Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 78 : ชายใจหญิงและเนตรปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    24 ธ.ค. 62


****************ชดเชยวันที่ 20 ที่ไม่ลงครับ พอดี วันนั้นไปดูสตาร์ วอร์สมาแล้ว คนแต่งตึบไปเลยครับ!!****************
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     ภายในตรอกแคบๆแห่งหนึ่งที่ลับตาคนภายในตัวสถาบันเวทมนตร์เอจิส

     เฟยกำลังเดินทางตามหาสมาชิกกิลด์อีกคนที่ธาราบอกให้ตามหา แต่เขาก็พบเข้ากับการทำร้ายร่างกายและข่มขู่ตรงหน้า

     เฟยพุ่งตัวหลบหลังต้นไม้ไม่ใกล้ไม่ไกลพร้อมยกกล้องขึ้นมาบันทึกการกระทำตรงหน้าด้วยความใจเย็น

     ไม่ใช่เขาไม่อยากช่วย แต่เขาได้รับคำเตือนจากธาราเสมอว่า "เฟย ถ้านายจะทำอะไรจำไว้อย่างหนึ่ง นายต้องมีหลักฐานว่าการกระทำของนายถูกต้องแน่นอน ไม่ให้ใครครหาหรือเล่นงานนายทีหลังได้"

     เฟยจำมันได้อย่างดี จึงได้ทำใจให้เย็นอดทนจับจ้องมองการกระทำชั่วตรงหน้า โดยเขากะจะรอให้ถึงจุดหนึ่งก่อน

     ในตรอกตรงหน้าของเฟย มีผู้ชายผมสีทองคนหนึ่งทำร้ายร่างกายนักศึกษาหญิงชั้นเบต้าคนหนึ่งอยู่อย่างสนุกสนาน

     ไอ้ชั่วตรงหน้าหัวเราะสะใจ ทำท่าเลียริมฝีปาก พยายามจะฉีกกระชากเสื้อผ้านักศึกษาหญิงก่อนที่มันจะได้ทำอะไรก็มีชายหนุ่มร่างสูงโผล่ขึ้นมาซัดหมัดขวาเข้าใส่เจ้าเวรนั้นจนลอยกระเด็นไปชนกำแพงใกล้ๆล้มลงร้องโอดโอย

     ก่อนจะมีนักศึกษาหญิงสามคนวิ่งตามมาพร้อมนำเสื้อคลุมผู้ชายของชายหนุ่มร่างสูงมาคลุมร่างของเธอเอาไว้ไม่ให้เผยเนื้อหนังจากเสื้อผ้าที่ฉีกขาด กอดปลอบประโลมหญิงสาวผู้โชคร้ายที่เสียขวัญร้องไห้ซบเพื่อนๆของเธออย่างน่าสงสาร

     ชายหนุ่มร่างสูงก้าวเดินมาจับคอเสื้อด้วยมือขวายกร่างของไอ้เวรที่ทำร้ายร่างกายผู้หญิงขึ้นมา

     เฟยมองสังเกตชายร่างสูงก่อนจะคว้ารูปถ่ายและประวัติของเป้าหมายที่ธาราเพื่อนของเขาฝากฝังให้มาชวนในวันนี้

     ตรงหน้าของเฟย คือ คนในรูปที่ธาราเพื่อนซี้ของเขาส่งมาให้ชักชวนเข้ากิลด์ มีชื่อว่า "มิเกล รีเบลล่า"

     ชายหนุ่มตรงหน้าของผมกำลังจับนักศึกษาชายคนหนึ่งยกขึ้นด้วยมือข้างเดียวอยู่ โดยมีเพื่อนๆผู้หญิงที่ตามมาคอยส่งเสียงสนับสนุนให้อัดเจ้าชั่วในมือของมิเกลอยู่ข้างๆ

     ผู้ชายตัวใหญ่สูงเกือบสองเมตร รูปร่างสูงใหญ่ดูสมส่วนแข็งแรง ใบหน้าเรียวหวานประดับด้วยรอยยิ้มทะเล้นอยู่เสมอ  แต่งหน้าจางๆปากทาลิปสีชมพูอ่อนให้ดูนุ่มนวลเป็นธรรมชาติ ผมสีชมพูอ่อนเป็นลอนมัดหางม้าสั้นๆ ผมด้านหน้าติดกิ๊บไว้ไม่ให้บังสายตาเผยตาเรียวสีเขียวสว่างให้บรรยากาศอ่อนโยนขี้เล่น

     ชายร่างใหญ่เอยเสียงหวานพูดว่า "ไม่เป็นไรนะ เมเรีย เจ๊มาช่วยแล้ว" 

     หญิงสาวเจ้าของชื่อ "เมเรีย" เงยหน้าขึ้นมาทั้งน้ำตากล่าวขอบคุณ "ขอบคุณมากนะ เจ๊มิเกล ถ้าช้ากว่านี้ เจ้าบ้านี่ไม่รู้จะทำอะไรหนูบ้าง"

     ชายเจ้าของชื่อ "มิเกล" แค่เพียงเฟยเห็นลักษณะการพูดก็รู้ได้เลยว่าเป็นเพศ "ที่สาม" แน่นอน

     เฟยลอบปลงในใจ ขอให้คนตรงหน้าไม่ได้ชอบผู้ชายสเป็คแบบเขาแล้วกันนะ ไม่งั้นซวยแน่นอน

     มิเกลหันไปตวาดใส่ผู้ชายในมือของเธออย่างเอาเรื่องว่า "แกน่ะจะทำอะไรเพื่อนเดี๊ยนฮะ คิดว่ารวยแล้วทำอะไรได้ตามใจเหรอไงยะ"

     ผู้ชายในมือของเขาพูดอู้อี้ไม่เป็นภาษาจนมิเกลรำคาญโยนลงพื้น ชายหนุ่มผมทองไอค่อกแค่กออกมาสบถด่าพวกสาวๆกับมิเกลว่า

     "ยัยนี่เป็นคนใช้บ้านฉันแถมยังติดหนี้ตระกูลฉันอยู่อีก แล้วพวกแกมาเสือกอะไรด้วยวะ ห๊า ไอ้ตุ๊ดเวรเอ๋ย"

     มิเกลเมื่อได้ยินก็ยิ้มเหี้ยมตาหรี่เล็ก คิ้วกระตุกอย่างหงุดหงิด ทำท่าจะเดินเข้าไปทำร้ายร่างกายของชายปากหมาตรงหน้า

     "เอิ่ม โทษทีนะ นายน่ะ ผู้หญิงที่นายบอกว่าติดหนี้บ้านนายอยู่ เธอติดหนี้เท่าไหร่เหรอ" พูดจบ เฟยก็ปรากฎร่างออกมาให้ทุกคนเห็นในมือถือกล้องเอาไว้แน่น

     สาวๆที่เห็นต่างกรี๊ดกร๊าดอย่างดีอกดีใจกันยกใหญ่ไม่เว้นแม้แต่มิเกล ขนาดเมเรียที่ตอนแรกร้องไห้ยังอดตื่นเต้นตามไม่ได้

     ส่วนชายหนุ่มผมทองที่โดนทักก็ทำหน้าฉุนเฉียวสบถออกมาอย่างขัดใจชี้ไปทางผู้หญิงหนึ่งในกลุ่มว่า

     "ยัยนี่ ติดหนี้ตระกูลฉันอยู่ห้าล้านเดลแถมมันยังเป็นแค่คนใช้บ้านฉันด้วย ฉันจะทำอะไรกับมันก็ได้ ถูกต้องตามกฎหมายด้วย"

     เฟยตีสีหน้าเซอร์ไพรส์ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง เขาหัวเราะจนเจ็บท้อง เฟยปาดน้ำตาที่เล็ดออกมาจากดวงตาพูดติดตลกว่า

     "ฮ่าๆ โทษทีๆ พอดีไม่ได้ยินเรื่องตลกแบบนี้มานาน เธอคนนั้นเป็นแค่คนใช้บ้านนาย นายก็เลยจะข่มขืนเธอ ทำร้ายร่างกายเธอน่ะเหรอ"

     "ตลกดีวะ ไอ้เวร แค่เพียงเธอติดหนี้ตระกูลแก แกก็เลยคิดว่าทำอะไรเธอก็ได้ตามใจงั้นเหรอ บ้าเปล่าวะ แกเนี่ย" 

     "ดีนะ เพื่อนฉันเตือนเสมอว่า "ให้หาหลักฐานก่อนกระทำเรื่องอะไรไว้เสมอ" ต้องขอบคุณคำเตือนนั้นจริงๆ ฉันก็เลยมีหลักฐานการกระทำของแกพร้อมภาพถ่ายและเสียง"

     ชายหนุ่มผมทองที่ได้ยินถึงกับใบหน้าซีดเซียวกล่าวน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า "กะ แก จะทำอะไรวะ"

     เฟยเดินยิ้มมาหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มผมทองเอ่ยน้ำเสียงเข้มเพื่อข่มขู่คนตรงหน้าช้าๆว่า "ไม่ทำอะไรหรอก ก็แค่ถ้าฉันส่งเจ้านี่ ให้ทางตำรวจ หนี้ของเธอคนนั้นก็จะถือว่าเจ๊ากันแน่นอน เพราะแกเกือบจะข่มขืนเธอด้วย ถ้าไม่มีพวกเขาด้านหลังมาช่วยซะก่อนก็คงเป็นฉันเนี่ยแหละ ที่ออกมาช่วยผู้หญิงที่ชื่อ "เมเรีย" คนนั้น"

     เฟยหันไปพูดกับเมเรียก่อนจะพูดต่อว่า "คุณเมเรีย ถ้าผมส่งภาพและคลิปนี้ให้ตำรวจ หนี้ของคุณคงโดนปลด แต่ชื่อเสียงของคุณคงแย่ลงนะ แถมผมก็ไม่มีสิทธิ์ส่งมันแทนคุณซะด้วย เพราะฉะนั้น"

     เฟยกดเอาชิพความทรงจำออกมาเดินไปยื่นให้เมเรียพูดน้ำเสียงอ่อนโยนต่อว่า "เพราะฉะนั้น คุณเลือกเอาแล้วกันครับ ว่าจะเอายังไงกับมัน จะให้อภัยมันก็ได้ หรือ ไม่ก็ส่งคลิปนี้ให้กับครอบครัวเจ้าเวรนี่แล้ว ขอให้เลิกแล้วต่อกันพร้อมปลดหนี้ให้คุณแลกกลับการที่คุณจะไม่แจ้งความไอ้สวะนี่ ให้ติดคุกเยาวชนจนเสียประวัติ คุณเลือกเองแล้วกันครับ" 

     พูดจบ เฟยก็ขอตัวลาออกมา เดินไปได้สักพัก เขาก็พึ่งรู้สึกตัวว่าลืมอะไรไป "อ่ะ ชิบหาย ลืมมิเกลชวนเข้ากิลด์เลย" 

     เฟยหันมาก็เห็นพวกมิเกลวิ่งตามมา สาวๆหอบหายใจก่อนจะเดินมากล่าวขอบคุณเฟยยกใหญ่จนเขาเขินหน้าแดงกล่าวตอบรับว่า 
"ไม่เป็นไร" ไม่ขาดปากจนพวกสาวๆหัวเราะคิกคักให้กับความน่ารักของเขา

     มิเกลเดินมากล่าวขอบคุณแทนเพื่อนของเธออีกครั้ง "ขอบคุณมากนะคะ ท่านเฟยที่เข้ามาไกล่เกลี่"

     "ไม่เป็นอะไรหรอกครับ เอ่อ ขอรียก "มิเกล" คงได้นะ พอดี เพื่อนฉัน "ธารา" อยากชวนนายหรือควรจะเรียก "เธอ" ดีล่ะ เข้ากิลด์น่ะ"

     พูดจบก็ยื่นซองจดหมายให้มิเกล มิเกลรีบคว้ามาเปิดอ่านด้วยใบหน้าตื่นเต้นเสียเต็มประดา ด้านในเขียนว่า

     "วันพฤหัสบดีที่ 27 กันยายน มาเจอกันที่อาคารฝึกฝน ห้องซ้อมหมายเลข 117 เวลา 15.30 น. หวังว่าจะตอบรับนะ มิเกล"

     มิเกลเงยหน้าขึ้นมาจากจดหมาย ถามเฟยด้วยท่าทางสงสัยว่า "เอ่อ ท่านเฟย ท่านธาราสนใจอะไรฉันงั้นเหรอคะ"

     "ไม่ต้องสุภาพหรอกน่า หือ ท่านเหรอ ช่างมันละกัน ธารามันสนใจระดับพลังเวทของนายน่ะ มิเกล ว่าแต่จะให้ฉันเรียกนายว่ายังไงดี นาย เธอ หรือ เจ๊ ดีล่ะ จะได้เรียกแทนตัวถูก"

     มิเกลหน้าแดงนิดหน่อยเอ่ยอย่างเนียมอายว่า "เจ๊ ก็ได้คะ ท่านเฟย"

     เฟยพยักหน้ารับก่อนจะอธิบายให้มิเกลฟังถึงเหตุผลที่ธาราสนใจในตัวเธอว่า "ธาราสนใจเจ๊ เพราะระดับพลังเวทที่ไม่แน่นอนของเจ๊น่ะ หมอนั้นบอกว่าเจ๊เหมือนเครื่องสุ่มรางวัลดี จะว่ายังไงดี หมอนั้นบอกว่าระดับพลังเวทของเจ๊อาจจะมากกว่าปกติก็ได้เลยให้มาชวนน่ะ จะตอบรับไม่ตอบรับก็มาเจอกันตามวันเวลาในจดหมายนั้นแล้วกันนะ ฉันขอตัวก่อนละ ต้องไปเตรียมตัวสำหรับชวนสมาชิกคนอื่นต่อนะ บาย" 
พูดจบ เฟยก็โบกมือลาพวกมิเกลก่อนจะวิ่งจากไป

     สาวๆต่างเดินเข้ามากล่าวแสดงความยินดีกับมิเกลก่อนจะชักชวนไปวางแผนเรื่องของเมเรีย เพื่อนของพวกเธอกันต่อพลางพูดถึงเรื่องของสามสหายเพื่อนซี้แห่งกิลด์รีไรท์อย่างสนุกปาก

***********************************************************************************************************

     อีกด้านหนึ่ง เซลกำลังมีใบหน้าเคร่งเครียดอยู่ตรงหน้าบ้านของเป้าหมายที่เขาต้องชวนเข้ากิลด์ในวันนี้

     ในใจลอบด่าทั้งสองเพื่อนซี้อย่างแค้นเคืองถึงสหายทั้งสองว่า "ไอ้พวกเวรเอ๋ย ทำไม พวกนายต้องให้ฉันชวนผู้หญิงเข้ากิลด์อีกแล้ววะ"

     ในมือของเซลถือกระดาษแนบรูปถ่ายของหญิงสาวผมยาวถึงเอวมัดแกละถักเปียคู่สีน้ำตาลครีม ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารัก ฟันกระต่ายเรียงสวย พอยิ้มปากจะมีรูปร่างคล้ายปากแมว ใส่แว่นหนาเตอะจนมองไม่เห็นสีตาตามที่เจ้าตัวบอกในข้อมูลแนะนำตัวเอง คือ "ตาสีชมพูสว่าง" 

     รูปร่างเพียวบาง ตัวเล็กเป็นอย่างมาก สูงเพียงแค่ 143 เซนติเมตร น้ำหนัก 34 กิโลกรัมเท่านั้น

     ตอนที่เขาอ่านข้อมูลนึกว่านางเอกการ์ตูนดังสมัยอดีตที่มีฉายาว่า "เสือกระเป๋า" ที่พี่สาวของเขาชอบดูเสียอีก

     เซลรวบรวมความกล้า หายใจเข้าออก กดกริ่งบ้านของหญิงสาวในรูปที่มีชื่อว่า "มิโนะ ฮายาเสะ"

     รอได้ไม่นาน หญิงสาวภายในรูปก็ปรากฎตัวขึ้น เธอใส่แว่นหนาเตอะเดินออกมา

     เธอตัวเล็กกว่าที่เซลคิดไว้เสียอีก สูงประมาณท้องของเขาเท่านั้น จนเซลอดจะมองเธออยู่นานอย่างอึ้งไม่ได้

     มิโนะกระแอมไอกล่าวทักทายชายหนุ่มตรงหน้าของเธออย่างสุภาพว่า "อะแฮ่ม สวัสดีค่ะ คุณเซล ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรเหรอคะ"

     เซลรีบเปลี่ยนท่าทีก่อนที่จะทำตัวเสียมารยาทไปมากกว่านี้ พร้อมชี้แจงเหตุผลที่เขามาในวันนี้ไปอย่างตรงไปตรงมาว่า

     "สวัสดีครับ คุณมิโนะ ต้องขอโทษที่เสียมารยาทด้วยนะ ผมเป็นตัวแทนของกิลด์รีไรท์มาชวนคุณเข้ากิลด์น่ะครับ"

     มิโนะพยักหน้ารับก่อนจะเชิญชวนให้เซลเข้ามาคุยในบ้านดีกว่า "เชิญมาคุยกันในบ้านดีกว่าคะ คุณเซล"

     เซลก้มหัวเป็นเชิงขออนุญาตก่อนจะเดินเข้ามาในบ้าน บ้านของมิโนะเป็นบ้านขนาดเล็กเก่าๆให้ความรู้สึกอบอุ่นอ่อนโยน 

     ภายในบ้านประดับตกแต่งด้วยพืชพันธ์ุขนาดจิ๋วเต็มไปหมด ด้านในพื้นภายในตัวบ้านเต็มไปด้วยพืชผักสวนครัว ตัวบ้านทำระบบส่งต่อแสงอาทิตย์เอาไว้ปลูกผักได้ทุกส่วน

     เซลเดินตามหลังมิโนะเข้าไปจนมาหยุดอยู่ในโรงเพาะชำหลังบ้านที่เป็นเรือนกระจกเล็กๆเต็มไปด้วยดอกไม้ ใบชาและผลไม้กินเล่น

     มิโนะกล่าวเชิญเซลให้นั่งลงดื่มชาแล้วคุยกันต่อว่า "เชิญนั่งคะ คุณเซล ดื่มชามินต์ได้ใช่ไหมคะ"

     เซลพยักหน้าตอบรับก่อนจะนั่งลง มิโนะหันไปเด็ดใบมินต์ออกมาใส่กาน้ำชาที่วางไว้ก่อนจะเทน้ำร้อนลงไปปิดฝาพร้อมคว่ำนาฬิกาสายที่จับเวลาชงชาเอาไว้ก่อนจะถามคำถามกับเซลว่า

     "ไม่ทราบว่าทำไม คุณธาราถึงสนใจฉันเหรอคะ คุณเซลพอจะชี้แจงให้ทราบหน่อยได้ไหมคะ" พูดจบก็รินชาใส่แก้วส่งให้เซล

     เซลพยักหน้าเป็นเชิงขอบคุณสำหรับช้าก่อนจะก็ตอบไขข้อของใจให้กับมิโนะไปตามที่เตี๊ยมกับธาราไว้ก่อนว่า

     "ธารา สนใจคุณมิโนะ เพราะดวงตาของคุณน่ะครับ หมอนั้นบอกว่าคุณมีเนตรพิเศษ แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร"

     มิโนะมีใบหน้าสงสัยก่อนจะได้เอยถามอะไร เซลก็ล้วงกระเป๋าสะพายเอากระดาษออกมาปึกหนึ่งพร้อมกล่าวต่อว่า

     "แล้วก็ต้องขอโทษแทนเพื่อนของผมด้วยนะครับที่ทำเรื่องเสียมารยาท "ธารา" เพื่อนผมเขายอมเสียตังค์จ้างคนมาสืบประวัติคุณมิโนะ
นิดหน่อยนะครับ หวังว่าคุณมิโนะจะไม่โกรธมากนะครับ จะลองอ่านข้อมูลในกระดาษพวกนี้ดูก่อนก็ได้นะครับ"

     มิโนะตาเบิกกว้าง คว้าจับปึกกระดาษข้อมูลตรงหน้ามาอ่าน แผ่นที่หนึ่งและสองเขียนเกี่ยวกับประวัติพ่อแม่ของเธอที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังเป็นแค่เด็กทารก

     แผ่นที่สามเขียนเรื่องเกี่ยวกับย่าของเธอเอาไว้ ทั้งอายุ วัน/เดือน/ปีเกิด สุขภาพร่างกายเป็นยังไง ป่วยด้วยโรคอะไรไหม เคยทำงานอะไร

     แผ่นที่สี่และห้าเป็นหัวข้อข่าวที่เกี่ยวข้องกับนามสกุลของเธอ "ฮายาเสะ" ในหัวข้อข่าวเขียนไว้ว่า 

     "บุตรชายจักรพรรดิญี่ปุ่นดั้งเดิมหายตัวปริศนา ผู้ติตตามทั้งสองไม่ทราบความได้อย่างไร"

     ในหัวข้อข่าวเขียนเป็นเชิงว่ากล่าวสองผัวเมีย "ฮายาเสะ" ที่ทำงานบกพร่องจนทำให้เจ้าชายหายตัวไป

     ส่วนอีกหัวข้อเป็น "บุตรชายจักรพรรดิหายสาปสูญและสององค์รักษ์ที่เสียชีวิตปริศนา" ในข่าวเขียนไว้ว่า "สองผัวเมีย "ฮายาเสะ" เสียชีวิตปริศนา บุตรชายจักรพรรดิหายตัวไปอย่างไม่รู้เป็นหรือตาย

     แผ่นที่หกและแผ่นที่เจ็ดที่แผ่นสุดท้าย เขียนเกี่ยวกับตัวจักรพรรดิและภาพถ่ายเปรียบเทียบสีตาของเธอกับราชวงศ์ญี่ปุ่นและภาพถ่ายพ่อแม่ของเธอที่เธอออกตามหามันอยู่เนิ่นนาน

     มิโนะหยิบมันมาดูด้วยความรู้สึกคะนึงหาก่อนจะมาสะดุดตรงสีตาของเธอที่ไม่มีส่วนเหมือนพวกเขาแม้แต่น้อย พ่อแม่ของเธอทั้งคู่มีสีตาดำและม่วงสว่าง แต่เธอกับมีตาสีชมพู

     ตอนแรกมิโนะกะจะถามว่า "รูปถ่ายผิดเพี้ยนไหม" จนกระทั่งเธอดันไปเห็นว่าสีตาของพระปิตุลาขององค์รัชทายาทญี่ปุ่นองค์ปัจจุบันที่ไม่ค่อยออกสื่อนั้นมีสีตาคล้ายกับเธอจนเธอรู้สึกหวาดกลัวออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

     มิโนะหน้าซีดกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือออกมาว่า "สีรูปภาพของพวกคุณเซลผิดหรือเปล่าคะ ทำไมสีตาพ่อแม่ฉันไม่เหมือนฉันเลยสักคน แต่ฉันดันไปมีสีตาคล้ายกับพระปิตุลาขององค์รัชทายาทซะได้ล่ะคะ"

     เซลกลืนน้ำลายอึกใหญ่กล่าวตามที่ธาราบอกเขาไว้ว่า "ไม่ผิดหรอกครับ ภาพถ่ายนี้ได้รับการยืนยันจากทางสมาคมนักล่าและทะเบียนบุคคลว่าเป็นของจริงแน่นอนครับ ส่วนเรื่องที่คุณมีสีตาคล้ายพระปิตุลา ธาราบอกไว้ว่า "ที่สีตาของเธอเพี้ยนแตกต่างกับพ่อแม่อาจจะเป็นเพราะ "เนตรพิเศษ" ก็ได้ แต่ความเป็นไปได้ที่เธอเป็นลูกของพระปิตุลาก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ เขายังบอกอีกว่าเนตรพิเศษของราชวงศ์มันไม่ใช่ของที่สืบทอดกันเล่นๆหรอกนะ มิโนะ เธออาจจะเกี่ยวข้องกับทางราชวงศ์จริงๆตามที่ธาราสันนิษฐานไว้น่ะครับ"

     มิโนะถึงกับล้มตัวลงนั่งอย่างเหนื่อยอ่อน โดยมีเซลมองเธออย่างหวาดๆพลางชิบชาในแก้วอย่างอึดอัดใจ

     มิโนะถอนหายใจออกมาเสียงดังพูดกับเซลด้วยน้ำเสียงเข้มจริงจังว่า "คุณเซลคะ คุณธาราบอกว่าฉันมีเนตรพิเศษสินะคะ พอจะบอกได้ไหมคะ ว่าเนตรอะไรบ้างที่ทำให้สีตาของฉันเป็นแบบนี้" พูดจบ มิโนะก็ถอดแว่นออกเผยดวงตากลมโตสีชมพูสว่างเป็นประกายงดงามราวกับอัญมณีเม็ดเอก ภายในดวงตาส่องประกายแวววาวดั่งเพชรพลอยนับพัน

     เซลมองมันอย่างหลงไหลก่อนจะเป็นมิโนะปรบมือตรงหน้าของเขาจนกลับมาได้สติ เขากล่าวต่อด้วยใบหน้าติดจะเขินอายนิดหน่อยว่า

     "ตามที่ธาราบอกมาเป็นไปได้สามเนตรครับ คือ 1. "เนตรดารา" ที่มีความสามารถหยั่งรู้อนาคตล่วงหน้า 5-10 นาที"

     "2. "เนตรลุ่มหลง" มีความสามารถทำให้เพศตรงข้ามลุ่มหลงอย่างบ้าคลั่งและทำตามคำสั่งเจ้าของเนตร"

     "สุดท้าย "เนตรอัญมณี" อันนี้ ธาราบอกว่าตามที่เขาสืบค้นมา เนตรอัญมณีเป็นสิ่งหายากและส่วนมากสืบทอดในราชวงศ์ญี่ปุ่น ซึ่งถ้าเนตรของเธอตรงกับอันนี้จริงๆ ไม่แม่เธอมีอะไรกับพระปิตุลาจนให้กำเนิดเธอก็เป็นสายเลือดดั่งเดิมของตระกูลเธอเกี่ยวข้องกับราชวงศ์อยู่แล้ว"

     "นั้นคือ ข้อสันนิษฐานของธาราครับ คุณมิโนะ"

     มิโนะเม้มริมฝีปาก มีใบหน้าครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยขอเซลว่า "ฉันอยากเจอกับคุณธาราโดยตรงน่ะคะ คุณเซล พอจะนัดให้ได้ไหมคะ"

     เซลเมื่อได้ยินก็ยื่นจดหมายให้เธอพร้อมกล่าวว่า "ไม่ต้องนัดหรอกครับ คุณมิโนะ ธาร เขาอยากเจอคุณอยู่แล้ว เพียงแต่หมอนั้นบอกว่าจะคุยเฉพาะวันตามที่กำหนดในนี้ ส่วนคุณจะปฏิเสธหรืออะไรยังไง จะเข้าร่วมกับกิลด์พวกเราไหมแล้วแต่คุณมิโนะเลยครับ"

     เซลพูดจบก็กล่าวขอบคุณก่อนจะขอตัวกลับก่อน มิโนะลุกขึ้นก้มหัวเป็นเชิงขอบคุณก่อนจะเดินมาส่งเซลออกจากบ้าน

     เมื่อเซลออกจากบ้านไป มิโนะก็เดินมาหยิบจดหมายขึ้นมาเปิดอ่าน ด้านในเขียนว่า

     "วันพฤหัสบดีที่ 27 กันยายน มาเจอกันที่อาคารฝึกฝน ห้องซ้อมหมายเลข 117 เวลา 15.30 น. ต้องขอโทษด้วยจริงนะ มิโนะ จากธารา"

     มิโนะนำแว่นมาใส่ดั้งเดิมก่อนจะเก็บจดหมายใส่กระเป๋าเอาไว้อย่างดี เธออดทนรอให้ถึงวันนัดหมายอย่างใจจดใจจ่อด้วยความอยากรู้อยากเห็นแทบไม่ไหว ในใจกล่าวอย่างมุ่งมั่นว่า

     "หวังว่าเขาจะให้คำตอบที่ชัดเจนได้มากกว่านี้ แน่นอนว่าฉันคงต้องคุยกับคุณย่าเรื่องนี้อย่างจริงจังซักหน่อยแล้ว"

     คิดแล้วก็ได้แต่รอย่าของเธอที่ไปซื้อวัตถุดิบทำอาหาร เมื่อกลับมาก็ได้พูดคุยกับหลานสาวของเธออย่างดุเดือดในเรื่องวันนี้

     จนมิโนะได้ข้อสรุปเรื่องหนึ่งว่า "พ่อกับแม่ของเธอ เป็นพ่อแม่แท้ๆแน่นอน เพราะ ย่ามีผลตรวจเลือดของทั้งคู่กับเธอ ตัดเรื่องที่เธอเป็นลูกของพระปิตุลาออกไปได้เลย" ซึ่งนั้นทำให้เธอโล่งอกเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าย่าเธอโกรธมากที่โดนสืบข้อมูลมาเพียบขนาดนี้

     แต่มิโนะก็ขอกล่าวให้ย่าของเธออารมณ์เย็นลงพร้อมกล่าวให้เหตุผลจนย่าเธอยอมให้อภัยว่าที่หัวหน้าของเธออย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่

     มิโนะอาบน้ำเตรียมตัวนอนระหว่างนอนก็ได้แต่คิดถึงเรื่องราวความเป็นไปได้ต่างๆโดยลืมไปเลยว่าเธอโดนชักชวนเข้ากิลด์รีไรท์

     หลังจากตื่นนอนมาเธอถึงพึ่งรู้สึกตัว โห่ร้องตื่นเต้นดีใจออกมา กระโดดไปทั่วบ้านราวกับกระต่ายจนย่าของเธอเอ็ดใส่อย่างรำคาญหลานสาวจอมเอ๋อที่เพิ่งจะรู้สึกตัวทั้งที่ก่อนหน้านี้ หลานสาวเธอคุยเรื่องของกิลด์นี้ให้เธอฟังทุกวันจนรำคาญ ในใจอดกล่าวอย่างเป็นห่วงไม่ได้ว่า

     "จะไหวไหมเนี่ย ยัยหลานคนนี้ หวังว่าไอ้หนู "ธารา" คนนั้นจะช่วยได้จริงๆนะ ถึงจะน่ากลัวเกินไปหน่อย แต่เขาก็สันนิษฐานถูกเกินครึ่งจนเราเกือบหลุดเปิดเผยความลับนี้ไปซะแล้ว สงสัยหลังจากนี้ ต้องระวังมากกว่านี้แล้วสิ"

***********************************************************************************************************

ภาพของ "มิเกล"



มิเกล ตรงตามภาพนี้ทุกประการเลยครับ

ภาพของ "มิโนะ"



มิโนะ หน้าตาประมาณนี้ เปลี่ยนสีผมเป็นสีน้ำตาลครีม
และสีตาเป็นสีชมพูสว่างส่องประกายแบบเพชร
รูปร่างนั้นตัวจริงอกไข่ดาวเลยครับ 
(มิโนะ : ใจร้ายมากคะ ไรท์)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #618 นักอ่านทะลุมิติ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 10:00

    สาวแว่นละๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #618
    0
  2. #611 Fikusa (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 17:02
    เจ๊จะหล่อไปไหน ฮ่าๆๆๆๆ
    #611
    0
  3. #593 dfrdz007 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 20:23
    thank u
    #593
    0
  4. #592 chafic1250 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 17:52
    มิโนะจัง บันไซ
    #592
    0
  5. #590 Blacktown1119 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 15:26
    ตัวละครครบรึยังจะได้ไม่ต้องเขียนประวัติลูกสาวอีกคนต่อออออ
    #590
    1
    • #590-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 78)
      24 ธันวาคม 2562 / 15:28
      เอามาก็ได้นะครับ เผื่อน่าสนใจ อาจจะใส่เป็นตัวละครสมทบได้ ถ้าอยากให้โผล่มาอ่ะนะ
      #590-1
  6. #588 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 10:43
    มิเกลๆ
    #588
    0
  7. #586 Zanzar (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 01:50
    เกือบหลุดแสดงว่ามันมี-งำมากกว่านีสินะ
    #586
    0