source head กว่าจะเป็นเฮดว้าก (end)

ตอนที่ 53 : specify; 2-0 HNY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    1 ม.ค. 60

2-0

1ปีต่อมา

ผมก็ยังคิดว่าสีทองดีกว่าอยู่ดี

แล้วตอนซื้อคุณจะบอกให้ซื้อเงินมาด้วยทำไมพี่ติณห์โวยทันทีเมื่อผมยังยืนยันว่าจะเลือกสีทอง ประเด็นคือตอนเราไปซื้อด้วยกันพี่ติณห์เป็นคนหยิบสีทองมา แต่ผมเองนี่แหละที่บอกให้เขาหยิบสีเงินมาด้วย

ก็ตอนนั้นมันเลือกไม่ได้ แต่ตอนนี้มันเลือกได้แล้ววว

เผื่อไว้ไงงง

เรื่องเยอะจริงๆเลยคุณอ่ะพี่ติณห์บ่นผมอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนที่จะใช้ดาวสีเงินเคาะหัวผมเบาๆและเอาไปเก็บ

ใครๆเขาก็บอกแบบนั้นแหละครับพี่ติณห์ขำนิดหน่อยเมื่อผมยอมรับแต่โดยดีแทนที่จะเถียงกลับไป

ตอนนี้พวกเรากำลังวุ่นวายกับการตกแต่งบ้านครับ ผมกับพี่ติณห์ได้หน้าที่นี้มาได้ไงไม่รู้ แต่ก็ดีกว่าได้แผนกอาหารหรือแผนกของเล่นอย่างพวกพลุไฟ พลุเย็นอะไรแบบนั้นเยอะ เพราะผมไม่มีสกิลในการเลือกของพวกนั้นสักนิด

อาจจะเพราะทุกคนรู้อยู่แล้วแหละมั้ง หน้าที่ตกแต่งจึงตกมาเป็นของผมโดยอัตโนมัติ

และเราก็กำลังจริงจังกับการแปลงโฉมเจ้าตัวสนต้นใหญ่นี้ให้กลายเป็นต้นคริสมาสต์กันอยู่ครับ

แม้การทำต้นคริสมาสต์ในวันที่31มันจะขัดๆไปหน่อยก็เถอะ

แต่ถือว่าทำเอาบรรยากาศไง อย่าไปคิดมากกก

ผมกลับมาอยู่ไทยได้เดือนกว่าแล้วครับ ตอนนี้ก็ถือว่าเรียนจบโดยชอบธรรมแล้ว หลังจากพึ่งรับปริญญาไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว จริงๆเรื่องรับปริญญาเนี่ยผมสามารถรับได้ทั้งที่อังกฤษของAFUและที่มหาลัยในไทยเลย แต่ผมตกลงว่าจะรับแค่ที่ไทยอย่างเดียว จะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมาให้เสียเวลา แถมอยากรับกับเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาแทบตายด้วย แม้ผมจะโดนพวกมันบ่นเรื่องที่ผมรับระดับปริญญาโทอยู่คนเดียวก็ตามเถอะ ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ

..ผมอยากรีบกลับมาหาพี่ติณห์

ส่วนเรื่องใบtranscriptionของที่นู้น ลุงแอนดริวบอกว่าจะรับผิดชอบให้ และบินเอามาส่งให้ถึงมือผมที่นี่อยู่แล้ว ผมก็เลยชิลๆครับ ผมรู้อยู่แก่ใจว่ามันจบแล้ว ดังนั้นถึงลุงแอนดริวจะไม่เอามาให้ผมก็ไม่ซีเรียสอะไรนักหรอกครับ

คุณดูอินนะพี่ติณห์ที่ห้อยของตกแต่งลงบนต้นคริสมาสต์ไม่ไกลจากผมนักถามขึ้น

ผมดูอินเหรอครับเมื่อผมถามกลับไปแบบนั้นก็เหมือนเป็นการเปิดบทสนทนาให้พี่ติณห์ทันที เพราะเขาหันมาหาผมและพยักหน้าหนักแน่นรัวๆทันที

มากอ่ะ นี่ผมเห็นคุณห้อยพวงกุญแจไปด้วย ยิ้มไปด้วย ฮัมเพลงไปด้วย ดูอารมณ์ดีเกิ้นนนน จนผมจะคิดว่าคุณมีกิ๊กล่ะนะ

โหยยยย จะเอาเวลาที่ไหนไปมีล่ะลำพังแค่พี่ติณห์คนเดียวก็แทบจะไม่มีเวลาให้แล้วครับ

ก็ลองมีสิแหนะ..มีขู่ผมด้วยว่ะ

ไม่มีหรอกคร้าบบบ มันเป็นเทศกาลแห่งความสุขไง ผมเลยสุขด้วยมากไปหน่อยสำหรับผม เทศกาลปีใหม่นี่ผมอินที่สุดแล้วนะ มันดูเป็นเทศกาลแห่งการเริ่มต้นใหม่ของจริงเลยอ่ะ

เพราะไปอยู่อังกฤษด้วยป่ะ

อืม.. ก็มีส่วนนะ ที่นู้นเขาฉลองเทศกาลนี้กันจริงจังมากอ่ะ รอบข้างมีแต่คุณซานต้า สีเขียวสีแดงเนี่ย แทบจะกลายเป็นสีประจำชาติอยู่ล่ะวันนี้เมื่อปีที่แล้วผมยังคงเรียนอยู่ที่นู้นนี่ครับ และเทศกาลนี่ก็ดูเป็นเทศกาลของคนทั้งชาติมากจนผมยิ่งชอบมันเข้าไปใหญ่ ปีที่แล้วพวกเราจัดงานปาร์ตี้กันที่บ้านของลุงแอนดริว มีผม ไอ้ต้า แล้วก็น้องในทีมอีก4คน คือแม่งสนุกชิบหาย ทุกคนใส่เต็มmaxต้อนรับปีใหม่กันจริงๆเลยล่ะ

แล้วนี่คุณยังต้องกลับไปอีกป่ะพี่ติณห์ถามต่อมา ผมกับพี่ติณห์ยังไม่ได้คุยกันถึงเรื่องต่อจากนี้ซะทีเดียว เราแค่คุยกันคร่าวๆถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นใกล้ๆเท่านั้น และพี่ติณห์พึ่งลาออกจากงานด้วยครับ เขาลาออกตอนเดือนนี้แหละ ผมเองก็ไม่ได้รู้เหตุผลที่แน่ชัดนัก แต่ผมรู้ดีว่าพี่ติณห์คิดดีแล้วก่อนที่จะทำแบบนี้ และผมก็เคารพการตัดสินใจของพี่ติณห์เสมอ

ยังไม่มีแพลนนะครับ ถ้าไม่มีเหตุสุดวิสัยอะไรจริงๆ ผมก็คงไม่ต้องกลับไปแล้วแค่คิดถึงAFUผมก็รู้สึกเหนื่อยขึ้นมาจนลอบปาดเหงื่อเลย ตอนนี้ผมเรียนจบแล้ว ใจหนึ่งมันก็ยังห่วงน้องๆลูกทีมที่ต้องประคับประคองทีมกันเองโดยไม่มีกัปตันอย่างผม และถึงแม้ผมจะแต่งตั้งกัปตันคนใหม่ไว้แล้วเรียบร้อย ก็ไม่รู้ว่ามันจะลงรอยกับงานและทำได้ดีจริงๆอย่างที่คาดไว้รึเปล่า แต่ถ้าจะให้กลับไปเรียนต่อ

ผมปฏิเสธได้ทันทีโดยไม่คิดเลยล่ะ

วา! ชิมนี่หน่อยดิบทสนทนาของผมกับพี่ติณห์ถูกพักไว้ตรงนั้นเมื่อเสียงๆหนึ่งดังขัดขึ้น ตามด้วยช้อนที่ยื่นจ่อมาที่ปากผมอย่างที่ไม่เหลือหนทางให้ผมปฏิเสธเลย

อร่อยดีรสชาติเหมือนซุปอะไรสักอย่าง

เห็นไหม! กูบอกแล้วว่าอร่อยไอ้พาร์ทหันไปโวยเทปที่เดินตามมาเลยครับ

มึงหลอกมันใช่ไหมเนี่ย กูว่ามันเค็มไอ้เทปเองก็หันมาพูดกับผมอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนกัน

ก็ไม่ได้เค็มขนาดนั้นหรอก อันนี้มันเอาไว้กินกับสปาเก็ตตี้ใช่ป่ะนึกไปนึกมาผมถึงได้นึกออกว่ารสชาติมันเหมือนสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าอะไรแบบนั้น

ใช่แล้ว

ถ้ากินกับเส้นสปาเก็ตตี้ก็ไม่น่าจะเค็มนะมันติดจะเค็มไปหน่อยก็จริงครับ แต่ไม่ได้เค็มปี๋ขนาดนั้นหรอก

กูจะให้พี่เตชินท์ชิมบ้างเทปยังคงไม่ย่อท้อแถมมันยังเดินกลับเข้าไปในครัวแล้วด้วยครับ

มึงดูมันดิ กูทำไม่อร่อยก็บ่น กูทำอร่อยก็บ่น เหี้ยไรของมันวะไอ้พาร์ทบ่นออกไปทันทีครับ ปกติพาร์ทไม่ใช่คนทำอาหารหรอกนะครับ แต่ช่วงนี้มันย้ายออกมาอยู่คอนโดเองแล้ว ก็เลยฝึกทำไว้บ้าง จะให้ทำกินทุกมื้อมันก็เปลืองตังแย่ใช่ไหมล่ะ

นี่ผมกับพี่ติณห์ก็พยายามฝึกทำอาหารเหมือนกันครับ

ว่าแต่ผมบอกไปรึยังว่าตอนนี้เราอยู่ที่คอนโดของเทปกับพาร์ทนะครับ กำลังจัดปาร์ตี้countdownเล็กๆสำหรับคืนนี้อยู่

ผมพึ่งรู้จักเทปไม่นานมานี้ ผมเคยเจอมันครั้งหนึ่งตอนกลับมาหาพี่ติณห์ในงานรับปริญญาปีที่แล้ว เราได้คุยกันบ้าง แต่ก็ไม่มากอะไร ตอนแรกผมนึกว่ามันจะเป็นคนนิ่งๆจากท่าทางที่เห็น แต่พอได้มารู้จักมันจริงๆก็รู้เลยครับว่าภาพลักษณ์มันกับนิสัยมันจริงๆเนี่ยต่างกันอย่างกับฟ้ากับเหว โดยเฉพาะตอนมันอยู่กับพาร์ทนะ จะอีกลุคหนึ่งเลยล่ะ

มันบ่นแต่มันก็แดกป่ะวะผมขำ ไอ้พาร์ทกับไอ้เทปนี่เถียงกันทุกเรื่องนั้นแหละครับ ตั้งแต่เรื่องเล็กพริกขี้หนูยันเรื่องใหญ่โต แต่ผมก็ไม่เคยเห็นพวกมันจะทะเลาะกันแรงๆจนเลิกคบกันสักที

ดูเหมือนว่าจะคบกันใกล้ครบปีแล้วนะ

แต่ผมก็ไม่ชัวร์เวลาเท่าไรหรอก

ลองมันไม่แดกก็อดตายป่ะไอ้พาร์ทยังคงบ่นต่อไป ตอนที่เทปเดินกลับมาพร้อมกับช้อนใส่ซุปสีขาวตรงหน้าและป้อนให้พี่ติณห์ชิมทันที

ก็โอเคนะ

เห็นไหม!!ไอ้พาร์ทนี่รีบตอบกลับเลยครับ

มาให้กูดีดเหม่งซะดีๆนี่พวกมึงพนันกันแค่เรื่องรสชาติอาหารเนี่ยนะ

เบาๆนะพาร์ทไอ้เทปนี่เหลือตัว2นิ้วเลยครับเมื่อไอ้พาร์ทย่างสามขุมเข้าไปหา

แปะ

น่าจะไม่เบานะนั้นพี่ติณห์พูดประโยคที่ผมคิดอยู่ในใจออกไป บวกกับท่าทางดิ้นทุรนทุรายและลูบหน้าผากปอยๆของไอ้เทปก็แสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่าไอ้พาร์ทมันดีดไปเต็มแรงเลยจริงๆ

พี่มึงนี่จะมาไหมเนี่ยผมเลิกสนใจเทปและถามหาสมาชิกอีกคนของวันนี้ ที่ยังไม่เห็นมันจะโผล่หัวมาสักที

มันบอกว่ากำลังมาอ่ะ ไม่รู้แม่งกำลังมาจากไหนเหมือนกันสายเสมอคือคอนเซ็ปต์มันสินะ

พาร์ทมึงดูผลงานมึงงงเทปที่เงียบอยู่นานโพล่งออกมาอีกครั้ง ก่อนที่มันจะเปิดหน้าผากให้ดูด้วย ซึ่งแม่งแดงไปหมดเลยครับ

เหี้ย เจ็บมากไหมเนี่ยไอ้พาร์ทถามเสียงกลั้วหัวเราะ มันดูเป็นห่วงแฟนมันนะ แต่ก็คงจะอดขำไม่ได้

พี่เมฆน่าจะมาด้วยเนอะผมปล่อยให้สองคนนั้นสวีตกันต่อไปและหันมาคุยกับพี่ติณห์แทน

เห็นว่าไปต่างจังหวัดนะ ไว้ว่างๆเราค่อยนัดเจอมันก็ได้ผมเจอพี่เมฆครั้งล่าสุดก็วันรับปริญญานู้นแหละครับ นี่มันก็สักพักล่ะ

มีอีกหลายคนเลยที่ผมอยากเจอทั้งพี่โก้ พี่เกล ไอ้แจน ไอ้กิต แห่งสายรหัส0022ของผม หรือจะเป็นปาย พิ้งค์ เน ไอ้แทนไท ไอ้จัมโบ้ และไอ้กัน รวมถึงอีกหลายๆคนเลยล่ะ

คิดถึงชีวิตมหาลัยชะมัด

พอเราผ่านมันมาได้แล้ว เราก็มักจะย้อนกลับไปคิดถึงมันเสมอเลยเนอะ

ไหนว่าวันนี้เป็นวันแห่งความสุขไง ทำไมทำหน้ามุ่ยแบบนั้นล่ะผมหลุดออกจากภวังค์เทื่อพี่ติณห์เลื่อนมือมาบีบจมูกผมเบาๆและพูดขึ้น

แค่คิดถึงอะไรเก่าๆนะครับ

ชีวิตมันก็แบบนี้แหละเนอะ ต่างคนก็ต่างต้องเดินต่อไปตามทางของตัวเอง แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ได้วนกลับมาเจอกันอีกนี่นาผมพยักหน้ารับ ผมเข้าใจสัจธรรมของโลกนี้นะ แต่มันก็อดจะคิดถึงไม่ได้จริงๆ

tictok

พูดถึงก็มาเลยว่ะ ตายยากไปอีกพาร์ทเป็นคนพูดประโยคนั้นก่อนที่จะผละออกไปเปิดประตูให้พีทกับหลิว

ซึ่งจริงๆแล้ว ผมก็เห็นด้วยกับประโยคนั้นของมันนะ

 

23:45

ตอนนี้พวกเราที่เคยครึนเครงกันในตอนแรกเริ่มเข้าสู่โหมดประหยัดพลังงานแล้ว ผมเป็นหนึ่งคนที่นั่งขำและร่วมเล่นเกมส์กับทุกคนมานานสองนาน กินไป เล่นไป ดื่มไป รู้ตัวอีกทีเวลาก็ล่วงเลยมานานจนใกล้จะข้ามปีเข้าไปทุกที ไอ้พีทกับหลิวนั่งอยู่ตรงข้ามกับผม กำลังคุยอะไรกันสักอย่างที่ได้ยินเพียงแค่สองคน พาร์ทนั่งดีดกีตาร์และฮัมเพลงอยู่ใต้ต้นคริสมาสต์ในขณะที่เทปแยกออกไปเอาของในครัว พี่ติณห์นั่งซบไหล่อยู่ข้างๆผม ไม่ได้พูดอะไรออกมา ทอดสายตามองไปยังต้นคริสมาสต์ตรงหน้า

เดี๋ยวผมมานะผมหันไปกระซิบบอกเขาแบบนั้นซึ่งพี่ติณห์ก็พยักหน้ารับงึกงักและยกหัวออกจากไหล่ผม ให้ทายว่าพี่ติณห์ก็คงเริ่มแบตหมดแล้วเหมือนกัน

มีน้ำแดงป่ะวะเทปหันมาหาผมเมื่อผมทักขึ้น

น้ำแดงแบบน้ำหวานอ่ะนะผมพยักหน้ารับ เทปมันกำลังรินน้ำเป๊ปซี่อยู่เลยครับ ไอ้สองคนนี้เป็นสองคนที่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์เลยแม้แต่นิด ผมเองก็ดื่มไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ถึงกับดื่มหนักมากจนอยากนอนอะไรแบบนั้น และตอนนี้ผมก็อยากเปลี่ยนมาจิบอะไรหวานๆแทน

ลองดูบนตู้นั้นอ่ะ กูจำได้ว่าเคยซื้อไว้นะ แต่ไม่รู้มันยังอยู่รึเปล่าผมหันไปเปิดตามตู้ที่เทปบอก และก็เจอน้ำแดงสีสดอยู่ในนั้นจริงๆด้วย

ดาดฟ้าที่นี่สวยมากเลยนะผมชะงักเมื่อเทปพูดขึ้นแบบนั้น

แล้ว?”

ก็ไม่แล้วไง แค่เผื่อว่ามึงอยากขึ้นไปดูอ้อออออกูพอจะเก็ตล่ะ

นี่มึงหาทางกำจัดกูอยู่เหรอเทปส่ายหัวพรืดทันทีครับ

กูเปล่าา กูแค่เสนอเฉยๆ มึงจะไม่ทำตามก็ได้นะบางทีผมก็รู้สึกว่าไอ้เทปมันยังเคืองๆผมอยู่นิดหน่อย แต่เป็นการเคืองแบบเล่นๆมากกว่าครับ น่าจะเป็นเพราะเรื่องที่พาร์ทเคยชอบผมนั้นแหละ แต่ตอนนี้มันคงไม่รู้สึกอะไรแบบนั้นแล้ว มันกับเทปก็ดูเข้ากันดีจะตาย แถมยังดูสวีตกันมากๆอีก

“..กูแค่คิดว่า มึงอาจจะอยากอยู่กับพี่เตชินท์สองคน

เหมือนที่มึงอยากอยู่กับพาร์ทสองคนงั้นสิจบประโยคนั้นของผมเทปก็หันมามองผม

ไม่ปฏิเสธหรอกนะผมชอบแม่งตรงนี้แหละไอ้เทปเนี่ย

กูจะลองไปดูล่ะกัน จะได้รู้ว่าสวยจริงไหมผมยอมรับคำแต่โดยดี ไม่ใช่แค่เทปหรอกครับที่อยากอยู่กับพาร์ทสองคน ผมเองก็อยากอยู่กับพี่ติณห์สองคนเหมือนกัน ตอนแรกผมก็คิดอยู่ว่าจะออกไปนั่งริมระเบียงท้าลมสักหน่อย แต่ให้ทายว่าไอ้เทปก็คงจะจองที่ตรงนั้นเอาไว้ให้คู่มันอยู่แล้ว ส่วนห้องใหญ่ก็ให้เป็นที่ของพีทกับหลิวไป และถึงแม้ผมจะต้องถ่อออกไปไกลสุด แต่ได้ขึ้นไปสูดอากาศ มองแสงไฟข้างบน มันก็ไม่เลวเท่าไหร่หรอกครับ

ตกลงกับตัวเองได้ดังนั้นผมก็เดินกลับมาหาพี่ติณห์และคว้ามือเขามาจับก่อนที่จะกระตุกให้ยืนขึ้น

ไปไหนอ่ะพี่ติณห์เลิกคิ้ว หน้าเริ่มแดงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้ว ไหนจะอาการร้อนตอนเมาของพี่ติณห์อีก

พาไปรับลมเห็นพี่ติณห์ดูร้อนๆผมเลยคิดเหตุผลออกเลยครับ

ที่ไหนอ่ะคราวนี้ผมไม่ได้ตอบคำถามนั้นแค่ออกแรงฉุดเขาเบาๆให้ออกเดิน ซึ่งครั้งนี้พี่ติณห์ก็ยอมลุกขึ้นและเดินตามผมมาแต่โดยดี

ว้าววววใช้เวลาไม่นาน ผมกับพี่ติณห์ก็มาถึงดาดฟ้าที่เทปพูดถึง ตอนแรกผมเข้าใจว่ามันจะเป็นเพียงดาดฟ้าโล่งๆครับ แต่ไม่ใช่เลย มันมีสวนหย่อมเล็กๆ ม้านั่งสีขาว และศาลาเล็กๆตั้งอยู่ด้วย ที่โชคดีสุดๆก็คือไม่มีใครอยู่เลยครับนอกจากผมกับพี่ติณห์

คุณรู้จักที่นี่ได้ไงเมื่อมาถึงที่หมายถึง พี่ติณห์ก็ปล่อยมือผมและวิ่งตรงไปเท้าแขนลงกับระเบียงก่อนใครเลยครับ ก่อนที่จะหันมาพูดกับผม

ไอ้เทปมันไล่ผมมาอ่ะผมเดินเข้าไปยืนเคียงข้างพี่ติณห์ ก่อนที่จะทอดสายตามองไปยังบ้านเรือนด้านล่างที่ตอนนี้เล็กลงไปมากเลยล่ะ

ทำไมอ่ะดูเหมือนพี่ติณห์จะไม่เก็ตแหะ คิ้วหม่นๆนั้นขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจทันที

ไม่มีอะไรหรอกครับผมบอกปัดก่อนที่จะเลื่อนมือไปปัดผมที่ปรกหน้าพี่ติณห์ออก ลมไม่ได้แรงมากขนาดที่ทำให้ตัวปลิวอะไรขนาดนั้นหรอกครับ แต่มันก็พัดเอื่อยๆอย่างต่อเนื่อง ทำให้รู้สึกเย็นอยู่ไม่น้อยเลย

ปีหน้าพี่อยากทำอะไรอีกไม่กี่นาทีก็จะปีหน้าแล้วนี่นะ ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าพี่ติณห์วางแผนปีต่อไปไว้ว่ายังไงบ้าง

หางานใหม่ เก็บตังให้ได้เยอะๆ อยากรีโนเวทบ้านด้วย..ถ้าไม่มีปัญหาอะไรอ่ะนะ แล้วคุณอ่ะตอนนี้พี่ติณห์แย่งน้ำแดงในมือผมไปดื่มแล้วครับ

ผมอยากใช้ทุนให้หมดสำหรับนิสิตจบใหม่คนอื่นเขาคงตระเวนหางานกันให้ทั่ว แต่สำหรับผมนี่จบปุ๊บก็ต้องกลับมาทำงานใช้ทุนปั๊บ ทุนที่AFUออกให้ผมไปก็จำนวนมากมายใช่ย่อยด้วยไง ผมเคยได้ยินว่าอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อย2ปีในการคืนทุน แต่ผมรับงานเยอะมากตอนเรียน และค่าจ้างทั้งหมดก็ให้มหาลัย ผมจึงอยากจะใช้ทุนให้หมดให้ได้ภายในหนึ่งปี ผมจะได้เริ่มหางานที่ตัวเองอยากทำจริงๆสักที

คุณทำได้อยู่แล้วมันอาจจะฟังดูเป็นเพียงแค่คำพูดธรรมดาๆ แต่เมื่อคนพูดเป็นพี่ติณห์ มันล้ำค่าสำหรับผมมากๆเลยล่ะ

ผมก็เชื่อว่าพี่ทำได้อยู่แล้ว ว่าแต่ทำไมพี่ออกจากงานอ่ะแถมตั้งใจยื่นออกในเดือนธันวาพอดีด้วย พี่ติณห์พึ่งยื่นใบลาออกเมื่อไม่กี่วันนี้เองครับ

ทำงานบริษัทมันก็ดีนะ พี่ที่ทำงานก็ดี จริงๆมันดีหมดเลยแหละ ยกเว้นตัวผมเอง

“..ผมเบื่ออ่ะ ฟังดูไม่สมเหตุสมผลเลยเนอะ แต่เหตุผลมันแค่นั้นจริงๆ ผมมันคงไม่เหมาะกับการนั่งทำงานหน้าคอมทั้งวันเท่าไหร่มั้งผมพยักหน้ารับ คิดว่าเข้าใจความรู้สึกพี่ติณห์นะ สถาปนิกเนี่ย เกินครึ่งมักจะต้องจบกับการทำงานบริษัท ซึ่งบางทีการนั่งออกแบบทั้งวันหน้าคอมมันก็ฟังดูไม่เมคเซนส์จริงๆนั้นแหละ

แต่ผมก็ยังอยากทำงานด้านสถาปัตย์อยู่นะ ก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองหรอก ผมก็แค่อยากออกไปดูงานเอง ออกไปคุยกับลูกค้าด้วยตัวเอง รับฟังเขา เข้าใจเขา ติดต่อกับเขา ไม่ใช่การทำงานผ่านคนอื่นอย่างระบบบริษัท และผมก็อยากเป็นคนเลือกรับงานเองด้วย งานที่เราต้องทำกับงานที่เราอยากทำ..มันต่างกันมากนะผมเลื่อนมือไปกุมมือพี่ติณห์ไว้ เป็นเชิงบอกว่าเขายังมีผมเสมอ

อีกใจผมก็อยากเรียนต่อนะ อยากเรียนอินทีเรียโดยตรงไปเลย แต่ผมอยากจะเก็บเงินให้ได้และส่งตัวเองเรียนมากกว่า เกรงใจพ่อกับแม่ผมพยักหน้ารับ อินทีเรียคือการเรียนออกแบบภายในโดยตรงนะครับ ผมชอบฟังเรื่องในหัวของพี่ติณห์เสมอ ตั้งแต่ไหนแต่ไรจนตอนนี้เลยล่ะ

ถ้าพี่เรียนต่อพี่จะไปเรียนต่อที่ไหน

ยังไม่แน่ใจเลยอ่ะ ผมก็ยังอยากไปเมกาอยู่นะผมเลื่อนสายตาไปมองคนที่อยู่ข้างๆ ให้ทายว่าปากผมคงกำลังเบ้และสายตาหงอยสุดๆแน่ๆ นี่ผมพึ่งกลับมาเองนะ พี่ติณห์จะทิ้งผมไปอีกแล้วเหรอ

แต่ผมก็ทิ้งพี่เขาให้อยู่คนเดียวตั้ง2ปีนี่นะ ถึงเวลารับกรรมแล้วมั้ง

ไม่ต้องหงอยยย ผมยังไม่ไปเร็วๆนี่หรอก แล้วผมก็คิดๆไว้หลายที่นะ บางทีอาจต่อที่ไทยนี่แหละ จะได้ทำงานไปด้วยได้ หรือก็อยากไปเรียนที่อังกฤษแบบคุณเหมือนกันนะ แต่ไม่ว่าผมจะวางแพลนไว้แบบไหน

“..ในนั้นมันก็มีคุณด้วยเสมอแหละผมยิ้มกว้างทันทีเมื่อพี่ติณห์พูดจนจบ

รอผมใช้ทุนให้หมดก่อนล่ะกันเนอะ แล้วค่อยว่ากันผมไม่อยากติดหนี้หลายล้านไปตลอดชีวิตหรอกนะ

รีบทำงานหาเงินให้ได้เร็วๆ ใช้ทุนให้หมด แล้วมาเลี้ยงผมด้วยนะรู้ไหมผมก็รู้แหละนะว่าพี่ติณห์พูดเล่น แต่ผมก็อยากทำแบบนั้นจริงๆแหะ

ผมขยับไปยืนตรงข้ามพี่ติณห์ เท้ามือทั้งสองข้างไว้กับระเบียงที่พี่ติณห์พิงอยู่ ขยับตัวเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นของคนตรงหน้าและยืนหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆที่ข้างหูของเขา

ผมเลี้ยงพี่ได้ทั้งชีวิตแหละครับ

“5!” รู้ตัวอีกทีเราก็เดินทางมาถึงเวลาแห่งการก้าวผ่านอีกปีแล้วสินะ

“4!” พี่ติณหเป็นคนนับเลขนั้น

“3!” ส่วนเลขนี้ผมเป็นคนนับเอง

“2!” ก่อนที่เราจะนับมันไปพร้อมๆกัน

“1!!”

ปัง

ปัง

เสียงพลุดังขึ้นทันทีที่พวกเรานับเลขหนึ่งจบ ท้องฟ้าสีดำขลับแปรเปลี่ยนเป็นเป็นสีสันต่างๆที่สวยงามมากๆจนแทบจะละสายตาไปไหนไม่ได้ แต่สายตาของผมกลับมองตรงไปยังคนที่สวยงามยิ่งกว่าพลุดอกไหนๆ

ไม่มองพลุล่ะ มามองผมทำไมพี่ติณห์โวยนิดหน่อย แต่แทนที่เขาจะผลักผมออก เขากลับเลื่อนมือมาคล้องคอผมไว้และดึงให้เข้าไปใกล้เขามากขึ้น

สวัสดีปีใหม่นะวาพี่ติณห์ปล่อยให้ปลายจมูกของเราจรดกันก่อนที่จะพูดชิดริมฝีปากผมขึ้น

สวัสดีปีใหม่ครับพี่ติณห์ผมกระชับอ้อมกอดที่เอวของคนตรงหน้าและตอบรับกลับไป

ขอให้คุณสุขภาพแข็งแรง และทำได้อย่างที่หวังนะ

ผมก็ขอให้พี่มีความสุข สมปรารถนาทุกเรื่อง และได้ทำในสิ่งที่พี่ต้องการจริงๆนะครับพี่ติณห์ยิ้มหวานตอบกลับมาเมื่อผมพูดอวยพรกลับไป

ปีนี้ก็เหมือนปีที่แล้ว ผมcountdownกับพี่ติณห์ที่แตกต่างก็คือเราไม่ได้countdownกันผ่านหน้าจอfacetimeอีกต่อไป แต่เราอยู่ด้วยกันตรงนี้ แบบreal timeด้วยกัน ไม่มีปีไหนหรอกที่มันราบรื่นแฮปปี้มีความสุขตลอดรอดฝังไปทั้งปี และผมก็เชื่อว่าปีที่จะมาถึงนี้ก็เช่นกัน แต่ไม่ว่ามันจะลำบากยากเย็นสักเพียงไหน เพียงแค่เราผ่านมันไปให้ได้ก็เพียงพอแล้ว

..แค่เราผ่านมันไปด้วยกัน

ผมมีของขวัญให้คุณด้วยพี่ติณห์พูดขึ้นหลังจากที่ผมผละออกมาแล้ว

อะไรอ่ะขึ้นชื่อว่าของขวัญก็มีความสุขที่ได้รับตลอดแหละครับ พี่ติณห์ไม่ได้ตอบคำถามผม เขาเพียงแค่หาอะไรสักอย่างในกระเป๋ากางเกงและส่งให้ผมเท่านั้น

มันเป็นกล่องอะไรสักอย่างขนาดเล็กกว่าฝ่ามือผมนิดหน่อย และผมก็ไม่รีรอที่จะเปิดดูทันที

ผมจำได้ว่าคุณบอกว่านาฬิกาที่ผมเลือกให้มันพังแล้วใช่ไหม ผมก็เลยซื้อให้ใหม่ใช่ครับ มันคือนาฬิกาข้อมือ ลักษณะไม่ได้โดดเด่นอะไรมากนักตามสไตล์ของพี่ติณห์นั้นแหละ แต่มันกลับให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ใส่ให้ผมด้วยดิพี่ติณห์ขำนิดหน่อยเมื่อโดนผมอ้อนแบบนั้น แต่ก็ยอมรับนาฬิกาไปใส่ให้ผมแต่โดยดี

ผมก็มีของขวัญจะให้พี่เหมือนกัน

ถามจริง?” อันนี้เราไม่ได้เตรียมกันมาก่อนนะครับ นี่ผมก็พึ่งรู้ว่าพี่ติณห์ซื้อของขวัญมาให้ผมด้วย แล้วผมก็ตั้งใจจะซื้อของขวัญมาให้พี่ติณห์อยู่แล้ว กลายเป็นว่าเราใจตรงกันเฉยเลย

แต่พอเทียบกับของพี่แล้วของผมดูธรรมดาไปเลย

ไม่หรอกกก ไหนอ่ะพี่ติณห์ดูตื่นเต้นมากเลยครับ ผมขำนิดหน่อยก่อนที่จะส่งของขวัญที่เตรียมมาให้พี่ติณห์

ผมเคยได้จากลุงแอนดริวแล้วมันใช้ดีมากเลยอยากให้พี่ด้วย ดินสอดีๆเดี๋ยวนี้หายากนะมันก็คือดินสอแบบเดียวกับดินสอประจำตำแหน่งของผมแหละครับ ผมไปสืบร้านสั่งมาจากลุงแอนดริวและก็ไปสั่งบ้าง มันดีเกินแค่ดินสอไม้จริงๆนะ แถมยังเหมาะมือมากๆ เขียนแบบด้วยดินสอแท่งนี้นี่ช่วยได้เยอะเลยนะ

ผมชอบนะ ผมหาดินสออยู่พอดี แล้วมีชื่อผมด้วยยยที่ปลายด้ามมีชื่อสลักไว้เหมือนของผมเลยครับ แต่อันนี้จะเขียนไว้ว่าTechin

เราจะผ่านปีนี้ไปด้วยกันนะครับพี่ติณห์ยิ้มกว้างเมื่อผมพูดแบบนั้น

ไม่ใช่แค่ปีนี้หรอก..เราจะผ่านทุกๆปีไปด้วยกันนั้นแหละผมยิ้มรับก่อนที่จะขยับเข้าไปกดจูบที่หน้าผากมนของคนตรงหน้า

กาลเวลาหมุนไป

โลกก็หมุนตาม

เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นและผ่านไปนัดครั้งไม่ถ้วน ในแต่ละปีมักจะมีคนใหม่ที่ผ่านเข้ามา และคนเก่าที่ตกหล่นไป แต่มันมีแค่ไม่กี่คนหรอกที่เราอยากให้เขาอยู่เคียงข้างเราไปเรื่อยๆ..ในทุกๆปี

และหนึ่งในนั้นก็คือ.. พี่ติณห์

เป็นอีกครั้งที่พี่ติณห์พูดถูก

ไม่ใช่แค่ปีนี้หรอก

..แต่เราจะผ่านมันไปในทุกๆปี..ด้วยกันแบบนี้เสมอ







-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
มีใครคิดถึงวาติณห์บ้างงง ก่อนอื่นต้องสวัสดีปีใหม่ทุกคนก่อนเลยนะคะ ขอให้ปีนี้ทุกคนพบเจอแต่สิ่งดีๆ มีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมานะคะะ สำหรับบทนี้เราขอยกให้เป็นของขวัญเล็กๆต้อนรับปีใหม่จากเราล่ะกันนะคะ เผื่อมีใครคิดถึงวาติณห์ด้วยยย จริงๆแล้วบทนี้เหมือนเป็นบทprologueของspecify2ที่เราจะอัพตอนปิดเทอม พอมาคิดๆดูแล้ว specify2น่าจะเป็นภาคพิเศษภาคสุดท้ายจริงๆที่เราจะแต่งแล้ว ดังนั้นอย่าลืมอุดหนุนนะคะ (ล้อเล่นนน5555) ในบทนี้มีตัวละครใหม่อย่างเทปโผล่มาด้วย จากที่อ่านๆดูทุกคนคงรู้แล้วว่าคนๆนี้ถูกสร้างมาเพื่อพาร์ทนั้นเอง มีเรื่องของเทปพาร์ทด้วยนะคะ ตอนนี้เรากำลังอัพอยู่ ไปติดตามกันได้เนอะะ
ในส่วนขอe bookนิดนึง คือเรายังไม่แน่ใจว่าจะทำไหม แต่ถ้าเราจะทำคงจะทำหลังจากอัพspecify2จบก่อนนะคะ
แล้วก็ขออธิบายสำหรับคนที่ติดตามทั้ง2เรื่องจะได้ไม่งงนะคะ 555 ในsource headเวลาจะเดินเร็วกว่าในsource milestoneอยู่2ปีนะคะ คือในตอนนี้เป็นปีหลังจากที่วากลับมางานรับปริญญาพี่ติณห์ และบทนี้วาเรียนจบแล้ว แต่ในsource milestoneทั้งเทปและพาร์ทยังเรียนไม่จบ ก็หมายความว่าพี่ติณห์ก็ยังเรียนไม่จบ และพี่ติณห์กับวายังไม่กลับมาคบกันนะคะ แต่ที่เขียนในตอนเริ่มต้นบทว่า1ปีต่อมาเพราะว่าเป็นเรื่องราวต่อจากspecify1พอดี ไม่งงเนอะะ
แล้วเราจะได้พบกันอีกแน่ๆค่ะ
เจอกันคร้าบบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

669 ความคิดเห็น

  1. #627 Mercimiew (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 20:16
    ชอบพี่ติณห์มากกกกกก ชอบเคะแบบนี้อ่ะ ฮือออออ
    #627
    0
  2. #623 มอคค่าน้อย (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 05:42
    ฮือออ อ่านจบในคืนเดียวดีมากๆๆๆๆตาแตก
    #623
    0
  3. #609 ddamisara (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:37
    ตามมาจากในทวิต เป็นเรื่องที่ดีงามมากกก ให้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่าง ขอบคุณนักเขียนมากๆนะคะ ที่สร้างผลงานดีๆแบบนี้ออกมา
    #609
    0
  4. #607 เจ้าชายสีเทา (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 23:41
    เรารักเรื่องนี้มากๆ จริงๆนะ
    เรากลับมาอ่านแล้วหลายรอบเลย
    อ่านกี่ทีก็อินอ่ะ รักพวกเขาาาาา
    #607
    0
  5. #594 Hiroyosha (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 07:59
    ฮึกกกกฮื่ออออออซึ้งงงงคือแบบบจบแล้วววววววแบบหวิวๆนี้ก้อยากอ่านไห้นานขึ้นแต่มันติดและมันส์มากเลยโต้รุ่งยางสองสามวันจบชอบบบบบฮื่อออคือแบบมันรุ้สึกดีมากจริงๆนะแบบอารมณ์เหมือนส่งลูกสาวเข้าหอมันอินนนนนนนนมันๆๆๆๆๆๆอธิบายไม่ถุกเลยยยนถึงจะมีผิดคาดเล้กน้อยว่าวาจะมาเป้นเมะหวังลึกว่ากึ่งๆในตอนแรกเพราะการวางพล้อตของนางก้เดาออกละแต่ไม่คิดว่าจะใช่555พี่ตินที่แบบดุมนกแมนกลายเป่นเคะตุ๋งติ๊งน่ารักเลยคือแบบวางรุปจินตนาการทั้งคุ่มาเสดละำอฉากน่ารักคุนเข้าใจป่ะเหมือนเห้นพี่ตินในร่างโตๆกำลังน่าแดงเขินอายเพราะโดนวาที่ตัวเล็กกว่าด้วยสาบตาหวานซึ้งคือมันดีส์ๆๆๆๆๆเพอร์เฟคคคค
    ชอบบบบบบรักกกกกกกกเรื่องนี้จะเป้นอีกเรื่องที่ดีจนอยุ้ในส่วนบันทึกความทรงจำของเราเลยละ555เดะแวะไปหาพาร์ทละสุ้ๆนะไรท์สร้างผลงานดีๆมาเรื่อยๆเด้อ ปกลจห.
    #594
    0
  6. #593 Hiroyosha (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 07:59
    ฮึกกกกฮื่ออออออซึ้งงงงคือแบบบจบแล้วววววววแบบหวิวๆนี้ก้อยากอ่านไห้นานขึ้นแต่มันติดและมันส์มากเลยโต้รุ่งยางสองสามวันจบชอบบบบบฮื่อออคือแบบมันรุ้สึกดีมากจริงๆนะแบบอารมณ์เหมือนส่งลูกสาวเข้าหอมันอินนนนนนนนมันๆๆๆๆๆๆอธิบายไม่ถุกเลยยยนถึงจะมีผิดคาดเล้กน้อยว่าวาจะมาเป้นเมะหวังลึกว่ากึ่งๆในตอนแรกเพราะการวางพล้อตของนางก้เดาออกละแต่ไม่คิดว่าจะใช่555พี่ตินที่แบบดุมนกแมนกลายเป่นเคะตุ๋งติ๊งน่ารักเลยคือแบบวางรุปจินตนาการทั้งคุ่มาเสดละำอฉากน่ารักคุนเข้าใจป่ะเหมือนเห้นพี่ตินในร่างโตๆกำลังน่าแดงเขินอายเพราะโดนวาที่ตัวเล็กกว่าด้วยสาบตาหวานซึ้งคือมันดีส์ๆๆๆๆๆเพอร์เฟคคคค
    ชอบบบบบบรักกกกกกกกเรื่องนี้จะเป้นอีกเรื่องที่ดีจนอยุ้ในส่วนบันทึกความทรงจำของเราเลยละ555เดะแวะไปหาพาร์ทละสุ้ๆนะไรท์สร้างผลงานดีๆมาเรื่อยๆเด้อ ปกลจห.
    #593
    0
  7. #578 NSNKRW (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 14:55
    จบแล้ววว สนุกมากเลย ถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมากอ่ะ ชอบมากค่ะ
    #578
    0
  8. #545 nuiiny (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 20:19
    เขียนดีมากเลย..อบอุ่น...น่ารัก. ..น่าเขิน..สนุก ..แฮปปี้...ชอบมากเลยคะ
    #545
    1
    • #545-1 conceall(จากตอนที่ 53)
      15 เมษายน 2560 / 22:31
      ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #545-1
  9. #538 subtle'z (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:24
    สวัสดีปีใหม่ค่าา พี่ติณณ์กับวายังคงน่ารักเสมอ ><
    #538
    0
  10. #537 Fon Chanoknunt (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 14:15
    สวัสดีปี60ค่ะ ขอให้ไรต์สุขภาพแข็งแรง คิดสิ่งใดสมแรารถนาทุกสิ่งอย่าง สาธุ
    #537
    0
  11. #536 mangpor43 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 10:22
    สวัสดีปีใหม่ค่าาาา ขอบคุณนะคั
    #536
    0
  12. #535 imguitarr (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 07:01
    น่ารักมากๆเลยค่ะ สวัสดีปีใหม่ค่า
    #535
    0
  13. #533 BE BRAVE (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:43
    hnyค่ะไรท์ ขอบคุณสำหรับของขวัญปีใหม่นะคะ ขอให้พรที่ไรท์ให้นั้นกลับไปหาไร์ด้วยนะคะ ตอนนี้น่าอบอุ่นละมุนเหมือนพี่ตินของน้อง ของน้องงง คนอะไร๊ นั่ลลั้ก ชอบความเป็นผู้ใหญ่ของพี่ตินรักในความเป็นพี่ตินมากๆ มั่นนังวากะนังเทป แหม๊ มีการจัดที่จัดทาง อยากให้มีเรื่องของพีทด้วย เอาสเปแต่งงานแห่ขันหมากไปสู่ขอหลิวงี้รวมพลพวกสายรหัส คงจะฮาน่าดูนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่า
    #533
    0
  14. #532 DFT. (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:31
    รักตินติน ฮืออ HPNYนะคะ
    #532
    0