Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 87 : ทดสอบสมาชิก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,966
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 282 ครั้ง
    11 ม.ค. 63


     โดยไม่ต้องรอให้ธาราพูดซ้ำอีกรอบ มิเนอว่าสไลด์ตัวเสือกแทงดาบเข้าใส่ธาราในทันที

     ธารายิ้มสบายอารมณ์เอียงหัวหลบดาบอย่างง่ายดายราวกับเป็นเรื่องง่ายๆ

     มิเนอว่าหมุนข้อมือเปลี่ยนท่าสะบัดดาบในมืองามฟันระนาบศีรษะกับธาราอย่างไม่ปราณี

     ธาราถอยเท้าไปด้านหลังหลบท่าฟันของหญิงสาวได้อย่างหมดจด ทิ้งระยะห่างจากมิเนอว่าเพียงหนึ่งช่วงตัว

     หญิงสาวผมแดงมีท่าทางแปลกใจแต่ก่อนจะได้ทำอะไร ธาราก็ชิงกล่าวไขข้อสงสัยของหญิงสาวให้ว่า 

     "ถ้าเธอสงสัยว่าทำไมฉันถึงหลบแบบนั้น เพราะฉันเห็นเธอขยับขามากกว่าปกติยังไงล่ะ เธอคงกะจะบังคับฉันให้ก้มศีรษะด้วยท่าฟันระนาบศีรษะเพื่อจะได้แทงเข่าใส่ล่ะสิ เดาง่ายไปนะ"

     แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรมากไปกว่านี้ก็มีลูกศรและมีดซัดพุ่งเข้าใส่เขาในทันที

     ธาราไม่ตอบโต้ ทำเพียงเอียงตัวซ้ายทีขวาทีก็หลบลูกศรและมีดซัดได้แบบสบายๆ

     ธารามองท่าทีของสองหนุ่มที่โจมตีเข้าใส่เขาอย่างพิจารณา คนหนึ่งยิงใส่บริเวณไหล อีกคนขว้างมีดใส่บริเวณคออย่างแม่นยำ

     มิเนอว่าไม่พูดไม่จาวิ่งก้มตัวต่ำ จับดาบด้วยสองมือฟันเฉียงขึ้นจากซ้ายไปขวาก่อนจะพับข้อมือแทงดาบต่อเนื่องสามครั้ง

     สามดาบแทงศีรษะ อกและท้องในพริบตา ทุกท่าของมิเนอว่า ธาราสามารถหลบได้อย่างง่ายดายราวกับมองเห็นอนาคต

     เขาสืบเท้าซ้ายถอยหลังเอียงตัวไปทางขวาหลบท่าฟันเฉียงขึ้นแล้วตมด้วยถีบตัวไปถอยหลังหลบท่าแทงก่อนที่มิเนอว่าจะได้แทงซะอีก

     หลังจากถอยตัวหลบท่าแทงก็มีลูกสรและมีดซัดแบบเดิมพุ่งเข้าใส่เขา ธาราไม่หลบการโจมตีทั้งสองแต่เปลี่ยนเป็นคว้าจับแทน

     ธาราพุ่งตัวสวนกระแสการโจมตี เบี่ยงตัวขวาหลบลูกศรใช้มือซ้ายคว้าจับมีดซัดทั้งสองพร้อมผนึกเวทใส่ในมีดซัดขว้างคืนเจ้าของ

     หลินฟางโดนมีดซัดของตัวเข้าบริเวณท้องปลิวกระเด็นราวกับว่าวขาดป่านจากจุดที่อยู่ไปเกือบห้าเมตร

     หลิงฟางจุกตัวงอราวกับกุ้ง เขารู้สึกเหมือนโดนกระทุ้งใส่ด้วยกระบองเหล็กจนจุกเสียดแน่นท้องไปหมด

     ทุกคนกลืนน้ำลายอึ้กใหญ่ออกมาอย่างหวาดเสียว แค่เห็นก็ไม่อยากนึกสภาพตัวเองตอนโดนการโจมตีแบบนั้นเลย

     ธารายืนยิ้มกล่าวน้ำเสียงสนุกสนานว่า "เอาๆ เข้ามาให้หมดนั้นแหละ ถ้าไม่รีบเข้ามาฉันจะไม่รับใครเข้ากิลด์สักคนเลยนะ เพราะนี่คือ 
การทดสอบเข้ากิลด์ของฉัน ถ้าพวกนายไม่เข้ามาฉันก็ทดสอบความสามารถของพวกนายไม่ได้น่ะสิ แน่นอนฉันจะตอบโต้แค่พอสมควรแล้วกัน ถือว่าพวกนายโดนฉันหลอกมาซ้อมต่อสู้แล้วกัน"

     พูดจบก็กวักมือเรียกอย่างเชื้อเชิญด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างชั่วร้าย สองสหายอย่างเฟยและเซลได้แต่ส่ายหน้าอย่างเห็นใจ

     สิบห้าคนที่เหลือได้แต่จำใจ กัดฟันข่มความรู้สึกเข้าโจมตีใส่ธาราพร้อมๆกัน 

     โดยไม่รีรอ โจเอลง้างลูกศรสองดอกยิงออกมาพร้อมๆกันเข้าใส่ธารา ลูกศรทั้งสองพุ่งเข้าบริเวณไหล่ทั้งสองอย่างพร้อมเพรียงกัน

     ธาราทำเพียงสืบเท้ามาด้านหน้าขยับไหล่ขวาเอียงตัวหลบลูกศรทั้งสอง

     หลินฟางกัดฟันข่มความเจ็บปวดฝืนตัวลุกขึ้นมาดึงมีดซัดที่เก็บซ่อนไว้ใต้แขนเสื้อขวางเขาใส่สิบเล่มติดกัน

     มีดทั้งสิบปาอย่างสุ่มๆแบบมีชั้นเชิงไม่ซ้ำจุดกัน มีดทั้งสิบพุ่งเข้าหาร่างของธารา 2 ไหล่ 2 ขา 2 เข่า 3 ท้องและ 1 ศีรษะ

     ธารายกยิ้มมองมีดซัดอย่างใจเย็น ยกสองนิ้วขึ้นรับมีดที่บริเวณศีรษะก่อนจะหมุนมือซัดมีดใส่มีดทั้งสามเล่ม

     มีดของธาราปะทะกับมีดหนึ่งในสามที่หลินฟางปากะให้โดนบริเวณท้องเมื่อปะทะกันก่อเกิดเงาดำสองสายฉุดดึงมีดซัดอีกสองใบเอาไว้ก่อนจะล่วงลงพื้น เบี่ยงตัวไปด้านหลังทางขวาหลบที่ปาใส่ไหล่ขวาก่อนจะคว้ามีดซัดกลับไปปะทะกับมีดอีกห้าเล่มที่มาไล่เลี่ยกัน

     มีดบินเมื่อหลุดออกจากมือก็ราวกับมีชีวิตพุ่งด้วยความเร็วมากกว่าของหลินฟางหลายสิบเท่าพุ่งฉวัดเฉวียนปะทะกับมีดทั้งห้าจนสิ้นฤทธิ์

     มิเนอว่าจับดาบด้วยสองมือมั่นวิ่งตัดเข้าหาธาราจากทางขวามือ ดาบในมืองามลุกท่วมด้วยเปลวเพลิงแสนร้อนแรงฟาดฟันขนานศีรษะอย่างไม่ลังเล

     ธาราสืบเท้าซ้ายไปด้านหลังโน้มตัวเอนหลังนิดหน่อยก็สามารถหลบดาบได้อย่างง่ายดายก่อนจะถีบตัวไปด้านหลังทิ้งระยะเพิ่ม

     มิเนอว่าไม่รอช้าทำท่าจะวิ่งไปตามโจมตีซ้ำก็มีเสียงเข้มตะโกนเตือนดังขึ้นว่า "ด้านหน้าหลบ ระวังพิษ"

     หญิงสาวโยกไหล่ขวาไปด้านหน้าก้มหัวลงหลบ บอลพิษที่เอริคยิงมาจากมุมอับสายตาราวกับมีตาหลัง

     ธารายกมือขึ้นคว้าจับบอลพิษราวกับจับลูกโป่งน้ำจนเอริคยังถึงกับอ้าปากค้างก่อนจะจุดไฟเผาจนพิษระเหยหายไปจนหมดในพริบตาแล้วกล่าวยิ้มๆแบบอารมณ์ดีว่า "เข้าใจคิดนะ เอริค ใช้มุมอับสายตาโจมตีใส่ฉัน แต่ครั้งหน้าระวังหน่อยก็ดีนะ ถ้าไม่ใช่มิเนอว่า โจเอลกับหลินฟาง นายเตือนแค่นั้น ไม่มีใครหลบทันหรอกนะ แล้วไหนจะพิษกรดอันนี้อีก ถ้าโดนขึ้นมาเสียโฉมเลยนะ เอริค แถมปาใส่หลังผู้หญิงอีก ถึงมิเนอว่าจะเก่งที่สุดในห้องนี้รองจากเฟย เซลแล้วฉันก็เถอะ แต่อย่างงี้ก็มากไปมั้ง พวก"

     ทุกคนหันไปมองทางเอริคด้วยใบหน้าอึ้งๆ โดยเฉพาะมิเนอว่าเมื่อได้ยินถึงกับหันขวับมามองตาเขียวปั๊ดจนเอริคต้องหลบตากล่าวน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า "ตะ แต่ก็ไม่โดนนี่นา ใช่ไหมล่ะ...ครับ"

     ธาราชิงตักเตือนชายหนุ่มไปอย่างผู้มีประสบการณ์ว่า "เอาเถอะ ยังไง ฉันก็วางเครือข่ายเวทป้องกันไว้แล้ว แต่ขอเตือนอีกครั้งนะ เอริค ถ้าจะทำแบบเมื่อกี้อีก นายควรไปฝึกกับคนๆนั้นมาก่อน ไม่ใช่ยิงมั่วสั่วแบบนั้นอย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ ถ้าไม่ใช่สามคนนี้คงมีคนโดนบอลพิษกรดของนายไปแล้ว เอริค"

     เอริคเมื่อได้ยินก็จ่อยลงกล่าวเสียงอ่อนอย่างรู้สึกผิด "จริงอย่างที่พูดเลยครับ" 

     แต่ก่อนที่เรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้ ธาราชิงปรบมือเสียงดังเรียกร้องความสนใจก่อนจะกล่าวต่อว่า

     "เอ้าๆ ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องเล็กน้อยแบบนี้หรอกนะ ที่เหลือน่ะ เข้ามาซักทีดีกว่านะ"

     หลังจากสิ้นคำพูดคนทั้งสิบแปดก็ต่างร่ายเวท ยิงปืน ยิงลูกศร ซัดมีด ไม่ก็พุ่งตัวเข้าจู่โจมธาราในทันที

     เอลิเซียควักปืนเวคเตอร์ขึ้นมายิงในทันที แน่นอนว่าเธอระวังการยิงเป็นอย่างดี จึงทำให้สังเกตได้ง่ายจนธาราแทบไม่ต้องขยับตัวก็สามารถหลบกระสุนของเธอได้อย่างง่ายดาย

     ระหว่างหลบกระสุนของเอลิเซีย ไอโกะและมิโนะราวกับนัดกันมาก่อนทั้งสองเห็นจังหวะยิงบอลมานาเข้าใส่ธารา

     บอลมานาทั้งสองซ้อนทับกับวิถีกระสุนของเอลิเซียอย่างแนบเนียนแต่มีหรือธาราจะไม่รู้ตัว 

     เขาจึงร่ายเวทไว้ดักเอาไว้ก่อนแล้ว เขี้ยวเงาพุ่งแทงทะลุพื้นขึ้นมาทำลายบอลมานาทั้งสองอย่างง่ายดาย

     สมานสังเกตท่าทางของธาราก่อนจะพยายามโจมตีโดยอิงหลักการเคลื่อนไหวของเขาเข้าไป สมานร่ายบอลน้ำออกมาสามลูก 
หนึ่งลูกขนาดเท่าฝ่ามือ ส่วนอีกสองลูกขนาดเพียงลูกปิงปอง

     เมื่อได้ที่สมานก็ขว้างบอลน้ำออกมาพร้อมๆกัน โดยไม่ลืมควบคุมการเคลื่อนที่ของมัน

     บอลทั้งสามเร็วช้าไม่เท่ากัน พุ่งเข้าหาธาราจากทั้งสามทาง ธาราลอบชื่นชมสมานในใจอย่างอารมณ์ดี "ใช้ได้นี่นา ควบคุมพร้อมกันสามลูกได้ด้วยตัวเองทั้งที่อยู่แค่คลาสเบต้าแท้ๆ แต่ว่านะ"

     ธารายกยิ้มกล่าวข่มขวัญเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างมั่นใจว่า "ยังอ่อนไปนะ สมาน บอลเร็ว ช้าไม่เท่ากันแบบนี้ แก้ทางง่ายนิดเดียว" 

     ไม่พูดเปล่า เขาเพียงสะบัดมือบอลเวททั้งสามก็สร้างบอลไฟ ลม สายฟ้าได้ในพริบ บอลทั้งสามพุ่งเข้าปะทะกับบอลน้ำทั้งสามลูกของสมานอย่างแม่นยำราวกับจับวาง

     มิเกลเมื่อเห็นว่าการโจมตีระยะไกลไม่ได้ผลแน่นอนแล้ว วิ่งถีบตัวเข้ามาหมายจะจับชายหนุ่มทุ่ม

     ธาราที่เห็นก็รอดูท่าที มิเกลเคลื่อนไหวอย่างช่ำชอง ขยับตัวซิกแซกไปมาหมายจะคว้าจับแขนและคอเสื้อของธารา

     แต่มีหรือเขาจะยอม เป็นธาราเองต่างหากที่ชิงพุ่งตัวเข้ามาจับคอเสื้อของมิเกลทุ่มจนตัวลอยกลับไปทางเดิม กลิ้งกระแทกพื้น

     มิเกลร้องโอดโอยระบมไปทั้งแผ่นหลัง ระหว่างนั้นเรย์กับแองเจล่าก็ชิงพุ่งตัวเข้ามาหมายจะรุมโจมตีธาราในจังหวะเดียวกัน

     เรย์เตะตัดลำตัวจากด้านหน้า ส่วนแองเจล่าเตะสกัดขาจากด้านหลัง

     ธารายกเท้าซ้ายขึ้นสูงไปด้านหลังหลบลูกเตะของแองเจล่าก่อนจะถีบตัวด้วยขาขวาข้างเดียวไปด้านข้างเมื่อเท้าแตะพื้นเขาก็กลับมายืนอย่างมั่นคงได้ในทันที

     แต่ก่อนจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ ไนท์ ลูเซีย ดาเรียทั้งสามพุ่งเข้ามาหมายจะโจมตีแบบทีม

     แน่นอนว่ายังไม่ได้เรื่อง คนหนึ่งเร็วเกินไป อีกคนช้าเกินไป ส่วนอีกคนโจมตีวงกว้างเกินไป

     ลูเซียร่ายรองเท้าแสงประกาย ละอองแสงถักทอกลายเป็นรองเท้าแก้ว หญิงสาวไม่รอช้าพุ่งตัวด้วยความเร็วสูงสุดมาอยู่ด้านหลังก่อนจะมุมตัวเตะตัดลำคอแบบเทควันโด้อย่างรวดเร็ว

     ไนท์วิ่งสุดตัวเปิดใช้งานโล่พับตรงแขนขวาหมายจะใช้โล่กระแทกใส่ธารา

     ดาเรียวิ่งเข้ามาชกลงพื้นด้วยเวทคลื่นปฐพี ก่อเกิดหนามหินพุ่งทะลุเป็นทางยาวจนมาถึงธารา

     ธาราที่เห็นการโจมตีที่ขัดแย้งกันเอง หมุนตัวคว้าจับขาสวยของลูเซียเหวี่ยงเข้าใส่ไนท์ที่ตามมาพลางเหลือบมองไปทางด้านหนึ่ง

     โดยไม่ได้ให้ความสนใจกับเวทย์ของดาเรียแม้แต่น้อย ธาราถีบตัวต่ำสามครั้งติดกันไปด้านขวาก็หลบได้อย่างหมดจด

     ไม่รอให้ธาราได้พักหายใจ สิน ซิ่งไห่ มินซูและหยางหมิง หนึ่งหนุ่มสามสาวโจมตีผสานกันได้เป็นอย่างดี

     ทั้งสี่ร่ายเวทใหญ่รูปแบบกลุ่มที่มีการเรียนการสอนมาแล้วอย่าง "หอกอัคคี" เวทมนตร์ระดับ C ออกมาระหว่างที่คนอื่นจู่โจมกันอยู่

     แต่ทั้งสี่ไม่ได้รู้เลยว่าธารานั้นลอบสังเกตพฤติกรรมของทั้งสี่อยู่ตลอด ตั้งแต่วินาทีที่เริ่มร่ายเลยด้วยซ้ำ

     หอกเพลิงร้อนแรงลุกท่วมอย่างร้ายกาจ แต่ก่อนที่ทั้งสี่จะได้ร้องเตือนคนอื่นๆให้หลบออกจากระยะนั้นเอง

     ธาราสะบัดมือมาด้านหน้า หอกเพลิงที่ถูกร่ายไว้ก็สลายหายไปในทันที ในครั้งนี้ที่ไม่มีใครบาดเจ็บ เพราะธาราลงทุนใช้อีกทักษะหนึ่ง

     ธาราตั้งชื่อให้มันว่า "ยกเลิกเวท" มันคือ การส่งคลื่นมานาร่ายความถี่เข้าไปทำลายวงเวทย์เป้าหมาย

     แน่นอนว่านอกจากเขาแล้ว ธาราไม่คิดว่าจะมีคนใช้มันได้โดยที่เขาไม่ได้สอนอย่างแน่นอน

     ธาราฉีกยิ้มมองกราดว่าที่สมาชิกกิลด์ทั้งสิบแปดอย่างสนุกสนานในใจลอบคาดหวังการพัฒนาของคนทั้งสิบแปดเป็นอย่างมากพร้อมคิดตารางการฝึกต่างๆในหัวแล้วเค้นหัวเราะในใจอย่างดีอกดีใจว่า "หึหึ ได้เจอเพชรดิบที่ยังไม่ผ่านการเจียระไนเพียบเลยแหะ สงสัยต้องเอามาฝึก ทุบตี ซ้อม เจียระไนให้พวกเขากลายเป็นเพชรเม็ดเอกซะแล้ว"

     คิดแล้วธาราก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งไปพลางหลบการโจมตีของคนทั้งสิบแปดไปพลางอย่างอารมณ์ดี ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

     หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปสองชั่วโมง ทั้งสิบแปดคนล้มลง บางก็คุกเข่าอยู่บนพื้น บางก็นอนหมอบอยู่บนพื้นอย่างเหนื่อยอ่อนหมดแรง

     ทุกคนต่างเต็มไปด้วยเหงื่อราวกับเพิ่งไปวิ่งอย่างหนักกันมาหลายชั่วโมงติดๆกันจนเฟยและเซลอดเห็นใจไม่ได้

     ตลอดระยะเวลาสองชั่วโมง ไม่มีใครโจมตีตัวธาราโดนแม้แต่คนเดียว แต่ละคนโดนปัดออกด้านข้าง จับทุ่ม ใช้เวทบอลลมอัดกระแทกตอบโต้ตามสมควรดังที่เจ้าตัวกล่าวที่โดนหนักสุดเห็นจะเป็นเอริคที่ตอนนี้กำลังนอนท่าหยำ*ตู้ด*อยู่ การโจมตีของเขาแต่ละครั้งถึงจะทำได้ดีแต่ก็เต็มไปด้วยความเลิ่นเล่อ

     การโจมตีแต่ละครั้งของเขาจะโดนคนอื่นๆที่เข้าโจมตีธาราเสียมากกว่าจนธาราต้องรับการโจมตีของเอริคมาขว้างอัดคืนเจ้าตัวพร้อมดัดแปลงนิดหน่อยให้บอลพิษระเบิดกระแทกอัดร่างของเขาไปหลายครั้งจนเยิ่น ระบมไปทั้งตัว

     หลินฟางก็แทบไม่ต่างกัน เขาโดนมีดซัดจนจุก ปวดระบมไปทั้งท้องจนหลินฟางอดด่าทอในใจไม่ได้ว่า "ทำไม ต้องอัดท้องตลอดด้วยเหล่า จุดอื่นก็มีตั้งเยอะแยะแท้ๆ จุกนะโว้ยยครับ"

     ส่วนที่เหลือนั้นแทบไม่ต่างกันมากนัก มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ยังพอมีแรงจะลุกขึ้นมาได้ก็คือ โจเอลกับมิเนอว่า

     หนึ่งชายหนึ่งหญิงแกร่งผู้มีประสบการณ์ต่อสู้โชกโชนที่สุดในทุกคนยังหอบแฮ่กออกมาอย่างอ่อนเพลีย

     ทั้งสองคิดแบบเดียวกันว่า "หัวหน้า/หมอนี่ เป็นปิศาจหรืออะไรกันแน่ เก่งเกินไปแล้ว ขนาดสัตว์อสูรยังอ่อนกว่าเขาเลย บ้าไปแล้ว"

     มิเนอว่าลอบยิ้มอย่างสนุกสนานในใจเต็มไปด้วยความลิงโลดพร้อมคิดว่าที่เธอตอบรับคำชวนของธารานั้นถือว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตของเธอแล้วอย่างยินดีปรีดา

     เธอทำท่าจะลุกขึ้นเตรียมจู่โจมใส่คนตรงหน้าอีกครั้งแต่กลับถูกเจ้าตัวยกมือขึ้นห้ามเสียก่อนพร้อมกล่าวว่า

     "จบแค่นี้ ยอดเยี่ยมมากทุกคน โดยเฉพาะโจเอลกับมิเนอว่า สมแล้วล่ะนะที่เป็นผู้มีประสบการณ์ต่อสู้มากที่สุดในที่นี้"

     "เอาล่ะ จะขอพูดเข้าประเด็นเลยแล้วกันเพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ ฉันมีเรื่องอยากจะถามทุกคนหน่อย เป็นคำถามง่ายๆแต่ขอให้ตอบด้วยความสัตย์จริงตามความรู้สึกของตัวเองเลยว่า"

     "สำหรับพวกนายทุกคน สิ่งที่ต้องการที่สุดอย่างแท้จริงคืออะไรกัน"

     มิเนอว่าแทบไม่ต้องคิดกล่าวตอบอย่างฉะฉานเข้มแข็งว่า "พลัง ฉันอยากได้พลังเพื่อทำลายล้างอบิสให้หมดสิ้น"

     ธาราหันไปมองโจเอลอย่างต้องการคำตอบ โจเอลพยักหน้ากล่าวตอบตามที่เคยพูดไปก่อนหน้า "ทดแทนบุญคุญชีวิตของหัวหน้าครับ"

     เมื่อเห็นทั้งสองกล่าวตอบทุกคนก็มีท่าทีครุ่นคิด แต่ไม่ใช่กับหยางหมิง เธอยกมือขึ้นตอบคำถามของธาราด้วยน้ำเสียงคาดหวังว่า

     "ฉันต้องการคนมารักษาน้องสาวของฉันค่ะ ให้ทำอะไรก็ยอมค่ะ"

     เอริคเด้งตัวขึ้นกล่าวตอบเสียงดังด้วยความมั่นใจว่า "ส่วนฉันต้องการพลังเพื่อปกป้องน้องสาวสองคนกับเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง"

     หลินฟางเมื่อได้ยินคำพูดของเอริคก็กล่าวเสริมไปว่า "ผมก็แบบเดียวกัน แต่เอาน้องสาวออกเปลี่ยนเป็นครอบครัวแทน"

     หลังจากนั้นทุกคนก็เงียบไปซักพักก่อนจะมีสองสาวสองคนพูดขึ้นมาพร้อมกับราวกับนัดกันมาว่า "เงิน"

     ทุกคนหันมองเจ้าของเสียงทั้งสองด้วยสายตาอึ้งๆ ธาราเมื่อได้ยินถึงกับตบเข่าหัวเราะออกมาเสียงดัง "ฮ่าฮ่า ฮ่าๆ เงินเนี่ยนะ ตรงเป็นบ้าเลยแหะ พวกเธอสองคนเนี่ย เรย์ แองเจล่า"

     ทั้งสองสาวก้มหน้าแดงของตนอย่างเขินอายพร้อมบ่นพึมพำในใจอย่างโล่งอกว่า "ดีนะ ที่ยัยนั้นคิดแบบเดียวกันน่ะ เฮ้อ!!"

     ลูเซียยกมือขึ้นกล่าวน้ำเสียงหวานอย่างผู้ดีว่า "ฉันแบบเดียวกับคุณเอริค คุณหลินฟางเลยค่ะ อยากเปลี่ยนสถานครอบครัวค่ะ"

     เมื่อกล่าวเสร็จ ลูเซียก็ทิ้งตัวลงนั่งก่อนจะเป็นสมานยกมือขึ้นกล่าวต่อว่า "ใช้หนี้ที่คุณธาราช่วยจ่ายค่าที่ดินและแก้ปัญหาให้ครับ"

     หลังจากนั้นแต่ละคนก็ตอบอย่างตามลำดับอย่างมีมารยาทและให้เกียรติกันและกัน 

     โดยเริ่มจากมินซู ไอโกะ มิโนะ สิน มิเกล ซิ่งไห่ ไนท์ ดาเรียและจบด้วยเอลิเซียตามลำดับ

     "ฉันต้องการให้ช่วยไขความลับของปานในมือซ้ายให้หน่อยค่ะ"

     "ฉันต้องการเงินมาช่วยเหลือเด็กในสถานรับเลี้ยงเด็กค่ะ"

     "ผมไม่ต้องการให้ใครมาดูถูกผมได้อีกต่อไปครับ"

     "เดี๊ยน ขอเพียงได้ติดตามท่านธารา ท่านเฟยและท่านเซลกับเงินสำหรับเลี้ยงน้องๆก็ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้แล้วล่ะค่ะ

     "ผมอยากแข็งแกร่งขึ้นเพื่อพัฒนาตนเองกับเปลี่ยนแปลงชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัว"

     "ฉันอยากแข็งแกร่งแบบวาไครี่ตามตำนานกรีกโบราณค่ะ ส่วนเหตุผล เพราะเป็นเรื่องที่แม่ของฉันและฉันชอบน่ะค่ะ เลยอยากเป็นให้ได้"

     "ส่วนของฉัน ฉันอยากควบคุมพลังของตัวเองได้ดั่งใจเท่านั้นแหละค่ะ"

     ธาราเมื่อได้ยินก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม กล่าวให้คำมั่นคนทั้งสิบแปดอย่างฉะฉานเด็ดเดี่ยวว่า

     "ฉันได้รับฟังความต้องการของทุกคนแล้ว และขอขอบคุณทุกคนที่เข้าร่วมกับพวกเรา "กิลด์รีไรท์" อีกครั้ง"

     "ฉันสัญญากับทุกคนได้อย่างหนึ่งว่าเรื่องที่พวกนายต้องการมากที่สุดนี้ ฉันจะทำให้เป็นจริงตามที่ทุกคนต้องการให้เอง ขอเพียงไม่ท้อแท้ ท้อถอยและยอมแพ้ให้กับมัน ฉันจะลากพาพวกนายไปด้วยกันจนถึงที่สุดเอง ฉันสัญญา"

     หลังจากนี้ ถ้อยคำของเขาจะเปรียบดั่งคำสัญญาที่ธารามอบไว้ให้ทุกคน ทั้งสิบแปดเมื่อได้ยินต่างก็ยิ้มแย้มออกมาอย่างดีใจ

     โดยไม่ได้รู้เลยว่าพวกเขากำลังเดินเข้าไปในนรกที่เรียกกันว่า "การฝึกฝน" อันแสนโหดร้ายทารุณเหนือจินตนาการของพวกเขาไปไกลยิ่งกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้เสียอีก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 282 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #685 I love Pride online (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 21:58
    คนแต่งหายจ้าาาาาาา กลับมาเถอะครับ ผมรออ่านอยู่
    #685
    0
  2. #684 HaruSolitarily (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 00:58

    สนุกครับอ่านวันเดียวจบเลย รอตอนต่อไปยุน่ะครับ
    #684
    0
  3. #683 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 22:55
    ไว้อาลัยแด่พวกเขาทั้ง 18 คน
    #683
    0
  4. #676 Rnozero (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 17:38

    อาาาเห็นนรกอยู่รำไรสปาต้ายังเรียกพี่รอดมาได้ก็เทพขึ้นละขอให้โชคดีสำลีแปะหัวจ้า555555555555

    #676
    1
    • #676-1 Empty_Mind(จากตอนที่ 87)
      17 มกราคม 2563 / 11:52
      มันจะแปะทั้งตัวน่ะสิ..
      แถมเฝือกดามแขนขาด้วยนะ.. อิอิ
      #676-1
  5. #675 tomjr (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 11:12
    ไรท์ลืมโซลกับเซลนะหลังได้ยินธาราพูดเสร็จ
    โซลกับเซลได้ทำหน้าเหมือนตกนรกทั้งเป็น
    #675
    1
    • #675-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 87)
      11 มกราคม 2563 / 12:01
      เฟยกับเซลน่ะเหรอ เดียวจะได้เห็นสีหน้าของทั้งสองตอนหน้านะ

      รับรองฮา
      #675-1
  6. #674 non111148 (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 10:41
    RIP เเด่พวกเขาทั้ง18คน
    #674
    0
  7. #673 sorawitbai (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 10:31
    อาเมน​ ขอให้สิบเเปดคนนี้ไปสู่สุขคติ​นะ
    #673
    0
  8. #672 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 08:26
    รออ่านนะคะ
    #672
    0
  9. #671 NessZero (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 06:53
    อ่านอีกรอบ รู้สึกมันขาดอะไรไป เช่นการแสดง อารมณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวละคร ยกตัวอย่างนะไรท์ ตอนนี้หลินฟาง ตัวขี้เกียด ไม่มีความกระตือรือร้น มันไม่ควรออกมาโดนอัด และอย่างเจ๊ดาบเพลิงนิก็ยังร้อนไม่พอ สีหน้ายังมองไม่ออก ถ้าจะอลังมันต้องเข้าบท แบบ เอลซ่าสกาเล็ด แบบแฟรี่เทลเลย ร้อนได้ใจ
    #671
    2
    • #671-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 87)
      11 มกราคม 2563 / 09:13
      อย่ารีบสิ ตอนนี้ ไรท์เน้นไปที่ความแตกต่างทางด้านฝีมืออยู่น่ะ

      ส่วนทำไม หลินฟางตัวขี้เกียจถึงออกมาโดนอัด เพราะนิสัยคิดแล้วทำทันทีของเจ้าตัว

      แถมยังโดนธาราบีบให้ทำด้วยน่ะครับ ถ้าธาราไม่บอกว่า "ถ้าไม่โจมตีใส่เขาจะไม่ให้เข้ากิลด์"

      หลินฟางคงทำเพียงนั่งฟังอย่างผ่อนคลายโดยไม่ทำอะไรแล้วล่ะครับ
      #671-1
  10. #670 NessZero (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 05:11
    โดนเข้าแล้วละ
    #670
    0