OTHER WORLDS : ออเทอร์เวิร์ลส

ตอนที่ 14 : บทที่ 12 : พลังของซาเธลิส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 พ.ค. 57

บทที่ 12
พลังของซาเธลิส

 



 

       เสียงหวีดหวิวของคมหอกตวัดในอากาศผสมกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังกึกก้อง อากาศหนาวเหน็บท่ามกลางป่าทำให้เกิดไอหมอก แมรี่ต้องขดตัวหลบอยู่ใกล้ๆ ขบวนรถ มีผู้โดยสารกลุ่มหนึ่งแอบมาสังเกตการณ์อย่างเงียบเชียบ พวกทวารบาลกำลังต่อสู้กับไทซัส หนึ่งในนั้นมีพลังแห่งไฟ เขาพยายามเผาอสูรร้ายแต่ไม่สำเร็จ ไฟนรกเท่านั้นที่จะเล่นงานเสืออเวจีได้

“จุดอ่อนมันอยู่ที่หัวใจ" เอธตะโกนบอกทวารบาลคนอื่นๆ

“แต่มันไม่เปิดช่องให้โจมตีได้เลย" หนึ่งในนั้นพูดขึ้น เขาเบี่ยงตัวหลบกรงเล็บของไทซัสแล้วเสียบหอกแหลมเข้าชายโครงของมัน มันคำรามลั่นแล้วก็สะบัดตัวเหวี่ยงทวารบาลคนนั้นกระเด็นตกจากรถไฟ มันย่อขาเตรียมกระโจนใส่เขา เอธคว้าหอกของตัวเอง รีบวิ่งเข้าไปขวาง จังหวะที่มันกระโจนใส่คือโอกาสเดียวที่โจมตีจุดตาย เขาพุ่งหอกปักหน้าอกไทซัสสุดแรง มันแทงทะลุร่างสัตว์ร้าย ไฟกาฬลุกพรึ่บ เสืออเวจีไหม้กลายเป็นถ่าน คนอื่นๆ มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตกตะลึง เอธดึงร่างทวารบาลคนนั้นให้ลุกขึ้น

“ตอนมันกระโจน จังหวะที่มันเปิดช่องให้เรา" เอธสรุป การตายของไทซัสตัวแรกยิ่งเพิ่มโทสะให้อีกสองตัวที่เหลือ ตัวหนึ่งกระโจนใส่พวกทวารบาลโดยไม่ให้ทันตั้งตัว ตะปบอุ้งเท้าหนักๆ ใส่พวกเขาจนแตกฮือ เอธหยิบหอกที่วางนอนท่ามกลางขี้เถ้าของไทซัส หวังจะวิ่งไปช่วยแต่ทันใดนั้นเองไทซัสอีกตัวก็กระโจนใส่เขาจากด้านข้าง พาร่างของเขาลอยคว้างหล่นลงมากระแทกพื้น มันกดอุ้งเท้ามหึมากับแผ่นอกของเขา

“เอธ!” แมรี่ร้องลั่น เธอวิ่งออกจากที่ซ่อน มองซ้ายมองขวาเพื่อหาอาวุธ

“มะ... แมรี่ ยะ... อย่าออกมา!” เอธตะโกนสุดเสียงด้วยความยากลำบาก ไทซัสตัวนั้นยิ่งกดอุ้งเท้าลงจนร่างของเอธแทบจะจมลงไปในดิน ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เขาต้องกระดูกหักไม่ก็หายใจไม่ออกตายแน่ๆ เธอเหลือบไปเห็นหอกของเอธที่ตกอยู่จึงรีบไปหยิบมันขึ้นมา

“ระวัง!” เสียงทวารบาลคนหนึ่งร้องเตือน ไทซัสอีกตัวที่ตอนแรกกำลังโจมตีพวกทวารบาลสังเกตเห็นแมรี่ มันเปลี่ยนเป้าหมายวิ่งเข้าใส่เธอทันที เสืออเวจีกระโจนใส่เธอ อ้าปากกว้างพร้อมขย้ำ แมรี่กรีดร้องลั่น ทันใดนั้นเองร่างของมันก็เคลื่อนที่ช้าลงจนหยุดค้างเติ่งอยู่กลางอากาศท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แมรี่กระชับหอกในมือแทงเข้าหน้าอกไทซัสไปเต็มแรง เกิดเสียงบางอย่างปริแตก ร่างของมันกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง ไทซัสตัวมหึมาโถมใส่แมรี่สุดแรง หอกที่ปักคาอกสัตว์ร้ายหักเป็นสองท่อน แมรี่หงายหลังล้มลง เธอกลิ้งตัวหลบร่างของไทซัสได้อย่างเฉียดฉิว มองร่างมันติดไฟ ลุกไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน เธอได้ยินเสียงร้องของเอธ แมรี่หันไปมองเขา ไทซัสที่เล่นงานเขากำลังแยกเขี้ยว เล็บของมันจิกหน้าอกของเอธอย่างน่าหวาดเสียว แมรี่คว้าหอกที่หักเป็นสองท่อน เลือกท่อนที่มีคมมีด ไทซัสอ้าปากกว้างเตรียมเล่นงาน แมรี่รู้ว่าต้องทำยังไง เธอใช้พลังได้ และเธอต้องใช้มันเดี๋ยวนี้ แววตาสีฟ้าจัดของแมรี่จ้องไปที่ไทซัส มันกำลังจะกัดเขา เอธยกมือขึ้นป้อง เกิดเสียงปริแตกขึ้น แล้วร่างของมันก็หยุดชะงัก

“เอธ!” เธอเรียกเขาขณะโยนท่อนหอกหักครึ่งให้ เขายกมือขึ้น รับมันไว้อย่างแม่นยำแล้วออกแรงทิ่มคมหอกทะลุอกสัตว์ร้าย ทันทีที่มันกลับมาขยับตัวอีกครั้ง เขี้ยวของมันอยู่ห่างจากใบหน้าของเอธแค่ไม่กี่นิ้ว ร่างของมันติดไฟพรึ่บ กลายเป็นเถ้าถ่าน ร่วงลงบนตัวชายหนุ่ม เขาสูดหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะสำลักขี้เถ้า แมรี่ถลาเข้าไปหาเขา ปัดเถ้าถ่านออกจากตัวและใบหน้าของเอธ

“เอธ นายเป็นไงบ้าง" แมรี่ถามอย่างห่วงใย เขาหอบหายใจ มองแมรี่แล้วยิ้ม

“เธอช่วยฉันไว้" เขาพูดเบาๆ ขณะยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ชายหนุ่มกัดฟัน มองแผลที่หน้าอก

“เจ็บมากไหม" แมรี่เห็นเลือดซึมผ่านเสื้อของเขา

“เอาเรื่อง แต่ไม่ตาย" เขาว่า แมรี่หันไปหากลุ่มทวารบาลที่ทยอยกระโดดลงจากโบกี้รถไฟ ตรงมาหาทั้งคู่

“เขาต้องทำแผล" เธอว่า

“ฉันสั่งให้คนไปเอาเครื่องมือปฐมพยาบาลมาแล้ว เขาลุกขึ้นยืนได้ไหม" ทวารบาลคนที่ใช้พลังของไฟได้เป็นคนตอบ เขาดูอายุไล่เลี่ยกับเอธและมีผมสีบลอนด์เข้ม เอธพยักหน้า ทวารบาลคนนั้นและแมรี่ช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้น

ทั้งหมดกลับเข้ามาอยู่ในโบกี้รถที่พลิกคว่ำ อย่างน้อยก็ช่วยให้อุ่นขึ้นกว่าอยู่ข้างนอก พวกทวารบาลถูกฝึกให้ต่อสู้และทำแผลคนเจ็บได้ทุกคนเหมือนพวกทหารในโลกมนุษย์ ทวารบาลทุกคนล้วนบาดเจ็บ มีแค่สองสามคนที่เจ็บหนักสุด รวมทั้งเอธด้วย แมรี่กับเอธเลือกตู้โดยสารว่างๆ ตู้หนึ่งเป็นที่พัก แมรี่พันผ้าพันแผลให้เอธ ตรวจให้แน่ใจว่าผืนผ้าแนบสนิทกับบาดแผล หน้าอกเขากระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ เธอเพิ่งสังเกตว่าเขาเอาแต่มองเธอไม่วางตา

“มีอะไรหรือ" แมรี่ถาม เขาคลี่ยิ้มน้อยๆ "ไม่อยากเชื่อว่าเธอเพิ่งช่วยชีวิตฉัน ดูเหมือนเธอจะเริ่มควบคุมพลังได้แล้วนะ"

“ไม่รู้สิ คิดแต่ว่าต้องช่วยนาย" เธอพูดเสียงค่อย

“ถ้าไม่ได้เธอฉันคงตายจริงๆ" เอธเอื้อมมือมาใช้นิ้วไล้ไปตามเส้นผมหยักศกสีน้ำตาลเข้มของแมรี่ เขารวบมันไปไว้ด้านหลัง "ดูเหมือนพลังของซาเธลิสจะมีผลกับฉัน รู้ไหม ความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอมันรุนแรงขึ้นทุกที แต่บอกไม่ได้ว่าในด้านไหน" เอธจ้องเธอ แมรี่ตัวแข็งไปหมด แววตาของเอธนั้นน่าหลงใหล เขาดูจริงใจและปลอดภัยเสมอสำหรับเธอ

“หวังว่าจะเป็นในทางที่ดี" เธอยิ้มเขินๆ เอธแตะแก้มของแมรี่ ฝ่ามือของเขาอุ่นอย่างน่าประหลาด "ฉันหวังอย่างนั้นแมรี่" เสียงของเขาเบาราวกระซิบ เอธโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้มากจนเธอผงะไปเล็กน้อย ร่างกายของเธอนิ่งงันไม่แข็งขืน เธอรู้สึกถึงริมฝีปากของเขาที่แนบชิดเข้ามา กดจูบอ้อยอิ่งจนนึกอยากหยุดเวลาไว้แค่นี้ เป็นจูบที่นุ่มนวลไม่รีบร้อนแต่ชวนหลอมละลาย แมรี่พ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง เธอคงชอบเขาเข้าแล้วจริงๆ เอธดึงแมรี่เข้าสู่อ้อมแขน ร่างทั้งคู่แนบชิดกันจนเธอรู้สึกถึงจังหวะเต้นของหัวใจใต้แผ่นอกของเอธ เธอใช้สองแขนโอบรอบคอเขาแต่แล้วบางสิ่งบางอย่างก็เตือนเธอให้หยุด แมรี่ดันร่างเอธให้ผละออก เด้งตัวออกห่างเขาในทันที เอธมีทีท่าแปลกใจ

“เกิดอะไรขึ้น" เขาถาม แมรี่อ้ำอึ้ง รู้สึกหายใจไม่ทัน เธอหายใจเข้าออกแรงๆ แล้วยกมือขึ้นโบกไปมา

“ไม่ๆ แบบนี้มันผิด ฉันทำแบบนี้ไม่ได้" แมรี่ว่า เอธเลิกคิ้ว "ทำไมหรือ หรือฉันทำอะไรผิด" เขาชี้ที่ตัวเอง

“ใช่ นายผิด" แมรี่รีบพูด "เอธ นี่นายจะบอกฉันได้เมื่อไหร่ หรือคิดว่าปั่นหัวฉันมันสนุกนัก"

“เฮ้ เดี๋ยวก่อน เรื่องอะไรแมรี่" เอธดูงงสุดขีด แมรี่กลอกตา "เรื่องนายกับแซม แมทบอกฉันว่านายกับเธอเป็นคู่หมั้นกัน แล้วแซมก็ดีกับฉันมาก แต่นายกำลังทำให้ฉันเป็นคนที่แย่มากที่หักหลังเธอ" เอธนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เขาอ้าปากเหมือนจะพูดอะไร แล้วก็หัวเราะในลำคอ

“ก็... ใช่" เขาว่า "เราเป็นคู่หมั้นกันนั่นไม่ได้หมายความว่าเราคบกันนี่ แมรี่ ฉันกับแซมโตมาด้วยกัน ฉันเห็นเธอเป็นแค่น้องสาว เรื่องหมั้นเป็นการจัดการของพ่อแม่เรา แต่เราก็ยังเหมือนเดิม" เอธอธิบาย "ฉันไม่ได้บอกเธอเพราะเห็นว่ามันไม่สำคัญ"

“สำหรับฉันมันสำคัญมากนะเอธ แซมเป็นคู่หมั้นนาย นั่นหมายความว่าเธอคือผู้หญิงที่นายจะแต่งงานด้วย นายมีคนที่จะแต่งงานด้วยแล้วทำไมถึงต้องมาปั่นหัวฉัน"

“ปั่นหัวหรือ" เอธเลิกคิ้ว "เธอคิดว่าฉันปั่นหัวเธองั้นหรือ พระเจ้า ฉันคงเป็นผู้ชายที่แย่มากเลยใช่ไหมเธอถึงคิดแบบนั้น" เอธตอบกลับ

“ใช่ นายไม่ควรจูบกับผู้หญิงคนอื่นถ้านายมีคนที่จะแต่งงานด้วยอยู่แล้ว" แมรี่พูดเสียงแข็ง เธอยันตัวลุกขึ้นยืน "ฉันจะไปหาอะไรดื่มหน่อย" แมรี่พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกจากตู้โดยสารไป

***

ที่ไอโวรี่บาร์ แมทและแซมกำลังนั่งมองนักล่าหนุ่มท่าทางกวนประสาทตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง

“นายคือคนที่เอธมาคุยด้วยใช่ไหม" แมทเปิดประเด็น

“แล้วผลการเจรจาว่ายังไงบ้างนายนักล่า" แซมถามต่อ

“เดี๋ยวๆ ฉันไม่ใช่ผู้ต้องหาทำไมจู่ๆ ก็มาสอบปากคำฉันล่ะ แล้วฉันก็มีชื่อ เรียกฉันว่าไทเลอร์หรือเอ็ดเวิร์ดก็ได้เข้าใจไหมแม่วิญญาณสีเทา" เขาหันไปหาแซม

“เธอก็มีชื่อ เธอชื่อว่าซาแมนธ่า ฉันชื่อแมทธิว เป็นเพื่อนของอีธาน" แมทแก้ให้

“แน่นอนล่ะเพื่อนของเอธฉันรู้ แล้วหมอนั่นไปไหนซะล่ะ ติดค่าเหล้าฉันอยู่หลายปอนด์เลยนะ"

“เขาถูกคุมตัวไปสภา" แซมว่า "เราต้องช่วยเขา ความจริงเราต้องช่วยเพื่อนของเราอีกคน"

“ใช่ๆ เขาบอกแบบนั้น เพื่อนคนนั้นของเธอที่มีพลังของราฟาเอลใช่ไหม" เขาถาม

“ราฟาเอลหรือ" แซมเลิกคิ้ว

“อีกชื่อหนึ่งของซาเธลิสในโลกมนุษย์ เป็นหนึ่งในอัครเทวดาของพวกคาทอลิก ความจริงในโลกมนุษย์เขามีหลายชื่อ หลายรูปร่างหน้าตาแล้วแต่ความเชื่อของแต่ละศาสนา" แมทอธิบาย

“ถึงจะเป็นคนอังกฤษแต่ฉันเป็นคาทอลิกนะบอกไว้ก่อน" ไทเลอร์พูดพลางกระดกแก้วเครื่องดื่ม

“แล้วตกลงว่าไงล่ะ พวกนายจะช่วยไหม ถ้าศาสนจักรช่วยเธอ สภาจะไม่มีสิทธิ์ส่งเธอให้โลกเบื้องล่าง" แมทถาม

“ฉันติดต่อวาติกันแล้ว ศาสนจักรยินยอมให้ที่ลี้ภัยแก่สายเลือดราฟาเอล เพียงแต่สมเด็จท่านอยากทราบว่าพลังรูปแบบใดที่เรากำลังปกป้อง" ไทเลอร์ใช้น้ำเสียงจริงจังขึ้นมา "พระสันตะปาปาอยากพบเพื่อนของพวกนาย"

“ได้พบแน่ แต่ตอนนี้เธอถูกพาตัวไปสภาเพื่อพิพากษา"

“งั้นเราก็ไม่มีสายเลือดราฟาเอลไปยืนยันกับพระสันตะปาปา พูดก็พูดเถอะนะ พวกเราเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา เราปกป้องพลังที่พวกเราไม่รู้จักไม่ได้ ถ้าเอาให้ถูกคือเราจะไม่เสี่ยง" ไทเลอร์ยิ้มกวนๆ "ถ้าสมเด็จท่านไม่ได้รับรู้ถึงพลังของราฟาเอลแน่นอนว่าจะไม่ทรงลงพระนามให้ทายาทของราฟาเอลอยู่ในการคุ้มครองของศาสนจักร"

“ให้ตายสิ แล้วเราจะทำยังไงกันดี แมรี่ก็ไปสภาแล้ว" แซมถอนใจ แมทเคาะนิ้วกับโต๊ะอย่างใช้ความคิด

“แค่พาคนที่มีพลังของซาเธลิสไปพบพระสันตะปาปาใช่ไหม" แมทถามไทเลอร์ เขาพยักหน้า "มีอีกไหมล่ะ"

“ฉันคิดว่ามีอีกคน อาจจะแตกต่างไปสักหน่อย แต่คิดว่าแทนกันได้" แมทสรุป

“ใครกันแมท" แซมถาม "หรือว่า... วิลเหรอ แต่เขาไม่มีพลังซาเธลิสแล้ว"

“เธอเชื่อเขาหรือแซม" แมทแทรก "เขาสร้างมิติดัดแปลงได้ ถึงเป็นคนที่มีพลังแองเจิลระดับสูงก็คงใช้ลูกครึ่งสายเลือดเทวดาไม่ต่ำกว่ายี่สิบคนถึงจะสร้างมิติดัดแปลงได้กว้างขนาดนั้น นอกเสียจากว่าจะมีพลังสำหรับควบคุมมิติต่างๆ ได้โดยเฉพาะ พลังของซาเธลิสไง"

“งั้นทำไมเขาไม่ถูกตามล่า แล้วเขาก็ไม่มีกลีฟด้วยนายก็เห็น เขาดูจะไม่มีพลังแองเจิลในตัวเลย" แซมเถียง แมทส่ายหน้า “ฉันคิดว่าเขาทำให้ทุกคนเชื่อว่าไม่มีต่างหาก จำได้ไหมที่เราหนีกริมม์ไปที่บ้านของเขา ฉันถามเขาเรื่องมิติดัดแปลง แต่เขาเฉไฉ" แมทเล่า เขาดูจะมั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเองมาก

“แล้วนายคิดว่าเขาจะบอกความจริงหรือ เขาปกปิดมาได้ตั้งนาน" แซมมีท่าทีไม่มั่นใจ

“เราต้องลองขอร้องเขาดู" แมทสรุป ส่วนไทเลอร์ที่เอาแต่มองแมทกับแซมสลับไปมาก็พรายยิ้ม

“ชักน่าสนุกแล้วสิ" เขาพูด

***

ในตู้โดยสารรถไฟ แมรี่นั่งงีบหลับอยู่ตรงมุมหนึ่ง เธอสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงหวูดรถไฟและเสียงล้อเสียดสีกับราง เธอลุกขึ้น ปีนออกจากโบกี้รถ เส้นขอบฟ้าเริ่มมีแสงเรืองๆ ของดวงอาทิตย์ ผู้โดยสารต่างทยอยออกจากโบกี้รถ แมรี่และคนอื่นๆ ถูกสั่งให้อยู่แต่ในโบกี้โดยมีทวารบาลผลัดเปลี่ยนเวรยามกันคุ้มกันรอบขบวนรถไฟที่พลิกคว่ำตกจากรางนี้เพื่อรอรถไฟอีกขบวนที่ส่งมารับ เธอรู้สึกหนาวเพราะอากาศชื้นจากไอหมอก สองข้างทางเป็นป่ายิ่งทำให้อากาศข้างนอกเย็นเยียบ

“รถไฟขบวนใหม่มารับแล้ว เธอกับอีธานไปกับผู้โดยสารคนอื่นๆ ได้เลย พวกเราต้องอยู่จัดการที่นี่" ทวารบาลคนเมื่อวานที่ดูเหมือนจะใช้พลังของไฟได้เดินมาบอก

"นายไม่คุมตัวพวกเราไปหรือ" เธอถาม

"มีทวารบาลมากับรถไฟขบวนนั้นสี่คน พวกเขาจะคุมตัวพวกเธอไปสภา ฉันต้องอยู่นี่" เขาพยักพเยิดไปที่ซากขบวนรถไฟที่พลิกตกรางที่เธอใช้เป็นที่ซุกหัวนอนเมื่อคืน "อ่อ เมื่อคืนฉันเห็นพลังของเธอ จะว่ายังไงดีล่ะ ในหมู่พวกเราไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน แต่มันคงมีประโยชน์กับกองทัพถ้าได้เธอมาเข้าร่วม หวังว่าสภาจะปล่อยตัวเธอเร็วๆ นะ" เขายิ้มน้อยๆ

"ฉันก็หวังแบบนั้นเหมือนกัน" แมรี่ตอบ ทวารบาลหนุ่มพยักหน้า "ฉันชื่อไบรอัน หวังว่าจะได้เจอกันอีก" เขายื่นมือมา แมรี่ยื่นมือไปจับ "มาริน่า เรียกว่าแมรี่" เธอยิ้มรับ

หลังจากไบรอันเดินไปคุยกับคนจากสภาที่ส่งมาเพื่อสำรวจที่เกิดเหตุ แมรี่ก็มองหาเอธ ตั้งแต่เธอเดินหนีเขาไปอยู่โบกี้อื่นเมื่อคืน เธอก็ไม่ได้เจอเขาอีก

“นึกว่าเธอจะเดินไปสภาด้วยตัวเองตั้งแต่เมื่อคืนซะแล้ว" เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง แมรี่หันไปกลอกตาให้

“ถึงมีแรงเดินฉันก็ไปสภาไม่ถูกหรอกนะ" เธอว่า เอธดูดีขึ้นกว่าเมื่อคืน เขาสวมเสื้อยืดตัวใหม่แล้วใส่แจ็คเก็ตทับ แผลของเขาหายเร็ว เป็นผลจากพลังของไมอา แต่ก็ยังไม่หายดี

“ไม่ติดว่าเธอไปเพื่อถูกพิพากษาเธออาจจะตื่นตาที่จะได้เห็นเขตวาติกาโน่ มันเป็นเหมือนศูนย์กลางของโลกเบื้องหลัง สามารถสร้างประตูพิภพไปมาหาสู่กับศาสนจักรได้โดยตรง" เขาเล่า ดูเหมือนเขาพยายามทำเหมือนเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ

“คิดว่าผลพิพากษาจะเป็นอย่างอื่นได้ไหม นอกจากโดนฆ่าน่ะ" แมรี่ลดเสียงลง เอธกัดริมฝีปาก เขาดูลำบากใจที่จะตอบ

“ตอนแรกเราคิดว่าสภาอาจส่งเธอให้โลกเบื้องล่าง นี่คือร้ายที่สุด แต่หลังจากเจอแคสเตอร์แล้วเธอก็รู้ว่าสภามีคำตัดสินไว้แล้ว แมทกับแซมยังไม่รู้เรื่องนี้ พวกเขาไม่รู้ว่าความจริงสภาจะประหารเธอ บางทีข้อเสนอของแคสเตอร์อาจเป็นความหวังเดียวของเรา" เขาตอบ แมรี่ยักไหล่ “ฉันก็คิดแบบนั้น"

“แต่เชื่อเถอะ ฉันหวังความช่วยเหลือจากแมทกับแซมมากกว่าจากแคสเตอร์แน่นอน ฉันไม่ค่อยไว้ใจเขา" เอธโพล่งขึ้น

“เอาจริงๆ ตอนนี้ฉันแทบไม่อยากตั้งความหวังเท่าไหร่แล้วเอธ นายไม่ต้องปกป้องฉันแล้วก็ได้นะ เมื่อคืนนายเกือบตายเพราะฉัน ถึงฉันจะไม่เข้าใจเท่าไหร่แต่ไทซัสโจมตีเราเพราะฉันแน่ๆ"

“แต่เธอก็ช่วยฉันไว้แมรี่ เรื่องเมื่อวานถ้าฉันทำให้เธอไม่พอใจฉันขอโทษ สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแบบนั้นอีก แต่ขออย่างเดียว อย่าห้ามฉันให้ปกป้องเธอ" เอธคว้ามือของแมรี่ไปกุมไว้ แมรี่ก้มหน้าลง ในใจรู้สึกลังเล เธอเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อเอธแบบปัจจุบันทันด่วนไม่ได้ และดูเหมือนเธอจะล้มเหลวในการสร้างระยะห่างระหว่างกัน แมรี่เงยหน้าขึ้น เธอยิ้มบางๆ มองลึกเข้าไปในดวงตาสีเทาของเขา

“ฉันจะไม่ห้ามนาย" 
----------------------------------
TALK
กว่าตอนนี้จะคลอด เว้นช่วงนานเชียว อิอิ 
ตอนนี้เรื่องไม่คืบแต่ความสัมพันธ์คืบค่ะ
โทษไทซัสแล้วกันนะคะ ไม่ถึงวาติกาโน่ซักที >_<
ปล. ถึงตอนนี้ก็ยังอยากให้ทุกคนชิปอย่างมีสติค่ะ แต่รักใครชอบใคร อวยคู่ไหน อนุญาตให้กรีดร้องค่ะ ที่สำคัญ ใครตามอ่านอยู่บ้างรบกวนเม้นต์แสดงตัวด้วยนะคะ ส่งผลต่อความถี่-ห่างในการอัพนิยายค่ะ :D 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

229 ความคิดเห็น

  1. #222 MooK_KunG_Zaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:52
    สุดท้ายก็คู่กันสินะะะ ขอให้แซมเข้าใจด้วยยยย ได้โปรดดด เราว่าแซมเองก็ชอบเอธแต่ไม่รู้ตัวเลยทำตัวปกติได้ แต่พอเอธทำดีกับแมรี่มากก็เริ่มรู้สึก


    ส่วนแมธ ไปอ้อนปู่เลยยย เราชอบ ประทับใจ 555555555555555
    #222
    0
  2. #181 porry (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 05:57
    อ่านมาถึงตอนนี้บอกเลยชอบมาก >___
    #181
    0
  3. #136 Esperanza (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 14:58
    เย่ๆๆๆ จูบแล้วๆ ขอบคุณไทซัส
    คำพูดของเอธตอนสุดท้ายนี่ชวนให้เพ้อมากๆ เลยยยย
    นี่พูดเลยว่าแพ้ทางผู้ชายแบบนี้จริงๆ ตั้งแต่รูปอิมเมจแล้ว ไหนจะนิสัยอีก มันลงตัวค่ะ
    #136
    0
  4. #88 - Thumbelina - (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 23:38
    นังแมรี่ หล่อนเล่นตัวนะยะ! ผู้ชายเสนอตัวให้ ดันมาลีลา!

    แอบสงสารแซมเมลเบาๆ อีธานก็เริ่ดนะเนี่ย เปิดซิงก่อนเลย :(

    แมทธิวจ๋า ตอนนี้เธอยังไม่มีใคร เราขอเธอไปควงน้าา อิอิ!

    ตอนนี้แอบเล็งๆ กิ๊ก ไบรอัน ทวารบาล คนนี้นิดๆ -_-"

    เห็นอิมเมจนี่เจ๊ส่งมา เขาฮอตดีนะ แอร๊ยยยยย -/////-

    อีกสามตอน เดี๋ยวมาเคลียร์จ้า! ขอตัวไปหาเพอร์เซี่ย ก่อนน้า 555
    #88
    0
  5. #59 `คุณหมาป่า。 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:33
    เหมือนทั้งคู่จะใจตรงกัน แต่เรื่องการหมั้นนี่แหละ วู้ววว สู้เขาแมร์รี่ ฉันเชียร์คู่นี้นะ!
    /แซมจับคู่ได้แล้ว ก้ากก
    #59
    0
  6. #56 POODINGJAE"__• (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:15
    เราไม่ได้อ่านนิยายไทยแนวแฟนตาซีมานานหลายปีแล้วค่ะ ไม่ก็อ่านแต่ไม่รู้สึกประทับใจ เลยหันไปหาภาษาอังกฤษแทน
    แต่เรื่องนี้กำลังเป็นอีกเรื่องนึง ต่อจากบารามอสและไมรอน ที่ทำให้เราตามอ่านรวดเดียวโดยวางไม่ลง
    เขียนได้ดีจริงๆค่ะ
    #56
    0
  7. #55 bepimry ( I'm directioners ) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:53
    สนุกมากกกก อยากให้ถึงตอนหน้าเร็วๆแล้ว อยากอ่านอีกๆ ตอนนี้ชิปเอธxแมรี่ , แซมxไทเลอร์ (รวดเร็วมากค่ะ มือกีตาร์วงดาแรนซ์ช่างมีความน่ารักกวนๆเหลือเกิน) และคู่สุดท้ายย วิลxMe เอ๊ย! แมธจ้า #ถถถถ สนุกมากจริงๆ รออ่านนะคะ อยากเจอปู่วิลแล้ววว
    #55
    0
  8. #54 wondermomo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:50
    โอ๊ยยย ไรเนี่ย สองคนนี้มันยังไงกัน แหม พ่อเอธ ฉันก็หมั่นไส้เธออยู่นะ บอกเลย
    แต่นะ แมรี่ชอบไปแล้วอ่ะ ห้ามใจไหวได้ไง ฮ่าๆๆ

    ชอบความเจ้าเล่ห์ของปู่อ่ะ ขอบทปู่อีกเยอะๆเลยนะ ฮี่ๆ
    สนุกๆ มาต่อไวๆ แสดงตัวว่าชอบนิยายนี้แล้วอย่าหายไปน้า กิกิ


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:50
    #54
    0