โอ ♥ あひるLOVE AHIRU [O] สมการรัก ฤดูมรสุม

ตอนที่ 18 : ♥ あひる P-PEDzll EP13 ll Broke up 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58



 
 




if - taeyon

   

 13


 -AI PART-

 

 

มันจบแล้ว... จบลงแล้วจริงๆ ฉันพยายามที่จะหลับและลืมมันในตอนเช้าแต่ก็ไม่ทำไม่ได้ ความรู้สึกร้อนผ่าวที่ติดอยู่ปลายริมฝีปากยังคงทำให้เกิดปฏิกิริยาแปลกๆ กับร่างกายฉัน ทั้งเขินและเสียใจไปในคราวเดียวกัน หยดน้ำตาของเขาคืออะไร ทำไมเขาต้องร้องไห้ด้วย ในเมื่อเขาเป็นคนเลือกแบบนั้นเอง

 

 

ถ้าเลิกแล้วเจ็บ ทำไมเราต้องเลิกกันด้วย...

 

 

ฉันไม่เข้าใจเลย แล้วฉันควรจะทำยังไงต่อดี ฉันควรจะกลับไปนิวยอร์กและเรียนต่อที่นู่นมั้ย ทุกครั้งที่ฉันผ่านสถานที่ของเรา มันก็รู้สึกแปล๊บทุกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังอยากเจอเขา ถึงเราไม่ได้คบกัน ฉันก็ขอแค่มองเขาได้มั้ย?

 

 

แบบนั้นได้รึเปล่า...

 

 

เจ็บจัง... แบบนี้เขาเรียกว่าอกหักรึเปล่านะ ฉันไม่รู้เลยว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ เหมือนโลกพังทลายไปต่อหน้าต่อตา ฉันซุกใบหน้าตัวเองกับผ้าห่มก่อนจะสะดุดสายตากับโทรศัพท์เครื่องเก่าที่ฉันเคยใช้เมื่อสามปีก่อน ฉันทิ้งมันไปเพื่อตัดการติดต่อจากเขา และจากคนอื่น แต่ฉันก็ยังเอามันมาด้วย...

 

 

ฉันลังเลที่จะเปิดมัน แต่รู้ตัวอีกทีก็หาที่ชาร์จแบตและเปิดมันจนได้ นัยน์ตาของฉันสั่นระริกทันทีที่มีเสียงข้อความเข้า จดหมายกว่าร้อยฉบับตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเปิดอ่านและทุกอันนั้นมันมาจากคนๆ เดียวกัน พี่เป็ด

 

 

อัยย์หายไปไหน

 

คิดถึงว่ะ เมื่อไหร่จะกลับมา พี่ยังรอเราอยู่นะ

 

เราเลิกกันแล้วเหรอ...

 

พี่ผิดอะไรรึเปล่า

 

 ‘พี่จะตายอยู่แล้ว ช่วยตอบพี่หน่อยเถอะนะ... แค่คำเดียวก็ยังดี

 

 

แหมะ

 

 

หยาดน้ำตาฉันหยดลงเปื้อนหน้าจอสีขาวดำก่อนจะกำมันแน่นๆ ยิ่งฉันอ่านฉันก็รู้สึกอยากย้อนเวลากลับไป และยังอยู่ข้างเขาอย่างเข้มแข็ง ไม่กลัวกับอุปสรรคที่ฉันเจอ ถ้าฉันเป็นแบบนั้นเราอาจจะไม่จบกันอย่างนี้...

 

 

 ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าเขารอฉันด้วยความรู้สึกยังไง ฉันอ่านมันไปเรื่อยๆ ก่อนจะสะดุดกับข้อความสุดท้าย

 

 

‘‘พี่ไม่ได้เกลียดอัยย์นะ พี่เองก็ไม่อยากเลิกกับเราเหมือนกัน พี่ขอโทษ

 

 

แหมะ

 

ฉันร้องโฮลั่นกับประโยคนั้น มันพึ่งส่งมาเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว ทำไมถึงส่งมาแบบนี้...

 

 

 อย่าให้ความหวังที่มันไม่มีกับฉันได้มั้ย ถ้าเขาจะทิ้งก็อย่ากลับมา อย่าทำให้ฉันหวั่นไหว อย่ายื่นมือออกมาแล้วห้ามฉันจับสิ... ฉันสับสนนะ...

 

 

มือของฉันสั่นพร่าไม่กล้าส่งกลับ กลัวว่าเขาจะรู้เรื่องที่ฉันเห็นข้อความนี้ เพราะฉันเปลี่ยนเบอร์มาหลายปีแล้ว เขาเลยส่งกลับมาที่เบอร์เก่า เบอร์ที่ฉันบอกให้คุณน้ารักษามันไว้ไม่ให้โดนตัด อาจเป็นเพราะฉันเองก็ตัดใจจากเขาไม่ได้

 

 

ทำไมเหรอ... ถ้าไม่อยากเลิกแล้วเลิกทำไม ฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด และไม่อยากจะเข้าใจด้วย หลับหูหลับตาจินตนาการว่าพวกเรายังคบกันอยู่ได้มั้ย... ฉันแค่นหัวเราะกับการมโนโง่ๆ ของตัวเองทั้งที่รู้ว่ามันไม่จริง

 

 

บางทีฉันไม่ควรกลับมาที่นี่ตั้งแต่แรก

 

 

เรื่องในอดีตมากมายหลายล้านเรื่องที่เลวร้ายถาโถมเข้ามาใส่ฉัน ฉันอยากกลับไปแก้ไขมันไม่ว่าจะเป็นตอนอายุสิบสี่ปี สิบห้าปี แต่ว่าทุกๆ เรื่องนั้นมันไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวเรื่องของเขา...

 

 

ฉันถอนหายใจยาวก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมและกลับบ้าน เพื่อที่พรุ่งนี้เช้าเราจะได้ไม่จ๊ะเอ๋กันตอนไปเรียน ฉันคงยังทำใจไม่ได้ ณ ตอนนี้ทว่าพอฉันเปิดประตูออกไปกลับเจอหน้าเขาที่กำลังจะเดินออกมา พวกเราสบตากันแว้บหนึ่ง ฉันก็รีบก้มหน้างุด อึดอัดชะมัด...

 

 

“ไอ้จ๋อมันชวนพี่ไปกินเหล้าน่ะ”

 

 

“...” ฉันชะงักก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนตรงหน้า ไม่เข้าใจว่าเขาพูดทำไม นัยน์ตาของเขาปรากฏร่องรอยแดงก่ำเหมือนคนที่พึ่งร้องไห้ทำให้ฉันยิ่งสงสัย

 

 

“...พูดเฉยๆ” ร่างสูงเบี่ยงสายตาไปทางอื่นก่อนจะถอนหายใจยาว ในหัวของฉันยังคงปรากฏข้อความนั้น ข้อความที่ทำให้ฉันสงสัย ฉันเลยตัดสินใจที่จะยื่นมือออกไปดึงเสื้อของคนตรงหน้า

 

 

“ไปด้วยได้มั้ย”

 

 

“...”

 

 

“...”

 

 

พี่เป็ดเงียบก่อนจะส่ายหัวเป็นเชิงปฏิเสธ แต่ฉันไม่สนใจหรอก ฉันไม่ได้จะรั้งเขาไว้แต่ฉันแค่อยากรู้สาเหตุนั่น เป็นเพราะเรื่องของฉันจริงๆ เหรอ เพราะพี่เป็ดคิดว่าฉันใส่ร้ายพ่อของเขาเลยเลิกกับฉันเหรอ?

 

 

 ความรักสามปีของพี่มีเท่านั้นจริงๆ ใช่มั้ย ถ้าใช่ ฉันจะได้ตัดใจจริงๆ ซะที

 

 

ฉันเดินตามแผ่นหลังกว้างในขณะที่เขาหันกลับมาปราม แต่มันก็หยุดฉันไม่ได้

“อัยย์ตามพี่มาทำไม” เขามองหน้านิ่ง ในขณะที่ฉันเมินไม่สนใจเสียงนั่น “เออ ตามใจ” เสียงตัดบททำให้พี่เป็ดถอนหายใจยาวกับการดื้อแพ่งของฉัน บางทีฉันก็ตลกตัวเอง ขนาดตอนนี้ฉันยังคิดว่าตัวเองมีหวังอยู่เลย โง่สุดๆ

 

 

ฉันตามร่างสูงมาจนถึงร้านที่พวกเราเคยมาเมื่อครั้งก่อน แต่ตอนนี้มีแค่ไม่กี่คน รูมเมทของเขากับเพื่อนๆ ที่ฉันไม่รู้จัก ฉันเกร็งๆ และเข้าไปนั่งด้วยอย่างหน้าด้านหน้าทน ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้ฉันมาถึงที่นี่

 

 

“อ้าว เป็ดพาแฟนมาด้วยเหรอวะ?” รุ่นพี่ที่ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของเขาโพล่งขึ้น

 

 

“เลิกกันแล้ว” น้ำเสียงเรียบตอบแต่กลับทำให้ฉันตัวชา

 

 

” ทั้งโต๊ะเงียบ พวกเขามีสามคน ถ้ารวมฉันกับพี่เป็ดด้วยก็เป็นห้า ฉันพูดอะไรไม่ออกรู้สึกอยากร้องไห้ ไม่เห็นต้องพูดชัดเจนขนาดนั้นก็ได้ ฉันไม่ได้หวังอะไรสักหน่อย

 

 

“ฉันชวนน้องเค้ามาเองอ่ะ” พี่จ๋อที่หน้าตาบอกบุญไม่รับและหน้าตาไม่น่าใจดีนั่นโพล่งแทรกขึ้นมาช่วยฉัน ฉันยิ้มแห้งๆ ก่อนจะขอบคุณทางสายตา

 

 

“แฟนเก่าไอ้เป็ด อาจจะเป็นแฟนใหม่ฉันก็ได้นะ เลิกแล้วใช่ปะ?” เขาพูดทีเล่นทีจริงก่อนจะยักคิ้วหลิ่วตาให้ฉัน ฉันเงียบพลางเหล่สายตาไปยังคนใจร้ายว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอะไรบ้างมั้ย แต่ไม่เลย

 

 

ฉันคงหวังสูงไปมั้ง

 

 

“เอ้า น้องมานั่งข้างเสี่ยจ๋อนี่เลย เร๊วเร็ว” พี่จ๋อพูดเสียงยียวนแล้วเหล่ไปมองพี่เป็ดก่อนจะตบเก้าอี้ว่างข้างๆ นั่นสองสามที ฉันคิดว่าเขาคงคิดจะแกล้งพี่เป็ดอยู่ แต่คนใจร้ายนั่นไม่รู้สึกอะไรหรอก มีหัวใจรึเปล่าก็ไม่รู้

 

 

“อัยย์ไปนั่งข้างพี่จ๋อได้มั้ย” ฉันพูดเสียงเบา ก่อนจะนึกอยากตบปากตัวเองที่ไปถามแบบนั้น ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเขาแล้วนี่

 

 

“แล้วแต่” คำตอบขอไปทีของร่างสูงทำให้ฉันรู้สึกเจ็บหน่วงๆ อย่างอธิบายไม่ถูก ฉันอยากจะถามหลายร้อยพันประโยคเกี่ยวกับข้อความที่เขาส่งมา แต่ว่าพอเห็นนัยน์ตานั่นก็ทำให้ความกล้าฉันหดหายไป

 

 

ฉันย้ายไปนั่งข้างพี่จ๋อก่อนจะนั่งก้มหน้างุด ทำตัวไม่ถูกท่ามกลางเพื่อนๆ ของเขา พวกเขาพูดเรื่องที่ฉันไม่รู้แถมยังเอาแต่ดื่มเหล้าเป็นเหยือกๆ ทั้งที่มันไม่อร่อย ความรู้สึกอึดอัดนั่นทำให้ฉันอยากหายตัวไปจนกระทั่ง

 

 

“เออ แล้วทำไมเลิกกับอัยย์อ่ะ?” เสียงพี่จ๋อถามขึ้นด้วยใบหน้าแดง ดูเหมือนว่าเขาจะกรึ่มๆ แล้ว ฉันไม่ได้หันไปมองพี่เป็ดแต่กลับตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ

 

 

” เขาเงียบและหันมาสบตากับฉันในเสี้ยววินาที เหมือนมีอะไรอยู่ในนั้น พี่เป็ดไม่ยอมตอบแต่กระดกแก้วเหล้านั่นต่อจนใบหน้าแดงก่ำ

 

 

“เอ้า ไอ้นี่ถามไม่ตอบ อัยย์ทำไมเลิกกับไอ้เป็ดอ่ะ?” พี่จ๋อไม่เลิกเซ้าซี้แล้วหันมาถามฉันแทน ฉันพูดอะไรไม่ออก ก่อนจะยิ้มแห้งๆ

 

 

“เพราะอัยย์โกหกมั้ง”

 

 

 

 

“หรือไม่พี่เป็ดก็เบื่ออัยย์แล้ว” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อก่อนจะนึกถึงเรื่องราวก่อนหน้านี้ “ตอนนี้อาจจะหงุดหงิดที่เห็นหน้าอัยย์อยู่ก็ได้ อัยย์นี่หน้าด้านเนอะ”

 

 

” ไม่มีใครพูดอะไรต่อฉัน อาจเป็นเพราะประโยคแต่ละประโยคของฉันทำให้บรรยากาศมันมืดมนลงก็ได้ ยิ่งอยู่นาน ฉันก็ยิ่งสงสัยว่าตัวเองมาทำอะไรที่นี่ ทั้งที่พวกเราก็จบไปแล้ว ฉันยังหวังอะไรอยู่กันแน่

 

 

“อัยย์ว่าอัยย์กลับไปเรียนต่อที่นิวยอร์คดีกว่า”

 

 

“ก็ดีนี่ กลับไปสิ” น้ำเสียงเรียบของคนที่ฉันไม่อยากให้เขาพูดที่สุดทำให้ฉันร้อนวาบไปทั้งร่าง

 

 

ใจร้าย พี่เป็ดโคตรใจร้ายเลย ทำไมเขาใจร้ายกับฉันแบบนี้ ฉันเองก็มีหัวใจเหมือนกันนะ ฉันดูไม่เหมือนมนุษย์เหรอ ฉันดูเสียใจไม่เป็นหรือไง ไม่เห็นต้องผลักไสไล่ส่งกันขนาดนั้นเลย

 

 

“เงียบไปเลย ไอ้เป็ด เดี๋ยวพ่อตบปากหรอก!” พี่จ๋อแทรกขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทีซึมๆ ของฉัน ฉันกลั้นหายใจก่อนจะกำหมัดแน่น “น้องเสียใจเลยเห็นปะ?

 

 

พี่เป็ดเงียบก่อนจะถอนหายใจยาวและมองหน้าฉันนิ่ง

 

 

“อัยย์กลับห้องไปเหอะ”

 

 

 

 

“พี่อึดอัดว่ะ” 

 

-65%-


“ไอ้เป็ดดดด!” พี่จ๋อร้องแล้วทำท่าจะห้ามทัพ ฉันสตั๊นรู้สึกเหมือนโดนไม้หน้าสามทุบแรงๆ จนเจ็บระบมไปทั้งตัว ฉันอยู่ด้วยแล้วมันน่าอึดอัดขนาดนั้นเลยเหรอ

 

 

“ก็ได้” ฉันเม้มริมฝีปากที่สั่นพร่ารู้สึกเสียเวลากับการมานั่งตั้งความหวังลมๆ แล้งๆ ที่นี่ เลยลุกพรวดเพื่อจะเดินหนีไป แต่ทว่าร่างสูงกลับตามมา

 

 

“เดี๋ยวไปส่ง”

 

 

เอาอีกแล้ว เขาจะผลักไสฉันไป รั้งฉันไว้ หรือต้องการอะไรกันแน่ ทำไมถึงชอบทำให้ฉันสับสนวะ ทำไม! พวกเราไม่พูดอะไรกันจนกระทั่งถึงที่หอ กลิ่นแอลกอฮอล์เจือจางนั่นทำให้ฉันมึนตามเขานิดหน่อย

 

 

“คราวหลังไม่ต้องไปร้านเหล้านะ”

 

 

“พี่เกี่ยวอะไรด้วย” ฉันพูดเสียงแข็งเมื่อพวกเรามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้อง ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อที่บ่งบอกถึงระดับแอลกอฮอล์ในร่างกายนั่นชะงักไปนิดหน่อย

 

“ทำไม เป็นห่วงอัยย์เหรอ?” ฉันประชดประชันทั้งที่รู้ว่าคนใจร้ายอย่างพี่เป็ดน่ะ ไม่มีทางจะห่วงฉันหรอก เขาไม่สนใจฉันเลยด้วยซ้ำทว่า

 

 

“อือ เป็นห่วง”

 

 

 

 

“หวงด้วย” น้ำเสียงแผ่วเบากับนัยน์ตาอ่อนโยนฉายแวววูบไหวทำให้ฉันใจสั่น ฉันไม่เข้าใจการกระทำของเขา ไม่รู้เลยว่าทำไมถึงพูดแบบนั้น

 

 

“ทำไมพี่ต้องพูดให้อัยย์สับสนด้วยวะ อัยย์จะบ้าตายแล้วนะ พี่ทิ้งอัยย์ไปแล้วมาพูดทำไมว่าเป็นห่วง มาให้ความหวังกันทำไม สนุกมั้ย เล่นกับความรู้สึกอัยย์เนี่ย” ฉันเบ้หน้าก่อนจะมองเขาด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้

 

 

“พี่ก็จะบ้าตายแล้วเหมือนกัน”

 

 

 

 

“อย่าทำหน้าเหมือนคนร้องไห้ดิวะ อัยย์จะฆ่าพี่เหรอ?” คนตรงหน้าว่าก่อนจะเม้มริมฝีปาก นัยน์ตาของเขาสั่นระริกและฉันคิดว่าพี่เป็ดคงเมาแล้ว “พี่ก็เจ็บนะ”

 

 

“ถ้าเลิกแล้วเจ็บจะเลิกทำไมวะ” ฉันมองคนตรงหน้าอย่างต้องการคำตอบทว่าเขากลับนิ่งไปและไม่ตอบอะไรเลย มีเพียงถ้อยคำสั้นๆ เพียงสามคำที่ฉันไม่อาจสรุปอะไรได้

 

 

“ขอโทษนะ”

 

 

ขอโทษทำไม

 

 

“พี่ว่าพี่เมาแล้วว่ะ อัยย์เข้าไปนอนเหอะ” พี่เป็ดขยี้หัวอย่างสับสน แต่ว่ามันยังคงคาใจฉันอยู่

 

 

“พี่เลิกเพราะอัยย์พูดเรื่องพ่อพี่เหรอ” ฉันมองเขาอย่างคาดคั้น ร่างสูงชะงักและมองกลับมา เขาไม่พูดอะไร ไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ “แค่คำถามนี้ก็ได้ ตอบอัยย์หน่อยเหอะนะ”

 

 

“เปล่า”

 

 

 

 

“พี่ไม่บอกเหตุผลอัยย์ได้มั้ย?” ร่างสูงพูดเสียงอ่อนเหมือนจะขาดใจก่อนที่เขาจะคว้ามือฉันไว้ สัมผัสอุ่นๆ จากปลายนิ้วมือลามไล้มาที่หัวใจของฉันก่อนจะแช่แข็งให้มันเย็นเยียบ “แต่เราอย่าคบกันต่อไปเลยนะ”

 

 

 

 

เขาจะไม่บอกอะไรฉันเลยจริงๆ เหรอ

 

 

พี่เป็ดถอนหายใจยาวและบีบมือฉันเบาๆ พลางขอตัวกลับไปที่ร้านนั่นหลังจากที่ฉันพยักหน้ารับด้วยความรู้สึกแสบร้อน ฉันมองตามร่างสูงไป ทว่าเหมือนโชคชะตาลิขิตเมื่อเขากลับทำกระเป๋าสตางค์หล่นเอาไว้ ตอนแรกฉันกะว่าจะวิ่งและนำไปคืนเขาจนกระทั่งรูปสองรูปหลุดจากกระเป๋าใบนั้น

 

 

ฉันก็เข้าใจสาเหตุที่พี่เป็ดบอกเลิกฉันทันที!


    -100%-



พี่เป็ดใจร้ายไปม๊ายยยยยยยยยยยยยยย TOT
 สาปส่งให้อัยย์ได้กับพี่จ๋อเลยนี่ เชอะ!!! โกรธ โป้งพี่เป็ด #ทีมอัยย์



--------------------
-------------------

ติดตามในเพจนะคะ
https://www.facebook.com/jennyrenger01

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,600 ความคิดเห็น

  1. #2535 sorasky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 09:34
    เดี๋ยวนะ.. แม่ ของพี่เป็ดกับอัยย์นี่คนเดียวกันป่ะวะ
    #2,535
    0
  2. #2510 S.BAM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 18:37
    อาร้ายยย
    #2,510
    0
  3. #2339 poppy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 14:10
    รู้สึกหน่วง หน่วงแรงงงงงงง TT^TT!!!!!!!!
    #2,339
    0
  4. #2252 FernIndy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 20:09
    ปมใหม่มาอีกแล้ว โอ้แม่เจ้า นางเอกชั้นจะทรหดไปไหน T^T หัวใจน้องอัยย์ไม่ใช่เหล็กซะหน่อย อีพี่เป็ดก็เช่นกัน ดราม่าจนคนอ่านอย่างเราเครียดตามเลย คาราวะในฝีมือของไรท์เบย.
    #2,252
    0
  5. #2250 7346 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 15:39
    รูปอะไร???? ค้างงงงงงงงง
    #2,250
    0
  6. #2249 กระต่ายน้อย!!" (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 09:11
    โหความลับเยอะจังนะ รีบมาต่อเลยยยยยนะไรท์ค้างมาก
    #2,249
    0
  7. #2248 รัสสะตะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 05:44
    ปมเยอะไปไหน ตามไม่ทัน ดราม่าอีกแล้ว สงสารนางเอก
    #2,248
    0
  8. #2247 พีพีวาย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 23:41
    รูปอะไร? อยากรู้แล้วว
    #2,247
    0
  9. #2246 ซารียะฮ์ สงชัย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 20:11
    เจิมมมม
    #2,246
    0
  10. #2245 Aom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 18:45
    คือ..........เราอ่านจบเเล้ว ประเด็นคือ น้ำตาไหลไม่หยุดไงแกร555555555 ยิ่งเปิดเพลงไปด้วยนะ ฆ่าฉันให้ตายเถอะ5555555555555555555555
    #2,245
    0
  11. #2244 7346 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 19:57
    ตอนแรกนึกว่าจะเป็นนิยายมุ้งมิ้งเบาสะหมอง พออ่านไปอ่านมา อื้อหือดราม่าาาา เรื่องนี้ปมเยอะมากกก สนุกค่ะ ติดตามๆๆ
    #2,244
    0
  12. #2242 som.vrs (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 12:30
    อีเป็ด!!!!! ชั้นโกรธแกแล้วนะ
    #2,242
    0
  13. #2240 Tantai Drug (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 21:27
    เสียใจ...
    #2,240
    0
  14. #2239 pui (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 21:18
    ให้พี่จ๋อด่าพี่เป็นให้ยับเลยย T^T
    #2,239
    0
  15. #2238 FernIndy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 20:28
    อือหื้อ พี่เป็ดแม่ งใจ้รายเกินไปแล้ว คือมันมีเหตุผลต้องพูดให้อัยย์เจ็บขนาดนี้เลยหรอ คือถ้าจะผลักเค้าออกไปจากชีวิตคือต้องทำกันขนาดนี้เลย มันทำร้ายหัวใจตัวเองกับอัยย์มากขนาดนี้เลยนะ ตอนนี้คืออยากทุ่มเก้าอี้ฟาดหน้าพี่เป็ดมาก (เข้าใจว่าจะต้องมีการเฉลยว่าทำเพราะอะไร) หงุดหงิดแรง โอ้ยฉันอินนนนนน T^T
    #2,238
    0
  16. #2237 FernIndy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 20:28
    อือหื้อ พี่เป็ดแม่ งใจ้รายเกินไปแล้ว คือมันมีเหตุผลต้องพูดให้อัยย์เจ็บขนาดนี้เลยหรอ คือถ้าจะผลักเค้าออกไปจากชีวิตคือต้องทำกันขนาดนี้เลย มันทำร้ายหัวใจตัวเองกับอัยย์มากขนาดนี้เลยนะ ตอนนี้คืออยากทุ่มเก้าอี้ฟาดหน้าพี่เป็ดมาก (เข้าใจว่าจะต้องมีการเฉลยว่าทำเพราะอะไร) หงุดหงิดแรง โอ้ยฉันอินนนนนน T^T
    #2,237
    0
  17. #2236 กระต่ายน้อย!!" (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 20:23
    โอ้โห พี่เป็ดเป็นพระเอกป๊ะเนี้ย ใจร้ายจุง

    #2,236
    0
  18. #2235 Aom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 19:59
    ทำไมอีพี่เป็ดเลวอย่างนี้ละอีเป็ดดดดดดดดดดดTT
    #2,235
    0
  19. #2234 B_MILK♔ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 19:47
    อิพี่เป็ดใจร้าย
    #2,234
    0
  20. #2233 Ben Banal (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 23:58
    รอ
    #2,233
    0
  21. #2232 Ben Banal (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 23:58
    รอ
    #2,232
    0
  22. #2231 mookymoozoo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 23:36
    เปดดดดดดดดดดดพดดดดพดพดดพพพะดะะะะะะะะะะะเเดดดดดดด
    #2,231
    0
  23. #2230 Pipie'z (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:51
    เจิมมมมมม
    #2,230
    0
  24. #2229 Pipie'z (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:51
    เจิมมมมมมม
    #2,229
    0
  25. #2228 Pipie'z (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:51
    เจิมมมมมมม
    #2,228
    0