Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 22 : งานประมูล [ตอนต้น]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 680 ครั้ง
    18 ธ.ค. 62


     หน้าโรงประมูล "รอยัลแกรนด์บิชด์" เวลา 19.11 น.

     "นี่ พวกเราต้องใส่ชุดอย่างงี้เข้าไปจริงดิ ธาร" เฟยอดจะโวยวายออกมาเบาๆไม่ได้ พร้อมกับจัดเสื้อให้เข้าที่

     ตอนนี้ พวกเขาทั้งสามอยู่ในชุดสูทสีดำทั้งตัว ผูกเนคไทสีแดง สวมถุงมือสีแดงและใส่หน้ากากเหล็กสีดำปิดบังทั้งใบหน้า 

     เซลมองไปรอบๆก่อนจะพูดเปรียบเทียบกับคนรอบข้างว่า

     "เอาน่า เฟย อย่างน้อย ชุดนี้มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนะ ถ้าเทียบกับชุดแฟนซีอื่นๆรอบตัวพวกเรา ยังมีแย่กว่าพวกเราอีกนะ"

     "ก็ตามที่เซล บอกนั้นละ เฟย นายมองไปรอบๆงานซะก่อน มีแต่คนใส่ชุดแฟนซีกันมาทั้งนั้น" ธาราไม่พูดเปล่า กวาดมือให้เพื่อนทั้งสองหันไปมองรอบๆตัว ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยผู้คนในชุดแฟนซีมากมายราวกับอยู่ในสวนสนุกยังไงอย่างงั้น

     "ก็ถูกของพวกนายแหละ แต่ชุดแบบนี้ มันไม่เข้ากับฉันเลยวะ" เฟยพูดพลางสำรวจตัวเองอย่างเก้ๆกังๆ

     เซลเดินไปจัดเนคไทให้เฟยก่อนจะพูดปลอบๆไปว่า "ใส่ๆไปเดี่ยวก็ชินไปเองแหละ เฟย"

     "เอาละ มาถึงงานประมูลสักที หลังจากเข้าไปแล้ว พวกนายก็ไม่ต้องทำอะไรเลย ยืนเท่ๆข้างหลังฉันก็พอละ โอเคนะ" ธาราทำมือเป็นสัญญาณให้กับทั้งสองคน ก่อนจะเดินนำเข้าไปในโรงประมูลรอยัลแกรนด์บิชด์

     โรงประมูลรอยัลแกรนด์บิชด์นั้นอยู่ในเขตที่ 4 พิเศษ ที่เปิดให้ใครก็สามารถเข้ามาก็ได้ โดยทุกคนจะต้องทำการลงทะเบียนบุคคลเพื่อเข้ามาในเขตนี้ ทำให้เขตนี้นั้นมีความปลอดภัยจากอาชญากรรมค่อนข้างสูงกว่าเขตอื่นอย่างเห็นได้ชัด

     แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเขตที่มีอาชญากรรมเยอะกว่าปกติด้วยเช่นกัน เนื่องจากภายในเขตนี้ประกอบไปด้วยโรงประมูลและสถานเริงรมณ์ต่างๆมากมาย ทำให้เป็นที่ซ่องสุมของพวกอาชญากรที่หวังจะรวยทางลัดกันมากมาย

     กฎหมายในเขตนี้จึงพิเศษกว่าที่อื่น เพราะ ผู้คนที่เข้ามาภายในเขตจะต้องลงทะเบียนด้วยชื่อสมมุติที่ใช้ได้แค่ครั้งเดียวแล้วเมื่อออกจากเขตก็จะถูกยกเลิกภายในทันทีเป็นมาตรการรองรับการอาชญากรรมภายในเขตนี้

     โดยเงินที่ได้จะเข้าเลขบัญชีจริงของผู้เข้าร่วมแต่ข้อมูลทั้งหมดจะถูกเก็บเป็นความลับอย่างแน่นหนาและไม่สามารถกู้หรือเรียกดูข้อมูลย้อนหลังได้อย่างแน่นอน เพราะ ระบบนี้ได้รับการรับรองด้วยโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะ "ไคลส์ วัคเนอร์" ที่เป็นผู้ทำระบบป้องกันและลงทะเบียนข้อมูลของเขตนี้

     ภายในโรงประมูลรอยัลแกรนด์บิชด์ที่กว้างขวาง

     ตัวโรงประมูลรอยัลแกรนด์บิชด์นั้นมีการออกแบบอย่างปราณีตและมีระดับ ให้ความรู้สึกเหมือนเดินในพระราชวังตามชื่อของโรงประมูล
ของประดับตกแต่งรอบๆนั้นดูมีระดับ ผู้คนภายในแต่งตัวแฟนซีบ้าง บางคนก็มาในรูปลักษณ์จริงบ้าง คละกันไปหมด

     ธาราเมื่อเดินเข้ามาก็มองหาเคาน์เตอร์รับประมูล ก่อนจะกดกริ่งเรียกพนักงาน

     คนที่ออกมาเป็นหญิงสาวรูปร่างดีเข้าคู่กับผมสีน้ำเงินหางม้ายาวถึงกลางหลัง อายุประมาณ 20 กว่าๆในชุดกี่เพ้าเปิดไหล่สีแดงเข้มเผยไหล่ขาวนวล หน้าอกอวบอิ่มและตรงกระโปรงผ่าข้างเผยเรียวขาระหงส์ของเจ้าตัว ถึงแม้ใบหน้าจะโดนปิดบังด้วยหน้ากากก็สามารถบอกได้เลยว่า หญิงสาวตรงหน้านั้นต้องงดงามเป็นอย่างมากแน่นอน ร่างระหงส์เดินอย่างมั่นใจมาหยุดอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์ที่ธารายืนอยู่

     เฟยนั้นตอนนี้ กำลังอ้าปากค้างเนื่องจากสาวตรงหน้านั้นตรงสเป็คของเขาอย่างจังเลย แต่ก็โดนเซลกระทุ้งศอกใส่พร้อมกระซิบว่า

     "ระวัง น้ำลายหกเว้ย เฟย"

     เฟยกล่าวขอบคุณก่อนจะกระซิบคุยกับเซลสองคน "ขอบใจ เซล แต่พี่สาวคนนี้เป็นพนักงานต้อนรับจริงดิ สวยสุดๆเลย"

     พนักงานสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหวานว่า

     "น้องชาย ต้องการอะไรค่ะ ถ้าจะขอข้อมูลละก็ แนะนำให้ไปทางโต๊ะด้านหลังนะค่ะ"

     ธารามองพิจารณาผู้หญิงตรงหน้าอย่างละเอียดก็จดจำเธอได้แม้จะปลอมตัวอยู่ก็ตาม

     ผู้หญิงคนนี้ ถ้าจำไม่ผิด เธอชื่อ "เหม่ย ซูเหวิน" หลานสาวคนโตของตระกูลเหม่ยที่เป็นคู่หมั้นของหัวหน้าหน่วยเหยี่ยวเงินรุ่นต่อไปสินะ

     ธาราก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอันเบาให้ได้ยินกันสองคนว่า "ผมเอาของมาประมูลน่ะครับ คุณหนูใหญ่เหม่ย ซูเหวิน"

     ซูเหวินเมื่อได้ยินก็ถึงกับดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจพร้อมกับคิดในใจ

     "เด็กตรงหน้ารู้ตัวจริงของฉันได้ยังไงกัน ก็ฉันใช้เวท"

     ในขณะที่เธอคิดอยู่นั้น ธาราก็ได้พูดแทรกขึ้นมาซะก่อนว่า

     "เพราะพี่สาวใช้เวทอำพรางระดับสูงอยู่เลยคิดว่าจะไม่มีใครมองออกละสิ เสียใจด้วยครับ เพราะผมก็เป็นผู้ใช้เวทอำพรางเหมือนกัน ทำให้มองกลเวทของพี่สาวออกก็เท่านั้นเอง ว่าแต่ผมจะเข้าเรื่องธุรกิจเลยได้ไหมครับ"

     ซูเหวินรีบเก็บสีหน้าตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าของนักธุรกิจพร้อมพูดว่า

     "ขึ้นอยู่กับว่าน้องชายเอาอะไรมาประมูลแล้วละจ๊ะ"

     ธารายิ้มกว้างที่เหยื่อของเขาติดกับแล้วพูดต่อ "ผมว่า เราไปคุยกันในห้องส่วนตัวดีกว่าครับ พี่สาวกับนักประเมินราคาจะได้ช่วยประเมินสินค้าของผมเป็นการส่วนตัวน่ะครับ ผมไม่อยากมีเรื่องแถวนี้"

     ซูเหวินทำมือส่งสัญญาณให้พนักงานข้างๆก่อนจะกระซิบอะไรนิดหน่อยแล้วผายมือไปทางด้านหลังของเธอ ก่อนจะเชิญให้พวกธาราเดินตามเธอไปห้องด้านหลังเคาน์เตอร์ที่เป็นห้องเก็บเสียงอย่างดีดูแน่นหนาและที่สำคัญมีทางเข้าออกแค่ทางเดียว

     ซูเหวินพยักหน้า พนักงานผู้ชายก็ล็อคประตูห้องก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังเธออย่างเข้มแข็ง

     ธาราลอบพยักหน้าชื่นชมพนักงานชายภายในใจ ก่อนจะหยิบของจากเมจิคพ็อคเก็ตที่เพิ่งซื้อมาพร้อมกับเสื้อ

     เผยให้เห็นขวดแก้วรูปนางฟ้าที่มีของเหลวสีฟ้าใสส่องแสงสว่างออกมาลางๆอย่างสวยงาม

     ซูเหวินและพนักงานชายอดที่จะหลงเสน่ห์ความสวยงามของมันไม่ได้

     ธาราที่เห็นท่าทีของทั้งสองก็กระแอมเรียกสติก่อนที่จะพูดว่า

     "ผมต้องการประมูลน้ำยาเลื่อนระดับนักเวทย์ทั้งหมด 5 ขวดนี้ให้กับทางโรงประมูลน่ะครับ"

     ซูเหวินเก็บท่าที ก่อนจะหยิบขวดแก้วขึ้นมาพร้อมใช้เวทประเมิน สิ่งที่เธอได้เห็นจากการอ่านค่าของเวทประเมิน

     ทำให้เธอถึงกับหน้าถอดสีด้วยความตกตะลึงก่อนจะส่งให้กับพนักงานชายด้วยใบหน้าตื่นๆอย่างปิดไม่มิด

     "น้องชาย เธอได้มันมายังไงกัน เจ้านี่ มันเป็น"

     เธอยังไม่ทันจะพูดจบ เด็กหนุ่มตรงหน้าก็พูดขึ้นมาราวกับอ่านใจเธอได้

     "เป็นน้ำยาเลื่อนระดับนักเวทย์ ขั้นสมบูรณ์ที่ดีที่สุดในตอนนี้ อัตราความสำเร็จ คือ 100%"

     "ถ้าพี่สาวจะถามว่าผมรู้ได้ยังไง ผมต้องถามว่า พี่สาวมีครอบครัวเรียนอยู่สถาบันเอจิสไหม ถ้ามีบอกให้เขาส่งข้อมูลของเบต้าที่ชื่อ 
"ธารา เทพพิทักษ์" มาให้พี่สาวสิ เขาคนนั้นคือ หนูลองยาของอาจารย์ของผมเอง"

     เฟยและเซลอดที่จะหวาดกลัวเพื่อนรักของพวกเขาหน่อยๆไม่ได้ "ไอ้นี่มันร้ายวะ/ต้องจำไว้แหะ อย่าเป็นศัตรูกับเจ้าธาร"

     ซูเหวินเมื่อได้ยินก็ขอตัวไปคุยติดต่อกับใครบ้างคน ก่อนจะกลับเข้ามาในห้อง พร้อมพูดว่า

     "ทางโรงประมูลของเราต้องการจะซื้อน้ำยาทั้ง 5 ขวดนี้ ในราคาต่อขวด ขวดละ 1.2 ล้านเดลค่ะ"

     ธาราคิ้วกระตุกก่อนจะพูดต่อราคาขึ้นไปอีก

     "พี่สาว คิดดีๆนะครับ ผมว่าพี่สาวที่ใช้เวทประเมินความสามารถมันน่าจะรู้ว่ามันแตกต่างกับระดับอื่นมากเลยนะครับ แค่ระดับ 1/2 ที่ขายกันตอนนี้ก็ราคาเกือบล้านแล้วนะครับ แล้วของผมระดับสมบูรณ์ พี่สาวให้ราคาแค่ 1.2 ล้านเดล มันไม่ถูกไปหน่อยเหรอครับ น้ำยาที่ทำให้นักศึกษาคลาสเบต้ายกระดับเทียบเท่ากับคลาสอัลฟ่าได้เนี่ย ราคาแค่นี้ ดูจะดูถูกอาจารย์ของผมมากไปหน่อยนะครับ ว่างั้นไหมครับ พี่สาว"

     ซูเหวินเมื่อได้ยินก็คิ้วงามก็ถึงกับขมวดเข้าหากันก่อนจะต่อรองกับธารา

     "งั้นถ้าราคา 1.5 ล้านเดลละ น้องชาย" เธอลอบสังเกตพฤติกรรมของเด็กหนุ่มตรงหน้าแต่ปัญหาคือ ชุดที่เด็กหนุ่มทั้งสามใส่มันปกปิดใบหน้ามิดชิดมากจนเธอไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าทำหน้ายังไงอยู่

     ธาราพูดราคาตามที่เขาต้องการออกมา "2.2 ล้านเดล"

     ซูเหวินที่ได้ยินราคาที่เด็กหนุ่มตรงหน้าเสนอมาถึงกับทำเธอหน้าชาราวกับโดนสาดด้วยน้ำเย็น

     เธอกลืนน้ำลายก่อนจะพูดว่า "งั้นถ้าราคา 1.8 ล้านเดลละ น้องชาย"

     ธารายิ้มกว้างดำมืดออกมาอย่างชั่วร้าย ส่วนในใจของเขานั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่งไปแล้วที่โก่งราคาได้ขนาดนี้แต่เขายังทำท่าจะไม่พอ

     "ผมให้ 2 ล้านเดลขาดตัวครับ ถ้าพี่สาวไม่เอา ผมก็คงต้องไปหาที่อื่นแล้วละครับ" พูดจบก็ทำท่าจะลุกเดินออกจากห้อง

     ซูเหวินเห็นก็ตอบตกลงในทันทีด้วยท่าทีร้อนใจ "ตกลงค่ะ น้องชาย พี่ขอซื้อทั้ง 5 ขวดด้วยราคาขวดละ 2 ล้านและหักค่าประมูลครึ่งหนึ่งของเงินทั้งหมดที่ได้จากการประมูลนะค่ะ"

     "ผมเจ็ดส่วน พี่สาวสามส่วนครับ ไม่เอาครึ่งหนึ่ง"

     ซูเหวินไม่เคยเจอนักต่อรองที่เขี้ยวขนาดนี้มาก่อนเลย เจอกันครั้งนี้ทำให้เธอมองเด็กหนุ่มตรงหน้าเป็นปิศาจน้อยไปเลย พลางคิดในใจ

     "เด็กนี่ ต่อรองเก่งยิ่งกว่าพ่อค้าใหญ่ซะอีก เผลอๆคุณลุงยังแพ้เลยนะเนี่ย"

     ก่อนจะพยักหน้ารับคำของธาราที่ทำท่าจะลุกออกจากห้องเสียให้ได้

     ซูเหวินหันไปบอกให้บอดี้การ์ดของเธอให้เรียกพนักงานเข้ามาเอาน้ำมาเสิร์ฟให้กับลูกค้า VIP ตรงหน้าพร้อมกับยื่นบัตรสีทองมาให้พวกเขาสามคนก่อนจะพูดว่า

     "นี่ คือ บัตร VIP ของทางโรงประมูลของเราค่ะ เงินทั้งหมด 10 ล้านเดลก็อยู่ในบัตรนี้แล้วค่ะ ถ้าน้องชายต้องการติดต่อเพื่อจะประมูลราคาสินค้ากับทางเราให้ยื่นบัตรนี้ให้พนักงานจะมีพนักงานมาคอยต้อนรับพวกน้องอย่างดีเลยค่ะ งั้นพี่สาวขอเอาสินค้าทั้งห้าไปตรวจเช็คอีกรอบแล้วจะโอนเงินเข้าบัตรนี้ให้นะค่ะ"

     ธารายิ้มสบายๆก่อนจะพูดว่า "ผมแนะนำให้ทำที่นี่นะครับ เพราะว่าถ้าพี่สาวตรวจผิดพลาด น้ำยาราคา 2 ล้านทั้งห้าขวดที่พี่สาวเพิ่งจะจ่ายเงินซื้อไปจะเสียเอาได้นะครับ ถ้าตรวจสอบไม่ดีน่ะ"

     ซูเหวินหยุดมือที่กำลังจะจับขวดทั้งห้าก่อนจะเรียกพนักงานตรวจสอบให้เข้ามาตรวจสอบสินค้าภายในห้อง โดยมีธารายืนดูจนเสร็จสิ้นการตรวจสอบ

     เธอถึงกับถอนหายใจโล่งอกพร้อมกับมองอย่างเคืองไปทางเด็กหนุ่มเจ้าเล่ห์ในชุดดำด้วยน้ำเสียงจิกกัดว่า

     "แล้วพี่สาวควรจะเรียกน้องชายว่าอะไรดีค่ะ"

     "นั้นสินะครับ เรียกผมว่า "อันโนว์" ละกันครับ ส่วนอีกสองคนพี่สาวไม่ต้องจำชื่อก็ได้ พี่สาวเหม่ย ซูเหวิน"

     "เรียกพี่ว่าพี่ซูก็ได้ค่ะ น้องอันโนว์"

     "งั้นก็พี่ซู พอจะมีที่นั่งพิเศษให้พวกเราเข้าไปดูการประมูลหน่อยได้ไหมครับ พอดีได้เงินจากพี่สาวมาตั้งต้น 10 ล้านเดลแล้ว ส่วนค่าส่วนต่างจากเงินประมูล พี่สาวประมูลเสร็จก็โอนเข้าบัตรนี้มาแล้วกันครับ

     ซูเหวินที่ได้ยินถึงกับคิ้วกระตุก ดวงตาแสดงความโกรธออกมาอย่างเห็นได้ชัด

     เธอเพิ่งจะเคยเจอเด็กที่คำพูดกวนอวัยวะเบื้องล่างได้ขนาดนี้ก็ครั้งนี้ เธอถอนหายใจออกมาแรงแล้วพูดเสียงนุ่มที่สุดเท่าที่ทำได้ว่า

     "เข้าใจแล้วค่ะ งั้นพี่ขอตัวนะค่ะ แล้วจะบอกให้พนักงานนำน้องทั้งสามไปที่นั่งพิเศษนะค่ะ ขอตัวค่ะ" 

     หลังจากซูเหวินเดินออกไปไม่นานก็มีพนักงานชายมาพาพวกเขาไปห้องรับรองพิเศษของโรงประมูล

     เมื่อเข้ามาในห้องรับรองทั้งสามก็สั่งให้พนักงานออกไปเพื่อความเป็นส่วนตัวพร้อมกับล็อคห้องปิดผ้าม่านทั้งหมด

     ก่อนจะถอดหน้ากากออกมา รองานประมูลที่กำลังจะเริ่มในอีก 30 นาทีอย่างใจเย็น

     เฟยที่ตัวลงบนโซฟานุ่มก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเหน็ดเหนื่อยว่า "เห็นนายพูดต่อรองราคาแล้ว เหนื่อยแทนเลยวะ ธาร"

     เซลผ่อนสายเนคไทออกมานิดหน่อยแล้วกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ได้กำไร 9.8 ล้านเดลและอาจจะมากกว่านั้น นี่มันไม่เรียกว่าโกงแล้วเรียกปล้นยังน้อยไปด้วยซ้ำ นายคิดแผนชั่วๆนี้ขึ้นมาได้ยังไงกัน ธาร"

     "ทำไม ฉันฟังแล้วนายดูดีใจมากกว่าด่าเจ้าธารวะ เซล" เฟยอดจะสังเกตถึงความดีใจของเพื่อนสนิทของเขาไม่ได้

     "แน่นอนละ ว่าเจ้าเซลมันจะดีใจ เฟย นายลองมาทำงานค้าขายสิ นายจะเข้าใจ เมื่อธุรกิจของบ้านนายได้กำไรขาดลอยขนาดนี้ นายจะเข้าใจความรู้สึกในตอนนี้ของพวกฉันเลยแหละ"

     เซลพยักหน้าเห็นด้วยอย่างแข็งขันก่อนจะกล่าวเสริมด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายว่า

     "แล้วที่สำคัญเลย คือ กำไรที่ได้ทำให้เราขายน้ำตานางฟ้าได้อีกเพียบเลยด้วยแล้วเท่าที่ดู ธาร นายคงกะจะค่อยๆปล่อยขายสินะ"

     ธารายิ้มดำมืดออกมาอย่างกับตัวเลวก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงสะใจว่า

     "แน่นอน กะจะขายกินยาวๆเลยแหละ เซลเอย เดียวพอขายจนพอใจแล้วก็จะเอาวิธีทำไปให้บ้านแกแล้วก็ให้บ้านแกมาขายแบ่งกำไรกันต่อ แค่คิดก็มีความสุขแล้วละ เพื่อนเอย"

     ทั้งสองยิ้มให้ก่อนจะจับมือกันด้วยรอยยิ้มดำมืดที่แสนชั่วร้าย 

     ส่วนเฟยนั้นก็ได้แต่เบือนหน้าหนีด้วยความหวาดกลัวต่อลูกชายพ่อค้าหน้าเลือดทั้งสอง

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

รอยยิ้มของธาราและเซลหลังจบตอนนี้

Image result for shiroe smile
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 680 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #697 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 03:52
    เรียกค่าคอมแพงเกิ้น 50% ปกติไม่น่าเกิน30%นา
    #697
    0
  2. #546 นักอ่านยามวิกาล (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 14:15
    unknown อ่านว่า อันโนน ครับ แค่บอกเฉยๆ เพราะที่ไรท์เขียนอาจจะเขียนอีกแบบก็ได้
    #546
    1
    • #546-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 22)
      20 ธันวาคม 2562 / 18:34
      ขอบคุณครับ
      #546-1
  3. #510 JonnyJoumlamany (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 01:36
    รอยยิ้มนี้มันตาแว่นจอมโฉดนี้น่า
    #510
    0
  4. #399 Fikusa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 12:39
    น่าๆๆ ก็ถือซะว่าเสริมสร้างกำลังพลฝ่ายมนุษย์แล้วกัน
    #399
    0
  5. #140 Darksugun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 12:56
    พี่แว่นด้านมืด
    #140
    0
  6. #92 ADSAASA (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 00:35
    ขอบคุนคับ
    #92
    0