Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 59 : การแข่งขันประจำปี : ประเภทกิลด์ [ความปั่นป่วน]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,325
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 563 ครั้ง
    11 ธ.ค. 62

***แก้ไขข้อมูลคอมโบนิดหน่อย ต้นไม้สีแดงที่เดิมอยู่ชั้นสี่ ผมลืมเขียนให้มันเลื้อยขึ้นมาชั้นห้ากลายเป็นนางไม้น่ะครับ 
ส่วนที่เหลือเหมือนเดิมเลยครับ***
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     "โห เจ้าพวกนี้สินะ ที่เจ้าธารมันลำบากทำอยู่สามเดือนน่ะ น่ากลัวชิบเป๋งเลยวะ" เฟยสบถออกมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว

     ซลทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกพูดด้วยน้ำเสียงหวาดๆว่า "เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย ดีนะที่ธารบอกให้ติดตั้งกล้องจับภาพที่เอาไว้เชื่อมกับ
กล้องไบโรสโครปให้ครอบคลุมทุกชั้นน่ะ ทำให้พวกเรานั่งดูเหตุการณ์ทั้งหมดได้โดยที่รู้สถานการณ์ด้านล่างไปด้วยได้น่ะ"

     เฟยอดไม่ได้ที่จะล้วงขนมออกมาจากเมจิคแบ็คพร้อมกับกล่องเครื่องดื่มเย็นๆก่อนจะโยนน้ำผลไม้เย็นให้เซลแล้วพูดอย่างหวาดๆตามเซล

     "อารมณ์อย่างกับดูหนังซอมบี้ที่แมร่งวิวัฒนาการได้เลย เห็นแล้วสยองวุ้ย กินขนมหน่อยไหม เซล"

     เซลไม่ตอบหันไปล้วงขนมมาเคี้ยวพลางมองภาพในจอโฮโลแกรมอย่างเงียบๆที่ตอนนี้ พวกผู้เหลือรอดต่างก็กระเสือกกระสนกันอยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย

     พวกที่เหลือรอดทั้งหมดต่างสาปแช่งเด็กหนุ่มคู่แข่งเจ้าของชื่อ "ธารา" ออกมาอย่างไม่เกรงใจอยู่ภายในใจ ชนิดที่ว่าถ้าเจ้าตัวได้ยินคงบอกว่าด่าแรงไปหรือเปล่า

     แต่ใครจะสนล่ะ เจ้าตัวเล่นแรงขนาดนี้ "อัศวินเพลิงพฤกษา" เป็นมอนสเตอร์ระดับนักเวทย์ขั้นสูงที่แข็งแกร่งมากเป็นพิเศษด้วยเกราะเพลิงที่มีคุณสมบัติกันเวทธาตุไฟกับร่างกายที่เป็นต้นไม้ทำให้ใช้เวทธาตุน้ำกับดินไม่ได้แล้วยังมีโล่ต้นไม้กินคน ซึ่งทำให้ปกปิดจุดอ่อนเรื่องข้อต่อของพวกมันได้ด้วยรากของต้นไม้กินคน

     ทำให้ตอนนี้ "อัศวินเพลิงพฤกษา" กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่เกือบจะไร้จุดอ่อน ยังไม่นับจุดอ่อนที่โดนปิดด้วยพลังอักขระสีเขียวอีก

     ไม่มีใครคาดคิดไว้ก่นว่า "ธารา" จะเขียนอักขระคำสั่งและควบคุมไว้เพื่อสร้างอสูรอัญเชิญระดับนี้ขึ้นมาจากพลังธรรมชาติ

     ทุกขั้นตอนร้อยเรียงเข้าด้วยกัน กระดาษอักขระทุกแผ่นมีชุดคำสั่งและพลังที่อัดแน่นอยู่เต็มเปี่ยมแต่ละแผ่นร้อยเรียงก่อเกิดเชื่อมโยงสู่ขั้นต่อไป ลำดับขั้นตอนราวกับการวางโปรแกรมหุ่นยนต์ที่ไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่ข้อเดียวจากชุดคำสั่งแรกไปชุดคำสั่งต่อไปเรื่อยๆอย่างไม่รู้จบ

     รายละเอียดเล็กๆน้อยๆธาราก็เก็บไม่เหลือเรียกได้ว่าเป็น "กับดัก" ที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่เคยมีมา

     กับดักที่ทุกคนได้เห็นอยู่นี้ คือ หนึ่งในสิบสุดยอดกับดักของธาราที่ทรงพลังมากที่สุดที่ธาราตั้งชื่อให้ว่า "ปัญญาพฤกษา"

     ปัญญาพฤกษา คือ รูปแบบอักขระควบคุมค่ายกลกับดักที่ทุกอย่างเชื่อมโยงเปลี่ยนแปลงกันและกัน ก่อเกิดสิ่งที่แข็งแกร่งขึ้นไปจนกว่าจะถึงขีดสุดของมัน

     ธาราในชีวิตก่อนใช้มันเป็นกับดักสำหรับถ่วงเวลามอนสเตอร์อยู่บ่อยครั้ง ความสามารถของมันมากมายกว่าที่ตาเห็นเป็นอย่างมาก

     พื้นฐานของมัน คือ การสร้างตัวตนและปลุกสติปัญญาให้กับต้นไม้สร้างเป็นหุ่นไม้สำหรับใช้งานเพียงแต่ "ปัญญาพฤกษา" นั้นแตกต่างจากการสร้างหุ่นไม้ปกติ มันสร้างตัวตนฐานขึ้นมาปกป้อง เรียนรู้ ปรับตัว กลืนกิน วิวัฒน์ ต่อยอด เปลี่ยนแปลงและส่งมอบ

     ทุกขั้นตอนเรียงลำดับดั่งขั้นบันไดที่เดินได้ทีละก้าว ขั้นตอนใดล้มเหลว ทุกขั้นตอนจะล้มเหลวไปด้วย แต่ทว่าทุกขั้นตอนก็มีระบบป้องกันการล้มเหลวเป็นของตัวเอง

     ต้นไม้เป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่ง สวยงามและยากหยั่งถึง เหล่าพฤกษาทั้งหลายที่ถูกวางไว้ในค่ายกลสนับสนุนเกื้อกูลซึ่งกันและกัน

     ปกป้องกันและกันเพื่อความอยู่รอด เรียนรู้จากความผิดพลาด ปรับตัวเพื่อรับมือกับศัตรู กลืนกินเพื่อพัฒนาตนเองขึ้นไป วิวัฒน์ตนให้นำหน้าศัตรูอยู่เสมอ ต่อยอดให้ต้นอ่อนแข็งแกร่งขึ้น เปลี่ยนแปลงสำหรับรับมือได้ทุกสถานการณ์ก่อนจะส่งมอบมันให้ต้นกล้าที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อจัดการทุกอย่างให้กับพวกมันทั้งหมดก่อเกิดเป็นตัวตนเพียงหนึ่งเดียว

     ผู้เหลือรอดไม่ได้รู้เลยว่าทุกการกระทำของพวกเขาจะก่อให้เกิดตัวตนระดับสูงที่รับมือได้เกือบทุกสถานการณ์ ถ้าไม่ใช้ตันตนที่เหนือกว่ามันอย่างเด็ดขาดแล้วล่ะก็พวกมันก็เท่ากับไร้เทียมทาน

     พวกผู้เหลือรอดที่ตอนนี้เริ่มเหลือน้อยลงเรื่อยๆได้แต่ตัวเตรียมรับมือกับอัศวินเพลิงพฤกษาที่ค่อยๆเยื้องย่างเข้าหาพวกเขาราวกับอัศวิน

     อเล็กซ์กัดฟันกรอดอย่างเจ็บแค้นออกมา โดยไม่ลืมที่จะจับดาบในมืออย่างมั่นคง

     เขาพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่อัศวินเพลิงพฤกษา ดาบในมือส่องแสงสีขาวนวลตาฟาดฟันเข้าใส่เป้าหมายของผู้ใช้มัน

     อัศวินเพลิงพฤกษาที่เดินนำราวกับรับรู้ถึงอันตรายมันยกโล่ขึ้นมาคุ้มกันก่อนจะเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างให้ดาบฟันโดนแค่ส่วนนอกราวกับพลโล่ผู้ชำนาญการศึก

     โล่ต้นไม้กินคนไหม้เป็นรอยดาบเป็นทางยาวก่อนจะค่อยๆฟื้นฟูตัวเองด้วยความร้อนจนกลับเป็นปกติ

     ทุกคนไม่เว้นแม้แต่ชิลด์ รูค ดิการเดี้ยน ถึงกับตาถลนออกมาด้วยความตกใจ ในใจรู้สึกหนาวเหน็บออกมาอย่างห้ามไม่ได้

     "บ้าไปแล้ว จะบอกว่า อัศวินจำนวนขนาดนั้นมีปัญญาระดับนั้นกันหมดงั้นเหรอ นี่ มันขี้โกงเกินไปแล้ว"

     ผู้เหลือรอดทุกคนถึงกับหน้าซีดออกมพร้อมกันก่อนจะเป็นอเล็กซ์ตะโกนปลุกใจทุกคนว่า

     "อย่าไปกลัว เจ้าพวกนี้ก็แค่โดนวางกลไกไว้แค่พื้นฐานเท่านั้น ถ้าพวกเราช่วยกันยังไงก็จัดการพวกมันได้"

     พูดจบ เขาก็พุ่งเข้าไปฟาดฟันอัศวินพฤกษาก่อนที่คนอื่นๆจะรู้สึกตัวเข้าไปช่วยเหลือจัดการกับอัศวินเพลิงพฤกษาได้จนหมด

     รอบบริเวณชั้นที่สาม เต็มไปด้วยซากของเหล่าอัศวินเพลิงพฤกษาที่ถูกเหล่าผู้เหลือรอดรุมจัดการจนหมด

     เซลทักไปบอกธาราเกี่ยวกับคู่แข่งของพวกเขาที่เหนื่อยหอบอยู่ชั้นที่สาม "ธาร พวกเขาจัดการอัศวินเพลิงพฤกษาได้หมดแล้ว ให้เปิดใช้
ค่ายกลระดับสี่กับห้าเลยไหม"

     "ตามนั้นแหละ เซล ฉีกกระดาษสีเขียวเลขสี่กับห้าได้เลย ส่วนเลขหกของทุกอันให้รอพวกเขามาหยุดอยู่ชั้นห้าก่อน ฉันจะให้นางไม้ในชั้นห้าไปคุ้มกันชั้นสี่แทนแล้วให้อัศวินจิ๋วไปสนุกกับพวกเขาซะหน่อย"

     เซลไม่รอช้าฉีกกระดาษอักขระสีเขียวที่เขียนเลขสี่และห้ากำกับไว้ก่อนจะหันไปมองหน้าจอโฮโลแกรมรอชมความวอดวายที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

     ทุกคนหายใจเหนื่อยหอบออกมาเหน็ดเหนื่อย แต่ทว่าราวกับโชคชะตาเล่นตลก อัศวินเพลิงพฤกษาจิ๋วที่ควรอยู่ชั้นสี่ต่างก็วิ่งลงมาตามคำสั่งของธาราราวกับเฝ้ารออยู่ก่อนแล้ว

     พวกมันวิ่งเข้าใส่ร่างของอัศวินเพลิงพฤกษาจนกลายเป็นร่างพวกมันก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นแผ่รากเข้าหากันกลายเป็นต้นไม้กินคนเพลิงยักษ์

     อเล็กซ์ที่เห็นถึงกับหลุดสบถออกมา "เวรเอ๊ย ฉันบอกได้เลยว่า ฉันเกลียดรูปแบบอักขระควบคุมค่ายกลสุดๆเลยโว้ย"

     ทุกคนได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างเต็มที่ ใครจะไปนึกว่าเจ้าคนชั่วนั้นจะไม่ปล่อยให้พวกเขาพักแม้แต่น้อยขนาดนี้ 

     โดยเฉพาะลีออนที่ตอนนี้ได้แต่คอยคุ้มกันด้วยไฟอ่อนๆแล้วยังต้องระวังไม่ให้ไปโดนพวกอัศวินเพลิงพฤกษาอีกยิ่งเกลียดค่ายกลนี้มากเข้าไปใหญ่ 

     เขาที่เป็นผู้ใช้ธาตุไฟระดับสูงกลับต้องมาเจอศัตรูประเภทกลืนกินไฟเพื่อรักษาตัวเองทำให้ตอนนี้เขากลายเป็นตัวถ่วงของเพื่อนๆจนเขาถึงกับกัดฟันกรอดอย่างเจ็บใจด้วยใบหน้าสลด

     จบการโจมตีก่อนหน้าก็มีการโจมตีต่อมาตามมาอย่างไม่ให้พัก ต้นไม้กินคนเพลิงยักษ์ขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ทางขึ้นราวกับต้องการขัดขวางการเดินทางของศัตรูของมัน ตัวของมันเต็มไปด้วยรากไม้หนารูปร่างคล้ายเกราะลุมท่วมไปด้วยเปลวเพลิงร้อนแรง

     ชุนใช้เนตรปิศาจมองเข้าไปในตัวของต้นไม้กินคนเพื่อมองหาจุดอ่อนก่อนจะตะโกนบอกทุกคนว่า

     "จุดของมันอยู่ด้านหลังที่มีเปลือกไม้แข็งอยู่บริเวณโคนดอก เยื้องไปด้านหลังสองนาฬิกา"

     "ขอบใจมากคะ ชุนคุง ได้ยินแล้วนะ อเล็กซ์ ไอริส ไป๋"

     "รับทราบ/เข้าใจแล้ว/โอเค เสนา" ทั้งสามพุ่งตัวเข้าหาต้นไม้กินคนยักษ์อย่างรวดเร็ว

     ต้นไม้กินคนฟาดรากของมันใส่คนทั้งสามที่หมายจะจัดการมัน แต่ทั้งสามก็สามารถหลบได้อย่างหมดจด

     พวกเขาทั้งสามวิ่งแยกตัวกันไปคนละทาง สามทิศทาง ความเร็วทั้งสามไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

     อเล็กซ์หันไปมองสองสาวก่อนจะพยักหน้าให้กันพร้อมเสริมพลังธาตุสายฟ้าใช้ก้าวอัสนีพุ่งเข้าไปราวกับสายฟาดฟ้าเต็มไปกำลังพร้อมๆกันทั้งสามทิศทางแต่ทว่าก็มีกำแพงอักขระขึ้นมาคุ้มกันการโจมตีของทั้งสามดัง "ตึง" ก่อนจะส่งทั้งสามกระเด็นถอยออกมา

     เบื้องหน้าของทุกคนเป็นภาพโฮโลแกรมเวทของธาราที่นั่งยิ้มอยู่อย่างอารมณ์ดีกล่าวว่า

     "เป็นไงบ้าง สนุกไหมล่ะ พวกอัลฟ่า พวกนายคงสนุกกันประมาณหนึ่งแล้ว เพราะฉะนั้นฉันเอาจริงเลยล่ะกันนะ"

     ก่อนหน้าขณะเดียวกับที่ทั้งสามกำลังจะเข้าโจมตีต้นไม้กินคน เฟยร้องทักธาราผ่านไมค์ไปว่า

     "ชุน หัวหน้ากิลด์ดวงตามาร มองหาจุดอ่อนของกับดักนายได้แล้ววะ ธาร"

     "สมเป็นตระกูลลำดับหนึ่งของนักไขกับดักเวทมนตร์จริงๆ เฟย นายฉีกกระดาษสีแดงหมายเลขหนึ่งกับสองที่ฉันฝากไว้กับนายโดยเฉพาะให้หน่อย รับรองมีเรื่องสนุกเกิดขึ้นแน่ๆ ฉันรับรองเลยล่ะ"

     เฟยกับเซลได้ยินก็ถึงกลืนน้ำลายออกมาก่อนที่เฟยจะล้วงกระเป๋าแจ็คเก็ตหยิบกล่องใส่กระดาษอักขระสีแดงมาฉีกสองใบ

     นางไม้ที่เดิมควรจะอยู่ชั้นห้าก็พุ่งตัวราวกับลงไปอย่างรวดเร็ว กลืนกินทุกสิ่งในชั้นที่ห้าและสี่จนหมดก่อนจะกระโดดลงมายืนอย่างสง่างามอยู่เบื้องหน้าของผู้เหลือรอดทั้งหมดราวกับวาไครี่สาวผู้แสนงดงาม

     นางไม้ค่อยๆยืนขึ้นเปิดเผยกลิ่นไอพลังกดดันทุกคนอย่างหนักหน่วง ใบหน้าภายใต้กลีบดอกไม้ยิ้มแย้มอย่างชดช้อยปลดปล่อยกิ่งก้านไม้หมายรัดกุมศัตรูของนายเหนือของเธอ

     ทุกคนต่างต้องกางโล่มานาขึ้นมาต้านรับรากไม้อย่างยากลำบาก โดยนางไม้ไม่ได้สนใจกับการโจมตีของเธอแม้แต่น้อย 

     นางไม้หันหลังกลับเดินเข้าหาต้นไม้กินคนเพลิงยักษ์อย่างอ่อนโยน

     ต้นไม้กินคนยักษ์ราวกับสุนัขที่ได้พบเจ้าของมันคลอเคลียออดอ้อนก่อนจะได้รับจุมพิตอันแสนหอมหวานพร้อมกับร่างของมันที่ค่อยๆหลอมรวมเข้ากับนางไม้กลายเป็นชุดเกราะไม้เปลือกแข็งสีแดงทั้งตัว รากไม้ใหญ่ของต้นไม้กินคนเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นหอกโล่ที่แข็งแกร่งลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิง ดอกไม้บนหัวนางไม้ผลิบานเผยดอกสีชมพูแสดงถึงความอุดมสมบูรณ์

     ซึ่งถือเป็นลางร้ายอย่างมากที่สุด ต้นไม้ที่สมบูรณ์แบบนั้นแข็งแกร่งขนาดไหน ผู้ใช้เวทธาตุไม้และผู้อัญเชิญมอนพฤกษาต่างรู้ดียิ่งกว่าใคร

     แมรี่ถึงกับหน้าซีดออกมาก่อนจะได้พูดอะไร นางไม้แพร่พลังเข้ากดดันคนทั้งหมดจนหายใจลำบาก

     นางไม้วิวัฒน์อีกครั้งกลายเป็นวีรสตรีดอกไม้ ตัวตนระดับนักรบเวทย์ขั้นต้น

     ภาพโฮโลแกรมเวทของธาราก็โผล่ขึ้นมายืนเคียงข้างกับวีรสตรีดอกไม้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อว่า

     "เอาล่ะ มาสนุกกันจริงๆเลยดีกว่า ฉันรับรองว่าหลังจากนี้ พวกนายจะสนุกสุดๆจนลืมไม่ลงเลยล่ะ จัดการซะ วีรสตรีดอกไม้"

     ธารากดฝ่ามือลงไปด้านหน้า วีรสตรีดอกไม้ก็พุ่งตัวยกหอกทิ่มแทงใส่ม่านบาเรียมานาอย่างจังส่งเสียงดังสนั่น "ตึงงงง"

     วีรสตรีดอกไม้ถีบตัวออกมาจากโล่มานาก่อนจะหมุนมือเขวี้ยงหอกไม้เข้าใส่ม่านบาเรียอีกครั้ง

     หอกไม้ส่องแสงสีเขียวอย่างร้ายกาจพุ่งกระแทกม่านบาเรียมานาจนแตกกระจาย ฉีกกระชากร่างของนักศึกษาโชคร้ายขาดครึ่งอย่างง่ายดายราวกับเต้าหู้

     วีรสตรีดอกไม้ลงมายืนบนพื้นอย่างงดงาม แช่มช้อยราวกับไร้น้ำหนัก ยืนมือขวาออกไปด้านหน้าทิศทางเดียวกับหอกที่ขว้างไปราวกับตัวหอกไม้รับรู้จุดประสงค์ของผู้กวัดแกว่งมัน

     มันพุ่งตัวย้อนกลับเข้าสู่มือของวีรสตรีดอกไม้ก่อนจะลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงอีกครั้ง

     วีรสตรีดอกไม้ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แต่สำหรับพวกเขากลับไม่รู้สึกว่าอ่อนโยนและสวยงามแม้แต่น้อย

     สถานการณ์ในตอนนี้ เลวร้ายถึงขีดสุดจนพวกเขาได้แต่ต้องผนึกพลังกันอย่างจริงจัง

     แมรี่หันไปบอกเอเลนอร์และรองหัวหน้ากิลด์ชั้นปีหนึ่งของเธอว่า "เอเลจังและนัวร์ ฝากคุมสมาชิกทุกคนด้วยคะ ฉันกับอีกเก้าคนจะหาทางจัดการเอง ฝากด้วยนะค่ะ" ทั้งสองยังไม่ทันได้ตอบ แมรี่เดินเข้าไปตบไหล่ลีออนที่อยู่ใกล้ๆก่อนจะส่งสัญญาณมือบอกให้เดินมาด้วยกันแล้วเป่าปากเป็นเสียงเฉพาะที่ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นรู้ตัว

     กิลด์คิงค์คราวน์และชุน หัวหน้ากิลด์เนตรมารราวกับรู้สัญญาณพวกเขามายืนหยุดอยู่เบื้องหน้าของวีรสตรีดอกไม้อย่างกล้าหาญ ก่อนจะเป็นอเล็กซ์พูดขึ้นอย่างนึกสนุกว่า

     "ไม่ได้ทำตามแผนของเธอแบบเต็มที่มานานขนาดไหนแล้วนะ แมรี่"

     "หนึ่งปีครึ่ง มั้ง อเล็กซ์"

     "แล้วจะใช้แผนอะไรดีล่ะ แมรี่"

     "ไม่รู้สิ ไอริส แต่ว่าคงต้องรีบจบหน่อยแล้วล่ะ ฉันรู้สึกว่าด้านบนหน้าจะเลวร้ายกว่านี้อีกเยอะ ยิ่งช้าพวกเราก็ยิ่งเสียเปรียบใช่ไหม ชุนคุง"

     "ตามนั้นแหละครับ คุณแมรี่ แถมผลแห่งพลังระดับสูงกว่านี้ อยู่ด้านบนที่กำลังจะเพิ่มระดับอยู่ด้วย ถ้าช้าล่ะก็พวกเราซวยแน่นอนครับ"

     "ฟังดูเลวร้ายเป็นบ้าเลยวะ สงสัยจบเรื่องนี้ ต้องคุยกับเจ้าธารสักหน่อยแล้ว"

     "ฉันอยากด่าเขาสักหน่อย ฝากนัดให้ด้วยนะ ลีออน"

     "ฉันเอาด้วย เดี่ยวจ่ายให้นายเลย ถ้านัดได้"

     "ใช้เวลามาพูดเล่นกันไหมเนี่ย ไป๋ คลิฟ ลีออน เอาล่ะ ทุกคนเตรียมตัว เราจะใช้รูปแบบสิบทหารเสือ"

     ทุกคนขานรับออกมาพร้อมกันๆ "รับทราบ" ก่อนจะล้วงอาวุธออกมาเตรียมรับศึกตรงหน้าด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 563 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #526 Fikusa (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 15:25
    ปาร์ตี้ผู้กล้าชัดๆ
    #526
    0
  2. #238 เซรอม (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 03:13
    รอบเดียวจบ รออยู่นะ
    #238
    0
  3. #235 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 23:06
    รอค่ะๆ
    #235
    0
  4. #234 dfrdz007 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 22:37
    thank u
    #234
    0
  5. #232 I love Pride online (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:15
    หลังจากจบการแข่งนี้ มีขี้เข้ามาหาธารบานแน่ๆอะ ขอฝากความหวังไว้กับไรต์เลย ถ้าเอาจากใจปัญหาน่าจะมาเยอะอยากเห็นว่าจะแก้ยังไง ขอสะใจๆนะครับบ ชื่นชมผมงานครับ สู้ๆ
    #232
    0
  6. #230 Ended777 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:49
    ไม่ใช่ว่าด้านหลังหลัง มันมีแบบนี้อ่ะนะ

    ขึ้นด่าน 1 ปุ๊บมันจะมีบอสให้ฆ่าถึงกว่าจะขึ้นด่านที่ 2

    มันจะกลายเป็นดันเจี้ยนแล้วนะถ้ามันมีอยู่นะ
    #230
    2
    • #230-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 59)
      11 ธันวาคม 2562 / 19:05
      "ชิ" ฉันล่ะเกลียดคนหัวไวอย่างเธอชะมัด
      #230-1
    • #230-2 Ended777(จากตอนที่ 59)
      12 ธันวาคม 2562 / 23:29
      555555
      #230-2
  7. #229 Ended777 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:46
    อยากให้ต่อไวๆนะเว้ย
    #229
    0
  8. #228 อ่านเพืออ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 17:30
    ค้างเลยทีเดียวรอ.
    #228
    0
  9. #227 Chayapon22 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 15:50
    โหดขิงๆ
    #227
    0
  10. #226 rosayrai (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 15:47
    เป็นค่ายกลที่ซับซ้อนมาก น่าติดตามมากเลยค่ะ สนุกมากๆ ขอบคุณมากค่ะ
    #226
    2
    • #226-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 59)
      11 ธันวาคม 2562 / 15:51
      ยังเหลืออีกเก้าอันนะครับ อันหลังๆโหดกว่านี้อีก
      #226-1
  11. #225 cxxkingdom (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 15:46
    นะนี่มันกับดักซ้อนคูน10
    #225
    0
  12. #224 NessZero (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 15:44
    จากทรง ได้กลายร่างเป็นแมวแน่ๆ
    #224
    0
  13. #223 ThaipaKing (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 15:41
    บอกตรงเลย พลังระดับนี้แกสร้างดันเจี้ยน ระดับ D-C+ ได้เลยนะนิ
    #223
    0
  14. #222 ThaipaKing (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 15:31
    โห แกสร้างสิ่งมีชีวิตจ่กต้นไม้เลยนะนั้นถ้าเป็นแบบที่บอก แกสร้างเผ่าอื่นนอกจากมนุษย์เรียบร้อยแล้วถ้าปล่อยให้มันขยายพันธุ์สู่ป่าด้วยตัวเอก
    #222
    2
    • #222-1 ThaipaKing(จากตอนที่ 59)
      11 ธันวาคม 2562 / 15:39
      ใช้พลังอักขระ แกเวลาว่างๆสร้างพวก ภูติ ดอกไม้เลยสิว่าจะทำได้ไหม*-* (แกนกลาง/หัวใจ)เป็นผลึกเวทธาตุดินจากมอนเพื่อให้เติมโตได้เองด้วย
      #222-1
    • #222-2 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 59)
      11 ธันวาคม 2562 / 15:51
      มีข้อจำกัดด้านเวลาอยู่น่ะครับ ข้อดีเยอะ ข้อเสียใหญ่ครับแถมแก้ยากด้วย

      มันถึงเป็นได้แค่หนึ่งในสิบสุดยอดกับดักเท่านั้นน่ะครับ รอดูอีกเก้าอันที่เหลือได้เลย
      #222-2