Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 55 : การแข่งขันประจำปี : ประเภทกิลด์ [ล่าแต้ม]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 551 ครั้ง
    19 ธ.ค. 62

**ขอแก้ไขกฎการแข่งขันและคำ "อบิสเทียม" เป็น "อบิสจำลอง" นะครับ พอมาคิดอีกที ผมคิดว่าใช้อบิสจำลอง มันดูดีกว่าน่ะครับ**
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     ในมิติอบิสจำลองการแข่งขันกิลด์ ทางทิศตะวันออกที่เซลคุ้มกันอยู่นั้น สภาพตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับหลุดเข้าไปในหนังยุคสงครามโลก 
คู่แข่งของพวกเขาปลิวว่อน พื้นที่ป่าก่อนเข้าเขตแนวป่าที่สองที่พวกเขากำหนดไว้ รอบบริเวณเต็มไปด้วยหลุมบ่อจากแรงระเบิดราวกับโดน
เครื่องบินทิ้งระเบิดใส่จนสภาพของมันเละเทะไม่เหลือแม้กระทั่งความสวยงามของป่าไม้อีกต่อไปเหลือก็แต่เสียงหัวเราะสะใจของผู้ที่ทำลาย
แนวผืนป่าบริเวณทิศตะวันออกที่ตอนนี้กำลังยิงบาซูก้าอย่างสนุกสนานอยู่ราวกับเด็กน้อยที่ได้ของเล่นใหม่

     เฟยหันไปดูก็อดสงสารกิลด์ทางทิศตะวันออกไม่ได้ที่โดนเจ้าแว่นจอมโฉดข้างๆเขายิงบาซูก้าใส่เป็นชุดๆแค่นัดเดียวเขาก็ว่าแย่แล้ว

     ไอ้เจ้านี่มันยิงเป็นชุดๆราวกับระเบิดปูพรม ลูกแรกระเบิดลูกสองตามไปใกล้ๆกัน ถ้าแค่นั้นยังไม่พอก็ยิงซ้ำเข้าไปอีกแล้วจะมีอะไรเหลือล่ะ

     สภาพของกิลด์คู่แข่งทางทิศตะวันออกนั้นน่าสังเวชจนเฟยลอบหลั่งน้ำตาอยู่ในใจด้วยความสงสาร

     เขาเห็นบางคนพยายามป้องกันกระสุนบาซูก้า ผลน่ะเหรอ "เละสิครับ" ถามแปลกๆ โชคดีก็โดนส่งออกการจากแข่งขัน

     โชคร้ายก็เจ็บหนักจนยืนแทบไม่ขึ้นแต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร กระสุนบาซูก้าอีกนัดก็ตามมาราวกับต้องการส่งเหยื่อออกจากการแข่งให้ได้

     สิ่งที่เขาและผู้ชมในสเตเดี้ยมเห็นและได้ยินก็คือ เสียงหัวเราะสะใจอย่างชั่วร้ายของเซลและเสียงยิงบาซูก้าอย่างไม่หยุดยั้งของเจ้าบ้านี่ที่ยิงไปหัวเราะไป ภาพของผู้เข้าแข่งขันที่โดนเซลยิงนั้น ผู้ชมในสเตเดี้ยมและผู้ชมทางบ้านยังอดสงสารออกมาพร้อมกันไม่ได้

     ผู้เข้าแข่งขันปลิวว่อนลอยขึ้นสู่อากาศตกมากระแทกพื้นไม่บาดเจ็บก็โดนส่งออกจาการแข่งขัน บางคนก็กระเด็นกระดอนไปกระแทกกับต้นไม้บ้าง หินบ้างจนถูกส่งออกจากการแข่งขันไม่ใช่น้อยๆ

     เซลหัวเราะสะใจออกมาอย่างสนุกสนาน ดวงตาพราวระยับก่อนจะหันไปคุยกับเฟยว่า

     "ฉันเข้าใจเหตุผลที่นายชอบเล่มเกมยิงปืนแล้วล่ะ เฟย มันสนุกแบบนี้นี่เอง" 

     เฟยเมื่อได้ยินถึงกับเม้มปาก ทำหน้าเอือมระอามองเซลด้วยสายตาสังเวชก่อนจะตอบกลับเฟยด้วยน้ำเสียงเอือมระอาว่า

     "ฉันไม่ได้เล่นเกมยิงปืนแบบนี้แน่นอน ถ้ามีเกมยิงปืนที่ผู้เล่นมันยิงบาซูก้าขนาดนี้แล้วฉันเผลอซื้อมันมาล่ะก็ ฉันจะด่าค่ายเกมให้ยับเลย"

     เฟยล้วงไปกล้องไบโรสโครปส่องมองสภาพพื้นที่ฝั่งตะวันออกด้วยความสังเวช เขาอดจะสงสารกิลด์ทางฝั่งนี้ไม่ได้จริงๆ

     ก่อนจะเก็บมันแล้วหันไปให้ความสนใจทางทิศตะวันตกที่เขาคุ้มกันอยู่ต่อ ทางด้านนี้ก็ไม่ต่างกันออกจะน่ากลัวกว่าของเซลด้วยซ้ำ

     ทางฝั่งเซลยังมีเสียง "ตู้ม" เป็นสัญญาณถึงความชิบหายที่กำลังจะมาแถมกระสุนบาซูก้าก็ไม่ได้อยากต่อการสังเกตอะไรขนาดนั้นออกจะมองเห็นง่ายเสียด้วยซ้ำ จึงทำให้กิลด์ที่ยังรอดอยู่ทางทิศตะวันออกเริ่มจับทางได้ต่างก็ให้คนสังเกตการณ์หนึ่งคนคอยส่งสัญญาณให้คนอื่นๆ
วิ่งหลบ

     ทำให้ตอนนี้ ทางทิศตะวันออกยังไม่มีกิลด์ไหนทะลุผ่านแนวป้องกันที่สอง บริเวณชายป่าของพวกเขามาได้แม้แต่ทีมเดียว

     ทางด้านทิศตะวันตกนั้น ทุกคนที่เดินเข้าสู่แนวป้องกันที่สอง ซึ่งเป็นระยะยิงหวังผลสูงสุดของสไนเปอร์ที่เฟยถืออยู่ต่างก็โดนยิงส่งออกนอกสนามไปในทันที

     ขนาดเป้าเคลื่อนไหวหลายคน เฟยก็ยังสามารถจัดการได้อย่างหมดจดถึงขนาดที่พลสุ่มยิงมือหนึ่งของหน่วยกริฟฟ่อนยังเป่าปากอย่างชื่นชมให้เขา

     กิลด์ทางฝั่งตะวันตกต่างก็ต้องหาต้นไม้หรือหินสูงหลบ เฟยใช้แผนการยิงกดให้พวกหัวหมอนับกระสุนคร่าวๆก่อนจะทำการยิงหลอกให้ตายใจ 

     พวกหัวหมอพอเห็นโอกาสคืบคลานไปด้านหน้าแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรก็โดนเฟยยิงส่งออกนอกสนามไปอย่างรวดเร็ว

     แนวป้องกันทางทิศตะวันตกจึงกลายเป็นเหมือนหนังยุคสงครามเย็นที่ผู้คนต่างต้องหาที่หลบกระสุนสไนเปอร์ที่ไม่รู้จะมาตอนไหน 
มาเมื่อไหร่ หลอกหรือจริง กิลด์ทุกกิลด์ในบริเวณนั้นไม่มีใครคิดจะทำตัวหัวหมออีก การนับกระสุนกลายเป็นไร้ค่าไปเลย

     เพราะ เฟยมีสไนเปอร์ระบบอัตโนมัติอีกสองกระบอกชี้ไปทิศทางเดียวกัน โดยตัวเฟยกรอกคำสั่งให้กระบอกหนึ่งยิงกระสุนหลอกและอีกกระบอกหนึ่งยิงกระสุนเปล่าให้เกิดเสียงทั้งที่จริงๆแล้วเฟยใช้ปืนสไนเปอร์มานาแบบเก็บเสียง

     คอยทำหน้าที่ยิงเป้าหมายจริงๆพร้อมสอดส่องพื้นที่ เขาส่องไปรอบบริเวณทิศตะวันตกก็เจอเข้ากับกิลด์คิงค์คราวน์ที่ตอนนี้อยู่สุดขอบ
แนวป้องกันที่สาม

     เฟยเปิดไมค์หูฟังแล้วพูดว่า "เฟยพูด พบเจอกิลด์คิงคราวน์ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้อยู่สุดขอบแนวป้องกันที่สาม ได้ยินแล้วตอบด้วย ธาร"

     "ได้ยินชัดเจนเลย เฟย ตอนนี้ พวกนั้นกำลังทำอะไรกันอยู่ล่ะ"

     "พวกเขากำลังเดินตรงเข้าแนวป้องกันที่สามทะลุเข้าแนวป้องกันที่สอง จะให้ยิงกดไว้ตรงแนวป้องกันที่สามไหม ถึงแม้ประสิทธิภาพกระสุนจะลดลงแต่ก็ถ่วงเวลาได้เยอะเลยนะ ทราบแล้วเปลี่ยน"

     "ไม่ต้องหรอก เฟย เปลืองกระสุนเปล่าๆ กระสุนอัดมานานั้นเอาไว้ยิงพวกนั้นตอนอยู่แนวป้องกันที่หนึ่งยังจะดีซะกว่า สู้นายเอากระสุนที่มีอยู่ทั้งหมดไล่ยิงกิลด์อื่นกับสอดส่องหากิลด์อันดับต้นๆดีกว่า"

     "รับทราบ ว่าแต่ตอนนี้ นายอยู่ตำแหน่งไหนกันแน่ จะได้ให้เซลอัพเดทแผนที่เป็นข้อมูลปัจจุบันให้ เปลี่ยน"

     ธาราหัวเราะในลำคอออกมาก่อนจะพูดต่อว่า "นายนี่ชอบทหารจริงๆนะ เฟย เอาเถอะ ตอนนี้ ฉันอยู่ทางทิศเหนือ บริเวณขอบแนวป้องกันที่สองข้างๆกับแม่น้ำ ถ้าเลยขึ้นไปอีกประมาณ 100 เมตร จะมีบ่อตะไคร่อยู่"

     เฟยหน้าแดงออกมาหน่อยก่อนจะส่งสัญญาณมือให้เซลแล้วกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงงอนๆว่า 

     "ช่างฉันเถอะน่า ฉันอยากพูดแบบทหารอย่างงี้มานานล่ะ ขอพูดหน่อยก็ไม่ได้ โด่"

     เซลส่ายหัวให้กับความขี้เล่นของเฟยก่อนจะส่องไบโรสโครปเพื่ออัพเดทข้อมูลแผนที่แล้วส่งให้สหายทั้งสองก่อนจะถามธารากลับว่า

     "ว่าแต่ นายอยู่ตรงไหนกันแน่ละนั้น ธาร ฉันส่องไปก็ไม่เห็นนายเลยนะ"

     "ฉันนั่งอ่านหนังสืออยู่บนต้นไม้ กำลังรอผู้โชคดีกิลด์แรกอยู่น่ะ"

     ธารานั่งอยู่บนต้นไม้อย่างสบายใจพลางมองหน้าจอโฮโลแกรมบนฟ้าที่โชว์คะแนนของพวกเขาอยู่

     พวกเขาทั้งสามนำขาดด้วยคะแนน "กิลด์ 0 สังหาร 41 เวลายึดครอง 10 นาที 19 วินาที" และกำลังจะขึ้นต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

     ในตอนนี้ ตารางกิลด์ยังไม่มีกิลด์ไหนดับแสงไปแม้แต่กิลด์เดียว โดยมีกิลด์เข้าร่วมการแข่งขันถึง 16 กิลด์ 

     จำนวนคนทั้งหมดในการแข่งขันครั้งนี้ คือ 875 คน กับกิลด์ 16 กิลด์ ตัดพวกเขาสามคนออกไปเหลือ 872 คนกับกิลด์ 15 กิลด์

     ตอนนี้ พวกเขามีแต้มทิ้งห่างอยู่ประมาณหนึ่งแต่สำหรับธาราแล้วแค่นี้มันยังไม่พอเสียด้วยซ้ำ

     ซึ่งเหมือนกับโชคจะเข้าข้างเขา เพราะในที่สุดก็มีผู้โชคดีเดินทางมาถึงจนได้ กิลด์จำนวนสมาชิก 64 คนในสภาพดีพร้อมต่างเดินอย่างสบายอกสบายใจแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยว่ามีคนกำลังนั่งอยู่บนต้นไม้เหนือหัวพวกเขา

     ธาราลอบสังเกตคนทั้งหมด พบว่าเป็นผู้หญิงถึง 19 คน ผู้ชายอีก 45 คน อุปกรณ์ป้องกันไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่

     ธารายิ้มออกมาอย่างสนุกสนานก่อนจะพับเก็บหนังสือดัง "ปั่บ" จนสมาชิกกิลด์ตรงหน้าของเขาสะดุ้งกันตัวโยนจากเสียงปริศนา

     ภายในสเตเดี้ยม ทั้งสองพิธีกรกำลังอลหม่านจากความวุ่นวายที่เฟยและเซลก่อจนเลือกดูหน้าจอไหนไม่ถูก กิลด์คิงค์คราวน์ก็ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ นอกจากลอบสังเกตรูปแบบการยิงของเฟย

     แต่แล้วภายในความวุ่นวายนั้นกับมีเสียงที่ไม่ควรเกิดขึ้นมาดังขึ้น "ปั่บ" จนมาร์กาเล็ตต้องหันไปตะโกนบอกทีมงานให้โชว์ภาพกล้องหมายเลข 29 ภาพที่ปรากฎ คือ "หายนะของแท้"

     ภาพเหตุการณ์ที่พวกเขาเห็นทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วมาก ใช้เวลาเพียงแค่ 2 นาที 38 วินาที ทุกอย่างก็เสร็จสิ้นลง

     สิ่งผู้ชมทุกคนได้เห็น คือ ภาพของธาราที่ราวกับมนุษย์เงาทมิฬอัดสมาชิกทุกคนของกิลด์ไบซันเทียด้วยหมัดจนกระเด็นกระแทกต้นไม้ออกจากสนามไปทิ้งคราบเลือดเอาไว้ เตะจนหัวหลุดบ้าง ตุ๊ยท้องจนตัวงอล้มลงอ้วกก่อนจะเตะซ้ำจนออกจากสนามไปจุกต่อด้านนอก
วิ่งไปจับหัวโขกต้นไม้บ้าง เหวี่ยงลงพื้นบ้าง

     ผู้หญิงโชคดีหน่อยตรงที่ธาราเป็นคนที่สุภาพอ่อนโยนกับผู้หญิงและไม่ชอบรังแกเพศแม่ของเขาเท่าไหร่

     เขาร่ายแหลนสายฟ้าทิ่มแทงพวกเธอออกนอกสนามไปโดยไม่ทันได้รู้สึกเจ็บด้วยซ้ำต่างกับผู้ชายที่ธาราอัดจนเลือดกบปากนอนทุรนทุรายอยู่กับพื้นอยู่หลายสิบคน

     ธาราเดินเข้าไปหยุดอยู่หน้าหัวหน้ากิลด์ไบซันเทียก่อนจะก้มตัวต่ำพร้อมพูดด้วยเสียงเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งจนพวกเขาและผู้ชมที่รับฟังอยู่ยังอดหวาดกลัวออกมาไม่ได้ว่า "เอาล่ะ ฉันมีตัวเลือกให้พวกนาย ยอมแพ้แล้วออกจากสนามไปซะ หรือ จะให้ฉันปล่อยให้พวกนายนอนเจ็บอยู่อย่างงี้ เลือกซะ"

     หัวหน้ากิลด์ไบซันเทีย ผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าตัวตนของเขาเล็กกระจ้อยร่อยเป็นอย่างมาก เพราะ คนแรกในกิลด์ของเขาที่โดนธาราอัดก็คือ "เขา"

     เขาโดนธาราเตะตัดขาจนตัวลอย ต่อยหมัดซ้ายใส่สีข้างแล้วตามด้วยศอกขวาใส่ท้องแล้วจบด้วยเตะยันหน้าของเขาจนปลิวกระเด็นไกลถึงต้นไม้ต้นนี้ที่ห่างจากจุดที่เขายืนอยู่แต่เดิมถึงห้าเมตร

     เขาอดจะคิดไม่ได้ว่านั้นมันเรี่ยวแรงของมนุษย์จริงๆงั้นเหรอ ขนาดเขาออกกำลังกายทุกวัน รูปร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นยังทำไม่ได้แบบคนตรงหน้าที่อัดเขาจนกระเด็นนี้เลยด้วยซ้ำ

     แล้วหัวหน้ากิลด์รีไรท์เป็นตัวอะไร รูปร่างผอมหุ่นดี สูงประมาณ 178 ซม. แขนขาเรียวยาว

     เขาไปเอาเรี่ยวแรงมหาศาลนี้มาจากไหนกันแน่ เขาได้แต่คิดด้วยความสยองขวัญก่อนจะกล่าวเสียงสั่นว่า

     "ก่อนจะยอมแพ้ ขอถามหน่อย นายน่ะเป็นตัวอะไรกันแน่ หัวหน้ากิลด์รีไรท์ ธารา เทพพิทักษ์"

     ธาราได้ยินก็หันมายิ้มให้หัวหน้ากิลด์ไบซันเทียอย่างอารมณ์ดีว่า "ไม่รู้สิ นายคิดว่าฉันเป็นตัวอะไรล่ะ จัสด์ ไบซันเทีย" พูดจบก็ปลดปล่อยจิตสังหารออกมา

     สิ่งที่จัสด์ได้เห็นคือ ยักษาสีดำทมิฬราวกับเกิดขึ้นมาจากเงา ผู้มีดวงตาสีน้ำเงินเจิดจ้าราวกับเปลวไฟสีฟ้าที่ลุกไหม้โชติช่วง

     จัสด์ไม่พูดอะไรนอกจากกล่าวยอมแพ้ออกมา ส่งลูกกิลด์และตัวเขาออกนอกสนามไปพร้อมกับตารางคะแนนที่เปลี่ยนไป

     โฮโลแกรมบนท้องฟ้า แสดงตารางรายชื่อกิลด์ทั้งหมด 16 กิลด์ก็ได้ดับชื่อไปหนึ่งกิลด์พร้อมกับคะแนนของกิลด์รีไรท์ที่เด้งขึ้นว่า

     "อันดับหนึ่ง : กิลด์รีไรท์ [R[∑]WѓI[T]e] กิลด์ 1 สังหาร 78 เวลายึดครอง 19 นาที 37 วินาที"

     ธารามองตารางคะแนนด้วยรอยยิ้มบางก่อนจะค่อยๆเดินจากไปพลางร่ายเวทเผาป่าบริเวณ บ้างก็เผาต้นไม้แล้วร่ายเคียวเงาตัดมันให้จมน้ำก่อเกิดควันไฟขึ้นสู่อากาศก่อนที่เขาจะหายไปภายผืนป่าราวกับไม่เคยมีตัวตนดั่งภูติผีปิศาจสีดำทมิฬ

     ภายในสเตเดี้ยมไม่มีใครพูดอะไรออกมา การจู่โจมของเด็กหนุ่มที่ชื่อ "ธารา" นั้นเด็ดขาด โหดเหี้ยมไร้น้ำใจราวกับนักฆ่าผู้เชี่ยวชาญ รวดเร็วและไร้ซึ่งความลังเลในการโจมตีราวกับจะสังหารคู่ต่อสู้

     ไม่ว่าใครที่เห็นต่างก็กลืนน้ำลายออกมาพร้อมคิดแบบเดียวกับหัวหน้ากิลด์ไบซันเทียที่ชื่อ "จัสด์" ว่า

     "เขาเป็นตัวอะไรกันแน่ ความสามารถมากมายมหาศาลนั้นกับการโจมตีแบบนั้นมันอะไรกัน เขาผ่านอะไรมากันแน่"

     แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้คิดอะไรต่อก็ธาราก็เข้าจู่โจมกิลด์ต่อไปราวกับนักล่า

     ธาราพุ่งเข้าหาราวกับภูติพราย สิ่งที่ผู้คนที่พบเจอได้เห็นคือ เงาดำทมิฬเข้าโจมตีพวกเขาจนเละส่งออกนอกสนามไปโดยไม่แม้แต่จะพูดคุยรับฟังถ้อยคำอะไรทั้งสิ้น

     เขาเสียเวลาไม่ถึงสองนาทีก็จัดการกิลด์ที่สองได้ราวกับเป็นเรื่องง่ายๆจนคนที่เคยด่าว่าเขาถึงกับพูดไม่ออกยิ่งกว่าเดิมราวกับคำพูดของเด็กหนุ่มในตอนนั้นทิ่มแทงเข้าสู่จิตใจของพวกเขาดั่งคมหอกคมดาบ

     พวกเขาในตอนนี้ยังทำแบบเด็กหนุ่มเจ้าของชื่อ "ธารา" ไม่ได้เลย ไม่ต้องไปนับในอดีตตอนอายุเท่ากันแค่คิดก็อดสังเวชตัวพวกเขาเองไม่ได้แล้วพวกเขาถือดีอะไรไปว่ากล่าวเด็กหนุ่มอัจฉริยะคนนี้กัน ทั้งความสามารถอันมากมายมหาศาลแถมยังเป็นผู้ใช้อักขระขั้นสีเขียวอีก

     แค่คิดก็รู้สึกอับอายจนไม่กล้าสู่หน้าเด็กหนุ่มแล้วยังไม่นับว่าเด็กหนุ่มทำได้ตามที่ลั่นวาจาไว้จริงๆทุกประการ

     สองกษัตริย์และหัวหน้าหน่วยทุกคนต่างจับจ้องการแข่งขันอย่างจริงจังเป็นอย่างมากราวกับกลัวจะพลาดชมการต่อสู้ของธารา

     ผู้ชมทางบ้านบางคนถึงขนาดจ่ายค่ารับชมเพื่อให้กล้องทั้งหมดเน้นจับจ้องไปที่ตัวของธาราราวกับกล้องล็อคภาพเอาไว้ที่เขา

     กล้องทุกตัวต่างมองหาภาพเงาของธาราราวกับตามล่าเหยื่อ แต่ยิ่งหาก็ยิ่งไม่พบราวกับตัวของเด็กหนุ่มเป็นเพียงเงารูปร่างมนุษย์เท่านั้น

     ธาราพุ่งเข้าไล่ล่ากิลด์ที่เคลื่อนไหวขึ้นทิศเหนือราวกับยมทูตไล่ล่าวิญญาณผู้หลงทางจนในที่สุดก็ตารางคะแนนก็เหลือแค่กิลด์ทั้งหมด
สิบกิลด์พร้อมกับตารางคะแนนที่แสนเลวร้ายราวกับประกาศผู้ชนะไปแล้วว่า

     "อันดับหนึ่ง : กิลด์รีไรท์ [R[∑]WѓI[T]e] กิลด์ 6 สังหาร 398 เวลายึดครอง 28 นาที 41 วินาที"

     เพียงเวลาไม่ถึงสิบนาที ธาราจัดการกิลด์เพิ่มไปอีกห้ากิลด์และสังหารสมาชิกทั้งหมดก่อนจะค่อยๆเยื้องย่างเข้าสู่ทิศตะวันออกอย่างช้าๆไม่เร่งรีบราวกับกำลังไปเดินเล่น

     กิลด์ที่เหลือเมื่อเห็นตารางคะแนนต่างก็พร้อมใจกันจับมือเป็นมิตรเพื่อกำจัดภัยร้ายเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขาลงก่อนในตอนนี้

     "กิลด์รีไรท์" ให้ได้ก่อนไม่เช่นนั้นไม่ต้องรอให้หมดเวลาการแข่งขันหรอก แค่เพียงคะแนนตอนนี้พวกเขาทั้งสามก็ชนะแบบลอยลำแล้ว
ตอนนี้พวกธาราไม่ต้องทำอะไรเพียงแค่หลบซ่อนตัวก็ยังชนะขาดลอยอยู่ดี

     แล้วพวกเขาที่ถือดีว่าเป็นพวกหัวกะทิเหนือกว่ากลุ่มพวกธาราที่เรียกตัวเองว่า "คลาสอัลฟ่า" จะเหลืออะไรล่ะ

     ในกลุ่มกิลด์ที่เหลือส่วนมากในตอนนี้ก็เป็นกิลด์ลูกของบลัดดี้มูนทั้งนั้นยังไม่นับกิลด์หลักที่มีชไนเดอร์เป็นหัวหน้าคุมชั้นปีที่หนึ่งอีก

     ชไนเดอร์กัดฟันกรอดยังแค้นเคืองก่อนจะก้าวเข้าหาหอคอยโดยไม่สนใจฟังเสียงคัดค้านของลูกกิลด์ของเขา

     โดยไม่ได้รู้เลยว่าคู่แค้นของเขากำลังเดินทางไปหาเขาถึงที่เลยทีเดียว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 551 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #521 Fikusa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 14:24
    กระทืบให้จมดิน
    #521
    0
  2. #182 sataporn-aum (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 17:06

    สนุกมากค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #182
    1
    • #182-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 55)
      8 ธันวาคม 2562 / 17:47
      ขอบคุณครับ
      #182-1
  3. #178 ThaipaKing (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 16:31
    ถามจริง -กำลัยวาป ที่ใส่เนี้ย พวกโดนเตะหัวหลุดหรือยิงหัวระเบิดแกรักษากันยังไงฟร่ะ
    #178
    3
    • #178-2 ThaipaKing(จากตอนที่ 55)
      8 ธันวาคม 2562 / 16:34
      เห็นๆกันอยู่ว่าหัวหลุดไปแล้ว แต่กำลับวาปอยู่ที่ส่วนตัวที่ไม่มีหัว-..-
      #178-2
    • #178-3 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 55)
      8 ธันวาคม 2562 / 17:46
      เหลือไว้แค่ภาพติดตาน่ะครับ จะว่ายังไงดี เอาเป็นว่าในมิติการแข่งขันก็เหมือนกับโลกจิตสำนึกนั้นแหละครับ

      ถึงจะตายในนั้นก็ไม่ได้ตายจริงๆน่ะครับ เดี่ยวจะเขียนอธิบายเงื่อนไขของกำไลคุ้มกันกับมิติการแข่งขันเพิ่มละกันครับ

      คนอ่านคนอื่นจะได้เข้าใจมากขึ้นไปด้วยเลย ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ที่มีประโยชน์ครับ
      #178-3
  4. #173 dfrdz007 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:57
    สนุกมาก
    #173
    1
    • #173-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 55)
      8 ธันวาคม 2562 / 14:57
      ขอบคุณครับ
      #173-1
  5. #171 gunncisth (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:31
    เหมือนจะมีตัวเลขผิดรึป่าว
    #171
    3
    • #171-1 gunncisth(จากตอนที่ 55)
      8 ธันวาคม 2562 / 14:33
      ตายไป41

      จาก875

      เหลือ872
      #171-1
    • #171-2 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 55)
      8 ธันวาคม 2562 / 14:56
      ตัดพวกธาราไป 3 คน เหลือ 872 คนครับ ที่ต้องกำจัด

      ส่วนนับจริงๆไปนับตรงตารางคะแนนเลยน่ะครับ
      #171-2
  6. #170 saicafe (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:13

    เทพแห่งการทำลายล้าง
    #170
    0