Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 57 : การแข่งขันประจำปี : ประเภทกิลด์ [ร่วมมือ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 530 ครั้ง
    19 ธ.ค. 62

***ขอแก้สีผมอีเลียดเป็นสีฟางข้าวและสีผมของเอลิซ่าภรรยาของอีเลียดเป็นสีชมพูนะครับ เพื่อความไม่ซ้ำซากกับข้อมูลครอบครัวของอีเลียดจากพี่ชายคนโตเป็นพี่สาวแทน แก้อันดับเซส เดคเตอร์เป็นอันดับสิบเอ็ดเนื่องจากไรท์ลืมอันดับของลูกสาวอีเลียดไปในตอนเก่าๆ***
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     ทุกผู้ทุกคนในอบิสจำลอง ไม่ว่าใครต่างก็คิดว่าผู้ชนะได้ปรากฎออกมาแล้ว แต่ว่าการแข่งขันในครั้งนี้ยังไม่จบลงอย่างเด็ดขาดด้วยกฎการแข่งขันแบบเซอร์ไววัลนั้นหมายความว่า "ถ้ามีกิลด์ไหนจัดการสมาชิกสามคนของกิลด์รีไรท์ได้หมด" ทุกอย่างก็จะพลิกกลับด้านทันที

     อเล็กซ์กำลังนั่งประชุมแผนการกับอีกเจ็ดคนอยู่ด้วยใบหน้าเคร่งเครียดตลอดระยะเวลาสิบนาทีก่อนที่กิลด์บลัดดี้มูนและโกลด์รูลจะพ่ายแพ้ให้กับธารา

     แล้วตอนนี้ ตารางคะแนนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง สองกิลด์ใหญ่ถูกดับแสงลงพร้อมกับคะแนนกิลด์ของพวกเขาเพิ่มขึ้นไปอีก

     พวกอเล็กซ์และกิลด์อื่นๆก็ยิ่งร้อนรนเข้าไปอีกต่างก็รีบพุ่งเข้าหอคอยแต่ทว่าก็โดนสองสหายคอยยิงกดเอาไว้ไม่ให้เคลื่อนไหวได้สะดวก

     พวกอเล็กซ์โดนสองสหายเพื่อนซี้เฟยและเซลยิงกดอย่างหนัก โดยไม่หันไปสนใจทิศตะวันออกอีกเนื่องจากธาราได้บอกพิกัดของตนให้พวกเขาทราบว่าตอนนี้ ตัวธาราอยู่ทางทิศตะวันออกแล้วเซลจะคุมทางทิศนี้ทำไมล่ะ

     เฟยเลยขอให้เซลมาช่วยคุ้มกันทิศตะวันตกกับเขาทำให้การเดินทางทิศตะวันตกแล้วหลายลงเป็นอย่างมาก พวกอเล็กซ์ที่เร่งฝีเท้าลงต่างก็ต้องมาชะลอฝีเท้าลง เพราะ มีเฟยคอยยิงกดการเคลื่อนไหวอยู่เป็นเนื่องๆจะให้คลิฟกางโล่เดินก็สามารถทำได้แต่พอทำท่าจะใช้วิธีนี้ก็มีกระสุนบาซูก้าพุ่งเข้าใส่จนคลิฟต้องเปลี่ยนมาเปิดหลุมมิติ ส่งกระสุนไปอีกที่หนึ่งอย่างร้อนรน

     พวกอเล็กซ์ลุกคืบไปด้านหน้าได้ช้าลงเป็นอย่างมากตั้งแต่เข้าเขตชายป่าที่สองที่ห่างจากหอคอยไม่ถึงห้ากิโลเมตร 

     ซึ่งเป็นแนวป้องกันที่สองของพวกธารา เฟยหันไปตะโกนถามเซลเนื่องจากเสียงบาซูก้าดังมากจนพูดปกติคงไม่ได้ยินว่า

     "เซล กระสุนเหลืออยู่เท่าไหร่ได้นับบ้างป่าววะ" เซลหันมาตอบกลับพลางใส่กระสุนเข้ารังเพลิงไปด้วย

     "เหลืออยู่ 57 นัดจากทั้งหมด 300 นัด แล้วของนายล่ะ เฟย เหลือเท่าไหร่ของสไนเปอร์บอทอีก"

     "ของฉันเหลือประมาณ 29 แม็ค ส่วนสไนเปอร์บอทกำลังจะหมดใน 10 นาที หมดเมื่อไหร่ก็เตรียมสู้แบบถ่วงเวลาระยะประชิดได้เลย"

     "ตามนั้นแหละ ธาร เอายังไงต่อดีล่ะ" เซลพูดไปยิงไปพร้อมกับเฟยกล่าวเสริมว่า

     "ตอนนี้ พวกฉันยิงกดคิงค์คราวน์อย่างหนักอยู่เหมือนพวกนั้นจะเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ"

     "ตามที่นาย เฟย ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีกิลด์อะไรอยู่บ้าง"

     "ตามข้อมูลของเฟย เขตนั้นมีกิลด์หญิงล้วน "บุปผาสวรรค์" กิลด์อันดับสามของสถาบันเอจิส โดยมีชั้นปีหนึ่งเป็นหัวหน้าควบคุมกิลด์ต่อจากพี่สาวของเธอ ลูกสาวคนเล็กของอีเลียด สจ๊วต เจ้าของฉายา "เมอร์ลิน" แมรี่ สจ๊วตอยู่"

     "หือ งั้นก็คงจะไปรวมตัวกันกลายเป็นพันธมิตรเก้าผู้นำชั้นปีหนึ่งสินะ สงสัยจะน่ารำคาญแหะ เฟย เซล ยิงถ่วงไว้เอาให้พวกนั้นรวมตัวกันช้ามากที่สุด เดี่ยวฉันจะไปไล่ล่ากิลด์อื่นๆที่หลงเหลือทางทิศตะวันออกต่อก่อน ระหว่างนี้ ฉันมอบการตัดสินใจให้พวกนายสองคนตัดสินกันเองได้เลยว่าจะเอายังไง"

     สองสหายขานรับออกมาพร้อมกันด้วยรอยยิ้มสนุกสนาน "รับทราบ/ทราบแล้ว เปลี่ยน"

     "เอาล่ะวะ เซล เจ้าธารบอกให้ตัดสินกันเอาเองวะ เอาไงดีวะ พวก"

     "ตัดเรื่องหนีออกไปได้เลย ธาร ไม่ยอมให้เราหนีแน่ๆถ้ากระสุนหมดคงต้องใช้แผนถ่วงเวลาฉบับพวกเราเองแล้วล่ะ เฟย"

     "แผนนั้นอ่ะนะ เอาจริงดิ เซล" เฟยมีสีหน้าไม่มั่นใจออกมาก่อนจะโดนเซลพยักหน้าแบบส่งๆพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงปลุกใจว่า

     "ไม่ไหวก็ต้องไหวล่ะวะ เฟย มาถึงขนาดนี้แล้ว จะมาคอยให้ธารจัดการทุกอย่างให้ได้ที่ไหนกันล่ะ จริงไหม"

     เฟยถอนหายใจออกมาก่อนจะยิ้มให้กันแล้วกล่าวติดตลกว่า "เฮ้อ มีพี่ใหญ่เป็นคนจริงจังนี่มันเหนื่อยจริงๆวะ"

     "ไม่เอาน่า น้องสาม พี่ใหญ่ไม่ใช่คนจริงจังสักหน่อย แต่เป็นปิศาจต่างหากล่ะแถมระดับจอมมารด้วยนะ"

     "ก็จริงของพี่สองนะครับ พี่ใหญ่แมร่งจอมมารชัดๆ พอๆเลิกเล่นแล้วมาถ่วงเวลาพวกกิลด์ทางทิศตะวันตกดีกว่าวะ เซล"

     เซลยิ้มยิงฟันรับอย่างสนุกสนานก่อนจะขานรับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า "รับทราบ"

     พวกอเล็กซ์และกิลด์อื่นๆทางทิศตะวันตกที่โดนยิงกดอยู่ต่างก็หันไปมองตารางคะแนนยิ่งมองก็ยิ่งมีสีหน้าเคร่งเครียดมากขึ้นจนบางกิลด์สมาชิกหลุดความเยือกเย็นโผล่ไปโดนสองสหายยิงจนออกจากการแข่งขันไป

     อเล็กซ์ล้อมวงปรึกษากับทั้งเจ็ดคนที่ทุกคนต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียดออกมาอย่างเห็นได้ชัดแต่ก็ช่วยไม่ได้ พวกเขาไม่เคยเจอสถานการณ์ที่พวกเขาเสียเปรียบทุกทางขนาดนี้มาก่อน เพราะทุกที พวกเขาจะใช้พลังที่แตกต่างกันมากมายของพวกเขาจัดการศัตรูไปได้

     แต่มาตอนนี้ พลังนั้นของพวกเขากับถูกบดขยี้ด้วยแผนการ เล่ห์เหลี่ยมและความสามารถของสามสหาย โดยเฉพาะธาราที่ทำลายความ
มั่นใจผิดๆของพวกเขาเสียราบคาบด้วยการโจมตีเมื่อวาน

     ความอวดดีถือตัวว่าเก่งกว่าของพวกเขาทั้งกลุ่มก็หายไปจนสิ้นราวกับโดนลากไปตบหน้าในที่แจ้งเพื่อให้คนอื่นๆได้เห็น

     พวกเขารู้สึกแบบนั้นเลย อเล็กซ์ถามคลิฟด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "คลิฟ นายคิดว่านายพอจะกันกระสุนบาซูก้าได้ไหม"

     คลิฟมีสีหน้าคิดหนักก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจว่า "กันน่ะกันได้ อเล็กซ์ แต่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์นะ อย่างน้อยก็ต้องมีแรงลมกับแรงกระแทกให้ถอยเนี่ยแหละ ที่กันไม่ได้ชัวส์ๆ"

     ไรท์เมื่อได้ยินก็กล่าวเสริมว่า "เรื่องนั้น ฉันจัดการเอง พอกระสุนจะโดนฉันจะใช้เวทดินสร้างกำแพงขึ้นมาค้ำตัวทุกคนไว้เอง"

     เซเรสเอ่ยข้อสงสัยของเธอออกมาให้ทุกคนในกลุ่มของเธอฟังว่า "แล้วเรื่องแรงลมย้อนกลับกับเสียงล่ะ ใครจะกันล่ะ อันนี้ รายละเอียดสูงมากเลยนะ กันผิดพลาด พวกเราจะหูอื้อไม่ได้ยินเสียงอะไรไปสักพักเลยนะคะ"

     "ถ้าเรื่องนั้น ฉันจัดการเองจ้ะ เซเรส" ทุกคนหันไปตามเสียงพูดก็เป็นมาธ่าที่ยืนยันจะรับหน้าที่นี้เอง ทุกคนเห็นก็สบายใจออกมา

     "ทีมคุ้มกันก็มี "คลิฟ ไรท์ มาธ่า" สินะ ต้องมีเผื่อกรณีฉุกเฉินด้วยมั้ง อเล็กซ์"

     "แน่นอน ลีออน ทีมเสริมก็ฝากเซเรสกับไป๋ด้วยนะ ทั้งสองเชี่ยวชาญเวทประเภทกระจายตัวมากพอๆกับมาธ่าน่าจะทำได้"

     เซเรสกับไป๋หลินพยักหน้ารับ เมื่อปรึกษาแผนการกันเสร็จก็ถึงได้เวลาลองของจริงกัน

     พวกเขายืนขึ้นอย่างองอาจ เฟยที่เห็นก็ยิงกระสุนเข้าใส่ในทันทีพร้อมสั่งให้สไนเปอร์บอทยิงใส่อย่างไม่หยุดยั้งแต่ไม่สามารถทำอะไรพวกอเล็กซ์ได้

     กระสุนสไนเปอร์ทั้งหมดถูกหยุดด้วยกำแพงไฟของลีออนพร้อมกับสลายเวทอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้บดบังวิสัยทัศน์ด้วยเวทน้ำของเซเรส

     ก่อนจะเป็นคลิฟที่มายืนอยู่ตรงหน้าสุดของกลุ่มแล้วร่ายเวทประจำตัวออกมาสร้างโล่ผลึกใสรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าไว้หน้าตนเอง

     พวกเฟยที่เห็นถึงกับตาถลนออกมาเมื่อเห็นก่อนจะเปิดไมค์เตือนธาราว่า "เฮ้ย ธาร ชิบหายแล้ว ตระกูลดิการ์เดี้ยนเล่นเจ้านั้นแล้ว"

     รออยู่ไม่นาน ธาราก็กล่าวตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเข้มว่า "โห่ เอาจริงแล้วสินะ คิงค์คราวน์ ถึงขนาดให้คลิฟกาง "โล่" เลยงั้นเหรอ สงสัยจะจนมุมจริงๆแหะ ถึงขนาดต้องใช้ไม้นี้"

     "ใช้เวลามาวิเคราะห์ไหมเนี่ย ธาร เอายังไงดีวะนั้น ฝ่ายนั้นเล่น "โล่ห้าประสาน" เลยนะเว้ย"

     "ก็ไม่ยังไงนี่นา เฟย มีอะไรแปลกล่ะ พวกเขาเอาสุดยอดการป้องกันของตัวเองออกมาคงกะจะบุกทะลวงไปรวมกลุ่มกันก่อนจะเข้ามา
รุมทึ้งพวกเราเนี่ยแหละ แต่แล้วยังไงล่ะ กิลด์ทางทิศตะวันออกทั้งหมดโดนฉันจัดการหมดแล้ว ตอนนี้เหลืออีกแค่หกกิลด์ พวกเราก็ชนะแล้ว"

     เซลหันขึ้นไปมองตารางคะแนนก็เป็นไปตามที่ธาราพูดเป๊ะ ตารางคะแนนก็ดับแสงไปอีกสามกิลด์เหลือเพียงแค่เจ็ดกิลด์เท่านั้นที่ยังอยู่ในอบิสจำลองนี้

     ธาราพูดน้ำเสียงเนิบอย่างสบายๆว่า "พวกนายถ่วงเวลาไปก่อนล่ะกัน ถึงจุดวิกฤตระดับสี่ก็ทิ้งหอคอยออกมาได้เลย ตอนนี้ ไม่ทำอะไร 
พวกเราก็ชนะอยู่ดี จะเล่นสงครามถ่วงเวลาหรือจะกำจัดทั้งหมดก็ได้ตามพวกเราสะดวกแล้ว ระหว่างนี้ฉันจะเตรียมพร้อมไว้ก่อนล่ะกัน"

     "เข้าใจแล้ว จุดวิกฤตระดับสี่นะ แล้วตอนนี้ นายอยู่ตำแหน่งไหนกันแน่ ธาร ฉันจะได้อัพเดทแผนที่อีกรอบ"

     "ฉันอยู่สุดขอบสนามทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นับจากหอคอยรูปแบบเข็มนาฬิกาก็อยู่ตรงเลขห้าพอดีกว่าฉันจะวิ่งไปถึงหอคอยอย่างต่ำก็เกือบสิบนาทีแหละ ใครจะไปนึกว่าจะมีกิลด์ถอยมาไกลขนาดนี้ สงสัยบาซูก้าจะเล่นหนักไปหน่อยจริงๆแหะ"

     "โอเค อัตเดทแผนที่ให้เรียบร้อย ตรวจดูด้วย" ธาราเปิดเลคเตอร์ขึ้นมาดูก่อนจะขานรับว่า "เรียบร้อย เอาล่ะ งั้นฉันขอไปเตรียมตัวก่อนนะ"
พูดจบธาราก็ตัดการสื่อสารไปก่อนที่เฟยจะตะโกนขอความช่วยเหลือจากเซลอย่างด่วนๆเลย

     "เซล อัพเดทกับคุยเสร็จแล้วก็หยิบบาซูก้ามายิงเร็วก่อนที่โล่นั้นจะสมบูรณ์จนยิงเข้ายากกว่านี้"

     เซลไม่พูดตอบคว้าบาซูก้ามายิงเข้าใส่โล่ผลึกของคลิฟก่อเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวสิ้นหมอกควัน

     สิ่งที่เห็นคือ "โล่ผลึกที่ไร้รอยขีดข่วนราวกับทำมาจากแร่พิเศษที่แข็งแกร่งไร้เทียมทาน" เซลที่เห็นก็หยิบกล้องไบโรสโครปมาส่องก่อนจะพูดห้ามเฟยให้หยุดยิงพร้อมกล่าวเสริมว่า

     "นั้นมันขั้นสี่เกือบสมบูรณ์แล้วนี่หว่า เฟย พอๆเลิกยิงพวกเขาได้เลย เปลืองกระสุน ยิงกดกิลด์อื่นเลย"

     "โกงเป็นบ้าเลยวะ โล่ห้าประสานเนี่ย" ทั้งสองพูดราวกับเป็นเรื่องตลกก่อนจะยิ้มให้กันออกมาแล้วพูดราวกับกระซิบที่ไม่มีใครนอกจากสองสหายได้ยินว่า

     "ตามแผนเจ้าธารเด๊ะๆเลยนะเนี่ย โล่ห้าประสานตอนนี้เนี่ย"

     "เฮ้อ ธารคำนวณอนาคตไว้ขนาดไหนกันแน่เนี่ย น่ากลัวเกินไปแล้ว เพื่อนรักของพวกเราเนี่ย ว่างั้นไหม เฟย"

     "จริง นับวันเจ้าธารน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆเลยแหะ แต่งานนี้ต้องยกให้เฮียแกจริงๆนั้นแหละ เฮ้อ! สนุกเป็นบ้าเลยวะ เซล"

     "ที่สนุกก็เพราะพวกเรามาด้วยกันสามคนเนี่ยแหละ มันถึงสนุกเป็นบ้าเป็นหลังขนาดนี้น่ะ เฟย"

     "ถูกที่สุด" ทั้งสองพูดไปยิงไปอย่างสนุกสนาน โดยไม่หันไปยิงกดคิงค์คราวน์ให้เสียกระสุนเปล่าๆจนพวกอเล็กซ์ต้องปรับแผนการกันใหม่ในทันทีด้วยคาดไม่ถึงว่าสองสหายจะรู้ข้อมูลของพวกเขาขนาดนี้

     แน่นอนว่าพวกเขาต้องรู้มากขนาดนี้อยู่แล้ว เพราะ ธารามีข้อมูลของพวกคิงค์คราวน์ในอนาคตบวกกับไปซื้อข้อมูลเพิ่มเติมด้วยเงิน
ห้าล้านเดลจากตลาดข้อมูลเพื่อวางแผนรับมือพวกเขาทั้งแปดคน ถ้าทั้งแปดคนของกิล์คิงค์คราวน์ไม่หัวหมุนก็ให้มันรู้ไปสิ

     อเล็กซ์หันไปมองตารางคะแนนที่ตอนนี้เหลือเพียงเจ็ดทีมด้วยสีหน้าอึดอัดก่อนจะตัดสินใจแข่งกับความเร็ว พวกเขาสู้เสี่ยงไปรวมตัวกับเพื่อนของพวกเขาอีกคน "แมรี่ สจ๊วต" หัวหน้ากิลด์บุปผาสวรรค์

     ระหว่างที่วิ่งเพื่อไปรวมตัวตามสัญญาณที่ได้รับจากทางฝั่งแมรี่ เฟยกับเซลก็ไม่พลาดโอกาสยิงจู่โจมทั้งแปดคนตลอดทาง แต่สุดท้ายพวกเขาก็สามารถมารวมตัวกับแมรี่ได้สำเร็จ

     ตรงหน้าของพวกเขา ปรากฎหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีชมพูสว่าง ดวงตาสีเขียวมรกตที่เหมือนกับอีเลียดและเอลิซ่าเป็นอย่างมาก ดวงหน้าหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้ง ถ้าเทียบกันแล้วเธอเป็นรองแค่เพียงมาธ่าเท่านั้นเรื่องความสวย ส่วนเรื่องฝีมือนั้น เธอแข็งแกร่งเทียบเท่ากับไอริสที่อยู่อันดับสองของชั้นปีหนึ่งได้เลยแต่เพราะไม่ค่อยมีเวลาว่างเนื่องจากโดนพี่สาวแสนรักของเธอลากไปช่วยงานอยู่บ่อยๆจึงทำให้ได้อันดับเก้าของชั้นปีหนึ่งมาแทน

     เธอนั่งจิบชาอย่างอารมณ์ดีอยู่กับเพื่อนลูกกิลด์หญิงของเธอก่อนจะหันมาชวนทั้งแปดให้มานั่งดื่มชาด้วยกันในม่านไม้คุ้มกันของเธอ

     "ดื่มชากันก่อนไหมค่ะ ทุกคน ชาของเอเลจัง อร่อยมากเลยนะคะ" 

     ข้างๆของเธอเป็นหญิงสาวท่าทางใจดี ใบหน้าสะอาดสะอ้านดูสุภาพอ่อนโยน ผมสีฟ้ามัดผมทรงทวินเทลรับกับตาสีฟ้าน้ำทะเลของเธอ

     "พอเถอะคะ แมรี่ ฉันเขิน" พูดจบ เธอบิดตัวไปมาอย่างอาย สร้างเสียงหัวเราะคิกคักในกลุ่มสาวๆก่อนที่แมรี่จะพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อว่า

     "ก็มันอร่อยนี่เนอะ ทุกคน" ลูกกิลด์ของเธอก็ต่างพยักหน้าพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงจนเอเลนอร์หน้าแดงราวกับมะเขือแดงสร้างเสียงหัวเราะให้ทุกคนออกมาอย่างเอ็นดู

     "เอเลนอร์ ดูร์ตัวส์" สามัญชนผู้เป็นเพื่อนรักของแมรี่ สจ๊วตจนก้าวขึ้นมาอยู่คลาสอัลฟ่าในอย่างฉิวเฉียดตอนชั้นปีที่หนึ่งขั้นต้น

     เธอผู้เป็นเพียงลูกสาวเจ้าของร้านกาแฟที่อีเลียด สจ๊วตและท่านหญิงเอลิซ่า สจ๊วตติดใจ ได้รับความเมตตาจากทั้งสองด้วยความเป็นเด็กดี 
มีมารยาทและถ่อมตนบวกกับเป็นเพื่อนรักผู้แสนดีของลูกสาวคนเล็กสุดที่รักของทั้งสองคนจึงได้รับวัตถุดิบพัฒนามากมายจนสามารถยกระดับมาอยู่ระดับใกล้เคียงกับเพื่อนรักและผู้มีพระคุณของเธอ "แมรี่ สจ๊วต" ได้

     มาธ่ากล่าวยิ้มๆก่อนจะชักชวนทุกคนให้นั่งดื่มชากับแมรี่ว่า "งั้นก็ไม่เกรงใจนะ แมรี่ แล้วก็ขอบคุณมากคะ คุณเอเลนอร์"

     "เช่นกันคะ องค์หญิงมาธ่า" มาธ่ามองค้อนเธอราวกับงอนก่อนจะพูดด้วยน้ำค้อนๆว่า "มาธ่า พอคะ มาธ่า"

     เอเลนอร์มีสีหน้าลำบากใจก่อนจะได้พูดออกมาแมรี่ก็พูดขัดมาธ่า "ทำตามที่เธอขอเถอะ เอเลจัง เห็นอย่างงี้ ยัยมาธ่าเนี่ย ช่างตื้อมากนะ"

     มาธ่าทำปากจู๊ออกมาอย่างขัดใจก่อนจะพูดอย่างงอนๆว่า "ไม่น่ารักเลยคะ แมรี่ พูดอย่างงี้ ฉันเสียหายนะคะ"

     เอเลนอร์ก็ได้แต่พยักหน้ารับอย่างเก้อเขินกล่าวเรียกชื่อ "มาธ่า" ตามที่คนตรงหน้าเธอขอ ก่อนจะเดินไปรินชาให้ทุกๆคนดื่มกัน

     ก่อนจะเป็นอเล็กซ์พูดเข้าเรื่องว่า "แมรี่ ก็อย่างที่เธอเห็นตอนนี้ พวกเราคงต้องจับมือกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้วล่ะ คะแนนของกิลด์รีไรท์นำมากเกินไป ถ้าพวกเราไม่จับมือกันกำจัดพวกเขาละก็ พวกเราไม่มีสิทธิ์ชนะได้เลย คะแนนของพวกเขาทิ้งห่างมากเกินไป"

     แมรี่กล่าวตอบอย่างใจเย็นพลางดื่มชาไปด้วยว่า "ต้องเป็นอย่างงั้นอยู่แล้วละคะ อเล็กซ์ แต่พวกเราต้องมีแผนซะก่อน เพราะฉะนั้นพวกเรารีบมาวางแผนกันเลยดีกว่า ก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรไปมากกว่านี้"

     เฟยและเซลที่เห็นเป้าหมายของพวกเขาเข้าไปในม่านไม้คุ้มกันทรงกลมที่อยู่ตรงกลางแนวป้องกันที่สองราวกับโดมจากผืนป่าก็ต่างพากันถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนพร้อมคิดขอบคุณอยู่ไม่น้อย เพราะตอนนี้สองสหายเพื่อนซี้ได้ใช้กระสุนจนหมดแล้ว

     ทั้งสองภาวนาให้ทั้งสองกิลด์ปรึกษากันนานๆระหว่างที่พวกเขาวิ่งวุ่นอยู่ในหอคอยทำอะไรบ้างอย่างอยู่อย่างเร่งรีบ

     ทั้งสองกิลด์ปรึกษากันก่อนจะกลายเป็นการโต้เถียงกันและกันจนได้ข้อสรุปเพื่อเข้าจู่โจมกิลด์รีไรท์ของธาราที่ตอนนี้นำอยู่ด้วยคะแนน

     "อันดับหนึ่ง : กิลด์รีไรท์ [R[∑]WѓI[T]e] กิลด์ 9 สังหาร 586 เวลายึดครอง 1 ชั่วโมง 7 นาที 59 วินาที"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 530 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #523 Fikusa (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 14:54
    ชนะขาดสุดๆ
    #523
    0
  2. #202 rosayrai (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 12:16
    สนุกมาก ขอบคุณค่ะ
    #202
    0
  3. #198 limesword (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 22:31
    ใช้ภาษาดีและแต่งสนุกมากครับ
    #198
    1
    • #198-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 57)
      9 ธันวาคม 2562 / 22:57
      ขอบคุณครับ
      #198-1
  4. #195 dfrdz007 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 18:25
    thank u
    #195
    0
  5. #194 OpenWords (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 14:12
    ขอตอนแยก บอกรายละเอียดตัวละครหน่อยครับ มันเยอะจำไม่หมดเลย ขอบคุณครับ
    #194
    1
    • #194-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 57)
      9 ธันวาคม 2562 / 22:58
      จัดให้ครับ เพราะ ไรท์ก็เริ่มสับสนแล้วเหมือนกัน ตัวละครเยอะเกิน 555+
      #194-1
  6. #193 NessZero (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 12:12
    มันต้องระเบิดหอคอยแน่ๆเลย กูไม่ได้ใครก็ไม่ได้ ตูมเป็นฝุ่นไปซะะะะะ
    #193
    0
  7. #191 อัศวินมืดจากต่างโลก (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 11:41
    นี่กิลนี้มันโปรป่าวเนี่ยเล่นซะกิลอื่นไม่ได้เกิดเลย
    #191
    1
    • #191-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 57)
      9 ธันวาคม 2562 / 11:46
      มีโปรเพลย์เยอร์อย่างธาราอยู่ ทีมที่เหลือจะรอดเหรอครับ

      แถมเจ้าธาราของเรายังไม่ประมาทซื้อข้อมูลมาหมด เรียกได้ว่าไร้จุดบอดเลยล่ะครับ
      #191-1