

2NE1 - I AM THE BEST


 

쌍둥이 Secret Twin's


 

2

หนึ่งประโยคกับโศกนาฏกรรม

 

 

        ‘อีเหี้ยยยยยยย! มาแล้วๆ

 

 

          น้ำเสียงของสตรีชะนีสามหน่อดังขึ้นเมื่อเห็นผมกับไอ้เต็มสิบเดินผ่าน หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาไม่ถึงสองสามวัน แต่ผมรับรู้ได้ถึงรังสีแปลกๆ รอบตัว สายตาท่าทางและการกระซิบนินทาลับหลังผมน่ะ! เขาว่ากันว่าข่าวลือกะพรือไวยิ่งกว่าไฟไหม้ป่า และตอนนี้มันกำลังรนก้นผมจนนั่งไม่ติดเลยล่ะ

 

 

        มึงว่าพี่เค้าจัดกันยังวะ?’

 

 

          จัด... =_= ผมยิ้มแหยก่อนจะหลบสายตาไอ้เหี้ยเต็มสิบที่มองมาอย่างคาดโทษ

 

 

          กูเห็นพวกเค้าเดินมาทีนี่เสียวตูดแปล๊บๆ

 

 

        เสียว... อะไรนะ =_= ร่างสูงโปร่งของผมชะงักทุกครั้งที่ได้ยินน้ำเสียงแว่วเข้ารูหู แต่หาตัวต้นตอไม่เจอ และไม่ค่อยอยากจะหาด้วย หลายสายตาแอบจับจ้องพร้อมรังสีประหลาดๆ ที่แผ่ออกมาทำให้ผมรู้สึกสยองขวัญพิลึก

 

 

          แต่ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าไอ้เวรข้างๆ ผมอีกแล้ว มันกำลังเดินข้างขวาผมพร้อมกับสายตาที่สื่อสารออกมาเป็นใจความมนุษย์ได้ว่า เพราะมึงเลย!’ ผมกำลังเดินเข้ามาที่ซุ้มคณะที่เต็มไปด้วยโต๊ะไม้สีน้ำตาลพร้อมต้นไม้ร่มรื่น

 

 

          เพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งหัวเราะคิกคัก หนึ่งในนั้นคือไอ้พันเอก ผู้ที่รู้ความรู้สึกผมดีกว่าใคร

 

 

          “เฮ้ย ว่าไงคู่รัก กิ๊วๆ” มันกวนประสาททันทีที่เห็นหน้าผม

 

 

          “กิ๊วพ่อมึงสิ” ผมเบ้หน้าก่อนจะกระแทกฝ่าเท้าลงกับโต๊ะไม้หนึ่งทีอย่างมีน้ำโห

 

 

          “แน้ะ มีเขินนะมึง คบกันทำไมไม่บอกพวกกูล่ะคร้าบบบ”

 

 

          “กูขอให้อีนางฟ้ากลับมาหามึง” ไอ้เต็มสิบว่าด้วยใบหน้าเย็นจนคนขี้แซวชะงักเพราะคำสาปแช่งแม่งน่ากลัวกว่าบอกให้ไปตายอีก

 

 

          “ให้กูเอดส์แดกตายยังรู้สึกดีกว่า” ไอ้พันเอกสะบัดหน้าอย่างขยะแขยง

 

 

          “แล้วมันแน่นปะวะ?” น้ำเสียงของอีกคนที่นั่งตรงข้ามผมโพล่งขึ้น เรือนผมสีดำกับใบหน้ามึนๆ แต่ชอบพูดจาอ้อล้อกวนประสาทนั่นไม่ใช่ใครที่ไหนมันคือ คิน นาคิน หรือเรียกสั้นๆ ว่าไอ้เผือก ฉายานี้ไม่ได้มาเพราะสีผิวแต่มาจากสันดานมันล้วนๆ

 

 

“อะไรแน่น?” ผมเลิกคิ้วสูงรู้สึกได้ถึงคำถามเชิงไม่สร้างสรรค์จากไอ้เวรตรงหน้า

 

 

“ประตูหน้ากับประตูหลังต่างกันอย่างไร จงอภิปรายให้นาคินทราบ”

 

 

          “มึงอยากตาย?” ไอ้เต็มสิบว่าก่อนจะฟาดกระเป๋าลงกับพื้นโต๊ะและกระแทกก้นลงกับเก้าอี้ไม้อย่างหงุดหงิด แหงล่ะ ตั้งแต่เข้ามหาลัยมา เสียงร่ำลือเรื่องผมกับมันยังไม่สร่างซาจากหูเลยสักกะวินาทีเดียว

 

 

          “แหม ทำเป็นดุ กูก็พูดไปเรื่อย” ไอ้คินหัวเราะร่วนก่อนจะหันมาเหมือนขอคำตอบจากผม ดูมัน...!!

 

 

“เด็กไบออทมาทำอะไรที่นี่” ผมว่าพลางกระตุกคิ้วเป็นเชิงไล่มันไปไกลๆ เด็กไบออทคือเด็กคณะวิทยาศาสตร์สาขาเทคโนโลยีชีวภาพ

 

 

“งานเสือกให้ไว้ใจผม” มันว่าก่อนจะตีอกดังตุบอย่างภูมิอกภูมิใจ ผมถึงบอกไงว่าฉายาเผือกมันไม่ได้มาจากสีผิว!“สาวๆ ที่คณะกูเค้าเศร้าสลดหดหู่ที่พี่ไนท์กับเต็มสิบกินกันเลยใช้ให้กูมาตามสืบว่าจริงหรือเท็จเสร็จกันไปแล้วกี่ท่า”

 

 

“ยากละ กูไม่ได้นับ ถุ้ย!!” ผมเอื้อมมือไปตีหัวมันหนึ่งทีค่าลามปามและเหยียดหยามเกียตริผู้ชายแมนๆ ทั้งแท่งอย่างผม คงเป็นเวรกรรมที่คณะพวกเราอยู่ใกล้กันเพียงสิบก้าวเท้า การที่ผมเห็นไอ้เวรนี่ร่อนไปร่อนมาจึงเป็นเรื่องปกติ

 

 

ความจริงผมชอบมันนะ เพราะว่ามันเหมือนตัวข่าวล่ามาไว อัพเดทให้ผมรู้อะไรใหม่ๆ ก็นะ เม้าส์เรื่องอื่นมันสนุกทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องของกู!

 

 

“บังอาจเยี่ยงไรมาตบหัวทรัพยากรสำคัญของมนุษยชาติ!” ไอ้คินเบ้หน้าก่อนจะจับหัวอย่างหงุดหงิด “นี่กูอุตส่าห์มาช่วยนะเนี่ย เผื่อพวกมึงจะอยากแก้ข่าว”

 

 

“อยากเม้าส์ก็เม้าส์กันไป สนใจอะไรวะ” ไอ้เต็มสิบถอนหายใจอารมณ์ปลงถึงขีดสุด มันเป็นคนที่เกลียดข่าวลือมากถึงมากที่สุด รองลงมาจากอีนางฟ้านั่นนิดนึง

 

 

“ฮั่นแน่ะ รึจริงๆ จะมีซัมติงที่พวกกูพลาด” ไอ้พันเอกยิ้มยียวนแล้วชี้หน้าล้อเลียนทำเอาเส้นประสาทข้างขมับของผมตึงเครียดขึ้นมาทันใด ในสมองมันบรรจุอะไรไว้บ้างนอกจากขี้เลื่อย!

 

 

“ถ้าไม่เลิกกูจะไปบอกนางฟ้าว่ามึงคิดถึง โอเคมั้ย ไอ้พันเอก?

 

 

แล้วมันก็เงียบกริบกระทั่งเสียงลมหายใจ

 

 

          “ทำไงได้วะ ณ จังหวะนั้นถ้ากูไม่บอกว่าเป็นตุ๊ด กูโดนแม่งขึ้นขี่ไปแล้ว” ผมบ่นพร้อมลมหายใจยาวๆ ไอ้เต็มสิบเบ้ปากยังไม่เลิกเคืองผมที่บังอาจเอามันไปอยู่ในวังวนแห่งความวุ่นวาย

 

 

          “เอ้า เผื่ออยากลองของแปลก” ไอ้เผือก

 

 

          “ได้กับผีตายซาก เรื่องยากนะมึง” ไอ้พันเอก

 

 

          “ใครก็ได้ที่ไม่ใช่กู” ไอ้เต็มสิบ

 

 

          อืม เพื่อนผมแต่ละคน รักกันเหลือเกิน ปลิ้มปริ่มเป็นที่สุด น้ำตาจะไหลเป็นสายเลือด เหอะๆ!

 

 

“เอาน่ามึง ไม่นานหรอก เดี๋ยวข่าวลือก็ซาไปเอง” ผมหันไปว่าก่อนจะจิ้มนิ้วเข้าที่ไหล่กว้างอย่างอ้อนวอนพร้อมนัยน์ตาปิ๊งๆ อะลิทเติ้ลฟรุ้งฟริ้งตามนิสัยของผมแต่อารมณ์กลับสะดุดเพราะไอ้เวรสองตัวนั่น....

 

 

“ผัวเมียเขาอ้อนกันว่ะ เผือก”

 

 

“ข้าวใหม่ปลามันไงมึง งอนง้อเป็นเรื่องธรรมดา” ไอ้เผือกยิ้มกริ่มด้วยหน้าตากวนประสาทก่อนจะร้องเสียงหลง

 

 

“โอ๊ย!!” ใบหน้าบูดเบี้ยวแสดงความเจ็บปวดนั่นทำให้ผมสะใจเล็กๆ ปากมากดีนัก เงียบบ้างก็ไม่มีใครว่ามันหรอกมั้ง! “แซวแค่นี้ถึงกับทำร้ายร่างกายกูเหรอ กูจะแจ้งเอฟบีไอมาจับมึง!

 

 

“ศรีธัญญาป้ายหน้าเลยเพื่อน” ผมผายมือไปอีกทางก่อนจะยักคิ้วจึ๋งๆ ทว่าปลายหางตากับสะดุดเงาดำๆ เหมือนจุดมืดบอดของกาแล็กซี่กำลังแผ่รังสีน่าขนพองสยองเกล้ากำลังหลบอยู่ตรงต้นเสา

 

 

อย่าบอกนะว่า... =_=;;

 

 

ขอความกรุณาเลื่อนสายตาไปมองอีกสักนิด... (  . .)

 

 

เกือบละ อีกนิดนึง... (     ..)

 

 

เหมือนสิ่งมีชีวิตที่มิสามารถระบุประเภทได้กำลังจ้องมาทางผม สาบานได้ แม่งใช่แน่ๆ ผมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอก่อนจะนึกภาพไม่กี่วันที่ผ่านมาที่เจอเรื่องแปลกพิสดารมากมายเกินกว่าที่มนุษย์คนนึงจะจินตนาการได้

 

 

ไม่ว่าจะการค้นพบซากฟอสซิลของตุ๊กตาพันผ้าสีขาวลงอักขระหลอนๆ แลดูคล้ายจะเป็นชื่อผมในซากตุ๊กตา หรือว่าคอมพิวเตอร์ที่จู่ๆ ก็รวนขึ้นวอลเปเปอร์เป็นรูปยัยนางฟ้าแสนผวานั่น ผมแทบจะทุบคอมทิ้งนะบอกเลย T_T

 

 

แน่นอนไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าการที่ผมกระเดือกสิ่งอัปมงคลนั่นแล้ว! ถ้าประเทศไทยยังมียัยนี่อยู่ ไม่ว่าสงครามครั้งไหนๆ แค่ให้ยัยนางฟ้าไปโปรยเส้นบ้าๆ นี่ทั่วบริเวณรบ ทหารก็อ้วกแตกตายกลายเป็นป่าช้าได้ แม้สหรัฐหรือเกาหลีเหนือที่ว่ามีขีปนาวุธก็ต้องจอดเมื่อเจออาวุธชีวภาพร้ายแรงสูงจากนางคนนี้

 

 

กูละคนนึง T^T

 

 

“เฮ้ย ไอ้สิบ! เกลมาว่ะ” เสียงไอ้พันเอกทำให้พวกเราพร้อมใจกันหันไปมองร่างสูงบางในชุดนิสิตทรงเอ ผมยาวระบ่าบวกกับหน้าตาจิ้มลิ้มทำให้พวกผมสะดุด เธอเป็นดาวคณะจิตวิทยาเมื่อไม่นานมานี้ ดวงหน้าหวานชายสายตามาทางพวกเรานิดหน่อยก่อนจะโปรยยิ้มชนิดร้ายกาจทำเอาพวกผมเป็นอัมพาตกันได้

 

 

กินอะไรถึงได้งามแสนงาม -♥

 

 

“อก 36” ไอ้พันเอก

 

“เอว 25” ไอ้เผือก

 

“หน้าอั้มพัชรา” ไอ้เต็มสิบ

 

 

“ขาก็โคตรเรียว” ผมมองตามก่อนจะกลืนน้ำลายอีกรอบพร้อมสายตาหยาดเยิ้ม แต่ก็เยิ้มอยู่ได้ไม่นานเมื่อผมสะดุดกับจุดบอดของกาแล็กซี่ที่ยืนอยู่ตรงต้นเสา สัญชาตญาณผมก็ทำงานทันที... “แต่ไม่เสียวเท่ากูหรอกไอ้สิบ”

 

 

นี่กูพูดเหี้ยอัลไลออกไป! TOT

 

 

“ต่อมเผือกผมนี้ตั้งเลยครับ!

 

 

“ออกตัวแรงนะมึง!” ไอ้พันเอกหัวเราะร่วนแต่ไอ้เต็มสิบแม่งทำท่าจะฆ่าผมให้ตายคามือใหญ่ๆ ของมัน ก็ให้ทำไงได้วะ ก็อีชะนีผีนั่นมันจ้องผมอยู่อ่ะ TOT พวกมึงหันไปดูกันสิคร้าบบบบ อีจุดบอดของกาแล็กซี่มันแอบอยู่ที่ต้นเสานั่นไง แม่งไปสิงตรงนั้นผมกลัวเสาตกน้ำมันชิบหายอ่ะ

 

 

“อุ้ย เต็มสิบนี่ หวัดดีๆ” สาวเจ้าที่เพียบพร้อมทั้งกริยามารยาทอันงามงดยกมือไหว้นอบน้อมระดับอกสามสิบหกของเธอทำเอาผมใจเต้นตึกตัก กินอะไรถึงได้งามแสนงาม~

 

 

ฮิๆๆๆๆๆๆ’ >> เสียงจากอีจุดบอดกาแล็กซี่ที่ต้นเสา

 

 

งามล้ำเกินคน~ โฮกกก กูเครียด TOT

 

 

“เฮ้ย เธอๆ ไม่ต้องไหว้หรอก อายุเท่ากัน” ไอ้พันเอกว่าก่อนจะยกยิ้มหวานอย่างกะล่อนปลิ้นปล้อนตอแหลที่สุดในโลก

 

 

“โทษที พอดีลืมตัว ช่วงรับน้องไหว้รุ่นพี่บ่อยน่ะ” เกลว่าก่อนจะมองหน้าผมตาปริบๆ ในขณะที่ไอ้สิบนี่เงียบกริบเพราะมันดันแอบหลงใหลได้ปลื้มตั้งแต่ช่วงประกวดเดือนดาวมหาลัยที่มันได้ไปถ่ายภาพสาวๆ ลงเว็บนั่นแหละ แหม ทำเป็นขี้อาย พอกับพวกผมปากหมาด่าแบบสี่คูณร้อย! “มีอะไรติดหน้าเราเหรอ?” เธอเลิกคิ้วสูงถามไอ้สิบทำให้ไอ้พวกขี้แซวยิ้มอย่างรู้ทัน

 

 

“ไม่... ไม่มีนิ” ใบหน้ามันขึ้นสีระเรื่อก่อนจะตามมาด้วย...

 

 

ฮิๆๆๆๆๆๆ

 

 

นั่นไงชีวิตกูกำลังจะเข้าสู่ด้านมืดแน่แล้ว... =_=;;;

 

 

“สบายดีเหรอ ^^” ไอ้สิบเริ่มเข้าบทสนทนาด้วยทีท่าเคอะเขินมือไม้พันกันเป็นพัลวัน เออ ผู้หญิงสวยๆ คนนี้คงจะสบายดีอยู่หรอก แต่ผมดิเริ่มจะไม่สบายละ ผมว่าไอ้น้ำเสียงหัวเราะสยองขวัญจากอีจุดบอดของกาแล็กซี่มันเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ TOT

 

 

“อื้ม ขอบคุณที่เคยช่วยถ่ายรูปให้เรานะ นี่เพื่อนๆ เหรอ” เธอว่าก่อนจะกวาดสายตาสีเฮเซลมาทางพวกผม กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ลอยมาตามอากาศทำให้ผมรู้สึกเคลิบเคลิ้มก่อนจะชะงักกับ...

 

 

ฮิๆๆๆๆๆๆ ฮี่ๆๆๆๆๆ

 

 

 

อีจุดบอดของกาแล็กซี่นั่น -_-

 

 

ผมปลายหางตาก่อนจะเห็นท่อนขาบึกๆ กำลังก้าวโผล่ออกมาจากเสาพร้อมกับเสี้ยวหน้าที่ดูเหมือนว่าเธอตั้งใจจะเข้ามาหาผม

 

 

“ใช่ค้าบ พวกผมเป็นเพื่อนไอ้สิบ” ไอ้พันเอกกับไอ้คินพูดพร้อมกัน บรรยากาศกำลังดีงามจนกระทั่งท่อนขาอีกข้างของยัยมหันตภัยโลกโผล่ออกมา หัวใจตุ๊มๆ ต่อมๆ ของผมก็เด้งลงจากหน้าอกลงไปที่ส้นตีน

 

 

พี่น๊ายยยยยยซ์’ >> เสียงแว่วมาจากต้นเสาพร้อมกับเงาขยับเคลื่อนไหวไม่ต่างอะไรจากจูออน แม้ผมจะรู้สึกได้เลือนลางว่าสายตาสองคู่ของไอ้สิบกับเกลกำลังจ้องกันอย่างสานสัมพันธ์ดุจดอกไม้แรกแย้มแต่กราบประทานอภัย ไอ้ดอกไม้นั่นมันกำลังจะโดนผมทึ้งกระจุยเป็นกลีบๆ เพราะการแนะนำตัวอย่างเป็นทางการที่น่ารักของผม

 

 

 

“แต่ผมเป็นผัวไอ้สิบค้าบบบบ”

 

 


-60%-

 

“มึงพูดเห้...!!!” ไอ้สิบเงียบเพราะฝ่ามือใหญ่ของผมจัดการปิดปากมันไว้ก่อนที่อะไรๆ ไม่ควรจะหลุดออกมา ผมยิ้มแห้งก่อนจะมองหน้าสาวเจ้าผู้ที่ถูกผมเหยียบดอกไม้แรกแย้มนั่นลงกับตา

 

 

“อะไรนะ?” นัยน์ตาหวานเบิกตาโต

 

 

“เฮ้ยๆ ไอ้ไนท์มึง...” ไอ้พันเอกกำลังจะด่าผมก่อนจะสะดุดกับสายตาที่คุณก็รู้ว่าใคร “แหม มึงก็ออกตัวแรงไปน๊า ขนาดผู้หญิงมึงยังหึงเลยเหรอ!

 

 

“พวกมึงพะ...เหี้ย...ไอ้!!!” ร่างสูงดีดดิ้นพยายามจะขย้อนคำพูดมิพึงประสงค์ออกมาในขณะที่ร่างบางหัวเราะแห้งๆ

 

 

“เซอร์ไพรส์นะเนี่ย โกหกรึเปล่า?” เธอกุมหน้าอกพร้อมกับมองผมด้วยสายตาไม่น่าเชื่อ เออ จะเชื่อไปได้ยังไงเล่า ผมไม่ใช่แบบว่าสักหน่อย T^T

 

 

“ต๊ายยย เรื่องแบบนี้ใครจะไปโกหกได้ลงคอ” ผมทำทีจริตพร้อมพูดเบาเหมือนกระซิบแต่จริงๆ แม่งดังมากพอจะทะลุไปยังอีจุดบอดกาแล็กซี่ที่เคลื่อนย้ายตัวด้วยความเร็วแสงนั่นแน่ๆ หมดกันภาพพจน์ของกู T_T

 

 

“อ่ะ เอ่อ... น่าตกใจเนอะ ^O^;;;

 

 

“มะ ไม่... เฮ้ย...!!” ไอ้สิบดิ้นรุนแรงขึ้นจนไอ้พันเอกผู้รู้เหตุการณ์ต้องกระโจนเข้ามาช่วยผมล็อก

 

 

“พวกมึงเล่นอะไรกันวะ?” ไอ้เผือกเลิกคิ้วสูง

 

 

“อื้อ อื้อ” เสียงผู้ถูกพันธนาการร้องประท้วงในขณะที่ตีนไอ้พันเอกเหยียบตรงขาอ่อนเพื่อล็อกไม่ให้มันดิ้นอย่างรุนแรง

 

 

“ปกติไอ้สิบมันชอบให้เล่นอะไรซาดิสก์ๆ น่ะ ^O^” รางวัลแถถวายแก่ไอ้พันเอกเลยครับท่าน เกลหัวเราะก่อนจะมองพวกเราอย่างงงๆ แม้ผมไม่ได้หันหลังกลับไปดู ผมก็รู้สึกได้ว่ามีพลังงานบางอย่างอยู่ด้านหลังผมเป็นแน่แท้

 

 

“จริงๆ เหรอ?

 

 

“จริงดิ ^O^;;;” ผมยืนยัน

 

 

“แย่จัง เกลอุตส่าห์แอบปลื้มนะเนี่ย ^_^

 

 

ไอ้สิบ กูขอโทษ T___T

 

 

“อื้อ โอ๊ย โว้ยยยยยยย!” เสียงตวาดพร้อมกับแรงกระชากจากสองแขนทำเอาผมกับไอ้พันเอกสะบัดไปคนละทาง พลังช้างสารของคนร่างโตที่ลุกขึ้นพรวดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้ผมจุกนิดหน่อย มันหอบอยู่ประมาณสามวินาทีก่อนจะพยายามแก้ตัว แม้ว่าผมจะมองมันด้วยสายตาอ้อนวอน...

 

 

“พวกมึงเล่นเหี้ยอะไรกันเนี่ย”

 

 

อย่านะ... อย่าทำแบบนั้นกับกูนะ มึงเห็นอีจุดบอดปรอทล้านปีที่เหมือนเงาดำๆ ใกล้ๆ ตัวกูม๊ายยยย TOT ผมแทบกรีดร้องอยากจะกระโดดเข้าไปปิดปากมันทว่าไม่ทันแล้ว...

 

 

“เกล เรากับไอ้เวรนี่อ่ะ...” น้ำเสียงขาดหายไปช่วงนึงเมื่อไอ้สิบปรายหางตาไปทางด้านหลังผม ใจความสำคัญของประโยคก็เปลี่ยนไปในทันที

 

 “พวกเรารักกันดี ชะนีอย่าเสือก!

 

 

ลาก่อนนะครับ ดาวมหาลัยของไอ้สิบ....

 

 -100%-







NIGHT:
คือ พี่สิบเราแม่งโคตรเสียสละอ่ะ ถถถถถ
ร้องไห้หนักมาก
5555555555555
ทุกคนจะเม้นให้เก๊าใช่ปะ
จะโหวต แชร์และส่งต่อให้เค้าใช่มั้ย 55555+
นิยายวายเรื่องแรกเปิดกับเพื่อน เกิดมาเกรียน5555+ เม้ามอยส์ได้ในแฮชแท็ก

#นิยายวายต้องสาป
ติดให้เค้าหน่อยนะ นะจ๊ะๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,958 ความคิดเห็น

  1. #3958 Aim0507 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:16
    โชคดีไปนะที่อิพี่มันเลือกช่วยเพื่อน5555
    #3,958
    0
  2. #3953 รักอูจิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 21:37
    ขอบคุณนางฟ้าาา
    #3,953
    0
  3. #3947 bire0032 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 16:09
    นางฟ้าเธอน่ากลัวมาก555 หลอน
    #3,947
    0
  4. #3933 giftfully (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 02:02
    นังฟ้าน่ากลัวมาก
    #3,933
    0
  5. #3907 ปลายหลังคา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 23:35
    มงลงน้องไนท์กุแล้ว555
    #3,907
    0
  6. #3893 black word (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:46
    โถ่วววว พี่สิบของน้อง วงวาร555
    #3,893
    0
  7. #3887 tanpitcha_6452 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 11:52
    หาซื้อพี่เต็มสิบได้ที่ไหน55555555555555555555
    #3,887
    1
    • #3887-1 ::JENNY D RENGER(จากตอนที่ 4)
      20 มีนาคม 2560 / 12:05
      www.jennydrenger.com
      #3887-1
  8. #3882 PS-phanwarin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 16:33
    โอยยยยรักพี่เต็มสิบจริงๆ
    #3,882
    0
  9. #3863 JitchutaP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 12:53
    ใจโคตรรร ทิ้งดาวคัพซี เพื่อปกป้องเพื่อนจากมารร้ายยย
    #3,863
    0
  10. #3858 Minrt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 23:06
    อ่านเรื่องนี้จบคงต้องไปหาหมอ เพราะกรามค้างเนื่องจากหัวเราะหนักมาด
    #3,858
    0
  11. #3847 bowyifan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 02:18
    พี่ไนท์น่าสงสารโดนอีนางมารตามแต่พี่พี่เต็มสิบฉัน เสียสละยอมให้้ดาวมหาลัยเข้าใจผิดเลยย สุภาพบุรุษส่งมาเกิดดจิงงง55555555 ขรรมอีจุดดบอท
    #3,847
    0
  12. #3844 Dark Diamond (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:48
    สงสารทั้งเต็มสิบ สงสารทั้งไนท์ แต่เราฮา หัวเราะทั้งน้ำตาเลยได้ไหม 5555+
    #3,844
    0
  13. #3835 chattarika_tan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 00:15
    ขำไม่ไหว สงสารเต็มสิบ ผู้เสียสละ ถถถถถถถถถถถ
    #3,835
    0
  14. #3768 โอตาคุ ไปวันๆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 19:09
    กร้ากกกกกกกกก555555555555555555555เฮียสิบโครตเสียสละเล้ยยยยยยยยยย55555555555555แอบวงสารรรรรรรแง้งงงงงงงงง
    //ฟิน????
    เป็นกำลังใจให้คนแต่งนาจาาาาาาา
    #3,768
    0
  15. #3755 PuiPui (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 19:39
    ยิ่งใหญ่พอๆกับตายเพื่อชาติเลยฮับพี่สิบ
    #3,755
    0
  16. #3720 Z-creat (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 23:36
    พี่สิบน่าจ๋งจ๋าน
    #3,720
    0
  17. #3641 Korrawan Punthong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 19:33
    โห เจออินางฟ้าเข้าไป หลอนเลย
    #3,641
    0
  18. #3633 JBCYx_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 21:28
    ทำไมหลอนอินางฟ้า55555
    #3,633
    0
  19. #3413 vmin only (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 00:12
    อหหหห! ฮา 5555555555555555555555555555
    บอกตรงๆ กลัวนางฟ้ามาก นางหลอน 5555555
    #3,413
    0
  20. #3391 chaaimmeme (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 15:24
    5555พี่เจ๋งว่ะ
    #3,391
    0
  21. #3298 auy-aui (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 21:36
    5555555555555555555555อะไรจะฮาได้ขนาดนี้
    #3,298
    0
  22. #3056 มาดามคิม ' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 20:22
    พี่วิบเราน่ารักมากอ่ะ เสียสละ สงสาร 5555
    #3,056
    0
  23. #3041 UJL_ZZZ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 23:14
    โอ้ยย ขำ ขำฉิบหาย ขำฉุดไม่อยู่ 55555555 รักคนแต่งค่ะ
    #3,041
    0
  24. #2970 ข้าวเหนียว_สังขยา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 13:02
    รักนิยายเรื่องนี้อ่ะ!!! ชอบบบบบมากกก ปลื้มปลิ่มสุดๆ *0*
    #2,970
    0
  25. #2784 lovelykik (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 18:58
    โอ๊ยขำแรงๆ555555556666666666
    #2,784
    0