source head กว่าจะเป็นเฮดว้าก (end)

ตอนที่ 9 : fineday

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    20 มี.ค. 59

9

พี่ติณห์พูดจริงแบบไม่มีผิดเพี้ยน

ไม่ให้นอนก็คือไม่ให้นอนจริงๆ

แต่จะพูดแบบนั้นก็จะเป็นการดูถูก4ชั่วโมงที่นอนไปสักหน่อย

เรื่องของเรื่องคือ ผมก็ไปช่วยพี่ติณห์ทำโมที่ห้องจริงๆอย่างที่พี่เขารีเควสไว้ และเราก็นั่งทำโมกันเงียบๆ อันนี้ก็แปลกเหมือนกันครับ ปกติแล้วคนเราจะมีสถานการณ์ที่ไว้สำหรับทำโมต่างกัน บางคนก็ต้องเปิดเพลงไปด้วย เปิดซีรี่ย์ไปด้วย หรือบางคนก็ต้องพูดคุยกันไปด้วย แต่ในกรณีผมกับพี่ติณห์เรามีสถานการณ์นั้นเหมือนกัน ก็คือนั่งเงียบๆและทำงานไป สุดท้ายผมกับพี่ติณห์ก็นั่งทำโมเงียบๆแบบแทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยทั้งคืน จนตี5พี่ติณห์ถึงไล่ผมไปนอน (ในหัวผมตอนนั้นคือผมไม่นอนแล้วก็ได้นะ แต่หนังตาไม่เห็นด้วยครับ)

ผมตื่นมาตอน8โมงเพราะเสียงนาฬิกาปลุกที่ไม่คุ้นหูดังขึ้นมา (แน่ล่ะ ผมพึ่งเคยได้ยินครั้งแรกด้วยซ้ำ) หลังจากนั่งขยี้ตางงๆอยู่สักพัก ผมก็นึกขึ้นมาได้ว่าผมอยู่ห้องพี่ติณห์และมีคลาสเลกเชอร์ตอน9โมง ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะไม่เข้าแหละครับ แต่หลังจากนั่งวิเคราะห์อยู่สักพักผมก็ตัดสินใจว่าไปนอนต่อที่ห้องเลกเชอร์ดีกว่า เพราะอาจารย์เช็คชื่อทุกคาบครับ เรื่องเช็คชื่อนี้ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้ขาดเลยจริงๆ

จนแล้วจนรอดผมก็แบกตัวเองมานั่งจุมปุ๊กอยู่ในห้องเลกเชอร์ได้สำเร็จ

วันนี้มึงจดนะ เมื่อคืนกูตี3” ผมหันไปยังไอ้พีทที่พึ่งมาถึงและกำลังจัดแจงโต๊ะให้เป็นเตียงจำเป็นอยู่

กูตี4” ผมตอบมันกลับไปและเท้าแขนเตรียมนอนบ้าง

มึงอย่ามา เมื่อเช้ากูเจอพี่เมฆ เขาบอกว่าเมื่อคืนมึงไม่ได้ไปช่วย

ก็ไม่ได้ไปช่วยพี่เมฆผมตอบจบก็ฟุบตัวลงกับโต๊ะเลยแต่ไอ้พีทดันจับไหล่ผมไว้ซะก่อน

แล้วไปช่วยใครมา

พี่ติณห์พีทเลิกคิ้ว

ช่วงนี้มึงสนิทกับพี่เขาเนอะ

เออผมไม่ค่อยชอบไอ้คำว่าช่วงนี้เท่าไหร่เลย มันเหมือนกับว่าช่วงอื่นๆจะไม่สนิทกันงั้นแหละ

กูก็พึ่งสังเกตนะว่า... มึงเรียกพี่เตชินท์ว่าพี่ติณห์ด้วยว่ะผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพราะไม่รู้จะตอบอะไรจริงๆ

โหยๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มึงสนิทกับพี่ติณห์ขนาดนี้เนี่ย

มึงเรียกพี่เตชินท์ดิว่ะไอ้พีทเลิกคิ้วยิ่งขึ้นไปอีก

ขนาดมึงยังเรียกพี่ติณห์เลย ทำไมกูจะเรียกบ้างไม่ได้

มึงเรียกไม่ได้เพราะกูขออนุญาตพี่ติณห์แล้ว

งั้นเดี๋ยวกูไปขอบ้าง พี่ติณห์เขาคงไม่หวงอะไรหรอก

ห้ามไอ้พีทเปลี่ยนมาหลิ่วตาใส่ผมแล้ว

เหี้ยไร มึงหวงแค่คำว่าติณห์เนี่ยนะ

เอออผมจบประโยคและฟุบตัวลงนอนอีกครั้ง แต่ไอ้พีทก็ยังไม่วายฟุบตัวเหมือนผมโดยหันหน้ามาทางผม

สนิทกันได้ไงวะ

ไม่รู้ดิ ช่วงรับน้องเขามาช่วยเทรนมั้งเลยสนิทกันเร็ว

อ้อออออที่เมื่อวานพี่เตชินท์มาดูรับน้องนี้ก็เพราะมึง...ผมเพียงแค่ยักคิ้วเป็นเชิงตอบมาใช่นั้นแหละ

สุดยอดไปเลยครับเพื่อน ไปช่วยพี่เตชินท์ทำงานแต่พี่รหัสตัวเองไม่ช่วย

พี่เมฆไม่ได้มาบอกนี้ว้าและพี่ติณห์ก็ขอก่อนด้วย ไอ้แจน ไอ้เก่งอะไรคงไปช่วยแล้วแหละเพราะถ้าไม่มีคนช่วยจริงๆไม่มีทางที่พี่เมฆจะปล่อยผมไปง่ายๆแน่

คงงั้น แต่เรื่องมึงกับพี่เตชินท์นี้ข่าวใหม่สำหรับกูเลยนะ ก็ว่าทำไมวันนั้นเลี้ยงน้ำกูไอ้พีทพูดเชิงพึมพำก่อนที่ผมจะหลับตาลงเป็นเชิงว่าผมอยากนอนมากกว่าคุยกับมันแล้ว

ประโยคสุดท้ายที่ผมได้ยินก่อนที่สติจะปิดลงคือเสียงพีทที่พูดว่า หลิวววว หมดคาบยืมสมุดด้วยนะ

 

แกๆผมตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงหลิวพร้อมกับการเขย่าแขนผมอย่างแรงจนผมต้องผงกหัวขึ้นมาแต่โดยดี

เลิกคลาสแล้วเหรอวะผมถาม เพราะหลิวส่งสมุดเลกเชอร์ให้ผมก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งเก้าอี้ข้างหน้าผมที่ว่างอยู่พร้อมกับปาย

ครูติดประชุมเลยสอนแค่สองชั่วโมงอ้อ แล้วนี้ผมนอนไปสองชั่วโมงแล้วเรอะ

น่ารักไหมผมเลิกคิ้วใส่รูปผู้หญิงคนหนึ่งที่หลิวส่งให้

ก็ดี 0032?”

โอ้โหหหห สรุปแกจำรหัสน้องได้ทุกคนจริงดิ

เกือบถ้าพูดไปว่าจำได้ทุกคนมันคงฟังดูเว่อร์ไปหน่อย แม้จะเป็นความจริงก็เหอะ

สุดยอด ถูกต้องนี้0032หรือน้องงง...หลิวเว้นช่วงและหันไปหาปายแทน

น้องเนซึ่งปายก็เป็นลูกคู่รับอย่างดี จังหวะนี้ไอ้พีทก็ผงกหัวขึ้นมาฟังด้วยแล้วครับ

น้องคนนี้แหละเป็นตัวแทนดาวของปีนี้ผมพยักหน้ารับ หน้าที่หาดาวเดือนผมยกให้พวกสาวๆทำนะครับ

ประเด็นคือ พวกฉันไม่ได้เป็นคนเลือก

แล้วใครเลือกไอ้พีทถามประโยคที่อยู่ในใจผม

พี่เตชินท์ผมเลิกคิ้ว

เมื่อวานที่พี่เตชินท์มาดูรับน้อง เรากับหลิวเลยขอให้พี่เขาช่วยเลือกให้หน่อย ก็ได้น้องเนมานี้แหละปายอธิบายต่อเมื่อเห็นหน้าไม่เข้าใจโครตๆของผม

พี่เตชินท์ชอบสไตล์แบบนี้จริงๆแหละนะไอ้พีทเลื่อนมือมาหยิบรูปน้องเนบนโต๊ะผมไปดูก่อนที่จะพูดขึ้น

เห็นไหมปาย เราบอกแล้วว่าเนี่ยสเปคพี่เตชินท์ชัดๆ เผลอๆคณะเราจะมีอีกคู่นะผมหันไปมองรูปในมือไอ้พีทโดยไม่ได้พูดอะไรออกมา

แต่พี่เตชินท์นี้ก็มั่นคงสุดๆเลยเนอะ น้องเนนี้อย่างกับพี่โมร่างโคลนนิ่ง

พี่เตชินท์ก็เลิกกับพี่โมมาสักพักใหญ่ๆแล้วนี้นา คงได้เวลาเริ่มใหม่แล้วแหละปายกับหลิวยังคงพูดต่อไปแต่ประโยคต่อจากนั้นไม่ได้เข้าหัวผมเลย เพราะสมองผมเริ่มย้อนกลับไปยังตัวละครใหม่ที่พึ่งเอ่ยถึง

พี่โม เป็นแฟนเก่าคนล่าสุดของพี่ติณห์ เรียนอยู่คณะมนุษย์ศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ แก่กว่าพี่ติณห์หนึ่งปี พึ่งเรียนจบไปปีที่แล้ว พี่โมคบกับพี่ติณห์ตั้งแต่พี่ติณห์อยู่ปีสอง คบกันอยู่เกือบปีเลย สุดท้ายก็เลิกกัน ประเด็นคือผมดันรู้จักกับพี่โม เพราะตอนมัธยมปลายอยู่โรงเรียนเดียวกันนะครับเลยสนิทกันมากๆ แต่ถึงแบบนั้นผมก็ไม่รู้ว่าพี่โมเลิกกับพี่ติณห์เรื่องอะไรนะ

รู้แค่ว่าพี่ติณห์ชอบพี่โมมากๆและก็ตามจีบอยู่นานเลยจนสาวเจ้าใจอ่อนและก็คบกัน หลังจากเลิกกันพี่โมก็เฮิร์ตจนไม่มาเรียน3-4วันเลย ผมยังไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนเธออยู่เลยด้วยซ้ำ ส่วนพี่ติณห์ก็ดูหงอไปจนถนัดตา ตอนนั้นรู้กันทั้งคณะเลยครับ ก็พี่ติณห์ดูหงอลงไปมากจริงๆ แถมพี่ติณห์ยังไม่คบกับใครอีกเลยหลังจากนั้น บ้างก็เอาไปคิดเองว่าพี่ติณห์ยังรักพี่โมอยู่บ้างล่ะ ยังรอพี่โมกลับมาบ้างล่ะ ถึงแม้ตอนนี้พี่โมจะคบกับคนอื่นไปแล้วก็ตาม

นี้วา แล้วแกอ่ะ เมื่อไหร่จะเดินต่อสักที พี่เตชินท์เขาเริ่มเดินแล้วนะเว้ยผมกลับมาที่โลกปัจจุบันอีกครั้ง เพราะหลิวฟาดมือใส่แขนผมครับ เล่นเอาสะดุ้งเลย

ไม่ได้หยุดเดินนะผมลูบแขนปอยๆและตอบกลับไป

ไม่ได้หยุดเดินอะไรของแก ฉันเห็นตั้งแต่แกเลิกกับน้องหวานก็ไม่หลีสาว ไม่คบกับใครเลยนะมาอีกล่ะตัวละครใหม่

ใช่ครับ หวานเป็นแฟนเก่าผมเอง

ตอนแกเลิกกับน้องเขาก็พอๆกับที่พี่ติณห์เลิกกับพี่โมเลยป่ะ ก็เป็นปีแล้วดิผมพยักหน้ารับ แม้จะไม่ชัวร์เวลาเท่าไหร่ แต่ก็ประมาณนั้นมั้ง

รออะไรอยู่ย่ะผมไม่ได้ตอบ เอาจริงก็ไม่มีคำตอบให้คำถามนี้มากกว่า

ไปวุ่นอะไรกับมันล่ะ เธออ่ะหาผัวได้แล้วจนไอ้พีทเข้ามาช่วยชีวิตผมไว้ทัน หลิวแว้ดขึ้นมาและหันไปไฝว้กับพีทต่อ

จะว่าไปเรื่องของผมกับหวานนี้เกือบปีแล้วเหรอ

ผมคบกับหวานตอนเฟรชชี่ ตอนนั้นเธอเองก็เป็นเฟรชชี่ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ เธอเป็นคนน่ารัก นิสัยดี ยิ้มแล้วตาจะหายไปเลย ผมรู้จักกับเธอเพราะเราบังเอิญต้องทำงานของมหาลัยด้วยกัน และเราก็คบกัน ระยะเวลาที่ผมคบกับหวานอาจจะไม่นานมาก แต่ด้วยความที่เธอเป็นผู้หญิงคนแรกและคนเดียวในมหาลัยที่ผมมีท่าทีสนใจจนคบกัน ทุกๆครั้งหลิวเลยมักจะหยิบหวานมาเป็นกรณีเปิดประเด็นเรื่องผม

ส่วนเหตุผลที่เราเลิกกันก็เพราะผมไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ ซึ่งผมก็ยอมรับนะ ช่วงเฟรชชี่ผมยังไม่ค่อยชินกับระบบมหาลัย ยิ่งเรียนสถาปัตย์ที่งานโครตเยอะแล้วด้วยเลยไม่มีเวลาให้หวานเข้าไปใหญ่ สุดท้ายเราก็เลิกกันทั้งๆที่พึ่งครบรอบครึ่งปีไปไม่นาน แต่เราเลิกกันด้วยดี ตอนนี้เจอกันก็ยังทักทายกันได้ปกติ และหวานก็คบกับหนุ่มวิศวะไปแล้วด้วย ล่าสุดที่เจอกันเธอยังทักให้ผมหาแฟนมาช่วยตัดโมสักทีเลย (เธอขอโทษด้วยที่ตัดโมไม่เป็น)

โอเค! จบประเด็นเรื่องผัวฉันและจบประเด็นเรื่องเมียพวกแกด้วย ฉันไปจิ้นเตชินท์เนดีกว่าหลิวพูดจบก็โบกมือลานิดหน่อยและแยกออกไปกับปายทันที

ในฐานะคนสนิทมึงว่าเตชินท์เนนี้กี่เปอร์เซ็นต์ผมกลอกตาใส่ไมค์อากาศที่ไอ้พีทยื่นให้ผมหลังจากหลิวกับปายลับตาไป

กูไม่รู้ ไปแดกข้าวได้แล้วพีทขำกับการตัดบทสนทนาอย่างไร้เยื่อใยของผม แต่ผมก็ไม่รู้จริงๆนี้ว้า

ผมคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีเรื่องนี้ถ้าหลิวไม่มาบอก

เพราะพี่ติณห์ก็ไม่เห็นจะพูดเรื่องนี้กับผมสักคำ

 

ผมกับพีทมานั่งปักหลักอยู่ที่โต๊ะเดียวกับหลิวและปาย เพราะโต๊ะทุกตัวมันเต็มหมดแล้วครับ ถ้าจะแทรกนั่งก็ขอแทรกนั่งกับสาวๆตัวเล็กๆคงจะดีกว่าไปเบียดกับพวกผู้ชายตัวใหญ่ๆอยู่แล้ว หลังจากหาที่นั่งได้ ผมกับพีทก็ตัดสินใจจะนั่งรอให้คนที่ต่อคิวซื้อข้าวกันจนเนืองแน่นในโรงอาหารลดลงก่อนถึงจะแทรกตัวเข้าไปซื้อของบ้าง แม้จะหิวขนาดไหนแต่คนขนาดนี้ก็ไม่สู้นะครับ

ผมนั่งแย่งหลิวกินไปพลางๆจนมีเสียงๆหนึ่งขัดขึ้น

พี่ค่ะ ขอลายเซ้นต์หน่อยได้ไหมคะผมเงยหน้าไปหาเจ้าของเสียง เป็น0043กับเพื่อนหน้าตาโครตคุ้นที่ผมพึ่งเห็นในรูปเมื่อกี้นั้นเอง

ได้จ้าหลิวรับคำและรับสมุดมาเซ้นต์ให้โดยง่าย เซ้นต์เสร็จก็ส่งต่อให้ปายเซ้นต์บ้าง

พี่สองคนด้วยนะคะ” 0043หันมายังผมกับพีทเมื่อเห็นว่าผมกับพีทไม่ได้รับสมุดมาเซ้นต์ต่อ

อยู่ๆจะมาขอลายเซ้นต์ผมง่ายๆเหรอครับคุณพีทสวมบทพี่ว้ากทันที

พี่จะสั่งให้ทำอะไรว่ามาเลยค่ะ หนูพร้อมล่ะ” 0043พูดพร้อมด้วยสายตามุ่งมั่น

พวกหนูเนี่ย ทำได้ทุกอย่างเลยนะคะ ตั้งแต่ตัดโม เขียนสเกล ล้างรถ ซักผ้า ถือของ ยกของ หรือแม้แต่ให้เต้นโชว์ยังได้เลยนะคะ” 0032หรือน้องเน ว่าที่ดาวคณะปีนี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ0043รีบพูดเสนอขึ้นมาบ้าง

ถูกต้องค่ะ ขอแค่พี่รีเควสมาเท่านั้นปิดท้ายด้วย0043 ก่อนที่ทั้งคู่จะฉีกยิ้มกว้างส่งมาให้

ผมหันไปมองหน้าพีทที่อยู่ข้างๆ ซึ่งไอ้พีทก็พยักหน้ากลายๆกลับมาเป็นเชิงบอกให้ผมสั่งเลย

พอดีตอนนี้ผมหิวมากเลย คงไม่มีแรงเซ้นต์แน่ๆผมหันไปบอกน้องทั้งสองคน

คะ?” 0043หลุดหน้างงออกมาก่อน จริงๆ0043นี้มีรีแอคชั่นหน้าที่ยิ่งใหญ่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนะ

แต่มันคงรบกวนพวกคุณเกินไปเนอะ

ไม่เลยค่ะ!” 0043กับ0032รีบแย้งขึ้นมาทันที

พวกพี่อยากกินอะไรสั่งเลยค่ะ เดี๋ยวหนูกับเนไปซื้อให้” 0043รีบพูดต่อเหมือนเธอกลัวว่าผมจะเปลี่ยนใจนั้นแหละ

ผมอยากกินข้าวมันไก่ย่าง เอาไก่ย่างนะ ถ้าไก่ย่างหมดเอาไก่ทอดแทน ไม่เอาไก่ตอนนะ ถ้าสมมติหมดทั้งไก่ย่างและไก่ทอดเอาข้าวขาหมูร้านข้างๆมาแทนก็ได้ผมเป็นคนสั่งเป็นคนแรก

ผมเอาหมี่เหลืองต้มยำ ร้าน5 บอกป้าเอาน้ำน้อยๆนะขอแบบขลุกขลิกๆพอ แล้วก็ขอเปรี้ยวๆด้วย ขอหัวไชเท้าป้าเขามาด้วยล่ะ อ้อ! แล้วขอน้ำซุปเพิ่มมาด้วย ใส่ถ้วยมานะ ถ้ามองๆในหม้อมีซี่โครงเหลือก็ขอมาด้วยก็ได้ ตอนขอซี่โครงทำหน้าน่าสงสารเข้าไว้นะ เดี๋ยวป้าเขาไม่ให้ตามด้วยไอ้พีท

ได้ค่ะ! รอสักครู่นะคะ” 0043ประมวลผลอยู่สักพักก่อนที่จะสรุปออกมา ส่วน0032กำลังอ้าปากพึมพำอย่างทวนเมนูเมื่อกี้อยู่

“0043 0032” ผมเรียกออกไปก่อนที่น้องจะเดินออกไปไกล

คะ

ผมเอาน้ำแดงนะ

ผมขอเก๊กฮวยล่ะกัน

พอเห็นท่าทางตั้งใจมากๆของทั้งคู่แล้วก็อดจะแกล้งไม่ได้แหะ

ได้ค่ะ!!

ผมรอจนน้องสองคนลับตาไป ผมกับพีทถึงได้ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

แกล้งน้องแล้วก็ขำใหญ่เลยนะพวกแกหลิวทักออกมาทั้งๆที่เธอเองก็ยังขำอยู่เลย

ก็มันตลกอ่ะมันดูกระตือรือร้นเกินเบอร์จริงๆนะ

แต่เอาเถอะ แกสนใจ0043ป่ะเนี่ยหลังจากหยุดขำหลิวก็หันมาถามผมทันที

สนใจเชิงไหนอ่ะ

จะเชิงไหนล่ะ ชู้สาวไงนั้นนน ประเด็นนี้อีกล่ะ

แกเป็นอะไรเนี่ยหลิววววว

อ๊าววว ก็0043มองหน้าแกเยิ้มเลย เนอะปายเนอะไม่พูดเปล่าเธอยังหันไปหาปายที่นั่งข้างๆอีกด้วย แถมปายยังพยักหน้ารับอีกตั้งหาก

มั่วตลอด

ไอ้วาา ไม่มั่วเว้ย ผู้หญิงเขามีเซ้นส์ผมส่ายหัวรัวๆใส่หลิวและหันไปหยิบสมุดเซ้นต์ของน้องทั้งสองคนมาเซ้นต์แทน

ผมเซ้นต์เสร็จน้องก็ยังไม่กลับมา ผมเลยเอาสมุดนั้นมาเปิดเล่นไปพลางๆ

0043กับ0032คงขยันหาลายเซ้นต์น่าดู เพราะจากที่ดูๆนี้ก็เยอะล่ะนะ เผลอๆผมว่าเกินร้อยชื่อแล้วด้วยซ้ำ

พิ้งค์ 0043

ผมหยุดสายตาที่ชื่อด้านหน้าสมุด

สนใจไหมแกสุดท้ายก็ต้องปิดสมุดลงเพราะเสียงหลิวเนี่ย

เลิกบิ้วสักที

ทำไมอ่ะ! น้องพิ้งค์ก็น่ารักดีนะ ตอนแรกฉันก็สับสนว่าจะเลือกน้องเนหรือน้องพิ้งค์ดี จนพี่เตชินท์เลือกน้องเนนั้นแหละ

เลือกน้องเนก็ดีแล้วแหละ

0043มันดูบ๊องๆนะอย่าไปเลือกเลยดีกว่า

 

หลังพักเที่ยงที่ไม่ต้องไปซื้อข้าวเองของพวกผม (พอน้องเอาข้าวมาให้ผมก็จ่ายตังนะครับ) พวกเราก็กลับไปเรียนกันอีกคลาสหนึ่งซึ่งยิงยาวอีก3ชั่วโมงตามเคย ก่อนที่จะไปเข้าห้องเชียร์ตามปกติ ซึ่งที่ไม่ปกติก็คือ

แทนไทไม่กวนผมสักนิดเลยวันนี้

ผมเลยจบเข้าเชียร์อย่างมีความสุข ก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมถึงไม่ขัดทุกอย่างอย่างที่ปกติเป็น อาจจะไม่ถึงกับทำตามอย่างมีความสุข (อันนั้นจะหลอนเกินไป) แค่ก็ไม่ขัดหรือพูดแย้งอะไรออกมาก็มากพอแล้ว พอแทนไทไม่มีปัญหาก็เป็นการเข้าเชียร์ที่ง่ายดายและแสนจะสุขสงบ ประชุมเชียร์วันนี้จึงมีแต่ประเด็นเบาๆ เพราะทุกคนแฮปปี้กันสุดๆ (ปกติตอนผมไฝว้กับแทนนี้ทุกคนจะเกร็งไปด้วยครับ)

พี่วา!ผมหันขวับมาตามเสียงเรียกพร้อมรอยยิ้ม

ว่าไงน้องรักบอกแล้วว่าอารมณ์ดี บวกเพิ่มแสดงความแฮปปี้ด้วยการยื่นมือไปลูบหัวไอ้แจนด้วย

พี่ใจเย็นก่อน เสพกัญชาเหรอไอ้แจนถึงกับผงะไปเลย

เปล่าาาผมตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มเหมือนเดิม

โอเค ผมรู้ว่าพี่กำลังแฮปปี้ ซึ่งพี่สุดยอดมากผมเลิกคิ้ว

เรื่องไร

การที่ไอ้แทนมันไม่กวนตีนพี่เนี่ย มันมีเหตุนะไอ้พีทที่เดินไปหยิบขนมเมื่อกี้รีบทิ้งตัวลงนั่งเลยครับ

ว่ามาแถมยังมาเร่งไอ้แจนอีก

หลังจากเมื่อวานที่ไอ้แทนได้แต้มไปอ่ะ คืนนั้นพิ้งค์... 0043อ่ะพี่ ก็โพล่งเข้าไปในไลน์กลุ่มว่าแทนทำเกินไปรึเปล่าผมพยักหน้ารับ

แน่นอนว่าแทนมันก็บอกว่าเปล่า คราวนี้ยัยพิ้งค์ก็ใส่เลยว่าสิ่งที่แทนทำมันแย่มากเลยนะ พี่วาเขาก็พูดด้วยดีๆ แล้วก็ยาวววววเลยพี่ ตามคนก็ต่างมั่นใจว่าตัวเองถูกอ่ะผมยังคงพยักหน้าตาม

ไปๆมาๆปีหนึ่งทั้ง45คนก็แบ่งออกเป็น2ฝ่าย ฝ่ายแรกอยู่ทีมพิ้งค์หรือทีมพี่ อีกฝ่ายก็ทีมแทน

ยัยพิ้งค์ถึงกับยื่นคำขาดว่า ถ้าแทนยังคงไร้เหตุผลแบบนี้ก็ไม่ต้องมาคุยกัน แล้วใครจะเชื่อพี่ ยัยพิ้งค์ทำจริง ตั้งแต่เจอกันวันนี้ พิ้งค์ยังไม่คุยกับแทนสักคำรวมถึงไม่คุยกับทีมแทนทุกคนด้วยไอ้พีทถึงกับพูดออกมาว่าหูยยยยเลย

แทนมันไม่รู้จะทำไง ก็เลยยังไม่กวนตีนพี่ดีกว่า เดี๋ยวจะโดนโกรธไปกันใหญ่ผมพนักหน้ารัวๆส่งท้ายก็ว่าทำไมวันนี้มันเชื่องแปลกๆ

“0043นี้ก็เจ๋งเหมือนกันนะเมื่อแจนพูดจบพีทก็พูดออกมา

เจ๋งดิพี่ พิ้งค์นี้แหละน่าจะได้เป็นประธานปีนี้ด้วยสุดยอดไปอีก

และที่สำคัญ มันทีมพี่ด้วยไงไอ้แจนหันมาบอกผม

เออ เห็นวันนี้มาขอลายเซ้นต์อยู่ไอ้พีทพูดต่อ

ถ้า0043ทีมเราก็ดีดิผมพูดออกไปบ้าง

วางใจได้เปราะหนึ่งไม่น่าเชื่อน่าผู้หญิงบ๊องๆตัวเล็กๆคนนั้นจะช่วยเราได้ขนาดนี้

 

คนเรามักจะมีสิ่งที่เราอยากจะทำโดยที่เราเองก็ไม่รู้ว่าจะทำไปทำไม ทำเพื่อเหตุผลอะไร และเรื่องพวกนั้นก็มักจะถูกทำเพียงเพื่อสนองว่าอยากทำเท่านั้น

ยกตัวอย่างเช่น

ครั้งนี้

ติ๊งต่อง

อาจจะเพราะวันนี้ทั้งวันผมยังไม่ได้เจอพี่ติณห์ (เริ่มตั้งแต่ผมนอนตอนตี4) และถ้าจะให้กลับห้องเลยมันก็ดูจะเป็นการตัดการเจอกันวันนี้ของเราไปเลย ยิ่งถ้าผมไม่ได้เล่าเรื่องวันนี้ให้พี่ติณห์ฟังมันก็คงจะค้างคาจนนอนไม่หลับแน่ๆ

เพราะคิดแบบนั้นผมเลยกดลิฟต์มาชั้น8 และเดินมากดกริ่งห้อง04เรียบร้อย

นั้นเป็นคำตอบอันสวยหรูไว้บอกจิตใต้สำนึกตัวเอง จริงๆมันก็ไม่ได้มีเหตุและผลอะไรขนาดนั้น

แค่อยากเจอจึงมาหา

ก็เท่านั้น

เข้ามาก่อนดิเจ้าของห้องเดินมาเปิดประตูทั้งๆที่ยังเช็ดผมอยู่เลยด้วยซ้ำ

อาบน้ำเหรอครับผมทักขึ้นหลังจากเดินเข้ามาในห้องแล้ว

อื้อ มันร้อนโครตๆก็จริง อากาศประเทศเรานี้จะรุนแรงขึ้นทุกวัน จะเปิดแอร์ทั้งวันก็เกรงใจค่าไฟ เก็บไว้จ่ายเดือนเมษาล่ะกัน (นี้ขนาดยังไม่เมษา)

ห้องเชียร์เหมือนจะระเบิดเลยครับร้อนมากกกก ร้อนจนเกรงใจที่จะลงโทษน้อง (แต่ก็ทำอยู่ดี)

ไหนเล่า วันนี้เป็นไงพี่ติณห์หันมาถามผมทันทีที่คีย์เวิร์ดคำว่าห้องเชียร์หลุดออกมาจากปากผม

พี่ดูหน้าผมแล้วลองทายดูผมพูดจบก็ฉีกยิ้มกว้าง

ประชดป่ะวะ

ไม่ดิ จากใจล้วนๆผมหยุดยิ้มและมองพี่ติณห์ทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงไปพลางเช็ดผมไปพลาง

ผมเช็ดให้ไหมครับพี่ติณห์ชะงักไปเลยเมื่อผมถามแบบนั้น แต่ผมก็ยังคงไม่พูดอะไรออกไปเพิ่ม

เช็ดผมเหรอแถมยังถามซ้ำออกมาอีก ผมพยักหน้ารับ

“...เอาดิ

ผมลุกขึ้นจากโซฟาที่ตัวเองนั่งอยู่ไปทิ้งตัวลงนั่งลงบนเตียงพี่ติณห์ ยกขาขึ้นมาขัดสมาธิและเอื้อมมือไปรับผ้าเช็ดผมมาจากมือพี่ติณห์

สรุปเข้าเชียร์เป็นไง

พี่ต้องไม่เชื่อแน่ ผมไม่เคยเห็นแทนไทเชื่องขนาดนี้มาก่อนตอนนี้เลยกลายเป็นผมนั่งซ้อนหลังพี่ติณห์และเช็ดผมให้พี่เขาไปด้วยขณะเราคุยกัน

ทำไมวะเพราะเริ่มสนิทกันแล้วนะครับ ช่วงนี้พี่ติณห์เลยไม่โหดเรื่องคำหยาบกับผมมากเท่าไหร่ มีหลุดคำว่าวะ ว่ะออกมาบ้าง แต่ก็ยังคงใช้ผมกับคุณอยู่นะ

ไอ้แจนบอกว่า ตอนนี้ปีหนึ่งกำลังแบ่งเป็นสองทีม คือทีมผมกับทีมแทนไท แทนไทมันไม่อยากมีปัญหามากมันเลยเพลาๆเรื่องกวนตีนผมไปก่อน

เข้าทางเลยดิผมพยักหน้ารับ กลิ่นแชมพูอ่อนๆที่มักจะได้กลิ่นนี้จากพี่ติณห์เสมอโปรยตัวไปทั่ว บวกกับไอเย็นจากแอร์ที่พึ่งเปิด เป็นบรรยากาศที่ดีอีกอย่างหนึ่งเลยนะ

ผมชอบบรรยากาศนี้มากด้วย

ครับผมเอ่ยตอบเมื่อคิดขึ้นได้ว่าพี่ติณห์คงจะไม่เห็น

พี่ติณห์ไม่ได้ถามอะไรออกมาอีก ส่วนผมก็ตั้งหน้าตั้งตาเช็ดผมมากซะจนลืมคิดไปเลยว่าบทสนทนามันจบลงแล้ว

พี่ส่งโมทันป่ะครับเป็นผมที่เป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาขึ้นมาอีกครั้ง

ทันดิ แล้วคุณไปเรียนทันเปล่า

ทันครับ ก็พี่เล่นตั้งนาฬิกาปลุกไว้นึกย้อนไปเมื่อเช้าที่ผมตื่นมานั่งงงว่าเสียงอะไรอยู่ตั้งนานสองนานแล้วก็ตลกตัวเอง

ก็ผมไม่รู้จะทำไง เห็นคุณบอกว่ามีเรียนตอน9โมง ถ้าไม่ตั้งไว้ก็ไม่น่าจะตื่น

ถ้าไม่ตั้งไว้ ก็คงไม่ตื่นจริงๆแหละครับ

เห็นป่ะล่ะและก็เงียบอีกครั้ง สำหรับผม ผมคงเคยบอกไปแล้วว่าผมชอบด้วยซ้ำตอนที่เรานั่งเงียบๆใส่กัน แต่กับพี่ติณห์นี้ผมไม่รู้ว่าพี่เขาคิดยังไง บางทีมันอาจจะเป็นสถานการณ์น่าอึดอัดสำหรับพี่ติณห์ก็ได้หรือเผลอๆเขาอาจจะไม่ชอบที่ผมแวะมาหาเขาบ่อยๆ

พี่ติณห์ครับ

หืม

ผมมีคำถามจะถามพี่ แต่พี่จะตอบหรือไม่ตอบก็ได้นะครับและผมมันก็ไม่ใช่พวกจะเก็บไว้ในใจด้วย อยากรู้มันก็ต้องพูดออกไปดิ

“...” พี่ติณห์เอี้ยวตัวมามองหน้าผมเมื่อผมพูดจบ

เอาดิก่อนที่จะหันกลับไปและตอบออกมา

แต่คุณถามได้แค่3คำถามนะไม่รู้ทำไม แต่ประโยคนี้ของพี่ติณห์ทำให้ผมยิ้มออกมา

โอเคครับ

ว่ามา

ข้อแรก พี่รู้สึกยังไงเวลาที่อยู่ๆมันก็เงียบไป

ถามจริง?” พี่ติณห์ถามกลับมาทันทีที่ผมพูดจบ

จริงครับอาจจะเพราะน้ำเสียงจริงจังที่เป็นการบอกว่าไม่ได้พูดเล่นของผม ทำให้พี่ติณห์นิ่งไปอย่างใช้ความคิด

เฉยๆ กึ่งไปทางดี ผมว่าไม่มีอะไรพูดก็เงียบไปเลย คงดีกว่ายืดบทสนทนาไปเรื่อยๆรึเปล่า

ไม่อึดอัดเหรอครับ

ผมนับเป็นคำถามข้อที่สองนะ

โหยยย งั้นผมไม่ถามล่ะไม่มีการผ่อนเบาอะไรทั้งนั้นเลยแหะ

ถึงจะไม่ได้คำตอบจากคำถามข้อนั้นแต่คำตอบของพี่ติณห์ก็ทำให้ผมพอใจอยู่ไม่น้อย

นั้นมันไม่ได้หมายความว่าพี่เขาไม่ได้อึดอัดอะไรกลายๆหรอกเหรอ อาจจะไม่ถึงกับสบายใจเหมือนอย่างที่ผมเป็น แต่แค่นี้ก็มากพอแล้วล่ะ

ผมสบายใจทุกครั้งที่อยู่กับพี่ติณห์ ไม่ต้องปรุงแต่งคำพูดหรือสรรหาเรื่องอะไรมาพูดกัน แค่นั่งเงียบๆอยู่ข้างๆกันมันก็มากพอ

ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ความสบายใจ ไม่ใช่บรรยากาศหรืออะไรทั้งนั้น

แต่มันคือพี่ติณห์

ผมชอบตัวเองตอนอยู่กับพี่ติณห์

ข้อสอง พี่รำคาญที่ผมมาหาบ่อยๆรึเปล่าช่วงนี้ผมว่าทุกวันเลยนะ

มันเป็นคำตอบเดียวกับคำถามที่ว่า คุณรำคาญที่ผมขอให้ช่วยงานรึเปล่า

ไม่

ไม่เลยสักครั้ง

นั้นถือว่าเป็นคำตอบด้วยเหรอครับ

นั้นก็ไม่คล้ายคำถามเหมือนกันผมบุ้ยปาก ยอมใจเขาเลยแหะ

ข้อสุดท้ายได้ล่ะยังมาเร่งผมอีก!

ข้อสุดท้าย พี่กับน้องเน... คุยๆกันอยู่เหรอครับพี่ติณห์ไม่ได้ตอบกลับมาทันทีอย่างคำถามสองข้อแรก แถมยังหันกลับมามองหน้าผมด้วย พี่ติณห์จ้องตาผมอยู่แบบนั้นสักพักก่อนที่จะแย่งผ้าเช็ดผมจากมือผมไป พี่ติณห์เช็ดผมลวกๆอีกสองสามครั้งก่อนที่จะหยุดเช็ดและเงยหน้ามาสบตากับผมอีกครั้ง

ผมขอไม่ตอบล่ะกัน






-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ช้าไปนิดนึงงง ไม่โกรธเนอะ 5555 ขอบคุณทุกคอมเม้นต์มากๆเลยนะคะ คอมเม้นต์ทุกคอมเม้นต์ไม่ว่าจะทวงนิยาย แก้คำผิด ชม หรือด่า ทุกคอมเม้นต์มันสำคัญกับเราและเป็นแรงบันดาลใจที่ดีมากจริงๆ ถ้าจะยังไงก็ขอเม้นต์ไปทุกตอนเลยเนอะ 5555 พูดถึงตอนนี้หน่อยล่ะกัน ความจริงคือพล็อตsource headมันชั่งลึกล้ำซับซ้อน เรื่องหลายๆอย่างมักจะเกิดในเวลาเดียวกันแล้วก็นั้นแหละค่า คนแต่งก็งง 555555 ถ้าพูดอะไรตรงไหนไม่เคลียร์ติได้เลยนะคะ นี้คือการติเพื่อก่อไง 555
เจอกันคร้าบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

669 ความคิดเห็น

  1. #669 ฝนตกขึ้นฟ้า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 22:22
    อยากมอบเพลง I like me better ให้กับวามาก ตรงเลย 5555555
    #669
    0
  2. #651 Silviα✻ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:25
    ร้ายว่ะพี่คนนี้
    #651
    0
  3. #635 hanari00123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:53
    ...พี่
    #635
    0
  4. #618 In min (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 11:19

    คุณพี่!!!!!ทำไมพูดแบบนั้นนนน

    #618
    0
  5. #595 chompu_y (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 23:46
    เอ๊า!?พี่
    #595
    0
  6. #555 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 19:45
    ทำไมไม่บอกไปหล้ะพี่ติณห์ WHY!!!!!
    #555
    0
  7. #544 dxzkg_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 14:35
    พี่ติณห์คะ!! ไม่ชัดเจนค่ะ!!
    #544
    0
  8. #447 shin ai2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 11:13
    โคตร สะกดแบบนี้ค่า
    #447
    0
  9. #16 DeadMan_Gray (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 06:52
    วา~ ไปหา 0043 พิ้งค์น้อบเถอะ~ ปล่อยพี่ติณห์ไปกับความติสของพี่เขาเถอะ~
    // สู้ๆนะคะตัวเอง
    #16
    0
  10. #15 สีน้ำ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 00:08
    โหหหพี่ตอบวาเถอะ พวกเราก็อยากรู้
    #15
    0