โอ ♥ あひるLOVE AHIRU [O] สมการรัก ฤดูมรสุม

ตอนที่ 4 : ♥ あひる :: P-PEDzll EP03 llCute Moment 150% [Re]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    31 ธ.ค. 57








Park Shin Hye - Love Is Like A Snow




3

Cute Moment

 

          พี่เป็ดเบ้หน้าทันทีที่ฉันพูด เขาจ้องฉันอย่างกับคิดว่าโกหกอย่างงั้นแหละ

 

 

“นี่ไม่รู้จริงปะเนี่ย?” เขาขมวดคิ้วสูงก่อนจะชะโงกหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจเป่ารดผิวแก้มของฉัน ฉันขยับออกพลางพยักหน้าตอบกลับ “อยากลองปะ?” เขายิ้มกริ่มด้วยนัยน์ตาเจ้าเล่ห์จนฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแหงๆ

 

 

“ไม่เอาอ่ะ พี่หน้าตาดูไม่น่าไว้ใจ -_-

 

 

“ก็ล้อเล่นน่า ไม่เคยดูละครไง ที่เค้าเอาปากชนกันอ่ะ”

 

 

“เอามาชนกันทำไม ไม่มีอะไรทำเหรอ?

 

 

-_-” พี่เป็ดย่นจมูกอย่างหมั่นไส้ฉันก่อนจะยืดมือมาหยิกแก้มอย่างถือวิสาสะ “นี่กวนตีนพี่ปะเนี่ย?

 

 

“เปล่านี่ อัยย์ก็แค่สงสัย” ฉันยักไหล่ก่อนจะหัวเราะกับท่าทีกระฟัดกระเฟียดของพี่เป็ด ก็มันจริงนี่นา อยู่ๆ เอาปากมาชนกันทำไม! เก็บไว้ที่เดิมไม่ได้เหรอ ตลกเป็นบ้า

 

 

“มันเป็นวิธีแสดงความรักของคนไง”

 

 

“ถ้ารักก็ต้องเอาปากชนกันอะเหรอ?

 

 

“อัยยยยยยย” พี่เป็ดลากเสียงก่อนจะหวีดร้องที่ฉันถามแบบนั้น ยิ่งเขาร้อนรนยิ่งทำให้ดูตลกมากในสายตาฉัน “พอเลย ไม่คุยด้วยแล้ว ยิ่งคุยยิ่งมึน”

 

 

“ก็ไม่ได้อยากคุยด้วยสักหน่อย” ฉันพูดแบบไม่แยแสเขา ทำให้คนตรงหน้าเบะปากงอน

 

 

“เออ จำไว้เลยนะ” พี่เป็ดชี้หน้าฉันอย่างคาดโทษก่อนจะชูนิ้วโป้งแล้วประทับตราลงบนหน้าผากฉัน “โป้งแล้ว”

 

 

พี่เป็ดอายุเท่าไหร่วะเนี่ย ถามจริง -_-

 

 

“โป้งๆๆๆๆ” อีตาบ้านั่นเริ่มรัวนิ้วโป้งใส่หน้าผากฉันจนเซเลยต้องขยับออกเพื่อให้ห่างไกลจากระยะอันตราย เอาเข้าไป นี่ชาติก่อนเป็นลูกอีช่างโป้งหรือไงเนี่ย ฮึ่ย เดี๋ยวกัดเลยนี่!

 

 

“อัยย์” พี่เป็ดหยุดมือก่อนจะยกยิ้มแล้วหยิบนาฬิกาขึ้นมาดู “เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปหา เตรียมง้อด้วยนะ”

 

 

เดี๋ยวๆ ทำไมฉันต้องเตรียมง้อเขาด้วย ฉันกำลังจะอ้าปากถามอีตานั่นก็ใส่เกียร์หมาอย่างรีบร้อนก่อนจะหันมาโบกมือลาพร้อมตะโกนแบบไม่แคร์สายตาชาวบ้าน!

 

 

 “พี่มีธุระ ไปก่อน บร๊ายส์”

 

 

ย้ะ อีตาพี่เป็ดบ้า! กลับมาเคลียร์กันก่อนสิโว้ยยยย!

 

 

 

 

หนึ่งวันต่อมา...

 

 

ฮ้า มันน่าหงุดหงิดสุดๆ กับประโยค คำพูดและท่าทางพิลึกๆ ของผู้ชายคนนั้น พี่เป็ด เพราะเขาพูดอะไรแปลกๆ ทำให้ฉันต้องมานั่งค้นหาในกูลเกิ้ลว่าจูบคืออะไรและตอนนี้ฉันก็เข้าใจแล้ว... เพราะว่าการกระทำแสดงความรักที่เขาว่านั่นเป็นการกระทำที่น่าขยะแขยงสำหรับฉัน จูบมันไม่ใช่การแสดงความรักหรอก มันไม่ใช่แบบนั้นเสมอไป บางทีมันอาจจะแสดงความใคร่ก็ได้

 

 

ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่บ้านของคุณยาย ที่นี่ใหญ่โตโอ่อ่าพอสมควร ถึงทุกคนจะดูไม่อยากต้อนรับฉันเท่าไหร่นัก ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร... ช่างมันเถอะ ฉันอยู่ในส่วนของฉันก็พอ คนอื่นจะเป็นยังไงฉันไม่สนใจอยู่แล้ว บางคนก็มาเสแสร้งแกล้งสงสารฉัน ตลกสุดๆ

 

 

ที่ตลกกว่านั้นน่ะ คืออีตาพี่เป็ดดันมาเกาะประตูรั้วหน้าบ้านจริงๆ! ฉันไม่รู้เขารู้ที่อยู่ได้ยังไง แต่ตอนนี้เขาทำตัวยังกับสัมภเวสีขอส่วนบุญเลยให้ตาย แต่ช่างสิ ถ้าฉันไม่ไปเปิดซะอย่าง...

 

 

กริ๊งๆๆๆๆๆ

 

ไม่เปิด....

 

 กริ๊งๆๆๆๆๆ

 

ถึงยังไงก็จะไม่เปิด

 

กริ๊งๆๆๆๆๆ

 

“อัยยยยยยยยยย”

 

 

อ๊ากกกกกก!! นี่มันคนหรือกาวพลังช้างถึงได้ติดหนึบขนาดนี้เนี่ย T^T จะให้ฉันอยู่อย่างสงบหน่อยไม่ได้หรือไง ตอบ! ฉันเบ้หน้าฮึดฮัดก่อนจะเดินไปหาเขาที่ประตูรั้วก่อนที่คุณยาย คุณตา และคุณน้าจะมาว่าฉัน พวกเรามีกันสี่คนในบ้าน แต่ตั้งแต่งานศพของแม่จบไป ฉันก็ไม่ได้คุยอะไรกับพวกเขาเลย...

 

 

 ไม่อยากถามด้วย ขี้เกียจ 

 

 

“ไม่มีคนสอนพี่เหรอว่ากดกริ่งสามทีก็พอ”

 

 

“ก็พี่กลัวอัยย์ไม่ได้ยิน” พี่เป็ดหัวเราะก่อนจะอ้างขึ้นมาทำให้ฉันเบะปาก นี่หน้าตาฉันเหมือนคนหูไม่ดีมากหรือยังไง! ถึงได้กดรัวอย่างกับกลองแบบนั้น ฮึ่ย L “เอาไว้คราวหลังจะกดแค่สามที”

 

 

คราวหลัง? นี่ยังจะมาอีกเหรอ เจ้าของบ้านไม่ต้อนรับเฟ้ย! ดูหน้าดิ >

 

 

แถมให้อีก >>

 

 

“ทำหน้าบูดนี่ ลืมใส่สารกันเสียรึไง”

 

 

มุขอะไร ไม่เก็ตเฟ้ย!

 

 

“เห็นหน้ามั้ยว่าไม่ต้อนรับ” ฉันเบะปากก่อนจะตีหน้าบึ้งใส่เขา แต่คนหน้าทนก็ยักไหล่ไม่สนใจก่อนจะหัวเราะดังก๊าก

 

 

“แล้วเห็นหน้าพี่ปะว่าอยากเจอ

 

 

“แต่อัยย์ไม่อยากเจอ

 

 

“ก็พี่อยาก

 

 

“ไม่เถียงแล้ว! นี่มีอะไร? ให้เวลาสามนาที” ฉันยืนกอดอกไม่ยอมเปิดประตูให้เขาเข้ามา พี่เป็ดไม่สนใจก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาชิดขอบรั้ว มือสองข้างเกาะลูกกรงสีส้มมองลอดผ่านเข้ามาก่อนจะยิ้มหวานเหมือนเด็กๆ

 

 

“ไปกินติมกันปะ?

 

 

“ไม่” ฉันปฏิเสธอย่างไม่แยแส

 

 

 “เจ้านี้โคตรอร่อย” เขาพยายามหลอกล่อฉันก่อนจะยักคิ้วจึ๋งๆ นี่ฉันดูเป็นคนตะกละขนาดที่จะเอาของกินมาล่อเลยหรือไง?

 

 

“เฮอะ ไม่เห็นจะน่าสนใจ”

 

 

“ฟรี พี่เลี้ยง” พี่เป็ดพูดด้วยเสียงกวนๆ ชักชวนให้ฉันไป นอกจากจะอร่อยแล้วยังฟรีด้วย... ฉันไม่ใช่คนเห็นแก่กินขนาดนั้นสักหน่อย

 

 

“เดี๋ยวแต่งตัวแป๊ป”

 

 

แต่มากกว่านั้น อิอิ ^O^//

 

 

 คนตรงหน้าหลุดขำก่อนจะพยักหน้ารับเป็นอันตกลง ฉันเลยรีบวิ่งปรู๊ดเข้าบ้านแล้วเปลี่ยนชุดให้ดูดีพอที่จะใส่ไปข้างนอกนิดหน่อย ใช้โพสอิทแปะบอกคนในบ้านไว้ว่าไปไหน... ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้คุยกับใครเลยสักคน!

 

 

 ไม่นานฉันก็ไปเดินเตร็ดเตร่กับพี่เป็ดข้างนอกซึ่งไม่ค่อยชินทางเท่าไหร่นัก สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ที่กำลังผลัดใบกลายเป็นสีเหลืองอมส้ม อากาศไม่เย็นแต่ก็ไม่ได้ถึงกับร้อน ร่างสูงจับชายเสื้อของฉันก่อนจะนำทางไป

 

 

“ยังกับเด็ก ต้องเอาขนมมาล่อถึงจะยอมออกมา”

 

 

          “คนแก่พูดมาก” ฉันว่า

 

 

“พี่ไม่ได้แก่ แค่ชราภาพ

 

 

โอ๊ยยยย อีตาคนนี้ลื่นไหลยังกับปลาไหลเลย ฉันหัวเราะขำที่เขาเล่นมุขเข้าตัวเอง ในขณะที่พี่เป็ดเบ้หน้าเซ็งๆ แล้วอมยิ้มที่เห็นฉันอารมณ์ดีขึ้นมาได้ ฉันหุบยิ้มเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตานั่น

 

 

“มองอะไร ไม่เคยเห็นคนขำ”

 

 

“คนขำอะเคยเห็น แต่พึ่งเคยเห็นอัยย์ขำ”

 

 

 

 

ก็แหงสิ พึ่งเจอเมื่อวานปะวะ -_-

 

 

ฉันไม่ตอบอะไรก่อนที่พวกเราจะยืนอยู่ที่หน้าร้านไอศกรีม ฉันคิดว่าจะเป็นอภิมหามหึมาโคตรไอศกรีมกว่านี้ หรือไอศกรีมพิสดารแปลกแหวกแนวจนควรค่าแก่การที่ฉันยอมเดินออกมาให้อีตาพี่เป็ดเลี้ยง แต่ไม่เลย มันเป็นไอศกรีมโคนรสวนิลาธรรมด๊าธรรมดา หาได้ทั่วไปซะงั้น เชอะ งอนแป๊ป

 

 

“อ้าว น้องคนนี้เหรอวะที่มึงบอกจะจีบ” เสียงคนขายไอศกรีมในชุดผ้ากันเปื้อนสีชมพูฟรุ้งฟริ้งนั่นถามขึ้นทำเอาฉันหูผึ่งในทันที

 

 

“จุ๊ๆ อย่าเอ็ดดิ เดี๋ยวเค้ารู้ตัวหมด” ร่างสูงยกนิ้วชี้ขึ้นมาจุ๊ปาก แต่โคตรไร้ผลเลยจะบอกให้เพราะฉันได้ยินเต็มสองรูหูเลย -_-

 

 

“ได้ยินแล้วเหอะ” ฉันขัดขึ้นทำให้เขาหันมาหัวเราะแห้งๆ พี่คนขายไอศกรีมยิ้มแหยก่อนจะแกล้งกลอกตาไปทางอื่น แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเขินหรืออะไร ไม่เห็นแปลก หน้าตาฉันก็ไม่แย่ เรื่องปกติที่จะมีคนมาชอบบ้าง อะไรบ้าง พี่เป็ดเกาหัวแกรกๆ พลางหลบตาก่อนจะยื่นไอศกรีมโคนวนิลามาให้ฉัน

 

 

“เกาหัวทำไม เป็นชันนะตุเหรอ” ฉันกวนประสาทแล้วรีบรับไอศกรีมมาไว้ในมือก่อนที่พี่เป็ดจะเปลี่ยนใจริบคืนไป ถึงมันจะเป็นไอศกรีมที่หาได้ทั่วไป แต่ของฟรีก็อร่อยเสมอแหละ บอกเลย!

 

 

“ปากเหรอน่ะ”

 

 

ฉันเบ้หน้าเมื่อพี่เป็ดว่า ก่อนจะหันมาจิ้มลิ้นลงในสัมผัสเย็นๆ ของไอศกรีม รสหวานละมุนเริ่มลามไล้เข้ามาในริมฝีปากนำพาให้ฉันล่องลอยเหมือนอยู่บนปุยเมฆนุ่มนิ่ม ให้ตาย... มันอร่อยกว่าที่ฉันคิดอ่ะ *O*

 

 

“ให้ห้าคะแนน” ฉันว่าในขณะที่กำลังงับโคนไอศกรีมดังกร๊อบ

 

 

“ฮะ?

 

 

“ถ้าพี่เป็ดสะสมได้ครบร้อย หนูจะยอมเป็นแฟนพี่เป็ด” ฉันยื่นข้อเสนอพลางคิดไล่เรียงในหัว กว่าจะครบร้อยฉันก็คงได้กินฟรีไปหลายบาทเลยแหละ อิอิ >O<//

 

 

“ยังไม่ได้ขอเลยยยย” คนตรงหน้าเหยียดยิ้มหน้าบานเป็นจานกระด้งแต่ก็ยังจะปฏิเสธแบบไม่เนียนเลยสักนิด

 

 

“จะเอาปะละ?

 

 

“ทำยังกับสะสมแสตมโดเรม่อนแลกร่มในเซเว่นอีเลเฟ่นงั้นแหละ นี่แฟนหรือของสมนาคุณฮะ?” พี่เป็ดชะโงกหน้ามามองก่อนจะเช็ดคราบไอศกรีมที่เปื้อนตรงริมฝีปากออกให้ นี่ฉันอุตส่าห์เปิดทางให้แล้วยังจะบ่นอีก -_-

 

 

“ใครเป็นของสมนาคุณฮะ!” ฉันเบ้หน้าก่อนจะเอาไอศกรีมทิ่มหน้าเขาอย่างหงุดหงิด ริอาจเปรียบเทียบอัยย์คนนี้เป็นสิ่งของเหรอ! “หักห้าคะแนน!

 

 

 “โอ๊ย น้องแม่งงง” เขาลากเสียงหงุดหงิดเมื่อโดยสัมผัสเย็นๆ บริเวณผิวแก้มจนเป็นคราบเหนียวๆ อีตาพี่เป็ดทำท่าจะเข้ามาตีหัวฉัน แน่นอนว่าฉันคงไม่อยู่นิ่งๆ ให้โดนประทุษร้ายหรอก เลยหลบฝ่ามือน่าสยองขวัญนั่นไปอีกทาง

 

 

“สมน้ำหน้า แบร่” ฉันหัวเราะในขณะที่คนตรงหน้าถอนหายใจยาวอย่างเซ็งๆ นี่ คุณพี่ ถอนหายใจบ่อยๆ แก่เร็วนะจะบอกให้!

 

 

“พี่ไม่อยากคุยกับน้องละ”

 

 

อ้าว -*-

 

 

ฉันชะงักเมื่อนัยน์ตาสีน้ำตาลเริ่มคุกรุ่นจนบรรยากาศมาคุ เอิ่ม นี่ฉันแกล้งแรงไปเหรอ ก็ไม่นะ แค่เอาไอศกรีมทิ่มหน้านิดเดียวเอ๊งงง! หรือว่าพี่แกกลัวเป็นสิวฝ้าหน้าผุอ่ะ ก็แค่ไอศกรีมปะวะ หนังหน้าออกจะทนทายาทขนาดนั้น หมากัด ฟันหมายังหักเลยมั้ง! =O=;;

 

 

คนตรงหน้าเบะปาก ทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ จนกระทั่งอีตานั่นค่อยๆ เผยอยิ้มชั่วออกมา พลางทำตามุ้งมิ้งมองมาทางฉัน เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ในระยะสิบเซนติเมตร...

 

 

ห้าเซนติเมตรแล้ว...

 

 

          สองเซนติเมตร... กับลมหายใจอุ่นๆ ปะทะผิวแก้มทำให้ฉันกลืนน้ำลายดังเอื๊อก ก็อยากจะขยับหนีอยู่หรอกนะ แต่ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ดีๆ ขาก็หนักเหมือนมีอะไรมาถ่วงไว้ซะงั้น บางทีอาจจะเป็นเพราะ...

 

 

“แต่อยากคบเลยได้ปะ?


อ๊ายยย พูดแบบนี้ได้ไง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะ จะได้ตกลงคบกันได้เพราะเลี้ยงไอศกรีมอ่ะ!

 

 

           “ไม่เอาอ่ะ” ฉันปฏิเสธไปในทันที พึ่งรู้จักไม่กี่วันจะมาเป็นฟงเป็นแฟนกันได้ไง เป็นแค่ขี้ไคลในสายตาฉันก็บุญโขแล้วเหอะ เจ้าขี้ข้า! พี่เป็ดทำปากจู๋อย่างขุ่นเคืองก่อนจะยอมรับแต่โดยดี

 

 

“ตอนนี้มีกี่คะแนนแล้วนะ” เขาโพล่งขึ้น

 

 

“ให้ห้า หักอีกห้า เหลือศูนย์คะแนน เจ้าได้กลับไปสู่จุดเริ่มต้นแล้ว!

 

 

“ดูหนังจีนมากไปปะน้อง -_-

 

 

ยอมรับว่าช่วงนี้ติดเปาปุ้นจิ้น ฉันชอบปานดำๆ รูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวนั่นมันแปลกๆ ดี ฉันผิดอะไร L

 

 

“งั้นไปดูหนังต่อกันปะ ยี่สิบคะแนนเป็นไง?” คนหัวใสต่อรองแล้วยักคิ้วจึ๋งๆ ยื่นมือมาล่อลวงฉันให้ติดกับ เฮอะ ฉันไม่เห็นจะสนหนังอะไรนั่นสักนิด...

 

 

“ฟรีมั้ยอ่ะ?

 

 

บังเอิญว่าสนแต่ของฟรี ^O^

 

 

“ฟรีดิ ป๋าเป็ดจัดให้” อีตาพี่เป็ดว่าทำให้ฉันกลอกตาซ้ายขวาเล่นตัวสามวิแล้วตกลงทันที ฉันไม่ได้ใจง่ายนะ แต่ว่าฉันไม่เคยดูหนังในโรงเลยนี่นา!

 

 

ก็งี้แหละ ชีวิตลำบากลำบนมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แค่มีอะไรให้กินในแต่ละวันมันก็เพียงพอสำหรับฉันแล้ว เรื่องดูหนังในโรงภาพยนตร์ที่คิดหัวละร้อยกว่าบาทเกือบสองร้อยน่ะเหรอ ฝันไปเหอะ!

 

 

          “ป็อปคอร์นด้วยนะ”

 

 

“อ่าฮะ”

 

 

“อยากกินเป๊ปซี่ด้วยอ่ะ” ฉันเรียกร้องอย่างเอาแต่ใจและสิ้นเปลืองสุดๆ อีตาพี่เป็ดก็ตามใจไปซะทุกเรื่องทำให้ฉันได้ใจ แหงล่ะ ฉันเคยเอาแต่ใจตัวเองได้ที่ไหน โดนด่า โดนเฉ่งตลอด ของอแงอย่างผู้หญิงปกติธรรมดาทั่วไปมั่ง!

 

 

“เดี๋ยวอัยย์ต้องกลายเป็นหมูแน่ๆ”

 

 

“อย่ามาแช่งนะ พูดงี้ตังค์ไม่พอจะเลี้ยงเลยหาทางเลี่ยงอ่ะดิ L” ฉันแซะทำให้อีตานั่นเบ้หน้า

 

 

“โหย ดูถูกเหรอ เดี๋ยวโดนหรอก”

 

 

“โดนอะไร กล้าเหรอฮะ? ฉันหันไปจิ๊ปากในขณะที่พวกเราทั้งคู่กำลังเดินมาตรงทางเท้าเพื่อรอโบกแท็กซี่

 

 

“โดนใจ~ คนตรงหน้าพูดเสียงหวานจ๋อยก่อนจะทำท่าปืนยิงใส่กลางหน้าอกข้างซ้ายและขยิบตาหนึ่งที นี่คงคิดว่ามันน่ารักมากสินะ ไปเอาความมั่นหน้าผิดๆ นั่นมาจากไหน อัยย์จะอ้วก -_-

 

 

“ท่วงท่าให้ห้า มั่นหน้าให้ร้อยเลย” ฉันแกล้งแซวทำให้อีตานั่นย่นจมูกไม่พอใจนิดหน่อย แต่ฉันไม่สนใจหรอก คราวหลังจะได้ไม่ต้องทำให้เสียสายตาของฉันอี!

 

 

“อ้าวครบร้อยคะแนนแล้ว งั้นก็ไม่ไปดูหนังละ”

 

 

“แค่เปรียบเปรย ไม่ต้องเลย อัยย์จะดู!” ฉันยื่นมือไปจับแขนเสื้อเขาไว้ไม่ให้อีตานั่นหนี พูดแล้วห้ามคืนคำเฟ้ย ฉันเผด็จการมากนะ รู้ยัง? ร่างสูงยิ้มขันพลางยักไหล่ก่อนที่พวกเราจะโบกแท็กซี่ไปที่โรงหนังในเวลาต่อมา...

 

 

แค่ก้าวเหยียบเข้ามาในธรณีประตูของห้างเดอะแมว ฉันก็ตื่นเต้นจนแทบจะหมุนตัวเหมือนเต้นบัลเล่ห์ วะฮะฮ่า ในที่สุดฉันก็ได้มาอย่างที่ชาวบ้านเขามาสักที ปกติเห็นแต่ในทีวีอ่ะ ตื่นเต้นเป็นบ้า >O<! อีตาพี่เป็ดตกใจกับท่าทีตื่นถิ่นของฉันนิดหน่อยแล้วขยับถอยหลัง

 

 

“เดินหนีไมอ่ะ -_-+

 

 

“อายชาวบ้านเค้าอ่ะดิ แหกปากซะอย่างกับตลาดสด” เขาว่าแล้วมองหน้าฉันที่ยังคงตั้งท่าวี้ดว้ายกับข้าวของรอบตัว มีไก่ย่างตาลุงแว่นเสื้อแดงด้วยล่ะ

 

 

“ก็คนมันไม่เคยมานี่ ไม่เห็นแปลกเลย ถ้าพี่เห็นไดโนเสาร์มาเดินที่กรุงเทพพี่ก็ต้องตื่นเต้นเหมือนกันนั่นแหละ!” ฉันเปรียบเปรยแล้วกอดอกเสมือนประหนึ่งมีเหตุผลซะเต็มประดา

 

 

“ไม่อ่ะ พี่คงวิ่งหนีก่อนคนแรกเลย”

 

 

ก็แค่เปรียบเทียบปะวะ อีตาพี่เป็ดบ้า จะเออออห่อหมกตามแล้วมันจะตายหรือไงฮะ!

 

 

“อย่าเดินห่างเป็นโยชน์ขนาดนั้นดิ เดี๋ยวอัยย์หลงทาง กลับบ้านไม่ถูกทำไงอ่ะ” ฉันเบ้หน้าแล้วขยับเข้าไปจับปลายเสื้อเชิ้ตของเขา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นมาทันที

 

 

“จับเสื้อพอเหรอ เดี๋ยวมือหลุดนะ” เขายักคิ้วจึ๋งๆ ก่อนจะมองหน้าฉันอย่างมีเลศนัยน์

 

 

“ให้ทำไงอ่ะ ล่ามโซ่เหรอ?

 

 

“อัยย์ -_-

 

 

เอ้า... ฉันผิดอะไรอีกอ่ะ ก็พี่เป็ดบอกเองว่าเดี๋ยวหลุดมือจะหลง งั้นก็ล่ามโซ่เหมือนหมาเลยสิ ไม่มีหลุดแน่นอน ชัวร์มาก!

 

 

“จับมือดิ ล่ามโซ่อะไรล่ะจะบ้าเหรอ คนนะไม่ใช่หมา”

 

 

“อ้าว พึ่งรู้~” ฉันยิ้มกวนประสาททำให้พี่เป็ดย่นจมูกทำท่าจะแจกมะเหงกให้ แต่ด้วยความเร็วสามร้อยล้านปีแสงทำให้ฉันขยับเท้าหลบได้ทัน ^O^

 

 

“กวนไม่เลิก พี่พากลับบ้านละนะ!

 

 

“ขอโทษ T^T” ฉันตีหน้าสำนึกผิดทันที จะกลับบ้านได้ไง ฉันยังไม่ได้เดินสำรวจทุกตรอกซอกซอยทุกมุมของห้างเดอะแมวเลยนะ ฉันอยากไปโซนตุ๊กตา โซนหนังสือ โซนหนัง โซนขายขนมแล้วก็โซนเกมด้วยอ่ะ

 

 

“งั้นเอามือมา” คนตรงหน้าเหยียดยิ้มได้ใจก่อนจะแบมือออกมารอรับให้ฉันวางฝ่ามือบางลงตาม “เห่าโฮ่งๆ ด้วย”

 

 

มากไปแล้วนะ อีตาพี่เป็ดบ้า!

 

 

“เดี๋ยวกัดเลย L

 

 

“รักหลอกจึงหยอกเล่น” เสียงหัวเราะขันทำให้ฉันหน้าแดงระเรื่อเมื่อฝ่ามืออุ่นๆ สอดประสานเข้าด้วยกัน มันเกิดความรู้สึกแปลกๆ พุ่งชนที่หน้าอกจังๆ จนฉันร้อนไปทั้งร่าง

 

 

ตึก

 

ตึก ตัก...

 

 

อ๋อย หัวใจทำงานผิดปกติ กลับบ้านฉันต้องบอกให้ใครสักคนพาไปหาหมอซะแล้ว ฉันว่าฉันต้องเป็นความดันสูง หรืออะไรสักอย่างเพราะยิ่งนานขึ้นมันก็ยิ่งเต้นแรงขึ้น แผ่นหลังกว้างของคนตรงหน้าเดินนำพร้อมกับบีบมือฉันเบาๆ กลิ่นน้ำหอมล่องลอยคละเคล้ากับอากาศทำให้ฉันตาพร่า แงๆ เกิดอะไรขึ้นกับช้านนน T^T

 

 

ฉันกำลังตกอยู่ในภวังค์ประหลาดๆ เสียงย่างเท้าดังตึกๆ นั่นทำให้หัวใจฉันเต้นแรงยิ่งกว่าอะไรดีซะอีก แต่ทว่าขณะที่ฉันพยายามหันหน้าไปมองรอบตัวแทนแผ่นหลังที่ทำให้ฉันเกิดอาการประหลาดๆ สายตาฉันก็ดันไปสบเข้ากับเจ้าเป็ดหน้าตาอ่อยๆ สีเหลืองอ๋อยเข้า!

 

 

O[]o! โอ๊ะ!

 

 

ฉันหยุดเท้ากึกทำให้ร่างสูงต้องหยุดตามไปด้วย นัยน์ตาออดอ้อนของเจ้าตุ๊กตาอวบอ้วนสีเหลืองนั่นล่อลวงให้ฉันหลงใหลและเคลิ้มไปกับมัน อยากได้จัง ~ แย่แล้วฉันโดนอีตุ๊กตาเป็ดผีนี่หว่านเสน่ห์แน่ๆ เลย

 

 

“หยุดทำไมอ่ะ?” พี่เป็ดชะงักก่อนจะมองนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความต้องการของฉัน หนังก็อยากดู เป็ดก็อยากได้ เอาอะไรอ่ะ ทำไงดี ฉันตกอยู่ในเส้นทางที่เลือกไม่ถูกแล้วอ่ะ แง้ ถ้าฉันขอมากไปพี่เป็ดต้องกินแกลบแน่ๆ เลย T^T

 

 

“เอ่อ... อีตุ๊กตาเป็ดนี่หน้าอ่อยๆ เหมือนพี่เลยเห็นปะ” ฉันว่าแล้วชี้ไปทางเจ้าตุ๊กตาเป็ดเหลืองที่วางอยู่บนชั้นสีขาวโดดเด่น ตัวเบ้อเริ่มจนเกินกว่าจะเรียกเป็ด น่าจะเรียกเจ้าเป็ดยักษ์ถึงจะถูก

 

 

“พี่หน้าอ่อยเหรอ –O-

 

 

“ก็พี่เป็ดชอบทำหน้าอ่อยอ่ะ ว่าปะๆ” ฉันขอความเห็นสนับสนุน

 

 

“อยากได้อ่ะดิ” คนตรงหน้าพูดขึ้นอย่างรู้ทันทำให้ฉันเบ้ปาก เออ ใช่ ฉันอยากได้แต่ไม่มีเงิน ฮือๆๆ ดูหนังก็อยากดู จากสภาพและชั้นวางของเจ้าเป็ดยักษ์นั่นมันต้องราคาอภิมหาศาลเอาการอยู่แน่ๆ

 

 

“ไม่เอาอ่ะ เปลือง ไปดูหนังกันดีกว่า” ฉันตัดบทแต่พี่เป็ดดันลากฉันเข้าไปที่เคาน์เตอร์ซะงั้น ฉันงกๆ เงิ่นๆ ก่อนจะรั้งแขนพี่เป็ดไว้แต่อีตานั่นก็ดันแรงยังกับควายทำให้ฉันดึงเขากลับมาไม่ได้ “พี่เป็ดไม่เอาๆๆ แพงอ่ะ”

 

 

“ตุ๊กตาเป็ดตรงนั้นเท่าไหร่ครับ?” ไม่ทันให้ฉันห้ามเขาก็บุ่มบ่ามไปหาพี่พนักงานหน้าใสในทันที

 

 

“พันสองค่ะ รุ่นนี้อัดเสียงได้ด้วยนะคะ รับประกันห้าปี ถ่านใช้ได้นานมากเลย” เธอตอบกลับมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส แต่ไอ้ฉันเหรอจะดิ้นตายอยู่แล้ว พันสอง! พะ พันสอง! ตุ๊กตายัดนุ่นนี่ทำไมแพงจังฟะ ฉันกินข้าวได้เป็นเดือนเลยนะนั่น อีตาพี่เป็ดลังเลในขณะที่ฉันกระตุกมือของเขาออก

 

 

“พี่เป็ดไปกันเถอะ”

 

 

อย่าซื้อนะก่อนที่ฉันจะรู้สึกผิด T^T

 

 

“งั้นผมขอตัวนึง”

 

 

พี่เป็ดดดด TOT ฉันอ้าปากพะงาบๆ อยากจะซาบซึ้งหรืออยากจะก่นด่า ไม่รู้ว่าความรู้สึกไหนกันแน่ ก็ไอ้ตุ๊กตาเป็ดหน้าอ่อยนี่มันราคาตั้งพันสองเลยนะเฟ้ย! เอาเงินไปเลี้ยงข้าวฉันดีกว่ามั้ย เลี้ยงไอศกรีมโคนได้หลายเดือนเลยนะ พนักงานเหยียดยิ้มหวานก่อนจะกุลีกุจอวิ่งไปหยิบเจ้าเป็ดนั่นไปคิดเงินทันที ฉันยืนตัวชาวาบรู้สึกเหมือนโดนอะไรทิ่มแทงจึกๆ ตลอดเวลายังไงยังงั้น

 

 

พระเจ้า... พันสอง! พันสองเลยนะพระแม่ธรณีขา ลูกช้างขอโทษที่ใช้เงินสิ้นเปลืองค่า TOT

 

 

“พี่เป็ด อัยย์ไม่เอานะ เกรงใจ แพงอ่ะ” ฉันว่าแล้วทำหน้าแหยๆ

 

 

“ใครบอกจะซื้อให้อัยย์”

 

 

อ้าว –O-;

 

 

“แล้วซื้อให้ใคร อย่าบอกนะว่าจะซื้อไปเล่นเองที่บ้าน!” ฉันทำหน้าเหวอทำให้คนตรงหน้าหัวเราะท้องแข็งกับสิ่งที่ฉันพูด

 

 

“เป็นตุ๊กตาของเราต่างหาก ตั้งชื่อไว้เลยนะ”

 

 

ฉันเงียบก่อนจะพยายามคิด อะไรคือตุ๊กตาของเรา คือฉันกับเขาจะผลัดกันเล่นคนละวันอะไรงี้เหรอ? พิลึกแปลกๆ นะ -_-;;

 

 

“งั้นชื่ออีเจี๊ยบ พี่เป็ดว่าดีปะ เจี๊ยบเป็นลูกเป็ด” ฉันเสนอความคิดเห็น

 

 

“ลูกเจี๊ยบมันคือลูกไก่ไม่ใช่เหรอ”

 

 

เออ ลืม -_-;

 

 

“แต่ชื่อนี้ก็ได้ อีเจี๊ยบ ใช่ปะ?” พี่เป็ดเลิกคิ้วสูงก่อนจะเอียงคอมองหน้าฉันรอการตัดสินใจ ฉันพยักหน้ารัวๆ เพื่อบ่งบอกว่าใช่เลย ชื่อน่ารักเหมาะกับเบ้าหน้าตุ๊กตากวนประสาทนั่นเป็นที่สุด ไม่นานพนักงานสาวก็เรียกพวกเราเข้าไปและคลิกๆ อะไรนิดหน่อย

 

 

“ไม่ต้องใส่ถุงก็ได้นะครับ พอดีแฟนผมขี้เห่อ เดี๋ยวเค้าจะถือเอง ^_^

 

 

ไหน แฟน (-_-   ) (   -_-)

 

 

พนักงานสาวยิ้มหวานประหนึ่งรู้งานในขณะที่ฉันเบ้ปากที่โดนถือวิสาสะแอบอ้างโดยไม่บอกกล่าว แต่ฉันจะยอมเงียบก็ได้ในเมื่อเจ้าเป็ดยักษ์นี่ราคามหาศาลตั้งพันสองแน่ะ ยอมให้วันนึง! ฉันรับเจ้าเป็ดอ้วนมาไว้ในมือก่อนจะลูบไล้ขนนุ่มๆ กลิ่นวานิลลานั่นอย่างเคลิ้มๆ อร๊าย ปลื้มปริ่ม >O<

 

 

“ไหนบอกไม่เอา หน้าบานไม่เลิกเลยนะ”

 

 

“ก็พี่เป็ดซื้อแล้ว อัยย์จะเสียสละรับไว้ก็ได้ >_<” ฉันว่าก่อนจะขยำย่ำยีมันอย่างสนุกมือ “ซื้อให้ขนาดนี้เดี๋ยวให้เพิ่มสิบคะแนน”

 

 

“โหย สิบคะแนนไม่พอหรอก พี่กระเป๋าเบาเลยนะ” ร่างสูงว่าก่อนจะลากฉันอ้อมเข้ามุมเสาในห้างสรรพสินค้า ที่ไม่มีใครสังเกต นัยน์ตาฉันกะพริบปริบๆขณะที่ยังกอดเจ้าเป็ดนั่นอยู่ด้วย ฉันสะดุ้งโหยงเมื่อร่างสูงชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้จนปลายจมูกเราชนกัน นัยน์ตาสีน้ำตาลแพรวพราวไปด้วยความหวานเหมือนคาราเมลผสมนม ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้มฉันนิดหน่อย และการที่พี่เป็ดทำแบบนั้นทำให้เกิดเรื่องประหลาดๆ ขึ้นกับร่างกายฉัน

 

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

 

 

“อัยย์”

 

 

 

 

ฉันกลืนน้ำลายดังเอื๊อกเมื่อริมฝีปากสีชมพูระเรื่อนั่นขยับเข้ามาจนแทบชิดกับใบหน้าของฉัน จู่ๆ ร่างกายก็เกร็งตั้งแต่หัวจรดเท้า ขยับหนีไม่ได้ จะผลักออกก็ไม่ได้ ได้ยินแต่เพียงเสียงหัวใจที่เต้นแรงจนดังก้องในหู

 

 

อะไรเนี่ย อีพี่เป็ดจะทำอะไรช้านนนน T///T อย่าบอกนะว่าจะทำแบบนี้แลกกับเจ้าเป็ดยักษ์ราคาพันสองอ่ะ ฉันหลับตาปี๋ทันทีเมื่อมันขยับมาใกล้ขึ้นอีก ฝ่ามือเล็กบีบแน่นอย่างไม่ตั้งใจจนกระทั่ง

 

 

โป๊ก!

 

โดนหัวโขก!

 

 

“หลับตาทำไม ไอ้เด็กทะลึ่ง”

 

 

“ก็พี่เป็ดนั่นแหละ อยู่ๆ ยื่นหน้าเข้ามาทำไม อัยย์ก็ตกใจดิ!” ฉันอ้างก่อนจะกลอกนัยน์ตาไปทางอื่น ไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น แงๆ ฉันโดนอีตานี่กลั่นแกล้งแหงๆ อายนะเฟ้ย!

 

 

“ก็สิบคะแนนไม่เอาไง เอาอันนี้แทน” เขาเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ทำให้ฉันใจสั่นขึ้นมา เอาอะไร... พูดให้เคลียร์ๆ นะเฟ้ย! ทำมิดีมิร้ายฉันร้องลั่นห้างจริงด้วย “อัยย์ เด็กอะไรก็ไม่รู้กวนประสาท”

 

 

“อ้าว อยู่ๆ มาว่างี้ได้ไงเนี่ย L” ฉันเบ้หน้างอนก่อนจะสะดุ้งอีกรอบเมื่อใบหน้าของเขาขยับเข้าใกล้หน้าอกของเจ้าเป็ดมากขึ้นอีก แต่หน้าอกเจ้าเป็ดน่ะมันดันอยู่ระหว่างลำคอของฉันทำให้ลมหายใจร้อนๆ นั่นดันเป่ารดผิวอ่อนไหวแทน แกล้งยั่วกันใช่มั้ยเนี่ย! นัยน์ตาหวานภายใต้ขนตายาวเป็นแพนั่นช้อนขึ้นมามองพร้อมกับพูดเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความรู้สึก ทำให้ฉันรู้ว่าสิ่งที่เขาอยากได้ไม่ใช่คะแนนแต่เป็นอย่างอื่น...

 

 

นิ้วชี้ของเขาแตะไปที่ตรงกลางหน้าอกของเจ้าเป็ดก่อนจะกดมันลงเบาๆ และได้ยินเสียงดังติ๊ด

 

 

“ช่วยอยู่กวนประสาทพี่ไปนานๆ นะ”

 

 

“...”

 

 

ติ๊ด

 

 

พี่เป็ดกดหน้าอกเจ้าตุ๊กตานั่นอีกครั้งก่อนจะยืดตัวขึ้นมามองฉัน ร่างฉันเกร็งตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับใบหน้าร้อนผ่าวเพราะคำพูดพิลึกๆ นั่นมันทำให้ฉันไปต่อไม่ถูก...

 

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

 

 

เสียงหัวใจฉันดังถี่รัวเมื่อรอยยิ้มหวานของคนตรงหน้าเริ่มมีอิทธิพลครอบงำฉัน กลืนกินสติสัมปชัญญะ และดูเหมือนจะดังขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆ วินาทีที่ล่วงเลยผ่านไป พวกเรายืนสบตากันอยู่แบบนั้น ก่อนที่พี่เป็ดจะเรียกสติฉันกลับมาด้วยการสอดปลายนิ้วมือเข้ามาจับและพาเดินเล่นต่อ...

 

 

ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไปได้แต่ก้มหน้าร้อนผ่าวนั่นงุด

 

 

 ความจริงฉันมีความลับอยู่เรื่องนึงกับพี่เป็ดแต่ฉันไม่บอกเขาหรอกนะ ในสายตาของฉันพี่เป็ดเป็นแค่ผู้ชายที่ไม่มีอะไรโดดเด่น หน้าตาก็ธรรมดา คำพูดคำจาก็กวนประสาท แต่มีอย่างนึงที่กินขาดกว่าคนอื่นๆ  ก็พี่เป็ดน่ะ

 

 

โคตรน่ารักเลย

 



 

 


อร๊ายยยยยยยยย
นังพี่เป็ดยังคงความน่ารักอยู่
5555 ไม่เคยเขียน
เรื่องไหนพระเอกใส
เท่าอีพี่เป็ดเลยนะะะ
เคลิ้มแป๊ปป
เม้น โหวต แชร์ให้เก๊าด้วยน้าาา จุ๊บบ


 

ติดตามในเพจนะคะ
https://www.facebook.com/jennyrenger01

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,600 ความคิดเห็น

  1. #2382 t_g_k (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 10:45
    พี่เป็ดน่ารักกกก
    #2,382
    0
  2. #2324 poppy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 21:06
    กรี๊ดดดดดดดดดดด ฟินแรงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง พี่เป็ดอย่างน่ารักอ่ะ งือออออออออออออออออออออออ >w< <3
    #2,324
    0
  3. #1927 FernIndy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 13:55
    อัยย์คือใสๆ เกรียนๆ น้องน่ารักว่ะ ชอบนางเอกซื่อๆ แบบนี้ คืิอซื่อในเรื่องที่ควรซื่อเข้ากับความเกรียนนิดๆ กวนหน่อยๆ ลงตัวมากๆ
    ส่วนพี่เป็ดนี่เอาใจไป พระเอกอะไรคือดีงาม ^^
    #1,927
    0
  4. #1903 2nd'daughter ツ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:40
    คือฮาาา55555
    ดูหน้า >> 
    แถม >> 
    ถ่อนนี้...
    คือระ5555555 คือฮามากไง
    ขำตกเก้าอี้(?) โอ๊ยยยคือฮาและน่ารักมาก
    แต่ละอย่างนี่โอ๊ยยย คิดได้ไงงง
    #เพิ่งอ่านครึ่งแรก หมดเวลาสนุกแล้วซี TOT โฮ ไปก่อนเด้อเดี๋ยวมาใหม่
    #1,903
    0
  5. #1089 Rbb Mbb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 16:59
    ไหนบอกซิว่าม่าตรงไหน?????
    #1,089
    0
  6. #1085 ByChu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 01:43
    พราเป๋ดน่ารักจัง
    #1,085
    0
  7. #1060 purakiyaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 08:20
    เป็ดต้องการอะไร
    #1,060
    0
  8. #1048 S.BAM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 14:03
    พี่เป็ดดดด
    #1,048
    0
  9. #1032 i-pad+ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 22:16
    เขินนนนนน> #1,032
    0
  10. #1031 i-pad+ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 22:15
    เขินนนนนนนน> #1,031
    0
  11. #1026 พี่หมี' คอมมิค (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 21:15
    มุ้งมิ้งอ่ะ
    #1,026
    0
  12. #1020 magaZinee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 18:51
    เจิมมม
    #1,020
    0
  13. #1019 MNK ~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 12:11
    เจิมม 
    #1,019
    0
  14. #601 S.BAM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 20:34
    เจิมมมมม
    #601
    0