source head กว่าจะเป็นเฮดว้าก (end)

ตอนที่ 24 : hot like summer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    28 เม.ย. 59

24

นี้เป็นครั้งแรกที่บรรยากาศในห้องเชียร์เป็นพวกผมที่เป็นพวกผมจริงๆ พวกผมที่ไม่ต้องคีพลุคดุน้อง ไม่ต้องปั้นหน้านิ่ง ไม่ต้องคอยตวาดใส่กัน

หลังจากบูมคณะเสร็จ พวกเราก็เฮฮากันไปเรื่อย ผมเองไม่แน่ใจว่าถ่ายรูปไปกี่สิบรูปแล้ว น่าจะเยอะอยู่เลยล่ะ แต่ไม่ว่าจะต้องฉีกยิ้มให้กล้องน้องคนไหนอีกกี่ครั้ง ผมก็ไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลย ซ้ำยังดีซะอีกที่ได้มีรูปกับน้องบ้าง

พี่วา ขอถ่ายรูปหน่อยนะคะ

คร้าบบบผมหันไปรับโทรศัพท์จาก0031มาถ่ายรูป

ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวหนูจะเอารูปพี่ไปแปะในแท็กพี่ว้ากหล่อบอกต่อผมขำทันที

ตามใจคุณเลย” 0031ขำบ้างและเดินแยกออกไป จะว่าไปไอ้แท็กนี้ปีที่แล้วมีแต่ภาพพี่ติณห์ครับ ผมยังจำได้อยู่เลยว่าพวกเราแซวกันเป็นอาทิตย์ๆเลย นี้ผมจะโดนแซวกลับไหมเนี่ย

พี่วาา ถ่ายรูปๆผมหันไปตามเสียงเรียก คราวนี้เป็น0043 หรือพิ้งค์นั้นเอง

นึกว่าจะไม่ขอถ่ายล่ะผมแกล้งแซวและรับโทรศัพท์มา

ไม่ขอได้ไงค่ะ รูปพี่นี้อวดเพื่อนได้อีกหลายสิบคนเลยผมขำ เลื่อนมือไปยีหัวเจ้าเด็กตาโตตรงหน้า ผมไม่เคยชมพิ้งค์จริงๆจังๆให้เขาฟังสักครั้งเลยนี้นะ

คุณเก่งมากเลยนะพิ้งค์เบิกตากว้างและอ้าปากค้างใส่ผม

พี่ชมหนูเหรอ

เออดิ ชมไม่ได้เหรอ

ชมได้! แต่ควรชมนานแล้วไหมอ่ะพิ้งค์หรี่ตา ผมขำ ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพียงแค่คว้าไหล่พิ้งค์มากอดและถ่ายรูปเท่านั้น

อย่าไปโกรธมันมากนะผมพูดหลังจากถ่ายรูปไป2-3รูปแล้ว

โกรธใครคะพิ้งค์รับโทรศัพท์กลับไปและเลิกคิ้วใส่ผม

แจนไงคราวนี้หน้าเธองอทันทีเลย

หนูมีสิทธิ์โกรธพี่เขาด้วยเหรอคะโห งานยากเหมือนกันแหะ

แจนมันก็แค่ทำไปตามหน้าที่อ่ะ โดนพี่บังคับด้วยแหละพิ้งค์เบ้ปาก

คงไม่ใช่แค่เล่นไปตามหน้าที่หรอกค่ะ เล่นซะเนียนเลยไม่ใช่ว่าผมดูไม่ออก พิ้งค์กับแจนน่าจะมีใจให้กันไม่ต่างกันนัก จะติดก็แต่ทั้งคู่เป็นพวกมีอีโก้ในตัวเองสูง ทุกครั้งที่แจนพยายามจะพูดชงผมกับพิ้งค์ สายตาของมันจะหม่นแสงลง และผมรู้ดีว่าคนอย่างแจนนะ ถ้าพิ้งค์ชอบผมขึ้นมาจริงๆ มันไม่แย้งอะไรอยู่แล้ว

ถือว่าเป็นโชคดีที่ผมไม่ได้คิดอะไรกับพิ้งค์นะ

ต้องเนียนดิ ถ้าไม่เนียนก็โดนพี่ฆ่าพอดีพิ้งค์ยังคงเบ้ปากอยู่

มันอาจจะโกหกเรื่องพี่เนียน แต่ทุกอย่างที่มันทำไม่ใช่บทหรอกนะพิ้งค์ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

“...เป็นความรู้สึกจริงๆของมันนั้นแหละคราวนี้พิ้งค์หลิ่วตาใส่ผมเฉยเลย

ช่วยจังเลยนะคะ

ช่วยดิว่ะ แจนเป็นน้องรหัสผมเองอ่ะพิ้งค์เบิกตากว้างอีกแล้ว

จริงเหรอ

อ่าฮะ

พี่วารหัส0022ป่ะผมเลิกคิ้ว

ใช่ รู้ได้ไง

งั้นก็... กิตเหรอพิ้งค์ไม่ได้ตอบ เพียงแค่มองรอบๆเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

กิตทำไม

น้องรหัสแจน เอ่อ... พี่แจนไงผมอดขำออกมาไม่ได้กับท่าทางอี๋ๆกับสรรพนามว่าพี่แจนของเธอ

ถูกต้อง กิตเป็นหลานรหัสพี่เอง

แต่กิตโครตกลัวพี่เลยนะคะ

เออ พี่พอจะรู้แหละ ตอนไปรวมสายมันก็หงอแทบแย่

รวมสายแล้วเหรอคะเธอโพล่งออกมาทันที

อื้อ ครั้งหนึ่ง เจก็ไปนะ รวม0002กับ0022อ่ะ

งั้นเจกับกิตก็รู้ตั้งนานแล้วดิว่าแจนเป็นพี่เนียนผมพยักหน้ารับ

หนูขอไปจัดการมันก่อนนะคะพิ้งค์ว่างั้นและแยกออกไป ผมมองส่งพิ้งค์ไปก่อนที่จะหันกลับมายังแจนที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล ผมเห็นตั้งแต่แรกแล้วล่ะว่ามันมองอยู่ พอผมหันไปมองแบบนั้น แจนจึงรีบหลบสายตาผมทันที แต่ผมไม่ปล่อยให้มันเข้าใจผิดไปเอง เพราะผมเดินเข้าไปกอดคอมันก่อนที่มันจะเดินหนี

อะไรของพี่แจนหันมาบ่นผมนิดหน่อย

กูช่วยล่ะนะมันขมวดคิ้ว

เรื่อง?”

พิ้งค์ไง

พิ้งค์ทำไม เธอชอบพี่ใช่ไหมล่ะผมตบหัวไอ้แจนไปทีหนึ่ง โทษฐานชงรึเกิน

ไม่ได้ชอบกู แล้วกูก็ไม่ได้ชอบพิ้งค์ด้วย

อ้าว...ไอ้แจนยังลูบหัวปอยๆอยู่เลยครับ

กูช่วยขนาดนี้แล้วแจน ห้ามพลาดนะผมชี้หน้าคาดโทษมันนิดหน่อย ยังไม่ทันที่แจนจะตอบอะไรกลับมา เสียงยี่หวาก็ดังขัดขึ้นมาก่อน

ทุกคนนนนน ทุ่มหนึ่งเจอกันนะเสียงเฮรับดังขึ้นมาทันที

ปาร์ตี้!

 

ผมมาถึงงานตอน2ทุ่มกว่าๆหลังจากโดนหลิวโทรจิกจนสายแทบไหม้ มันก็คงไม่สายหรอกถ้าผมไม่ต้องนั่งรอไอ้พีทแต่งหล่อ ซึ่งกินเวลาโครตตตตตๆ มันจะหล่อไปไหนเนี่ย มีแต่พวกเราทั้งนั้น ผมนี้รอจนหลับไป3ตื่น กว่าจะได้มางานสักที ตอนแรกผมตั้งใจจะมาพร้อมพี่ติณห์นะครับ แต่หลังจากรู้ว่าพี่ดิน พี่เป้อ และพี่เกลจะไปสิงห้องพี่ติณห์จนกว่าจะหนึ่งทุ่ม ผมเลยต้องยกเลิกแผนไปก่อน

หลังจากก้าวขาเข้ามาในร้าน ผมถูกคนนู้นคนนี้ลากไปชนแก้วตั้งแต่ก้าวเข้ามาในงาน เพราะท้องว่างและตั้งใจจะมาหาอะไรกินที่นี้ (ยังไม่ได้กินเลย) ทำให้ผมเริ่มมึนตั้งแต่เริ่มงานไม่เท่าไหร่ ด้วยความที่ผมเป็นคนคอแข็งจึงไม่ลำบากอะไร ยังสามารถดื่มได้กี่หลายแก้วเลยด้วยซ้ำ แค่ตอนนี้ขอกินอะไรนอกจากเหล้าบ้างเถอะ

ผมได้ข้าวผัดจากโต๊ะพี่เมฆมาจานหนึ่ง ตอนแรกตั้งใจว่าจะลุกขึ้นไปกินที่โต๊ะแต่ยังไม่ได้ไปไหน พี่ดินก็เดินเข้ามากดหัวผมให้นั่งลงก่อน

เก่งเหมือนกันนี้ว้าพี่ดินบอกผม หน้านี้แดงก่ำไปหมดแล้วครับ

พี่รีบเมาป่ะเนี่ยพวกพี่ปี5ตั้งใจมาดื่มกันแบบเต็มที่เลยครับ

เมาเมวอะไร ไม่เว้ย!ตามสไตล์คือคนเมาต้องพูดว่าไม่เมาสินะ พี่ดินทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผมด้วยสภาพโงนเงนสุดๆ

ตอนแรกกูบอกให้ตินตินไปชวนมึง เพราะคิดว่ายังไงมึงก็ไม่เอาด้วย กูจะได้หาเรื่องด่ามันพี่ติณห์ที่นั่งอยู่บนโต๊ะเดียวกันนี้ถึงกลับร้องอ้าวออกมาอย่างดัง

แล้วจริงๆพี่ไม่ได้อยากให้ผมเป็นเฮดว้ากเหรอครับผมถามต่อ แต่พี่ดินกลับส่ายหัวรัวๆกลับมา

ก็อยากให้มึงเป็นนั้นแหละ แต่ถ้ามึงไม่เล่นด้วยก็ต้องหาคนอื่นป่ะวะมันก็ถูกแหะ

แต่สุดท้ายตินตินแม่งก็ทำได้จริงพี่ดินพูดต่อ

มึงรู้ไหมวา วันแรกที่กูว้ากมึง มึงเป็นไอ้เด็กไม่เห็นดีเห็นงามกับใครที่นั่งอยู่หลังห้อง กูจำได้เลยว่า มึงนั่งมองกูเฉยๆจนกูปล่อยเลิกผมขำ อาจจะเพราะมีแอลกอฮอล์ในเลือดกันบ้าง พวกเราเลยพลอยขำกับการเล่าของพี่ดินไปด้วย

ตอนนั้นในหัวกูนี้ เด็กเหี้ยไรวะ ไม่แสดงอารมณ์ห่าไรสักอย่าง แต่ตินตินแม่งบอกว่า มึงน่าจะมีอะไรผมเลิกคิ้ว หันไปมองพี่ติณห์ที่นั่งฟังอยู่ พี่ติณห์วางสายตาอยู่ที่พี่ดินแต่เหมือนพี่เขารู้ตัวเลยหันมามองผมแทน ผมยิ้มบางๆออกไป พี่ติณห์เป็นคนแรกที่พูดว่าผมน่าจะมีอะไร คนแรกที่มองเห็นอะไรสักอย่างในตัวผม

ผมโครตโชคดีที่รักเขา

ฟังกูดิวา!ผมหันกลับมาที่พี่ดินเมื่อพี่เขาตะโกนใส่หูผม

ฟังอยู่พี่เรียกเสียงฮาขึ้นมาอีกระลอก

กูก็ไม่เชื่อไอ้ติณห์หรอกนะ ไอ้เวรนี้ชอบทำตัวหล่อ กูเกลียดมัน

โห่พี่ดิน!พี่ติณห์โพล่งออกมา

เพราะกูไม่เชื่อมันเลยอยากให้มึงมาเป็นเฮดดู ให้มันรู้ๆกันไปเลยว่าไอ้ติณห์แม่งคิดถูกหรือผิดพี่ดินพูดมาถึงตรงนี้เขาก็เลื่อนมือมายีหัวผม

แล้วแม่งก็พิสูจน์ให้กูเห็นว่ามึงเจ๋งจริง... ถ้าพูดกันตรงๆ ติณห์นั้นแหละเป็นคนเลือกให้มึงมาเป็นเฮดว้ากผมชะงัก

ถ้าจากที่จับใจความที่พี่ดินพูดมา พี่ติณห์เป็นคนบอกพี่ดินว่าผมดูมีอะไร พี่ดินเลยอยากจะรู้ว่าพี่ติณห์พูดถูกรึเปล่าด้วยการเลือกผมเป็นเฮดว้าก ซึ่งมันก็แปลได้ว่า

พี่ติณห์เป็นคนเลือกผมมาเป็นเฮดว้าก

พี่ไม่เห็นเคยบอกเลยผมหันไปบอกพี่ติณห์ แม้ตรงนี้จะมีคนอยู่ร่วมสิบชีวิต แต่คงไม่มีใครมาใส่ใจเก็บคำถามผมไปคิดต่อเท่าไหร่หรอกมั้ง และพี่ติณห์ก็ไม่ได้ตอบ เพียงแต่โบกมือปัดๆเท่านั้น

ไว้ผมค่อยถามล่ะกัน

พี่ดิน เล่าตอนเจอพี่ติณห์ให้ฟังหน่อยดิผมหันไปบอกพี่ดินที่กอดคอผมอยู่

ไอ้ติณห์อ่ะนะ ไอ้ห่านี้ก็มาสายหน้าตาย กูเบื่ออออผมขำ

ตอนรู้ว่าไอ้เด็กหน้าตายนี้เป็นน้องรหัสไอ้เป้อกูก็ขำๆนะ พอรู้จักกันไปมา ไอ้เวรนี้ก็กวนตีนเหมือนกันนี้ว้าพี่ดินพูดและหันไปมองพี่ติณห์ด้วย

กูไม่เคยชมมันสักครั้งเลยมึงรู้ไหม กูเอาแต่ด่า เอาแต่ว่า หาเรื่องแกล้งมันสารพัด แต่แม่งไม่เคยโกรธกูเลย หรือกูไม่รู้อันนี้ก็ไม่รู้นะทั้งโต๊ะฮาออกมาอีกครั้ง

ไม่หรอกกกก กูรู้ว่ามันเป็นคนดี แล้วก็เก่งมากด้วย มึงเก่งมากนะ ได้ยินยังติณห์!

ได้ยินแล้วครับ!พี่ติณห์ตะโกนตอบกลับมา รอยยิ้มกว้างปรากฏอยู่บนใบหน้านั้น

กูชมมันครั้งแรกเลยนะ และครั้งเดียวด้วยกูว่าพี่ดินพูดต่อออกมา

ชมอีกก็ได้! ผมไม่เหลิงหรอกพี่ติณห์ตอบกลับ พี่ดินกับพี่ติณห์ก็คงคล้ายๆผมกับพิ้งค์ อาจจะดุ อาจจะว่า แต่จริงๆแล้วก็โครตเป็นห่วงเลยแหละ ถ้าน้องล้มเราก็พร้อมที่จะช่วยเสมอ ในกรณีของผม เพราะพิ้งค์เป็นน้องผู้หญิงเมื่อผ่านอะไรหลายๆอย่างมาจนถึงตอนนี้ ผมถึงสามารถเอ่ยปากชมได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจอะไร แต่กับพี่ดินที่สนิทกับพี่ติณห์มากๆ พอจะเอ่ยปากชมสักครั้ง ปากคงจะหนักขึ้นมา

คงต้องให้แอลกอฮอล์นี้แหละเป็นจาระบีช่วยง้างปากพี่ดิน

บทสนทนาบนโต๊ะกลายเป็นเรื่องเล่าวันแรกของพวกเราซะงั้น จากโต๊ะพี่ปี4กับปี5ไม่กี่คนก็ถูกล้อมรอบด้วยน้องปี3 ปี2 และปี1 ร่วมกันนั่งฟังเรื่องเล่าต่างๆ ไปๆมาๆก็กลายเป็นวงใหญ่วงเดียวในร้านซะงั้น ปี1หลายคนคอพับหลับกันไปแล้ว แต่ก็ยังเหลือหลายคนที่นั่งฟังด้วยรอยยิ้ม เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็ถือว่าจำไปเล่าต่อได้นั้นแหละ

เราใช้เวลากับวงสนทนาเรื่องนี้สักพักใหญ่จนเวลาล่วงเลยไป5ทุ่ม พี่เกลก็เสนอเกมส์ขึ้นมา นั้นคือเกมส์ตอบคำถามธรรมดา ที่ถ้าจะไม่ตอบต้องดื่มช็อตเพียวๆหนึ่งช็อต

เพราะเล่นเกมส์นี้ ทำให้อัตราคนเมามายเพิ่มขึ้นมาเกินเท่าตัว บางคนขอแยกกลับบ้าน บางคนก็เปิดห้องพักนอนกันเลย หรือแม้แต่บางคนก็เมาแอ๋จนหลับไป ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรอีก

ไอ้สัสหนัก!ผมบ่นรอบที่ร้อยเมื่อพึ่งแบกไอ้พีทกลับมาจากห้องน้ำ

พากูกลับไป กูจะดื่มอีกเสียงงัวเงียของไอ้พีทตอบกลับมา

ดื่มเหี้ยไร พอได้ล่ะ เดี๋ยวกูโทรตามพาร์ทให้

พาร์ทเหี้ยไร ไม่เอา!ผมไม่ฟังแม่งแล้ว เพราะแค่ผมปล่อยแขนที่พยุงมันลงไอ้พีทก็ล้มพับไปนอนที่พื้น ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกหาพาร์ท พึ่งรู้ตัวนี้แหละว่าเวลาผ่านไปจนจะตี3แล้วแหะ

เคๆเดี๋ยวกูออกไปรับเสียงพาร์ทตอบกลับมาหลังจากผมบอกพิกัดร้านไปเรียบร้อย ไม่รู้ว่าพาร์ทมันหลับไปหรือว่ารอรับพี่มันอยู่ แต่ถึงยังไงผมก็ซึ้งใจในความเป็นน้องของมันจริงๆ ผมกึ่งลากกึ่งยกไอ้พีทออกไปนั่งรอหน้าร้าน ทักทายน้องหลายคนที่พึ่งลากลับกัน พวกปี4กับปี5น่าจะเปิดห้องนอนนะ จากที่จับใจความได้แว่วๆก่อนที่จะลากไอ้พีทออกมา

รออยู่ไม่นานพาร์ทก็มาถึง

ไอ้เหี้ย เมาแอ๋เลยมึงพาร์ทส่ายหัวใส่สภาพพี่มัน

กูถึงบอกให้มึงมารับไงพาร์ทยิ้มแหยๆและพยุงไอ้พาร์ทขึ้น

ขอบใจที่ช่วยนะมึง

เออ ไม่เป็นไรหรอกมันเหมือนเป็นหน้าที่ของคนคอแข็งที่ต้องมาจัดการเศษซากพวกนี้อยู่แล้วครับ

ให้กูไปส่งป่ะผมช่วยพยุงพีทจนยัดมันเข้าไปในรถได้ พาร์ทจึงหันมาถามz,

ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูกลับพร้อมพี่พี่ติณห์น่าจะเคลียร์เรื่องห้องให้พวกพี่ดินอยู่ถ้าจำไม่ผิด

พี่ไหน

พี่ในคณะกูเนี่ยพาร์ทกลอกตา

มึงก็น่าจะเมาล่ะนะ กูหมายถึงคนไหนล่ะเมาเหรอวะ ไม่เมานะ มึนๆเฉยๆเว้ย

กรึ่มๆเว้ยผมปัดมือพาร์ทนี้เลื่อนมาอังหน้าผากผมออก

สรุปกลับกับใคร

เดี๋ยวกลับพร้อมพี่ติณห์ผมยอมบอกออกไปโดยดี

พี่ติณห์?”

เออ ปี4” พาร์ทคิดอยู่สักพักก่อนที่จะพยักหน้ารับคำ

กลับได้แน่นะมึง

ด้ายยยผมตอบ พาร์ทโยกหัวผมนิดหน่อยก่อนที่มันจะขับรถออกไป ผมบิดขี้เกียจ สะบัดหัวไล่ความมึนอีกสักพัก ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปในร้าน

ในร้านเหมือนพึ่งผ่านสงครามย่อมๆไป แต่มีพวกเราที่เป็นผู้หญิงซะส่วนใหญ่กำลังช่วยกันเก็บข้าวของอยู่ ริมๆนั้นคือไอ้แทนที่กำลังฉุดแขนเพลงให้ลุกขึ้น มองๆไปก็น่ารักดีเหมือนกันแหะ ผมละสายตาจากคู่นั้นและกวาดสายตาหาคนที่ควรจะอยู่ในห้องนี้ ผมเป็นพวกถ้าเมาแล้วจะง่วงนะครับ ตอนนี้เปลือกตาเริ่มหนักๆแล้ว วิธีเดียวที่จะหายง่วงคือหาอะไรทำ แต่ตอนนี้ผมอยากกลับไปนอนมากกว่า หลังจากมองหาอยู่ไม่นาน พี่ติณห์ก็เปิดประตูเข้ามา ไม่ได้ดูเมาหนักมากเท่าที่ผมคิด ทั้งๆที่กินเข้าไปตั้งเยอะ (ผมสาบานได้ว่าพี่เป้อกับพี่ดินตั้งใจร่วมหัวกันถามคำถามพี่ติณห์) พี่ติณห์เดินไปหยิบกระเป๋าและเดินเข้ามาหาผม

ไหวนะตอนนี้เองที่ผมรู้สึกว่าพี่ติณห์ก็เมาอยู่ไม่ใช่น้อย เพราะพี่เขาแทบจะเซทับผมแล้วครับ

สบายมากพี่ติณห์ตอบ และเสยผมขึ้นไปลวกๆ

กลับยังผมพยักหน้ารับ พี่ติณห์จึงออกเดินนำไปก่อน

ผมเดินรั้งท้ายและให้พี่ติณห์เดินนำ ถ้าพี่ติณห์จะล้มผมจะได้รับทันนะครับ เพราะแบบนั้นเราเลยไม่ได้พูดอะไรกัน พี่ติณห์เองก็ไม่ได้ดูเมาจนเดินไม่ไหว เขาเอาแต่เสยผมและพัดลมใส่หน้า จริงๆอากาศมันก็ค่อนข้างเย็นเลยนะ แต่เพราะแอลกอฮอล์ในร่างนั้นแหละที่ทำให้มันร้อนไปซะหมด

ทำไมเดินช้าจังอยู่ๆพี่ติณห์ก็หันกลับมาถามผม พูดจบก็คว้าแขนผมไปควงและออกเดินต่อ

ผมร้อนจะตายอยู่แล้วพี่ติณห์ยังคงบ่นออกมา เรียวคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจ เหงื่อต่างพากันผุดพรายขึ้นมาเต็มไปหมด ผมเลื่อนมือไปเช็ดเหงื่อให้พี่ติณห์โดยไม่รู้ตัว พอสบตากับดวงตาคู่นั้นผมถึงได้ละมือออก

เช็ดต่อดิพี่ติณห์พูดแค่นั้นและรั้งมือผมไว้ ผมขำเบาๆในลำคอและปาดเหงื่อให้ออกไปจากใบหน้านั้นจนหมด

คุณรู้ไหม ผมไม่ค่อยเมาเท่าไหร่ อย่างมากคือร้อน ร้อนนน และร้อนนนนนเท่านั้นพี่ติณห์บ่นต่อมา

ผมก็ไม่ค่อยเมาครับ แค่ง่วงเท่านั้นพี่ติณห์พยักหน้ารับ เราน่าจะคอแข็งพอๆกันเลยนะ เพราะเราเพียงแค่ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่มีอาการเซใดๆทั้งนั้น

ตอนเด็กๆพ่อเหมือนจะมอมเหล้าผมกับเต็นท์ตั้งแต่เด็กเลยอ่ะ รู้ตัวอีกทีก็กินอะไรไม่เมาซะล่ะพี่ติณห์พูดออกมา จริงๆผมว่านอกจากอาการร้อนของพี่ติณห์ก็น่าจะมีเรื่องพูดมากด้วยแหละ

แต่ไม่เป็นไร

ผมชอบ

แล้วคุณอ่ะ ทำไมคอแข็งพี่ติณห์หันมาถามผม

ผมเหรอ... ตอนม.2ไปดื่มกับเพื่อนแล้วเมามาก เมาแบบหมาเลยอ่ะ เพื่อนดันอัพคลิปไว้และเอามาล้อผมเป็นเดือนๆเลย หลังจากนั้นก็เลยตั้งใจกินเหล้าจริงจัง จนคอแข็งเลยเนี่ย

มีเด็กม.2ที่ไหนเขาดื่มเหล้าจนคอแข็งบ้างวะ

แล้วมีเด็กที่ไหนเขาโดนพ่อมอมเหล้าจนคอแข็งบ้างล่ะพี่ติณห์บุ้ยปากอย่างเถียงไม่ออก ตอนนี้เรามาถึงหอและกำลังรอลิฟต์อยู่

มีอีกอย่างที่ถ้าผมดื่มหนักๆแล้วจะเป็นพี่ติณห์โพล่งออกมาหลังจากเราเข้าไปยืนในลิฟต์แล้ว

อะไรครับผมถามเมื่อพี่ติณห์ไม่เล่าสักที

หิ้วผู้หญิงกลับไปนอนด้วยผมขมวดคิ้ว ไม่คิดว่าจะได้คำตอบแบบนี้เลยแหะ แต่พี่ติณห์กลับพยักหน้างึกงักเมื่อผมทำเหมือนจะไม่เชื่อ

ทำไมอ่ะ ผมว่าเบสิกออกนะ คุณไม่เคยหิ้วผู้หญิงไปนอนด้วยตอนเมาเหรอ

เคยครับ

เห็นป่ะ! แล้วมาทำหน้าตกใจใส่ผม นี้ถ้าวันนี้ไปกับพวกไอ้เมฆก็คงได้กลับมาบ้างแหละ

กล้าหิ้วสาวกลับมานอนด้วยเหรอครับผมถาม ตั้งใจกระชับมือที่จับอยู่

ก็ไม่ได้หิ้วกลับมาสักหน่อยพี่ติณห์ตอบ ก่อนที่จะเลื่อนสายตาหันมามองหน้าผม

จะหิ้วกลับมาได้ไง...พี่ติณห์พูดแค่นั้น สายตาที่มองตรงมาทำให้ผมเลิกคิ้ว ถ้าไม่แน่ใจว่าพี่ติณห์พูดรู้เรื่องและมีสติจริงๆผมคงคิดว่าพี่ติณห์เมาอยู่แน่ๆ

วา

ครับพี่ติณห์เม้มปากเมื่อผมรับคำนั้น เขาไม่ได้ละสายตาไปไหน แต่แววตาที่ลังเลก็ทำให้ผมรู้ว่าพี่ติณห์ก็ไม่แน่ใจกับสิ่งที่จะพูดนัก ผมผสานมือของเราเข้าด้วยกัน ไม่รู้ว่าช่วยเพิ่มความมั่นใจอะไรมากขึ้นรึเปล่า แต่พี่ติณห์ก็พ่นลมหายใจออกมายาวๆ ในจังหวะที่พี่ติณห์กำลังอ้าปากพูดอะไรสักอย่างออกมา ลิฟต์ก็เปิดขึ้นก่อน พี่ติณห์จึงไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเพียงแค่จูงมือผมออกจากลิฟต์เท่านั้น

เราไม่ได้ไปห้องพี่ติณห์อย่างที่จะปกติเป็น ไม่รู้ว่าทำไมพี่ติณห์ถึงกดชั้น6ด้วยซ้ำ แต่ก็ชั่งมันเถอะครับ ห้องผมก็ได้ ผมเคยบอกใช่ไหมว่าไม่ชอบให้ใครมาอยู่ในห้องผมเท่าไหร่

ยกเว้นพี่ติณห์นะ

พี่จะอาบก่อนไหมเพราะพี่ติณห์ดูร้อนมากจริงๆครับ พี่ติณห์พยักหน้ารัวๆกลับมา รับผ้าเช็ดตัวไปจากผมและวิ่งเข้าห้องน้ำไปเลย

ผมอาบน้ำต่อจากพี่ติณห์ หลังจากโดนสายน้ำเย็นๆไหลผ่านผมก็เริ่มรู้สึกว่าอาการมึนๆเบลอๆโลกหมุนๆของผมหายไป แต่สิ่งที่ยังคาใจก็คือประโยคที่พี่ติณห์จะบอกผมตอนอยู่ในลิฟต์ เพราะแบบนั้น หลังจากแต่งตัวเสร็จ ผมก็เดินเข้าไปหาพี่ติณห์

พี่ติณ..ผมชะงักเมื่อพี่ติณห์กำลังชงอะไรสักอย่างอยู่

กินป่ะพี่ติณห์หันมาถามผม แต่แค่กลิ่นก็ทำให้ผมเบ้ปากแล้ว ผมส่ายหัว แย่งแก้วน้ำออกจากพี่ติณห์และวางให้ห่างจากระบบรับกลิ่นของผม พี่ติณห์ดูจะงงๆเมื่อผมทำแบบนั้น แต่ผมไม่ได้ปล่อยให้พี่ติณห์ถามอะไรออกมา

ผมมีเรื่องจะถามพี่ติณห์เลิกคิ้ว

อะไร

พี่จะบอกอะไรผมตอนอยู่ในลิฟต์

“...ขอความจริงครับผมชิ่งพูดออกไปก่อนเมื่อแววตาคู่นั้นเริ่มหลุกหลิกขึ้นมา

รู้แล้วๆพี่ติณห์บ่น เพื่อป้องกันไม่ให้พี่ติณห์คิดคำโกหกอีก ผมจึงเท้าแขนกับโต๊ะด้านหลัง เป็นการล็อคพี่ติณห์ไว้กลายๆ

ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้พี่ติณห์ชะงักไปสักพักก่อนที่จะพูดออกมาและพยายามดันแขนผมออก

ไม่ได้ครับ พี่พูดมาก่อนพี่ติณห์มุ่นคิ้วลงเมื่อผมไม่ทำตาม

ถ้าคุณไม่ปล่อย ผมก็ไม่พูดเอาสิ...

ผมไม่ปล่อย แต่พี่ต้องพูดผมเถียงกลับไป พี่ติณห์เตรียมโวยใส่ผมเต็มที่ แต่ผมไม่รอให้เขาโวยออกมาหรอกครับ ผมเดินเข้าไปจนประชิดตัวพี่ติณห์ ยังคงล็อคพื้นที่รอบข้างไว้ไม่ให้พี่เขาหนีไปไหน ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ

จะเอาอย่างนี้ใช่ไหมวาพี่ติณห์ถาม พี่ติณห์ถึงกับดันตัวเองขึ้นไปนั่งบนโต๊ะเลยครับ

ใช่ครับแต่แบบนี้สิดี พอพี่ติณห์นั่งบนโต๊ะและผมยืน ผมเลยตัวเท่าพี่ติณห์พอดี

ได้พี่ติณห์พูดแค่นั้นและเลื่อนมางับปากผมเบาๆ เล่นเอาผมชะงักไปเลย

ผมคาดเดาอะไรจากผู้ชายคนนี้ได้บ้าง

แต่นั้นกลับทำให้ผมยิ้มออกมา

ผมยอมแพ้ผมพูด และซบไหล่ของพี่ติณห์ไว้ ถ้าพี่ติณห์ไม่อยากพูดก็ไม่อยากบังคับเลยอ่ะ แถมโดนดาเมจอย่างแรงเลยเนี่ยยยย

ยอมง่ายจังว่ะพี่ติณห์บ่น แต่ก็ปล่อยให้ผมซบไหล่เขาแบบนั้น แถมยังเลื่อนมือมากอดผมไว้และโยกไปมา เหมือนตอนกล่อมเด็กยังไงอย่างนั้น

เรื่องที่ผมจะพูด...อยู่ๆพี่ติณห์ก็หยุดโยกและพูดออกมา โดยที่ผมยังคงซบไหล่พี่ติณห์อยู่ ผมคงจะซบไหล่พี่ติณห์อยู่แบบนั้นถ้าพี่ติณห์ไม่ประคองหน้าผมขึ้น ผมสบตากับดวงตาคู่นั้น เป็นอีกครั้งที่แววตาไม่มั่นใจฉายออกมา

พูดเถอะครับแต่ถึงยังไงก็อยากรู้แหะ พี่ติณห์เม้มปาก

ผมแค่... ผม...ผมเลิกคิ้ว ไม่ได้กดดันอะไรมากกว่านั้น ตอนนี้เหมือนพี่ติณห์กำลังสู้กับอะไรสักอย่างในตัวเขาเอง

วา... ผมอยากลองดูจบประโยคนั้นผมก็ไม่ปล่อยให้พี่ติณห์พูดอะไรออกมาอีก เพราะผมปิดริมฝีปากนั้นด้วยริมฝีปากของผมเอง ผมรุกล้ำริมฝีปากนั้นทันที แต่รสชาติปะแล่มที่ปลายลิ้นทำให้ผมผละตัวเองออกมา

ให้ตายเหอะ...

โอเคนะ?ผมเลิกขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นสายตาที่โครตห่วงใยที่มองมา ตอนนี้ผมไม่สนแล้วว่ารสชาตินั้นจะเป็นรสอะไร แม้จะหลอกตัวเองอยู่ลึกๆก็ตามว่าไม่รู้ แต่ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ผมคิดจริงๆรึเปล่า ก็ไม่สามารถหยุดผมได้แล้วล่ะ

ถ้าคุณยังไม่พร้อม...ผมส่ายหัว ยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกครั้ง

ผมโครตพร้อม

เราประกบริมฝีปากเข้าหากันอีกครั้ง เหมือนเราต่างก็ต้องการอีกฝ่าย จูบที่ปลดปล่อยทุกอย่างจึงเกิดขึ้น โดยพี่ติณห์ก็ตอบรับสัมผัสผมทันทีที่ผมเริ่มจูบ ทั้งๆที่เราใช้เวลาด้วยกันเยอะมาก แต่ผมกับพี่ติณห์ไม่ได้จูบกันเลยด้วยซ้ำ ครั้งนี้จึงเป็นครั้งที่สองที่เราจูบกัน เหตุผลก็เพราะว่า เราต่างรู้ดีว่าจูบมันไม่ได้ให้ความรู้สึกหยุดที่จูบ เราต่างต้องการมากกว่านั้น และเพื่อไม่ให้เกิดความรู้สึกน่าอึดอัดใจนั้นขึ้น เราจึงเลือกที่จะไม่จูบกัน

ในกรณีที่พี่ติณห์อนุญาต มันก็ไม่มีอะไรต้องหยุดแล้ว

เรากดจูบเข้าหากันอย่างไม่รู้เบื่อ รสชาติที่ผมสัมผัสได้ยังคงติดตรึงอยู่แบบนั้น เพียงแค่ผมมองผ่านเลยไป ทั้งๆที่ผมเริ่มสร่างเมาบ้างแล้ว แต่พอจูบกับพี่ติณห์อย่างนี้ ผมก็รู้สึกเหมือนกลับไปมัวเมาอีกครั้ง แถมแอลกอฮอล์ที่ยังตกค้างอยู่ในเลือดทำให้ทุกอย่างยิ่งเร้าร้อนเข้าไปใหญ่

ลองคิดภาพผู้ชายที่รุกคนอื่นมาตลอดชีวิตสองคนกำลังแข่งกันรุกสิ

เราต่างหอบหายใจแต่ก็ยังไม่มีใครคิดที่จะผละริมฝีปากออกเลย ฝ่ามือร้อนๆของพี่ติณห์ขยุ้มอยู่ที่เส้นผมของผม ส่วนมืออีกข้างก็วุ่นวายอยู่ที่กระดุมเสื้อ ซึ่งผมแน่ใจว่ามันต้องถูกปลดไปหลายเม็ดแล้วแน่ๆ ยังไงสุดท้ายมันก็ต้องถูกถอดออกอยู่ดี จะถอดตอนไหนก็เหมือนกันแหละ

 ผมเลื่อนมือที่เท้ากับโต๊ะเปลี่ยนเป็นโอบเอวของพี่ติณห์ไว้ ก่อนที่จะสอดมือเข้าไปในสาบเสื้อนั้น พี่ติณห์เผลอกัดปากผมเมื่อสัมผัสได้ถึงมือของผม อาจจะเพราะมือผมเย็นมากเมื่อสัมผัสกับแผ่นหลังร้อนๆของฝ่ายนั้น แต่ถึงอย่างนั้นพี่ติณห์ก็ไม่ได้ผละผมออก

ผมอาจจะนิสัยไม่ดีก็ได้นะ

แต่พอเป็นแบบนั้น ผมก็ยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่

ผมกดให้พี่ติณห์นอนราบลงกับโต๊ะ ละริมฝีปากจากริมฝีปากนั้น ยังคงเจ็บอยู่นิดๆบริเวณที่พี่ติณห์กัด เผลอๆมันคงจะเป็นแผลด้วย แต่แผลแค่นี้โครตเล็กน้อยเลยครับ

ผมกดจูบที่คางของพี่ติณห์ ไล้ไปตามสันกรามที่โครตมีเสน่ห์ ก่อนที่จะงับเบาๆที่ใบหู ตอนนี้หูของพี่ติณห์แดงซะยิ่งกว่ามะเขือเทศสุกซะอีก ผมไล้จมูกอยู่บริเวณนั้น กดจูบลงไปยังกกหูร้อนๆนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลิ่นหอมอ่อนๆเฉพาะตัวของพี่ติณห์ดูจะเด่นชัดขึ้นไปอีกเมื่อผมอยู่ใกล้ขนาดนี้ ผมเลื่อนตัวไปกดจูบที่ซอกคอขาวนั้น พี่ติณห์เป็นคนขาวเป็นทุนเดิม แค่กัดนิดหน่อยก็ขึ้นสีแดงจะแย่ คราวนี้ผมเลยตั้งใจกัดลงไปเบาๆที่ลาดไหล่ ขืนกัดบนคอพี่ติณห์ต้องตบหัวหลุดแน่ๆ ขนาดผมแค่งับเบาๆที่ไหล่ พี่ติณห์ยังเลื่อนตัวมากัดไหล่ผมคืนเลย ผมอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ ผมไม่คิดว่าพี่ติณห์จะยอมผม แต่สุดท้ายเขาก็ยอมให้ผมรุก ยอมให้ผมสัมผัส ยอมถอยให้ผมก้าวหนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ

ก็ไม่ใช่ว่าจะอยู่เฉยๆให้ผมทำทุกอย่างตามใจชอบหรอกนะ พี่ติณห์เองก็กำลังง่วนกับการกดจูบไปตามร่างกายผม บางครั้งก็ถึงกับกัดลงมาเลยด้วยซ้ำ แถมกัดแรงกว่าด้วย ให้ทายว่าต้องเป็นรอยหลายจุดแน่ๆ

แต่ยอมครับ

ผมละจากร่างกายพี่ติณห์เมื่อพี่ติณห์เชยคางผมขึ้น เขาประคองกรอบหน้าผมไว้และจรดหน้าผากเราเข้าด้วยกัน เราต่างหอบหายใจทั้งคู่ ผมกับพี่ติณห์สบตากันอยู่อย่างนั้น ให้แววตาสืบสานทุกอย่างออกมา แววตาที่แสดงถึงแรงอารมณ์ของเราทั้งสองคน พี่ติณห์กดจูบลงมาอีกครั้ง เนิ่นนานและหอมหวาน เมื่อเขาผละออก พี่ติณห์ก็กระซิบชิดริมฝีปากผมด้วยเสียงแหบพร่าที่ทำให้ผมหยุดตัวเองไม่ได้อีก

ไปที่เตียงเถอะ







-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เรากลับมาแล้วววว ไม่เสียใจที่รอคอยใช่มั้ยอ่ะ 555 สำหรับตอนนี้คือเขินมาก แต่งเองก็เขินเอง แต่ต้องขอสารภาพบาปตามตรงว่าแต่งncที่เป็นncไม่ได้จริงๆค่ะ ดังนั้นตอนนี้ก็จะจบแค่ตรงนี้นะคะ ไม่มีฉากตัดอะไรทั้งนั้น ต่อจากนี้จะเป็นยังไงก็ไปจินตนาการต่อเอาเองนะ 5555 รีวิวทริปไปเที่ยวของเราหน่อยดีกว่า เราไปเสม็ดมาาา โอเคเลยนะ คนไม่เยอะมากเท่าไร ขับรถเที่ยวอ่าวต่างๆก็ดีแล้วอ่ะ นี้ไปนั่งแต่งบทนี้ระหว่างรอพระอาทิตย์ตกมา 55555
ตอนต่อไปก็จะเป็นเรื่องราวต่อจากคืนนี้นะคะ รอคอยได้เลย ไม่แน่ใจว่าจะวันเว้นวันหรือสองวัน แต่ไม่น่าถึงวันที่1นะ


 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

669 ความคิดเห็น

  1. #569 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 00:26
    เขินจนตัวร้อนเลยเนี้ยยยย
    #569
    0
  2. #241 punchmark (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 22:34
    เอ่อพาร์ทเเจนไม่ได้เเล้วเเละ5555ชิพผิด555555
    #241
    0
  3. #196 Helena Kadian (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 08:38
    0031 อย่าลืมแท็ก สถานปัตย์หล่อบอกต่อด้วยตามท้ายนะกัฟ5555
    #196
    0
  4. #168 Cherddydydyz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 00:20
    ง่ะ วาติณห์หรอ555 ชิพติณห์วามากกว่าแฮะ ไม่เป็นไร ยอม555
    #168
    0
  5. #167 B Specail YKR (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 19:59
    ห้ะ วาติณหรอ 5555555 นี่ก็คิดว่าวาจะยอมพี่ติณ 5555 ฟินมาก
    #167
    0
  6. #166 pookky4135 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 23:41
    ใครเคะใครเมะวะะะะะ หรือเสะทั้งคู่
    #166
    0
  7. #165 '$ CB. ชาน เลีย @' (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 22:58
    โอ้ยยย คือดีงามมมม อยากให้มีncง่าาา เเต่ไม่เป็นไรมโนเอาเองก็ได้ค่าาา
    #165
    0
  8. #164 noonpanchanok (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 21:24
    เขินหนักมากกกกกกกกกก 
    #164
    0
  9. #163 Helena Kadian (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 20:18
    เที่ยวสนุกมั้ยค้าาา
    ขอของฝากกก #ล้อเล่น5555
    #163
    0
  10. #161 1 0 1 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 20:03
    กรี๊ดดกดดดกดดดดดกกกดกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกดดดดดดดดดดดดดดดดกกกดดดดดดดดดดดดดกดดดดดกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    ฮืออออออออออออออออออ ค้างๆๆๆๆ /ล้มโต๊ะ
    บนโต๊ะนี่โคตรร้อนแรงเลยจริง ฮือออออฮืออออออออออออ ไม่ต้องมีฉากอะไรที่มากกว่านี้ก็เขินแล้วค่ะ แงววสสสกวว
    #161
    0
  11. #160 bastin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 18:47
    กรี๊ดดดด ในที่สุดก้มีวันนี้ วันที่ตัดสินชี้ชะตาว่าใครเคะใครเมะ ซึ้งจายยย
    #160
    0
  12. #159 หงษ์ปีกราตรี (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 17:09
    รอนะคะ
    #159
    0
  13. #158 Helena Kadian (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 17:03
    พี่ติณยอมเคะใช่มั้ย5555
    สุดหล่อของเค้า กัดผ้า.
    #158
    0
  14. #157 mangpor43 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 16:42
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #วาติณห์ วาติณห์ๆๆๆๆๆๆ
    กรี๊ดๆๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    รอตอนต่อไปน้าาา >_<
    #157
    0
  15. #156 Dark Mask (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 16:31
    กรี้สสสสสส
    #156
    0
  16. #155 ,,STORM_SURGE ★ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 15:40

    ตอนเห็นชื่อตอนแล้ว เราไม่ได้คิดถึงฉากฮอทๆอะไรเลยค่ะแต่นึกถึงอากาษเมืองไทยตอนนี้ซะงั้น 55555
    เรารู้สึกร้อนมาก ไรท์เตอร์ช่างรู้ใจเรา อากาศเมืองไทยแผดเผา
    แต่พออ่านละก็เขินจริงๆ มันฮอทแบบละมุนๆนะคะเราว่า
    รอมาอัพตอนต่อนะคะ
    #155
    0
  17. #154 Engexol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 15:39
    #วาติณห์ นะไรท์จ้าาาา><
    #154
    0