Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 79 : ราตรีแสนปั่นป่วน [ตอนต้น]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    28 ธ.ค. 62


     วันเดียวกัน เวลา 19.31 น. ทางใต้ดิน เขตที่หนึ่ง ท่อระบายน้ำคอร์เซ

     ธาราในชุดเครื่องแบบปลอมตัวเป็นอันโนนกำลังเดินอย่างเงียบเฉียบเข้าไปภายในสถานที่อับโคจรอย่างลานประลองใต้ดิน

     เจ้า "ลานประลองใต้ดิน" แสนวิปลาสแห่งนี้ เกิดขึ้นมาจากซากปรักพังของอาคารและที่อยู่ที่ทับถมรวมกันและการจัดการแบบส่งๆของผู้บริหารในยุคก่อน

     ตัวลานประลองใต้ดินนั้นเหมือนกับโคลอสเซียมที่มีเพดานปิดกั้น รอบบริเวณประดับไปด้วยหลอดไฟหลากสีจนเจ็บตา

     ภายในเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ส่งเสียงโห่ร้องเชียร์อย่างบ้าคลั่ง รับชมการแข่งขันอันแสนป่าเถื่อน ผู้หญิงบางคนโดนล่ามโซ่ บางคนก็โดนจับมาขายราวกับสิ่งของ ผู้หญิงรอบบริเวณนี้แต่งตัวเผยเนื้อหนังมังสาปลุกใจเสือป่า บางคนกำลังค้าขายบริการอย่างว่าอยู่ อะไรที่ผิดกฎหมายของเขตทั่วไปที่นี่มีมันหมดไม่ว่าจะการพนัน ค้าทาส ค้าบริการ ค้าขายอวัยวะไปจนถึงสารเสพติดรุนแรงที่ผิดกฎหมายอย่างชัดเจน แต่ก็ไม่มีใครทำอะไรมันเนื่องจากความล้มเหลวของระบบจัดสรรดูแลที่ดิน

     ถ้าทำลายที่นี่ พวกนอกกฏหมายก็จะไร้ที่อยู่โดนสิ้นเชิง พวกมันก็ต้องไปทำเรื่องชั่วภายในตัวเมืองแทน 

     เผลอๆเมืองทั้งเมืองตั้งแต่เขตที่สองไปจนถึงเขตที่สี่จะล่มจมไปด้วย เพราะ ประชากรที่อาศัยอยู่ใต้ดินจากผลกระทบเรื่องดันเจี้ยนรั่วไหลมีมากถึงล้านกว่าคน ทำให้ทางการไม่สามารถจัดการที่นี่ได้อย่างเด็ดขาดถึงแม้จะมีการจัดการอยู่บ้างแต่ก็ไม่หมดไปสักที

     พวกหนึ่งจากไปพวกใหม่ก็มาแทนที่วนไปเป็นวัฏจักร เขตที่หนึ่ง "เขตสงคราม" เลยมีอีกชื่อว่า "เขตนอกกฏหมาย"

     ผู้คนมากมายนี้ มาจากทั่วบริเวณเขตที่หนึ่งที่มีตัวเมืองหลักอยู่ใต้ดิน ตัวเมืองด้านบนนั้นเอามาใช้ติดต่อหรือรับรู้ข่าวสารจากบนดินเท่านั้น

     ทำให้ที่นี่มีตั้งแต่ยาจกไปจนถึงผู้รากมากดี บางคนเผลอๆเป็นขุนนางในเขตที่สี่ด้วยซ้ำมาแวะเวียนที่แบบนี้อยู่เป็นประจำ

     ธารามองสถานที่แห่งนี้ด้วยสายตารังเกียจเต็มไปด้วยความขยะแขยง เขาเดินหลบหลีกผู้คนเข้าไปด้านในจนพบกับสองสหายที่กำลังนั่งรออย่างกระสับกระส่ายท่าทางร้อนรน

     แค่เห็นท่าทางของทั้งสองสหาย ธาราก็รับรู้ได้ในทันทีว่าทั้งสองเคร่งเครียดกับสถานการณ์ที่รับรู้มามากแค่ไหน

     สองสหายเมื่อเห็นธาราก็ไม่รอช้า เดินตรงเข้ามาหิ้วปีกคนละข้างลากธาราออกไปคุยกันในที่ลับตาคน เมื่อเห็นว่าไม่มีใครติดตามหรือแอบฟังแล้วเฟยก็เอ่ยออกมาเป็นคนแรกว่า 

     "ฉันเจอคนที่นายให้ตามหาแล้ว สภาพเลวร้ายมากเลยล่ะ หมอนั้นโดนขังไว้ด้านในห้องขังในฐานะนักสู้ใต้ดิน"

     "อาฮะ แล้วอีกคนล่ะ เซล" เซลมีท่าทางอึดอัดใจก่อนจะตอบคำถามของธารา

     "แย่พอๆกัน คุณแองเจล่า โดนจับได้คาหนังคาเขาตอนกำลังขโมยของอยู่เลย"

     "เฮ้อ สองคนนี้มันอะไรวะเนี่ย คนหนึ่งก็โจรอีกคนก็เป็นนักสู้สังเวียนใต้ดิน"

     พูดแล้วธาราก็เพลียจิต ในใจก็นึกถึงกระดาษข้อมูลของทั้งสองสาวที่ส่งให้พวกเขา

     คนที่เขาฝากให้เฟยคอยสังเกตการณ์มีชื่อว่า "โจเอล ไอซ์เวล" ต้องต่อสู้ใต้ดินชดใช้หนี้ให้กับครอบครัวจำนวนมหาศาล

     ส่วนคนที่เซลสังเกตการณ์ชื่อว่า "แองเจล่า ทิทาเนีย" ประวัติปกติทุกอย่าง ถ้าไม่ติดว่าในเอกสารไม่ระบุที่อยู่กับประวัติครอบครัวเท็จมาให้พวกเขาล่ะก็นะ

     ธาราถอนหายใจก่อนจะหันไปถามเฟยว่า "เฟย นายรู้เวลาที่หมอนั้นต้องเข้าประลองไหม"

     เฟยมีสีหน้าฉงนก่อนจะตอบกลับไปตามที่รู้ "เหมือนจะแข่งตอนประมาณสองทุ่มที่จะถึงเนี่ยแหละ ทำไมงั้นเหรอ" 

     ธาราไม่ตอบ เขาหันไปถามเซลต่อ "เซล ถ้าจะเดินทางไปบริเวณที่แองเจล่าอยู่ใช้เวลาเท่าไหร่ นับจากตรงนี้"

     เซลเอามือเท้าคางคำนวณก่อนจะตอบกลับธารา "น่าจะประมาณสิบนาทีนะ ถ้าจำไม่ผิด"

     ธาราเอาตัวพิงผนัง ปิดตากอดอกครุ่นคิดแผนการอยู่เกือบสิบนาที โดยทั้งสองสหายไม่กล่าวอะไรออกมาราวกับไม่ต้องการรบกวนสมาธิ

     สิบนาทีผ่าน ธาราก็ลืมตาขึ้นมาเดินเข้าหาทั้งสองก่อนจะล็อคคอมากระซิบแผนการให้ทั้งสองฟัง

     สองสหายเมื่อได้ยินถึงกับร้อง "เอ๋ออออ" เสียงหลงจนธาราต้องเอามือมาอุดปากทั้งสองก่อนจะบอกแผนการแบบละเอียดอีกครั้ง

     เมื่ออธิบายจบ เฟยและเซลต่างก็ซักถามธาราอยู่พักใหญ่จนได้ข้อสรุป ก่อนจะแยกย้ายกันทำตามแผนการของธารา

     โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า "ธารา" จะสร้างความปั่นป่วนไว้ขนาดไหนในครั้งนี้

***********************************************************************************************************

     เวลา 19.57 น. ก่อนเริ่มการแข่งขัน ห้องขังนักสู้ใต้ดิน

     ผู้คุมนักสู้เดินเข้ามาเปิดช่องสายตาออกภายในห้องมีเด็กหนุ่มผมสีขาวดั่งหิมะ หน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ดวงตาเรียวคมดูดุร้ายสีแดงดั่งโลหิต ร่างกายบอบบางอย่างกับสาวน้อย ร่างเล็กสูงประมาณ 156 เซนติเมตร บนร่างกายเล็กๆของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยริ้วรอยบาดแผลจากการต่อสู้อยู่เต็มไปหมด เด็กหนุ่มเจ้าของห้องกำลังปิดตาหลับอยู่อย่างเหนื่อยอ่อน

     ผู้คุมเปิดประตูเข้ามาตะโกนเรียกเด็กหนุ่มในห้องด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า "เฮ้ย ออกมาได้แล้วโว้ย โจเอล ถ้าช้าหนี้บ้านแกเพิ่มขึ้นอีกแน่"

     โจเอลสะลึมสะลือขึ้นมาอย่างงัวเงียจากความเหนื่อยล้าสะสม หันไปคว้าธนูไม้และซองลูกศรขึ้นมาสะพายบนไหล่ก่อนจะลุกขึ้นตามคำสั่งของผู้คุมตรงหน้าอย่างจำใจในใจอดจะบ่นกระปอดกระแปดอย่างอารมณ์เสียไม่ได้ว่า

     "แมร่งเอ๋ย ไอ้พวกเลวนี่ ไม่เห็นกูเป็นคนหรือไงวะ สภาพแบบนี้ แมร่งไม่คิดจะสงสารเลย"

     แต่ก็ได้แค่บ่นเท่านั้น เขาไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธอะไรอยู่แล้ว สิ่งที่โจเอลทำได้มีเพียงแค่ลุกขึ้นมาทำตามคำสั่งที่ได้รับเท่านั้น

     เมื่อเห็นเด็กหนุ่มลุกขึ้น ผู้คุมก็เดินนำออกไปโดยไม่สนใจจะมองว่าเด็กหนุ่มด้านหลังจะบาดเจ็บขนาดไหนแม้แต่น้อยราวกับชีวิตของ
โจเอลนั้นไร้ค่ายิ่งกว่าเงินเดือนของเขาเสียอีก

     โจเอลกัดฟันกรอดอย่างคับแค้น ในใจคิดถึงน้องสาวที่โดนใช้เป็นเครื่องค้ำประกันหนี้ของครอบครัวอยู่

     ครอบครัวของโจเอลติดหนี้จำนวนมากมายมหาศาลกับผู้คุมโลกมืดคนปัจจุบัน "ดาร์ธ ซิน (Darth Sin)" เป็นจำนวนเงินถึงพันล้านเดล ปัจจุบันยังชดใช้ได้ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ เป็นหนี้สินที่มีการทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างถูกกฎหมายชัดเจน

     โจเอลคิดแล้วคิดอีกก็ยังไม่เข้าใจว่า "ทำไม ไอ้พวกเเวรที่ทำธุรกิจเลวทรามบัดซบแบบนี้ ถึงมีสัญญาถูกกฎหมายใช้ได้จริงวะ" เขาเค้นหัวคิดแล้วคิดอีกก็ยังไม่เข้าใจ เขาเคยส่งเรื่องเข้าชั้นศาลดูก็โดนปัดกลับมาว่า "เอกสารถูกต้องตามกฎหมาย"

     เขายังจำได้ดีว่าตอนนั้นเขาถึงกับสบถออกมาว่า "ไอ้สัส มันจะเป็นไปได้ยังไงวะ หนี้สิ้นพันล้านแถมยังถูกกฎหมายอีก มันมีที่ไหนวะ"

     คิดแล้วก็ยิ่งแค้นแต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรมากไปกว่านี้ ผู้คุมตรงหน้าก็ตวาดเตือนสติเขาซะก่อนว่า "เฮ้ย ตื่นเว้ย ไอ้เด็กสวะ เข้าไปซะ" 
พูดจบก็เอาไม้กระบองมาดันตัวโจเอลเข้าไปในด้านก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดลง

     โจเอลเมื่อเข้ามาก็ปิดตาทำสมาธิ หายใจเข้าหายใจออกปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ ใช้เวทเสริมพลังตรวจเช็คร่างกาย

     "แขนเช็ค ขาเช็ค" ลืมตาขึ้นมาหมุนเวียนมานาในร่างเร่งเวทเสริมพลังจนทั้งร่างส่องแสงมานาสีเขียวออกมาก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา
ก่อนจะขยับร่างกายไปมาตรวจเช็คด้วยสายตาอีกครั้งพลางคิดในใจว่า "ฟู่ ร่างกายเรียบร้อยดี หวังว่าวันนี้จะไม่เจอตัวโหดมากนักนะ"

     คิดได้ไม่นาน เพดานเหนือหัวของเขาก็เปิดออกจนแสงแยงตาเหมือนทุกครั้งที่เข้ามาในลานประลองน่ารังเกียจแห่งนี้

     เมื่อพื้นลิฟต์ของเขายกขึ้นมาเสมอกับพื้นสนามประลอง โจเอลก็เดินออกมาสิ่งแรกที่เขาได้ยิน คือ เสียงโห่ร้องยินดีอันแสนบ้าคลั่งของผู้คนโดยรอบที่รับชมการประลองแสนบ้าคลั่งนี้ ในสายตาของโจเอลพวกผู้ชมก็ไม่ต่างกับคนเสียสติที่ชื่นชอบความรุนแรงอย่างหนัก

     เมื่อผู้ประลองเข้ามาพิธีกรประจำลานประลองก็ปรากฎร่างรูปแบบโฮโลแกรมออกมาป่าวประกาศเพื่อปลุกเร้าผู้ชมให้เร้าร้อนขึ้นมาอย่างครื้นเครงสนุกนาน

     "เอาล่ะครับ ทุกท่าน วันนี้ "พรานน้อยเหมันต์" จะสามารถรอดชีวิตจากสัตว์อสูรในวันนี้ได้ไหม เรามารับชมไปพร้อมกัน โดนวันนี้ผมขอนำเสนอสัตว์อสูรที่จะมาเล่นวิ่งไล่จับกับเขาให้ทุกท่านรู้จักกัน ขอเชิญ" 

     ยังไม่ทันจะพูดจบก็มีเสียงอึกทึกคึกโครมดังขึ้น "ตึงงง" 

     จนสนามสั่นไหวราวกับแผ่นดินไหวออกมาเบาๆก่อนที่พิธีกรจะพูดต่ออย่างตื่นเต้นว่า

     "ขอแนะนำให้ทุกท่านรู้จัก "วานรราชสีห์" ครับ" เมื่อพิธีกรประกาศจบ ประตูตรงหน้าของโจเอลก็เปิดออกเผยร่างของตัวต้นเหตุของเสียงดังสนั่นและแผ่นดินไหวเมื่อกี้ออกมาให้ผู้ชมได้รับชม

     ลิงขนาดสูงห้าเมตร รูปร่างและท่ายืนคล้ายลิงกอลิล่าขนาดยักษ์ บริเวณคอมีแผงคอคล้ายสิงโต ขนทั้งร่างของมันเป็นสีน้ำตาลทอง บนหัวของมันมีเขายาวขนาดใหญ่สองเขาคล้ายกับควายไบซัน ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความดุร้าย ปากเต็มไปด้วยฟันแหลมคมดูก็รู้เลยว่ากินเนื้อ

     วานรราชสีห์คำรามออกมาก่อนจะเอาแขนแกร่งทั้งสองข้างทุบอกเสียงดังสนั่น ก่อนที่ผู้ชมทั้งสนามจะโห่ร้องออกมาเชียร์มันกันอย่าง
บ้าคลั่งโดยไม่สนใจเด็กหนุ่มที่ต้องสู้กับมันแม้แต่น้อย

     ยังดีที่ตอนนี้มันยังไม่เริ่มการแข่งขัน วานรราชสีห์เลยยังโดนล่ามโซ่อยู่

     โจเอลที่เห็นถึงกับใบหน้าซีดเผือดรีบรวบรวมมานาใช้เวทเสริมพลังทั้งร่างอย่างรวดเร็ว

     พิธีกรกล่าวข้อมูลของมันให้ผู้คนฟังอย่างสนุกสนานพร้อมวีดีโอประกอบ "ตรงหน้าของทุกท่านคือ "วานรราชสีห์" สูงห้าเมตร 
น้ำหนัก 11 ตัน มีกำลังแขนมากถึงสามตัน มันสามารถฉีกกระชากลูกกรงระดับห้าได้อย่างง่ายดาย ทำให้มันถูกจัดเป็นสัตว์อสูรระดับ C+ หรือเทียบเท่ากับบอสมอนสเตอร์ของดันเจี้ยนระดับ D+ เลยล่ะครับ"

     พิธีกรหันไปทางโจเอลกล่าวให้กำลังเขาอย่างเสแสร้งว่า "ขอให้พรานน้อยโชคดีล่ะ" ก่อนจะหันมากล่าวประกาศให้ผู้ชมลงเงินพนันกันอย่างสนุกสนาน

     อัตราพนันของเขาช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิง โอกาสเสี่ยงจากการพนัน กรณีชนะและแพ้ คือ "1000 ต่อ 1"

     แพ้เท่าทุน ชนะก็เท่ากับแจ็คพอตแตก ซึ่งไม่มีใครกล้าลงพนันของโจเอลอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่ครั้งนี้

     ชายหนุ่มในชุดสูทดำสนิททั้งร่างใบหน้าสวมทับด้วยหน้ากากเหล็กปิดบังใบหน้าไว้ทั้งใบ เขาลงพนันข้างโจเอลจำนวน 300 ล้านจนทางโรงพนันและผู้ชมทุกคนถึงกับตาถลนออกมาก่อนจะโห่ร้องดีใจอย่างบ้าคลั่งที่มีไอ้โง่ลงพนันข้างแพ้อย่างชัดเจน

     โจเอลมองชายหนุ่มชุดดำด้วยสายตาไม่เข้าใจ ขนาดเขายังรู้เลยว่าตัวเองไม่มีทางชนะแน่นอน แต่ทำไมคนในชุดดำนั้นถึงลงพนันข้างเขานั้น เขาก็ไม่รู้ว่าเหมือนกัน

     ผู้ชมถึงกับโห่ร้องตวาดให้โจเอลรีบๆโดนวานรราชสีห์อัดจนเละกันเต็มไปหมด โดยมีชายหนุ่มชุดดำนั่งชมอย่างสบายอารมณ์ฃ

     พิธีกรถึงกับกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเต็มแก่ที่วันนี้ได้ลาภลอยครั้งใหญ่ ใครจะไปนึกว่าจะมีไอ้โง่แบบนี้มาในวันนี้ พวกนักพนันที่วันนี้ไม่มาคงร่ำร้องเสียใจที่วันนี้ดันนึกอยากพักขึ้นมา ยินคิดพีธีกรก็ได้แต่หัวเราะอย่างสะใจอยู่ในใจก่อนจะกล่าวประกาศเริ่มการแข่งขันที่มีเสียงตะโกนตามออกมาเสียงดังจนบรรยากาศสั่นสะเทือน "งั้นเรามาเริ่มการประลองในค่ำคืนนี้กันเลยนะครับ ทุกท่าน หนึ่ง สอง"

     "สาม" เมื่อสิ้นเสียง โซ่ที่พันธนาการเจ้าวานรราชสีห์ก็ปลดออกให้มันได้รับอิสระอีกครั้ง

     เจ้าวานรไม่รอช้า วิ่งเข้าโจมตีหมายสังหารเด็กหนุ่มตรงหน้าของมัน

     โจเอลง้างธนูขึ้นยิงใส่ตาของมันในทันทีโดยเขาแทบไม่ต้องคิดว่าจะโจมตีส่วนไหนก่อน

     ศรออกจากคันรั้งพุ่งตรงเข้าใส่เจ้าวานรมันวิ่งเข้ามาโดนไม่สนใจ มันวิ่งปิดเปลือกตารับลูกศรอย่างง่ายดายด้วยผิวหนังหนาของมัน

     วานรราชสีห์มันวิ่งมาง้างหมัดซ้ายชกเข้าใส่โจเอล แต่มีหรือเด็กหนุ่มจะอยู่นิ่งๆให้โดนอัดจนเละ

     โจเอลวิ่งสวนเข้าใส่เจ้าวานรไปทางซ้ายก่อนจะพุ่งสไลด์หลบมันขวาที่ชกดักเขาไม่ให้ลอดผ่านขาของมัน

     เมื่อผ่านมาได้โจเอลถีบตัวขึ้นวิ่งไปทางขวา ก่อนจะหันมาวิ่งถอยหลังยิงลูกศรเข้าใส่ดวงตาของเจ้าวานรตามเดิม

     เจ้าลิงยักษ์นั้นแม้จะรู้ว่าธนูที่ศัตรูของมันยิงมาจะไม่อันตรายแต่สัญชาตญาณของสัตว์ป่าก็ยังสั่งให้มันคุ้มกันตัวเองอยู่

     มันปิดเปลือกตาหนาลงมารับลูกศร พอมันจะลืมตาขึ้นมา ลูกศรลูกใหม่ก็พุ่งเข้ามาจนมันรำคาญ คำรามไปทางทิศที่โจเอลยืนอยู่เสียงดัง

     แรงลมจากเสียงของมันแทนที่จะทำให้โจเอลล้มลง โจเอลกลับใช้มันช่วยในการทิ้งระยะออกห่างจากเจ้าวานรเพิ่มจนตอนนี้ห่างอย่างต่ำ 30 เมตร ซึ่งเป็นระยะที่ดีสำหรับเขามากแต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรเพิ่มก็มีเสียงดังขึ้นมาในโสตประสาทของเขาว่า

     "เฮ้ นายโจเอลใช่ไหม ทำตามที่ฉันบอกซะ แล้วนายจะชนะ" โจเอลยังไม่ทันจะปฏิเสธเสียงในหัวก็พูดอย่างไม่สนใจว่า

     "ง้างธนูมาด้านหน้าทำท่ารวบรวมมานาซะ ที่เหลือฉันได้จัดการเอง นายแค่นิ่งๆไว้ก็พอ"

     โจเอลไม่มีให้คิดยังไงเขาก็กะจะยิงลูกศรถ่วงเวลาอยู่แล้ว ทำตามไปก็ไม่เสียหายอะไร

     โจเอลง้างลูกศรในท่ายิงอย่างถูกต้องสวยงาม ลูกศรตรงหน้าของเขาส่องแสงสีฟ้าเขียวตามธาตุถนัดของเขา ปลดปล่อยไอเย็นออกมา

     เจ้าวานรเมื่อเห็นว่าศัตรูของมันนิ่งเฉยก็ไม่รอช้า พุ่งเข้าหมายจะจัดการอย่างรวดเร็ว

     โจเอลที่ง้างศรอยู่แม้ใบหน้าจะนิ่งสงบแต่ในใจร้อนรนเป็นอย่างมาก ตอนแรกเจ้าวานรนั้นห่างกับเขา 30 กว่าเมตรแต่ตอนนี้มันกับพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็วจนอีกไม่กี่วิมันจะง้างหมัดต่อยใส่เขาจนร่างแหลกเละในไม่ช้า

     แต่ก่อนที่เจ้าวานรจะได้ทำอะไร ลูกศรตรงหน้าของเขาก็ส่องแสงสีฟ้าเขียวเจิดจ้าออกมาพร้อมกับเสียงปริศนา "ปล่อยศรซะ"

     ไม่ต้องรอให้พูดซ้ำ โจเอลปล่อยลูกศรปลดปล่อยอำนาจที่แท้จริงอันแสนร้ายกาจ ลูกศรสีฟ้าเขียวพุ่งทะยานเข้าใส่วานรราชสีห์อย่างรวดเร็ว

     เจ้าวานรที่หลงคิดว่าการโจมตีครั้งนี้คงไม่ต่างจากเดิมมันปิดตาลงรับการโจมตีโดยไม่รู้เลยว่ามันจะไม่มีโอกาสได้ลืมตาขึ้นมาดูโลกอีกเลย

     ลูกศรเมื่อหลุดออกจากคันรั้ง มันพุ่งทะยานดั่งดาวหางทะยานสู่ท้องฟ้าดั่งมังกรเหินฟ้า ทะลุทะลวงเจาะศีรษะของเจ้าวานรจนแหลกเหลว ปลดปล่อยไอเย็นทรงพลังแสนร้ายกาจที่ทำให้ร่างของเจ้าวานรกลายเป็นน้ำแข็งก่อนจะค่อยๆแตกออกจากกันกระแทกพื้นเสียงดังไปทั่ว

     ขนาดโจเอลที่โดนสั่งยังอดอึ้งออกมาไม่ได้แต่เขาก็ไม่ลืมทำตัวให้นิ่งๆไว้ก่อนที่ชายในชุดดำจะปรบมือเสียงดังเรียกสติคนทั้งสนามพร้อมคำพูดเรียบๆแสนง่ายดายว่า "น่าดีใจจริงๆพนันไปตั้ง 300 ล้านเดล อัตราแตกต่าง คือ "1000 ต่อ 1" เท่ากับว่าผมจะได้เงินถึงสามแสนล้านเดลเลยนะเนี่ย น่าดีใจจริงๆ เอาคุณพิธีกรช่วยประกาศให้จบๆสักทีสิ"

     พิธีกรอ้าปากค้างกล่าวอย่างฉุนเฉียวไม่ยอมรับว่า "จะบ้าเหรอไงครับ ท่าน เจ้าเด็กนี่โกงแน่นอนอยู่แล้ว เบต้าอย่างมันจะเอาอะไรไปชนะสัตว์อสูรระดับ C+ ได้กันครับ"

     "งั้นช่วยบอกผมหน่อยสิครับ ว่าเขาโกงยังไงล่ะ ผมเห็นลูกศรนั้นก็ยิงมาจากตัวเขาแถมเขาก็ยังรวบรวมมานาอยู่ตั้งนานเสี่ยงโดนโจมตีจากเจ้าลิงหน้าโง่นั้นอีก จะบอกว่าเขาโกงได้ยังไงล่ะครับ ในเมื่อคนตรวจสิ่งของเขาก็เป็นพวกคุณนี่นา จริงไหม"

     พิธีกรถึงกับพูดไม่ออกจะเถียงก็เสียชื่อเสียงจนเขาต้องขอตัวไปพูดคุยกับเจ้าของลานประลองใต้ดินอย่าง "ดาร์ธ ซิน"

     ชายชุดดำในหน้ากากนั่งรออย่างอารมณ์ดีจนทุกคนในสนามประลองรู้สึกได้ไม่เว้นแม้แต่โจเอล

     รอได้ไม่นาน "ดาร์ธ ซิน" ก็เดินออกมาพร้อมกับพิธีกรที่เดินตามหลังมาอย่างนอบน้อมใบหน้าซีดเซียวอย่างหวาดกลัว

     ดาร์ธ ซิน คือ ชายในผ้าคลุมยาวไม่เปิดเผยใบหน้า ตัวสูงสองเมตรกว่าๆ แค่ดูท่าทางตอนยืนก็รู้ว่าแข็งแรงขนาดไหน

     ดาร์ธ ซินเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของชายชุดดำพร้อมกับกลุ่มบอดี้การ์ดกล่าวเสียงนุ่มสบายๆว่า "ต้องขอโทษ ท่าน"

     "อันโนน ว่าแต่จะเอายังไงเรื่องเงินล่ะ คุณดาร์ธ ซิน ถ้าคุณไม่มีจ่ายให้ผม คุณต้องยกทุกอย่างของคุณให้ผมแล้วนะ"

     ใช่แล้ว ชายในชุดดำทีช่วยเหลือโจเอลก็คือ "ธารา" นั้นเอง

     ธารากล่าวยิ้มๆภายใต้หน้ากากเหล็กอย่างสนุกสนานว่า "เอายังไงดีล่ะ คุณดาร์ธ ซิน มีตังค์จ่ายเงินให้ผมไหม สามแสนล้านเดล หือ"


************************************************************************************************************

ภาพประกอบ "โจเอล"



โจเอล อารมณ์นี้เลยครับ แต่แค่เตี้ยเท่านั้น
(โจเอลง้างศรอย่างโกรธเคืองอยู่ด้านหลัง)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #619 Fikusa (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 11:01
    จะจ่ายมาดีๆหรือจะจ่ายด้วยกำลังนะ
    #619
    0
  2. #601 Rnozero (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 02:34

    ขอบคุณสำหรับตอนนี้ครับสุขสันต์วันคริสต์มาสครับผม

    #601
    0
  3. #599 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 13:06
    รออ่านนะคะ
    #599
    0
  4. #598 NewNh (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 09:22
    ไรท์ คำนวนเงินผิดรึป่าว ครับ 300 ล้าน คูณ 1000 จะได้ 3 แสน ล้านนะครับผม
    #598
    2
    • #598-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 79)
      25 ธันวาคม 2562 / 09:48
      เดียวแก้ให้นะ
      #598-1
  5. #597 หมาหิมะ (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 08:59
    อ่านทันแล้วครับ เนื้อเรื่องสนุกสนานน่าติดตามดี ขอสมัครเป็นแฟนประจำเรื่องนี้อีกคนนะครับ
    #597
    1
    • #597-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 79)
      25 ธันวาคม 2562 / 09:00
      ขอบคุณมากครับ ติดตามไปด้วยกันเนอะ
      #597-1
  6. #596 Crown Wizard (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 06:26
    เชิดแน่ เตรียมบวก
    #596
    0
  7. #595 rosayrai (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 02:14
    น้องน่ารักอ่ะ ชอบ สมัครเป็นfcได้มั้ย //โดนซิ่งไห่มองอย่างเคืองๆอยู่ข้างหลัง
    #595
    1
    • #595-1 king of emprie(จากตอนที่ 79)
      25 ธันวาคม 2562 / 07:40
      ดีแน่ บวกเลย จะได้รู้จอมมาร เอ้ยพระเอก แน่แค่ไหน
      #595-1
  8. #594 Trikz (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 01:25
    ลูกผมดูดิบจังเลย ชอบๆ555555
    #594
    1
    • #594-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 79)
      25 ธันวาคม 2562 / 01:27
      ดีใจที่ชอบครับ
      #594-1