ดั่งเพลิงพิศวาส (ตบจูบถึงพริกถึงขิง)

ตอนที่ 32 : บทที่ 7 (80%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    25 ต.ค. 62



บทที่ 7


คุยกันก่อนอ่าน ตอนนี้ “ดั่งเพลิงพิศวาส” ผู้เขียนได้แต่งจบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ตรวจทานคำผิด รีไรท์สำนวน และจัดหน้า จากนั้นก็จะรีบอัพลงให้อ่านในรูปแบบ Ebooks ที่เว็บ Mebmarket จ้า ส่วนเว็บธัญวลัย...อาจจะลบเนื้อหาทั้งหมด แล้วอัพแบบติดเหรียญลงไปใหม่นะจ๊ะ ยังไงผู้เขียนต้องกราบขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจมาโดยตลอด จุ๊บๆๆ


อืม...ไม่เอาน่า ไม่คิดถึงผมบ้างหรือไง

คนเลวๆ อย่างคุณใครจะคิดถึงได้ ปล่อยนะคะเธอดีดดิ้นจนน้ำกระเดนไปทั่ว แต่สุดท้ายกางเกงสี่ส่วนก็ถูกรูดออกตามเรียวขา เมื่อร่างงามมีเพียงชั้นในชิ้นน้อยปกปิดของสงวน ลำแขนแข็งแรงก็ไม่รีรอที่จะกกกอดเธอไว้เต็มวงแขน

คิดถึงหน่อยซี่ ยังไงผมก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น ผัวของคุณนะเขาลากเสียงยาวเพื่อยั่ว ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดซอกคอขาวจนเธอต้องเบี่ยงตัวไปด้านหลัง เพราะมันสร้างความวาบหวิวรัญจวนเสียเหลือเกิน

ฮื้อ...คุณไม่ใช่…” เธอปฎิเสธด้วยอาการสั่นระริก ทว่าบรรณกลับไม่สนใจ เขากดริมฝีปากหยักตะโบมจูบลงบนต้นคอขาว ดูดแรงๆ ดังหมุบหมับเพื่อตีตราประทับเอาไว้

อุ้ยอย่านะคุณบรรณเธอพยายามช่วยเหลือตัวเองทุกวิธีทาง แต่ก็ไม่สามารถสู้แรงอันมหาศาลของเขาได้ บราสีหวานที่ห่อหุ้มอกอวบอิ่มถูกกระชากออกและโยนทิ้งลงพื้น ก่อนที่มือหนาจะXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXหยอกเย้า ความหวาดหวั่นปนหวามสะท้านยังผลให้อลินดาต้องโก่งตัวหนี แต่ด้วยพันธการที่โอบรัดทำเอาเนื้อนุ่มละมุนบดเบียดกับเนื้อหยาบกระด้าง กระตุ้นเร้าให้ไฟสวาทที่สะสมมาหลายวันของบรรณให้พุ่งทะยานขึ้นถึงสุด

ปากร้อนๆ เคลื่อนไปจูบประทับกลีบปากกระจับแสนหวานอย่างดูดดื่ม เคลื่อนไหวพลิ้วราวกับพู่กันจีนที่ตวัดเส้นสายลวดลายลงบนกระดาษ มือหนาเปลี่ยนจากการขยำXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXคลึงบั้นท้ายงอนงามแทน ก่อนจะงอปลายนิ้วแกร่งเป็นตะขอเบ็ด เกี่ยวเอากางเกงชั้นในตัวจิ๋วลงไปตามเขียวขาสวยอย่างรวดเร็ว

ฮื้อฮื้อ เธอเหลือบตามองปราการสุดท้ายที่หลุดออกจากตัวไปพร้อมกับส่ายหน้าหนีปากร้อนๆ แต่ถูกมืออีกข้างของเขาบีบเข้าที่พวงแก้มนวลจนเป็นรอยบุ๋ม บังคับให้อยู่นิ่งๆ

มะไม่นะคะ...

เสียงห้ามปรามนั้นไม่ต่างอะไรกับการเทน้ำมันราดลงบนกองไฟ บรรณปิดกั้นสติสัมปชัญญะทุกอย่างของตนจนหมดทุกทาง และในที่สุดเขาก็จัดการหลอมรวมร่างของหญิงสาวเข้าด้วยกัน

อลินดากอดรัดคอหนาแน่น เสียวสะท้านไปทั้งอณูกาย รู้สึกอึดอัดระคนหวามหวาน บรรณXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXแตะขอบสวรรค์ ด้วยการยกร่างอ้อนแอ้นขึ้นลง กระแทกความสาวสดกับแก่นกายร้อนเร็วระรัวจนดังระงมไปทั่วห้องน้ำ กระทั่งในที่สุดทั้งสองก็โบยบินมาถึงจุดหมายบนเส้นทางสวาท ปลดปล่อยความซ่านกระสันตอบรับกันและกันอย่างเอิบอิ่มแกมเหนื่อยล้า...

เวลาผ่านไปร่วมๆ เกือบห้านาที ลมหายใจของชายหญิงก็เริ่มเข้าสู่สภาวะปกติ ฝ่ามือหนาค่อยๆ ลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียน ปากกับจมูกก็ซุกไซ้จูบซับต้นคอระหงหอมกรุ่น อลินดาได้แต่กอดรัดร่างกำยำแน่นเพราะไม่กล้าจะเอนตัวออกมาเห็นหน้าเขา ด้วยกลัวสบสายตาเย้ยหยันที่เคยได้รับทุกครั้งที่ตนถูกรังแก

ติดใจจนอยากให้รักอีกใช่ไหมถึงกอดไม่ปล่อยแบบนี้เสียงยียวนกวนประสาทก็โพล่งขึ้นเหมือนนกรู้ พอได้ยินเท่านั้นแหละร่างอรชรก็รีบผละออกห่างอย่างว่องไว

ไม่นะคะ…” เธอปฎิเสธและเตรียมจะลุกออกจากอ่างน้ำวน แต่เขากดเอวบางไว้

อย่าลุก ผมยังไม่อิ่มบรรณบอกอย่างไม่อ้อมค้อม อลินดาหน้าแดงก่ำ รนรานดิ้นออกห่างแต่ก็ทำได้เพียงเท่านั้น ก็ถูกเขาจับบั้นท้ายแล้วเคลื่อนกายไปซ้อนอยู่ด้านหลัง ก่อนที่ไม่กี่อึดใจต่อมา บทรักอันแสนเร่าร้อนก็ปะทุขึ้นอีกครั้งท่ามกลางสายน้ำวนในอ่างจากุซซี่

************************

 อลินดาก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอจึงถูกบรรณอุ้มไปนั่งบนเตียงนอนพร้อมกับเช็ดเนื้อเช็ดตัวและใส่เสื้อผ้าให้

ชุดชั้นในทั้งสองชิ้นนั้นขาดหมดแล้ว ไม่ต้องใส่ก็ได้นะเสียงชายหนุ่มอ่อนลงจนกลายเป็นนุ่มนวล หญิงสาวก้มมองมือตัวเองเพื่อซ่อนน้ำตาเอาไว้ไม่ให้เขาเห็น

ฉันขอไปแต่งตัวที่ห้องนะคะเธอเงยหน้าขึ้นขอทั้งๆ ที่น้ำตาคลอเบ้า บรรณมองใบหน้าสวยหวานด้วยแววตาเรียบเฉย เมื่อเขาไม่ตอบ เธอก็แปลความหมายเอาเองว่าอนุญาต จึงลุกจากเตียงเดินออกจากห้องไปเงียบๆ เจ้าพ่อหนุ่มมองแผ่นหลังบางแล้วผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ

บ้าเอ้ยทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ อย่าใจอ่อนนะโว้ยไอ้บรรณ เธอเป็นต้นเหตุที่ทำให้ผู้ชายชั่วๆ อย่างไอ้พศินทิ้งน้องแกไปบรรณยกมือเท้าสะเอว โกรธความอ่อนแอที่เริ่มจะก่อตัวขึ้นในใจแล้ว

อลินดาเดินมาถึงห้องนอนก็ล้มตัวลงนอนร้องไห้อย่างเสียใจ ไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไหร่เธอถึงจะพ้นจากเรื่องบ้าๆ นี้สักที ซึ่งถ้าเธอท้องและต้องจากที่นี่ เธอจะหนีไปให้ไกลเพื่อจะเลี้ยงดูลูกด้วยตัวเอง โดยที่เขาจะไม่มีวันเจอเธอตลอดชีวิต!

เราไปทำอะไรให้เขาหนักหนา ทำไมถึงใจร้ายนัก...คุณบรรณเสียงสะอื้นปนกระซิกพึมพำก่อนจะเผลอหลับไปด้วยความเคร่งเครียดสุ่มอยู่ในหัว

ขณะที่อลินดาหลับอยู่ในห้อง บรรณก็นั่งมองกระดานหุ้นในจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ ดวงตาคมเข้มจ้องหุ้นของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้ ที่ติดตั่วแดงและร่วงลงมาต่ำสุดในรอบหลายปี ริมฝีปากหยักได้รูปยกยิ้มพร้อมด้วยแววตาเหยียดหยันอย่างสมใจ

ตรื๊ดๆๆๆ

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังมองหุ้นบนกระดาน เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เมื่อเห็นเป็นเบอร์ลูกน้องคนสนิทก็หยิบขึ้นมาแนบหูทันที

นายดูหุ้นแลนด์พร็อพเพอร์ตี้อยู่ใช่ไหมครับ

อืมใช่...ปั้นราคายั่วให้พศินมันปล่อยหุ้นในส่วนของมันออกมาบรรณสั่งอย่างมีแผนการ ไม่ถึงเสี้ยววินาทีราคาหุ้นของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้ ในส่วนของบรรณก็ดีดตัวขึ้นมานิดหน่อย

ดูเหมือนคนของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้ จะซื้อหุ้นที่เราปล่อยแล้วนะครับนาย

เห็นแล้ว คุณหญิงอมรรัตน์คงคิดว่าผู้ถือหุ้นรายอื่นๆ ปล่อยออกขาย และดึงราคาขึ้นอีกเจ้าพ่อหนุ่มมองตัวเลขที่เปลี่ยนไปมาอย่างสะใจ เล่นเกมกับพวกมันต่อเจตต์ ฉันมั่นใจว่าคนอย่างพศินต้องปล่อยหุ้นออกมาในไม่ช้าพูดเสร็จบรรณก็ตัดสายไป

ซึ่งวันต่อมาหนังสือพิมพ์ทุกสำนักและสื่อโทรทัศน์ต่างๆ พากันร่วมใจประโคมข่าวใหญ่ตั้งแต่เช้ามืด หนังสือทุกฉบับถูกขายจนเกลี้ยงแผงเพราะมีข่าวการสร้างคอนโดมิเนียมของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้ ถล่มและมีคนเสียชีวิต เมื่อข่าวออกไปไม่ถึงชั่วโมง หุ้นของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้ก็ดิ่งลงฮวบๆ ก่อนจะกลายเป็นติดตัวแดง และเตรียมจะตกกระดานไปในที่สุด  

ผลงานเรื่องอื่นๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

10 ความคิดเห็น