source head กว่าจะเป็นเฮดว้าก (end)

ตอนที่ 20 : expect you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,966
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    18 เม.ย. 59

20

ผมกดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปเรื่อยๆอย่างไม่รู้จะทำอะไรดี ความอะเมซิ่งคือผมทำตัวอักษรเสร็จแล้ว

เสร็จสักที!

พอทำเสร็จคุณหมอก็เข้ามาตรวจพอดี ผมอุตสาห์ลอบดีใจว่าตัวเองทำเสร็จก่อนที่หมอจะเข้ามาตรวจ แต่แค่หมอตรวจผมแค่แปบเดียวก็รู้ทันทีว่าผมทำโมจริงจังมาก เพราะมือผมมันสั่นครับ ผมหักโหมใช้มือซ้ายตัดโมมากจนเกินไปมันก็เลยสั่นและเลือดก็ย้อนสายน้ำเกลือด้วย แน่นอนว่าโดนบ่นไปตามระเบียบ แต่โชคดีตรงที่หมอบ่นเสร็จก็สรุปว่า ตัดโมได้แบบนี้แสดงว่าหายแล้วสินะครับ ถ้าน้ำเกลือถุงนี้หมดก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วครับ ผมนี้ถึงกับร้องเยสออกมาเลย แต่ตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้น้ำเกลือถุงนั้นก็ยังไม่หมดสักทีครับ

น้ำเกลือถุงเดียวมันนานขนาดนี้เลยใช่ไหมเนี่ยผมบ่นออกมา โดยมีพี่ติณห์นั่งแก้แปลนอยู่ไม่ไกลผมนัก

ไม่นานหรอก ผมยังแก้แปลนไม่ถึงไหนเลย คุณอ่ะใจร้อนซะงั้น...

ผมช่วยไหมครับพี่ติณห์เงยหน้ามามองผมนิดหน่อย

แค่โดนหมอบ่นทั้งคู่นี้ไม่เข็ดใช่ไหมผมขำ หมอบ่นผมเสร็จและพาลไปบ่นพี่ติณห์ด้วยครับ ผมกับพี่ติณห์นี้หงอลงไปเลย

ผมจะได้กลับไปแสตนกี่โมงเนี่ยผมต้องเอาตัวอักษรไปติดอีกนะ พรุ่งนี้เฟรชชี่เกมส์วันสุดท้ายแล้วด้วย สรุปปีนี้ผมได้ไปเฟรชชี่เกมส์แค่วันเดียวเอง

เสียดายอ่ะ อดดูเฟรชชี่เกมส์เลยผมยังบ่นต่อไป

คุยกับผมหน่อยยยเพราะพี่ติณห์ไม่คุยด้วย ผมเลยโพล่งออกไป ทำให้พี่ติณห์ทำตาตี่ใส่ผมเลย

ผมทำงานอยู่

เลิกทำงานแล้วคุณกับผมหน่อยพี่ติณห์ส่ายหัวใส่ผมและก้มลงไปทำงานต่อ ได้ฟังผมไหมเนี่ย

เออวาเมื่อผมหันกลับมาที่โทรทัศน์อยู่ๆพี่ติณห์ก็เรียกออกมา

ผมยังไม่ได้โทรบอกแม่คุณนะ ผมไม่รู้ว่าแม่คุณจะกังวลรึเปล่าเลยตั้งใจว่าถ้าคุณนอนไม่ตื่นสักสองวันจะโทรบอก แต่คุณตื่นก่อน

เดี๋ยวผมโทรบอกก็ได้ฟังพี่ติณห์พูดจบผมก็เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มากดวีดีโอคอลหาแม่ทันที

ง่ายๆแบบนี้เลยเหรอพี่ติณห์ถาม

อือ แม่ผมไม่ค่อยอะไรหรอก ขอแค่บอกก็พอผมตอบกลับไป รออยู่ไม่นานหน้าจอก็ปรากฏหน้าแม่ขึ้นมา

แม่!ผมพูดออกไปก่อน ฝ่ายนั้นจ้องผมอย่างจับผิดและไล้สายตาเหมือนกำลังสำรวจรอบๆอยู่

นี้แกอยู่ไหนเซ้นส์ดีสุดๆเลยแม่ผม

โรงบาล

ห๊ะ!!

ตกใจใหญ่ไปไหมเนี่ยยยผมพูดติดตลกและหน้าแม่ไม่ฮาด้วยเลยยอมเงียบครับ

เป็นอะไร ทำไมอยู่โรงพยาบาล

ไม่เป็นไร น็อคไปเฉยๆ

น็อคได้ไง

ไม่ได้นอนจบคำตอบของผม แม่ก็ถอนหายใจแบบลากยาวใส่ผม

ฉันพูดเรื่องนี้กับแกกี่ครั้งแล้ววา ทำไมไม่ฟังบ้าง แล้วแค่อดนอนนี้หัวแตกเลยเหรอ

เปล่า อันนี้ตอนล้มหัวไปโขก... โขกอะไรนะพี่ติณห์นี้ยังไม่รู้เลยว่าหัวตัวเองไปโขกอะไรมา

ขอบบันไดอ่ะ

ตามนั้นเลยแม่แม่ทำหน้าไม่พอใจสุดๆใส่ผม

แกจะตายก่อนฉันให้ได้เลยใช่ไหมวา

โหยแม่! ไม่ได้เป็นอะไรเลย นี้โทรมาบอกเพราะเดี๋ยวจะหาว่าไม่บอกอีกผมเคยไม่บอกแม่ครั้งหนึ่ง แม่งอนผมจริงจังมากและเก็บเรื่องนี้มาแซะผมทุกครั้งที่มีโอกาส ผมเลยต้องบอกทุกครั้งนะครับ

โทรบอกพ่อแกรึยังแม่ถามกลับมา แต่หน้ายังบึ้งตึงอยู่

โทรบอกทำไมอ่ะ จะออกวันนี้ล่ะ

เดี๋ยวฉันโทรบอกให้

แม่ๆ ไม่ต้องเลย วาออกวันนี้แล้ว ไม่ได้เป็นไรมากด้วย ค่าใช้จ่ายก็ประกันออก หัวก็แตกนิดเดียว แม่วางใจได้

ฉันควรรู้สึกยังไงเหรอวา อยู่ๆลูกก็โทรหาเพราะว่าเข้าโรงพยาบาล หัวก็แตก หน้าก็โทรม แถมเหตุผลคืออดนอนผมบุ้ยปาก

ไม่โทรมหรอก ยังหล่ออยู่

วา!โดนดุอีกแล้ววว

ฉันจะโทรบอกพ่อแก

ไม่ต้อง จะโทรทำไม

ให้เขาไปรับ

ไม่ต้องงงง โรงพยาบาลอยู่ใกล้มหาลัยแค่นี้เองผมเข้าโหมดจริงจังแล้วเมื่อแม่ไม่ฟังที่ผมพูดเลย

และไม่ต้องโทรบอกย่ากับยายนะ เดี๋ยวก็หัวใจวายพอดี วาไม่ได้เป็นอะไร และวาโทรบอกแม่เพราะแม่บอกให้บอกทุกครั้ง ถ้าแม่ไม่สั่งไว้ วาก็ไม่โทรมาบอกหรอก แม่ก็มากังวลอีกเนี่ยพี่ติณห์เลิกทำงานและย้ายมานั่งเก้าอี้ใกล้ๆผม และอ้าปากพะงาบๆใส่ผมว่า ใจเย็นๆ ผมเลยเลื่อนมือไปจับนิ้วโป้งพี่ติณห์ไว้

ชอบจับนิ้วโป้งอ่ะ ทำไมไม่รู้

แม่ขอโทษนะผมเลิกคิ้ว ไม่คิดว่าแม่จะตอบกลับมาแบบนี้

ขอโทษทำไม

แม่ไปหาแกไม่ได้ผมส่ายหัวรัวๆทันที

วาโอเคจริงๆ ไม่ต้องเป็นห่วงนะแม่จ้องหน้าผมอย่างจับผิด แต่คงหาความวิตกจากสายตาผมไม่เจอเลยถอนหายใจออกมาอีกรอบ

จะออกวันนี้แล้วเหรอ

อ่าฮะ น้ำเกลือถุงนี้หมดก็กลับได้ล่ะ

อยู่กับใครอ่ะ

พี่ติณห์แต่แม่ขมวดคิ้ว

พี่ติณห์กับพี่เตชินท์คือคนเดียวกันแม่

อ้ออออ ที่หล่อๆใช่ป่ะพี่ติณห์ถึงกับพยักหน้ารัวๆเลย ยอมใจ

แล้วใครพาแกมาโรงพยาบาลอ่ะ

ก็พี่ติณห์นั้นแหละ

ไหนๆ เขาอยู่แถวนั้นใช่ไหมแม่พูดจบ ผมก็หันโทรศัพท์ไปหาพี่ติณห์ ส่วนพี่ติณห์ก็เหวอไปเลยครับ นี้พี่ยังไม่ชินอีกเหรอ ครั้งที่สองแล้วนะ พอตั้งสติได้ พี่ติณห์จึงรีบยกมือไหว้แม่ผมทันที

ขอบคุณนะน้องติณห์

แม่ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ เป็นใครก็คงช่วยทั้งนั้นแหละ

แม่ไม่ได้ขอบคุณแค่เรื่องนี้ แม่ขอบคุณทุกเรื่องเลย ทั้งเรื่องที่ดูแลวา คอยสอนวา คอยช่วยเหลือวาผมบีบนิ้วพี่ติณห์ไปหนึ่งทีอย่างเห็นด้วยกับประโยคนั้นของแม่

ไม่เป็นไรครับแม่พี่ติณห์ตอบกลับไป

ถ้ายังไงก็ช่วยด่าที่มันอดหลับอดนอนบ่อยๆหน่อยนะจ๊ะ วางยานอนหลับมันเลยก็ได้ผมหันขวับไปที่แม่ทันที

ได้เลยครับแม่ก่อนที่จะหันขวับมาที่พี่ติณห์ ทำไมไปรับคำแบบนั้นล่ะ!

เริ่มน่ากลัวล่ะนะ

 

ผมออกจากโรงพยาบาลตอนเย็นๆ พอออกได้ก็ตรงดิ่งไปที่แสตนทันที ส่วนพี่ติณห์บอกว่าต้องเอางานเข้าไปให้เพื่อน เราเลยแยกกันตรงนั้น และถ้าพี่ติณห์เอางานให้เพื่อนเสร็จ ก็จะแวะมาช่วยนะครับ ผมเลยแบกร่างไปที่แสตนและลงมือทำงานก่อน

จริงๆก็ไม่เยอะนะ ผมทำคนเดียวน่าจะเสร็จ

ตัวอักษรที่ถูกนำมาติดแทนที่ของจริงดูไม่แย่อย่างที่ผมคิด ถ้ามองจากไกลๆก็สวยเลยแหละ แต่ถ้ามองแบบเก็บรายละเอียดก็จะรู้เลยว่ามันถูกเร่งทำขนาดไหน ผมแกะมันออก และเอาตัวอักษรที่ผมทำเสร็จมาติดแทน อาจจะเพราะตอนนี้เริ่มเป็นเวลาเย็นแล้ว ลมเลยพัดเฉื่อยๆพอให้เย็นบ้างบางช่วง แม้จะร้อนมากกว่า แต่ก็ดีกว่าไม่มีลมช่วยเลยแหละนะ ผมนั่งทำงานไปเรื่อยๆ ได้ยินเสียงเพลงคลอๆมาจากลำโพงของแสตนไหนสักแสตนที่พอให้มีเสียงอะไรอยู่บ้าง จากที่เดินเข้ามาก็มีปี3บางคนนะที่เข้ามาดูความเรียบร้อย สำรวจแสตนกันอีกรอบก่อนที่จะตัดสินผลพรุ่งนี้

ให้กูช่วยอะไรไหมผมละสายตาจากงานตรงหน้าเป็นคนที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ

มาทำไรวะผมทักพาร์ทออกไป

มาดูแสตนอีกรอบอ่ะ เห็นมึงแว่บๆเลยเดินมาดู ออกจากโรงบาลได้ก็ซ่าเลยนะมึงพาร์ทหยิบตัวอักษรไปช่วยติดแล้วตอนนี้

ซ่าเซ่อไรล่ะ งานแค่นี้ไม่ตายหรอกไอ้พาร์ทคว่ำปากและพยักหน้าช้าๆเหมือนหมั้นไส้ผม

ไอ้ง่ายแค่นี้ก็ทำเอามึงไปนอนเล่นอยู่โรงพยาบาลตั้งสองคืนเลยนะ

กูขี้เกียจกลับหอหรอกเว้ยไอ้พาร์ทถึงกับขำออกมากับการแถของผม

นี้มึงโอเคแล้วแน่นะ ไม่โอเคมาคอยยืนสั่งกูก็ได้นะ เดี๋ยวกูเป็นร่างทรงให้พาร์ทหันมามองสำรวจผมด้วย

สบายผมตอบ และยักไหล่ใส่มัน

กูจะเชื่อล่ะกัน

พีทอ่ะผมถามออกไป

แดกพิซซ่าอ่ะ

ไปกับใครวะไอ้พีทมันไม่ชอบไปไหนมาไหนคนเดียวเท่าไหร่หรอกครับ ถ้าจะกินข้าวนอกบ้านก็ต้องแบกน้อง แบกเพื่อนไปกินด้วยทุกที แต่นี้น้องมันนั่งอยู่นี้ ผมเลยสงสัย

หลิวไงชื่อคนใหม่ทำให้ผมหันไปมองพาร์ท

พีทไปกินพิซซ่ากับหลิว?”

เออ ทำไมวะพาร์ทเลิกคิ้วงงๆใส่ผม

ไม่แปลกเหรอวะ ปกติสองคนนั้นไปไหนมาไหนด้วยกันด้วยเหรอ

ถ้าเมื่อก่อนก็คงแปลกแหละผมขมวดคิ้ว

แล้วตอนนี้อ่ะ

ปกตินะ เห็นไปด้วยกันออกบ่อยห๊ะ เพราะไอ้พาร์ทมันเล่าดูชิลมาก ผมเลยยิ่งงงไปใหญ่ พีทกับหลิวเนี่ยนะ ตอนไหนวะ

มึงไม่รู้นี้ว้าพอผมทำหน้างงโครตๆ พาร์ทมันก็เหมือนจะนึกอะไรออก

รู้อะไรวะ

ช่วงที่พีทโกรธกับมึงอ่ะ หลิวรถเสียพอดี ก็เลยกลับพร้อมพวกกู อย่างวันไหนกูมาหามึง มันก็กลับกันสองคนตลอดนะ

อ้ออออออ มันจีบกันเหรอ

ไม่รู้ดิ มึงลองถามไอ้พีทเหอะ มันไม่บอกกูหรอกเห็นไอ้พีทแบบนี้แต่มันคีพลุคกับน้องมันชิบหายเลยครับ เรื่องรักๆใคร่ๆนี้มันไม่มีทางบอกน้องมันแน่

เดี๋ยวกูถามแล้วมาบอกผมตอบมันกลับไป รู้สึกสนุกขึ้นมาเลย พีทกับหลิวเนี่ยนะ จะกัดกันตายก่อนไหมเนี่ย

เมื่อวันก่อนกูไปดูหนังที่มึงแนะนำมาแล้วนะพาร์ทเปิดบทสนทนาใหม่ขึ้นมา

เป็นไง เจ๋งป่ะ

ก็ดีอ่ะผมชอบดูหนังมากกกก แต่ไอ้พาร์ทนี้แทบไม่ดูเลยครับ ผมเลยจัดหนังที่ต้องดูสักครั้งในชีวิตไปให้มัน5เรื่อง นี้ก็ไม่คิดว่ามันจะไปดูจริงๆหรอก

ผมกับพาร์ทนั่งคุยไปด้วย ทำงานไปด้วย จนมาถึงตัวสุดท้ายที่ผมกำลังติดกาวอยู่

เสร็จ!ผมติดกาวจนแน่ใจว่าแน่นพอถึงได้พูดออกมา และหันไปตีมือกับไอ้พาร์ท

งานนี้ถือว่ามึงมีส่วนเยอะเลยนะผมหันไปบอกพาร์ท แม่งมาช่วยบ่อยจริงๆครับ

จะเป็นการขอบคุณที่ดีมาก ถ้าพรุ่งนี้แสตนมึงถอนตัว

ฝันไปเถอะมึงกูทำแถมตาย! ผมกับพาร์ทหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายหลังจากเก็บของเสร็จและสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้ง

เสร็จจริงๆแล้วสินะ

แต่พอเห็นแบบสมบูรณ์แล้วก็ยิ่งภูมิใจเข้าไปใหญ่เลย มันทั้งสวยและยิ่งใหญ่ สมกับค่าเหนื่อยเลย

หนังที่กูพึ่งดูไปอ่ะพาร์ทพูดออกมา

ภาค2วันเข้าโรงล่ะนะหนังที่ผมแนะนำพาร์ทไปมันเป็นไตรภาคนะครับ

จริงดิ! ลืมไปเลยผมตั้งใจจะไปดูในโรงสักหน่อยนะ

วันนี้... ไปดูกันป่ะผมหยุดคิดก่อนไม่ได้ตอบกลับไปโดยทันที แต่สายตาลูกหมาจากพาร์ทก็เล่นเอาผมลังเลไปชั่วขณะเลยแหะ

กูมีนัดแล้วว่ะ โทษทีว่าแต่พี่ติณห์ช้าจัง

เฮ้ยไม่เป็นไร กูแค่ชวนเฉยๆอ่ะ เผื่อมึงว่าง

ไว้วันอื่นล่ะกันนะมึงพาร์ทพยักหน้างึกงัก

มึงสะดวกวันไหนก็บอกนะคราวนี้เป็นผมที่พยักหน้างึกงักกลับไปบ้าง

จะกลับหอเลยป่ะ

ไม่อ่ะ กูรอคนอยู่

ให้รอเป็นเพื่อนไหมผมส่ายหัว

ไม่เป็นไร เขาคงใกล้มาแล้วแหละ มึงกลับก่อนเลย เดี๋ยวไอ้พีทแดกพิซซ่าหมดนะมึงพาร์ทขำนิดหน่อย

เออๆ พรุ่งนี้เจอกันนะมึง

เออ!

รักษาสุขภาพดีๆนะ ระวังลื่นตกแสตนอีกล่ะไอ้สัส...

เออ!!พอผมตะคอกรับคำแบบนั้น พาร์ทก็ขำและเดินแยกออกไป ส่วนผมก็ทิ้งตัวลงนั่งลงบนแสตนเพื่อรอพี่ติณห์ หลังจากนั่งรออยู่สักพักผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก

ดันไม่มีคนรับซะงั้น

บางทีน่าจะให้พาร์ทอยู่รอเป็นเพื่อน

แต่ยังไม่ทันจะคิดอะไรต่อ เจ้าของร่างที่ผมรออยู่ก็รีบวิ่งมาทางแสตน ผมที่นั่งอยู่บนแสตนนี้เห็นชัดเลยครับ

โทษที ไม่คิดว่าจะช้าขนาดนี้พี่ติณห์เกาะขอบแสตนและตะโกนพูดกับผม

ไม่เป็นไรหรอก ผมเคยรอพี่มาเกือบชั่วโมงล่ะนะผมตอบและเดินลงไปหาพี่ติณห์

คุณจะแซะเรื่องนี้อีกนานไหมเนี่ย

ผมไม่ได้แซะนะ แค่นึกขึ้นมาได้ตั้งใจแซะนั้นแหละครับ นั้นเป็นการรอใครสักคนที่ยาวนานที่สุดในชีวิตผมเลยนะ ร้อนก็ร้อน

ผมจะทำเป็นเชื่อนะพี่ติณห์ก็ใช่จะยอมผมอ่ะ

คุณรีบไหม ผมว่าจะไ...

ผมไปด้วยเป็นอีกครั้งที่ผมพูดขัดก่อนที่พี่ติณห์จะพูดจบ

พูดขัดผู้ใหญ่ได้ไงวะ หลายครั้งล่ะเนี่ยพี่ติณห์บ่นแบบไม่จริงจังนัก

พี่โตกว่าผมนิดเดียวเองผมกับพี่ติณห์ออกเดิน โดยที่ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปไหน แต่พูดไปแล้วว่าไปก็ไปนั้นแหละครับ

คุณอายุเท่าไหร่ล่ะ

“20ครับพี่ติณห์พยักหน้ารับ

แล้วพี่อ่ะเพราะพี่ติณห์ไม่ยอมตอบสักที ผมเลยถามซ้ำ

“21”

ปีเดียวเองดิผมนึกว่าจะสองปีนะ เพราะว่าผมเรียนก่อนเกณฑ์ปีหนึ่ง แต่ดันกลายเป็นว่าพี่ติณห์ก็เรียนก่อนเกณฑ์เหมือนกันซะงั้น

ตั้งปีหนึ่งพี่ติณห์ตอบ ท่าทางดูภูมิใจกับปีหนึ่งนั้นมาก

โหยพี่ ปกติผมไม่เรียกพี่ด้วยซ้ำ

เราเปลี่ยนเรื่องไหมผมขำออกมานิดหน่อย พี่ติณห์น่าจะมีอีโก้เรื่องแก่กว่าอยู่เหมือนกันนะ พอรู้ว่าจริงๆเราห่างกันแค่ปีเดียว และไม่จำเป็นต้องเรียกพี่ด้วยซ้ำ คงจะเซ็งๆนิดหน่อย

ได้เลยติณห์พี่ติณห์หันขวับมามองหน้าผมเลย

อยากตายเหรอ

ทำไมอ่ะ ขนาดแทนกับเพลงยังไม่เรียกกันพี่เลย ผมก็น่าจะไม่ต้องเรื่องพี่ว่าพี่นะ

มันไม่เหมือนกันนนน

ไม่เหมือนกันตรงไหน ผมกับพี่ห่างกันปีเดียวเอง เนอะติณห์เนอะพี่ติณห์ไม่เนอะกับผมแล้ว เพราะเจ้าตัวคว้าคอผมไปกอดเหมือนจะหักคอผมและเลื่อนมือมาดีดหน้าผากผม ตอนนี้ผมเลยดิ้นขลุกขลักหลบมือพี่ติณห์แม้จะยากลำบากมากก็ตาม ยิ่งพี่ติณห์ดีดรัวๆใส่นี้ผมปวดไปหมดแล้ววววว

ยอมแล้วๆ!ผมโพล่งออกไป เพราะถ้าไม่ยอมพี่ติณห์อาจจะดีดหัวผมบุบก็ได้

ห้ามเรียกชื่อเฉยๆอีกนะพี่ติณห์ยอมปล่อยคอผมและคาดโทษเสร็จสรรพ

ถ้าผมต้องเรียกพี่ติณห์ พี่ก็น่าจะต้องเรียกผมว่าน้องวาบ้างพี่ติณห์แทบเข้ามาดีดหน้าผากผมอีกรอบ ดีนะผมเบี่ยงตัวหลบทัน

ถ้าคุณเรียกคุณน้องวาจริงๆ แน่ใจนะว่ามันจะดีผมขำและส่ายหัวรัวๆใส่ทันที น่ากลัวจะแย่

ผมกับพี่ติณห์คุยเรื่องต่างๆนานาไปเรื่อยๆขณะที่ก้าวเดินไปด้วย ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเรากำลังจะไปถนนคนเดินที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี้มากนัก เป็นถนนคนเดินที่จัดในสวนสาธารณะ เพราะบรรยากาศที่ดีมากๆ พวกผมเลยแวะไปเดินเที่ยวบ่อยๆ มันเลยคลาคล่ำไปด้วยเด็กมหาลัยผมเสมอ

หลังจากมาถึงที่หมาย ผมกับพี่ติณห์ก็ซื้อของกินกันคนล่ะอย่างสองอย่าง รู้ตัวอีกทีเราก็แทบจะไม่เหลือมือถือของแล้ว แต่ผมก็ยังแทรกตัวเข้ามาในร้านเครปญี่ปุ่นได้สำเร็จ ด้วยความที่คนมันเยอะมากๆพี่ติณห์จึงรออยู่ข้างนอกแทนที่จะเข้ามาด้วยกัน

พี่วาผมหันไปตามเสียงเรียก เจอผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งโผล่หัวเข้ามาหาผมพร้อมรอยยิ้ม ที่พอเธอยิ้มทีหนึ่งตาก็จะปิดไปหมด สเปคผมเลยนะคนตายิ้มเนี่ย

ผมไม่ได้เป็นคนขี้ลืมขนาดนั้น

แต่ผมไม่สามารถจะจำได้จริงๆว่าคนๆนี้คือใคร

ผมเลยยิ้มบางๆกลับไปให้เท่านั้น

ทำหน้างงเลย หนูชื่อนิวนะ นิเทศปี1ค่ะผมพยักหน้ารับ

พี่จำหนูได้ไหมนั้นไง...

จำไม่ได้อ่ะผมตอบกลับไปตรงๆ ก็จำไม่ได้จริงๆ

นิวว่าล่ะ นิวเคยเจอพี่ครั้งเดียวเองที่โรงอาหารถาปัตย์อ่ะโรงอาหาร... โรงอาหารที่มีคนเป็นร้อยๆต่อวันเนี่ยนะ

ผมคงจำได้หรอก

พี่ไม่ต้องพยายามนึกก็ได้ค่ะ เราไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำผมยังเพียงแค่พยักหน้ารับพร้อมกับรอยยิ้มเหมือนเดิม

เห็นมองตั้งหลายครั้ง นึกว่าจะสนใจสักนิดผมขำ เมื่อน้องนิวพูดแบบนั้น

ผมไม่ได้ไม่รู้หรอกครับว่าน้องเขามาจีบ นี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนจีบซะหน่อย แต่จากประสบการณ์ทำให้รู้ว่าต้องตีมึนและยิ้มอย่างเดียวพอครับ

โหยพี่ อุตสาห์พูดขนาดนี้ล่ะ ไม่ตอบอะไรหน่อยเหรอนิวเบ้ปากนิดหน่อย

ขอโทษนะนั้นแหละคำตอบผม

โอเคชัด ขอบคุณที่ยังยอมคุยนะคะเพราะนิวเอาแต่ยิ้มกว้างและดูเป็นคนชิลๆ ผมเลยไม่รู้สึกผิดเท่าไหร่

สู้เขานะคนสวยผมพูดส่งท้าย รับเครปจากคนขายและโยกหัวนิวสองครั้ง

ค่าาาแต่น้องสวยจริงๆนะ เข้าข่ายสเปคผมเลยแหละ จะติดก็ตรงผมไม่ว่างแล้วไง

ผมแทรกตัวออกมาพร้อมเครปในมือ ก่อนที่จะเจอพี่ติณห์ยืนอยู่กับพี่ว่านและพี่อิฐ สงสัยจะเจอเมื่อกี้มั้ง

ตลอดเลยนะมึงพี่อิฐเป็นคนทักผมขึ้นมา

ใช่ๆนั้นคือเสียงของพี่ติณห์ครับ

ตลอดอะไรพี่

จีบสาวตลอดไงพี่ว่านตอบ

ใช่ๆและพี่ติณห์อีก ผมขมวดคิ้วใส่การรับคำทุกอย่างของพี่ติณห์ แต่พอเห็นพี่ติณห์กำลังวุ่นวายกับการตัดไอติมทอดของพี่อิฐเข้าปากก็เบาใจขึ้นมาหน่อย คงแค่รับคำกวนตีนไปอย่างนั้นเองแหละ หรือบางทีอาจจะได้รับหน้าที่ให้เป็นลูกคู่มาจากเพื่อนๆ

ไม่ได้จีบบบ แค่คุยด้วยเฉยๆทำไมทุกคนต้องคิดว่าผมจีบด้วย คุยด้วยเฉยๆไม่ได้ไง๊

เฉยๆเหี้ยไร สวยขนาดนั้นคุยเฉยๆเหรอวะพี่ว่านถามและทำหน้าไม่เชื่อผมไปด้วย

ก็ใช่ดิพี่ จะให้ผมจีบทุกคนที่เข้ามาก็ไม่ใช่ป่ะประโยคเมื่อกี้พี่ติณห์ไม่ได้ใช่ๆ เป็นลูกคู่เพราะกำลังเคี้ยวอยู่นะครับ

ไอ้เชี่ยติณห์มึงเอาไปแดกเลยป่ะพี่อิฐแว้ดเพื่อนขึ้นมานิดหน่อย เพราะพี่ติณห์กินจริงจังมากจริงๆแหละ

แต่คนนี้มึงควรจีบ น่ารักขนาดนั้นพี่ว่านไม่ได้สนใจสงครามย่อมๆของเพื่อนและหันมาพูดกับผมต่อ แถมคว้าคอผมไปกอดและชี้ให้ดูนิวที่ยังรอเครปอยู่ด้วย

สเปคมันก็เปลี่ยนกันได้แถมคนที่เราได้มาจริงๆมักจะไม่ตรงสเปคด้วยครับ

ไม่ตรงเลยสักนิดดดดดด

มึงไม่สนจริงป่ะเนี่ยพี่ว่านหันมามองหน้าผม

อ่าฮะ พี่สนใช่ไหมเนี่ยเล่นถามเอาๆเลยครับ

น้องก็น่ารักดีพี่ว่านเกาแก้มแก้เขิน เฮ้ยยยนี้ผมพึ่งเคยเห็น จังหวะนั้นนิวก็ได้เครปมาไว้ในมือและเดินออกมาพอดี เธอไม่ลืมที่จะยิ้มหวานจนตาปิดใส่ผม

นิว!ผมเรียกเธอไว้ก่อนที่เธอจะเดินไป

คะ?”

พี่คนนี้ชอบอ่ะ ขอไลน์หน่อยดิพี่ว่านต่อยหลังผมอย่างแรงเมื่อผมชงให้พี่เขา ทำไมวันนี้มีแต่คนทำร้ายร่างกายผม!

เอ่อ...นิวดูงงไปเลย เธอมองไปทางพี่ว่านและหันมามองหน้าผมอีกรอบ

เร็วดิพี่ ผมเปิดให้ล่ะนะผมหันไปบ่นพี่ว่าน ซึ่งพี่เขาก็ยีหัวอย่างมึนๆแต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งให้นิว

ฮิ้ววววววเสียงฮิ้วดังมาจากพี่ติณห์กับพี่อิฐที่สงบศึกแย่งอาหารมาแซวเพื่อนชั่วคราว

ฮิ้วพ่อฮิ้วแม่มึงอ่ะหลังจากได้โทรศัพท์คืนมาพี่ว่านก็หันไปด่าเพื่อน ซึ่งผมโครตแน่ใจว่าเพราะพี่เขาเขิน

เดี๋ยวพี่ทักไปนะ

ง่อวววววววคราวนี้ผมร่วมวงแซวพี่ว่านด้วย ก็ดูพี่เขาหันไปบอกนิวดิ

พอเลยพวกมึง พอ!พี่ว่านโวยวายเมื่อเพื่อนๆเอาแต่โห่ร้องแซวเขากันยกใหญ่

ถ้าพวกมึงหุบปากกูจะเลี้ยงไอติมได้ผลครับ ทุกคนหุบปากฉับทันที

เห็นแก่กินพี่ว่านบ่นแต่ก็ยอมเดินไปร้านไอติมและควักตังออกมาจ่ายโดยดี

เออวาผมที่พึ่งได้ไอติมมาถือหันไปหาพี่ว่าน

ขอบใจมากนะมึง

คร้าบบบบ

 

ผมแยกกับพี่อิฐและพี่ว่านหลังจากได้ไอติมมาถือกันคนล่ะโคน และตอนนี้ผมกับพี่ติณห์ก็กำลังทิ้งตัวลงนั่งม้านั่งไกลออกจากตัวงานสักหน่อย เพราะตรงนี้มันติดน้ำพุนะครับ และพวกเราก็เดินจนขาล้าไปหมดแล้ว ขอนั่งพักกินของที่ซื้อมาก่อนล่ะกัน

พี่ติณห์พี่ติณห์กัดโคนเข้าปากไปหนึ่งคำและหันมามองผม

โกรธป่ะเนี่ยถึงพี่ติณห์จะใช่ๆกวนตีนผมอยู่ตั้งหลายรอบ และไม่มีท่าทีซึมเศร้าเลยสักนิด แต่ถ้าผมปล่อยผ่านก็กลัวจะเป็นการสั่งสมไปเรื่อยๆนะครับ

เรื่องอะไร

น้องนิวไง

จะโกรธทำไมอ่ะ

ก็น้องเขามาจีบผมพี่ติณห์กินโคนจนหมดและหันมานั่งขัดสมาธิเข้าหาผม

ผู้หญิงเขาเป็นคนเข้ามาจีบคุณเอง ผมจะโกรธคุณได้ไงพูดจบพี่ติณห์ก็ยักไหล่เหมือนไม่ได้ติดใจอะไรจริงๆ

ค่อยยังชั่วหน่อย ผมนึกว่าพี่จะงอนทุกเรื่องซะอีกถ้าตอนคบกับผู้หญิงนี้คงโดนงอนไปสามวันสี่วันแล้ว

คุณไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นก็ได้วา ผมไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไรขนาดนั้นหรอก ยังไงผมก็ผู้ชาย

ข้อดีของการคบกับผู้ชายสินะ

ผมหยิบสตรอเบอร์รี่ชุบช็อกโกแลตของใครสักคนเข้าปาก (ตอนนี้ของกินรวมกันหมดแล้วครับ อยากกินก็หยิบกินเลย)

ทำตัวสบายๆเหอะ ยังไงผมก็ชอบคุณอยู่ดีผมถึงกับเงยหน้าไปมองพี่ติณห์เลย

โอ้โหหห พี่ดูหลงผมแล้วนะพี่ติณห์เตะขาผมไปหนึ่งที ทำให้ผมระเบิดเสียงขำออกมา

แต่ถ้าสลับกัน ผมว่าผมโกรธนะผมขำอยู่สักพักก่อนพูดต่อไป

ทำไมวะพี่ติณห์ถาม ตอนนี้พี่เขากำลังกินเครปที่ผมแทรกตัวไปซื้อมาอยู่

ผมหวงพี่ไง

โอ้โหหห คุณก็ดูหลงผมเหมือนกันนะเกลียดดดดด ผมขำและเตะพี่ติณห์คืนไปบ้าง พี่ติณห์ไม่ได้ว่าอะไรออกมาแค่ขำไปด้วยเท่านั้น

พี่ติณห์ไม่ได้ซีเรียสว่าต้องพูดเพราะ ต้องเคารพโครตๆเหมือนตอนเริ่มเทรนใหม่ๆแล้ว ทุกอย่างมันดูผ่อนคลายลง แต่ก็อยู่ในสถานะที่ผมยังเคารพพี่ติณห์เหมือนเดิม เพียงแค่เราสนิทกันมากขึ้นจึงหยอกล้อกันมากกว่าเดิมเท่านั้น

ผมก็หวงคุณนะ แต่ผมเข้าใจไงว่าคุณฮอตเราขำกันสักพักใหญ่ๆก่อนที่พี่ติณห์จะพูดต่อมา

ฮอตเฮิตอะไรล่ะ อากาศอ่ะดิฮอตพอผมตอบแบบนั้น พี่ติณห์ถึงกับหลิ่วตาใส่ผมเลย

ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้นว่าคุณฮอตขนาดไหน คุณกับเปรมอ่ะ วัดกันตรงๆแล้วคุณหล่อกว่ามันอีก แต่คุณไม่ยอมเข้าประกวด เปรมเลยกลายเป็นเดือนแทนเลย

นี้พี่กำลังชมผมหล่อใช่ไหมเนี่ย

อ่าฮะ

พี่เมาเครปป่ะเนี่ยชมผมง่ายๆไปหน่อยนะ

ไม่เว้ย แต่พูดกันตรงๆอ่ะ คุณก็จัดว่าหน้าตาหล่อนะผมแกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆให้พี่ติณห์พิจารณา ซึ่งฝ่ายนั้นก็เล่นด้วยโดยการจับคางผมพลิกไปพลิกมาเหมือนสำรวจหน้าผมอยู่

บางมุมก็เท่ บางมุมก็เนี๊ยบ เจ๊ว่าโอเคเลยนะผมขำออกมาอีกรอบทันที เพราะพี่ติณห์กำลังล้อเลียนสำเนียงเจ๊กี้ ตุ๊ดแต่งหญิงที่สวยคนหนึ่ง ซึ่งอยู่ปีเดียวกับพี่ติณห์ และรับตำแหน่งโมเดลลิ่งคัดสรรเด็กไปประกวดดาวเดือนอยู่ทุกปี

บางมุมก็น่ารักพี่ติณห์พูดต่อเป็นจังหวะที่ผมหันหน้าตรงหาเขาพอดี

พี่ชมผมเหรอเราจ้องตากันสักพักก่อนที่ผมจะถามออกไป ก็รู้อยู่แหละ! แต่ถามไปอย่างนั้นเอง

เปล่าพี่ติณห์รีบปล่อยคางผมและทำเป็นหาขนมทันที

แต่ผมไม่ได้ปล่อยให้พี่ติณห์เนียนได้ เพราะผมเลื่อนมือไปเชยคางพี่ติณห์ให้หันมามองผมอีกครั้ง

พี่ก็น่ารักครับ

“ผู้ชายเขาไม่ชมกันว่าน่ารักหรอกเว้ย” พี่ติณห์ผลักหน้าผมออกก่อนที่จะพูดออกมา

ผมรีเควสขอฉากสวีตได้ไหม







-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ก่อนที่วาจะรีเควสขอฉากสวีตคือต้องทำให้พี่ติณห์ยอมเล่นฉากสวีตกับแกให้ได้ก่อน 5555 บอกแล้วว่าถ้าผ่านช่วงมรสุมไปวาจะเจอแต่สิ่งดีๆ ตอนต่อไปเราจะได้ไปเฟรชชี่เกมส์กันสักที จะเป็นยังไงก็ต้องรอติดตามนะคะ
เจอกันวันที่21ค่าาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

664 ความคิดเห็น

  1. #565 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 23:04
    ME TOO KAAAAA
    ขอฉากนั้นด่วนๆเลยยยย
    #565
    0
  2. #102 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 17:24
    เราเชียร์วาติณนะ 555
    #102
    0
  3. #98 noonpanchanok (@noonpanchanok) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 08:52
    วาติน แน่ๆๆๆๆ มาต่อไวๆนะ
    #98
    0
  4. #97 1 0 1 (@nutchachar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 18:09
    น่ารัก ฮือออ
    นึกว่าพี่ติณณ์จะหึงน้องซะอีก
    แต่ก็ดีแล้ว ไว้ใจๆ555555 น่อววว
    พีทหลิวนี่ยังไงหว่า
    #97
    0
  5. #96 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 18:04
    ติณวานะไรท์ติณวา5555
    ส่วนสูงมันเควส5555
    สู้ๆน้าา รอมากๆ
    #96
    0
  6. #95 rinnarinrin (@rinnarinrin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 16:40
    น่าร้ากกกกก ตอนนี้เต็มไปด้วยความละมุนของทั้ง2คน เขินมากมาย
    ทำไมเค้าหยอกกันน่ารักขนาดนี้ อยากจิแอบดู2คนนั้นหยอกกันจริงๆ
    รีเควสฉากสวีตด้วยคนนะคะ อยากให้ถึงวันที่21เร็วๆจังเลย 555555
    #95
    0
  7. #94 a_Bp (@aomsin_ts) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 16:21
    ภาวนาให้พี่ติณห์อยากเล่นฉากสวีท 5555 รอค่ะ >=<
    #94
    0
  8. #93 หงษ์ปีกราตรี (@lovelytsuna) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 15:45
    รอนะคะ #แมนๆคุยกัน
    #93
    0
  9. #92 Am88 (@Am88) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 15:05
    แอร๊ยยย><
    #92
    0