Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 25 : ข้อตกลงกับอาจารย์คนสวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 657 ครั้ง
    17 พ.ย. 62


     เช้าวันต่อมา เวลาประมาณเกือบหกโมงเช้า

     ธาราและพวกก็กลับมาออกกำลังกายตามตารางฝึกที่เคยฝึกแต่ไม่มีการใช้เวทเสริมพลังอีกเนื่องจากตอนนั้นเป็นการฝึกเร่งด่วนให้พอเข้าดันเจี้ยนได้โดยปลอดภัยจึงทำการฝึกอย่างบ้าคลั่งแบบนั้น

     ธาราโพล่งออกมาขณะวอร์มอัพร่างกาย โดยมีเฟยและเซลที่กำลังช่วยกันยืดกล้ามเนื้อให้กันอยู่ข้างๆเขา

     "62 ล้าน เอามาซื้ออุปกรณ์เสริมพลังธาตุประจำตัวให้คนละอย่างแล้วที่เหลือก็เก็บไว้เป็นต้นทุนลงดันเจี้ยนดีไหม"

     เซลที่ช่วยเฟยยืดกล้ามเนื้ออยู่นั้นก็พูดตอบกลับเขามาด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีว่า

     "ก็ดีนะ ธาร ถ้าให้ดีก็ซื้อเมจิคแบ็คคาดเอวขนาดเล็กคนละอันกับแบบสะพายหลังขนาดกลางคนใบไหมละ"

     ธาราพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะกล่าวเสริมด้วยท่าทางสบายๆตามสไตล์ของเขา 

     "ความคิดดี เซล ลิสต์ไว้ก่อน เมจิคแบ็คคาดเอวขนาดเล็กและแบบสะพายหลังขนาดกลางคนละใบ อุปกรณ์เสริมธาตุคนละหนึ่งอัน"

     เฟยที่ยืดกล้ามเนื้อเสร็จก็ถามธาราเกี่ยวกับเรื่องการฝึกว่า

     "แล้วทำไม อยู่ดีๆพวกเราก็กลับมาฝึกช่วงเช้ากันอีกแล้วละ ธาร ไม่ใช่ว่าจะเลิกฝึกแล้วเหรอ"

     ธาราตอบกลับยิ้มๆว่า "ฉันว่าฉันบอกนายไปแล้วนะ เฟย ว่าจะไม่ฝืนฝึกแบบตอนนั้นอีกแล้วน่ะ ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ฝึกแล้วนะ"

     เฟยเมื่อได้ยินก็หันไปหาเซลสิ่งที่เขาได้คือ รอยยิ้มบางๆอย่างเข้าใจและการพยักหน้า

     เฟยถึงกับคอตกก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าว่า "ต้องกลับมาฝึกคอร์สนักกล้ามบ้าๆนั้นอีกแล้วสินะ"

     ธารายิ้มเหี้ยมออกมาก่อนจะพูดทำลายความฝันของเฟยจนย่อยยับด้วยน้ำเสียงเข้มว่า

     "ครั้งนี้ เราจะไม่ใช่เวทเสริมพลังกันหรอกนะ เฟย เพราะฉะนั้นคอร์สนักกล้ามครั้งนี้น่ะ ของจริง ครั้งก่อนน่ะของเด็กเล่น"

     เฟยที่ตอนแรกแค่คอตกนั้นตอนนี้ถึงกับหน้าซีดไปเลย ส่วนเซลนั้นก็ถึงกับทำสีหน้าปลงตกออกมาอย่างช่วยไม่ได้

     ธาราสังเกตท่าทางของเพื่อนรักทั้งสองก่อนจะกล่าวยิ้มๆว่า

     "เอาละ นับจากวันนี้ไปพวกเราก็มาออกกำลังกายตอนเช้าด้วยกันทุกวันจนกว่าจะมีหุ่นเฟิร์มกันเถอะ"

     กล่าวจบก็ทำท่าทางฮึกเหิมที่เฟยและเซลต่างก็คิดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า "โคตรจะเสแสร้งเลยวะ" 

     ยังไม่นับรอยยิ้มที่ทั้งสองต่างก็คิดว่า "โคตรจะชั่วร้ายเลย ไอ้จอมมารกลับมาเกิดใหม่เอย"

     แน่นอนทั้งสองไม่กล้าพูดมันออกมาหรอก เพราะ ความสำเร็จปัจจุบันของพวกเขาก็มาจากแผนการฝึกบ้าๆของสหายรักตรงหน้าพวกเขา แต่ทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะด่ากราดเพื่อนรักของพวกเขาในใจอย่างอัดอั้นด้วยความรักไม่ได้

     เฟยและเซลต่างหันมามองหน้ากันและกันพร้อมพยักหน้าให้กันอย่างปลงๆก่อนจะออกวิ่งตามธาราที่วิ่งนำไปก่อนแล้วอย่างรวดเร็ว

     หลังจากออกกำลังกายตอนเช้า พวกเขาก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปอาบน้ำก่อนจะมาเจอกันที่สถานีรถไฟเพื่อไปสถาบันเอจิส

     ธารานั่งรอได้ไม่นานก็เห็นสองสหายเดินเข้ามาหาเขาที่รอรถไฟมาถึงชานชาลาอยู่ก่อนแล้ว

     เมื่อทั้งสองคนนั่งลงข้างๆเขา ธาราก็พูดด้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สามคนว่า

     "เอาละ มาคุยต่อจากตอนเช้ากัน เรื่องฝึกของพวกเราช่วงเช้า ฉันจะขอย้ำอีกทีว่าจะไม่มีการใช้เวทเสริมพลังอีกแล้วนะ เฟย เซล วันนี้ ฉันจะหยวนๆให้ เพราะเห็นว่าพวกนายเคยชินจนแทบจะไม่ได้ฝึกกันเลย"

     เฟยและเซลต่างทำหน้าเจื๋อนๆกันทั้งคู่ก่อนที่เฟยจะพูดเปลี่ยนเรื่องอย่างชำนาญ

     "โทษทีๆ ตอนนั้นนายบอกให้ใช้จนชินมันก็ชินเกินไปแล้วละตอนนี้ ว่าแต่ว่าไอ้บันทึกของอิคารัสกับแผ่นศิลารูปร่างคล้ายหนังสือที่ได้มาจากโบรคเค่นซอร์ด นายได้อะไรคืบหน้าบ้างไหม ธาร"

     ธาราแกล้งทำหน้าลำบากใจนิดหน่อยก่อนจะตอบกลับว่า "ไอ้บันทึกของอิคารัสน่ะไขได้แล้ว ปัญหา คือ มันใช้ได้แค่คนเดียว ซึ่งฉันก็เท่ากับใช้มันไปแล้ว ส่วนแผ่นศิลาอันนั้นฉันยังไม่รู้ว่าจะเอาบทเวทออกมายังไงเนี่ยสิ แถมมันทดสอบยากด้วยไง" 

     เซลเมื่อได้ยินก็ถามด้วยความสงสัย "บันทึกอิคารัสมันเป็นของที่ใช้ได้แค่คนเดียวงั้นเหรอ ธาร"

     "ใช่ เซล มันใช้ได้แค่คนเดียว มันจะมอบทักษะเวทโบราณรูปแบบพิเศษที่มีชื่อว่า "ย่ำเวหา" ให้กับผู้ที่ไขความลับของมันได้"

     เฟยตาโตขึ้นมาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างไม่ปกปิดว่า

     "มันเป็นเวทยังไงวะ ธาร นายอธิบายให้พวกฉันฟังหน่อยดิ"

     ก่อนที่ธาราจะได้พูดรถไฟก็มาถึงชานชาลา เซลก็เลยบอกให้ไปคุยต่อในรถไฟ

     เมื่อเข้ามานั่งในโซนนักศึกษา ธาราก็พูดต่อว่า "ย่ำเวหา เป็นเวทที่จะสร้างแผ่นสูญญากาศขนาด 8 นิ้ว ขึ้นมาในบริเวณที่ต้องการเป็นระยะเวลาไม่กี่วิมากสุดที่ฉันเคยลองทำคือ 2 วิ โดยที่ใช้มานาเทียบเท่ากับบอลมานาขนาดเท่าลูกปิงปองแล้วก็สร้างได้มากสุดแค่ 10 อัน หลังจากใช้ครบ 10 อัน ต้องยกเลิกอันเก่าก่อนถึงจะสามารถใช้อันใหม่ได้"

     เฟยฟังก็คิดตามก่อนจะทำสีหน้าลำบากใจพร้อมกล่าวด้วยเสียงอ่อนๆว่า

     "เท่าที่ฟังดูยุ่งยากจังฟะ ใช้ได้มากสุด 10 อันแถมถ้าจะเอาให้ประหยัดพลังมานาก็อยู่ได้ไม่เกิน 2 วิอีก"

     เซลพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะกล่าวเสริมว่า "แต่เท่าที่ฟังนายพูดมานะ ธาร นายคงคิดข้อดีของมันออกใช่ไหมละ"

     ธาราพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะตอบทั้งสองด้วยท่าทางอารมณ์ดีว่า "ใช่ ฉันคิดเวทแบบพิเศษออกมาได้ แต่ไม่ดีเท่ามันหรอก แต่ก็พอแก้ขัดได้"

     เฟยมีท่าทางสนใจก่อนล็อคคอธาราแล้วพูดยิ้มๆ "ยังไงครับ เพื่อนรักธารา"

     "ฉันลองเปลี่ยนรูปแบบมันตามสไตล์ของฉันก็ได้เป็นเวทที่คล้ายวิชาตัวเบาที่ใช้ผ่านมือและเท้าชื่อว่า "ห้าก้าวเวหา" ยังไงละ"

     เซลมีสีหน้าสงสัยก่อนจะถามออกมาด้วยความไม่เข้าใจนิดๆว่า "ห้าก้าวเวหา ถ้าตามชื่อก็ใช้ได้ 5 ครั้งสินะ"

     ธาราพยักหน้ารับ เซลเมื่อเห็นก็พูดต่อ "เวหา ก็คงเอามาใช้ย่ำเวหา หมายความว่ามันมีความสามารถแบบเดียวกันเลย แต่ใช้ได้ 5 ครั้ง และถ้านายบอกว่าเปลี่ยนรูปแบบก็หมายความว่ามันสามารถอยู่ได้นานกว่า ถูกต้องตามที่ฉันคิดไหม ธาร"

     ธารากล่าวเสริมให้เซลว่า "นายคาดเดาถูกหมด เซล มันใช้ได้ 5 ครั้ง อิสระกว่าอยู่ได้นานกว่า แต่ก็มีข้อเสียที่เปลืองมานามากกว่านิดหน่อย แต่ก็แลกมากลับมากับความเร็วในการสลายของวงเวทย์ที่เร็วขึ้นจากเดิมมาก อันต้นฉบับ นายต้องเหยียบไปอย่างต่ำ 2 อัน วงแรกถึงจะหาย แต่ของฉันนายเหยียบอันที่ 2 อันแรกก็หายไปเลย ยกเว้นพวกนายจะจงใจหน่วงมันเอาไว้"

     เฟยตาลุกวาวก่อนจะกล่าวด้วยท่าทางดีใจว่า "เฮ้ย นายต้องสอนเวทย์นี้ให้พวกฉันด้วยนะเฟ้ย ไม่สอนมีเคืองอ่ะ บอกเลย"

     "เออ ว่าจะสอนอยู่แล้ว นายนี่ยังชอบอะไรแนวจอมยุทธ์กับหุ่นยนต์ไม่เปลี่ยนเลยนะ เฟย" ธาราอดจะยิ้มอ่อนให้กับเพื่อนรักของเขา

     เซลที่เห็นว่าได้ข้อสรุปเรื่องแรกแล้วก็กล่าวถามข้อสงสัยต่อไปว่า "แล้วแผ่นศิลาละ ธาร"

     "เฮ้อ อันนั้นนะ เซล มันเป็นเวทย์มนต์ดำเกี่ยวกับการอัญเชิญซากศพแล้วก็เวทคำสาปอยู่น่ะสิ แน่นอน ฉันจดบันทึกวงเวทย์เอาไว้หมดแล้ว ปัญหาใหญ่ คือ จะเอามันไปขายยังไงเนี่ยแหละเนื่องจากไม่มีข้อพิสูจน์เกี่ยวกับมันสักอย่างจะให้เดินไปบอกร้านประมูลว่า "เจ้านี่มีเวทปลุกซากศพกับคำสาปบันทึกอยู่" ร้านที่ไหนจะยอมซื้อกัน"

     เซลถึงกับหน้าลำบากใจแทนเพื่อนสนิทของเขาอย่างเข้าใจทั้งที่ไขความลับของอาร์ติแฟคทั้งสองได้แล้วแต่อันหนึ่งใช้ได้แค่ตัวเอง 
ส่วนอีกอันดันเป็นเวทย์สายมนต์ดำที่ยากต่อการพิสูจน์อีก

     เฟยที่ได้ยินก็กล่าวยิ้มๆว่า "งั้นไม่ลองเอาไปประมูลในโรงประมูลเมื่อวานละ ธาร"

     ธาราและเซลต่างก็ทำหน้าเอ๋อเร๋อออกมาราวกับพึ่งจะคิดกันได้พร้อมกับพูดขึ้นมาพร้อมกันด้วยความดีใจว่า "เออวะ/ความคิดดี นี่นา เฟย"

     ธาราเมื่อคิดได้ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดต่อว่า "เอาไปขายที่โน่นแล้วบอกไปตามข้อมูลที่ฉันหามาได้แล้วให้ทางร้านเอาไปประเมินให้กับทางการแทนฉันก็ได้นี่หว่า ความคิดนายเข้าท่าเลยวะ เฟย"

     เซลก็กล่าวเสริมอีกว่า "ทีนี้ ก็ไม่มีใครสงสัยเรื่องนี้ละ แต่จะสงสัยว่าอาร์ติแฟคชิ้นนี้มาจากไหนแล้ว ใครเป็นคนไขความลับของมันได้สินะ เฮ้ย อันนี้ ต้องยกความดีความชอบให้ความคิดเรียบง่ายของเฟยเลยนะเนี่ย"

     เฟยเมื่อได้ยินก็คำพูดของธาราก็มีท่าทางดีใจอยู่หรอกแต่พอคำชมของเซลออกมานั้นเขากับมีท่าทางไม่ค่อยดีใจเท่าไหร่พร้อมกับเอ่ยถามว่า

     "เมื่อกี้ นายด่าฉันว่าความคิดตื้นๆหรือเปล่าวะนั้นน่ะ เซล" 

     "เปล่านะ ฉันชมนายด้วยซ้ำ ถึงมันจะดูเหมือนคำด่าหน่อยๆก็เหอะ แต่ฉันชมนายจริงๆนะ"

     เฟยทำสีหน้าไม่เชื่อด้วยท่าทางเคืองๆไปตลอดทาง ส่วนเซลก็ได้แต่ขอโทษขอโพยไปเพื่อนรักของเขาจนถึงสถาบันเอจิส

     ธาราก็ได้ยิ้มอ่อนๆให้กับทั้งสองคนด้วยท่าทางสบายๆก่อนจะหันไปคิดอะไรเล่นๆไปตลอดทาง

     พวกเขาเข้าเรียนตามปกติจนกระทั่งเลิกเรียนทั้งสามที่เตรียมตัวจะกลับบ้านก็ถูกอาจารย์ประจำชั้นคนสวยของพวกเขาเรียกไปคุยด้วยที่ห้องสมุดส่วนบุคคลห้องเลขที่ 207

     ธาราเมื่อมาถึงก็ได้เคาะประตูห้องหมายเลข 207 ก่อนจะเรียกขานอาจารย์ของเขา

     "อาจารย์ลินดาครับ พวกผมมาแล้วครับ"

     ลินดาเดินมาเปิดประตูก่อนจะชวนให้ทั้งสามเขามานั่งคุยกันตัวเองอย่างเป็นมิตรเหมือนทุกที

     "ดีจ๊ะ ทั้งสามคน มาๆ นั่งลงก่อน ครูมีเรื่องอยากคุยกับพวกเธอเยอะเลยละ โดยเฉพาะเธอนะ ธารา"

     ธารามีสีหน้าประหลาดใจออกมาก่อนที่จะได้ถามนั้น ลินดาก็ชิงพูดขึ้นมาซะก่อนว่า

     "ครูรู้ว่าเธอคงสงสัยว่าครูเรียกเธอมาคุยอะไรสินะ งั้นครูขอพูดเลยละกัน ธารามาสร้างกิลด์กับครูไหม กิลด์แรกของคลาสเบต้า"

     เฟยและเซลที่ได้ยินถึงหายใจไม่ทั่วท้องด้วยความตื่นตระหนกจะให้พวกเขาไม่ตกใจคงเป็นไปไม่ได้ เพราะ การจะสร้างกิลด์ในสถาบันนี้จะต้องเป็นนักศึกษาคลาสอัลฟ่าเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ในสร้างกิลด์ขึ้นมาได้แต่อาจารย์ประจำชั้นของพวกเขากลับบอกให้เพื่อนสนิทของพวกเขาสร้างกิลด์ขึ้นมาจะไม่ให้พวกเขาตกใจคงเป็นไปไม่ได้

     ธาราเมื่อได้ฟังอาจารย์ของเขาพูดก็ถึงกับเกาหัวออกมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนกล่าวตอบกลับไปว่า

     "อาจารย์ลินดาคิดดีแล้วเหรอครับ เรื่องนี้ ทำเรื่องนี้ที อาจารย์อาจจะเป็นศัตรูกับอาจารย์ท่านอื่นๆอีกเพียบเลยนะครับ"

     ลินดาพยักหน้าอย่างมั่นใจพร้อมกับส่งสายตามุ่งมั่นเต็มร้อยมาให้กับพวกเขาก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงฮึกเหิมว่า

     "ครูคิดดีแล้วละ เธอก็รู้นะ ธาราว่าครูน่ะไม่ชอบระบบคลาสเบต้ากับอัลฟ่ามากเลย เพราะฉะนั้น ครูจะเป็นที่ปรึกษากิลด์ให้พวกเธอเอง"

     ลินดากำมือพร้อมกับพ่นลมฮึดฮัดออกมาจากจมูกเล็กๆของเธออย่างน่ารัก ซึ่งไม่เข้ากับรูปร่างเซ็กซี่ของเธอเอาซะเลย

     ธารายิ้มแห้งๆให้กับอาจารย์คนสวยของเขาก่อนจะกล่าวถามว่า

     "แล้วอาจารย์มีเงื่อนไขอะไรละครับ ผมขอบอกไว้ก่อนนะครับว่า ถ้าเรื่องการฝึกเวทย์ พวกผมขอฝึกเองดีกว่าครับ เพราะกลเวทย์ของผมตอนที่ประลองกับชไนเดอร์ยังไม่มีใครตอบผมได้เลยว่าทำได้ยังไง เพราะฉะนั้นพวกผมฝึกกันเองดีกว่าครับ"

     ลินดาถึงกับสะอึกที่โดนธาราดักทางความคิดของเธอได้ก่อนจะพูดเสียงอ่อนออกมาว่า

     "อุก เธอพูดงี้ ครูถึงกับไปไม่เป็นเลยนะ ธารา"

     ธาราเมื่อเห็นท่าทางของลินดาก็พอจะเดาได้แล้วว่าเธอคิดจะพูดอะไรก็ชิงกล่าวดักก่อนเลยว่า

     "ถ้าอาจารย์จะถามเกี่ยวกับทักษะที่ผมใช้กับชไนเดอร์ ผมบอกไว้ก่อนเลยว่า อาจารย์คงต้องสาบานพร้อมกับทำสัญญาว่าจะปกปิดความลับเรื่องนี้จนกว่าผมจะจดลิขสิทธิ์เวทย์นี้เป็นของผมโดยสมบูรณ์นะครับ"

     ลินดาสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจพร้อมกับทำท่าทางเหมือนแมวจะขู่ใส่สิ่งที่มันรู้สึกว่าไม่เป็นมิตร "ต้องขนาดนั้นเลยเหรอ"

     พวกเขาทั้งสามพยักหน้าพร้อมกัน ก่อนที่ธาราจะพูดเสริมว่า "เพราะมันเป็นเวทย์เฉพาะตัวน่ะสิครับ อาจารย์แล้วระดับความยุ่งยากสูงด้วย"

     ลินดาเมื่อได้ฟังก็พยักหน้าเข้าใจพร้อมกับสัญญาว่าจะปกปิดเป็นความลับจนกว่าจะจดลิขสิทธิ์เวทย์บทนี้

     โดยธาราก็ขอให้ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรด้วย ซึ่งลินดาก็ไม่ได้ปฎิเสธแถมกล่าวชมเชยเรื่องความรอบคอบของเขาอีกด้วย

     เมื่อทำสัญญาเสร็จ ธาราก็ได้อธิบายเวท "อัมพาต" ให้กับลินดาฟัง

     หลังจากที่ได้ฟังเกี่ยวกับเวท "อัมพาต" จากธารา ลินดาก็อดที่ทึ้งในความสามารถอันเหลือเชื่อของลูกศิษย์คนโปรดของเธอไม่ได้

     "เวทย์นี้สมควรแล้วละที่เธอจะชนะมาได้โดยไม่มีใครรู้แต่ว่าน่าทึ้งมากเลยนะที่ใช้เวทแบบนี้ได้อย่างช่ำชองน่ะ ขนาดครูยังคิดว่ายากอยู่หน่อยๆเลยนะ ธารา"

     "เวทย์บทนี้ผมเป็นคนคิดมันขึ้นมา ถ้าอาจารย์ใช้ได้ดีกว่าผม ผมก็แย่สิครับ จริงไหมละครับ อาจารย์ลินดา"

     ลินดาหัวเราะออกมาเบาด้วยความอารมณ์ดีก่อนกล่าวยิ้มๆว่า

     "หุหุ ก็จริงของเธอนะ ถ้าอาจารย์ใช้ได้ดีกว่าเธอก็แย่จริงๆนั้นแหละ"

     ก่อนจะเปลี่ยนท่าทางเป็นจริงจังแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเข้าประเด็น

     "เอาละ เรื่องที่ครูเสนอเธอไป เธอว่ายังไงละ ธารา สร้างกิลด์กับครูไหม"

     ธารายิ้มกว้างพร้อมกับพูดด้วยเสียงตื่นเต้นดีใจว่า "แน่นอนสิครับ อาจารย์ มาสร้างกิลด์ของคลาสเบต้ากันครับ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 657 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #404 Fikusa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 13:18
    เรียกว่าสร้างชุมนุมจะดีกว่า ฮ่าๆๆๆๆ
    #404
    0
  2. #95 ADSAASA (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 00:59
    ขอบคุนคับ
    #95
    0
  3. #14 phool2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 01:12

    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงง

    #14
    1
    • #14-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 25)
      17 พฤศจิกายน 2562 / 01:14
      ได้รู้ว่ามีคนรออ่านก็ดีใจมากเลยครับ
      ขอบคุณที่อ่านครับ
      #14-1