Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 58 : การแข่งขันประจำปี : ประเภทกิลด์ [กับดักที่วางไว้]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 551 ครั้ง
    16 ธ.ค. 62


     "แผนการก็ประมาณนี้แหละคะ มีใครสงสัยอะไรไหมค่ะ ถ้าไม่มีจะได้เริ่มกันเลย"

     ทุกคนต่างส่ายหน้าตอบรับคำถามของแมรี่ ก่อนที่เธอจะตบมือเข้าหากันเรียกสติทุกคนแล้วกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสบายๆว่า

     "งั้นก็มาเริ่มแผนจัดการกิลด์รีไรท์กันเลยคะ ฝากด้วยนะคะ หน่วยป้องกัน"

     หน่วยป้องกันที่แมรี่กล่าวถึงก็มีคลิฟ ไรท์ และสมาชิกกิลด์ของเธออีกสามคนรวมเป็นห้าคน

     แมรี่ส่งสัญญาณเริ่มแผนการ หน่วยป้องกันทั้งห้าก็เดินมายืนตรงหน้าของคนทั้งกลุ่มแล้วร่ายเวทโล่มานามาซ้อนทับกัน โดยมีโล่มานาของคลิฟอยู่ด้านในสุดเอาไว้กันการโจมตีเหนือความคาดหมาย

     แต่ทั้งสองกิลด์ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ สองสหายเฟยและเซลไม่มีกระสุนเหลือจะยิงใครได้แล้ว

     ทำให้พวกเขาเสียเวลามากถึงยี่สิบนาที โดยไม่มีการโจมตีอะไรมายุ่งกับโล่มานาของพวกเขาจนเสียมานากางโล่มานาฟรีๆแต่พวกเขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก

     ก่อนจะเข้าหอคอยคนทั้งหมดก็หันขึ้นไปดูตารางคะแนนบนฟ้าเพื่อเช็คความคืบหน้าของการแข่งขันที่ตอนนี้ เวลายึดครองได้หยุดนับแล้ว

     "อันดับหนึ่ง : กิลด์รีไรท์ [R[∑]WѓI[T]e] กิลด์ 9 สังหาร 586 เวลายึดครอง 1 ชั่วโมง 33 นาที 47 วินาที"

     ทั้งสองกิลด์ต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดนักขึ้นกับคะแนนที่ทิ้งห่างออกไปโดยมีเพียงแค่แมรี่ที่ยังคงดูใจเย็นอยู่ได้

     เมื่อเข้ามาสิ่งที่พวกเขาทั้งสองกิลด์ได้เห็นคือ กิลด์ที่เหลือทั้งหมดยืนล้อมวงกันอยู่

     พวกเขาก็มองไปรอบบริเวณก่อนจะเห็นสภาพของบันไดขึ้นที่ตอนนี้กลายเป็นซากไปแล้ว ทำให้การเคลื่อนที่ไปด้านบนยากขึ้นไปอีกถึงเวลายึดครองจะหยุดไปแล้ว แต่เวลาการแข่งขันรวมๆที่มีเวลาเพียงแค่ครึ่งวันที่ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงสามชั่วโมงนิดๆ

     แมรี่ยิ้มออกมาก่อนจะหันไปส่งสัญญาณให้ลูกกิลด์ของเธอในหน่วยปรับแก้แล้วพูดเบาๆว่า "จัดการเลยคะ ทั้งสี่คน"

ไม่พูดพล้ำทำเพลงให้เสียเวลา ทั้งสี่สาวหน่วยปรับแก้ก็ได้ใช้เวท "ปฐพีก่อเกิด" สร้างพื้นที่เป็นบันไดขึ้นไปสำหรับพวกเขาก่อนที่แมรี่จะหันไปพูดกับกิลด์ที่เหลือว่า

     "ต้องขอโทษด้วยนะคะ ทุกคน แต่พวกฉันจะขอนำไปก่อนในฐานะผู้สร้างทาง คงไม่มีใครขัดค้านนะคะ"

     แน่นอนว่าไม่มีใครกล้าขัดค้านออกมาแม้แต่คนเดียว ใครจะไปขัดค้านกับแผนการของเด็กสาวเจ้าของไอคิว 200 ได้ล่ะ

     เซลที่มองจากด้านบนลงมาสังเกตกิลด์คู่แข่งพูดใส่ไมค์ด้วยเสียงเบาราวกับกระซิบว่า "ธาร "แมรี่ สจ๊วต" ขึ้นมาตามแผนแล้ว ให้ทำตามแผนที่เจ็ดเลยไหม"

     "ยังก่อน แผนที่เจ็น นั้นกรณีศัตรูขึ้นมาถึงชั้นเจ็ด ถ้าพึ่งขึ้นชั้นสองล่ะก็ใช้แผนกับดักที่สามก่อน หอคอยมีทั้งหมดสิบชั้นจะรีบใช้แผนฉุกเฉินก็ดูจะให้เกียรติพวกนั้นไปหน่อย ตอนนี้ พวกเขาอยู่ด้านหนึ่ง ถ้าขึ้นมาถึงชั้นสองก็เจอกับดักอีกเพียบ ฝากถ่ายคลิปให้มาดูด้วยล่ะ เฟย"

     เฟยขานรับด้วยรอยยิ้มสนุกสนานอย่างไม่ปกปิด "จัดไปครับ ลูกพี่" จนเซลได้แต่ส่ายหน้าให้กับความทะเล้นของทั้งสองแต่ไม่ใช่ว่าเขา
ไม่รู้สึกแบบเดียวกันนะ เพราะเซลตอนนี้ก็ยิ้มไม่ต่างกับเฟยเลยแม้แต่น้อย

     เฟยล้วงกล้องไบโรสโครปออกมาเตรียมถ่ายความสนุกสนานเก็บเอาไว้ดูย้อนหลัง ส่วนเซลก็หันไปฉีกกระดาษหมายเลขสามสี่เหลืองจนขาดครึ่ง ก่อเกิดแสงสีเขียวสว่างวาบออกมาก่อนจะค่อยๆร้อยเรียงราวกับรากไม้แทรกซึมลงไปสู่ชั้นสองของหอคอยที่ธาราได้วางกับดักเอาไว้รอต้อนรับกิลด์ที่หมายจะบุกรุกหอคอยของพวกเขา

     ในขณะที่ภายในหอคอยกำลังจะเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ขึ้นนั้น เจ้าตัวดีของเราก็กำลังเดินลากกิ่งไม้ขีดเขียนพื้นอย่างอารมณ์ดีไปพลางก่อนจะหันมาหยุดมองไปทางหอคอยด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์

     ธารากำลังยืนอยู่รอบนอกของหอคอยก็เลิกเสื้อโค้ทออก เผยให้เห็นด้านในโค้ทที่เต็มไปด้วยกล่องเก็บกระดาษอักขระขนาดเล็กหลากหลายสีเต็มกระเป๋าด้านในเสื้อโค้ท

     ธาราตรวจเช็คความเรียบร้อยของแผนการ เปิดกล่องเก็บกระดาษอักขระสีเหลืองออกมาดู ปรากฎว่ามีกระดาษหมายเลขสามเช่นเดียวกับที่เซลฉีกจนขาดในหอคอยกำลังลุกไหม้อยู่ ธาราหยิบมันออกมามองด้วยรอยยิ้มก่อนจะบีบมันเบาๆ กระดาษที่เดิมลุกไหม้อยู่ก็ค่อยๆแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็งแล้วแตกออกจากกันราวกับเศษน้ำแข็งปลิวไปตามสายลม

     ก่อนจะค่อยๆสืบเท้าขีดเขียนอะไรไปตลอดทางอย่างอารมณ์ดี เดินไปฮัมเพลงไปราวกับเดินเล่นกับสัตว์เลี้ยงแสนรักยังไงอย่างงั้น

     พลางคิดในใจว่า "ฉันไม่รู้ว่าเธอมีแผนอะไรหรอกนะ "แมรี่ สจ๊วต" แต่ว่าฉันวางแผนมาเผื่อคนที่ฉันรู้ข้อมูลน้อยสุดอย่างเธอไว้แล้ว ต่อให้เธอเป็นลูกสาวของ "เมอร์ลิน" อย่างคุณอีเลียดก็ไม่รอดแผนการนี้ของฉันหรอกนะ หึหึ"

     ภายในหอคอยที่ตอนนี้ กำลังสั่นไหวอย่างหนักราวกับแผ่นดินไหวก่อนจะค่อยๆสงบลงอย่างช้าหยุดลงในที่สุด

     แต่ก่อนที่จะมีใครได้ทำอะไรรอบบริเวณของพวกเขาก็ส่องสว่างสีเขียวไปทั่ว ทุกคนไม่เว้นแม้แต่ "แมรี่" ที่ว่าใจยังถึงกับหน้าซีดออกมาอย่างคาดไม่ถึงว่าคู่แข่งของพวกเขาจะเล่นแบบนี้

     ผู้ชมในสเตเดี้ยม โดยเฉพาะเจนถึงกับเหวอออกมาก่อนเอ่ยอย่างสยองว่า "วางกับดักอักขระทั้งหอคอยเลยงั้นเหรอ"

     อักขระสีเขียวส่องแสงไปทั่วหอคอยราวกับคำราม ก่อเกิดเสียงและภาพของธาราที่ราวกับภาพวีดีโฮโลแกรมขึ้นมา

     ธาราในวีดีโอดูทะเล้นซุกซนราวกับเด็กแล้วพูดว่า "สวัสดี เหล่าสมาชิกกิลด์ที่เหลือรอดทุกท่าน ตอนนี้ พวกนายคงกำลังหัวปั่นกันอยู่ อ่อ ไอ้นี่ฉันอัดมันไว้ก่อนไม่เกี่ยวอะไรกับตัวฉันตอนนี้หรอกนะ เพราะฉะนั้น นายทักอะไรมาฉันก็ตอบไม่ได้หรอก" 

     ธาราในวีดีโอที่พูดคุยด้วยอย่างอารมณ์ดีก็ค่อยๆเปลี่ยนไปกลายเป็นแววตาเยือกเย็นไร้น้ำใจส่องแสงเจิดจ้าสีน้ำเงินออกมาราวกับเปลวเพลิง น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับภูเขาน้ำแข็งจนทุกคนได้ดูยังอดหนาวไปถึงกระดูกดำไม่ได้ก่อนจะพูดต่อว่า

     "เอาล่ะ มาเข้าเรื่องกันเลย ยอมแพ้ไปซะ ถ้าไม่ยอมก็ก้าวขึ้นไปได้เลย หอคอยของพวกฉันจะต้อนรับพวกนายอย่างดีเลยล่ะ โชคดี"

     พูดจบก็โบกมือบายๆให้ก่อนที่ภาพโฮโลแกรมเวทจะหายไปทิ้งไว้เพียงความสับสนวุ่นวายของกิลด์ที่เหลือรอดอยู่

     ก่อนจะเป็นแมรี่พูดเตือนสติทุกคนอย่างเยือกเย็นว่า "ใจเย็นค่ะ ทุกคน เขาต้องการจะข่มขู่พวกเราให้หวาดกลัวทำอะไรไม่ถูก เพราะฉะนั้น พวกเราต้องใจเย็นให้มากขึ้นเตรียมพร้อมรับมือแผนการของเขาคะ"

     อเล็กซ์ก็กล่าวเสริมไปว่า "ถูกของแมรี่ ธาราต้องการจะให้พวกเราเสียสมาธิถึงได้จงใจสร้างภาพโฮโลแกรมเวทมาข่มขู่พวกเราก่อน"

     แต่ยังไม่ทันที่อเล็กซ์จะพูดจบก็มีเสียงกรี้ดร้องดังขึ้นมาจากชั้นล่าง "เฮ้ย ต้นไม้กินนี่หว่า โผล่มาได้ไงวะ" ก่อนที่พวกเขาจะได้เตรียมตัวแผนการของธาราก็เริ่มขึ้นไปนานแล้ว

     ระหว่างที่คู่แข่งของเขาทุกคนมัวแต่สนใจวีดีโอโฮโลแกรมเวท อักขระของเขาก็ค่อยๆคืบคลานเข้าสู่เมล็ดต้นไม้ที่เฟยและเซลโปรยเอาไว้รอตอนกระสุนหมด

     พวกเขาต้องกระโดดลงมาใช้ห้าก้าวเวหาเพื่อให้ลงถึงพื้นได้โดยปลอดภัยก่อนจะวิ่งวุ่นไปทั่วโปรยเมล็ดต้นไม้ต่างๆไปรอบบริเวณทุกชั้นภายในหอคอย

     ต้นไม้กินคนส่องแสงสีเขียวออกมาเปิดเผยพลังรบที่ไม่ธรรมดา พุ่งเข้ากัดกินสมาชิกกิลด์ที่อยู่ชั้นล่างจนพวกเขาต้องฝ่าฝืนข้อตกลงของแมรี่ หนีตายขึ้นมา

     แมรี่พยายามใช้เวทควบคุมต้นไม้กินคนตรงหน้าแต่กลับไม่สามารถทำได้ราวกับมีพลังคอยขัดขวางอยู่ ทั้งที่เธอเป็นผู้ใช้เวทธาตุไม้ที่มีความสามรถควบคุมพฤกษากับไม่สามารถควบคุมต้นไม้กินคนตรงหน้าได้มันทำให้เธอเสียความมั่นใจไปบางส่วน

     หัวหน้ากิลด์รูปดวงตาที่มีชื่อว่า "อิชิโกมุ ชุน" หัวหน้ากิลด์ "เนตรมาร" ลูกหลานของตระกูลเนตรปิศาจ ผู้ใบหน้าหวานสวยราวกับสตรี 
ผมสีดำเรียบรับกับหน้าหวาน ดวงตาสีแดงดั่งโลหิตปิดไว้หนึ่งข้าง รูปร่างอ้อนแอ้นดูบอบบาง ผิวขาวนุ่มนิ่มราวกับสาวงาม ตะโกนเตือนทุกคนออกมาว่า "ต้นไม้พวกนั้นลงอักขระสีเขียวไว้ทุกต้น อย่าพยายามควบคุมเลยครับ คุณแมรี่ ทุกคนเผาพวกมันทิ้งเร็วเข้า"

     ทุกคนต่างใช้เวทไฟเข้าจู่โจมเผาไม้ต้นไม้กินคนรอบบริเวณที่กำลังคืบคลานขึ้นมา ตอนแรกทุกอย่างก็ดูเหมือนจะกลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขาอยู่หรอก แต่ทว่าคนที่พวกเขากำลังสู้ด้วยนั้นวางแผนรับมือไว้ล่วงหน้าอยู่ก่อนแล้ว

     ตรงหน้าของต้นไม้กินคน มีดอกไม้สีแดงเข้ามาบดบังจนแมรี่ต้องร้องตะโกนเตือนทุกคนให้หยุดร่ายเวทไฟเข้าจู่โจมใส่มัน "หยุดก่อน ทุกคนนั้นมัน" แต่ไม่ทันเสียแล้วดอกไม้สีแดงได้ดูดซับเปลวไฟอย่างหิวกระหายก่อนที่ดอกตูมของมันจะค่อยๆผลิบานออกเผยให้เห็นแผงเกสรของมันที่ขยายออกมาอย่างรวดเร็ว

     แมรี่ที่เห็นรีบร้องตะโกนให้ทุกคนป้องกัน "ทุกคนกางโล่มานา เดี่ยวนี้" ยังไม่ทันที่สมาชิกทุกกิลด์จะกางโล่มานาขึ้นมากันการโจมตี แผงเกสรก็ระเบิดออก "ตู้ม" ส่งเกสรหนามสีแดงที่ร้อนแรงเข้าทิ่มแทงพวกเขา คนที่กางโล่มานาไม่ทันก็โดนหนามเพลิงทิ่มแทงส่งออกสนามไป

     จากดอกหนึ่งสู่อีกดอกไปเรื่อยๆเป็นลูกโซ่ พวกคนที่เหลือรอดต้องมายืนล้อมวงเป็นวงกลมป้องกันหนามเพลิงอย่างทุลักทุเล

     ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้หายใจหายคอดี ต้นไม้กินคนก็กินดอกไม้สีแดงที่ไร้เกสรหนามเข้าไปกลายพันธ์เป็นต้นไม้กินคนสีแดงที่มีความทนทานธาตุไฟและภายในปากของมันที่กำลังขู่คำรามใส่พวกเขานั้นลุกท่วมด้วยเปลวเพลิงสีเขียวอยู่ภายใน

     ไม่หมดเพียงแค่นั้น รากต้นไม้รอบบริเวณก่อตัวกลายเป็นหุ่นทหารไม้คล้ายหุ่นจำลองวาดรูปเยื้องย่างเข้าหาพวกเขา

     หุ่นไม้หยิบจับซากรากของดอกหนามเพลิงขึ้นมาหลอมรวมกับตัวมันเองจนกลายเป็นทหารเพลิง

     พวกมันกระทืบพื้นก่อเกิดตามรูปแบบอักขระที่ธารากำหนดเอาไว้ พื้นเบื้องหน้าของพวกหุ่นไม้เพลิงยกตัวขึ้นเป็นแท่งหินรูปร่างคล้ายดาบ

     ทหารเพลิงหยิบจับดาบขึ้นมาก่อนจะโถมตัวเข้าจู่โจมศัตรูของนายเหนือหัวเจ้าของอักขระผู้มอบพลังชีวิตให้พวกมัน

     ทหารเพลิงและต้นไม้กินคนคืบคลานเข้าจู่โจมผู้เหลือรอดราวกับฝูงอีแร้งรุมทึ้งซากศพ

     ผู้เหลือรอดทุกคนราวกับรู้ตัวว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาแบ่งพรรคแบ่งพวกแล้ว พวกเขารวมตัวกันก่อเกิดม่านโล่มานาทรงกลมที่แข็งแกร่งขึ้นมาคุ้มกันตัว หัวหน้ากิลด์ทุกคนต่างหันหน้าเข้าหากันล้อมวงปรึกษากันด้วยใบหน้าเคร่งเครียด 

     แมรี่ถึงกับทำหน้าไม่ถูก เธอคาดไม่ถึงว่าจะมีคนวางแผนป้องกันเธอได้ขนาดนี้ทั้งที่เธอคิดว่าแผนการของเธอนั้นสมบูรณ์แบบมากๆแต่กลับโดนแก้ได้อย่างง่ายดายด้วยกับดักอันแสนน่ากลัวตรงหน้าของเธอที่สำคัญที่สุด คือ ตัวเจ้าของไม่ได้เป็นคนใช้มันออกมาด้วยแต่เป็นกับดักที่วางเอาไว้ล่วงหน้าราวกับคาดคะเนถึงผลลัพธ์การแข่งขันเอาไว้แล้วจนเธอถึงกับพูดไม่ออกได้แต่ทำสีหน้าเจ็บใจออกมา

     อเล็กซ์ที่เห็นสหายสนิทอีกคนของเขาทำสีหน้าเจ็บใจอยู่ก็พูดให้กำลังใจเธอแล้วเตือนสติว่า "ก่อนที่เธอจะเจ็บใจนะ แมรี่ ช่วยหาทางแก้ไขสถานการณ์ตอนนี้ก่อนได้ไหม ไม่งั้นพวกเราทั้งหมดทุกคนในที่นี้แพ้แน่"

     แมรี่เค้นสมองคิดอย่างรวดเร็วก่อนจะบ่นพึมพำแผนการและความเป็นไปได้ว่า "จัดการทหารเพลิงทั้งหมด "เป็นไปไม่ได้" ป้องกันแบบยื้อเวลา "เป็นไปไม่ได้เปลืองมานาเกินไปแถมคงต้านทานได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ" จัดการต้นไม้กินคนทั้งหมด "เป็นไปได้" แต่ผลลัพธ์ล่ะ
"กรณีเลวร้ายที่สุด ทหารเพลิงวิวัฒน์อีกครั้ง" หนีขึ้นไปด้านบน "มีกับดักเพิ่มอีกแน่ๆ" แต่เราก็หลีกเลี่ยงที่จะขึ้นไปไม่ได้"

     ทุกคนไม่มีใครกล้ากวนสมาธิของเด็กสาวอัจฉริยะคนนี้ เธอผู้ชนะการแข่งขันหมากรุกและการวางแผนจนได้รับการทาบทามให้เข้าร่วมหน่วยเสนาธิการแบบเดียวกับพ่อและพี่สาวของเธอกลับโดนเด็กชายคนหนึ่งวางแผนซะจนหมดท่าไร้ทางสู้

     เธอพยายามเค้นสมองจนในที่สุดก็พูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อนว่า "ขึ้นบน กางโล่มานา เซเรสใช้เวทบึงวารีจมชั้นแรกกับชั้นสองไปซะ 
อเล็กซ์ ไอริส ไป๋หลิน ทั้งสามพุ่งขึ้นชั้นสามทำลายกับดักให้หมดก่อนที่มันจะเริ่มทำงาน ไม่งั้นพวกเราจะไม่มีพื้นที่สำหรับพักหายใจแม้แต่จังหวะเดียว มาธ่าสนับสนุนทั้งสามด้วยบทเพลงสายลมเร่งความเร็วให้ทั้งสาม ชุน ขึ้นไปตรวจดูพื้นที่ด้วยเนตรปิศาจ ส่วนทุกคนที่ใช้เวทธาตุดินพอขึ้นมาด้านบนให้ใช้เวทกำแพงปฐพีปิดทางขึ้นทันที"

     ทุกคนเคลื่อนไหวตามคำสั่งของแมรี่ภายในทันที เซเรสร่ายบึงวารีหวังจมชั้นที่หนึ่งก่อนจะบอกให้ทุกคนวิ่งขึ้นชั้นสามไป 

     โดยมีอเล็กซ์ ไอริส ไป๋หลินและชุนวิ่งนำหน้าขึ้นมา ชุนชี้ทิศทางกับดักให้ทั้งสามพุ่งเข้าทำลายจนหมดก่อนที่จะชวนให้ทุกคนขึ้นมาด้านบนพร้อมกับปิดฝังไม่ให้มีตัวอะไรขึ้นมาได้อีก

     แต่ทว่าก็ยังช้าเกินไปราวกับว่า "ธารา" คาดเดาแผนการของเธอออกอยู่ก่อนแล้วยังไงอย่างงั้น 

     ต้นไม้กินคนและทหารเพลิงที่ควรจะล้มตายจากการจมน้ำต่างหันมากลืนกินกันเองก่อนจะฝังตัวเข้ากำแพงหอคอยส่งตัวเองขึ้นมาอยู่ชั้นที่สี่พร้อมกับรูปร่างใหม่ที่แข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้นกลายเป็นอัศวินเพลิงพฤกษา มือหนึ่งถือดาบศิลาอีกข้างเป็นโล่ดอกไม้กินคน ทั้งตัวลุกไหม้ราวกับชุดเกราะเพลิง

     อัศวินเพลิงพฤกษาคำรามออกมาเสียงดังก่อนที่อักขระทั้งชั้นที่สี่ก็สว่างวาบส่องแสงเจิดจ้ากลืนกินอัศวินเพลิงสามสิบกว่าตัวอย่างหิวกระหายก่อนจะแตกหน่อออกมากลายเป็นดอกไม้สีขาว

     ดอกไม้ขาวที่ดูดกลืนร่างของอัศวินเพลิงไปนั้นก็ฝังรากลงไปดื่มกินน้ำภายในชั้นที่หนึ่งและสองที่โดนจมไปแล้วก่อนจะดูดซับวงจรอักขระของนายเหนือหัวมันวิวัฒน์ตัวเองอีกครั้ง

     ดอกไม้ขาวเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ผลิบานขยายตัวกลายต้นไม้ใหญ่สีแดงตั้งตระหง่านอยู่ภายในชั้นที่สี่ก่อนจะระเบิดเกสรของมันออกไปทั่วทั้งชั้นก่อเกิดเป็นมนุษย์ไม้รูปร่างสมบูรณ์ มนุษย์ไม้ไม่รอช้ากลืนกินต้นไม้ใหญ่เปลี่ยนร่างของมันให้กลายเป็นไม้สีฟ้าอ่อน นัตน์ตาสีแดงมันหันไปดูดกลืนวงเวทอักขระทั้งชั้นจนร่างของมันเต็มไปด้วยอักขระสีเขียวแล้วพุ่งขึ้นไปฝังรากอยู่บนชั้นที่หกโดยแผ่ขยายกิ่งก้านไปกลืนกินพลังมานาและอักขระของผู้เป็นนายอย่างหิวกระหาย ทิ้งชั้นที่ห้าที่เป็นทางผ่านไว้ให้ต้นไม้สีแดงที่แห้งเหี่ยวอยู่ที่ชั้นสี่ค่อยๆแผ่กิ่งก้านขึ้นมากลืนกินพลังอักขระที่ชั้นห้าแปรเปลี่ยนกลายเป็นดอกไม้แล้วผลิบานก่อเกิดร่างกลายเป็นนางไม้โบราณส่งไอพลังไปทั่วบริเวณชั้นห้า

     อัศวินเพลิงพฤกษาที่เหลือต่างก็ก่อราก ทิ้งสปอร์ให้กำเนิดอัศวินเพลิงจิ๋วขึ้นมาเต็มชั้นที่สี่ก่อนจะเยื้องย่างลงไปจัดการกับศัตรูของผู้ให้กำเนิดพวกมันอย่าง "ธารา" ให้สิ้นซากตามความประสงค์ของนายเหนือของพวกมัน

     อัศวินเพลิงก้าวลงมาจากบันไดอย่างมั่นคงราวกับมีชีวิตจริงๆ พวกเขาทุกคนต่างก็กลืนน้ำลายเหนียวคออย่างฝืดคอ

     ใครจะไปนึกว่า "ธารา" จะวางกับดักไว้ได้โหดเหี้ยมและร้ายกาจขนาดนี้

     โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า "ด้านบน" ในชั้นที่สี่และห้าที่พวกเขายังไม่ได้ขึ้นไปเห็นนั้นจะมีฝันร้ายครั้งใหญ่รอพวกเขาอยู่

     หัวหน้าหน่วยทุกคนต่างก็รับชมการแข่งขันอย่างตั้งใจยิ่งเจนและไดแอนถึงกับนั่งไม่ติดเก้าอี้ โดยเฉพาะไดแอน เธอถึงกับกล่าวชื่นชม
เด็กหนุ่มที่เธอเคยต่อว่าไปอย่างไม่ขาดปากว่า "เด็กที่ชื่อ "ธารา" คนนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว ใช้คอมโบต้นไม้กินคนพันธ์สนูทที่มีความสามารถวิวัฒน์กับดอกหนามเพลิงกลายเป็นต้นไม้กินคนเพลิง ส่วนหุ่นไม้นั้นใช้"

     "หุ่นไม้ใช้อักขระก่อเกิด รูปแบบโกเล็ม สร้างขึ้นมาโดยใช้รูปแบบทหารและอัศวินเป็นต้นแบบพอบวกเข้ากับต้นไม้กินคนและดอกหนามเพลิงก็เลยกลายเป็นอัศวินเพลิงพฤกษา สุดยอดไปเลยนะคะ ป้าไดแอน"

     "ถูกของแม่หนูเจนจริงๆ เด็กคนนี้ เจ้าแผนการจนน่ากลัวเกินไปแล้ว ชักอยากได้เขาเข้าหน่วยของฉันแล้วแหะ สงสัยต้องไปลองทาบทามสักหน่อยแล้ว"

     "หนูขอลงแข่งขันแย่งชิงด้วยคนคะ เด็กคนนี้ ใช้อักขระได้สุดยอดเกินอายุไปแล้ว ตอนนี้พ่อหนูคงกำลังโห่ร้องตื่นเต้นอยากรับเขาเป็นศิษย์เต็มแก่แล้วล่ะคะ"

     "หนูเจนพูดซะ ป้าเห็นภาพไอ้แก่ยูมิลกำลังกระดี๊กระด๊าออกเลย" เจนได้แต่หัวเราะแห้งๆโดยไม่หันมามองผู้พูดเลยราวกับว่าสายตาของเธอต้องการจะจับจ้องการแข่งขันตรงหน้าอย่างเอาเป็นเอาตายในใจก็คิดว่า

     "สงสัยจบเรื่องในครั้งนี้ ฉันต้องไปขอโทษเขาอย่างเป็นทางการให้ได้ซะแล้วสิ เพราะ เขาน่าสนใจสุดๆไปเลย ธารา เทพพิทักษ์คุง"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 551 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #665 Pisit Yuragate (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 17:10
    อือหือคอมโบนรก ผลิตอสูรไวกว่าวอซี
    #665
    0
  2. #524 Fikusa (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 15:02
    จอมมารสุดๆเลย ฮ่าๆๆๆๆ
    #524
    0
  3. #219 Rnozero (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 04:23

    เป็นกลยุทธ์ที่โหดสาดสุดติ่งกระดิ่งแมวไปเลยอ่าาาาา

    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่น้าาาา

    #219
    0
  4. #217 เราไม่รู้จักกัน (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 20:49
    คอบโบนี้​ ท่านไก้แต่ไดมา
    #217
    0
  5. #215 NessZero (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 19:50
    เชดดดดดคอมโบเทพฯ
    #215
    0
  6. #214 Zanzar (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 19:28
    นายมาเยอะหรอแต่เราเก่งนะ555

    1รุม100+
    #214
    1
    • #214-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 58)
      10 ธันวาคม 2562 / 20:18
      "นายมาเยอะงั้นเหรอ แต่พวกฉันเยอะกว่าอ่ะ จะทำไม" ธาราคงจะพูดตอบอย่างงี้ ถ้าเน้นกวนตรีนในความคิดไรท์อ่ะนะ
      #214-1
  7. #212 limesword (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 18:55
    ค้างอะ...
    #212
    0
  8. #209 jpwpk (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 18:00
    รอครับ
    #209
    0
  9. #208 miss Iu (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 16:15
    1รุม10อ่ะ555
    #208
    1
    • #208-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 58)
      10 ธันวาคม 2562 / 16:21
      1 รุม 200 กว่าคนต่างหากล่ะครับ 10 คนนั้นตัวเด่น
      #208-1
  10. #206 ThaipaKing (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:24
    ถ้า อักขระ แกจะทรงพลังสร้างกองทัพต้นไม้ได้ขนาดนี้ เคลียร์ดัน มานาสงครามได้สบายๆเลยนะนิ
    #206
    4
    • #206-3 ThaipaKing(จากตอนที่ 58)
      10 ธันวาคม 2562 / 15:32
      นี้ภ้าแกมีพลังสีม่วงขึ้นมาจะไม่วายวอดไปทั้งชาติเลยหรอ
      #206-3
    • #206-4 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 58)
      10 ธันวาคม 2562 / 15:34
      ตอนหน้า จะอธิบายให้ฟังคำว่าทำไมมันถึงโหดขนาดนี้
      #206-4
  11. #205 Chayapon22 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:16
    สนุกมากเลย ขอบคุณนะครับ
    #205
    0
  12. #204 rosayrai (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:11
    สนุกมาก ขอบคุณค่ะ
    #204
    0