FiC EXO บุหลัน CHANBAEK HANHUN KAIDO

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 911 Views

  • 41 Comments

  • 167 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    140

    Overall
    911

ตอนที่ 2 : 1 17%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 463
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    29 ม.ค. 62



การขโมยเป็นสิ่งความไม่ถูกต้อง 


1

 




ปัจจุบัน



แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องมายังพื้นดิน มอบเวลาช่วงกลางวันให้ผู้คน เมืองที่แออัดประชาชนมีทั้งมีฐานะร่ำรวย พอกิน และยากจน คนรวยดูถูกคนจนนั่นเป็นเรื่องปรกติของคนเมืองนี้

เด็กที่เกิดในครอบครัวฐานะยากจนก็มักจะถูกผู้ใหญ่ใจร้ายรังแกและไม่ได้รับอภิสิทธิเท่าเทียมกับเด็กที่เกิดในครอบครัวที่มีอันจะกิน เด็กที่เกิดมายากจนไม่ค่อยได้รับการศึกษา บ้างก็โตมาเป็นอันตรธาน บ้างก็ไปขายตัว หรือเป็นขโมย เมืองที่เต็มไปด้วยความเน่าเฟะของผู้นำที่บริหารแย่ คนจนไม่มีสิทธิเท่าคนรวย ทำงานหนักเพียงใดก็ไม่มีทางที่จะลืมตาอ้าปากได้ หลายครอบครัวนักที่เลือกที่จะทอดทิ้งเมืองหรือแม้กระทั่งเด็กตัวเล็กๆที่ไม่รู้เรื่องอะไร พวกเขาถูกทอดทิ้งเพียงเพราะพ่อแม่ไม่สามารถที่จะเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ได้ พร้อมกับเดินทางไปหางานที่เมืองเจริญ แต่เด็กที่ถูกทิ้งต้องใช้ชีวิตด้วยตนเองในเมืองที่เต็มไปด้วยขโมยและคนใจร้าย...

 

 

"นังเด็กเหลือขอ!!"

เพล้ง!!

เสียงตะโกนด่าทอจากพ่อค้าหน้าเลือดที่ชอบโกงราคาชาวบ้าน พร้อมกับข้าวของที่หล่นกระจายเต็มพื้น พ่อค้าวัยกลางคนโมโหจนเลือดขึ้นหน้าเมื่อถูกกลุ่มเด็กประมาณช่วงวันรุ่นเข้ามาขโมยของจากร้านที่เปิดเป็นร้านสะดวกซื้อ

ชาวบ้านที่พบเห็นต่างก็ไม่ได้ตื่นตระหนกกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะเห็นภาพเหล่านี้จนชินตา

แจ้งตำตรวจไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยจะเอาผิดกับผู้ปกครองก็ไม่ได้เพราะเด็กพวกนี้ล้วนแต่เป็นเด็กที่พ่อกับแม่ทอดทิ้งเอาไว้ตั้งแต่ยังเล็ก

เมื่อได้ของที่ต้องการกลุ่มเด็กหัวขโมยก็แยกทางกันไปก่อนที่เจ้าของร้านจะแจ้งตำตรวจมาจับ

สองเท้าเล็กเปลือยเปล่าวิ่งก้าวไปข้างหน้าอย่างเร่งรีบพร้อมกับหอบของกินที่พึ่งไปขโมยมาจากร้านสะดวกซื้อ ใบหน้าของเด็กสาวที่มอมแมมจนแทบจะมองหน้าตาไม่ออก เด็กสาวตัวเล็กวัย19ปี ที่กำลังจะโตเป็นสาวเธอควรจะได้ลองใส่ชุดกระโปรงสวยๆหรือร่ำเรียนวิชาในโรงเรียนสักแห่งหนึ่ง แต่เรื่องแบบนั้นคงเป็นไปไม่ได้กับ แบคฮยอน คนนี้

ตั้งแต่จำความได้ ยายเฒ่าที่เลี้ยงดูเธอมาก็จากโลกไปทิ้งเธอไว้เพียงลำพังกับเมืองสกปรก ยายเฒ่าบอกเพียงว่าแม่ไม่ได้ต้องการทอดทิ้งเธอเอาไว้หากเติบใหญ่ก็จงไปหาแม่ที่เมืองบุหลัน ซึ่งใครๆต่างก็รู้ว่าเมืองบุหลันเป็นเมืองโสเภณีและต้องมีเงินถึงจะไปที่นั่นได้

เธอไม่มีทางเลือกมากนักในการใช้ชีวิต แม่หน้าตาเป็นเช่นไรเรื่องนั้นเธอหมดอารมณ์ที่จะคิดฝัน ทุกๆวันขอแค่มีข้าวกินไม่ให้หิวตายแค่นี้ก็เป็นอันพอ

แบคฮยอนไม่ได้อยากทำตัวเป็นหัวขโมยเช่นนี้ แต่ทำอย่างไรได้ก็เธอมีอีกสองชีวิตที่ต้องการจะดูแล หากเลือกได้ใครอยากจะเป็นขโมย...

แก๊กก..

แผ่นหลังบางดันประตูไม้เก่าๆของบ้านสภาพทรุดโทรมหลังท้ายเมือง เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบรอยยิ้มที่สดใส ร่างกายที่เหนื่อยล้าจากการไปขโมยก็จางหาย

"พี่แบคฮยอนกลับมาแล้ว!!"

เสียงของเด็กเพศหญิงวัยสิบเจ็ด เจ้าของดวงตากลมโต ร้องออกมาอย่างดีใจก่อนจะเข้าๆไปช่วยคนที่ตนเรียกว่าพี่หอบของเข้ามาในบ้านเก่า

"ลู่หานเป็นไงบ้าง"

แบคฮยอนปรี่เข้ามาดูเด็กวัยสิบเจ็ดอีกคนที่นอนซมเพราะพิษไข้มาหลายวันแต่พวกเราไม่เงินที่จะพาลู่หานไปหาหมอและขาดความรู้ในการรักษาเบื้องต้นจึงได้แต่คอยดูไปวันๆแต่ก็ไม่รู้จะทำเช่นไรอย่าง เช่นตัวร้อนต้องเช็ดตัวแต่พวกเธอก็ไม่รู้เลย

แบคฮยอนอยากจะร้องไห้ออกมาเสียเดี๋ยวนี้ไม่รู้จะทำอย่างไรให้คนที่ตนรักเหมือนคนในครอบครัวหายป่วยนับวันอาการไข้ของลู่หานก็ยิ่งรุนแรง

 "พี่แบคฮยอนไม่ได้ซื้อยามาหรอจ้ะ"

คยองซูดูของที่แบคฮยอนโกหกว่าไปซื้อมาแล้วเอ่ยถามหายาเพราะมันมีแต่ขนมปังกับนมไม่มียาที่จะทำให้ลู่หานอาการดีขึ้น

"เอ่อ...คือพี่เงินไม่พอน่ะ เพราะซื้อของกินมาจนหมด"

แบคฮยอนพูดโกหกคยองซูออกไป พลางไม่สบตา เธอไม่กล้าที่จะบอกความจริงกับน้องว่าเธอไปขโมยของมาให้น้องกิน คยองซูและลู่หานคงรู้สึกแย่ที่ได้กินของมาจากการขโมย

หากวันใดเธอถูกตำตรวจจับอย่างน้อยเธอก็ผิดคนเดียวน้องๆไม่เกี่ยว ที่ทำไปทั้งหมดเพราะว่าคยองซูและลู่หานคือครอบครัวที่มี เราอยู่ด้วยกันตั้งแต่เล็กถึงไม่ได้ข้องเกี่ยวทางสายเลือดแต่ความผูกพันของเรานั้นหาที่เปรียบไม่ได้ ห่วงใยกันมากกว่าคนที่มีครอบครัวเกี่ยวข้องทางสายเลือดบ้างครอบครัวเสียอีก

"เราจะทำไงดี ลู่หานอาการไม่ดีขึ้นเลยนะจ้ะ"

คยองซูร้อนรนไปหมดห่วงแสนห่วงคนตัวเล็กที่นอนซมจนไม่ได้สติ แบคฮยอนก็ห่วงใยน้องไม่แพ้กันหากลู่หานไม่ได้ไปหาหมอคงต้องแย่แน่ๆ เธอจะทำเช่นไรดี เธอมีทางเลือกน้อยเหลือเกิน เธอมองน้องสาวที่นอนหายติดขัดน้ำตาเม็ดโตก็พลันจะร่วงลงมา ไหนๆชีวิตของเธอก็มีแค่คยองซูกับลู่หานต่อให้ต้องทำผิดซ้ำๆก็ต้องยอม

"พี่แบคฮยอนจะไปไหนจ้ะ"

คยองซูเอ่ยถามเมื่อแบคฮยอนลุกโผงผางขึ้น

"พี่จะออกไปหาเงิน แล้วเราจะพาลู่หานไปหาหมอ"

แบคฮยอนตัดสินใจที่จะออกไปเป็นขโมยอีกครั้งแม้ไม่ได้อยากจะทำมันเลยก็ตามทีแต่เพื่อน้องสาวที่นอนป่วยเธอจึงตัดความลังเลและมุ่งหน้าเข้าไปในเมืองอีกครั้ง...



ต่อค่ะ






เสียงจักจั่นกรีดร้องส่งเสียงเคล้าไปทั่วอาณาบริเวณ อากาศที่ร้อนอบอ้าวช่างทำให้น่าหงุดหงิดไม่ใช้น้อย ร่างสูงสมส่วนที่เดินเตร็ดเตร่อยู่บนเส้นทางที่ผู้คนเดินไปมาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์กับสิ่งใดๆนัก เนื่องด้วยเขาเป็นคนที่ไม่ชอบอากาศร้อนจัดเช่นนี้ปรกติจะทำงานอยู่ที่เมืองที่สภาพอากาศเย็นสบายหรือไม่ก็ในห้องแอร์


โอ เซฮุน ลูกชายมหาเศรษฐีที่ถูกบิดาไหว้วานให้มาทำธุระแทน ที่จริงเขาไม่ได้อยากจะมาที่นี่สักนิดหากพ่อของเขาไม่ได้บังคับเขาก็ไม่มาที่นี่หรอกเห็นว่าเป็นธุระสำคัญมากเสียด้วย


ร่างสูงยังคงเดินไปตามเส้นทางเรื่อยๆได้พบเห็นสิ่งต่างๆมากมาย ทั้งความแออัดของเมืองและเด็กที่หน้าตามอมแมมที่วิ่งขวักไขว้ไปมา บ้างก็ชนกับคนที่เดินไปมาจนเกิดการด่าทอจากผู้ใหญ่นิสัยไม่ดี เซฮุนเป็นผู้รากมากดีก็จริงแต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะรังแกหรือเกียดชังเด็กพวกนี้ชักนิด ระหว่างที่กำลังดูอะไรไปเพลินๆก็มีอะไรเล็กๆยางอย่างพุ่งเข้ามาชนจนตัวเขาเซเล็กน้อย

 

ตุบ!


“ขะ โทษ


เสียงของเด็กตัวเล็กว่าหลังจากชนเขาโดยที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ก่อนจะรีบผละแล้วเดินหนีแต่ทว่าความรู้สึกที่เฉียบไวของเขานั้นไม่สามารถปล่อยให้เด็กคนนี้ไปได้...


หมับ!


"อ๊ะ"

"จะไปไหนห๊ะ เจ้าเด็กขี้ขโมย"


แขนแกร่งวาดกว้างออกไปกอดบล็อกคอเล็กของเด็กจอมขโมยเอาไว้ให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขน หลักฐานยังอยู่ในมือน้อยๆนั่นกระเป๋าเงินของเขา เด็กดิ้นไปมาเสียงดังโวยวายจนคนหยุดมองแต่เซฮุนก็ไม่สนเจาต้องการลากเด็กหัวขโมยคนนี้มาสั่งสอนเสียก่อน

"ปล่อยนะๆ"


แบคฮยอนดิ้นตัวพยายามให้หลุดพ้นจากการจับกุมของชายหนุ่ม เป็นครั้งแรกที่เธอถูกจับได้แบบคาหนังคาเขาคงไม่รอดต้องถูกจับยัดซังแตเป็นแน่


"คิดจะมาขโมยของๆฉันรอชาติหน้าเถอะ เด็กสกปรก!"


ชายหนุ่มเอ่ยเรียกคนตัวเล็กเช่นนั้น ด้วยใบหน้าที่มอมแมมจนดูไม่ได้ เสื้อผ้าก็ใส่ตัวใหญ่ผมก็ยาว ตัวก็ผอมจัด


"อย่าเรียกแบบนั้นนะ!"


คนตัวเล็กสวนกลับทันทีที่ถูกเรียกว่าเด็กสกปรก ช่างเป็นคำที่แสลงหูนัก แบคฮยอนไม่ได้สกปรกเสียหน่อย


"ทำไมจะเรียกไม่ได้ห๊ะ มานี่เลยไปหาตำรวจกับฉัน"


เซฮุนดึงกระเป๋าเงินของตนมาคืนด้วยมืออีกข้างส่วนอีกมือก็ยังล็อกคอเล็กเอาไว้


คนตัวเล็กที่ไม่อยากไปหาตำรวจเพราะคยองซูกับลู่หานรออยู่ถ้าโดนจับสองคนนั้นต้องแย่แน่ๆ คิดได้เช่นนั้นเธอต้องหาทางหนี


งับ


โอ๊ยยย


เซฮุนร้องโอ๊ยขึ้นมาทันทีทันใดเมื่อฟันซี่เล็กๆกัดลงที่แขนล่ำๆของเขา มันแสบๆคันๆใช่ย่อยจนเผลอปล่อยแขนที่ล็อกคอเล็กนั่นเป็นโอกาสให้เด็กจอมขโมยหลุดออกและเตรียมวิ่งหนีแต่ด้วยไหวพริบดีเขาคว้ามือออกไปคว้าเด็กตัวเล็กอีกครั้ง แต่ทว่ามือของเขากลับไปคว้าในส่วนที่ไม่สมควรเข้า...


หมับ....


ฝ่ามือใหญ่สัมผัสกับความนุ่มหยุ่นเต็งตึงและเต็มไม้เต็มมือจนเผลอบีบมันเล็กน้อย


แบคฮยอนตกใจและชะงักหยุดนิ่งในอ้อมแขนของชายหนุ่ม หัวใจเต้นถี่รัวใบหน้าที่มอมแมมขึ้นสีแดงระเรื่อ


เซฮุนนิ่งไปเช่นกันเขายอมรับว่าตอนแรกเขาดูไม่ออกว่าเด็กคนนี้เป็นชายหรือหญิงเพราะการแต่งกายแต่งใบหน้าที่มอมจนไม่เห็นสีผิว

ตอนนี้ทุกอย่างประจักแล้ว


"ทำไมเธอ...ไม่ใส่เสื้อใน"


"!!!"








17%.....................................................................................................


เย้ๆๆๆ รักแบคฮยอนตลอดไป ขอบคุณน้องที่ทำให้ผ่านช่วงชีวิตต่างๆมามากมาย ขอบคุณที่แค่เห็นรอยยิ้มของน้องโลกก็สวยขึ้นมาทันที รักน้องมากกก


มาอัพเนื่องจากวันสำคัญของน้อง555 

ช่วงนี้ยุ่งจริงๆค่ะ แต่จะพยายามมาบ่อยๆนะคะ วันนี้ได้นิดเดียว 


ขอบคุณที่อ่านค่า






#ฟิคบุหลัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #39 sarunpron (@gee123456) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:10
    ไปจับอะไรตรงนั้นละพี่
    #39
    0
  2. #37 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:17
    อ่าวเห้ยยยยยย เซฮุนพลาดไปจับผิดที่แบบนี้ไม่ได้นะ
    #37
    0
  3. #36 Chocolary (@chocolaryy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:52
    โอ้ยอิตาพี่จับโดนตรงไหนไม่โดนดันโดนหน้าอกน้องซะได้ เล่นเอาซะน้องหน้าแดงไม่กล้าวิ่งหนีเลย555
    #36
    0
  4. #35 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 19:25
    ฮุนจะมามีบทบาทอะไรน้อออ ต้องเป็นญาติรึคนรู้จักขานยอลแน่เลย แต่แบคโตขนาดนี้ขานก้แก่อะดิ5555
    #35
    0
  5. #34 pawita309 (@pawita309) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 18:41
    เซฮุนนนนนช่วยน้องด้วย
    #34
    0
  6. #33 pondmay (@pangpond_3161) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:20
    แบคเอ้ย
    #33
    0
  7. #30 PoraweeCB (@PoraweeCB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 02:55
    เซฮุนนนนนน จับนมลูกชั้นนนนนน
    #30
    0
  8. วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:00
    เซฮุนจับนมแบคฮยอนนนนน
    #29
    0
  9. #28 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 01:24
    สงสารทั้งสามคนเลย;-; เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆ อยากรู้ว่าจะเจอกับชานยอลยังไง
    #28
    0
  10. #27 Preeyaphat_0314_ (@Preeyaphat_0314_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:45
    รีบมาต่อน่ะ
    #27
    0
  11. #26 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 18:34
    ยังรอยุนะจ้ะ ชอบเเนวนี้
    #26
    0
  12. #23 Aunbyunb (@LuBiAnya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 09:25

    จำได้จ้ะ

    #23
    0
  13. #22 Pammey88 (@Pammey88) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:51

    แค่นี้ก็น่าติดตามแล้ว มาแค่นี้ก็น่าติดเป็นที่สุด ไรท์สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้ รอติดตามนะคะชอบแนวนี้จังเลย ชอบที่สุดเลยค่ะ

    #22
    0
  14. #21 Chocolary (@chocolaryy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:27
    ไรท์คัมแบคแล้วดีใจที่สุดฮื่อ~ มาอัพบ่อยๆนะคะรอตอนต่อไปอยู่ค่ะ
    #21
    0
  15. #20 Chocolary (@chocolaryy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:25
    เย่ไรท์มาอัพแล้ววววดีใจที่สุด

    มาอัพบ่อยๆนะคะรอติดตามอยู่ค่ะ
    #20
    0
  16. #19 prxmm (@fanfan_noiiz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:01

    คิดถึงเรื่องนี้มากๆเลย รอมาอัพต่อนะคะ
    #19
    0