Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 1 : จุดจบแห่งการเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,197 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

          
     พวกคุณเคยอยากได้รับโอกาสที่สองไหม ยามเมื่อคนเราผิดพลาด ทุกคนย่อมต้องการโอกาสแก้ตัวไม่ว่าจะกับใครก็ตามเหมือนกับที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ 

     ฉันมีชื่อว่า "ธารา เทพพิทักษ์" เป็นชื่อที่ดีใช่ไหม ฉันภูมิใจในชื่อนี้มากแต่ความสามารถของฉันไม่ได้สอดคล้องกับชื่อแม้แต่น้อย 
วทถนัดของฉัน คือ "เวทอำพราง" เป็นหนึ่งในเวทมนตร์ธาตุความมืดและเป็นเวทมนตร์ที่มีระดับสูงที่สุดของฉัน คือ ระดับ A+ ซึ่งถือว่าเป็นระดับผู้เชี่ยวชาญระดับสูง 

     ฉันเกิดมาในตระกูลธรรมดาไม่ได้พิเศษอะไรมากมายเป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไปในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้

     มีอย่างเดียวที่ไม่เหมือนกับคนอื่นคือ "ฉันนั้นรักเวทมนตร์อย่างมาก" 

     อาจจะเป็นเพราะอิทธิพลของปู่ของฉัน ครอบครัวของฉันเปิดร้านขายอุปกรณ์เวทมนตร์

     ตอนอายุ 8 ขวบ ขณะที่เด็กคนอื่นออกไปเที่ยวเล่นตามภาษาเด็กกันอยู่ ตัวฉันกับเอาแต่หมกหมุ่นอยู่กับการทดลองและวิจัยเวทมนตร์อย่างกับพวกนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องแล้วเนื่องจากทางบ้านมีอุปกรณ์เวทมนตร์ให้เด็กบ้าอย่างฉันเล่นและทดลองจำนวนมาก

     ทำให้ระดับพลังเวทมนตร์ของฉันมากกว่าเด็กปกติเล็กน้อยแต่ก็แค่ระดับผู้ใช้เวทย์ขั้นต้นเท่านั้น ซึ่งถือว่าเป็นระดับที่ไม่ดีเด่อะไรเมื่อเทียบกับพวกลูกคนใหญ่คนโตหรือขุนนางระดับกลาง

     พออายุเข้าวัย 12 ปี ฉันก็เข้าเรียนหลักสูตรบังคับขั้นต้นสำหรับผู้ใช้เวทมนตร์ใช้เวลา 3 ปีพัฒนาจนอยู่ระดับนักเวทย์ฝึกหัดขั้นกลาง 
ต่อมาเมื่ออายุ 15 ปี เลื่อนขึ้นไปเรียนหลักสูตรขั้นสูง โดยในหลักสูตรนี้จะมีการแบ่งระดับชั้นอย่างชัดเจนมากกว่าตอนเรียนหลักสูตรขั้นต้นเพื่อทุ่มเทการสอนให้กับกลุ่มหัวกะทิหรือผู้มีความสามารถโดยเฉพาะ

     โดยตัวของฉันเข้าเรียนในคลาสที่เรียกกันว่า "เบต้า" ซึ่งโรงเรียนเวทมนตร์นี้ มีแค่ 2 ระดับ คือ B เบต้า และ A อัลฟ่า บนเสื้อจะมีเข็มกลัดตัวอักษร A และ B บนเสื้อ เพื่อบอกให้รู้ถึงเป็นความแตกต่างทางด้านพรสวรรค์อย่างชัดเจน 
     ฉันได้เข้าเรียนและร่วมทดสอบอีกมากมายจนเวลาล่วงเลยผ่านเข้าสู่ชั้นปีที่ 4 ของหลักสูตรเวทมนตร์ขั้นสูง

     แล้วในปี ค.ศ. 2658 ก็เกิดเรื่องขึ้น เรื่องที่ฉันไม่สามารถแก้ไขอะไรมันได้ สำหรับฉันแล้วมันเป็นช่วงเวลาที่แสนเจ็บปวดและทรมานที่สุดในชีวิตของฉัน

     กำแพงที่มนุษยชาติภาคภูมิใจ "เดอะเกรทวอลล์" ได้ถูกทำลายจนปิศาจระดับมหาจอมเวทย์บุกเข้าโจมตีเข่นฆ่าผู้คนในเมืองอย่างไร้ทาง
ต่อต้าน ผู้คนที่เข้าต่อสู้ต่างล้มตายกับราวกับใบไม้ร่วง

     ในวันนั้นพวกเรามนุษยชาติได้รู้ถึงความอ่อนแอของตนอย่างแท้จริง เพราะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติในช่วงเวลานั้นมีระดับพลังเพียงแค่จอมเวทย์ขั้นปลายเท่านั่น 

     ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมากหนึ่งในนั้นมีครอบครัวของฉันอยู่ด้วยทั้งพ่อแม่ น้องสาว น้องชายที่อายุยังน้อยและย่าของฉันได้ตายจากไปใน
วันที่พวกเราเรียกมันทีหลังว่า "จุดเริ่มต้นของการล่มสลาย" 

     วันที่ 19 เดือน เมษายน ปี ค.ศ.2658 วันที่ฉันไม่สามารถลืมได้ไปตลอดชีวิต

     หลังจากวันนั้นเวลาก็ผ่านมาแล้ว 55 ปี 4 เดือนกับอีก 8 วัน ความพยายามทั้งชีวิตของฉัน "เวทจิตย้อนเวลา" ก็สำเร็จ

     ถ้าเป็นไปตามการคำนวณเวทมนตร์บทนี้จะทำให้ฉันย้ายจิตไปในช่วงเวลาที่ต้องการได้ แต่ก็ไม่มีอะไรรองรับผลของมันได้เลยว่าจะสำเร็จหรือไม่
     แต่ตัวฉันก็ไม่มีตัวเลือกเหลือมากนักเนื่องจากการออกล่าเพื่อเก็บแกนเวทย์มาใช้งานของฉันบวกกับพลังชีวิตรูปแบบพิเศษที่ออกมาจากตัวของมนุษย์ที่มีความพิเศษกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นอย่างมาก ทำให้พวกปิศาจสามารถค้นหาตัวตนของฉันเจอและออกตามล่าฉันมาได้หลายวันแล้ว 

     ฉันทำได้แค่หนีพวกมันจนกลับมาถึงฐานที่มั่นสุดท้ายอย่างทุลักทุเลเพื่อเข้ามาทำลายและใช้งานวงเวทย์บทนี้โดยแลกกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมีทั้งชีวิต วิญญาณ และอะไรก็ตามที่ฉันสามารถแลกให้ได้
               
     "นี่ คือ บันทึกสุดท้ายของฉัน ธารา เทพพิทักษ์ จอมเวทย์ขั้นต้น อายุ 74 ปี วันนี้ วันที่ 27 เดือน สิงหาคม ปี ค.ศ. 2713 เวทจิตย้อนเวลาได้เสร็จสมบูรณ์และหวังว่าเวทย์บทนี้จะแสดงผลสำเร็จดั่งที่ตั้งความหวังไว้ ขอให้ฉันได้ย้อนกลับไปแก้ไขความผิดพลาดในตอนนั้นด้วยเถอะ"

     ในขณะที่พูดนั่นก็มีเสียงราวกับแผ่นดินไหวดังขึ้นมารอบพื้นที่ที่อยู่ราวกับต้องการทำลายพื้นที่เพื่อให้เขาผู้แสนอ่อนแอหนีออกมา
ร่างของเขาสูบผอม ใบหน้าซีดเซียวไร้ชีวิตชีวา ผมขาวแสดงถึงความแก่ชรา ตามลำตัวมีบาดแผลจากการต่อสู้กับปิศาจอยู่เต็มไปหมดที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างเต็มประสิทธิภาพแต่ตัวเขาก็ไม่มีเวลามาสนใจกับความเจ็บปวดอีกต่อไป

     ฉันได้แต่บรรจงเขียนวงเวทย์อย่างตั้งใจพร้อมเงื่อนไขและผลลัพธ์ของเวทมนตร์ไม่ให้ผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวทั้งวันเวลาที่ต้องเดินทางไป

     ในห้วงความคิด ขณะที่เขียนเขาก็ทำได้เพียงอธิษฐานให้มันบรรลุผลตามที่หวังไว้มิเช่นนั่นก็คงไม่มีโอกาสให้ตัวของเขาอีกแล้ว

     เวทจิตย้อนเวลาเป็นวงเวทย์ที่ซับซ้อนเป็นอย่างมาก มีทั้งสมการเวทย์โบราณ อักษรรูน รวมถึงภาษาและอักษรเวทมนตร์อีกมากมายที่ฉันค้นพบมาทั้งชีวิตรวมถึงหลักการธาตุ,วัฎจักรแห่งธาตุ,พลังชีวิตและห้วงเวลา,หลักการทางวิทยาศาสตร์เวทมนตร์ที่ถูกตัวเขาค้นพบมาตลอด 
55 ปีและจากองค์ความรู้ของผู้คนที่ล้มหายตายจากกันไปนั้นรวมถึงองค์ความรู้ในสมัยนักศึกษาเวทมนตร์ชั้นสูงของเขาด้วย

     ฉันได้กลั่นกรององค์ความรู้ทั้งหมดจนสร้างออกมาเป็นวงเวทย์บทนี้ขึ้นมาและตัวของเขาไม่สามารถยอมให้วงเวทย์บทนี้ตกถึงมือของพวกปิศาจหรือใครหน้าไหนทั้งนั้น

     ในห้วงความคิดสุดท้ายของเขาก็ได้แต่หวังว่า "ถ้ามีโอกาสอีกสักครั้ง ฉันจะแก้ไขมันให้ได้ ไม่ว่าจะแลกกับอะไรก็ตาม แม้แต่ชีวิตของฉัน"

     "Mind Reverse" 

     หลังจากสิ้นเสียง ปฎิกิริยาเวทมนตร์ตอบรับกับเสียงของชายชรา มานาของชายชราและวัตถุเวทมนตร์ทั้งหมดส่องแสงออกมาตอบรับกับ
วงเวทย์จิตย้อนเวลา
 
     วงเวทย์เริ่มทำงานก่อนจะดูดกลืนมานาและแสงของวงเวทย์เข้าไปอย่างบ้าคลั่งด้วยแสงมากมายจนไม่สามารถแยกสีออกได้พร้อมกับวัตถุเวทมนตร์และสิ่งของรอบๆนั้นก็ค่อยๆติดไฟไปเรื่อยๆจนกระทั่งที่ๆเข้าอยู่ถูกปกคลุมไปด้วยแสงจนมองไม่เห็นสิ่งอื่นอีก

     เมื่อแสงทั้งหมดดับลงก็เหลือไว้เพียงตอตะโกและกลิ่นเหม็นไหม้ไปทั่วบริเวณพร้อมกับร่างของชายชราที่อันตราธานหายไปทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.197K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #695 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 03:41
    นักวิทยาศตร์สติเฟื่อง น่าจะแก้เป็นนักเวทแทนนะ 5555
    #695
    0
  2. #606 JB. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 10:33

    ฉันคิดว่า ถ้าตัวเอกพูด หรือว่าคิดในใจ แทนตัวว่าผม หรือ ฉัน ก็ดีแล้ว

    แต่ในเรื่องมีการบรรยาด้วยบุคคลที่สาม คุณสามารถใช้คำอื่นนอกจากสองคำบน มันอาจจะทำให้แยกความแตกต่างได้ดีขึ้น

    .

    (ขอสารภาพ เริ่มแรกคิดว่า ตัวเอกเป็นผู้หญิงย้อนเวลาไปอยู่ในร่างผู้ชาย แล้วกลายเป็นพระเอก.)

    #606
    0
  3. #551 Crag (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 14:53
    ตัวเอกผู้หญิงผู้ชาย ผมอ่านแล้วตอนแรกนึกว่าผู้หญิง แทนตัวว่าฉันกล่าวถึงว่าเขา ผมนี้งงเลยครับ แง่ ธารา ดูชื่อสาวมากแม่
    #551
    4
    • #551-3 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 1)
      21 ธันวาคม 2562 / 19:04
      ผมก็ใช้ตามคนที่คุยนะครับ ลองอ่านตอน 3 ที่ธาราคุยกับพ่อแม่ดูสิครับ

      แล้วแต่ ฉันนี่ใช้แทนตัวเองกับคุยกับเพื่อนเท่านั้นแหละครับ
      #551-3
    • #551-4 Inferia(จากตอนที่ 1)
      22 ธันวาคม 2562 / 08:45
      มันเป็นเพราะชื่อนี้ใช้ได้ทั้ง ช/ญ แล้วคำเรียกมันก็เข้าไปทางผู้ ญ มากกว่า
      #551-4
  4. #325 3sidtha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 08:18
    นามสกุลเทพพิทักษ์ซ๊อนทับกับโลกจรฺิงๆนะครับ​

    เปลี่ยนดีกว่านา
    #325
    3
    • #325-2 Tan_IcE(จากตอนที่ 1)
      1 มกราคม 2563 / 16:51
      นามสกุนเทพพิทักษ์ เพื่อนผมนามสกุนนี้ง
      #325-2
    • #325-3 นักอ่านสายขาว(จากตอนที่ 1)
      2 สิงหาคม 2563 / 03:46
      ง่ายๆ เอาสกุลออก จบปัญหา
      #325-3
  5. #239 Fikusa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 07:23
    โอ้ มีวันเวลาเหตุการณ์ด้วย น่าสนใส
    #239
    0
  6. #213 ง่วงทั้งวัน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 18:56
    ต้องฆ่าตัวนางพญาครับเดี๋ยวตัวอื่นก็หยุดเอง
    #213
    2
    • #213-1 LNW_AONG(จากตอนที่ 1)
      11 ธันวาคม 2562 / 06:29
      คนละเรื่องโว้ย
      #213-1
    • #213-2 Kurokawa Tamotsu(จากตอนที่ 1)
      11 ธันวาคม 2562 / 18:47
      อย่าลืมพกแม่เหล็กไปด้วยนะ
      #213-2
  7. #207 plaikaidum42 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:59
    ตอนแรกมาอยากเลิกอ่านชิบหายแล้วคำผูดของพระเอกแม่งโคตรเลย
    #207
    0
  8. #100 นัท (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 16:49

    เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก การปูเรื่องมีเสน่ห์และน่าใจ เป็นกำลังใจให้ไรท์จร้า สู้ๆ

    #100
    1
    • #100-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 1)
      3 ธันวาคม 2562 / 17:25
      ขอบคุณครับ
      #100-1
  9. #74 ADSAASA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 21:13
    ขอบคุนคับ
    #74
    0
  10. #70 Good One D@y (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 15:41

    ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นผู้ชาย พอเจอคำวันฉัน ต้องรีบอ่านต่อเพราะนึกว่าเป็นผู้หญิง เกือบไปล่ะ เจอคำว่าชายชรา เลยเข้าใจ อ่อ เรียกตัวเองว่าฉันสินะ

    #70
    1
    • #70-1 HP000(จากตอนที่ 1)
      8 ธันวาคม 2562 / 00:14
      ว่าไงพักพวกคิดเหมือนกันเลยสิน่ะ
      #70-1
  11. #37 mirror image (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 21:53
    คำว่าฉันใช้ไปเถอะ มันไม่เกี่ยวว่าเป็นชายหรือหญิง ยูนีคดีออก ที่ควรแก้คือจะบรรยายรูปแบบไหน บุคคลที่1 2 หรือ3 ปนกันไปหมดเลย เลือกซักอย่าง
    #37
    0
  12. #25 0oTureo0 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 14:06
    ถ้ากลัวว่าตั้งนามสกุลซ้ำแล้วกลัวมีปัญหาก็ เขียนไว้ตอนต้นเรื่องครับว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพียงเท่านั้นไม่ได้พาดพิงหรืออ้างอิงบุคคลใดๆหรือเหตุการณ์ใดๆ
    #25
    1
    • #25-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 1)
      22 พฤศจิกายน 2562 / 14:21
      ครับ คงต้องเขียนอธิบายเพิ่มด้านหน้าแหละครับ
      #25-1
  13. #22 tomjr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 00:52
    ไรท์เอานามสกุลดารามาใช้เลยหรือนามสกุล เทพพิทักษ์ ของศรราม
    #22
    6
    • #22-4 tomjr(จากตอนที่ 1)
      21 พฤศจิกายน 2562 / 00:59
      ครับแล้วแต่ไรท์เลยครับผมแค่ถามเฉยๆ
      #22-4
    • #22-5 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 1)
      21 พฤศจิกายน 2562 / 01:06
      ขอบคุณที่ช่วยเตือนนะครับ ไว้ครั้งหน้า ผมจะตั้งชื่อให้ระวังมากกว่านี้

      แต่ผมก็อิงชื่อนามสกุลจากประวัติศาสตร์บ้างบางส่วนนะครับ

      จะเป็นอะไรหรือเปล่าละเนี่ย เริ่มกังวลแล้วแหะ
      #22-5
  14. #15 MR.Mastergod (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 14:50
    ตัวเอกชายหรือหญิงครับใช้คำแทนตัวว่า ฉัน มันดูไม่เหมาะอะอ่านขัด
    #15
    3
    • #15-2 Basara (จากตอนที่ 1)
      2 ธันวาคม 2562 / 20:11
      ใช้คำว่า (ผม) แทนตัวเองก้อได้นิไรท์
      #15-2
    • #15-3 plaikaidum42(จากตอนที่ 1)
      10 ธันวาคม 2562 / 16:00
      ปกติก็ใช้เป็นหลักยุแล้วไม่ใช้หรอคำว่าผมเนี้ย
      #15-3
  15. #6 Ragnarzero (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 18:51
    น่าสนใจครับ
    #6
    0