Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 63 : การแข่งขันประจำปี : พบเจอคู่อาฆาต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 576 ครั้ง
    14 ธ.ค. 62


     เมื่อพวกเขาทั้งสามเดินออกมาจากอบิสจำลอง ผู้คนทั้งสนามต่างก็เงียบเสียงราวกับโดนสั่ง

     ธาราหันไปมองรอบๆก่อนจะหันไปดูสรุปตารางคะแนนของพวกเขา

     "อันดับหนึ่ง : กิลด์รีไรท์ [R[∑]WѓI[T]e] กิลด์ 15 สังหาร 818 เวลายึดครอง 1 ชั่วโมง 33 นาที 47 วินาที"

     ก่อนที่สองพิธีกรจะได้พูดอะไร ธาราก็พูดแทรกขึ้นมาราวกับขี้เกียจรับฟังว่า 

     "สิ่งที่ผมต้องการง่ายๆ ขอใบอนุมัติลงดันเจี้ยนระดับ C+ ให้กับกิลด์ของผม แค่นั้นแหละครับ ขอตัว"

     พูดจบก็สะบัดตัวเดินจากไปโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านของใครหน้าไหนทั้งนั้นอย่างหยิ่งทะนงตน

     ซึ่งแน่นอนไม่มีใครกล้าที่จะขัดขวาง เพราะ เขามีความสามารถพอจะหยิ่งทะนงตนแถมยังเรื่องเมื่อวันก่อนที่ผู้คนรุมด่าว่าเขายิ่งทำให้ไม่มีใครคิดขัดขวางเด็กหนุ่มด้วยซ้ำ

     เฟยและเซลก้มตัวปลกๆขอโทษขอโพยแทนธาราที่ทำตัวหยิ่งยโสเกินเหตุถึงแม้จะไม่ผิดก็เถอะ

     หลังจากนั้นการแข่งขันก็เริ่มกันต่อด้วยบรรยากาศอึดอัด สองพิธีกรถึงกับพูดไม่ออกไปสักพักราวกับลืมบทพูด

     หลังจากนั้น สามสหายก็เป็นข่าวใหญ่อยู่นาน เฟยกับเซลโดนดักสัมภาษณ์อยู่บ่อยๆจนเหนื่อย

     ในขณะที่นักข่าวที่กะจะสัมภาษณ์ธารานั้นกับไม่เคยได้เจอเด็กหนุ่มเลยราวกับไร้ตัวตน

     ตลอดช่วงเวลาเกือบครึ่งเดือนจนมาถึงการแข่งขันประเภทชายเดี่ยวทุกชั้นปี

     ธาราไม่เคยโผล่ไปดูการแข่งขันหรือปรากฎตัวกับสื่อแม้แต่น้อยต่างกับเฟยและเซลที่โดนดักสัมภาษณ์ไม่เว้นแต่ละวัน

     สองสหายโทรไปขอความช่วยเหลือกับธาราอยู่หลายครั้งแต่ก็ได้เพียงข้อความมาบอกว่า "ขอโทษที ฉันไม่ว่าง"

     ครึ่งเดือนที่ผ่านมา พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าธาราทำอะไรบ้าง ลองถามน้ำกับคุณแม่ดาริณีทั้งคู่ก็ตอบกลับมาว่า "ไม่รู้"

     พร้อมกับข้อความมาบอกให้สองสหายคอยจับตาดูการแข่งขันในแต่ละวันให้ดีแทนเขาด้วย

     จนมาวันนี้ วันอาทิตย์ที่ 9 กันยายน ปี ค.ศ. 2655 เวลาก่อนฟ้าสาง

     ธารายืนอยู่หน้าหลุมศพที่สุสานในเขตสามด้วยสีหน้าราบเรียบ ใบหน้านิ่งสงบเยือกเย็น ดวงตาฉายแววมาดร้าย

     "วันนี้แล้วสินะ พี่รวี ถึงผมจะชมพี่ไม่ได้เรื่องทางเลือกโง่ๆที่พี่ทำไปแต่ผมจะทวงความเป็นธรรมให้ปู่ของพี่เอง คอยดูให้ดีล่ะ"

     คิดได้ดังนั้น ธาราก็หันหลังกลับเดินทางไปสเตเดี้ยมเพื่อเข้าแข่งขันประเภทชายเดี่ยวทุกชั้นปีในวันนี้

     เมื่อเข้ามาในสเตเดี้ยมทั้งสนามก็ต่างจับจ้องมาที่เขาราวกับมองปิศาจยังไงอย่างงั้น สองสหายที่ไม่ได้เห็นเพื่อนซี้มานานต่างวิ่งปรี่เข้ามาล็อคคอเขาด้วยท่าทางแค้นเคือง

     "แหมๆ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ คุณเพื่อนธาร"

     "นั้นสินะ เซล ไม่เจอกันสองอาทิตย์ได้มั้ง แล้วเป็นไงบ้างล่ะ"

     "นายไม่มีเรื่องจะขอโทษพวกฉันหน่อยเหรอวะ เพื่อน"

     "ก็ไม่มีนะ ก็บอกไว้แล้วว่า "ขอโทษ" น่ะ"

     "ไอ้คนทรยศ พวกฉันโดนดักสัมภาษณ์จนเหนื่อยจะตอบแกกลับพูดกับพวกฉันอย่างงี้เหรอ ไม่รู้สึกสำนึกผิดหน่อยเหรอวะครับ"

     "ไม่นะ ฉันสอนพวกนายไปเยอะไม่ใช่เองก็ช่วยไม่ได้จริงไหม" พูดจบก็สับเท้าหายตัวไปอยู่ด้านหน้าของเฟยหลุดจากการจับกุมอย่างง่ายดายด้วยใบหน้าสบายๆตามสไตล์

     เฟยคิ้วกระตุกออกมาก่อนจะเป็นเซลแตะไหล่เขาเบาๆอย่างปลอบใจพลางส่ายหน้าให้ราวกับจะพูดว่า "อย่าดีกว่า เฟย" จนเขาได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายใจ

     เซลล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบเอาเลคเตอร์ขึ้นมาส่งมอบข้อมูลคู่แข่งทุกชั้นปีและตารางแข่งขันให้ธารา

     ธาราเปิดขึ้นมาดูก่อนจะหันไปหาทั้งสองด้วยสายตาฉงนก่อนที่ทั้งจะพูดว่า "ไม่ต้องงงเลย แกทำอะไรช่วงวันแรกๆล่ะ ยังไม่นับที่แกไปอัดรุ่นพี่ปีสองถึงปีสี่จนเข้าโรงบาลไปเพียบอีก ตารางแข่งแบบนี้ไม่แปลกเลย เจ้าบ้า"

     ตารางแข่งของเขาเรียบง่ายอย่างมาก เขาชนะบายโดยไม่ต้องแข่งขันจนกว่าจะถึงรอบรองชนะเลิศ

     ธารากวาดสายตามองรายชื่อคู่แข่งทั้งหมดก่อนจะเห็นชื่อของเป้าหมายที่เขาอยากอัดให้เละที่จะมาเจอกับเขาในรอบรองชนะเลิศ

     เมื่อเห็นตารางการแข่งขัน ธารายิ้มออกมาอย่างดีใจพลางด่าทอเป้าหมายของเขาในใจ

     "ในที่สุด ฉันก็จะได้อัดแกให้เละสมใจอยากสักที ไอ้บัดซบจอมเสแสร้ง"

     เบื้องหน้าของธาราในขณะนี้ คือ "การแข่งขันแบบเดี่ยวทุกชั้นปี"

     ธารามองภาพการแข่งขันอย่างไม่สนใจ เขาเดินไปนั่งตรงอัฒจันทร์ที่เดิมของเขาแล้วล้มตัวลงนอนใส่หูฟังกันเสียงเอาไว้

     ก่อนนอนก็ไม่ลืมทักบอกสองสหายว่า "เฟย เซล ฝากพวกนายปลุกฉันตอนก่อนเริ่มแข่งสักครึ่งชั่วโมงด้วยนะ นอนก่อนล่ะ"

     ธาราปิดตาลงหวนรำลึกความหลังในชีวิตที่แล้ว ภายในห้วงความคิดของเขาภาพความทรงจำมากมายราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า

     มีทั้งความทรงจำดีๆที่แสนน่าจดจำและความทรงจำเลวร้ายที่ยากจะลืมปะปนกันไปถึงแม้ชีวิตของเขาจะไม่สมบูรณ์แบบแต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมาย ไม่ได้ไร้ความสุขจนต้องทำชั่ว ไม่ได้เกิดมาไร้ครอบครัวจนโหยหาความรัก ไม่ได้ยากไร้จนต้องลักขโมย

     ธารามองตัวเองเป็นคนโชคดีที่อาภัพมากกว่าโชคร้าย ความโชคร้ายของเขามีเพียงแค่ตัวของเขาเองที่อ่อนแอมากเกินไป

     ชีวิตของเขาแม้จะไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบแต่เขาก็มีความสุขกับมัน มีครอบครัวที่อบอุ่น เพื่อนแสนวิเศษ

     ถ้าเขาบอกว่าตัวเองโชคร้ายแล้วสองอย่างที่เขาเห็นเป็นสิ่งสำคัญล่ะคืออะไรกัน ครอบครัวที่สมบูรณ์มีพ่อแม่ ปู่ย่า น้องทั้งสองของเขา

     เพื่อนแสนวิเศษอย่างเฟยและเซลที่ยอมตายแทนเขาในช่วงคับขันไร้ทางรอดล่ะ เป็นตัวตนอะไร

     ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนที่โชคดีที่สุดของเขาหรือยังไงกันที่ในห้วงสุดท้ายของชีวิตที่แล้ว

     ตอนร่ายเวทจิตย้อนเวลาที่กึ่งจะสำเร็จกึ่งจะผิดพลาดนั้นก็ได้เทพเจ้าเข้าช่วยเหลือแถมมอบพรให้อีกแล้วยังทำตามความปรารถนา
อันแสนยาวนานของเขาอีก

     จะมีใครโชคดีไปกว่าเขาได้อีก ถึงแม้จะเจ็บปวดและผ่านความทุกข์ยากมามากมายมหาศาล มือทั้งสองนองไปด้วยเลือดราวกับแม่น้ำโลหิต

     ภาพความทรงจำหลากหลายหวนรำลึกถึงศัตรูคู่อาฆาตในวันนี้ก่อนจะแสดงภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตให้เขาดูอีกครั้ง

     "ไอ้พวกสามัญชน พวกแกน่ะ เข้าไปในนั้นซะ หน้าที่ของพวกแก คือ ตายแทนพวกเราขุนนาง ทำตามซะไม่งั้นก็ตาย"

     รอบข้างของชายชั่วตรงหน้าเต็มไปด้วยทหารในชุดเกราะสีดำถือปืนเข้าข่มขู่ประชาชนตาดำอย่างทารุณ

     ภาพในความทรงจำนั้นชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ชายชั่วเจ้าของเสียงพูดออกมาต่ออย่างไม่สนใจท่าทีของประชาชนตาดำแม้แต่น้อย
เขาตะโกนด่าทออย่างดูถูกเหยียดหยามอย่างไม่รู้จบจนมีตาแก่คนหนึ่งทนไม่ไหวลุกขึ้นมาเถียงเขาก่อนจะถูกฆ่าตายเป็นตัวอย่างให้ทุกคนได้ดู

     ประชาชนที่เห็นต่างก็ไม่กล้าขัดขืน ธาราได้แต่เดินตามทุกๆคนเข้าไปในอบิสแห่งหนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

     หลังจากนั้น เขาก็เอาตัวรอดออกมาได้ในสภาพเกือบตายและเหตุการณ์แบบนี้ก็เกิดขึ้นหลายครั้งโดยไม่มีใครห้าม

     บ้านเมืองไร้กฏหมายคุ้มครอง ผู้แข็งแกร่งปกครองเบ็ดเสร็จ ขุนนางชั่วบ้าอำนาจ เจ้าชั่วในความทรงจำก็คือหนึ่งในคู่แข่งในวันนี้ของเขา

     คนที่เขาไม่มีวันลืมในฐานะมนุษย์แล้ว ชายชั่วในความทรงจำของเขาเลวร้ายไร้ศีลธรรมอันดีโดยสิ้นเชิง

     ถึงแม้จะได้รับการเลี้ยงดูเติบโตมาจากขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ผู้มากด้วยคุณธรรมและศีลธรรมอันดี แม้บิดามารดาจะทรงคุณธรรมแค่ไหน

     แต่บุตรหลานไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีตามพวกเขา ดังสุภาษิตที่ว่า "สอนลูกให้เป็นโจร"

     ตอนลูกทำผิดแทนที่จะสั่งสอนให้สำนึกกับทำเพียงแค่ตักเตือนและชดเชยให้กับผู้เสียหายด้วยเงิน

     ยิ่งคิดธาราก็ยิ่งโมโห เขาเบื่อจะเห็นภาพความทรงจำของไอ้เลวตัวนี้เต็มทีก่อนจะลืมตากลับสู่โลกความเป็นจริง

     เมื่อตื่นขึ้นมา การแข่งขันก็เข้าสู่รอบแปดคนสุดท้ายเป็นที่เรียบร้อย ตรงหน้าของเขาประกาศชื่อผู้เข้าแข่งขันรอบรองชนะเลิศของอีกฝั่งหนึ่งที่เป็นศึกษาสายเลือดเพนดราก้อนอย่าง 

     "องค์ชายอันดับหนึ่ง เอ็ดเวิร์ด เพนดราก้อน ปะทะ องค์ชายอันดับสอง อเล็กซ์ เพนดราก้อน"

     ผู้คนต่างฮือฮารอรับชมการแข่งขันอย่างสนุกสนาน เฟยและเซลนั่งดูการแข่งขันอยู่กับครอบครัวก็เห็นธาราตื่นขึ้นกำลังจะเดินเข้าไปทัก

     ธาราก็เดินออกจากสนามไปก่อนจะส่งข้อความให้ทั้งสองว่า "ฉันออกไปซื้อน้ำ พวกนายไม่ต้องออกมาหรอก ขอรวบรวมสมาธิหน่อย"

     ทั้งสองเมื่อเห็นข้อความก็มองหน้ากันก่อนจะรับชมการแข่งขันกันต่ออย่างสนุกสนานไปตามบรรยากาศ

     ธาราเดินมาได้สักพักก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น "อีกไม่นานแล้วนะ เอ็ดเวิร์ด รอบรองชนะอเล็กซ์ให้ได้ล่ะ"

     เขาใช้เวทอำพรางตัวเดินเข้าไปอย่างไม่สนใจว่าทั้งสองจะพูดอะไรกัน คนหนึ่งเป็นองค์ชายผู้สูงศักดิ์พี่ชายของคนที่เขาชนะ

     องค์ชายเอ็ดเวิร์ด เพนดราก้อน รูปลักษณ์สง่าผ่าเผย จิตใจดีงาม ผมสีทองราวกับแพรไหมทองคำ ดวงตาสีทับทิม มีรูปหน้าเดียวกับกษัตริย์อาเธอร์ราวกับพิมพ์เดียวกัน

     ส่วนอีกคนเป็นผู้ชายตัวสูงเท่ากัน หน้าตาคมคาย ผมสีขาวดั่งใยไหม ตาสีส้มสว่าง จัดว่าเป็นชายหนุ่มรูปหล่อได้สบายๆ

     "นายต่างหากล่ะ ที่ต้องชนะให้ได้ นิโคล เจ้ารุ่นน้องที่ชื่อ "ธารา" เก่งขนาดนั้นจะไหวเหรอ"

     "เฮ้ยๆ นายดูถูกเพื่อนนายมากไปแล้วมั้ง ไปเจอกันรอบชิงดีกว่า เอ็ด"

     "ได้เลย โคล" ทั้งสองสหายชกหมัดใส่กันก่อนที่จะเดินแยกกันไปคนละทาง

     "นิโคล เมเซียน่า" ลูกชายของอาร์คดยุค "อลัน เมเซียน่า" ผู้มากความสามารถและทรงคุณธรรม

     ตระกูลเมเซียน่าได้รับแต่งตั้งให้เป็นสหายสนิทของราชวงศ์เพนดราก้อนมาตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน มีหน้าที่คอยสนับสนุนกษัตริย์ในด้านต่างๆ

     อาร์คดยุคอลันทำงานการกุศลให้ความช่วยเหลือและคอยควบคุมกิจการภายในของราชวงศ์อย่างสุจริตยุติธรรมแต่ลูกชายของเขากับไม่เป็นแบบนั้นด้วยนิสัยอารมณ์ร้าย ปากหนักและไร้การสั่งสอนที่ดี

     ทำให้เป็นคนถือตนเป็นใหญ่ ดูถูกผู้อื่นอย่างร้ายกาจ แม้จะดูเหมือนคนทรงคุณธรรมลับหลังกับเป็นไอ้ชั่วตีสองหน้า สบถด่าเหยียดหยามผู้ต่ำต้อยกว่าราวกับไม่ใช่คน

     หลังจากกำแพงแตก ตระกูลของมันก็ล้มสลายเหลือเพียงมันคนเดียว เจ้าชั่วนี่ โยนความผิดที่พ่อแม่ตายให้กับประชาชนตาดำๆระบายความเคียดแค้น เกลียดชังออกมา โดยไม่สนใจใครถึงแม้ในที่สุดจะตาย แต่ก็ไม่ได้ชดใช้แม้แต่น้อย

     ธาราสาบานไว้ว่า "ถ้ามีโอกาสอีกครั้งจะทำให้มันชดใช้อย่างสาสมแน่นอน" ชายที่เขาเกลียดชังมากเป็นอันดับต้นๆติดหนึ่งในสามภายในใจของเขาอย่างไม่ลืมเลือน "นิโคล เมเซียน่า"

     แน่นอนว่าเหตุผลที่เขามาเข้าแข่งขันประเภทชายเดี่ยวทุกชั้นปีก็เพื่อจะอัดเจ้าเวรตะไลตัวนี้นั้นเอง

     ธาราคลายเวทอำพรางก่อนจะเดินไปกดน้ำที่เครื่องกดน้ำอัตโนมัติ เขากดน้ำแร่ขึ้นมาดื่มดับกระหายอย่างเคืองๆ

     เมื่อเดินกลับมาก็ประกาศชื่อผู้ชนะเข้าแข่งขันกับเขาในรอบรองชนะเลิศเป็นนิโคลตามรูปแบบอนาคตเดิมที่เขาทั้งสองแข่งขันกันใน
รอบชิงชนะเลิศ

     แต่ไม่ใช่ในครั้งนี้ ธาราไม่ยอมให้อนาคตในวันนี้เป็นตามเดิมอย่างเด็ดขาด เขาจะเหยียบย่ำเจ้าชั่วนี่ให้จมดิน

     ธาราเดินมาล้มตัวลงนั่งขัดสมาธิระหว่างรอการแข่งขันอย่างเงียบงันในใจคิดถึงเรื่องราวที่จะทำในวันนี้

     เขาทบทวนแผนการอยู่ในใจเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นเวลาแข่งขันรอบรองชนะเลิศของเขา

     โดยการแข่งขันของเอ็ดเวิร์ดกับอเล็กซ์ผลการแข่งขันก็เป็นชัยชนะของเอ็ดเวิร์ดตามเดิม

     ทั้งสองพิธีกรประกาศชื่อผู้เข้าแข่งขันรอบรองชนะเลิศอีกคู่ที่กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้านี้ 

     "ขอเชิญผู้เข้าแข่งขัน ธารา เทพพิทักษ์ หัวหน้ากิลด์รีไรท์และผู้เข้าแข่งขัน นิโคล เมเซียน่า หัวหน้ากิลด์บลัดดี้มูน"

     ธาราเมื่อได้ยินเสียงประกาศก็กระโดดพุ่งตัวลงมาบนสนามประลองราวกับดาวตก หยุดยืนอย่างมั่นคงดั่งขุนเขา

     สร้างเสียงฮือฮาได้สักพักก่อนที่คู่แข่งของเขานิโคลจะเดินขึ้นมาบนสนามประลองพร้อมเสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหวจนธารารำคาญ

     นิโคลหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของธาราด้วยรอยยิ้มสบายราวกับการต่อสู้กับเขาไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรมากมายยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้ธาราเข้าไปอีก

     พิธีกรทั้งสองเมื่อเห็นผู้เข้าแข่งขันทั้งสองประจำที่ก็นับถอยหลังการแข่งขันในทันที "สาม สอง หนึ่ง ศูนย์"

     สิ้นเสียงประกาศทั้งสองไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรก่อนจะเป็นนิโคลพูดขึ้นมาอย่างอวดดีว่า "น้องธารา พี่แนะนำให้ยอมแพ้ไปดีกว่านะ พอดี พี่ไม่อยากรังแกรุ่นน้องปีหนึ่งสักเท่าไหร่น่ะ"

     ธาราไม่ตอบทำเพียงรับฟังด้วยใบหน้านิ่งเฉย ปล่อยให้นิโคลพูดพร่ามต่อไปว่า "ถึงเธอจะเก่งก็ไม่มีทางชนะอัศวินเวทย์ได้หรอกนะ 
รุ่นน้องธารา เพราะฉะนั้นยอมแพ้ไปเถอะ เสียเวลาเปล่าๆ"

     ธารามองเข้าไปในดวงตาของนิโคลที่ดูถือดีอย่างมั่นอกมั่นใจก่อนพูดถามไปว่า "ไม่ลองไม่รู้หรอก รุ่นพี่ ว่าแต่ผมขอถามรุ่นพี่อย่างคุณสักข้อจะได้ไหม พอดีมีเรื่องสงสัยอยู่น่ะครับ"

     นิโคลยิ้มให้ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาติ ธารายิ้มเหยาะออกมาอย่างขำขันก่อนจะถามนิโคลกลับไปว่า

     "ความรู้สึกของการเป็นฆาตรกรฆ่าคนตายสิบคนด้วยคำพูดจาดูถูกเหยียดหยามและเย้ยหยันศักดิ์ศรีโง่ๆของรุ่นพี่ที่ทำลายครอบครัวถึงเจ็ดครอบครัวเป็นยังไงบ้างเหรอครับ พอดีผมอยากรู้ความรู้สึกของฆาตกรชั่วแบบรุ่นพี่มากเลยล่ะครับ"

     ทั้งสนามที่เคยเต็มไปด้วยเสียงเชียร์ถึงกับเงียบกริบราวกับหยุดนิ่ง

     ใบหน้าของนิโคลที่เคยยิ้มก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา ดวงตาวาวโรจน์ ไม่พูดไม่จา อารมณ์ขุ่นมัวอย่างเห็นได้ชัด

     ธาราเค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะพูดต่อว่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าของเขาอย่างร้ายกาจไปว่า 

     "หึ ถึงกับเงียบเลยเหรอ ผมว่าเรามาสู้ไปคุยเรื่องนี้กันไป น่าจะดีนะครับ ว่างั้นไหม รุ่นพี่ฆาตกรนิโคล เมเซียน่า"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 576 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #714 Kanokratphuk_42 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 15:43
    เฮ้อ...อ่านมาถึงตรงนี้...ก็แค่อารมณ์คนแก่เท่านั้น...แก่แบบอายุ70ปี...ไม่ใช่พวกมาดขรึมแบบวัยรุ่นแต่เป็นแค่พวกคนแก่ที่ไม่ลืมอดีตในอนาคต...อนาคตที่จากมาก็ควรทิ้งไปความแค้นอะไรที่มีก็ทิ้งไปซะ...ยังไงมันก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว...ปัจจุบันนี่คืออนาคตที่เขียนใหม่...มันมีทางให้เดินตั้งหลายทาง...ใครแรงมาต้องแรงมากกว่ากลับไป...ใครดีมาดีตอบแค่นั้น...แล้วก็รู้ว่าอนาคตมันจะเกิดอะไรขึ้น...ตัวคนเดียวสู้กับมอนฯไม่ได้หรอก...นอกจากจะใช้เวทกวาดล้างระดับมหาเวท+เป็นผู้ใช้อักขระขั้นสูงสุดแบบใช้ยังไงมานาก็ไม่หมด...เขียนให้คิด
    #714
    0
  2. #529 Fikusa (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 16:35
    โอ้ ชั่วจริงๆ
    #529
    0
  3. #324 จิ้งจอกกอดลูกโลก (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 07:52
    ตอนแรกเราตื่นมาตอนตีห้าหยิบโทรศัพท์ขึ้มมาดูเห็นมันแจ้งเตือนนิยายไรท์เนี่ยแหละ.. เราเห็นชื่อตอน'พบเจอคู่ในอนาคต'​เราก็คิดว่าคงเป็นตอนพระเอกได้เจอกับคนที่อาจจะเป็นนางเอกก็ได้.. เรายังไม่ได้อ่านนอนต่อ.. พอตื่นมาอีกทีชื่อตอนก็เปลี่ยนเป็น'พบเจอคู่อาฆาต'​ห๊า!? ความง่วงนี่ทำให้เราเบลอไปไกลขนาดนั้นเลยหรอนี่55555555
    #324
    0
  4. #321 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 03:24
    ค้างมาก
    #321
    0
  5. #320 miss Iu (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 02:16
    555ว่าแบ้วต้องโมเม้นท์แบบนี้ ถ้าคนในยุคที่มนุษย์ต้องรวมเป็นก่อนเดียวเพื่อความอยู่รอดต้องมานับ ยศถาบรรดาศักดิ์ นี่ออกจะเสแสร้งแกล้งดัดไปหน่อย ผูกขาดอำนาจในมือ เค้าไม่เรียกคุณธรรมดา เค้าเรียกเห็นแก่ตัว นี่แหล่ะมนุษย์โลกโดยแท้เลย
    #320
    0
  6. #319 miss Iu (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 02:16
    555ว่าแบ้วต้องโมเม้นท์แบบนี้ ถ้าคนในยุคที่มนุษย์ต้องรวมเป็นก่อนเดียวเพื่อความอยู่รอดต้องมานับ ยศถาบรรดาศักดิ์ นี่ออกจะเสแสร้งแกล้งดัดไปหน่อย ผูกขาดอำนาจในมือ เค้าไม่เรียกคุณธรรมดา เค้าเรียกเห็นแก่ตัว นี่แหล่ะมนุษย์โลกโดยแท้เลย
    #319
    0
  7. #318 Chayapon22 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:20
    สนุกอ่าค้างด้วย
    #318
    0
  8. #317 ThaipaKing (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:14
    ฆ่าทิ้งเลย!! มันต้องมีสักวิธีสิที่ทำให้พลังการคุ้มครองไม่ทำงาน!!
    #317
    2
    • #317-1 ThaipaKing(จากตอนที่ 63)
      13 ธันวาคม 2562 / 23:17
      แอบๆ เสกคำสาปใส่เลย*-* แกขนากคิดค้นเวทย้อนเวลาได้ก็ต้องมีคำสาปจากอนาคตแรงๆจับยากๆสักอันสองอันแหละ
      #317-1
    • #317-2 dkclubza(จากตอนที่ 63)
      13 ธันวาคม 2562 / 23:51
      คำสาป
      ....ไม่แข็งก็ดีนะ
      มันโครตสะใจเลย
      อิอิ
      #317-2
  9. #316 Ended777 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:11

    เอารางวัลโนเบลไปเลย รางวัลค้างที่สุดในตลอดเดือนเอาไปเลย
    #316
    0
  10. #314 GeGeEasy (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:07

    ค้างโว้ยยยยยยยยย
    #314
    0
  11. #313 Nokillza (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:06
    อยากได้อีกจนจบความค้างนี้
    #313
    0
  12. #312 king of emprie (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:03

    ค้าาาาาาาาาาาาาาาาาางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

    #312
    0
  13. #311 Blacktown1119 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:03
    เกรี้ยวกราดอีก! เกรี้ยวกราดอีกกก!!
    #311
    0
  14. #310 first2247 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:03

    ต่อครับ กำลังสนุกเลย
    #310
    0
  15. #309 mikusnow (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:02
    อย่ามาปล่อยให้ค้างแล้วจากไปงี้ดิไรท์
    #309
    0