ดั่งเพลิงพิศวาส (ตบจูบถึงพริกถึงขิง)

ตอนที่ 27 : บทที่ 6 (80%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    15 ก.ย. 62



บทที่ 6


ณ โรงแรมพิวันนาธานี ดูจะคึกคักเป็นพิเศษ เนื่องจากวันนี้เป็นงานประมูลโปรเจกต์ใหม่ของพิวันนากรุ๊ป นักข่าวจากหลายสำนักต่างพากันขนกองทัพมารอทำข่าวและเก็บภาพบรรยากาศอย่างใจจดใจจ่อ เพราะรู้ดีว่าหุ้นส่วนใหญ่คนสำคัญของกลุ่มธุรกิจนี้ก็คือ บรรณ มัณตะธารา จะมาปรากฏตัวนั่นเอง

ในขณะที่นักข่าวยืนรออยู่นั้น คุณหญิงอมรรัตน์และพศินก็เดินทางมาถึงเป็นเจ้าแรก ซึ่งนักข่าวก็ไม่พลาดที่จะรีบเข้าไปสัมภาษณ์พร้อมกับเก็บข้อมูลทันที

วันนี้มั่นใจมากน้อยแค่ไหนคะคุณหญิงนักข่าวคนหนึ่งยื่นเครื่องอัดเสียงไปใกล้ๆ หญิงสูงวัย

มั่นใจมากค่ะ เพราะทุกคนที่มาร่วมงานรู้ถึงคุณภาพของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้อยู่แล้วคุณหญิงอมรรัตน์บอกด้วยสีหน้ามั่นใจเต็มเปี่ยมอย่างปิดไม่มิด

แล้วเรื่องงานหมั้นของคุณพศินที่ล้มไม่เป็นท่าล่ะคะ จะทำให้ความเชื่อมั่นของของแลนด์พร็อพเพอร์ตี้ลดน้อยลงบ้างหรือเปล่า?ประโยคจี้จุดที่โพล่งออกมาจากนักข่าวกลุ่มนั้น ทำให้พศินมองหาเจ้าของเสียง จนกระทั่งนักข่าวสาวคนที่ถามขยับกายมายืนด้านหน้า

งานหมั้นก็ส่วนงานหมั้นค่ะ ฉันเชื่อว่าเจ้าของโครงการแยกแยะได้คุณหญิงอมรรัตน์เก่งเรื่องแก้สถานการณ์แบบนี้อยู่แล้วจึงไม่สะทกสะท้านอะไรมากมาย

คุณพศินคิดออกหรือยังคะว่าคุณหมออลินดาไม่ยอมเข้าพิธีหมั้น เพราะเรื่องที่คุณซุกครอบครัวหรือเธอรับนิสัยลูกแหง่ของคุณไม่ได้นักข่าวสาวคนเดิมยิงคำถามที่มีผลต่อสภาพจิตใจของพศินเป็นอย่างมาก จนเขาถึงกับกำหมัดแน่นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

มันจะมากไปแล้วนะ ถ้ามีหลักฐานก็เอามาแฉเลยสิพศินผลักไหล่นักข่าวสาวจนเซไปชนนักข่าวคนอื่นๆ โชคดีที่มีคนรับไว้ ก่อนที่เธอจะหงายล้ม

ขอบคุณมากนะคะนักข่าวสาวเงยหน้าขึ้นกล่าวขอบคุณคนที่ช่วยตนเอง บรรณคลี่ยิ้มน้อยๆ แล้วประคองนักข่าวสาวไปเผชิญหน้ากับสองแม่ลูก แววตาคมเข้มมีแววเย้ยหยันนิดๆ อยู่ในที

ภาพออกมาไม่ดีเท่าไหร่นะคุณหญิงอมรรัตน์...

ฉันไม่ใช่สร้างภาพ ใครดีมาเราดีตอบ ใครร้ายมาฉันไม่คิดจะอยู่เฉยๆคุณหญิงอมรรัตน์ตอบสีหน้าราบเรียบ แต่รู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่บรรณมาปรากฎตัวที่นี่

เหรอครับ นักข่าวคนนี้ก็ทำหน้าที่ของเธอ พศินควรจะให้เกียรติอาชีพเธอหน่อย คุณหญิงเองควรจะบอกลูกชายตัวเองด้วยนะครับ

คุณหญิงอมรรัตน์เหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง แต่ก็เก็บอาการไว้ได้ พศินขยับมายืนเผชิญหน้ากับบรรณในระยะใกล้ สายตาสองคู่สบกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

มึงด่าแม่กูเหรอ ห๊ะ!!!” พศินผลักอกบรรณและขยับไปหมายจะชกหน้าหล่อๆ ให้หายแค้น แต่เจตต์เร็วกว่าจับมือคนที่จะปะทุษร้ายนายของตัวเองไว้ พศินสะบัดมือเต็มแรงพอเจตต์ปล่อยก็เสียหลักล้มลง

ว้าย…ลูก” คุณหญิงอมรรัตน์รีบเข้าไปประคองบุตรชายทันที พศินพอลุกขึ้นได้ก็ปรี่ไปหาเรื่องบรรณแต่ถูกมารดารั้งแขนเอาไว้ อย่าพศิน

ปล่อยครับคุณแม่ ผมรู้ว่ามันเอาตัวน้องดาไป แล้วยังจะมาหาเรื่องพวกเราอีก ผมไม่ยอมง่ายๆ แน่พศินสะบัดแขน พอหลุดก็ตรงมาหาร่างสูงแต่เจตต์และการ์ดอีกสองคนมายืนขวางอยู่ด้านหน้าผู้เป็นนายอย่างรวดเร็ว

ถอยไป…” บรรณสั่งด้วยแววตาที่ยากแก่การคาดเดา เจตต์และการ์ดจึงพากันเปิดทางให้ พศินเห็นสีหน้าเยือกเย็นของเจ้าพ่อหนุ่มก็เป็นฝ่ายชะงักเสียเอง บรรณยิ้มนิดๆ แล้วขยับไปชิดคู่กรณี จัดแจงเนคไทด์ที่บิดเบี้ยวของอีกฝ่ายให้เข้าที่ ถ้าคิดจะทำงานใหญ่ต้องสุขุมมากกว่านี้นะบรรณยิ้มราวกับเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่ไม่ถือสาเด็ก ซึ่งนักข่าวไม่รู้ความนัยของสองฝ่ายต่างเก็บภาพไว้ และรู้สึกชื่นชมบรรณมากขึ้นไปอีก ในขณะที่คุณหญิงอมรรัตน์รู้ว่าศัตรูกำลังข่มบุตรชายอยู่ก็แค้นใจมากกว่าเดิม

ไปเถอะลูกหญิงสูงวัยรีบคว้ามือบุตรชาย ก่อนจะพาเดินเข้าไปในตัวอาคาร บรรณมองตามหลังสองแม่ลูกยิ้มๆ หากแววตากลับไม่ยิ้มตาม

เดี๋ยวค่ะคุณบรรณ เรื่องที่คุณพศินกล่าวหาเป็นเรื่องจริงเท็จแค่ไหนกันคะนักข่าวอีกสำนักเอ่ยถาม บรรณสบตากับทุกคนอย่างสง่าผ่าเผย

ผมไม่มีความจำเป็นต้องทำอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ ขอตัวก่อนนะครับเจ้าพ่อหนุ่มคลี่ยิ้มให้ทุกคนแล้วเดินเข้าไปในตัวอาคาร ท่ามกลางการอารักขาของเจตต์และการ์ดของมัณตะธารา

ภายในห้องประมูล คุณหญิงอมรรัตน์และพศินนั่งอยู่แถวหน้าเวที ร่างองอาจของบรรณเยื้องย่างขึ้นไปบนเวทีในฐานะหุ้นส่วนใหญ่ของพิวันนากรุ๊ป จนคุณหญิงอมรรัตน์ถึงกับอึ้งเมื่อพิธีกรโค้งคำนับให้กับชายหนุ่ม

หมายความว่ายังไงคุณพิมุกคุณหญิงอมรรัตน์หันไปมองคนของพิวันนาที่รับเงินใต้โต๊ะของตนไป พิมุกมีท่าทีอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะมีสายตาคู่คมของบรรณจับจ้องอยู่

คุณบรรณเพิ่งซื้อพิวันนากรุ๊ปก่อนการประมูลไม่ถึงสามอาทิตย์ ผมว่าจะบอกคุณหญิงเรื่องนี้เหมือนกัน แต่เห็นยุ่งๆ อยู่กับเรื่องงานหมั่นของคุณพศินก็เลยไม่ได้บอกพิมุกเป็นหนึ่งในคณะผู้บริหารของพิวันนา ซึ่งเห็นตัวเลขประมูลก่อนหน้าที่บรรณจะเข้ามา ทำให้คุณหญิงอมรรัตน์มั่นใจว่าตัวเองชนะแน่นอน

ถ้าฉันไม่ได้งานนี้เป็นเรื่องแน่คุณพิมุกคุณหญิงอมรรัตน์เอนตัวไปขู่เบาๆ พอได้ยินกันสองคน และพิธีกรบนเวทีก็กล่าวเชิญบรรณเปิดซองประมูล

สวัสดีครับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ผมขอขอบคุณคุณบรรณมากเลยนะครับที่ให้เกียรติเราได้เข้าร่วมประมูลงานในครั้งนี้ แม้ผมจะเพิ่งเข้ามาบริหารพิวันนากรุ๊ป แต่ผมก็ได้ศึกษามาอย่างละเอียดก่อนจะตัดสินใจซื้อ และโปรเจกต์นี้เป็นการสานต่อโครงการที่เจ้าของคนเดิมทำไว้ ผมเห็นว่าเป็นประโยชน์ที่จะต่อยอดธุรกิจ จนเป็นที่มาของการเชิญบริษัทที่สนใจร่วมงานกับเรายื่นซองประมูลสายตาคมมองเจ้าของบริษัทที่ยื่นซองประมูล แล้วมาหยุดสายตาสบกับคุณหญิงอมรรัตน์ คนมากประสบการณ์ชีวิตและเดินบนเส้นทางของความเป็นความตายอย่างคุณหญิงอมรรัตน์ เห็นความเคียดแค้นและแรงโกรธอันมหาศาลที่สาดส่องออกมาจากดวงตาคู่คมก็ถึงกับผงะ

และบริษัทที่ชนะการประมูลก็คือ…” บรรณรับซองประมูลมาพร้อมกับชูขึ้นให้ทุกคนได้เห็น ซองในมือผมคือบริษัทที่ชนะการประมูล และบริษัทนั้นก็คือ…”

ทุกคนต่างลุ้นระทึกและมีความหวังที่จะได้โปรเจกต์หลายร้อยล้านนี้ไป เพราะนั่นไม่ใช่แค่ผลกำไรที่จะได้รับ แต่หมายถึงชื่อเสียงที่จะได้ร่วมงานกับมัณตะธารากรุ๊ป กลุ่มธุรกิจที่เป็นตัวชี้วัดเศรษฐกิจของประเทศ คุณหญิงอมรรัตน์มองซองในมือเขม็งด้วยหัวใจที่เต้นแรงระรัว ในขณะที่พศินไม่สนใจเพราะไม่คิดจะร่วมงานกับศัตรูคู่อาฆาตอย่างบรรณอยู่แล้ว

บริษัทที่ชนะการประมูลคือ...บริษัทเอ็นจีซัพพลายครับชื่อที่หลุดออกมาทำเอาคุณหญิงอมรรัตน์ตัวแข็งทื่อ เพราะเป็นบริษัทอันดับสอง ที่เป็นคู่แข่งของตนแทบจะทุกงาน ส่วนใหญ่แลนด์พร็อพเพอร์ตี้จะเป็นฝ่ายชนะ ทว่าครั้งนี้กลับแพ้ไม่เป็นท่า!

ยินดีด้วยนะครับ/ยินดีด้วยนะคะ

บริษัทที่แพ้การประมูลในครั้งนี้ต่างพากันเข้าไปแสดงความยินดีกับเอ็นจีซัพพลายอย่างมีน้ำใจนักกีฬา ยกเว้นคุณหญิงอมรรัตน์และบุตรชายที่นั่งเงียบกริบอยู่ที่เดิม เจ้าของบริษัทเอ็นจีซัพพลายเดินขึ้นเวทีไปจับมือกับบรรณ

ยินดีด้วยครับเจ้าพ่อหนุ่มบอกเสียงเรียบๆ และร่วมกันจับซองถ่ายรูปเพื่อเป็นสักขีพยาน กองทัพนักข่าวพากันกรูเข้าไปหน้าเวทีเพื่อเก็บภาพสำคัญ คุณหญิงอมรรัตน์และพศินพากันลุกขึ้นและมองมาที่ศัตรูหมายเลขหนึ่งอย่างไม่พอใจ

แล้วเราจะได้เห็นดีกัน...หญิงสูงวัยพึมพำขณะมองร่างสูงของบรรณที่ยืนอยู่บนเวที จากนั้นก็พากันเดินออกจากห้องไป  

ผลงานเรื่องอื่นๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

10 ความคิดเห็น