[Fic Harry Potter] Acacia family

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 ก.ย. 62

"ฟล ฟลอเรียน"                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              "เจ้าค่ะ ท่านพี่"                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              "ขะ ข้า...เสีย..ใจ.....ต..แต่ข้า...า...."                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                "ข้าเองก็คิดเช่นท่าน ท่านพี่.....ข้าเข้าใจเจ้าค่ะ.....ท่านพี่ก็เห็นแล้วว่าลูกทำได้...และข้าก็ยินดี ยินดีที่ลูกจะใช้พลังของข้าและท่านในอนาคตเพื่อตัวลูก เพื่อซอเรล  เพื่อคนรอบข้าง หรือ..ของลูก....และข้าขออภัยเรื่อง....ซอ..ซอเรลด้วยเจ้าค่ะ"                                                                                                                                                                                                                                                                                                "ฮะ ฮะ อืมม นั่นไม่..เป็น..ร..ไร..เลย...ส..สำหรับ...สำ..หรับเจ้า...ซอ..ซอเรล..เข้า..ใจ...ดี......ร.เริ่ม...พิ..ธี..ก..กันเถอะ"                                                                                ..................................................................................................................................................................................................................                                                                                                                                                                                                     กึ...กึก..กึก......ครืดดด                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  "อืมม......อือออ"                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            หลังจากเสียงที่คล้ายกับการเลื่อนเปิดของประตูดังมาจากบริเวณที่ผู้กำลังจะเป็นนายคนใหม่ใช้ในการหลับชั่วคราว หญิงสาวที่ดูแล้วอยู่ในวัยประมาณ 20 ปี  จึงเดินเข้าไปในบริเวณนั้น และเมื่อแน่ใจแล้วว่าผู้เป็นนายกำลังจะตื่น จึงย่อตัวแล้วชันเข่าข้างขวาขึ้น ส่วนมือข้างเดียวกันก็กำไว้แล้ววางลงบนเข่าของตน โดยวางแขนขนานกับพื้นและก้มหัวรออยู่ตรงโลงนอนของผู้เป็นนาย                                                                                                                                                                                                                                                                                             "ท่านจ้าว"                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     "อืมม แล้วเจ้า....หืมม เสียงข้า" เมื่อหญิงสาวได้ฟังเสียงแรกของผู้เป็นนาย จึงได้เสียมารยาทเงยหน้าขึ้นโดยยังไม่ได้เอ่ยขออนุญาต                                                                                                                                                                                                                                        "อ่า....น่ารักจัง...อ้ะ" หญิงสาวรับรู้ได้ว่าตนได้เสียมารยาทต่อผู้เป็นนายไป และต้องรีบหลบสายตาของผู้เป็นนายที่มองมา แม้ไม่ได้ให้ความรู้สึกว่ากำลังโกรธ แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสนอกสนใจ และ.......สนุก ยิ่งรูปลักษณ์ของผู้เป็นนายในตอนนี้ที่มีรูปร่างเป็นเด็ก และเนื่องจากไม่กล้าเสียมารยาทสบตาต่อผู้เป็นนาย  หญิงสาวจึงไม่อาจคาดเดาได้ว่าผู้เป็นนายคิดอะไรถึงได้มีสายตาที่ดูสนุกสนานแบบนั้นกัน                                                                                                                                                                                                                                            "เช่นนั้นคู่พันธสัญญาข้าคือเจ้างั้นสิ" น้ำเสียงที่ฟังแล้วออกทุ้มๆแม้จะเป็นสตรีและยังอยู่ในร่างเด็กน้อยของผู้เป็นนายเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งคุกเข่าเบื้องหน้าตน                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  "เป็นข้าเอง เจ้าค่ะ.....ท่านจ้าว" หญิงสาวเอ่ยตอบอย่างนอบน้อม                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        "ดี ดีจริงๆ คู่พันธสัญญาของท่านปู่ อ่า รุ่นที่ 1 เป็นบุรุษทั้งหมด แม้แต่รุ่น 2 ก็ยังคงเป็นบุรุษ ไม่เคยมีสตรีใดได้เป็นคู่สัญญามาก่อน ฮะ ฮะ นี่น่ายินดีว่าไหม ที่เจ้าและข้าได้เป็นคนเริ่มอะไรใหม่ๆน่ะ  ฮ่าๆ หลังตื่นมาก็มีเรื่องให้น่ายินดีแล้ว หึหึ.......มาเถอะ...มาทำพันธสัญญากันเถอะ" ร่างของเด็กน้อยตรงหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมปากที่เผยอขึ้นมานิดๆตรงมุมนั่นยิ่งเพิ่มความน่ารักให้แก่เจ้าตัวยิ่งขึ้นไปอีก                                                                                                                                                                                                                                                  แม้จะรู้อยู่แล้วว่าร่างของเด็กตรงหน้ากำลังจะเป็นนายของตน แต่หญิงสาวก็สามารถรับรู้ได้ว่าตอนนี้ตนนั้นกำลังตกประหม่า และ อ่า ใช่แล้ว เขิน นี่หล่อนกำลังเขินผู้เป็นนาย แต่ทำไงได้ ท่านจ้าวในร่างเด็กน้อยตรงหน้าดันน่ารัก แถมดวงตานั่น แม้จะมีสีแดงน่ากลัว แต่เปล่าเลยหญิงสาวไม่ได้รู้สึกกลัว แต่นั่นให้ความรู้สึกเหมือนกำลังโดนเอ็นดู และยังรู้สึกอบอุ่น อ่าหรือว่าเป็นเพราะเผ่าพันธ์ุของท่านจ้าวกัน ใช่แล้ว ต้องใช่แน่ๆ                                                                                                                                                                       .................................................................................................................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                  Acha Part                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    "โอ้ เช่นนั้นหรือ ท่านอามีทายาท และข้ายังมีครอบครัวเหลืออยู่ แม้ท่านอาจะดับสูญไปแล้วก็เถอะ อ่าน้องชาย น้องสาว หลานชาย หลานสาว ฮ่าๆ ฝาแฝดงั้นหรือ ที่มีหน้าตาเหมือนกันใช่หรือไม่"                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               หลังจากผ่านพิธีพันธสัญญาไปแล้ว ท่านจ้าวยังไม่ได้ตันสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อค้นพบว่าตนได้หลับไปเพียงพันกว่าปีเท่านั้น ส่วนเจ้าพวกกบฏก็โดนบังคับให้หลับไหลนิรันดร์กาล[ผู้ที่จะทำพิธีต้องยินยอมในการละทิ้งร่างกาย จากนั้นจ้าวแห่งความตายจะเปิดมิติเพื่อส่งดวงจิตไปยังมิติแห่งความตาย] โดยท่านจ้าวรุ่นที่ 2 หรือท่านพ่อองท่านเอง ส่วนงานจับวิญญาณในฐานะที่เป็นจ้าวแห่งความตายรุ่นที่ 3 ก็มีผู้รับใช้หรือที่เรียกกันว่ายมทูต ทำหน้าที่มานับตั้งแต่ที่ท่านจ้าวได้หลับไปเมื่อพันปีก่อน และเมื่อท่านจ้าวถามถึงท่านซอเรล ที่มีศักดิ์เป็นอา และสนิทกันมากเนื่องจากท่านจ้าวบอกข้าว่าท่านซอเรล ทั้งช่วยเลี้ยงดู อบรม สอนสั่งสิ่งต่างๆ และยังเป็นเพื่อนเล่นในวัยเด็กอีกด้วย แต่เมื่อรู้ว่าท่านซอเรลที่เปิดมิติออกไปยังมิติอื่นในณะนั้นโดนบังคับให้ดื่มยานิรันดร์ก่อนออกไปก็อดที่จะโมโหเจ้ากบฏนั่นไม่ได้ และตอนนี้ท่านจ้าวก็กำลังกอดอก พร้อมทั้งขมวดคิ้วไปด้วย อืม นี่นาดท่านจ้าวทำหน้าโมโห ยังรู้สึกว่าน่ารักเลย........โอ้ ท่านจ้าวเถอะ![คำอุทานในมิตินี้นะ]                                                                                                                                                                                                                                                                    "อัช พาข้าไปหาน้องชายข้า" อ่า หึหึ ใช่แล้วนั่นคือชื่อของข้า หลังเสร็จพิธีท่านจ้าวได้มอบนามให้แก่ข้าอชา แต่ท่านจ้าวเรียกข้าว่าอัช เพราะ          อชามันยาวเกินไป                                                                                                                                                                                                                                          ..................................................................................................................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                     ACE Part                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   ข้ามีนามว่า ACE Achus Acacia[เอซ อคัช อาเคเซีย] อ่านั่นล่ะ เอซ คือชื่อของข้าหรือที่สตรีตรงหน้าในตอนนี้เรียกว่าท่านจ้าว อ่านั่นก็ตำแหน่งของข้าอีกนั่นแหละ ใช่แล้วจ้าวแห่งความตายรุ่นที่ 3 ข้าได้ตำแหน่งนี้เมื่อพันสองร้อยสองปีก่อนณะที่กำลังท่องแดน[ออกหาประสบการณ์]  และนั่นทำให้รู้ว่าปราสาทกำลังมีปัญหา เนื่องจากอีก 2 ปีข้าก็จะกลับไปรับตำแหน่งต่อจากท่านพ่ออยู่แล้ว แต่ท่านพ่อดันส่งต่อตำแหน่งมาให้ข้าในตอนนี้ นั่นจึงทำให้ข้าเร่งเดินทางกลับปราสาท เมื่อไปถึงข้าก็ได้รู้ว่าที่ปราสาทเกิดการกบฏ เพราะอยากได้ตำแหน่งจ้าวแห่งความตาย และวางกันแผนมาอย่างดี นั่นทำให้ท่านพ่อและท่านแม่ข้ามีพลังไม่พอที่จะจัดการกับกบฏนับล้านที่ขนมากดดันท่านพ่อของข้า และท่านอาที่ข้าเคารพเสมือนพ่ออีกคนก็โดนบังคับให้ออกไปจากมิตินี้ ฮะ ฮะ ข้าโมโห โมโหมากจึงใช้พลังที่ท่านพ่อส่งต่อมาบังคับพวกกบฏนับล้านนั่นให้หลับไหลนิรันดร์กาลโดยไม่เต็มใจ และนั่นเองทำให้ข้าต้องเข้าพิธีหลับไหลนิรันดร์กาลชั่วคราว ข้าหวังว่าหลังตื่นแล้วจะเข้ารับพิธีอย่างเป็นทางการต่อจากท่านพ่ออีกครั้ง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   แต่ก็นั่นแหละ เมื่อข้าตื่นมาอีกครั้งก็พบกับสตรีนางหนึ่งคุกเข่าเคารพข้าอยู่ข้างๆโลงนอนของข้า อ่านางคงเป็นคู่พันธสัญญาของข้าหรือก็คือนางเป็นนายแห่งยมทูตในปัจจุบัน นั่นหมายความว่านางเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นคู่สัญญาแห่งจ้าวล่ะนะ น่ายินดีจริงๆเริ่มใหม่ด้วยอะไรใหม่ๆ อาจจะดีกว่าครั้งก่อน                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  ข้าเห็นนางหลบหน้าข้า ไม่กล้ามองหน้าข้าอย่างนั้นหรือ หรือข้าหน้าบึ้งเกินไป เมื่อคิดว่านางคงกังวลตอนที่ข้าบอกให้นางมาทำสัญญากับข้า ข้าจึงพยายามยิ้มให้นางเพื่อจะได้ไม่ต้องคิดมาก หืมม นางหน้าแดงแล้วก็ก้มหน้าแทบติดพื้น ข้าเดาว่านางคงพยายามหามดมาเป็นบริวารฉลองให้แก่ตำแหน่งของข้า อ่าเด็กน้อยอายข้านาดนี้เลยอย่างนั้นหรือ แล้วนี่ข้าจะทำอย่างไรกับนางต่อไปดี                                                                                                                                                                                                                                                                                   หลังจากที่นางเลิกหามดมาเป็นบริวารให้ข้าแล้ว ก็ถึงเวลาทำพันธสัญญา อ่าไม่มีอะไรให้ต้องสงสัยมากนักหรอก ก็แค่มองหน้ากันไปมาสักพักแล้วข้าก็เอ่ยนามของข้าและเลือกนามให้นาง ข้าตั้งชื่อให้นางว่าAchazat[อชาเซท] แต่นั่นล่ะมันยาวไปข้าเลยเลือกตัดคำสุดท้ายออกไปเหลือแค่อชา และเรียกนางว่าอัช ดูนางน่าจะชอบกับชื่อนะข้าเห็นนางยิ้มอยู่สักพักเลยล่ะ อันที่จริงมันเป็นภาษาของบาซิลิสก์ เนื่องจากท่านปู่ชอบภาษาของมัน จึงตั้งชื่อกลางให้ตัวเอง เมื่อมีท่านพ่อจึงตั้งชื่อกลางให้มีคำที่เกี่ยวกับบาซิลิสก์ หลังจากนั้นเหมือนเป็นกฏว่าให้คนในตระกูลใช้ชื่อกลางเป็นภาษาของบาซิลิสก์[อย่าถามนะไม่รู้ความหมายเหมือนกัน] อีกอย่างพวกข้าสามารถพูดกับงูได้ทุกสายพันธ์ุด้วยล่ะ ข้าจึงตั้งชื่อที่เกี่ยวกับบาซิลิสก์ให้แก่นาง คิดว่านางคงชอบมากจริงๆ นางยังไม่หยุดยิ้มเลย                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 เหมือนว่านางจะหยุดยิ้มแล้ว ข้าจึงสอบถามนางในหลายๆเรื่องหลังจากที่ข้าหลับไป นั่นทำให้ข้ารู้ว่าข้าหลับไปเพียงพันกว่าปีเท่านั้น เนื่องจากท่านพ่อและท่านแม่ตัดสินใจเข้าพิธีหลับไหลนิรันดร์กาล และถ่ายพลังที่เหลือทั้งหมดแก่ข้าเพื่อที่ข้าจะได้ตื่นขึ้นมาได้เร็วขึ้นจากที่ข้าควรหลับไปสักห้าพันหรือหกพันปีในคราแรก อ่าท่านอาของข้าก่อนที่จะเปิดมิติท่านอาโดนบังคับให้ดื่มยานิรันดร์ โอ้ นั่นแย่มากสำหรับเผ่าพันธ์ุของข้า นั่นเท่ากับว่าท่านอาไม่ได้เป็นอมตะอีกแล้ว และนี่ผ่านมาพันกว่าปี โอ้ท่านปู่เถอะ!! นี่มันแย่จริง แย่มากๆ เจ้าลุงงี่เง่านั่นทำให้ครอบครัวข้าดับสูญกันไปหมด                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      หึ อยากยืนเหนือผู้อื่น ทั้งที่ตนมีพลังน้อยนิด......หึ อยากได้พลังแห่งข้า ทั้งที่ตนมีอยู่ก็น่าจะพอแล้วแท้ๆ.......หึ อยากเป็นอมตะ ทั้งที่ตนไม่รู้อะไรเลย ฮะ ฮะ อุตส่าห์รวบรวมกำลังคนจากเผ่าอื่นมาได้เป็นล้านแท้ๆ ช่างเป็นการพยายามที่......สูญเปล่า ฮะ ฮะ โง่เง่า ท่านมันเป็นกบฏที่โง่เง่าสิ้นดี ไม่ได้รู้อะไรเลย ทั้งที่ขนกันมาเป็นล้านแต่ท่านพ่อข้ากลับไม่เป็นไรเลยแท้ๆ ทั้งที่น่าจะคิดได้ น่าเสียดายที่ท่านคิดร้ายต่อน้องสาวท่านเอง อ่าท่านแม่ของข้าคงเจ็บปวดที่ไม่เหลือสายพันธ์ุของท่านอีกแล้ว อ่าท่านลุงทำให้ท่านแม่ข้าเจ็บปวด แถมยังต้องรู้สึกผิดต่อสายพันธ์ุอื่น ต่อท่านอาของข้าที่ต้องพลาดท่าขนาดนั้น อ่าดีละหลังจากนี้ข้าคงต้องไปทักทายวิญญาณของท่านในดินแดนแห่งความตายเสียแล้วล่ะ                                                                                                                                                                                                                                                             ตอนนี้ข้ากำลังลังเลว่าควรไปไหนก่อนดี ท่านอาของข้ามีทายาทชาย หญิง พวกเขาคือน้องของข้า แถมข้ายังมีหลานอีกด้วย อัชเรียกหลานข้าว่าฝาแฝด นางบอกว่าเป็นฝาแฝดชาย หญิง ในยุคนี้เรียกบุรุษว่าผู้ชาย ส่วนสตรีเรียกว่าผู้หญิงแทน นางบอกข้าว่าข้าต้องไม่จำสลับกัน ไม่ควรเรียกสตรีว่าผู้ชาย แต่ตอนนี้รูปลักษณ์ข้าคือเด็ก 10 ขวบ อาจจะไม่เป็นไร แต่หากรูปลักษณ์ของข้าอายุมากขึ้นแล้วข้ายังเรียกสลับอยู่ข้าอาจจะโดนทำร้ายร่างกายได้ ตอนนี้ข้ายังคิดไม่ตกแค่เรียกสตรีว่าผู้ชายถึงกับทำร้ายร่างกายกันเลยอย่างนั้นหรือ แต่ก็เอาเถอะที่นั่นมีมนุษย์เป็นฝูง คงจะเป็นเหมือนการสืบทอดการห้ามเรียกสตรีว่าผู้ชายก็ได้                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              "อัช พาข้าไปหาน้องชายข้า" หลังจากหยุดคิดเรื่องสตรี ผู้ชาย อะไรนั่นแล้วข้าจึงออกคำสั่งแรกกับคู่สัญญาของข้าให้พาไปหาน้องชายข้า                                                                                                                                                                                                                                  "น้องชาย....ตะ แต่" หืมม แค่ให้พาไปหาน้องข้า ทำไมต้องเครียดขนาดนี้กัน หรือนางกังวลว่าข้าจะเรียกน้องชายข้าเป็นสตรีกัน อ่าา นี่คงเป็นความผิดข้าที่หลับไปนานสินะ โอ้ท่านปู่เถอะ!!                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          "ไม่มีแต่ อัช คู่สัญญาแห่งข้า ไปกันเถอะข้าจึงทำหน้านิ่งๆ และพยักหน้าเพื่อให้นางมั่นใจ ดูเหมือนจะได้ผล อ่าแต่ โอ้ท่านปู่เถอะ!! นางหลบหน้าข้าอีกแล้วท่านพ่อเคยบอกว่าเวลาท่านแม่หลบตาแล้วหน้าแดง แปลว่าท่านแม่กำลังอายต่อท่านพ่อ ครั้งนี้นางหลบตาข้าแต่ไม่ได้หน้าแดง แถมหัวใจนางยังเต้นเร็วผิดปกติ อ่าแย่จริง ข้าดันมีปฏิกิริยาต่อหัวใจที่เต้นเร็ว เพราะจะทำให้เลือดหอมกว่าเดิม โอ้ แต่ เฮ้ออ ช่างเถอะ ข้าเรียนรู้วิธีควบคุมตัวเองตั้งแต่อายุได้ 2 ทศวรรษแล้วล่ะ นางเป็นอะไรกัน น้ำนี่เาเรียกว่าเหงื่อรึเปล่านะ มีเหงื่อหรือนางจะร้อนกัน นั่นสิ่แถมหัวใจนางยังเต้นเร็วกว่าเดิม คงจะร้อนมาก ข้าไม่เคยสัมผัสกับความร้อนเลย คงต้องเร่งนาง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  "อัช ข้าบอกให้เจ้าพาข้าไปพบน้องของข้า!!" ครั้งนี้นางไม่ปฏิเสธ นางเดินมาหาข้าและขออนุญาตโดนตัวข้าเพื่อพาข้าไปยังที่หมาย ข้าจึงพยักหน้าให้นาง                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         วืดดดด ด  ด                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   "น้องข้า อ่าคนไหนคือน้องข้ากัน"[%^$^%@!@#$$%^***%$#$##@] ตอนนี้อัชพาข้ามาพบน้องข้า และข้ายืนอยู่ในบ้าน อัชบอกข้าว่าอย่างนั้น ตรงหน้าข้ามีบุรุษ โอ้ ผู้ชาย ใช่ๆ มนุษย์ผู้ชาย 4 คน พวกมันกำลังมองมาที่ข้าด้วยสีหน้าสงสัย โอ้หรือชุดของข้าแตกต่างกัน แต่อัชบอกว่าร่างของข้ายังเด็ก ใส่แบบไหนก็ไม่เป็นไรนี่ แล้วมองอะไรกัน                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            "เอาล่ะมนุษย์ผูชาย คนไหนเป็นน้องข้าอย่างนั้นหรือ"[#@$##$%$^&%&^((&*^&#$^(&&%$#] เจ้ามนุษย์พวกนี้เมื่อไหร่จะเลิกทำหน้าอย่างนั้นกัน หรือข้าต้องเรียกอัชมาช่วย                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        "&^%%$@$#!$$#^&#%$@#^&"[อ่าดูสิเราเจออะไร เด็กหลงงั้นหรือ] อ่า ข้าเข้าใจแล้วเจ้าพวกนี้คงฟังข้าไม่รู้เรื่องสินะ โอ้ท่านปู่เถอะ!!                                                                                                                                                                                                                                "อัช" หลังคำข้า ลมสีดำก็ปรากฏขึ้นและค่อยๆกลายเป็นรูปร่างองสตรีในท่านั่งชันเข่าเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน อ่าคู่สัญญาแห่งข้า เอาเถอะคนอื่นที่ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าตัวจะไม่มีทางได้เห็นรูปลักษณ์ของนางได้ แต่คงต้องให้นางเผยรูปลักษณ์แท้จริงแก่น้องข้า ไม่งั้นน้องข้าอาจจะกลัวนางได้                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            "ขออภัยเจ้าค่ะ ท่านจ้าว" เมื่อข้าพยักหน้าให้แทนคำตอบ นางจึงยื่นมือมาจับมือของข้าและทำการจุมพิตลงบนหลังมือ เพื่อส่งผ่านความทรงจำและวิธีการพูด นั่นหมายความว่าข้าสามารถที่จะพูดภาษาของมนุษย์ได้เลย อ่าแต่การทำแบบเมื่อกี้เรียกว่าเป็นพิธีกรรมอย่างหนึ่ง เพราะงั้นอัชคงเสียพลังไปมากทีเดียว แต่นั่นเป็นเรื่องดี อัชจะได้ประเมินกำลังตัวเองได้ไปในคราวเดียวกัน เหมือนที่ภาษามนุษย์บอกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว หืมม ยิงปืนเพื่ออะไรกัน ถึงความหมายองคำนี้จะใช้อ้างถึงสิ่งที่ข้าทำกับอัชได้ก็เถอะ แต่ทำไม่ถึงยิงปืน แทนที่จะยิงนกกัน ยิงปืนก็ต้องได้ปืนสิ หรือปืนเป็นสายพันธุ์นกชนิดหนึ่ง แต่อัชอาจจะไม่รู้ก็ได้ เฮ้อ ท่านปู่เถอะ เอาล่ะน้องข้า น้องผู้ชายคนแรกของข้า                                                                                                                                                                                                                                                                                                         "เอาล่ะ ทอม มาร์โวโล่ ริดเดิ้ล คือใครกัน" อ่า น้องข้าคือคนไหนกันนะ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      ******************************************************************************************************************************************************                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              We.10.09.2019                                                        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น