Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 28 : ตอนพิเศษ โต๊ะอาหารของสองสหาย 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 427 ครั้ง
    20 พ.ย. 62


     สวัสดี ทุกคน นี่ ผมเอง เฟยและที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับผม เซล เพื่อนร่วมชะตากับผมในช่วงนี้

     พวกเราอยู่ในร้านอาหาร PISTOL หลังจากที่ธาราเพิ่งจะลากพวกผมวิ่งวุ่นไปรับเมจิคแบ็คคาดเอวและแบบสะพายหลังขนาดกลางที่ฝากคุณมาร์ตินให้หาซื้อให้พวกเขาตั้งแต่เมื่อวานซืนก่อนหลังจากที่ไปสั่งทำอาวุธที่ร้านลุงราล์ฟ

     ส่วนประดับเสริมพลังธาตุ ธาราบอกว่ายังไม่ต้องซื้อดีกว่า รอเอามาจ่ายซื้อของระดับ C+ ที่ราคาต่ำสุดชิ้นละเกือบสิบล้าน

     ทำให้ตอนนี้พวกผมมีเมจิคแบ็คแบบคาดเอวสำหรับใช้ในดันเจี้ยนและเมจิคแบ็คสะพายหลังขนาดกลางสำหรับใช้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน

     หลังจากได้จ่ายเงินไป 7 ล้านเดลกับแต้มอีก 300,000 แต้มเพื่อเมจิคแบ็คประจำตัวคนละ 2 ใบ ธาราก็ขอแยกตัวกลับบ้านไปเพื่อวิเคราะห์แผ่นศิลาที่ได้จากดันเจี้ยนโบรคเค่นซอร์ดเพิ่มเติมก่อนจะจากกันยังไม่แคล้วขอแกนเวทย์ที่เหลือทั้งสองเป็นของตนเองพร้อมกล่าวเสริมว่า

     "ฉันขอแกนเวทย์ที่เหลือทั้งสองอันนะ ตอนนี้ฉันเป็นคนเดียวที่ใช้งานมันได้คุ้มสุด เก็บไว้ก็รกห้องเปล่าๆใช้งานมันให้จบเรื่องไปเลยแล้วค่อยไปหาใหม่เอาละกัน เอาละ ถือว่าฉันบอกพวกนายแล้วนะ ไปละ เจอกันพรุ่งนี้นะ พวก"

     พูดจบก็วิ่งหายไปโดยไม่ฟังคำตอบของพวกเขาด้วยซ้ำ เฟยและเซลก็หันมามองหน้ากันก่อนจะชวนมากินข้าวที่ร้าน PISTOL เจ้าเดิม

     ระหว่างนั่งรออาหารที่สั่งนั้น ผมและเซลก็ต่างพูดคุยกันถึงเรื่องของเพื่อนของพวกเรากันอย่างออกรส

     "นายว่า ช่วงนี้ เจ้าธารมันเปลี่ยนไปป่ะ เซล"

     "จะว่าเปลี่ยนไหมก็เปลี่ยนนะ เฟย แต่ในทางที่ดี จะว่าดูมั่นใจเหมือนตอนเด็กๆก็ได้มั้ง"

     "ก็จริงของนายแหะ ดูเหมือนเจ้าธารมันกลับไปเป็นเด็กเลยช่วงนี้"

     "ก็ชวนให้คิดถึงความหลังดีนะ ฉันว่า ธารแบบนี้ ที่คอยนำพวกเราไปทำเรื่องสนุกๆกันน่ะ"

     "ฮ่าๆ นั้นสินะ อยู่กับหมอนี่ไม่เคยเบื่อเลยจริงๆ โดยเฉพาะตอนเด็กๆกับช่วงนี้"

     "แต่จะว่ายังไงดีละ ธาร ตอนนี้ให้บรรยากาศเหมือนกับปู่ภูมิเลย"

     "ก็จริงนะ ดูน่าเชื่อถือมากขึ้นแต่ก็นะ แผนการของหมอนั้นมันบ้าสุดกู่เกินไปอ่ะดิ"

     เซลพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะพูดต่อว่า "เห็นด้วยอย่างยิ่ง แต่ธารมันก็มีแผนรองรับไว้อย่างที่บอกเสมอ ทำให้ปฏิเสธหมอนั้นไม่ลงจริงๆ"

     ระหว่างที่คุยกันอาหารก็มาเสิร์ฟของผมเป็นชุดข้าวหน้าเนื้อไซส์ XL ที่มีไข่ออนเซ็น ซุปมิโสะ สลัดญี่ปุ่นและน้ำอัดลมยี่ห้อดังแก้วใหญ่ 

     ส่วนเซลนั้นสั่งเป็นชุดข้าวผัดกะเพราหมูสับโป๊ะด้วยไข่ดาวกึ่งสุกกึ่งดิบกรอบๆเข้าคู่กับต้มยำกุ้งน้ำข้นถ้วยเล็กและน้ำแร่ 1 แก้วใหญ่

     กินไปคุยไปก็ดีจะเสียมารยาท จึงขออนุญาติกินกันก่อนแล้ว เดียวค่อยพูดต่อนะ

     10 นาทีผ่านไป พวกผมก็กินกันเสร็จเรียบร้อย

     ก็พูดปรึกษาเกี่ยวกับแผนรับมือเพื่อนตัวแสบของพวกผมที่วันพรุ่งนี้คงจะทำเรื่องเหนือคาดหมายอีกแน่ๆแบบเดียวกับตอนที่ซัด
เจ้าชไนเดอร์จนเละคาสนามประลองในวันนั้น

     "แล้วพวกเราจะเอายังไงกันดีวะ เซล พรุ่งนี้ สงสัยเหนื่อยแน่เลยวะ"

     "ทำไงได้ละ ตอนนั้นนายไม่น่าพลั้งปากพูดไปเลยว่าจะฝึกตามที่ธารบอกเลย" 

     "ทำไงได้ละ เซล ใครจะไปคิดว่าเจ้าธารมันจะชนะละ แถมพวกเราก็สัญญากันตั้งแต่เด็กว่าจะไม่ผิดสัญญากันจนวันตายซะด้วยแล้วก็ไม่เคยมีใครทำผิดจริงๆด้วยเนี่ยสิ จะให้ฉันกับนายทำผิดก็รู้สึกแย่ดิ"

     "เฮ้อ พวกเราเป็นคนดีเกินไปหรือเปล่า ถึงได้ใช้ชีวิตลำบากกันอยู่สองคนเนี่ย"

     "ก็นะ ตั้งแต่วันที่เจ้าบ้าชไนเดอร์โดนเจ้าธารอัดจนเละก็โดนจับฝึกโหด 10 วันแล้วตามด้วยตะลุยดันเจี้ยนอีก 10 วัน เจอบอสดันเจี้ยนลับแล้วยังได้อาร์ติแฟคกลับมาอีก ออกมาก็ไปโรงประมูลแล้วได้เงินมาเกือบ 70 ล้านแถมที่เจ๋งที่สุด คือ พวกเราตอนนี้กลายเป็นนักเวทย์ฝึกหัดขั้นต้นเกือบกลางภายในเวลาเกือบเดือนเองนะ จะว่าลำบากก็ลำบากจะว่าสุดยอดก็สุดยอดจริงๆนะ"

     "ก็จริงของนาย เฟย ช่วงเกือบเดือนที่ผ่านมา มันสุดยอดสุดๆไปเลยที่ธารทำให้พวกเรากลายเป็นนักเวทย์ฝึกหัดขั้นต้นเกือบกลางได้ด้วยระยะเวลาอันสั้นเนี่ย แต่ฉันก็หวังว่าหมอนั้นจะไม่ฝืนหรือทำอะไรเกินตัวมากเกินไปละกัน ธารมันชอบฝืนทำอะไรคนเดียวบ่อยๆด้วย"

     ผมพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะกล่าวให้กำลังใจกันว่า "เพราะงั้นพวกเราถึงต้องคอยจับตาดูเจ้าธารไว้ยังไงละ หมอนั้นไปไหน พวกเราก็คงต้องตามไปด้วยละนะ"

     เซลยิ้มอ่อนๆก่อนจะกล่าวยิ้มๆอย่างอารมณ์ดีพร้อมกล่าวภึงความหลังตอนเด็กของพวกเขากันว่า

     "นั้นสินะ พอเห็นธารช่วงนี้แล้วก็อดหวนรำลึกถึงตอนเรียนปีสอง หลักสูตรขั้นต้นเนอะ ที่พวกเราหลงป่าในดันเจี้ยนไพเร่น่ะ"

     "อ่อ ที่เจ้าธารมันออกตามหาพวกเราที่ติดอยู่ในซากต้นไม้ที่ล้มลงบังเส้นทางกลับของพวกเราสินะ เจ้าธารตอนนั้นก็ยังอุตสาห์หาพวกเราจนเจอก่อนจะพาพวกครูช่วยพวกเราออกมาได้"

     เฟยและเซลก็อดจะยิ้มให้กับความหลังน่าคิดถึงของพวกเขาไม่ได้

     ธาราในช่วงเวลานั้นสำหรับพวกเขาแล้วเท่เอามากๆในใจของพวกเขานั้นความจริงนับถือธาราเป็นพี่ด้วยซ้ำ

     แต่ทว่าพวกเขานั้นเกิดปีเดียวกันจะให้เรียกเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของตนว่า "พี่" ก็รู้สึกกระไรอยู่

     จึงได้แต่เก็บมันไว้ในใจของพวกเขา ก่อนจะย้อนคิดถึงเรื่องราวมากมายที่ทำร่วมกันมา

     ทั้งฝึกฝนบอลธาตุหลังเลิกเรียนอย่างบ้าคลั่ง ตอนนั้น ธาราดุอย่างกับยักษ์กับมารก็ไม่ปาน จะขอพักก็บอกให้ทำให้ผ่านเกณฑ์สอบก่อนแล้วถึงจะปล่อยให้พัก ไม่งั้นก็ไม่ต้องพัก พูดจบก็สร้างบอลพลังขว้างเข้าใส่พวกเขาจนวิ่งหลบกันจ้าระหวั่น

     แล้วยังมีอีกมากมาย ทั้งที่น่าจดจำเป็นความทรงจำดีๆและความทรงจำที่ไม่ค่อยน่าจดจำเท่าไหร่ก็มีอยู่บ้างอย่างอันเมื่อกี้ก็นับเป็นอย่างหลังเสียมากกว่า

     คิดแล้วพวกผมก็ได้แต่อมยิ้มออกมาก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าๆอย่างคิดถึงไม่ได้ว่า

     "เฮ้อ พูดเรื่องของธารมากๆก็คิดถึงปู่ภูมิเนอะ ปู่แกใจดีกับพวกเราอย่างกับหลานแท้ๆเลยด้วย"

     "นั้นสินะ ตอนนี้ ฉันยังจำตอนที่ปู่ภูมิเสียได้ไม่เคยลืมเลย เจ้าธารร้องไห้หนักมากเลยนี่นะ"

     "ทำไงได้ละ เจ้าธารรักปู่ภูมิจะตาย แต่ละวันก็อยู่คุยกับปู่แกตั้งแต่ตื่นนอนยันหลับเลยด้วยซ้ำ ยิ่งช่วงหลังๆที่ปู่ภูมิป่วยนะ ธารแถมจะตัวติดกับปู่แกเลยนะ ขนาดพวกเราตอนปู่แกเสียยังร้องไห้ตั้งหลายวันเลย"

     เซลยิ้มๆก่อนจะพูดปลุกกำลังใจกันว่า "เอาละ พูดถึงความหลังมากๆก็พลอยรู้สึกแย่เปล่าๆ เอาเป็นว่าพวกเรามาเตรียมตัวรับวันพรุ่งนี้ดีกว่า ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเจออะไรบ้างเลย หวังว่าจะไม่แย่อย่างที่ฉันนึกนะ"

     พูดจบ เซลก็ทำท่าทางเหมือนหนาวสั่นหลังอย่างตลกๆออกมาเรียกเสียงหัวเราะให้กันและกันก่อนที่ผมจะพูดเสริมว่า

     "นั้นสินะ พูดถึงไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา แถมเจ้าธารช่วงนี้ก็ดูมีความสุขดีด้วย คิดมากไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ว่าแต่นายคิดเกี่ยวกับเรื่องพรุ่งนี้ยังไงวะ เซล พอจะอธิบายให้ฟังคร่าวๆได้ป่ะ ตอนนี้ ฉันเริ่มอยากรู้ความคิดแกละ"

     เซลก็กล่าวอธิบายความคิดต่างๆเกี่ยวกับวันพรุ่งนี้ให้ฟังผมฟังอย่างละเอียดจนผมแอบสยองออกมา 

     โดยที่ผมกับเซลไม่ได้คิดหรอกว่ามันจะเป็นจริงทั้งหมดในวันพรุ่งนี้ที่จะถึง

     ซึ่งหลังจากนั้น พวกผมก็ได้สาบานว่าจะไม่สัญญาเกี่ยวกับการทำตามเพื่อนรักของพวกเขา "ธารา" โดยไม่คิดอีกตลอดกาล
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 427 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #410 Fikusa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 19:07
    การสัญญามีความเสี่ยง ผู้สัญญาโปรดศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจสัญญา
    #410
    0
  2. #98 ADSAASA (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 01:23
    ขอบคุนคับ
    #98
    0