source head กว่าจะเป็นเฮดว้าก (end)

ตอนที่ 28 : idle

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    9 พ.ค. 59

28

ปกติวันหยุดเรามักจะตื่นเช้าเกินกว่าเหตุใช่ไหม

ทฤษฎีนี้ใช้ไม่ได้กับผมครับ

ขนาดวันมีงานยังตื่นสายเลยคิดเหรอว่าวันหยุดทั้งทีผมจะตื่นตั้งแต่เช้าตรู่

ฝันไปเถอะ!

เพราะแบบนั้นผมจึงยังคงนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง กว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมาได้ก็เที่ยงวันเข้าไปล่ะ คว้าโทรศัพท์ได้ก็เล่นได้เรื่อยๆ ง่วงก็นอนอีกรอบ

นี้มันชีวิตในฝันชัดๆ

ตอนนี้เป็นช่วงหยุดจริงๆของผม มันเหมือนกับคลื่นสงบก่อนที่พายุจะมาอะไรประมาณนั้นเลย จริงๆจะใช้คำว่าช่วงมันก็ขัดใจผมอยู่เหมือนกันนะ เพราะมันแค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นที่ว่างขนาดนี้ เมื่อวานหลังจากส่งงานชิ้นสุดท้ายเสร็จ ผมกับเพื่อนก็แทบจะวิ่งโห่ร้องกันรอบตึก แม้จะรู้ทั้งรู้ว่าอีกสองวันต่อจากนั้นต้องวุ่นวายกับโปรเจคไฟนอล แต่อย่างน้อยๆมันก็ยังมีวันนี้ไงที่ได้ว่างจริงๆแบบจริงๆสักที

พวกเราจึงพร้อมใจกันยกคลาสทั้งรุ่นและขอเวลาว่างตุนพลังไปจัดการกับโปรเจคไฟนอลในวันพรุ่งนี้ดีกว่า

ด้วยความขี้เกียจที่มีมากล้นในตัวผม ผมจึงยังไม่ได้กินอะไรสักอย่าง แม้กระทั่งเอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำบนหัวเตียงมาดื่มผมยังขี้เกียจเลย ดังนั้นท้องเลยว่างสุดๆและน้ำย่อยก็กำลังกัดกินกระเพาะผมด้วย

เล่าย้อนเรื่องเมื่อวานหน่อยล่ะกัน หลังจากดูโชว์ของพาร์ทจบผมกับพีทก็เอาเงินไปใส่ พูดคุยกับพาร์ทนิดหน่อยและก็แยกกันไปเรียนตามปกติ แม้ผมจะคาใจขนาดไหน ผมก็ไม่อยากจะพูดออกไปให้มันเสียบรรยากาศอะไรขึ้นมา และไอ้พีทเองมันก็พูดถูก บางทีผมคงจะต้องเลิกทำตัวให้พาร์ทคิดอะไรแบบนั้นสักที แม้จะยังไม่รู้ว่าควรทำแบบไหน แต่ผมก็จะลองดูล่ะกัน

สำหรับผมยังไงพาร์ทก็เป็นเพื่อนที่สำคัญคนหนึ่งอยู่ดี

ติ้ง

ผมหยุดความคิดเมื่อโทรศัพท์ที่พึ่งวางลงส่งเสียงออกมา

 

tin :

อยู่ห้องป่ะ

va :

อื้ม พี่ติณห์อ่ะ

 

ผมกดส่งไลน์ตอบพี่ติณห์ไปโดยที่ยังนอนอยู่แบบเดิมนั้นแหละ

 

tin :

พึ่งส่งงานเสร็จ

va :

อ้อ

tin :

ว่างล่ะ

คุณจะออกไปไหนไหม

 

ผมอ่านประโยคนั้นค้างไว้ หัวคิ้วกำลังมุ่นเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้ พูดกันตรงๆนะ ผมไม่อยากไปไหนทั้งนั้น อยากนอนโง่ๆอยู่ห้องนี้แหละ ตั้งใจจะออกจากห้องทีเดียวพรุ่งนี้ตอนไปเรียนเลย แต่ถ้าพี่ติณห์ถามขนาดนี้มันหมายความว่าพี่เขาอยากออกไปไหนรึเปล่า ผมที่อุตสาห์ขอเขาเป็นแฟนและเขาก็ตอบตกลงแล้วด้วยเนี่ย ในฐานะแฟนที่ดีนั้นก็ควรจะออกไปเป็นเพื่อนสินะ ผมผุดลุกขึ้นนั่ง ยีหัวอย่างเซ็งๆก่อนที่จะพิมพ์ตอบไป

 

va :

พี่อยากไปไหนเหรอครับ

 

รออยู่ไม่นานก็ขึ้นเครื่องหมายอ่านแต่พี่ติณห์ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ผมรอข้อความตอบกลับจากพี่ติณห์อย่างนั้น จนโทรศัพท์ดังขึ้นมา

ต้องถึงกับโทรมาเลยเหรอ

ครับผมรับสายด้วยคำสั้นๆคำเดิม

คุณอยากออกไปไหนเหรอวา

พี่อยากไปไหนล่ะ ผมไปได้หมดแหละแม้จะอยากอยู่ห้องก็ตามที

เอ่อ...เสียงอ้ำๆอึ้งๆของพี่ติณห์ทำให้ผมเลิกคิ้ว คงไม่ได้อยากไปไหนไกลๆใช่ไหมนะ สำหรับคนบางคน การพักผ่อนอาจจะเป็นการไปเที่ยวในที่ที่ชอบ กินบรรยากาศหรืออะไรแบบนั้น แต่การพักผ่อนสำหรับผมคือการนอนโง่ๆอยู่บนเตียง เปิดแอร์ทั้งวัน แบบนั้นมากกว่า การออกไปเดินทางสำหรับผมมันใช้พลังงานเยอะอยู่นะ

สรุปคือผมขี้เกียจนั้นแหละ

ตรงๆเลยนะวาผมพยักหน้ารับก่อนที่จะคิดว่าพี่ติณห์ไม่เห็นนี้ว้า

ครับเลยขานตอบกลับไปอีกแรง

ผมไม่อยากไปไหนเลยอ่ะ อยากอยู่ห้อง แต่ถ้าคุณอยากไปไหนก็บอกได้เลยนะ ผม..

ผมก็ไม่อยากไปไหนครับผมรีบพูดแทรกออกไปทันที ไม่น่าเชื่อว่าพี่ติณห์จะคิดเหมือนผมอีกครั้ง

หลุดยิ้มออกมาเลย

จริงดิ

ครับ พี่ติณห์มาห้องผมดิ

เออเดี๋ยวไป อาบน้ำก่อน ร้อน

เคคค

เออพี่ติณห์

ว่า?’

ซื้อของกินมาด้วยดิ

คร้าบๆ

นี้สิวันหยุดของจริง!

วางสายจากพี่ติณห์ผมก็ทิ้งตัวลงนอนแบบเดิมแหละครับไม่มีอะไรเพิ่มเติม

ตายยังเสียงพี่ติณห์ทำให้ผมละสายตาจากโทรศัพท์เมื่อเขาหยุดยืนอยู่ปลายเตียง

ซื้อของกินมาเปล่าถ้าไม่ซื้อมาอาจจะตายนะ

ไปอาบน้ำแล้วค่อยมากินพี่ติณห์พูดแค่นั้นและเดินออกไปเลย อาบน้ำอะไรล่ะ ระดับนี้ล่ะ นี้ตั้งใจอาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดนอนเลย

ซื้อไรมากินบ้างงงพี่ติณห์ยกกล่องข้าวหนีมือผมเฉยเลยครับ

ไปอาบน้ำก่อน

ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวอาบกลางคืนพี่ติณห์ทำตาตี่ใส่ผม

ไม่เหม็นนะผมพูดดักไว้ก่อนและยกแขนขึ้นมาดมพิสูจน์ด้วย ก็หน้าพี่ติณห์ดูเหม็นๆผมอ่ะ

ไม่เหนียวตัวรึไง

ไม่หรอกครับแอร์25องศาขนาดนี้แต่พี่ติณห์ก็ยังไม่คืนข้าวให้ผมอยู่ดี

ให้ผมกินเถอะ ผมหิวววผมจึงหยิบสกิลเสียงสองออกมาใช้ ถ้าเป็นแม่ผมนะ ผมใช้เสียงนี้จะขออะไรก็ได้หมดแหละ

ถ้าหิวทำไมไม่ไปหาอะไรกิน ถ้าผมไม่แวะมาหาคงจะนอนตายอยู่บนเตียงนั้นแหละมั้งถึงปากจะบ่นก็ยอมส่งข้าวกล่องให้ผม ผมเปิดกล่องออกทันที ในนั้นเป็นข้าวผัดกุ้ง หอมฉุยเลย ยังร้อนๆอยู่ด้วย ผมไม่รีรอตักข้าวในกล่องเข้าปากทันที

ถ้าหิวก็ต้องหาอะไรกินสิไม่ใช่ขี้เกียจจนปล่อยให้ตัวเองหิวโซแบบนี้พี่ติณห์ยังคงบ่นต่อไป

แล้วนี้กินเสร็จไปอาบน้ำด้วยนะ อากาศมันร้อนขนาดนี้อาบน้ำมันช่วยให้ไม่เห..เสียงของพี่ติณห์เงียบไปเมื่อผมตักกุ้งใส่จานพี่ติณห์

ผมให้กุ้งตัวหนึ่งแล้วเลิกบ่นผมนะพี่ติณห์ขำ ยกช้อนพลาสติกที่ยังไม่ได้ตักข้าวสักคำมาเคาะหัวผมและหันไปกินข้าวของตัวเองบ้าง

เพียงไม่นานข้าวทั้งกล่องก็ถูกกวาดเรียบด้วยความรวดเร็วเพราะผมหิวสุดๆ หลังจากกินจนหมดเกลี้ยงทุกเม็ดผมก็นั่งรอให้อาหารย่อยนิดหน่อย เพราะนอกจากข้าวผัดทั้งกล่อง ผมก็เอาเค้กในตู้เย็นที่แม่ซื้อไว้มากินอีกชิ้น จบด้วยไอติมอีกหนึ่งถ้วย ตอนนี้ท้องเลยแน่นขนัดไปหมด

ผมซื้อหนังเก็บไว้นะ เรามาดูหนังกันไหมผมพูดชวนออกไปหลังจากท้องเริ่มย่อยบ้างแล้ว

เอาดิ

อยู่ในลิ้นชักโต๊ะเขียนหนังสือชั้นล่างสุดอ่ะผมบอกพิกัด พี่ติณห์พยักหน้ารับ เดินเข้าไปในห้องผม ส่วนผมก็กระโดดไปนั่งรอหน้าโทรทัศน์ ก่อนที่สายตาผมจะไปหยุดกับเครื่องเกมส์เพลย์สเตชั่นที่วางอยู่ชั้นล่างสุดของโต๊ะตั้งโทรทัศน์ จะว่าไปไอ้เกมส์นี้เป็นของไอ้แจนครับ ผมจำได้ว่าผมตกใจมากตอนมันบอกว่าเครื่องเพลย์ที่บ้านมันยังเล่นได้ เพราะมันเป็นเกมส์ในตำนานเลยนะสำหรับผม รุ่นนี้ยังใช้เทปอยู่เลยเหอะ คลาสสิคป่ะล่ะ จะว่าไปตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ผมยืมให้แจนเป็นปีแล้วมั้ง ลืมเอาไปคืนทุกทีเลย

ไหนๆก็เห็นล่ะ เล่นอีกหน่อยล่ะกันจะได้เอาไปคืน

รู้ตัวอีกทีผมก็นั่งขัดสมาธิบนโซฟา ในมือถือจอยสติ๊ก และในทีวีเป็นเกมส์ต่อสู้ธรรมดา เป็นเกมส์ที่มาเล่นกี่ครั้งก็ยังตื่นเต้นอยู่เลยแหะ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าบอสจะโผล่มาตอนไหน ระเบิดซ่อนอยู่ตรงไหนก็ตามที

วา เรื่องนี้น่าดูอ่ะ

แปบนะ ขอจบตานี้ก่อนผมตอบพี่ติณห์กลับไปโดยไม่ได้หันไปมองด้วยซ้ำ ติดลมกับเกมส์ตรงหน้าอยู่ครับ

อ่าฮะพี่ติณห์ขานรับนิดหน่อย

นั้นๆบอสมันโผล่มาแล้ว มันต้องยิงตรงขามันถึงจะชนะ กดท่าปล่อยพลังทำยังไงวะ ลืมไปแล้วอ่ะ เดี๋ยวดิ บอสมันบุกแล้วอ่ะ เดี๋ยวก่อนนนน

Game Over

ผมมองตัวอักษรสีแดงที่หน้าจอและกดเล่นใหม่โดยทันที

กูต้องชนะ

เฮ้ๆ ไหนบอกตาเดียวไงเสียงพี่ติณห์แทรกขึ้นมาทันที

เดี๋ยวขอฆ่าบอสก่อนผมรีบเปลี่ยนแผนและตั้งใจเล่นเกมส์ต่อไป

กว่าจะฆ่าบอสได้ ผมว่าผมนอนได้ตื่นหนึ่ง

งั้นพี่นอนเลยเดี๋ยวผมปลุกถ้าให้ทายพี่ติณห์คงกำลังกลอกตาใส่ผมอยู่

พี่ติณห์ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีก และผมก็สนใจเกมส์เกินกว่าจะหันไปมองว่าพี่ติณห์กำลังทำหน้ายังไง หรือทำไมจู่ๆถึงได้เงียบไป แต่ถ้าฆ่าบอสได้ ผมจะดูหนังจริงๆแล้ว เชื่อผมดิ

ทำไมมันยากนี้ผมกดเล่นใหม่มา3ตาแล้วนะ

วาาา ดูหนังเหอะ

แปบเดียวแม้ผมจะแปบมาหลายรอบแล้วก็ตาม

มีอีกจอยป่ะวะ เล่นด้วยดิอยู่ๆพี่ติณห์ก็เปลี่ยนคำถามแทน

ไม่มีอ่ะ เดี๋ยวฆ่าบอสได้ดูหนังแน่ๆผมยืมมาแค่จอยเดียวอ่ะดิ พี่ติณห์ถอนหายใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก และก็เหมือนเดิมครับ ผมแพ้มันจนต้องกดเล่นใหม่อีกตา

ผมเล่นให้ไหมพี่ติณห์พูดแทรกออกมาอีก

ไม่เอา!ผมรีบตอบกลับไปเลย นี้ไฟเริ่มลุกล่ะนะ ถ้าวันนี้ผมฆ่าบอสไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าผมจะหยุด

แต่นี้ผมเริ่มชินล่ะนะ ผมว่าอีกตาสองตาผมน่าจะฆ่าบอสได้แหละ

ผมชะงักเมื่อพี่ติณห์ที่อยู่ที่ไหนสักแห่งกำลังเข้ามานั่งซ้อนหลังผม จากรูปการน่าจะปีนโซฟาข้ามมานั้นแหละ และเพราะโซฟามันกว้างมากพี่ติณห์เลยนั่งซ้อนหลังผมได้สบายๆ เขาใช้ขาเกี่ยวเอวผมไว้และดึงให้ผมเข้าไปใกล้ๆ ก่อนที่จะเอื้อมมือมากอดเอวผมอีกที

คุณกากอ่ะ ให้ผมเล่นเหอะพี่ติณห์เกยคางลงบนไหล่ผมก่อนที่จะพูดออกมา

ไม่เอาาผมยืนยันคำเดิม ขยับตัวให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดพี่ติณห์ได้ถนัด และถือวิสาสะใช้ตัวพี่ติณห์เป็นพนักพิงซะเลย

ถ้าอีก2ตาไม่ชนะ ให้ผมเล่นเถอะเสียงพี่ติณห์อยู่ใกล้หูผมมากๆ เราจึงไม่จำเป็นต้องพูดเสียงดังเลยด้วยซ้ำ

พี่อย่าแย่งผมเล่นดิผมตอบ แกล้งยกจอยออกห่างจากตัวด้วย

เออๆ ไม่แย่งเด็กเล่นก็ได้ว่ะฝ่ายนั้นตอบเสียงพึมพำ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป้าหมายมาเล่นผมแทน เพราะผมสัมผัสได้ว่าปลายจมูกร้อนๆนั้นซุกอยู่ที่คอผม ทำให้ลมหายใจร้อนๆละต้นคอผมไปด้วย และไอ้ผมมันก็ดันเอียงคอให้พี่ติณห์เต็มที่ สุดท้ายผมก็ใช้บ่าพี่ติณห์ต่างหมอนอีกแรง

ผมไม่ใช่หมอนนะพี่ติณห์บ่น แกล้งยักไหล่ให้หัวผมตกไปด้วย

เดี๋ยวตายผมบ่นแต่ก็ยังวางหัวอยู่บนไหล่กว้างนั้นอยู่ดี

พี่ติณห์กัดไหล่ผมทันทีที่ผมพูดจบ ไม่รู้ว่าหมั้นเขี้ยวหรือหมั้นไส้ผมกันแน่ ซึ่งการกัดเต็มแรงก็ทำให้ผมเจ็บจี๊ดจนห่อไหล่เลย

เจ็บบบบผมบ่น พยายามจะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดนั้น จะลูบก็ไม่ได้ด้วยไง มือเล่นเกมส์อยู่

โอ๋ๆพี่ติณห์พูดปลอบใจผมและลูบๆบริเวณที่เขากัดไปด้วย ผมถึงได้ยอมพิงเขาเหมือนเดิม

วา

ครับผมตอบรับแต่สายตายังหยุดที่หน้าจอโทรทัศน์เหมือนเดิม

อยากจูบอ่ะนี้เป็นประโยคแรกที่ทำให้ผมกดpauseเกมส์และหันมาหาพี่ติณห์ เพียงแค่ผมหันหน้ากลับมาริมฝีปากเราก็แทบจะชนกันอยู่แล้ว ผมจึงกดจูบลงไปทันที พี่ติณห์ตอบรับจูบผมสมกับการบอกว่าอยากจูบจริงๆนั้นแหละ ผมปล่อยให้พี่ติณห์รุกล้ำผมเต็มที่ เรียวลิ้นอุ่นๆและรสชาติหวานๆของไอติมที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้นยิ่งทำให้ทุกอย่างอ่อนหวานไปหมด ผมเลื่อนมือไปประคอบกรอบหน้าพี่ติณห์ไว้และเป็นฝ่ายรุกเขาบ้าง

เราจูบกันอยู่สักพักก่อนที่ผมจะผละริมฝีปากออก กดจูบลงไปเนิ่นนานอีกครั้งและผละออกจริงๆ

ผมเล่นเกมส์ต่อนะพี่ติณห์ขำ ยีหัวผมรัวๆและพยักหน้าอนุญาต ผมถึงได้กลับมาเล่นเกมส์ต่อ

พี่ติณห์กระชับมือที่กอดเอวผม กดจูบที่ซอกคอและทุกที่ที่เขาอยากจูบ ผมไม่ได้ว่าอะไร รู้สึกดีซะอีกที่พี่ติณห์ทำท่าทางอยากสัมผัสผมมากขนาดนี้ แม้มันจะแปลกๆไปซะหน่อยก็ตาม

ต้องยอมรับว่ามันก็รู้สึกดีอยู่ดีนั้นแหละ

ริมฝีปากร้อนๆนั้นไล้ไปตามสันกรามและกดจูบที่กกหูก่อนที่จะไล้ลงไปที่ซอกคอกดจูบไปเรื่อยๆจนถึงลาดไหล่

ผมเริ่มแน่ใจว่าที่ผมไม่ชนะสักทีก็เพราะพี่ติณห์นี้แหละ

แค่จูบเอง มันไม่ควรทำให้ผมสติเตลิดขนาดนี้นะ

คิดแบบนั้นผมจึงหันมาให้ความสนใจกับเกมส์ตรงหน้าอีกครั้ง

แต่พี่ติณห์เหมือนตั้งใจให้ผมขาดสติมากที่สุด เพราะฝ่ามือร้อนๆที่กอดเอวผมอยู่เริ่มสอดมือเข้ามาในเสื้อผม ไล้ปลายนิ้วอยู่ที่หน้าท้อง ริมฝีปากก็ยังซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอผม

โอเคๆผมยอมแล้วผมรีบโพล่งออกไปก่อนที่ฝ่ามือนั้นจะเลื่อนลงไปต่ำกว่านี้

นึกว่าจะไม่รู้สึกอะไรซะอีกพี่ติณห์ขำในลำคอเมื่อผมกดpauseและวางจอยลง

รู้สึกสิครับผมหันไปโวยวายทันที

รู้สึกอยากทำอย่างอื่นมากกว่าเล่นเกมส์พี่ติณห์ผละออกจากไหล่ผม เขามองผมด้วยสายตาไม่ไว้วางใจสุดๆ

เนอะผมยิ้ม ไม่รอให้พี่ติณห์ปฏิเสธอะไรด้วยการช่วงชิงริมฝีปากนั้นอีกครั้ง แกล้งผมดีนักใช่ไหม ได้~

ผมตั้งใจดูดดึงริมฝีปากล่างของพี่ติณห์จนแน่ใจว่ามันต้องเจ็บอยู่บ้างก่อนที่จะผละออก ไล้ไปตามสันกรามและซุกไซร้ที่ซอกคอแบบที่พี่ติณห์ทำ รู้ตัวอีกทีผมก็กดให้พี่ติณห์นอนราบไปกับโซฟาโดยที่ผมยังคงวุ่นวายกับร่างกายพี่ติณห์อยู่

กลิ่นหอมเฉพาะตัวของพี่ติณห์ดูจะเด่นชัดกว่าทุกที ไม่รู้เพราะว่าพี่ติณห์พึ่งอาบน้ำมารึเปล่า แต่มันปลุกอารมณ์ดิบในตัวผมได้ดีเลยล่ะ

วาพี่ติณห์เหมือนคิดขึ้นมาได้ตอนผมงับที่ไหล่เขา ไม่ได้แรงแบบที่พี่ติณห์กัด แค่งับแบบหมั้นเขี้ยวเท่านั้น

อย่าๆ ผมขอโทษ ไม่แกล้งแล้วพี่ติณห์รั้งให้ผมหยุด ทั้งๆที่มือผมอยู่ที่ซิบกางเกงเขาแล้วนะ

พรุ่งนี้ไปเรียนอ่ะ ไม่เอาได้ไหมพี่ติณห์ถาม สายตาอ้อนวอนขอร้องสุดๆ รวมถึงปากก็เบ้น้อยๆ ผมไม่คิดจะขืนใจพี่ติณห์หรอกนะ แต่พอเห็นเขาอ้อนวอนผมแบบนี้ผมเลยอดที่จะปลดกระดุมเขาเพิ่มไม่ได้

วา!พี่ติณห์ดิ้นขลุกขลักออกจากอ้อมกอดผม แต่ผมก็ยังสามารถกดจูบลงบนแผงอกขาวๆนั้นได้ ฝังเขี้ยวลงไปบ้างบางครั้งด้วยซ้ำ

ยอม..ยอมแล้วพี่ติณห์ดันตัวขึ้น ลมหายใจเร็วมาก เขาประคองหน้าผมไว้ จรดหน้าผากเข้าด้วยกันเป็นการบังคับให้ผมหยุดกลายๆ

บทลงโทษของคนขี้แกล้งผมพูดชิดริมฝีปากนั้น เมื่อพูดจบพี่ติณห์ก็ผลักหัวผมออกทันที เขาขยับออกไปนั่งข้างๆและจัดการติดกระดุมที่ผมปลดจนเกือบหมดให้กลับเป็นเหมือนเดิม

ส่วนผมเหรอ ก็หันกลับมาเล่นเกมส์แบบผู้ชนะไง

พี่มานั่งกอดผมเหมือนเดิมก็ได้นะครับ ผมชอบ

ไม่เอาหรอก เดี๋ยวคุณก็จับผมกดอีกผมขำทันที

ไม่เอาคืนแล้ว จะกอดจะจูบจะกัดอะไรก็เอาเลยพี่ติณห์เหมือนชั่งใจอยู่สักพัก ก่อนที่จะขยับมานั่งซ้อนหลังผมแบบเดิม

อ้อมกอดของพี่ติณห์อบอุ่นมาก และผมก็เริ่มเสพติดการถูกเขากอดแล้วด้วย ยิ่งกลิ่นหอมๆที่ฟุ้งกระจายไปทั่วตอนเขากอดผมนี้อีก

ผมเริ่มหวงอ้อมกอดนี้แล้วนะ

แม้ขาที่เกี่ยวเอวผมไว้นี้จะหนักก็ตาม

จะว่าไปมันก็มีเรื่องอีกหลายเรื่องเกี่ยวกับคุณที่ผมยังไม่รู้นะอยู่ๆพี่ติณห์ก็พูดขึ้นมา

เดี๋ยวผมจะถามแล้วคุณตอบนะพูดเองเออเองเฉยเลยแหะ แต่ผมก็พยักหน้ารับแหละครับ

เอาเบสิกก่อนล่ะกันผมเลิกคิ้ว

มีแอดวานส์ด้วยเหรอ

คุณชอบสีอะไรแต่พี่ติณห์ไม่ได้ตอบ ดันถามคำถามแรกออกมา

น้ำเงินครับ พี่ล่ะ

เทา

“...คุณชอบกินอะไร

ผมกินได้หมดเลยอ่ะ ถ้ากุ้งตัวโตๆสดๆจะชอบโครตๆเลย พี่ล่ะ

ผมชอบกินข้าวอ่ะ หมายถึงกับข้าวดีๆกับข้าวร้อนๆ

คุณมีแฟนมาแล้วกี่คน

อืมมมมมขอเวลานึกแปบ

“3 พี่เป็นคนที่4” พี่ติณห์วางคางลงบนไหล่ผมอีกครั้ง

ใครบ้างอ่ะ

คนแรกตอนป.4อ่ะ เป็นผู้หญิงในห้อง คนที่สองตอนม.4เป็นรุ่นน้องม.3 คนสามตอนปี1 หวานคณะสื่อสารอ่ะ

อ้อ ของผม4 คุณคนที่5 คนแรกตอนป.6 คนที่สองตอนม.3 คนที่สามตอนม.5 คนที่สี่ตอนปี2 พี่โมอ่ะผมพยักหน้ารับ คนสุดท้ายนี้ผมรู้จักดีเลยด้วย

ว่าแต่ทำไมคุณถึงเลิกกับหวานอ่ะ

ผมแค่ไม่มีเวลาให้เขานะครับ ก็เลยเป็นเพื่อนกันดีกว่า แล้วพี่ติณห์อ่ะ ตอนเลิกกับพี่โมโครตดราม่าเลยใช่ป่ะผมหันไปมองพี่ติณห์นิดหน่อย

อืม นิดหนึ่ง โมเขามีคนอื่นอ่ะ แต่เขาไม่ได้จริงจังกับคนนั้นนะ แต่ผมแค่รู้สึกว่าผมแม่งห่วยว่ะ ทำให้เขารู้สึกอยากมีคนอื่นเลยเลิกกันผมพึ่งรู้นะเนี่ยว่าพี่ติณห์เลิกกับพี่โมด้วยเหตุผลนี้ ผมจึงเลื่อนมือไปลูบหัวพี่ติณห์นิดหน่อย

ผมโอเคแล้วแหละ ตอนนี้ก็คุยกับเขาได้เหมือนเดิมแล้วนะพี่ติณห์พูดแบบนั้นผมถึงได้ลดมือมาจับจอยต่อ

คุณมีอะไรกับผู้หญิงมากี่คนแล้วเหรอเงียบสักพักก่อนที่พี่ติณห์จะถามคำถามใหม่ออกมา เล่นเอาผมชะงักไปเลย

ไม่สำคัญหรอกมั้ง พี่เป็นผู้ชายคนแรกของผมก็พอพี่ติณห์ต่อยขาผม

อย่าพูดเอาแต่ได้ดิว่ะ คุณก็ผู้ชายคนแรกของผมเหมือนกัน ผมเป็นรับให้คุณด้วยซ้ำผมหันไปมองพี่ติณห์อีกครั้ง ตอนนี้ผมสนใจคำถามของพี่ติณห์มากกว่าเกมส์ตรงหน้าแล้ว

“งั้นเอาเป็นเคยมีคนมาสารภาพรักกับคุณกี่คนดีกว่า” โอ้โห... ผมทำหน้าคิดอีกครั้ง

“ผมไม่ชัวร์อ่ะ”

“แล้วคุณได้คบกับคนที่มาสารภาพรักบ้างป่ะ” พี่ติณห์ถามต่อไป

“ก็เคยนะตอนม.4อ่ะ” พี่ติณห์พยักหน้ารับ

“คุณดูฮอตมากเลย ผมเลยอยากรู้ว่ามีคนมาชอบคุณทั้งหมดกี่คนแล้วในชีวิตนี้” ผมไหวไหล่

“ผมไม่รู้สิครับ บางทีอาจจะมีคนที่ผมยังไม่รู้อีกก็ได้” แต่ที่รู้แน่ๆมีอยู่คนหนึ่ง...

“คุณว่าตอนนี้มีคนแอบชอบคุณป่ะ” ประโยคนั้นของพี่ติณห์ทำให้ผมหยุดความคิดและสบตาเขาตรงๆ

“เอ่อ...” ผมไม่แน่ใจว่าผมควรบอกไหม

“ทำไมพี่ถึงอยากรู้อ่ะ” พี่ติณห์ไหวไหล่

“ก็แค่อยากรู้ จะได้รู้ว่าควรหวงคุณกับใคร” ผมขำ ก่อนที่จะส่ายหัวรัวๆ

“ไม่ต้องหรอกครับ แค่ผมไม่เล่นด้วยสักอย่าง” ถ้าผมบอกไปมันอาจจะทำให้พี่ติณห์คิดมากเข้าไปอีกก็ได้ ผมจึงเลือกที่จะไม่บอกดีกว่า พี่ติณห์ยอมพยักหน้าโอเคก่อนที่จะพูดต่อ

คำถามต่อไปนะ

ถ้าเรียนจบ5ปีแล้วคุณจะทำอะไรต่อ

ผมอยากเรียนต่อ แต่คงจะไปเรียนที่ต่างประเทศมากกว่า

จริงเหรอ! ประเทศไหนอ่ะ

ผมอยากไปอังกฤษ หรือไม่ก็พวกประเทศแถบยุโรปอ่ะ ผมชอบสถาปัตยกรรมของยุโรปนะ พี่อ่ะเสียงที่ตื่นเต้นทำให้ผมรู้ได้ทันทีว่าพี่ติณห์ก็อยากไปเรียนต่อต่างประเทศเหมือนกัน

อยากไปอเมริกา คนล่ะซีกโลกเลยพูดจบพี่ติณห์ก็ขำ

ไปอังกฤษเหอะ ไปด้วยกันผมวางจอยลงและส่งสายตาวิบวับไปให้พี่ติณห์

ผมจบก่อนคุณอีก

ถ้าพี่จบแล้วรอผมเรียนอีกปีหนึ่ง เก็บเงินอีกปีหนึ่งแล้วเราไปอังกฤษกันพี่ติณห์เงียบ ส่วนผมก็ยังคงจับจ้องไปที่เขา

นี้จริงจังมากเลยนะ

ปีเดียวจะเก็บตังทันป่ะวะ

ชิงทุนไปไง

โหยยย ผมไม่น่าได้ใหญ่เลย เกรดผมไม่ได้สวยหรูแบบคุณด้วยผมส่ายหัวทันที

ไม่หรอก พี่ติณห์เก่งจะตายพี่ติณห์ไหวไหล่

ถ้ามีตังก็จะไปนะผมยิ้มร่าทันที

งั้นอีก3ปีเราไปอังกฤษกันนะพูดจบผมก็ยื่นนิ้วก้อยให้พี่ติณห์ พี่ติณห์ชั่งใจมองนิ้วผมอยู่สักพักก่อนที่จะยอมยื่นนิ้วก้อยมาเกี่ยวกับนิ้วผม

อื้มผมกับพี่ติณห์ยิ้มให้กันอยู่แบบนั้น ก่อนที่พี่ติณห์จะหยิบจอยที่ผมวางเมื่อกี้มากดstartเกมส์แล้วเล่นเฉยเลย

ถ้าเพิ่มแพลนไปอังกฤษกับคุณเข้ามานี้เปลี่ยนกำหนดการชีวิตผมหมดเลยนะพี่ติณห์พูดทั้งๆที่ยังมองตรงไปที่โทรทัศน์อยู่

ตอนแรกพี่ตั้งใจยังไงเหรอครับ

ผมอยากทำงานเก็บเงินสักพักหนึ่ง แล้วก็รีโนเวทบ้านให้พ่อกับแม่ เสร็จแล้วถ้าอะไรมันมั่นคงหน่อย คงจะเปิดบริษัทกับเต็นท์ แต่ก็แค่คิดคร่าวๆอ่ะนะ ไม่รู้จะสำเร็จสักอย่างไหม

พี่เคยบอกว่าพี่จะจ้างผมไปรีโนเวทบ้านให้พี่ด้วยอยู่ๆผมก็คิดขึ้นมาได้แหะ

รู้แล้วนา แต่ผมจนนะบอกก่อนผมขำ

แต่แพลนพี่ฟังดูดีนะครับ แพลนอนาคตผมนี้สั้นๆเอง

คือไปอังกฤษสินะผมพยักหน้ารับ

คุณอยากไปอังกฤษมากเลยเหรอวาผมหันไปมองหน้าพี่ติณห์

ก็ไม่ได้อยากไปมากขนาดนั้นหรอกครับ มันแค่เป็นความฝันอย่างหนึ่งที่ดูจับต้องได้ที่สุดของผมเท่านั้น แต่พอพี่สัญญาว่าจะไปอังกฤษด้วยกัน ผมก็อยากไปมากกกกๆเลยพี่ติณห์ขำ

ถ้าผมมีตังนะประโยคนี้อีกแล้วแหะ ผมมองพี่ติณห์เล่นเกมส์ไปเรื่อยๆ ขนาดแค่เล่นเกมส์พี่เขายังดูเซียนกว่าผมเยอะเลยอ่ะ

ผมถามบ้างนะเพราะเซ็งที่แลพี่ติณห์จะเก่งกว่าผมเลยเปิดประเด็นใหม่ขึ้นมา

เอาดิ

พี่ไม่ชอบนิสัยอะไรของผมผมพูดจบพี่ติณห์ก็เลิกคิ้วเหมือนกำลังคิดตาม

คุณตอบก่อนเลยสุดท้ายพี่ติณห์ก็โบ้ยผมเฉย ผมยักไหล่และตอบออกไป

ผมไม่ชอบที่พี่มีความสามารถในการเก็บความรู้สึกเก่งขนาดนี้ บางทีผมก็ดูไม่ออกว่าพี่คิดอะไรอยู่ และถ้าพี่คิดจะทำอะไรสักอย่างโดยตั้งใจปิดบังผม ผมคงไม่รู้แน่ๆ ผมเลยไม่ชอบมันโครตๆเลยพี่ติณห์พยักหน้ารับช้าๆ

บางทีผมก็อยากรู้ว่าพี่คิดอะไรอยู่ในหัวพี่ติณห์เลื่อนสายตามามองผมก่อนที่จะหันกลับไปที่เกมส์

ผมอาจจะไม่ได้คิดอะไรเลยก็ได้นั่นๆ เดาใจพี่ติณห์มันยากตรงนี้

เรื่องที่ผมไม่ชอบในตัวคุณเหรอ..อืม ผมไม่ชอบที่คุณไม่รักตัวเองผมเลิกคิ้ว

คุณน่ะ ไม่ค่อยดูแลตัวเองเลยนะวา ถ้าหิวก็ต้องหาอะไรกินสิ ไหนจะเรื่องทำงานที่อดหลับอดนอนจนน็อคไปอีก มันไม่ตลกเลยนะ คุณต้องคิดถึงตัวเองให้มากกว่านี้หน่อย เห็นแก่ตัวบ้างเหอะทั้งๆที่พี่ติณห์กึ่งบ่นผมแต่กลับทำให้ผมยิ้มออกมา

คร้าบๆผมตอบรับและหอมแก้มนั้นไปฟอดใหญ่ พี่ติณห์ชะงักไปเลย

น่ารักกก

คำถามต่อไปนะผมพูดออกมาอีก พี่ติณห์ถึงได้ดึงสติกลับมาได้

อื้ม

พี่ชอบส่วนไหนในร่างกายผม

อวัยวะเหรอ

อ่าฮะพี่ติณห์ขมวดคิ้ว นี้ผมถามยากไปเหรอ

ผมชอบตอนที่คุณยิ้ม... ให้ผมคราวนี้เป็นผมบ้างที่ขมวดคิ้ว

ตอนคุณยิ้มให้ผม มันเหมือนคุณตั้งใจยิ้มให้ผมจริงๆ แต่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้นอะไรอย่างนั้นนะ มันออกมาโดยธรรมดาเลย สายตา แววตา ริมฝีปาก ทุกอย่างมันรวมกันออกมาเป็นรอยยิ้มที่... โครตมีเสน่ห์ และผมชอบใบหน้าที่สื่อสารอารมณ์ออกมาแบบนั้นด้วยผมยิ้มกว้างทันที

แบบนี้เลยพี่ติณห์เลื่อนสายตามามองผมก่อนที่จะพูดต่อ โอ้ยยยย นี้ผมหมั้นเขี้ยวจนเลื่อนมือไปดึงแก้มพี่ติณห์เลย

เดี๋ยวตายยยหมายถึงเกมส์ตรงหน้านั้นแหละ แต่ถึงปากจะบ่นแต่ก็ยอมให้ผมบีบแก้มอยู่แบบนั้น

คุณตอบได้ล่ะพี่ติณห์กดpauseเกมส์และจับมือผมไว้ไม่ให้ผมดึงแก้มเขาแรงกว่านี้

ผมเหรอ ผมชอบทุกอย่างเลย ผมชอบทุกส่วนที่รวมมาแล้วเป็นพี่ติณห์ ความจริงอะไรก็ได้ที่เป็นของพี่ ผมชอบหมดแหละ เพราะผมชอบพี่ติณห์จบประโยคของผมพี่ติณห์ก็มองบนนิดหน่อยและเลื่อนมือมาดึงแก้มผมบ้าง

นี้มันวันน้ำเน่ารึไงเราดึงแก้มกันสักพักก่อนที่พี่ติณห์จะลดมือลงและบ่นออกมา

คำพูดที่มาจากใจมันก็เลี่ยนแบบนี้แหละครับพี่ติณห์ผลักหัวผมและกดเพลย์อีกครั้ง

ผมนั่งมองพี่ติณห์ผ่านด่านไปเรื่อยๆก่อนที่จะลุกออกจากอ้อมกอดเขาเพราะหิวขึ้นมาอีกล่ะ ขนมถุงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับผมตอนนี้ ผมหยิบออกมาสองถุงและกลับไปทิ้งตัวลงนั่งข้างพี่ติณห์ใหม่

พี่เขาเล่นมาจนถึงด่านสุดท้ายแล้วอ่ะ ทำได้ไงวะ

เออพี่ติณห์

หืมพี่ติณห์ขานตอบ ปากก็อ้ารับขนมที่ผมป้อนไปด้วย

ผมบอกพีทแล้วนะ

เรื่องไรอ่ะ

เรื่องของเรานี้แหละพี่ติณห์หันมามองหน้าผมนิดหน่อย

แล้วพีทเขาว่าไง

มันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ แค่ตกใจ มากๆเลยด้วยพี่ติณห์ขำแหย่ๆ

พี่ไม่โกรธเนอะพี่ติณห์เลิกคิ้ว

จะโกรธทำไมอ่ะ เมฆก็รู้เหมือนกันผมพยักหน้ารับ ก็จริงเนอะ ตอนนี้ก็มีผม พี่ติณห์ พี่เมฆ และก็ไอ้พีทที่รู้เรื่องที่ผมคบกับพี่ติณห์สินะ

ประโยคที่พี่ติณห์ถามว่า “คุณว่าตอนนี้มีคนแอบชอบคุณป่ะ” ยังคงดังอยู่ในหัวผม เพราะผมรู้สึกว่าพี่ติณห์ยอมเปิดทุกอย่างให้ผมสุดๆแล้ว ผมเองก็ควรจะทำแบบนั้น ซึ่งมันก็มีเพียงแค่เรื่องเดียวจริงๆที่ผมยังไม่ได้บอกพี่ติณห์ และการที่ผมไม่บอกเขามันก็ดูเป็นการไม่จริงใจกับเขาด้วย

แม้ผมจะไม่อยากให้เขาต้องมาคิดมากก็เถอะ

พี่ติณห์

ว่า

จริงๆแล้วพาร์ท..ผมไม่อยากปิดบังพี่ติณห์ ดังนั้นผมจึงเลือกที่จะบอกเขาในที่สุด

พาร์ทที่เป็นแฝดพีทอ่ะนะ ทำไมเหรอถึงแม้พี่ติณห์จะไม่ได้หันมามองผมเลยสักนิดแต่ผมก็รู้สึกกดดันขึ้นมาซะเฉยๆ

พาร์ทมัน..

ติ๊งต่อง

เป็นอีกครั้งที่มีคนมาขัดจังหวะระหว่างบนสนทนาสำคัญๆ

ไม่ใช่ว่าแม่คุณกลับมาอีกรอบนะผมขำ

ไม่ใช่หรอกครับผมตอบติดเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายเดินไปเปิดประตู

อ้าว ไงมึงไอ้พีทยืนอยู่ตรงนั้น หน้าตาวิตกกังวล และมีเหงื่อผุดพลายทั่วใบหน้า

พาร์ทอยู่ที่นี้ป่ะ






-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ช้าไปนิดหนึ่งเพราะแต่งไม่ทันจ้า 555 นี้คือจบปุ๊บอัพปั๊บเลยจริงๆ ตอนต่อไปจะเป็นตอนพิเศษฉลองคอมเม้นต์ครบ200เม้นต์น่า คาดว่าอาจจะได้อัพวันพุธเพราะแต่งไม่ทันอีกนั้นแหละ 5555 ถ้าปั่นทันตอน29อาจจะมาวันพฤหัสบดีเลย แต่ก็อาจจะนะ เพราะเกรงว่าจะแต่งไม่ทันอีกเหมือนเดิม ถ้าไม่พฤหัสก็ศุกร์นั้นแหละค่ะ
ยังขอได้นะว่าอยากให้แต่งตอนพิเศษประมาณไหน
เจอกันครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

664 ความคิดเห็น

  1. #215 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 21:22
    น้องพาร์ทรู้เรื่องจากพีทแหงโลย
    งุ้ยยยยยย
    #215
    0
  2. #214 '$ CB. ชาน เลีย @' (@toon2546) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 13:44
    บางที...อาจมีการต้มน้ำร้อนนน อย่าเลยๆ เเต่ตอนนี้มันฟินมากกกกก โอ้ยยยยมันดีงาม~ฟินค่ะ น่ารักมุ้งมิ้งปิงป่องเเช่มากกกก
    #214
    0
  3. #212 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 00:09
    มีแต่พี่ติณอะคุณพีท55555
    #212
    0
  4. #211 coreprime4244 (@coreprime4244) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 22:18
    อห.ทำไมพาร์ทต้องอยู่ในห้องวาล่ะ????
    #211
    0
  5. #210 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 21:56
    รอค่าาาาา สู้ๆนะคะ
    #210
    0
  6. #209 หงษ์ปีกราตรี (@lovelytsuna) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 20:34
    รอนะคะ
    #209
    0