Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 50 : การแข่งขันประจำปี : ประเภทชายเดี่ยว [เฟย]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 553 ครั้ง
    16 ธ.ค. 62


     วันต่อมา หลังจากที่เมื่อวานเพื่อนเลิฟของผม "ธารา" สร้างเรื่องยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์และลั่นวาจาสุดเปรี้ยวนั่นที่เจ้าตัวประกาศว่า

     "ทุกการแข่งขันที่เข้าร่วมจะเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน" นั้นมันโคตรจะเปรี้ยวเท้าเลยนะเว้ย ไอ้เพื่อนเลิฟ "ธารา"

     วันนี้ ผมกับเพื่อนรักของผมอีกคน "เซล" นั้นโดนคู่แข่งมองอย่างกินเลือดกินเนื้อราวกับเคียดแค้นกับมาตั้งแต่ชาติปางก่อน

     ในใจก็ชื่นชอบคำพูดของเจ้าเพื่อนรักอยู่หรอก แต่อีกใจก็อยากจะสรรเสริญมันให้หนักเหมือนกัน

     แถมวันนี้ เจ้าตัวก็เข้าไปนั่งเป็นผู้ชมที่ดีอยู่บนขอบอัฒจันทร์ด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างสนุกสนานแถมยังกวนอวัยวะเบื้องล่างถึงขนาดไปนั่งใกล้ๆกับกิลด์คิงค์คราวน์ที่ตัวเองพึ่งจะแซะเขาซะจุกด้วยนะ

     บอกตรงๆว่าผมยังหวาดๆในใจหน่อยๆเลยที่เจ้าเพื่อนเลิฟไปนั่งได้แบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวแถมยังหันไปส่งยิ้มกวนประสาทจนเจ้าชายอเล็กซ์กัดฟันกรอดด้วยความแค้นเต็มอก

     ผมเห็นก็ได้แต่เบือนหน้าหนีออกมา เพราะ รอยยิ้มนั้นสำหรับพวกผมแมร่งดำมืดมากกว่ากวนประสาทน่ะสิ

     พวกเราในวันนี้ทุกทิศทุกทางต่างก็มีแต่คนพูดถึงกัน หลักๆก็เป็นเรื่องบ้าๆของเจ้าธาราทั้งนั้น

     ส่วนพวกผมก็ได้รับถ้อยคำให้กำลังใจจากเพื่อนคลาสเบต้าคนอื่นๆโดยมีสายตาทิ่มแทงจากนักศึกษาคลาสอัลฟ่ามองใส่ด้วยดวงตา
โกรธเคืองอยู่เนืองๆ

     ในสเตเดี้ยม วันนี้เป็นการแข่งขันประเภทเดี่ยวชายและหญิงชั้นปีที่หนึ่ง ผลการจับฉลากของพวกผมนั้นถือว่าดีเป็นอย่างมาก

     พวกผมสองคนอยู่คนละสายการต่อสู้กันเลย นั้นทำให้ผมกับเซลจะเจอกันอีกที คือ "รอบชิงชนะเลิศ" เลย

     นั่นยิ่งทำให้ไฟการต่อสู้ของพวกผมนั้นลุกพรึบออกมาก่อนจะชกหมัดกันด้วยรอยยิ้มก่อนจะแยกกันไปรวบรวมสมาธิ

     ในวันนี้ ผมกับเซลให้สัญญากันว่าจะสู้กันอย่างไม่ออมมือนั้นหมายความว่า ถ้าพวกผมเจอกันก็ซัดกันยับแน่นอน

     แต่ก่อนอื่น พวกผมต้องเข้าไปให้ถึงรอบชิงชนะเลิศซะก่อน ผมมองไปที่เจ้าเพื่อนรักที่นั่งอยู่ขอบอัฒจันทร์ก่อนจะโบกมือให้

     ธาราที่เห็นก็ยกมือขึ้นตอบรับก่อนจะเขียนอักขระสร้างอักษรรูนด้วยพลังสีเขียวก่อเกิดเปลวเพลิงเขียนว่า "โชคดี เฟย เซล"

     รอบสนามอึ้งในความสามารถที่เหนือชั้นของเพื่อนของพวกผม "ธารา" ก่อนจะพากันโห่ร้องออกมาอย่างสนุกสนานครื้นเครง

     เจนที่เฝ้าดูอยู่มีดวงตาพราวระยับออกมาอย่างสนใจก่อนจะหันไปคุยกับรุ่นพี่ของเธอ "เซร่า" ก่อนจะเอามือมาเขย่าตัวเธอเบาๆด้วยท่าทางตื่นเต้นว่า "พี่เซร่า ดูสิๆ เด็กนั่นใช้อักขระสร้างรูน ก่อเกิดเพลิงเป็นตัวอักษรด้วยล่ะ เจ๋งเป็นบ้าเลย"

     เซร่าบอกให้เจนเลิกเขย่าตัวเธอก่อนจะกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนใจว่า "จ้าๆ พี่เห็นแล้วล่ะ เจน แต่เธอก็ทำได้ไม่ใช่เหรอ แบบนั้นน่ะ"

     "ก็ใช่แหละคะ แต่หนูทำได้ช้ากว่าเขาอีกนะ พี่ก็รู้นี่นา ขั้นตอนการแปลงอักขระมันยุ่งยากมากเลยนะ แล้วพี่เซร่าดูสิ เด็กที่ชื่อ "ธารา" 
คนนั้นใช้มันสร้างอักษรเพลิงจากการแปลงรูนพื้นฐานราวกับเป็นเรื่องง่ายๆ จะไม่ให้หนูตื่นเต้นได้ยังไงละคะ ขนาดหนูตอนวัยเท่าเขายังทำไม่ได้เลยนะ ทั้งที่หนูโดนเรียกว่า "จ้าวอักขระสาว" ก็เถอะ"

     "หือ งั้นเหรอ แล้วคุณป้าไดแอน คิดยังไงบ้างคะเกี่ยวกับเด็กที่ชื่อ "ธารา" น่ะคะ" เซร่ามีท่าทางสนใจก่อนหันไปถามไดแอนด้วยความสงสัย

     "ก็ไม่ยังไงนะ หนูเซร่า ป้าคิดว่าเด็กคนนั้นก็น่าสนใจดี แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะไปได้ไกลมากมายนักหรอก"

     ไรเซลเมื่อได้ยินก็ถามขัดขึ้น "ทำไมยังไงละครับ ท่านไดแอน" ก่อนจะเป็นดาริอัสพูดตอบแทนไดแอนราวกับรู้คำตอบของหญิงชราว่า

     "เพราะอวดดีเกินไปยังไงล่ะ ไรเซล เจ้าเด็กนั้นอาจจะมีฝีมือสูงส่งก็จริง แต่ความอวดดีนั่นจะทำลายตัวของเขาเองในไม่ช้า"

     หัวหน้าหน่วยทุกคนต่างก็พยักหน้าให้คำพูดของดาริอัสยกเว้นก็แต่มาร์คัสที่รับฟังอยู่เงียบๆก่อนจะเป็นไคเอลที่นั่งอยู่ข้างๆพวกเขาพูดขึ้น

     "ข้าไม่คิดว่าเป็นอย่างงั้นหรอกนะ น้องสี่" ดาริอัสที่ได้ยินก็หันไปมองไคเอลด้วยความฉงนสงสัยก่อนจะกล่าวถามว่า

     "ทำไม พี่สามถึงพูดอย่างงั้นล่ะ เจ้าเด็กธารานั่นมีอะไรพิเศษกว่าคนอื่นๆอย่างงั้นเหรอครับ"

     ไคเอลหัวเราะในลำคอก่อนจะพูดว่า "เขาเถียงกับตาเฒ่าคนนี้อย่างข้าจนข้าเถียงไม่ออกแถมยังบอกว่าความแข็งแกร่งมันมาจากการปกป้องจริงๆอย่างงั้นเหรอ ไม่ได้มาจากการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอหรอกเหรอ ข้าพูดได้เลยว่าเจ้าเด็กนั้นไม่พังง่ายๆอย่างที่นายพูดหรอกนะ แถมจิตสังหารของเขาที่ข้ากับลูกชายได้รับรู้ก็เป็นของจริงซะด้วย"

     มาร์คัสมีท่าทางสนใจก่อนจะกล่าวถามว่า "จิตสังหารงั้นเหรอ น้องสาม เด็กคนนั้นมีจิตสังหารเลยงั้นเหรอ"

     "ใช่แล้ว พี่ใหญ่ เด็กคนนั้นมีจิตสังหารที่รุนแรงราวกับจะฆ่าฟัน คำพูดเฉือดเฉือนไร้น้ำใจอย่างตรงไปตรงมา ถ้าให้ข้าเปรียบก็คงระดับเดียวกับเจ้ายักษ์ในตอนนั้นที่พวกเราสี่คนสู้ร่วมกันในอดีตน่ะแหละ"

     มาร์คัส ไดแอนและดาริอัส ต่างก็เปลี่ยนสีหน้าหันไปจ้องมองตัวตนของธาราอย่างสงสัยใคร่รู้มากขึ้นก่อนจะเป็นดาริอัสที่ถอนคำพูดก่อนหน้าของเขาออกมา "ถ้าเป็นไปตามที่พี่สามพูด เจ้าเด็กนั้นก็อาจจะน่ากลัวที่สุดในการแข่งขันปีหนึ่งของปีนี้"

     ไดแอนพูดขัดดาริอัสว่า "ผิดแล้วละ น้องสี่ เด็กคนนั้นอาจจะน่ากลัวที่สุดในสถาบันนี้เลยต่างหาก ถ้าเป็นตามที่น้องสามพูดละก็ เด็กคนนั้นก็เทียบเคียงได้กับบอสมอนสเตอร์ระดับ B- เลยละ เพราะการที่คนเราจะมีจิตสังหารรุนแรงได้ ถ้าไม่เจอเหตุการณ์ที่จำเป็นต้องเอาตัวรอดจริงๆก็ไม่มีทางมีมันได้ง่ายๆหรอก พวกเราทุกคนในห้องนี้ต่างก็รู้ดียิ่งกว่าใครๆเลย"

     ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของไดแอนอย่างหมดใจ ก่อนจะหันไปจับตามองการแข่งขันที่กำลังจะเริ่มขึ้น

     โดยตัวของไรเซลนั่นให้ความสนใจมากเป็นพิเศษจนคนอื่นๆยังอดมีท่าทีสนใจตามไปด้วยไม่ได้ ก่อนจะเป็นไครอสถามด้วยน้ำเสียงสนอกสนใจว่า "พี่ไรเซล ทำไมถึงดูสนอกสนใจการแข่งขันรอบนี้เป็นพิเศษล่ะคะเนี่ย"

     ไรเซลกล่าวยิ้มๆว่า "ไม่ทำไมหรอกครับ น้องไครอส พอดี เด็กที่ชื่อ "เฟย" คนนั้นเป็นลูกศิษย์อีกคนของพี่น่ะ ถึงแม้จะแค่สามวันก็เถอะ นอกจากลีออนที่เป็นลูกศิษย์พี่กับพ่อแล้วก็มีเด็กชื่อ "เฟย" คนนั้นเนี่ยแหละที่พี่นับเป็นลูกศิษย์"

     "ท่านไรเซล ผมขออนุญาติถามได้ไหมครับ"

     "ว่ามาสิ ถ้าไม่มากมายเกินไป ข้าก็ยินดีจะตอบให้เจ้าหายสงสัยนะ เกว็น"

     เกว็นเอ่ยถามเกี่ยวกับหัวข้อข่าวของไรเซลกับเด็กหนุ่มทั้งสามว่า "เรื่องของเด็กหนุ่มที่ชื่อ "ธารา" คนนั้น ทำสัญญาเวทมนตร์กับท่านนั้นเป็นเรื่องจริงไหมครับ ท่านไรเซล "

     ไรเซลยิ้มอ่อนโยนออกมาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชมว่า "เป็นความจริง เกว็น แต่เขาทำสัญญากับข้า เพียงเพราะต้องการให้ข้าสอนเพื่อนของเขา "เฟย" แถมไม่เรียกร้องอะไรเพิ่มเติมแม้แต่น้อยราวกับว่าจุดประสงค์ดั้งเดิมของเขา คือ การมาส่งมอบดาบให้ข้าอยู่แล้ว เจ้าคิดดูสิ เกว็น ทั้งที่เขาส่งมอบอาวุธอาร์ติแฟคระดับ B+ ให้ข้าแต่กลับไม่เรียกร้องอะไรเพิ่มแถมยังบอกว่ารบกวนเวลาของข้าไปเปล่าๆด้วยแล้ว จะมีเหตุผลอะไรให้ข้าไม่ทำสัญญาเวทมนตร์กับเขาล่ะ เอาจริงๆข้ายังชื่นชมเกี่ยวกับมิตรภาพของพวกเขาทั้งสามด้วยซ้ำ โดยเฉพาะหัวหน้ากลุ่มอย่าง "ธารา" ที่ยอมเสียผลประโยชน์เพื่อเพื่อนของเขาได้ขนาดนี้น่ะ"

     ทุกคนเมื่อได้ยินก็ต่างยิ้มออกมาอย่างชื่นชมอย่างไม่ปกปิด ทั้งหมดต่างจับจ้องไปที่เด็กหนุ่ม "ธารา" ด้วยดวงตาที่หลากหลายทั้งชื่นชม ยกย่อง สนุกสนานและหลงไหล โดยสายตาหลงไหลนั้นมาจากไครอสที่มองเด็กหนุ่มด้วยท่าทีสนใจเป็นพิเศษ

     ก่อนจะหันมาสนใจการแข่งขันที่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีตรงหน้าของพวกเขา

     เฟยเดินขึ้นมายืนบนสนามด้วยท่าทางสบายๆ คู่ต่อสู้ของเฟยจ้องมองเขาอย่างกับหมาป่าจ้องมองเหยื่อของมันก่อนยิ้มเยาะเขาออกมาราวกับว่าตัวเองชนะอย่างแน่นอน

     จนเฟยที่เห็นถึงกับคิ้วกระตุกด้วยความหงุดหงิดพร้อมคิดในใจว่า "โห่ๆ ไอ้หมอนี่มันยิ้มเยาะฉันด้วย พอจะเข้าใจเจ้าธารแล้วแหะ
หมอนั้นโดนมองแบบนี้ทุกครั้งตอนแข่งขันกับคลาสอัลฟ่าในอดีตสินะ สงสัยต้องเล่นไอ้เวรนี่ให้หนักๆหน่อยแล้วแหะ"

     ซิคให้สัญญาณเริ่มการแข่งขันนับถอยหลัง "สาม สอง หนึ่ง" เมื่อสิ้นเสียง "ศูนย์"

     เฟยพุ่งตัวเข้าหาคู่แข่งพร้อมกับชกหมัดขวาที่เคลือบด้วยเปลวเพลิงจางเข้าใส่หน้าจนหน้าสะบัดมีรอยไหม้จางๆบริเวณที่โดนชกตามด้วยหมัดซ้ายตุ้ยใส่ท้องจนคู่แข่งของเขาตัวงออย่างกับกุ้งก่อนจะจิกหัวของคู่แข่งด้วยมือขวาแล้วดึงลงมากระแทกเข้ากับเข่าซ้ายของเขาอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย

     คู่แข่งของเขายังไม่ทันได้ทำอะไรก็โดนซัดอย่างโหดเหี้ยมทั้งสนามเสียงเชียร์ต่างก็เงียบกริบออกมาแต่เฟยก็หาได้สนใจ

     เขาชักดาบออกจากสายคาดดาบด้านหลังก่อนจะบรรจงฟันลงมาเต็มไปแรงจนคมดาบของเขากินพื้นสนามไปหนึ่งนิ้ว

     ส่งคู่แข่งของเขาออกจากสนามไปอย่างรวดเร็วจนพิธีกรทั้งสองต้องประกาศออกมาด้วยท่าทีร้อนรนว่า "ผู้ชนะ "เฟย" จากกิลด์รีไรท์ค่ะ"

     สิ้นเสียงประกาศ เฟยเดินไปขอบสนามที่คู่แข่งแสนอวดดีของเขายืนอยู่ก่อนจะยิ้มเยาะกลับก่อนจะเดินออกจากสนามไปด้วยรอยยิ้มมั่นใจ

     หลังจากนั้นการแข่งขันของเขาก็เป็นไปในรูปแบบนี้ ทุกครั้งที่เข้าแข่งขันก็จะโดนมองด้วยสายตาอย่างดูถูกจนเขาอดจะเบื่อหน่ายไม่ได้

     ตอนนี้ เฟยเข้าใจความรู้สึกของธาราแล้วว่าทำไมถึงเกลียดคนของคลาสอัลฟ่านักยิ่งพวกลูกขุนนางหรือข้ารับใช้ในเขตอยู่อาศัยที่ 4 ยิ่งแล้วใหญ่ เพราะสายตาน่ารังเกลียดนี้นี่เอง เพื่อนรักของเขาถึงได้ไม่ขอเข้าร่วมกับคลาสอัลฟ่า

     เฟยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมาก่อนจะเดินเข้าไปโชว์ฝีมือของเขาด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมที่ได้มาจากเมื่อวานและวันนี้มันก็ยังคงลุกไหม้โหมกระหน่ำราวเพลิงป่า

     เฟยอาละวาดอย่างดุร้าย การประลองทุกรอบเขาจะเข้าไปอัดคู่แข่งอย่างโหดเหี้ยม ทั้งฟันดาบสะบั้นตัวจากซ้ายไปขวาบ้าง ทั้งฟันจากบนลงล่างและล่างขึ้นบนที่ผู้ชมผู้ชายทุกคนต่างก็เอามือมากุมอวัยวะเพศของตนอย่างสยองขวัญ

     เฟยชนะอย่างต่อเนื่องไร้คนหยุดยั้งด้วยเวลาต่อรอบไม่เกินนาที คนที่เขาชนะทุกคนต่างก็เดินหน้าซีดออกจากสนามกันหมด

     จนมาถึงรอบรองชนะเลิศ คู่ต่อสู้คนต่อไปของเขา คือ อันดับสิบเอ็ดชั้นปีที่หนึ่งของสถาบันเอจิส "เซส เดคเตอร์" ผู้เชี่ยวชาญเวทธาตุน้ำที่เป็นเพื่อนกับเจ้าหมาบ้าชไนเดอร์ที่เพื่อนรักของเขาเกลียดนักหนา เฟยแพ้ทางธาตุให้กับเซสด้วยกฎการแพ้ทางของธาตุไฟกับธาตุน้ำ 

     แต่ไม่ใช่กับเฟยในวันนี้ เพราะคำพูดของเพื่อนของเขา "ธารา" พูดว่า "นายเคยได้ยินคำนี้ไหม เฟย น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟน่ะ ทำแบบนั้นซะ"

     แล้วเพราะคำพูดนี้ของธารานี่แหละที่ทำให้เขาเดินยิ้มเขาสู้กับเซสได้โดยไร้ซึ่งความกังวล

     เขาเดินย้ำเท้าเข้ามาด้วยความมั่นใจก่อนจะหยุดอยู่บนสนามประลอง โดยฝั่งตรงข้ามของเขา คือ อันดับสิบเอ็ดของสถาบัน "เซส เดคเตอร์" ผู้มีใบหน้าเหมือนกับพ่อของเขา ใบหน้าคางแหลม หูยาวราวกับเอลฟ์ ดวงตาเรียวยาวสีเขียวเข้ากันกับผมสีเดียวกัน

     เฟยนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างสนุกสนานจนเซสที่เป็นคู่แข่งอดจะพูดออกมาไม่ได้ว่า "ดูมั่นอกมั่นใจจังเลยนะ นายน่ะ ไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้หน่อยเหรอไง นายที่ใช้ธาตุไฟกับฉันที่ใช้ธาตุน้ำน่ะ เตรียมใจแพ้ไว้หน่อยก็ดีนะ"

     เฟยเค้นหัวเราะในลำคอก่อนตอกกลับไปว่า "งั้นก็มาดูกันดีกว่า ว่านายหรือฉันจะชนะน่ะจริงไหม ไม่ใช่ดีแต่พูดแบบเพื่อนนายชไนเดอร์ที่โดนเพื่อนฉันฟาดปากไปชุดใหญ่จนเงียบปากไปเลยน่ะ"

     เซสหุบยิ้มก่อนส่งสายตาเย็นชามาให้เขาอย่างทิ่มแทงแต่เฟยกลับเฉยๆกับมันราวกับไม่รู้สึกอะไร

     ในสายตาของเฟยแล้วสายตาของเซสนั้นเทียบไม่ได้กับสายตาเย็นยะเยือกของธาราที่แฝงจิตสังหารอ่อนๆออกมาอยู่เสมอจนพวกเขาชินชา

     มาร์กาเล็ตบอกสัญญาณการแข่งขันให้ทั้งสอง ก่อนจะโยนเหรียญขึ้นฟ้าไป เมื่อเหรียญตกลงสู่พื้นการประลองก็เริ่มต้นขึ้น 

     เหรียญลอยตกลงพื้นดัง "กริ้ง" การแข่งขันของเขากับเซสก็เริ่มต้นขึ้น

     เฟยพุ่งเข้าใส่แบบทุกที แต่ครั้งนี้ เขาไม่มีความคิดจะใช้หมัดแม้แต่น้อย เขาชักดาบออกมาฟาดไปด้านหน้าก่อเกิดระเบิดเพลิงอัดพื้น

     เซสที่รู้รูปแบบการโจมตีก็เตรียมรับมือไว้เรียบร้อย สร้างม่านน้ำมาคุ้มกันได้อย่างสวยงามก่อนจะเปลี่ยนเป็นหอกน้ำทิ่มแทงใส่เขา

     เฟยหลบหอกน้ำอย่างคล่องแคล่วก่อนจะหมุนกลไกในมือแล้วเบรคให้กลไกทำงานส่งเสียงเครื่องยนต์ทำงานเสียงดัง ตัวดาบในมือขวาของเขาลุกไหม้ออกอย่างดุร้าย

     เฟยฟาดดาบใส่ม่านน้ำอีกครั้งจนม่านน้ำระเบิดระเหยออก เซสถอยออกมาด้วยแรงระเบิดก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรต่อ

     เฟยฟันดาบออกมาอย่างเชื่องช้าราวกับภาพสโลว์โมชั่น ดาบฟันจากบนลงล่างอย่างสวยงามเรียบง่าย ดาบฟาดลงพื้นเสียงดัง "ตู้ม"

     เฟยได้ร่ายเวทที่คนทั้งหมดไม่เคยเห็นอย่างเป็นทางการมาก่อนนอกจากหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ทั้งสิบสองกับลูกหน่วยและตระกูลเลโอเรียลเท่านั้นที่เคยได้เห็นฤทธิ์เดชของเวทมนตร์บทนี้

     เฟยได้ใช้เวท "แสงสุริยะ" ออกมาส่งคลื่นดาบสีส้มอ่อนจากเปลวเพลิงที่ลุกไหม้อย่างร้อนแรงเข้าใส่เซสจนเขาต้องสร้างม่านน้ำมาคุ้มกันตัวเองอย่างรวดเร็ว

     ม่านน้ำห้าชั้นที่เซสร่ายเมื่อสัมผัสกับคลื่นดาบของเฟยต่างก็ระเหยอย่างรวดเร็วจนน่ากลัว

     คลื่นดาบตัดลำตัวของเซสออกจากก่อนจะส่งเขาออกนอกสนามไปด้วยใบหน้าซีดเผือดราวกับขาดเลือดมาเลี้ยงใบหน้า

     หัวหน้าหน่วยทุกคนไม่เว้นแม้แต่ไรเซลยังอดทึ้งไม่ได้กับความสามารถอันน่าเหลือเชื่อของเด็กหนุ่มที่ชื่อ "เฟย" ตรงหน้าพร้อมกับคิดในใจว่าขนาดเพื่อนของเขายังขนาดนี้แล้วเจ้าเด็กที่ชื่อ "ธารา" จะขนาดไหนกัน

     ไรเซลหัวเราะออกมาเสียงดังพลางตบขาตัวเองด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า "ฮ่าๆ เข้าใจแล้ว ว่าทำไม เขาถึงขายให้ฉัน"

     มาร์คัสอดที่จะรอรับชมการแข่งขันของธาราด้วยความคาดหวังไม่ได้

     เฟยเก็บดาบเข้าสายคาดหลังก็พอดีกับเสียงประกาศชัยชนะของเขาว่า "ผู้ชนะได้แก่ "เฟย" จากกิลด์รีไรท์ ขอแสดงความยินดีที่ชนะเข้าสู่การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศด้วยครับ"

     สิ้นเสียงประกาศ เฟยก็ยกกำปั้นให้เพื่อนรักของเขาทั้งสองอย่างมั่นใจ

     เซลที่เห็นก็พยักหน้ารับก่อนจะเตรียมตัวเข้าแข่งรอบรองชนะเลิศของเขาในระดับถัดมาด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างตื่นเต้น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 553 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #516 Fikusa (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 11:58
    จะได้ดูสองคนนี้สู้กันแล้ว
    #516
    0
  2. #124 Joe-arna (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 17:21
    ผมว่าชื่อใส่เยอะไปมันดูยังไงๆไม่รู้อ่ะ บทพูดบางทีไม่ต้องใส่ชื่อก็ได้ เพราะมีบอกในท้ายประโยค
    #124
    0
  3. #122 godverystore (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 14:26
    เดี๋ยวนะพวกเอ็งเป็นผช.จะส่งสายตาหลงไหลมาทำเพื่อ
    #122
    2
    • #122-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 50)
      5 ธันวาคม 2562 / 15:00
      อย่าลืมสิครับ ว่าในกลุ่มนั้นมีกะเทยด้วยนะครับ
      #122-1
    • #122-2 miss Iu(จากตอนที่ 50)
      5 ธันวาคม 2562 / 17:41
      แนะลืมอ่านบมก่อนๆล่ะสิอิอิ
      #122-2
  4. #121 Kissme9 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 14:21
    ค้างๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #121
    0
  5. #119 Ning6653 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 13:59
    สนุกมากๆ อดใจรอตอนต่อไปไม่ไหวแล้ว
    #119
    0