Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 37 : ผู้พิชิตที่คาดไม่ถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 560 ครั้ง
    10 ธ.ค. 62


     ณ ทางเข้าดันเจี้ยนมายาสงคราม เวลา 20.41 น. พื้นที่คุ้มกัน

     ทหารสองคนกำลังคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน แต่แล้วดันเจี้ยนที่พวกเขาเฝ้าระวังกันอยู่ก็ส่องแสงออกมาอย่างเจิดจ้า

     ก่อนจะมีเด็กหนุ่มสองคนเดินออกมาก่อนจะหยุดอยู่ด้านหน้าทางเข้าราวกับรออะไรอยู่

     ไม่นานนักก็มีเด็กหนุ่มอีกคนเดินออกมาพร้อมกับของที่ดูก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นอาร์ติแฟค

     ภายในมือของเขาเป็นอาร์ติแฟครูปร่างดาบสีเขียวส่องแสงอ่อนๆออกมาอย่างสวยงามและมีมนต์ขลัง

     ก่อนจะหันไปส่งสัญญาณเรียกทหารคนอื่นๆในบริเวณใกล้เคียงเข้ามาเก็บกู้และป้องกันเหตุร้าย

     เมื่อออกมาสิ่งแรกที่ธารามองหา คือ สองสหายที่กำลังยืนรออยู่ก่อนจะหันมาเห็นเขาแล้ววิ่งเข้ามาหาอย่างเป็นห่วงด้วยความรวดเร็ว

     ธารายิ้มให้ทั้งสองก่อนจะโชว์ดาบลูมินัสให้ทั้งสองดูอย่างยิ้มแย้ม โดยเฟยอดจะซุบซิบถามกันสามคนไม่ได้ว่า

     "ทำไม มารอบนี้ ถึงเปิดเผยตัวว่าเป็นคนพิชิตดันเจี้ยนได้ละ ธาร"

     เซลพยักหน้าอย่างเห็นด้วยรอฟังคำตอบ ธาราก็ตอบกลับมาด้วยท่าทางสบายๆว่า 

     "ก็เพราะจะเอาหน้ายังไงละ พวกนายลองคิดดูนักล่าที่จบจากคลาสอัลฟ่าและกิลด์ของคลาสอัลฟ่าพิชิตดันเจี้ยนนี้กันไม่ได้เต็มไปหมดแต่กับเป็นพวกเรากิลด์จากคลาสเบต้าพิชิตมันได้ ฉันว่าพวกนายก็คงคิดออกนะว่าจะเป็นยังไงน่ะ คงสนุกน่าดูเลยละ หลังจากนี้"

     พูดจบก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างนึกสนุก เฟยและเซลที่ได้ยินก็ยิ้มตามไปกับธาราด้วยท่าทางตื่นเต้น

     ก่อนจะยิ้มให้กันแล้วชักชวนกันไปกินข้าว ก่อนที่ด้านหลังของพวกเขาจะมีกลุ่มคนจำนวนมากวิ่งออกมา

     รอยแยกมิติของดันเจี้ยนมายาสงครามสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรงก่อนจะค่อยๆบีบตัวกันไปมาส่งเสียงราวกับจะถล่มลงมา

     ก่อนที่รอยแยกมิติด้านหลังของพวกเขาจะค่อยๆบีบเข้าหากันจนหายไปเหลือทิ้งไว้แต่พื้นที่รกร้างว่างเปล่าที่เคยมีรอยแยกมิติระดับ C ที่มีชื่อว่า "มายาสงคราม" เอาไว้

     ทหารและนักล่าที่อยู่พื้นที่ใกล้ๆต่างวิ่งเข้ามาเห็นทั้งสามสหายที่ตอนนี้กำลังถืออาร์ติแฟครูปแบบอาวุธอยู่ในมือแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นผู้พิชิตดันเจี้ยนนี้

     ทั้งสามสหายมองหน้ากันก่อนจะเป็นธาราวิ่งออกมาไปจากพื้นโดยไม่ลืมที่จะเก็บอาร์ติแฟคเข้าเมจิคแบ็คพร้อมตะโกนบอกทหารตรงหน้าของพวกเขาว่า "พวกเรากลุ่มนักศึกษาคลาสเบต้ากลับมาแล้วนะครับ พี่ๆทหาร"

     ก่อนจะวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วทิ้งไว้แต่กลุ่มทหารและนักล่าที่มีสีหน้าท่าทางอึ้งก่อนจะหันไปค้นหาข้อมูลของนักศึกษาคลาสเบต้ากลุ่มนี้อย่างรวดเร็ว

     ซึ่งหาไม่นานก็เจอ เพราะ มีอยู่กลุ่มเดียวและมีจำนวนเพียงแค่สามคนนั้นยิ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับทุกคนมากยิ่งขึ้นไปอีก นักข่าวที่ได้ทราบข่าวก็หาข้อมูลกันอย่างขะมักเขม้นกันทั้งคืน

     โดยตอนนี้สามสหายกำลังกินข้าวกันอยู่ในร้านอาหารก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านพักผ่อนอย่างอารมณ์ดี

     วันต่อมา วันพฤหัสบดีที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2655 เวลา 07.58 น. ทั้งสามสหายหมกตัวอยู่ในห้องสมุดตั้งแต่เช้ามืด

     โดยธาราขอให้เฟยและเซลไปซื้ออาหารมาตุนไว้ให้เขาหน่อย เพราะ ต้องการจะวิเคราะห์ดาบแสงให้เสร็จภายในวันนี้

     ซึ่งแน่นอนทั้งสองสหายก็ตอบรับโดยดีก่อนจะออกไปซื้ออาหารมาตุนไว้ วันนี้พวกเขาไม่ต้องเข้าเรียนเนื่องจากยังอยู่ในวันที่ขอหยุดไว้เพื่อลงดันเจี้ยนของพวกเขาอีกเกือบสิบวัน

     ธาราไขความลับของดาบลูมินัสอย่างสบายอารมณ์อยู่ในห้องส่วนตัวในห้องสมุดสถาบันนั้น อยู่ดีๆประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับสองสหายเพื่อนซี้ของเขา หนึ่งอาจารย์สาวที่ปรึกษากิลด์และผู้อำนวยการสถาบัน

     ผู้อำนวยการสถาบันเวทมนตร์รุ่นที่ 137 มีชื่อว่า "ไซรัส วอร์เดน" เป็นชายชราที่ดูเหมือนคนใจดี ใช่แล้ว ดูเหมือน เพราะความจริงเป็นคนเห็นแก่ตัวและบ้าอำนวจแถมยังช่างเอาลัดเอาเปรียบนักศึกษาคลาสเบต้าอย่างออกนอกหน้า

     ใบหน้าราวกับเฒ่าอสรพิษตามหนังจอมยุทธ์เกรด B ที่เห็นได้ทั่วไปกับผมขาวดูแก่ชรา บนมือของชายชราใส่แหวนทองและนาฬิกาข้อมือทำจากทองราวกับจะอวดร่ำอวดรวยในชุดผ้าคลุมดำสลับแดงและตราพระจันทร์เสี้ยวสีแดงแสดงให้เห็นว่าเป็นคนของกิลด์บลัดดี้มูนของ
คลาสอัลฟ่าอย่างเปิดเผย

     ธาราทำหน้าเหยเกออกมาราวกับกลืนยาขมก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นปกติ ซึ่งแน่นอนว่าอาจารย์ทั้งสองที่เห็นก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก

     ธาราไม่รอให้ทั้งสองพูดอะไรก็พูดดักขึ้นมาไว้ก่อนว่า "ถ้าอาจารย์กับ ผอ. ให้พวกผมไปเปิดตัวกับนักข่าว ผมคงต้องขอปฏิเสธนะครับ เพราะ ทำไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาแล้วก็อย่ามาเปลี่ยนคลาสผมเป็นอัลฟ่าด้วยละครับ เพราะยังไงผมก็เป็นเบต้าตั้งแต่แรกแถมเปลี่ยนมันไม่ได้ตามคำพูดของใครสักคนในห้องนี้ด้วยครับ"

     ผู้อำนวยการชายที่ดูมีภูมิฐานถึงกับพูดไม่ออกแน่นอนในอดีตตอนที่ธาราติดอยู่ในดันเจี้ยนก็เป็น ผอ. คนนี้ที่ไม่ยอมจ่ายค่าความผิดพลาดของนักศึกษาคลาสอัลฟ่าในการฝึกและชดเชยความเสียหายให้เขา ซึ่งธารานั้นจำไม่เคยลืมแถมยังทำให้เขาเกลียดชังคลาสอัลฟ่าและ ผอ. คนนี้มากเป็นพิเศษอีกด้วย

     ผอ. ชายทำท่าจะพูด ธาราก็พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดอย่างไม่เกรงใจว่า "ผมพูดชัดแล้วก็ช่วยออกไปให้พ้นหน้าผมสักทีเถอะครับ มันเกะกะผม ผอ. ครั้งก่อนที่นักศึกษาคลาสอัลฟ่าลูกรักคุณทำกับผมไว้ ผมไม่เคยจะลืมมันหรอกนะ โดยเฉพาะคำพูดดูถูกในวันนั้นด้วย เพราะฉะนั้นก็ช่วยไสหัวออกไปให้พ้นสักที ไอ้แก่เวรตะไล" พูดจบก็ส่งจิตสังหารรุนแรงเข้าใส่ชายชราจนหน้าซีดเป็นไข่ต้ม เหงื่อไหลออกมาทั่วสรรพางค์กายราวกับน้ำตก ตัวสั่นเทาอย่างรุนแรง ก่อนจะรีบร้อนเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

     ผู้อำนวยการเมื่อออกมาก็นึกย้อนก็ยังอดจะเสียวสันหลังไม่ได้สายตาแสนเย็นชาและเต็มไปด้วยจิตสังหารที่เข้มข้นจนเขาถึงกับหนาวไปถึงกระดูกดำพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

     ธาราเมื่อเห็นชายแก่เดินออกมาไปก็ทำท่าทางขัดใจก่อนจะส่งเสียงชิออกมาเสียงดังด้วยท่าทางหงุดหงิดเป็นอย่างมาก

     ลินดาที่เห็นก็พูดไม่ออกก่อนจะคุยเปลี่ยนเรื่องว่า "นักศึกษาธารา ทำอะไรอยู่ละครั้งนี้น่ะเรา หือ บอกครูคนสวยหน่อยสิ"

     ธาราหันหน้าขึ้นมามองหน้าอาจารย์โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าก่อนจะพูดออกมาราวกับรำคาญนิดๆด้วยน้ำเสียงปนหงุดหงิดนิดๆว่า 

     "ผมยังบอกไม่ได้ในตอนนี้หรอกครับ ตอนนี้ อาจารย์ก็เห็นว่าผมดูหงุดหงิดอยู่ เพราะฉะนั้นอาจารย์ช่วยมาใหม่ตอนเย็นเถอะครับ นี่ก็จะเริ่มคาบเรียนแล้ว อาจารย์ไม่ต้องไปเข้าสอนเหรอครับ พวกผมยังอยู่ในวันลาหยุดสำหรับเข้าดันเจี้ยนอยู่นะครับ"

     พูดจบก็กดหน้าจอเลคเตอร์โชว์เวลาให้ลินดาดูตอนนี้เป็นเวลา 8.19 น. ซึ่งกำลังจะเริ่มคาบเรียนในอีก 11 นาที

     ลินดาก็วิ่งออกไปจากห้องด้วยท่าทางลนลาน แต่สักพักก็วิ่งกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงหอบก่อนจะวิ่งออกไปว่า

     "งั้นเดียวตอนเย็น ครูจะมาหาใหม่นะ ระหว่างนี้ พวกเธอจะทำอะไรก็ทำไปนะ ครูไปก่อนละ"

     เมื่ออาจารย์ลินดาจากไปได้สักพัก สองสหายก็วางอาหารไว้บนโต๊ะก่อนที่เฟยจะถามด้วยท่าทางสงสัยอย่างยากรู้ยากเห็นว่า

     "ธารา ฉันว่าจะถามนายหลายครั้งละ ผอ. ทำอะไรกับนายไว้กันแน่เหรอ ทำไมนายดูเกลียดชังเขาอย่างออกหน้าขนาดนั้น"

     ธาราเมื่อได้ฟังก็พ่นลมออกมาด้วยท่าทางฉุดเฉียวก่อนจะค่อยๆเล่าให้สองสหายฟังถึงเรื่องราวหลังจากกลับมาได้อย่างปลอดภัยจากการติดดันเจี้ยนอยู่หนึ่งสัปดาห์

     ระหว่างเล่า เฟยและเซลก็เปลี่ยนท่าทางไปมาบ้างก็หงุดหงิด บ้างก็ทำสีหน้ารังเกียจออกมา

     เมื่อฟังจบ เซลก็พยักหน้าอย่างเข้าใจโดยพยายามทำใจให้เย็นลงเนื่องจากเป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว

     ส่วนเฟยนั้นโวยวายออกมาเสียงดังราวกับต้องการระบายความขุ่นเคืองและขับคล้องใจแทนเพื่อนสนิทของเขาก่อนจะสบถคำหยาบออกมา

     "ไอ้ ผอ. เวรตะไลนั้นทำกับแกขนาดนั้นเลยเหรอวะ คิดแล้วโมโหแทนโว้ย ถ้าเป็นฉันคงอดทนไม่ไหวแน่วะ แกทนได้ยังไงวะ ธาร"

     ธาราถึงกับหายโมโหเป็นปลิดทิ้งก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้มแล้วพูดกระตุ้นสองสหายให้มาสนใจดาบลูมินัสบนโต๊ะ

     "ช่างมันเหอะ เฟย เรื่องมันผ่านไปละ มาสนใจไอ้เจ้าดาบนี่ดีกว่า เหมือนพวกเราจะได้ของสนุกสุดๆมาซะแล้ววะ"

     เซลมีท่าทางสงสัยก่อนจะพูดสิ่งที่คิดออกมาด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มว่า "หรือว่า เจ้าดาบนี่จะมีคุณสมบัติธาตุพิเศษอีกแล้ว"

     "แม่น แถมเป็นของเจ้าเฟยด้วยนะ ธาตุไฟที่มีคุณสมบัติธาตุแสงอย่างเข้มข้นซะด้วย เพราะฉะนั้นเฟยมาช่วยฉันหาหนังสือหน่อยดิ"

     เฟยที่ได้ยินถึงกับเนื้อเต้นออกมาอย่างตื่นเต้นก่อนจะเดินไปทางชั้นหนังสืออย่างรู้งานด้วยความกระตือรื้อร้นอย่างออกนอกหน้า

     "จัดไปครับ ลูกพี่ ให้ลูกน้องอย่างผมหาอะไรก็ตะโกนสั่งมาได้เลยครับ ผมพร้อมจะช่วยเต็มที่เลยครับ ลูกพี่"

     ธาราท่องรายชื่อหนังสือที่เขาต้องการออกมาสิบกว่าเล่ม โดยบอกทั้งชื่อและชนิดของหนังสือ

     เฟยก็รีบหาให้ธาราแต่เขาหายังไงก็หาไม่เจอจนเซลต้องเข้าไปช่วยค้นหาด้วยเพื่อไม่ให้ธาราเสียเวลา

     ทั้งสองเสียเวลาค้นหาหนังสือทั้งหมดอยู่เกือบชั่วโมงก่อนจะวางลงบนโต๊ะข้างๆธารา

     ธาราที่เห็นว่าสองสหายหาหนังสือมาให้จนได้ก็หยิบหนังสือทั้งหมดมาเปรียบเทียบกับวิเคราะห์อย่างรวดเร็ว

     เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ธาราหันไปมองนาฬิกาอีกที ตอนนี้เป็นเวลา 17.48 น. ข้างๆของเขามีเฟยและเซลที่หลับรออยู่

     ธาราสะกิดปลุกทั้งสองก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะว่า "หึหึ ฉันไขความลับเจ้าดาบนี่เสร็จละ พวกเราแจ็คพอตแตกอีกแล้ววะ"

     เฟยเอาหน้าพุ่งเข้ามาจนเกือบชนหน้าของธาราด้วยท่าทางตื่นเต้นดีใจราวกับสุนัขที่รอคำสั่งเจ้าของ

     ธารานั้นรู้สึกเหมือนเห็นใบหูกับหางของหมาออกมาจากร่างของเพื่อนซี้ของเขาอย่างงงๆสงสัยเขาจะเหนื่อยมากไปหน่อย

     เฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง ดวงตาพราวระยับด้วยท่าทางตื่นเต้นสนุกสนานว่า "ยังไงครับ ความลับของเจ้าดาบนี้มันคืออะไรวะ ธาร รีบบอกฉันมาเร็ว อยากรู้เต็มแก่แล้ว" ก่อนจะกล่าวเร่งให้เพื่อนรักบอกความลับด้วยท่าทางดีอกดีใจพร้อมเอามือมาเขย่าร่างของธาราไปมา

     "หยุดเขย่าร่างฉันก่อนแล้ว เดี่ยวบอก" ดั่งเวทมนตร์ เฟยหยุดสั่นอย่างรวดเร็วก่อนจะเก็บมือไว้ข้างตัวอย่างรวดเร็ว

     ธาราที่เห็นก็กล่าวด้วยรอยยิ้มขบขันว่า "เจ้าดาบนี่มันคล้ายๆกับการสถิตเวทใส่ดาบของนายนั้นละ เฟย แต่ละเอียดกว่าและดีกว่าคนละระดับเลย แค่ทักษะนี้ของดาบก็ทำให้มันราคาไม่ต่ำกว่า 40 ล้านเดลละ แถมยังมีความสามารถเสริมพลังธาตุไฟและแสงอีกที่สำคัญที่สุดของมันเลย คือ เวทเฉพาะของมันที่ดีสุดๆ"

     ทั้งสองตั้งใจฟังราวกับเด็กเล็กที่ตั้งใจฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ ธารายิ้มออกมาบางๆก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

     "เวทเฉพาะของมัน มีชื่อว่า "แสงสุริยะ" ถ้าฉันกะระดับไม่ผิดน่าจะอยู่ที่ระดับ B+ มีความสามารถในการปล่อยลำแสงมานาธาตุไฟหรือแสงขนาดยักษ์เข้าใส่ ส่วนทำไมมันถึงเป็นธาตุไฟหรือแสง เพราะมันเป็นดาบสองคุณสมบัติธาตุทำให้เจ้าของเลือกใช้คุณสมบัติธาตุใดธาตุหนึ่งได้ แต่ถ้าจะเอาความสามารถที่แท้จริงของมันก็คงต้องใช้ได้ทั้งสองธาตุแหละ"

     ระหว่างพูดคุยอวดคุณสมบัติดาบให้เฟยและเซลฟังราวกับอาจารย์สอนนักเรียนฟัง 

     ธาราก็มองหน้าต่างข้อมูลที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเฉียบคมราวกับเหยี่ยวล่าเหยื่อด้วยยิ้มบางๆ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อาร์ติแฟคระดับ B- ดาบแห่งแสง [ลูมินัส]
ความสามารถ : มอบคุณสมบัติธาตุไฟและแสงพิเศษ "เพลิงสุริยะ"

ได้รับสกิล : เวทเพลิงสุริยะ ระดับ B
ผลสกิล :  เสริมพลังธาตุไฟและธาตุแสงอย่างมากให้กับเจ้าของ

เวทแสงสุริยะ ระดับ B+
ผลสกิล : สร้างลำแสงทำลายล้างรูปร่างตามที่เจ้าของกำหนดเข้าใส่เป้าหมาย

คำสาป : ไม่สามารถใช้เวทอื่นนอกจากเวทธาตุไฟและแสง

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     ก่อนจะพูดดับฝันเพื่อนรักของเขาอย่างโหดร้ายว่า "แต่ข้อเสียคือ เจ้าดาบนี่มีคำสาปอยู่ทำให้เจ้าของไม่สามารถใช้เวทอื่นได้นอกจากธาตุไฟและแสงนะ"

     เฟยทำหน้าเหวอออกมาอย่างกับเจอผี เพราะตอนแรกเขากะจะขอเจ้าดาบนี้เอาไว้ใช้เองแต่เจ้าเพื่อนเลิฟกับพูดข้อเสียใหญ่หลวงของเจ้าดาบนี้ให้เขาฟังจนเขาถึงกับต้องถอยออกมาด้วยท่าทางจิตตก

     เซลยังถึงกับจนคำพูด ตอนแรกก็เห็นธาราโม้ความสามารถเจ้าดาบนี่ซะดิบดีแต่ตอนจบดันมาตัดจบว่าเป็นดาบคำสาปที่มีคุณสมบัติดีเลิศเสียอย่างเดียวคำสาปใช้เวทธาตุอื่นไม่ได้ ล่อซะ เขาถึงกับหมดคำพูดไปเลยก่อนจะเดินไปตบไหล่เฟยอย่างเห็นใจ

     ก่อนที่ธาราจะหันไปกลั้นขำแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงกลั้นหัวเราะว่า "แต่นั้นเฉพาะกับคนที่ใช้ดาบนะ ของนายไม่ต้องเอาเจ้าดาบคำสาปนี้ไปใช้หรอก แต่เอาแบบเซลไปแทนละกัน แต่เสียดายระดับมันลดลงไปขั้นหนึ่งนะ จากระดับ B+ ก็กลายเป็น B แทน แต่ไม่มีข้อเสียอ่ะนะ"

     เฟยเมื่อได้ยินก็หน้าเปลี่ยนก่อนจะลุกขึ้นมาชกกำปั้นขึ้นฟ้าราวกับได้รับชัยชนะ ดวงตาทั้งสองมีน้ำตาซึมออกมาราวกับซาบซึ้งใจใบหน้ามีรอยยิ้มโล่งอกออกมาจนเซลที่เห็นถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง

     ธาราก็หัวเราะผสมโรงไปกับเซล โดยให้เฟยได้แต่ยิ้มเขินๆอยู่ข้างพวกเขาก่อนจะหัวเราะตามสองสหายจนในห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของสามสหายเพื่อนซี้ตั้งแต่วัยเด็ก

     ธาราปาดน้ำตาออกมาก่อนจะพูดต่อว่า "เอาละๆ มาเข้าเรื่องเวทที่ได้จากดาบนี้กันเลย เวทของดาบนี้มีสองอย่างคือ เพลิงสุริยะที่คล้ายกับคุณสมบัติพิเศษหมอกน่ะแหละ แต่พิเศษกว่าตรงที่มันเป็นแบบติดตัวไม่ใช่การใช้แต่ละครั้งแบบของเซล หมายความว่าการจะใช้มันนั้นมีผลถาวร ส่วนอีกอัน แสงสุริยะ นั้นก็เหมือนกับของดาบแต่ความรุนแรงลดลงหนึ่งขั้น ซึ่งนายคงไม่มีปัญหาอะไรนะ เฟย"

     เฟยพยักหน้าอย่างเข้าใจ ธาราก็กล่าวต่อ "ส่วนเจ้าดาบนี่จะเอายังไงก็คงเอาไปขายแบบเปิดเผยเลย แน่นอนจะแจ้งเรื่องคำสาปของมันไปด้วย ซึ่งคงทำให้ได้เงินเพิ่มขึ้นในส่วนข้อมูลอาวุธแต่ราคารวมคงลดลง แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือ จะขายให้กับใครต่างหาก ซึ่งฉันว่าพวกนายสองคนคงจะรู้นะว่าฉันจะขายให้ใครที่มีคุณสมบัติสองธาตุและใช้ธาตุอื่นไม่ได้น่ะ"

     ราวกับรู้คำตอบในใจของธาราอยู่แล้ว สองสหายก็พูดชื่อหนึ่งออกมาแทนเขาอย่างรู้ใจว่า "ไรเซล รูค เดวาเรีย"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 560 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #498 Fikusa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 18:35
    ฟันกำไรเนาะๆ
    #498
    0
  2. #166 ThaipaKing (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 00:44
    ผู้อำนวยการนี้ไม่ได้แข็งแกร่งสินะเป็นพวกสืบทอดตำแหน่งมาแน่ๆ
    #166
    0