Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 20 : ตอนพิเศษ บันทึกการสังเกตการณ์ของน้ำ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 509 ครั้ง
    7 ธ.ค. 62


          สวัสดีค่ะ พิรุณ เทพพิทักษ์ เองหรือจะเรียกฉันว่า น้ำ ก็ได้คะ

          ในวันนี้ ฉันจะมาเล่าเรื่องของพี่ชายของฉันที่พักนี้มีท่าทีแปลกไปจากเดิมให้ฟังกันคะ

          ตัวฉันนั้นมีพี่ชายอายุมากกว่าฉัน 2 ปี ชื่อ ธารา และน้องชายแรกเกิดที่ตอนนี้อายุเพียงแค่ 1 ขวบ ชื่อ เมฆา อยู่คะ

     โดยพี่ชายของฉันช่วงนี้ก็มีท่าทีแปลกไปจากเดิมค่อนข้างมากเลยล่ะคะ

     อย่างแรกเลย คือ สายตาที่เขามองมาที่ฉันนั้นอย่างกับคุณปู่คุณย่าตอนกำลังมองลูกหลานอยู่เลยค่ะแถมยังชอบเข้ามากอดและลูบหัวฉันกับน้องมากขึ้นด้วยคะ ถึงจะไม่ได้รังเกียจอะไรก็เถอะ แต่สกินชิพมากไปหรือเปล่าคะ พี่ชาย

     อย่างที่สองรู้สึกเหมือนช่วงนี้ พี่ชายของฉันนั้นเริ่มจะมองฉันแปลกๆมากขึ้นคะ ทุกครั้งที่มองมาที่ฉันก็จะหันไปมองทางแม่แล้วถอนหายใจออกมาคะ ราวกับจะบอกว่าอนาคตของฉันจะเป็นคุณป้าโลลิเหมือนคุณแม่ยังไงอย่างงั้น

     ฉันไม่ได้น่าสิ้นหวังขนาดนั้นสักหน่อย ถึงจะแอบกลัวๆอยู่บ้างก็เถอะ

     พักนี้ พี่ชายของฉันนั้นกินข้าวมากขึ้นเยอะเลยคะ จากปกติที่กินข้าวน้อยอย่างกับคนไดเอทตลอดเวลาก็กลับมากินเท่ากับคนปกติกินกันคะ

     เอ๊ะ ทำไมถึงรู้ว่าปริมาณสำหรับคนไดเอท ไม่ใช่ เพราะฉันกำลังไดเอทอยู่หรอกนะคะ ไม่ใช่แน่นอนค่ะ

     แล้วก็ช่วงนี้ พี่ชายของฉันยิ้มมากขึ้นกว่าเก่าเยอะเลยคะ สำหรับฉันแล้วถือเป็นเรื่องที่ดีมากๆเลย

     เพราะตั้งแต่ช่วงที่พี่ชายของฉันเข้าเรียนหลักสูตรขั้นต้น พี่ชายก็กลายเป็นคนกินน้อยแล้วก็เงียบมากขึ้นเยอะเลยคะ

     ไม่รู้ เพราะเครียดหรืออะไร คุณพ่อกับคุณแม่ก็บอกให้เข้าใจพี่ชายหน่อย ซึ่งตอนนี้ฉันก็มีรู้ซึ้งในเรื่องเดียวกับพี่ชายของฉันแล้วล่ะคะ

     หลักสูตรการเรียนมันหนักมากค่ะแถมยังระบบชนชั้นกลายๆอย่างระบบคลาสอัลฟ่าและเบต้า

     ตัวฉันเรียนอยู่ในคลาสอัลฟ่าด้วยคะแนนผ่านเกณฑ์แบบฉิวเฉียดเลยล่ะคะ ต่างกับพี่ชายที่เรียนอยู่คลาสเบต้า

     เท่าที่ฉันทราบมาในปีของฉันนั้นเกณฑ์การเข้าคลาสอัลฟ่าโดนปรับลดลงทำให้ฉันสามารถเรียนอยู่คลาสอัลฟ่าได้คะ

     ในตอนแรกที่ฉันจะเข้าเรียนนั้น ฉันกะจะไปสถาบันพร้อมกับพี่อยู่บ่อยครั้งแต่ทว่า พี่ชายของฉันก็ได้พูดว่า

     "น้ำ พี่จะไม่ไปสถาบันพร้อมเธอเด็ดขาดเลย พี่ไม่อยากให้เธอเดือดร้อน"

     หลังจากเข้าเรียนก็ทำให้รู้ถึงความแตกต่างในการดูแลเอาใจใส่นักศึกษาของทางสถาบันที่มีต่อคลาสอัลฟ่าและเบต้าที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว

     ตอนเรียนปีหนึ่ง ขณะที่ฉันหาแต้มได้จากการเข้าร่วมของสถาบันได้อย่างสบายๆนั้น พี่ชายของฉันต้องวิ่งเต้นเพื่อขอเข้าร่วมการตะลุยดันเจี้ยนในฐานะคนยกของในการหาแต้มใช้จ่ายในสถาบันอย่างยากลำบาก

     นั้นทำให้ฉันเกลียดระบบการศึกษาปัจจุบันเป็นอย่างมากคะ 

     กลับมาเข้าเรื่องของพี่ชายฉันกันต่อดีกว่าคะ

     พี่ชายของฉันที่วันๆเอาแต่อ่านหนังสือเวทมนตร์และหมกหมุ่นอยู่แต่ในห้องก็เปลี่ยนไปช่วงไม่กี่อาทิตย์ก่อนหน้านี้เองคะ

     อยู่ดีๆต่อเช้าก็ได้ยินเสียงพี่ชายของฉันหัวเราะเสียงดังออกมาอย่างกับคนบ้าแต่เนื่องจากตอนนี้เป็นตอนเวลาหกโมงเช้าเองจะรบกวนคนอื่นได้ ฉันจึงต้องไปดุด่าพี่ชายสักหน่อย

     สิ่งที่ได้รับตอบกลับมา คือ อ้อมกอดที่อบอุ่นเป็นอย่างมากของพี่ชายฉันคะ

     ฉันที่อยู่ๆดีก็ถูกกอดก็ถึงกับหน้าแดงทำอะไรไม่ถูกไปเลยคะ ก่อนจะได้ยินคำพูดราวกับกระซิบของพี่ชายว่า

        "ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธออีกครั้ง ดีใจจริงๆ" น้ำเสียงที่ได้ยินนั้นราวกับเจ็บปวดเป็นอย่างมากแต่ฉันก็ไม่อาจเข้าใจได้ในตอนนี้

     หลังจากปล่อยให้พี่ชายของฉันกอดไปสักพัก ฉันก็ตบหลังพี่ชายเบาๆเพื่อให้คลายฉันออกจากอ้อมกอด

     เมื่อลงมาก็กินข้าวและไปเรียนตามปกติ วันนั้นเท่าที่ฉันได้ข่าวมาตอนเย็นๆ

     พี่ชายของฉันชนะรุ่นพี่คลาสอัลฟ่าที่ชื่อว่า ชไนเดอร์ ด้วยล่ะคะ สุดยอดไปเลย พี่ชายของฉัน

     หลังจากเลิกเรียนกลับมาบ้านก็เห็นพี่ชายเริ่มพึมพำอะไรในห้องคนเดียวบ่อยขึ้นกว่าเดิมคะ

     มันน่ากลัวนะคะ พี่ชาย แถมยังจดอะไรใส่เลคเตอร์ไว้เต็มไปหมดจนอ่านแทบจะไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก

     หลังจากนั้นวันต่อมาก็ซื้อเครื่องออกกำลังกายมาไว้ในห้องค่ะ พี่ชายของฉันออกกำลังกายคะ ช่างน่าแปลกใจ

     เมื่อก่อนแค่ชวนไปวิ่งรอบบ้านยังไม่ยอมไปเลยค่ะ แต่ตอนนี้กลับซื้อเครื่องออกกำลังกายมาใช้งานอย่างจริงจังด้วยคะ

     ทำให้ฉันประหลาดใจอยู่หน่อยๆเลยละค่ะ แต่อาจจะเป็นเพราะออกกำลังกายอย่างต่อเนื่องก็ได้

     ช่วงนี้ ฉันรู้สึกว่าพี่ชายของฉันจะสูงขึ้นมานิดหน่อยเลยละค่ะ

     ไม่นานหลังจากนั้นพี่ชายของฉันก็ได้ไปตะลุยดันเจี้ยนอยู่สิบวันก่อนจะกลับมา

     หลังจากกลับมาก็ซื้อเครื่องเกมส์มาเล่นกันอย่างสนุกสนานค่ะ ฉันก็เข้าไปแจมเล่นกับพวกพี่ๆเขาด้วย

     แล้วก็พี่เฟยกับพี่เซลที่เดิมสูงอยู่แล้ว ไม่ได้เห็นแปปเดียวก็สูงขึ้นอีกแล้วละคะ ตอนนี้ อาจจะสูงเกือบ 185 เซนติเมตรแล้วก็เป็นได้คะ

     พักหลังมานี้ ฉันได้ข่าวจากสถาบันขั้นสูงเกี่ยวกับพี่ชายของฉันค่อนข้างมากเลยละค่ะ โดยเรื่องที่เป็นประเด็นมากที่สุดก็คงเป็นหาเรื่อง
คลาสอัลฟ่าอย่างออกนอกหน้าบ้างละ ไม่ก็มีแต่ข้อความด่าทอดูถูกพี่ชายของฉันอยู่ในบอร์ดสถาบันเต็มไปหมดเลยละคะ

     ฉันที่เป็นน้องสาวนั้นถึงกับโมโหออกมานิดหน่อยเลยละคะ

     แล้ววันนี้ ฉันก็ได้ยินข่าวล่าสุดของพี่ชายของฉันอีกแล้ว ฉันก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วคิดว่า

     "เฮ้อ พี่คะ ช่วงนี้ พี่ชายจะมีข่าวมากไปแล้วนะ หนู เหนื่อยที่จะตอบเพื่อนๆของหนูแล้ว"

     แต่ก็ได้แค่คิดพร้อมกับวิ่งตามกลุ่มเพื่อนของฉันไปดูพาดหัวข่าวของสถาบันที่มีพี่ชายของฉันขึ้นข่าวหน้าหนึ่งของสถาบันทั้งสองพร้อมกับคำสรรเสริญบ้าง ด่าทอบ้างจนแยกไม่ออกว่ามีอะไรบ้าง

     ฉันที่อ่านหัวข้อข่าวนั้นก็ได้โดนเพื่อนๆของฉันลากไปคุยด้วยอย่างรวดเร็วโดยไม่มีทางต่อต้าน

     ฉันได้แต่ภาวนาในใจด้วยความเหนื่อยใจกับเหตุการณ์ต่อจากนี้ว่า

     "เอาล่ะ วันนี้ ฉันก็เหนื่อยอีกแล้วสินะ พี่คะ ช่วงนี้เพลาๆเรื่องสร้างข่าวบ้างนะคะ หนูเหนื่อยเต็มทีแล้วนะ"













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 509 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #479 Kazumaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 20:41
    คะ ค่ะ ตกลงจะใช้ถูกหรือผิดเนี่ยไรท์ 55555
    #479
    3
    • #479-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 20)
      17 ธันวาคม 2562 / 20:43
      ผิดๆ ถูกๆ สลับกันไปแหละครับ ไรท์ไม่ชินสักที
      #479-1
    • #479-3 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 20)
      17 ธันวาคม 2562 / 22:16
      จะพยายามให้พลาดน้อยที่สุดแหละครับ เดียวคงต้องไล่แก้อีกหลายๆรอบเลยครับ
      #479-3
  2. #397 Fikusa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 12:09
    สร้างความลำบากให้น้องไม่รู้ตัวนะธาร ฮ่าๆๆๆๆ
    #397
    0
  3. #157 ThaipaKing (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 22:10
    จะมีน้องไล่จีบพี่ชายตัวเองไหมนิ*-*รักต้องห้าม!!
    #157
    0
  4. #154 Astronom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 21:34
    ถ้ามารีไรท์ก็ช่วยดูเรื่อง คะ ค่ะ ด้วยนะครับ เห็นแล้วมันขัดใจ ลองซ้อมพูดกับตัวเองดู คะออกเสียงสูงอย่างประโยคที่ว่า "พี่จะสกินชิพมากไปหรือเปล่า'คะ' ไม่ใช่ค่ะ" ส่วนค่ะจะออกเสียงลดต่ำลง คำพวกนี้มันทำให้คนส่วนใหญ่รวมถึงผมเสียอรรถรสในการอ่านไปเยอะเลยครับ ติเพื่อก่อนะครับ ถ้ารับฟังก็ขอบคุณมากครับ
    #154
    2
    • #154-1 Astronom(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 21:35
      แล้วก็ลืมอีกคำ นะคะ ไม่มี นะค่ะ นะครับ
      #154-1
    • #154-2 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 20)
      7 ธันวาคม 2562 / 22:06
      ขอบคุณครับ
      #154-2
  5. #90 ADSAASA (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 00:20
    ขอบคุนคับ
    #90
    0
  6. #72 0Darksoul0 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 17:54
    สงสารน้องน้ำ555
    #72
    0