Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 71 : มายาที่ 66 การกลับมาของลูซิเฟอร์ <=[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    18 มี.ค. 53

 

มายาที่ 66

การกลับมาของลูซิเฟอร์

 

            สายลมเหม็นอับพัดโบกเรียกเส้นผมให้ไหวสะบัดปลิว ดาร์กเดม่อนมนตรากว่าร้อยตนซึ่งกำลังสู้อยู่กับเหล่าทหารแห่งเมืองเอราเดสอย่างเมามันหน้าประตูทางเข้าโรงเรียนไดมอนหยุดการเคลื่อนไหวชั่วครู่ก่อนจะก้าวถอยหลังตนละหนึ่งก้าวอย่างพร้อมเพรียง ราวกับว่ามันรับรู้ได้ถึงการกลับมาของผู้เป็นนายเหนือแห่งมัน ทหารแห่งเมืองเอราเดสชะงักก้าวถอยหนีตามสัญชาตญาณ ต่างคนต่างจ้องดูเชิงเหล่าดาร์กเดม่อนมนตราอย่างพิจารณา นึกสงสัยกันไปต่างๆนานาว่าอยู่ๆหยุดสู้อย่างนี้ พวกมันคิดจะทำอะไรกัน

 

            สายลมพัดวูบแรง ร่างหนาของอนามันปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุเบื้องหน้าฝูงดาร์กเดม่อนมนตรา จากนั้นร่างของจิน คาห์ คาห์เอลและคีห์ล่าก็ปรากฏยืนข้างกายอนามัน ตบท้ายด้วยบรรดานักฆ่าจากโลกมืดจำนวนเหยียบหลักร้อยที่ปรากฏยืนล้อมทหารเอราเดสเอาไว้เป็นวง นักฆ่าใต้อาณัติอนามันทั้งหมดถืออาวุธครบมือในท่าพร้อมปะทะ

 

            ดวงตาสีนิลดำขลับของเจ้าแห่งโลกมืดกราดมองบรรดาทหารอย่างพิจารณา มีทหารกว่าห้าร้อยนาย น่าเกะกะเสียจริง

 

            อนามันยกมือขนานพื้น การเคลื่อนไหวของผู้เป็นนายแห่งโลกมืดทำให้บรรดาทหารผงะถอยหลังไปคนละนิดโดยอัตโนมัติ อนามันเก่งกาจด้านการใช้มนต์ดำมาก จะสุ่มสี่สุ้มห้าโจมตีไม่ได้อย่างเด็ดขาดถ้ายังไม่อยากตายเร็ว

 

            เหล่าภูตแห่งความมืดที่เร้นกายอยู่เอ๋ย จงปรากฏกายเบื้องหน้าข้า แลเบิกทางให้ข้าในบัดดล เสียงร่ายเวทของอนามันเรียบกริบแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นอำมหิต ไอมนต์ดำม้วนรวมตัวเร็วรัว

 

พลันปรากฏร่างภูตแห่งความมืดเบื้องหน้าอนามันกว่าสิบตน พวกมันมีร่างกายสีดำสนิทและมีขนาดตัวพอๆกับชายฉกรรจ์ ไอมนต์ดำแผ่กระจายจากร่างฟุ้งไปทั่วบริเวณ

 

ภูตแห่งความมืดทั้งหมดพุ่งทะยานออกไปอย่างพร้อมเพรียง ใช้ร่างกระแทกบรรดาทหารหาญซึ่งยังตั้งตัวไม่ทันกระเด็นปลิวเหมือนเศษกระดาษที่ถูกลมพัดอย่างแรง ก่อนพวกมันจะแปรสภาพกลายเป็นไอมนต์ดำที่คมกริบเหมือนมีดพัดเฉือนตัดร่างทหารเอราเดสอย่างไร้ความปรานี

 

เสียงร้องครวญครางทรมานดังระงม นักฆ่าใต้อาณัติอนามันส่งเสียงหัวเราะคิกคักชอบใจ

 

            อนามันเอี้ยวตัวมองประตูทางเข้าโรงเรียนไดมอน ฝูงดาร์กเดม่อนมนตราลดตัวนั่งชันเข่าก้มหัวแสดงความเคารพอย่างนอบน้อม เจ้าแห่งโลกมืดขมวดคิ้วนิดพร้อมหันหาดาร์กเดม่อนมนตราซึ่งนั่งอยู่ใกล้ๆ

 

            “ฮิเอ็นไปไหน” คนเป็นนายถามเสียงสั้นห้วนหลังจากกวาดสายตามองบริเวณรอบๆโดยทั่วแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นซึ่งเงาของเจ้าเมืองเอราเดส ในสถานการณ์เช่นนี้ มันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เห็นฮิเอ็น

 

            รู้สึกว่าจะกลับไปจัดกำลังทหารที่พระราชวังหลวงนะขอรับ กลับไปได้ซักพักแล้วดาร์กเดม่อนมนตรากล่าวตอบ อนามันพยักหน้านิดเป็นการตอบรับ

 

            กลับไปได้ซักพักแล้วงั้นรึ งั้นคงต้องเร่งมือแล้วสินะอนามันใคร่ครวญในใจอย่างรอบคอบ ถ้าเขาไม่รีบคืนชีพให้ลูซิเฟอร์ เขาอาจโดนเจ้าฮิเอ็นขัดขวางเอาก็ได้

 

            พวกข้าเตรียมพิธีกรรมคืนชีพให้ท่านเรียบร้อยแล้วขอรับ เหลือเพียงแค่ท่านนำเครื่องสังเวยไปให้ท่านลูซิเฟอร์ ท่านลูซิเฟอร์ก็จะคืนชีพขึ้นมาทันทีขอรับดาร์กเดม่อนมนตราตนเดิมเอ่ยตอบอย่างฉะฉาน อนามันพยักหน้ารับคำอย่างเงียบงัน ก่อนเดินอาดๆเข้าไปภายในไดมอนโดยไม่สนใจบรรดาทหารที่นอนร้องโอดโอยอยู่เลยซักนิด จิน คาห์ คาห์เอลและคีห์ล่าเดินตามอนามันเข้าไปไม่ห่าง

 

ฝ่ายฝูงดาร์กเดม่อนมนตราหลังจากส่งผู้เป็นนายเสร็จแล้วพวกมันก็กลับมาทำหน้าที่เดิมต่ออย่างรู้งาน เหล่าอมนุษย์ร่างยักษ์ทั้งหมดลุกยืนพลางกระชับอาวุธด้วยท่าทางทะมัดทแมง

 

            นักฆ่าใต้บัญชาอนามันขยับกายตั้งท่าพร้อมจู่โจม งานของพวกเขาและเหล่าดาร์กเดม่อนมนตราในตอนนี้คือต้องถ่วงเวลาเอาไว้ให้นานที่สุด ถ่วงเวลาไว้จนกว่าพิธีกรรมคืนชีพลูซิเฟอร์จะเสร็จสิ้น จะให้มีใครเข้าไปขัดขวางพิธีคืนชีพลูซิเฟอร์ไม่ได้อย่างเด็ดขาด

 

            เพื่อโลกใหม่! เพื่อมาสเตอร์! และเพื่อท่านลูซิเฟอร์!” ดาร์กเดม่อนมนตราและเหล่านักฆ่าประกาศอย่างพร้อมเพรียง ก่อนทั้งหมดจะถีบเท้าพุ่งทะยานเข้าโจมตีบรรดาทหารแห่งเอราเดสอย่างรวดเร็ว

 

..........

 

            ระเบียนทางเดินภายในโรงเรียนไดมอนเงียบสงบไร้ซึ่งสรรพเสียงใดๆทั้งสิ้น พื้นหินและสนามหญ้าเจื่องนองไปด้วยโลหิตสีแดงคล้ำซึ่งเป็นผลอันเนื่องมาจากการต่อสู้เมื่อคืนวาน กำแพงและเสาที่เคยขาวสะอาดตาบัดนี้กลับถูกเลือดย้อมจนดูน่ากลัวน่าสยดสยอง ซากศพของเหล่านักเรียน ครู และเหล่าทหารหาญที่พลีชีพในสนามรบอย่างสมเกียรตินอนระเกะระกะหนาตา กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งชวนให้รู้สึกปวดหัวและคลื่นเหียนยิ่งนัก

 

            ตึก!

 

            พลันเสียงฝีเท้าที่สม่ำเสมอของอนามันและนักฆ่าผู้ติดตามทั้งสี่ก็ดังทำลายความเงียบ ร่างไร้วิญญาณที่นอนขวางทางเดินเจ้าแห่งโลกมืดถูกคาห์เอลและคีห์ล่าเตะจนกระเด็นกลิ้งเหมือนเศษขยะไร้ค่า อนามันย่นจมูกให้กับกลิ่นไม่น่าพิสมัยด้วยสีหน้าไม่พอใจ

 

            หลังจากเดินตามทางมาได้เรื่อยๆ ทั้งห้าก็มาหยุดอยู่เบื้องหน้าห้องสมุดต้องห้าม ประตูเหล็กกล้าบานใหญ่สีดำสนิทถูกปิดอยู่อย่างมิดชิด ด้านข้างบานประตูหนาปรากฏดาร์กเดม่อนมนตราสองตนซึ่งมีรูปร่างเล็กเพรียว เพียงแค่มองปราดเดียวอนามันก็รู้ได้ทันทีว่าดาร์กเดม่อนมนตราทั้งสองตนนี้เป็นดาร์กเดม่อนซึ่งมีร่างของเคียร์ร่าและนิสย่าเป็นฐานนั่นเอง

 

            ไอเวทมนต์ดำที่แผ่ออกมาจากทั้งสองย้ำให้อนามันมั่นใจว่าพวกมันทำตามคำสั่งของเขาเป็นอย่างดี คำสั่งที่บอกให้ทั้งสองไปเก็บรวบรวมพลังมนต์ดำให้มากที่สุดเพื่อใช้ในการคืนชีพลูซิเฟอร์

 

            เปิดประตูให้ข้า คนเป็นนายออกคำสั่ง ดาร์กเดม่อนมนตราทั้งสองไม่รอช้าเปิดประตูตามคำสั่งในทันที ประตูเหล็กที่ดูท่าจะหนักอึ้งส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดแสบหู เมื่อบานประตูทั้งสองอ้ากว้าง อนามันและนักฆ่าผู้ติดตามทั้งสี่ก็ก้าวเท้ายาวๆเดินหายเข้าไปภายในอย่างรวดเร็ว โดยมีดาร์กเดม่อนมนตราทั้งสองเดินตามเข้าไปอย่างติดๆ

 

            ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าห้องสมุดต้องห้าม กลิ่นเหม็นอับก็ลอยปะทะจมูกทันที อนามันกวาดตามองสภาพภายในอย่างละเอียดก่อนจะเบ้หน้าอย่างไม่สบอารมณ์ ข้างในนี้มันช่างสกปรกจนเกินทนจริงๆ

 

            ทางนี้ขอรับมาสเตอร์ดาร์กเดม่อนมนตราตนหนึ่งเอ่ยก่อนเดินนำอนามันไปทางส่วนที่ลึกที่สุดของห้องสมุดต้องห้ามอย่างไม่รีบร้อนนัก เปลวไฟบนคบเพลิงในมือของมันไหววูบไปมาส่งผลให้เงาที่ปรากฏบนผนังแลดูเหมือนกำลังเต้นรำ อนามันและผู้ติดตามทั้งสี่เดินตามมันไปอย่างเงียบๆ ในขณะที่ดาร์กเดม่อนมนตราอีกตนหนึ่งเดินปิดท้ายขบวนเพื่อคอยรักษาความปลอดภัยให้ผู้เป็นนาย

 

            เดินตามดาร์กเดม่อนมนตราเข้าไปภายในได้ซักพัก อนามันและนักฆ่าผู้ติดตามทั้งสี่ก็มาถึงห้องโถงใหญ่ห้องหนึ่ง ห้องโถงแห่งนี้มืดสนิทและแน่นไปด้วยกลิ่นเหม็นสาบ ดาร์กเดม่อนมนตราทั้งสองตนจุดคบเพลิงบนผนังอย่างรู้งาน ห้องโถงค่อยๆสว่างขึ้นทีละน้อย และเมื่อมันสว่างพอที่จะมองสำรวจสภาพรอบกายได้ อนามันก็แลเห็นอักขระโบราณลักษณะแปลกตาบนผนังทั้งสี่ด้าน อักขระเหล่านั้นถูกเขียนขึ้นด้วยเลือดสดๆ

 

เมื่อหันกลับมาสนใจสิ่งที่อยู่กลางห้องโถง ดวงตาสีดำขลับของอนามันก็ปะทะกับร่างเสือดำปีศาจร่างใหญ่ซึ่งนอนหมอบอยู่บนแท่นหินขนาดยักษ์ เสือดำปีศาจตนนี้คือลูซิเฟอร์ไม่ผิดแน่ ถึงแม้เวลาจะผ่านไปกว่าสิบปี แต่ลูซิเฟอร์ก็ยังดูน่าเกรงขามเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

 

            เจ้าแห่งโลกมืดแสยะยิ้มอย่างเก็บอาการตื่นเต้นไม่อยู่ อีกไม่นานลูซิเฟอร์ก็จะฟื้นคืนชีพแล้ว สิ่งที่เขาปรารถนากำลังจะกลายเป็นจริงในไม่ช้า

 

            อนามันหันมองคาห์นิดด้วยสายตาที่สื่อถึงบางสิ่ง ชายชราผู้ถูกมองค้อมกายรับคำสั่งอย่างนอบน้อม ก่อนคาห์จะกรีดเลือดที่ข้อมือแล้วก้มลงใช้เลือดนั้นวาดวงเวทบนพื้นรอบๆแท่นหินด้วยท่าทีช่ำชอง

 

            เอาเสี้ยวชีวันอสุรามาให้ข้า หลังจากได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนาย คาห์เอลก็ยื่นเสี้ยวแห่งวิญญาณของลูซิเฟอร์ให้อนามันอย่างว่าง่าย และเป็นเวลาเดียวกันกับที่คาห์วาดวงเวทเสร็จพอดี แท่นหินแท่นยักษ์ถูกล้อมรอบด้วยวงเวทเลือดซึ่งมีลักษณะแปลกตาอย่างบอกไม่ถูก อักขระโบราณอ่านยากถูกเขียนล้อมวงเวทไว้อีกชั้น

 

            พวกเจ้าถอยออกไปซะ ถ้ายังไม่อยากตาย อนามันไล่พวกคาห์อย่างไม่ไยดีพลางปักมีดสั้นสะกดวิญาณที่มีวิญญาณของจานาบรรจุอยู่ภายในบนแท่นหินข้างกายลูซิเฟอร์ คนถูกไล่ก้าวถอยหลังตามคำสั่งทันควัน

 

            ดาร์กเดม่อนมนตราทั้งสองตนขยับก้าวมายืนเบื้องหน้าอนามัน แล้วจึงประสานมือกลางหน้าอกอย่างคล่องแคล่ว ทั้งสองหลับตาพึมพำเวทเสียงเบาหวิว ร่างสีดำมืดพลันค่อยๆสลายกลายเป็นไอเวทมนต์สีดำแผ่กระจายหนาตา ไอเวทลอยอ้อยอิ่งกระจัดกระจายทั่วห้องโถงใหญ่ อนามันหลับตาตั้งสมาธินิ่งร่ายเวทภาษาโบราณ ไอมนต์ดำพลันหมุนวนเร็วระรัวก่อนรวมตัวกลายเป็นอักขระเวทมนต์สีดำรูปร่างแปลกตา อักขระเวทมนต์ลอยคว้างห่อหุ้มร่างลูซิเฟอร์ไว้กลางวง

 

            เจ้าแห่งโลกมืดยื่นมือซึ่งถือเสี้ยวชีวันอสุราไปเบื้องหน้า ศิลาสีเทาขุ่นค่อยๆลอยออกจากมืออนามันอย่างเชื่องช้า อนามันขยับปากร่ายเวทต่อด้วยท่าทางไม่รีบร้อนนัก

 

            พื้นดินพลันสั่นไหวสะเทือนรุนแรง สี่นักฆ่าผู้ติดตามอนามันถึงกับเซล้มทรุดไม่เป็นท่าตามแรงสั่น เปลวไฟบนคบเพลิงที่ผนังห้องดับวูบส่งห้องทั้งห้องให้มืดสนิทเพียงชั่วพริบตา สัมผัสของไอมนต์ดำที่มีมากขึ้นเรื่อยๆทำให้นักฆ่าผู้ติดตามทั้งสี่เริ่มรู้สึกคลื่นเหียนและอึดอัด ขนทั่วกายลุกตั้งชันตามสัญชาตญาณ ต้นคอหนาวยะเยือกชวนใจฝ่อพิกล

 

            อนามันขยับปากร่ายเวทต่ออย่างใจเย็น

 

            สายลมส่งเสียงหวีดหวิดคล้ายเสียงร้องโหยหวน แรงสั่นสะเทือนของผืนปฐพีเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

 

            ท่ามกลางความมืดมิดดุจดั่งกลางยามราตรี ดวงตาสีทองสุกสว่างพลันลุกเบิกโพลง นัยน์ตาฉายรอยเคียดแค้นอย่างเห็นได้ชัด

 

            “!!!” เสือดำปีศาจร่างยักษ์ดีดตัวลุกยืนบนแท่นหินก่อนคำรามด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง ดังจนกระทั่งเพดานห้องโถงสั่นกึกๆราวกำลังประท้วง ผืนดินสั่นไหวสะเทือนราวกำลังตอบรับเสียงคำรามของปีศาจผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าแห่งปีศาจทั้งปวง

 

            พรึ่บ!

 

            ลูซิเฟอร์สะบัดกางปีกนกอินทรีสีดำเข้มกลางแผ่นหลัง เปลวไฟสีดำสลัวพลันลุกโชนบนคบเพลิงที่ผนัง วิสัยทัศน์ทั้งหมดกลับคืนสู่อนามันและสี่นักฆ่าผู้ติดตามอีกครั้ง

 

            อนามันลืมตาอย่างแช่มช้า ก่อนนัยน์ตาสีดำนิลของเจ้าแห่งโลกมืดและดวงตาสีทองดั่งจันทรายามเที่ยงคืนของลูซิเฟอร์จะปะทะกัน ร่างหนาที่ยืนจังก้าบนแท่นหินด้วยท่าทีขึงขังช่วยขับให้ลูซิเฟอร์ยิ่งดูน่ากลัวและน่าเกรงขาม

 

            ขนหนาสีดำตลอดทั้งร่าง ขนาดตัวซึ่งพอๆกับช้างสารตัวโตเต็มวัย ปีกสีดำพิสุทธิ์สยายกว้างบนแผ่นหลัง ดวงตาสีทองอร่าม เขี้ยวและกรงเล็บแหลมคมสีขาวสะอาด ทุกสิ่งล้วนดูเหมือนมิดไนท์เสียจนหาจุดต่างแทบไม่ได้ เว้นก็แต่ความกดดันและดวงตาฉายรอยแข็งกร้าวเท่านั้นที่ลูซิเฟอร์มีมากกว่ามิดไนท์มากโข

 

            พลังเวทมนต์ดำแผ่กระจายหนาแน่น ส่งผลให้บรรยากาศภายในห้องโถงน่ากระอักกระอ่วนเป็นที่สุด

 

            ยินดีต้อนรับกลับมาขอรับ ท่านลูซิเฟอร์ อนามันขยับค้อมกายทำความเคารพลูซิเฟอร์อย่างนอบน้อม สี่นักฆ่าผู้ติดตามเจ้าแห่งโลกมืดย่อกายนั่งชันเข่าแสดงความเคารพอย่างรู้งาน

            ลูซิเฟอร์ก้มมองอนามันนิดด้วยหางตา

 

            ขอบใจเจ้ามากนะอนามันที่เจ้ายังจงรักถักดีต่อข้าไม่เสื่อมคลาย เสียงของเจ้าแห่งปีศาจแหบพร่าและทุ้มต่ำ แต่ถึงกระนั้นก็ยังเปี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขามและพลังอำนาจ

 

            อึก!” จู่ๆลูซิเฟอร์ก็ล้มทรุดลง ท่าทางของมันดูราวกับว่าไร้ซึ่งเรี่ยวแรงอย่างไงอย่างงั้น อาการของลูซิเฟอร์สร้างความตกใจให้กับพวกอนามันเป็นอย่างมาก ใบหน้าของเจ้าแห่งโลกมืดแสดงถึงความวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด

 

            เป็นอะไรไปขอรับ อนามันถามเสียงตื่นตะหนก ลูซิเฟอร์ส่งเสียงคำรามต่ำๆพลางมองสำรวจร่างตนเองอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก่อนจะหันไปถลึงตาใส่อนามันอย่างฉุนเฉียว

 

            เจ้าโง่! นี่เจ้าใช้วิญญาณแห่งแสงสว่างเป็นเครื่องสังเวยงั้นรึ!” ลูซิเฟอร์ขึ้นเสียงเดือดดาล อนามันถึงกับหน้าถอดสีทันที จริงด้วย เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าจานาเป็นผู้ใช้เวทแสงสว่าง เวทซึ่งเป็นปรปักษ์กับเวทมนต์ดำในตัวลูซิเฟอร์ เขามัวแต่คิดเรื่องการรวบรวมวิญญาณเพื่อใช้ในการคืนชีพลูซิเฟอร์จนลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย

 

            ขออภัยขอรับ ข้ามัวแต่คิดถึงแต่เรื่องการคืนชีพให้ท่านจนลืมคิดถึงเรื่องนั้นไปเสียสนิทเลยขอรับ อนามันแก้ตัวเสียงเจื่อน ลูซิเฟอร์แยกเขี้ยวขู่ไม่พอใจ พลังเวทแสงสว่างของจานาในตัวมันทำให้มันรู้สึกกระอักกระอ่วนพิลึก แถมยังรู้สึกอย่างกับว่าตัวมันสามารถแตกโพล๊ะเหมือนฟองน้ำเมื่อไหร่ก็ได้อีกต่างหาก พลังเวทด้านมืดและด้านแสงภายในกายตีกันให้มั่วไปหมด

 

            กรร!” ลูซิเฟอร์ขู่เสียงลอดไรฟัน ภายในร่างร้อนผะผ่าวทรมาน พลังเวทของจานาทำให้มันรู้สึกเหมือนมียาพิษไหลเวียนทั่วตัว

 

            สิ่งเดียวที่สามารถลบล้างเวทแสงได้ ก็คือความมืดและบาปอันแสนสกปรก

 

            ข้าต้องการวิญญาณที่เต็มไปด้วยบาป ไปหามาให้ข้าเดี๋ยวนี้!” ลูซิเฟอร์กระแทกเสียงสั่งการ อนามันสะดุ้งโหยงตกใจ ก่อนจะหันไปหาสี่นักฆ่าผู้ติดตามพร้อมออกคำสั่ง

 

            ไม่ได้ยินที่ท่านลูซิเฟอร์สั่งหรือไง ไปหามาซี่ อนามันว่าเสียงเฉียบขาด แต่คาห์เอลกลับส่งเสียงหัวเราะหึๆในลำคอให้อนามันแทนคำตอบ

 

            ไม่จำเป็นต้องไปหาหรอกขอรับ วิญญาณที่เต็มไปด้วยบาปน่ะ ชายหนุ่มพูดอย่างมีเลศนัย อนามันขมวดคิ้วฉงน

 

            หมายความว่าไง คนเป็นนายถามกลับเสียงสูง คาห์เอลขยับยิ้มนิดพร้อมกับสะบัดมือเบาๆ สายลมเหม็นอับพลันพัดโบกภายในห้องปิด ก่อนร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของจินไนและโทนินจะหล่นตุ้บจากอากาศธาตุลงมานอนกองหมดสภาพระหว่างอนามันและสี่นักฆ่าผู้ติดตาม ทั้งสองมีสภาพอิดโรยและจวนเจียนหมดลมหายใจอยู่รอมร่อ สติสัมปชัญญะเลือนรางใกล้ดับเต็มที

 

            นี่ไงขอรับวิญญาณที่เต็มไปด้วยบาปตามที่ท่านต้องการ ชายหนุ่มฉีกยิ้ม

 

            พอจะใช้ได้ไหมขอรับ คาห์เอลถามลูซิเฟอร์ เมื่อเห็นสองนักฆ่าเงา เสือดำปีศาจร่างยักษ์ก็ฉีกยิ้มถูกอกถูกใจ ดวงวิญญาณของทั้งคู่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด จิตใจดำมืดเต็มเปี่ยมไปด้วยบาป วิญญาณอย่างนี้แหละที่ลูซิเฟอร์กำลังต้องการ ดวงวิญญาณที่เต็มไปด้วยบาปแบบนี้แหละ

 

            ลูซิเฟอร์กระโดดลงมาจากแท่นหินซึ่งอดีตเคยเป็นที่นอนพลางเดินมุ่งไปยังสองนักฆ่าเงา อนามันถอยฉากหลบทางให้อย่างรู้งาน

 

            เชิญขอรับท่านลูซิเฟอร์ อาหารมื้อแรกหลังจากการหลับใหลนานกว่าสิบปี คาห์เอลผายมืออย่างสุภาพ ลูซิเฟอร์กดอุ้งเท้าลงบนหัวจินไนอย่างไร้ความปรานี คมเขี้ยวแหลมแยกกว้าง

 

            มาส...เตอร์...ข้ายังไม่อยาก...ตาย...ช่วย...ด้วย... จินไนร้องขอชีวิตด้วยเสียงขาดช่วง มือหนาเหยียดยื่นหมายสัมผัสขาอนามัน เจ้าแห่งโลกมืดชักเท้ากลับไม่สนใจ

 

            เจ้าควรจะภูมิใจนะจินไน ที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของท่านลูซิเฟอร์ อนามันก้มมองอย่างไม่ยินดียินร้าย จินไนเบิกตากว้างด้วยความกลัว เขากำลังจะตาย ไม่ เขายังไม่อยากตาย

 

            ได้โปรด...มาสเตอร์...ช่ว.. อ๊าก!!!” ยังไม่ทันได้พูดจบประโยค เขี้ยวแหลมดุจคมมีดเหล็กกล้าของลูซิเฟอร์ก็แทงทะลุไหล่หนา ก่อนเสือดำปีศาจร่างยักษ์จะกระชากดึงร่างจินไนจนขาดออกเป็นสองท่อน เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักสาดกระเซ็นเปรอะไปทั่วบริเวณ อวัยวะภายในไหลลงมากองอยู่ที่เดียวกันท่ามกลางเลือดที่เจิ่งนองพื้น สามพ่อลูกคาห์ คาห์เอลและคีห์ล่าถึงกับเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน ถึงจะเป็นนักฆ่ามานาน แต่ภาพเบื้องหน้าก็โหดร้ายเกินกว่าจะรับไหว ในขณะที่จินยังคงนั่งนิ่งด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เหมือนเดิม อนามันยกมือปิดจมูกพร้อมส่ายหน้าดิก กลิ่นคาวเลือดเหม็นจนสุดจะทนจริงๆ

 

            ไม่เอานะ...ข้ายังไม่อยาก...ตาย... ไม่เอานะ... โทนินซึ่งยังมีสติหลงเหลืออยู่บ้างฝืนหยัดกายลุกนั่งแล้วคลานหนี เขาเห็นภาพเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน ตั้งแต่ตอนที่จินไนโดนฉีกร่าง และตอนที่ลูซิเฟอร์ก้มกินจินไนด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย แม้แต่เลือดเจ้าเสือดำปีศาจก็ยังเลียจนแทบไม่เหลือ

 

            ถอยออกไปนะ!...ไอ้ปีศาจ!...ถอยไป!... โทนินกรีดร้องทั้งยังหอบแรง แขนขาขยับคลานถอยร่นด้วยความรักตัวกลัวตาย

 

            เสือดำปีศาจขยับก้าวเข้าหาโทนินอย่างช้าๆ เลือดอุ่นของจินไนย้อมอุ้งเท้า กรงเล็บแล้วเขี้ยวขาวจนกลายเป็นสีแดงชวนสยดสยอง โทนินตะเกียกตะกายคลานหนีสุดชีวิต ความคิดภายในสมองสับสนปนเปไปหมด ทั้งความรู้สึกน้อยใจ และความรู้สึกผิด เขาไม่น่ามาอยู่ใต้บัญชาอนามันเลย

 

            ทำไมกัน ทั้งๆที่ข้ายอมแม้กระทั่งสละชีวิตเพื่อมาสเตอร์แท้ๆ แต่ทำไมมาสเตอร์ถึงได้โหดร้ายกับข้าเช่นนี้ นำข้ามาให้ปีศาจกินทั้งเป็น ไม่เอาแล้ว ข้าไม่อยากอยู่โลกมืดอีกต่อไปแล้ว ใครก็ได้ช่วยข้าที

 

            อ๊าก!!!” คิดได้ว่าเลือกทางเดินผิดก็สายไปเสียแล้ว ไม่มีโอกาสให้เด็กหนุ่มได้แก้ตัวอีก ถ้าอยากจะแก้ตัว ก็คงต้องรอชาติหน้า

 

            ลูซิเฟอร์พุ่งกระโจนขย้ำโทนิน เขี้ยวแหลมคมแทงทะลุศีรษะได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเจ้าเสือดำร่างยักษ์ก็กระชากดึงอย่างแรง ศีรษะของโทนินหลุดจากบ่าที่เคยใช้รองรับ เลือดสดพุ่งสาดทะลักเจิ่งนองพื้นหินเย็น ร่างหนาของเด็กหนุ่มหล่นสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงและไม่ขยับเขยื้อนอีก

 

            ลูซิเฟอร์ก้มกินร่างเหยื่อต่ออย่างเอร็ดอร่อย ความรู้สึกทรมานในกายค่อยๆหายไปทีละน้อย ทีละน้อย จนในที่สุดเจ้าตัวก็แทบไม่รู้สึกถึงมันอีก พลังมนต์ดำในกายสูงขึ้นอีกกว่าเท่าตัว

 

            “!!!”

 

            ลูซิเฟอร์เปล่งเสียงคำรามดังกึกก้องพร้อมๆกับสะบัดปีกสีดำพิสุทธิ์กว้าง เพดานพลันสั่นไหวสะเทือนแรง กำแพงห้องโถงส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะก่อนแตกร้าวพังทลายกลายเป็นเศษหินร่วงหล่นสู่เบื้องล่าง ทำเอาพวกอนามันต้องวิ่งหลบกันจ้าละหวั่น

 

            ห้องสมุดต้องห้ามกลายเป็นเศษซากภายในเสี้ยววินาที

 

            เมื่อไร้ซึ่งเพดานที่แสนเกะกะ ดวงตาสีทองอร่ามก็แลเห็นน่านฟ้าเบื้องบนซึ่งมืดสนิทราวสีหมึก

 

            เกิดอะไรขึ้นน่ะ เมื่อกี้ยังสว่างอยู่เลยแท้ๆ คีห์ล่าอุทานอย่างลืมตัวพลางจุดคบเพลิงที่ฉวยติดมือมาเมื่อครู่ วิสัยทัศน์กลับคืนสู่พวกอนามันทั้งห้าอีกครั้ง ลูซิเฟอร์หันมองหญิงสาวด้วยสีหน้าเฉยชา

 

            ด้วยพลังเวทแห่งข้า ท้องฟ้าจะไร้ซึ่งแสงสว่าง จะมีเพียงความมืดมิดเท่านั้น กล่าวจบลูซิเฟอร์ก็เงยหน้ามองฟ้า จากนั้นจึงเปล่งสุรเสียงอันทรงอำนาจ

 

            เหล่าปีศาจแห่งความมืด ทาสผู้ซื่อสัตย์แห่งข้า บัดนี้ข้าผู้เป็นนายของพวกเจ้าได้กลับคืนสู่มาตุภูมิแล้ว จงกลับมารวมพลกันอีกครั้งเพื่อรับใช้ข้า ณ บัดนี้ สิ้นเสียงทรงพลัง พื้นดินก็สั่นสะเทือนเลือนลั่น สายลมพัดโบกรุนแรงราวพายุคลั่ง แล้วสายตาทั้งหกคู่ของพวกอนามันก็แลเห็นปีศาจหลากหลายสายพันธุ์โผล่ออกมาจากอากาศธาตุ ทั้งปรากฏยืนห้อมล้อมพวกเขา และปรากฏลอยเด่นหราบนฟากฟ้าเหนือศีรษะ เมื่อลองคะเนดูด้วยสายตาแล้ว ก็คงไม่น่าจะน้อยกว่าหลักหมื่น พวกมันส่งเสียงกู่ร้องคำรามฟังไม่เป็นภาษาแทนการประกาศตนว่าพวกตนมาพร้อมกันตามคำสั่งของผู้เป็นนายแล้ว

 

            ขอบใจในความภักดี สหายศึกแห่งข้า ลูซิเฟอร์กราดมองฝูงปีศาจพร้อมร้อยยิ้มเหี้ยม

 

            แต่มีแค่พวกเจ้าหมื่นตน มันยังไม่พอหรอกนะ ว่าแล้วลูซิเฟอร์ก็เงยหน้าส่งเสียงคำรามที่ดังแสบแก้วหูอีกครั้ง

 

            “!!!” พื้นดินสั่นไหวสะเทือนแรง ไอเวทมนต์ดำลอยแผ่กระจายครอบคลุมซากศพทั่วบริเวณไดมอน ก่อนที่ซากศพเหล่านั้นจะถูกเปลี่ยนเป็นดาร์กเดม่อนจำนวนหลายร้อยตน อมนุษย์ร่างสีนิลขยับลุกขึ้นนั่งชันเข่ารอรับคำสั่งจากผู้สร้างอย่างนอบน้อม ดวงตาสีแดงก่ำราวเลือดจดจ้องลูซิเฟอร์นิ่ง

 

            จงไป ผู้หลงใหลในความมืดมิดทั้งหลายเอ๋ย จงไปถล่มมหานครแห่งนี้ให้สิ้นซากเสีย!” สิ้นเสียงสั่งการ เหล่าอมนุษย์ทั้งหมดกว่าหมื่นตนก็กู่ร้องคำรามแทนการตอบรับ แล้วแต่ละตนก็กระโดดแผล็วแยกย้ายหายไปตนละทิศอย่างรวดเร็ว

 

            พวกเจ้าทั้งห้าตามข้ามา ได้เวลาเปิดม่านสงครามมหานครแล้ว จบคำ เสือดำปีศาจร่างยักษ์ก็พุ่งกระโจนหายไปอย่างรวดเร็ว พวกอนามันไม่รอช้าถีบเท้าทะยานตามไปตามคำสั่งทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1923 。◕‿◕。 Iris_Jung &# (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 14:46
    ศึกของพี่น้องเริ่มแล้ว ฮู้เร้
    #1,923
    0
  2. #1861 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 13:22
    ทำม้ายยยทำไม แล้วยังงี้ พี่จานาจะรอดไหมเนี่ย??? T^T
    #1,861
    0
  3. #1777 Ninzile (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 16:35
    ง่ะ....
    น่าเบื่อที่สุดเรยยย
    เบื่อมาสเตอร์ว่ะ
    โหด โฉด เฉือนมากๆๆๆ
    กรี๊ดๆๆๆๆ
    #1,777
    0
  4. #1755 Acme (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:09
    คิดถึงนิก อาดิส จะแย่แล้วล่ะ T^T
    #1,755
    0
  5. #1614 เด็กแว่นตาดำๆ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 เมษายน 2553 / 10:09
     สู้ๆนะค่ะ  ^ _ ^
    #1,614
    0
  6. #1572 SecretMan (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553 / 18:17
    มาอ่านไม่ทันอ่ะ เมื่อไรจะเอามาลงใหม่อ่ะคับ
    #1,572
    0
  7. #1548 น้ำ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2552 / 23:13
    เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก

    สู้ๆ ต่อไปนะคะ
    #1,548
    0
  8. #1508 ในนามแห่งนักฆ่า (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2552 / 14:57

    ในที่สุดก็ออกมาแล้ว
    ตกลงว่าจานาตายแล้วใช่ปะ

    #1,508
    0
  9. #1486 Z๏12iAc (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2552 / 17:25
    555+
    ออกมาเเล้วๆ><
    เย้ๆ(?)
    #1,486
    0
  10. #1478 Dark_JOKER (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 09:55
    ละ....ละ..ลูซิเฟอร์มาแล้ววววว
    ง่าน่ากลัวมากกก
    อะไรจะโหดปานนี้
    ฮุ ฮุ ฮุ
    #1,478
    0