Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 65 : มายาที่ 63 เวทควบคุม [2] <= [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 ก.ย. 52

 

มายาที่ 63

เวทควบคุม [2]

 

            ความเย็นของน้ำในทะเลสาบทำเอาเด็กหนุ่มหนาวจนแทบขาดใจ ผิวหนังเย็นเฉียบและเจ็บแปล๊บคล้ายโดนมีดกรีด ยิ่งดำลึกมากเท่าไหร่น้ำก็ยิ่งเย็นมากขึ้นเป็นเท่าตัว ขนทั่วกายลุกซู่ตั้งชัน หัวใจเต้นโครมครามอย่างกับกลองศึกยังไงยังงั้น

 

            ทัสสูดลมหายใจลึกด้วยความรู้สึกหวาดๆเล็กน้อย ยิ่งดำลึกบรรยากาศก็ยิ่งน่ากลัว ความวังเวงใต้ทะเลสาบและแรงดันของน้ำทำให้ทัสรู้สึกเครียด แถมลูกบอลอากาศที่เจ้าตัวแสบสร้างให้ก็เริ่มมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ พาลทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกใจเสียกลัวว่าอากาศมันจะหมดก่อนที่เขาจะได้ขึ้นผิวน้ำ และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคนที่กลั้นหายใจได้เดี๋ยวเดียวอย่างเขาก็คงไม่พ้นต้องจมน้ำตาย

 

            คิดไปคิดมาใบหน้าก็เริ่มซีดเผือด องครักษ์หนุ่มหัวเราะแหะๆก่อนส่ายหน้าแล้วด่าตัวเองชุดใหญ่ว่าจะไปมองโลกในแง่ร้ายทำไมให้กลัวเล่นๆ

 

            แสงสีฟ้าใสและแสงสีเทาขุ่นส่องสว่างเบื้องหน้า เด็กหนุ่มสะบัดหน้าลบความคิดพิเรนๆทิ้งพลางเร่งความเร็วขึ้นอีกนิด อัญมณีทั้งสองชิ้นอยู่ห่างเพียงแค่เอื้อม

 

            หวาว!’

 

            เด็กหนุ่มเผลออุทานให้สองอัญมณีเบื้องหน้าโดยไม่รู้ตัว สีฟ้าอ่อนสุกสว่างของอัญมณีวิญญาจอมราชันทำให้ทัสถึงกลับหลงใหล ไอเวทที่อัญมณีรูปหยดน้ำแผ่กระจายออกมาเป็นพลังเวทที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาด ซึ่งทัสก็คิดว่าสมแล้วที่เป็นอัญมณีซึ่งเกิดจากเสี้ยววิญญาณขององค์ราชาคุน ไดมันด้า ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นจอมราชันแห่งมหานคร

 

            ในทางกลับกัน หินเสี้ยวชีวันอสุรานั้นกลับมีสีเทาขุ่นมัวไม่น่าดูนัก แถมยังมีไอเวทที่ชวนให้รู้สึกอึดอัดพิกลแผ่กระจายออกมาอีกต่างหาก ความรู้สึกของไอเวทที่แผ่ออกมานั้นทัสรู้จักเป็นอย่างดี มันคือไอเวทมนต์ดำ ซึ่งทัสเดาว่าไอเวทนี้คงเป็นของลูซิเฟอร์ เสือดำปีศาจผู้นำความวุ่นวายมาสู่มหานคร

 

            ทัสยื่นมือหมายหยิบอัญมณีทั้งสองชิ้นอย่างระมัดระวัง ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนผิวอัญมณี แสงสีฟ้าอ่อนและแสงสีเทาขุ่นก็สว่างวาบแสบตา ทัสยกมือขึ้นป้องหน้าตามสัญชาตญาณ ไม่นานนักแสงทั้งสองก็จางหายไป และเมื่อลดมือลง ทัสก็พบว่าอัญมณีทั้งสองชิ้นนั้นลอยนิ่งอยู่เบื้องหน้าตน ไอเวทที่แผ่กระจายออกมาจากอัญมณีทั้งสองชิ้นรุนแรงมาก รุนแรงจนกระทั่งน้ำในทะเลสาบกระเพื่อมหมุนวนจนคล้ายน้ำวนขนาดย่อม

 

            ทัสหยิบจ้าวแห่งวารีใส่กระเป๋ากางเกงข้างซ้ายก่อนจะยัดจ้าวจอมแผ่นดินใส่กระเป๋ากางเกงข้างขวา สัญชาตญาณของเด็กหนุ่มบอกให้เขารู้ว่าถ้าเอาอัญมณีทั้งสองชิ้นไว้ด้วยกันล่ะก็ ดีไม่ดีพลังเวทของสองอัญมณีอาจปะทะกันเองและอาจเกิดระเบิดตูมตามขึ้นก็ได้

 

            เมื่อตรวจสอบมั่นใจแล้วว่าอัญมณีทั้งสองชิ้นถูกเก็บอย่างแน่นหนาไม่หล่นออกมาแน่นอน ทัสก็เริ่มว่ายขึ้นผิวน้ำ ในอกรู้สึกโล่งขึ้นเป็นกอง ลูกบอลอากาศของนีออนยังใหญ่อยู่ น่าจะพอใช้จนเขาว่ายถึงผิวน้ำ

            ครืน!!!

 

            พื้นดินที่สั่นสะเทือนทำให้น้ำในทะเลสาบกรรโชกแรงเป็นคลื่น ทัสเสียหลักถูกน้ำพัดจมลงลึกกว่าเดิมเล็กน้อย ในหัวหมุนติ้วนิดๆ

 

            อีกแล้วเหรอ

 

            พอตั้งตัวได้ เด็กหนุ่มก็ขมวดคิ้วมุ่น ตั้งแต่เขาลงมาใต้น้ำก็มีแผ่นดินไหวอย่างนี้ร่วมห้าครั้ง และครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่หก

 

            หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกกาโอ

 

            ไวเท่าความคิด ทัสรีบบึ่งขึ้นสู่ผิวน้ำทันที

 

..........

 

            ซ่า!!!

 

            “หวา!” เสียงร้องของกาโอดังแว่วมาแต่ไกล

 

โครม!!!

 

            ตูม!!!

 

แทบจะในทันทีที่ทัสโผล่ขึ้นจากน้ำ ร่างหนาของกาโอก็ลอยละลิ่วปะทะหน้าของทัสอย่างจัง ทำให้ทัสต้องจมลงไปในน้ำอีกรอบโดยพ่วงเอาเจ้าชายแห่งเคนตาเซียจมลงไปด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทัสคว้าคอเสื้อกาโอที่เริ่มจมลึกแล้วออกแรงดึงสุดแรงเกิดโดยอัตโนมัติ จากนั้นทั้งคู่ก็ทะลึ่งพรวดพราดขึ้นมา กาโอตะเกียกตะกายคว้าขอบทะเลสาบก่อนสำลักเสียยกใหญ่

 

            “แค่ก! แค่ก! ขอบใจมากทัส” กาโอไอไปพลางขอบคุณทัสไปพลาง ทัสดีดตัวขึ้นนั่งข้างขอบทะเลสาบแล้วจึงดึงกาโอตามขึ้นมา สองนายบ่าวหอบหายใจเร็วแรง แล้วดวงตาของทัสก็ต้องเบิกกว้างเมื่อเห็นบาดแผลจำนวนนับไม่ถ้วนบนร่างกาโอ โลหิตข้นไหลย้อมเสื้อผ้าจนชุ่ม ถึงแม้จะโดนน้ำชะล้างไปบ้างแล้วบางส่วนแต่เลือดก็ยังเยอะขนาดที่เรียกว่าท่วมตัวได้อยู่ดี แสดงว่ากาโอจะต้องเจ็บหนักอย่างแน่นอน

 

            “เกิดอะไรขึ้นน่ะกาโอ” ทัสซักเสียงร้อนรน นึกสงสัยว่าระหว่างที่เขาไม่อยู่เกิดอะไรขึ้นกันแน่ กาโอสูดลมหายใจลึกพลางพยายามปรับลมหายใจให้เข้าจังหวะ

 

            “นู่น” คนโดนถามชี้ไปทางสี่องค์รัชทายาทและสองเสือดำปีศาจที่กำลังมะรุมมะตุ้มอยู่กับฝูงดาร์กเดม่อนร่วมสิบกว่าตน แต่ละคนมีสภาพที่เรียกได้ว่าดูไม่จืด บาดแผลน้อยใหญ่ทั่วร่างและเลือดที่ไหลย้อมกายช่วยบอกให้ทัสรู้ถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นแทบจะในทันที  

 

            “กาโอก้มลง!” เสียงเตือนจากโอริดังแว่วก่อนร่างอันใหญ่โตของดาร์กเดม่อนตนหนึ่งจะลอยข้ามหัวทัสและกาโอไป อมนุษย์ตกน้ำส่งน้ำสาดกระเซ็นเป็นละอองคล้ายฝน ดาร์กเดม่อนร่างยักษ์ทะลึ่งพรวดโดดขึ้นมาจากทะเลสาบแทบจะในทันทีที่ตั้งตัวได้ กาโอหยัดกายลุกยืนพร้อมตั้งท่าร่ายเวท ถึงแม้จะเป็นดาร์กเดม่อน แต่มันก็ไม่มีทางขยับหนีการโจมตีกลางอากาศได้แน่

 

            “ตราตรึง ศัตรูข้า!” ปักษาซึ่งสร้างขึ้นจากน้ำแข็งจำนวนมากบินโฉบออกจากฝ่ามือหนา พวกมันบินวนรอบดาร์กเดม่อนร่างยักษ์ด้วยความเร็วสูงคล้ายพายุหมุนขนาดย่อม ก่อนละอองน้ำที่ติดตามตัวดาร์กเดม่อนจะแข็งตัวกลายเป็นน้ำแข็ง และเพียงชั่วพริบตา ร่างยักษ์ก็กลายเป็นน้ำแข็ง กาโอประกบมือเร็วรัว

 

            ทำลายล้าง!” เร็วเท่าคำพูด ธนูน้ำแข็งนับสิบดอกปรากฏขึ้นเบื้องหน้าแล้วพุ่งปักร่างดาร์กเดม่อนเป้าหมายซึ่งลอยคว้างกลางอากาศอย่างแม่นยำ

 

            ฉึก!!!

 

            เพล้ง!!!

 

            ร่างหนาของอมนุษย์แตกละเอียดคล้ายแก้วตกพื้น เศษน้ำแข็งละเหยหายไปกับอากาศอย่างรวดเร็ว กาโอหันขวับหาทัสซึ่งยังคงนั่งกองลุกไม่ขึ้น

 

            มัวแต่นั่งบื้ออยู่นั่นแหละ รีบไปช่วยพวกพี่จานาเร็ว เจ้าชายแห่งเคนตาเซียเร่งก่อนวิ่งนำทัสไปสมทบกับพวกจานาที่กำลังฟัดกับฝูงดาร์กเดม่อนอยู่อย่างเมามัน คนถูกเร่งแค่นหัวเราะแหะๆด้วยท่าทีเหนื่อยหน่าย แต่ก็ยอมลุกขึ้นแล้ววิ่งตามกาโอไปแต่โดยดี

 

            ห้ารัชทายาทและอีกหนึ่งองครักษ์กระหน่ำโจมตีฝูงดาร์กเดม่อนอย่างไม่ยั้งมือ สองเสือดำปีศาจเองก็ไม่น้อยหน้า ตะลุมบอนกับเหล่าดาร์กเดม่อนอย่างสนุกสนาน ส่งอมนุษย์ร่างยักษ์ไปสู่ความมืดมิดนิรันดรทีละตนสองตน เมื่อจำนวนของดาร์กเดม่อนเริ่มน้อยลง การต่อสู้ก็เริ่มง่ายขึ้นตามลำดับ

 

            กาโอเสือกแทงดาบตัดคอหอยดาร์กเดม่อนตนหนึ่งที่พุ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาก่อนยกเท้าถีบอกหนาส่งร่างยักษ์ให้กระเด็นกลิ้ง ทัสหันหลังชนกาโอแล้วเริ่มรัวอาวุธ เปมินกับลินนะอาศัยความตัวอ่อนเอี้ยวหลบการโจมตีไปพลางสวนโจมตีดาร์กเดม่อนกลับไปพลาง การประสานเพลงดาบของสองสาวซึ่งเรี่ยวแรงน้อยกว่าผู้ชายเป็นไปได้ด้วยดี ดาร์กเดม่อนถูกสองสาวสังหารได้อย่างไม่ยากเย็นเท่าไหร่นัก

 

            ง้าวด้ามใหญ่ของเจ้าชายแห่งเซ็นโอซ่าถูกตวัดวาดเป็นวงกว้าง การวาดอาวุธของโอริทำให้ดาร์กเดม่อนไม่สามารถเข้าใกล้ชายหนุ่มได้ และเมื่อดาร์กเดม่อนเข้าใกล้ไม่ได้ พวกมันก็ไม่สามารถโจมตีโอริได้ จานาซึ่งได้รับผลพลอยได้จากการโจมตีของโอริไปด้วยจึงตอบแทนโอริด้วยการกระหน่ำกระแทกเวทใส่ดาร์กเดม่อนอย่างไม่มีการออมแรง ดาร์กเดม่อนล้มตายทีละตนสองตน

 

            หลังจากซัดกันได้ซักพัก จำนวนของดาร์กเดม่อนก็ลดลงจนเหลือเพียงสองตน จานา โอริ กาโอ ทัสและสองเสือดำปิศาจกระจายตัวล้อมดาร์กเดม่อนทั้งสองไว้กลางวง ในขณะที่ลินนะและเปมินซึ่งแยกวงออกมาเริ่มร่ายเวทรักษาแผลให้พวกจานาอย่างใจเย็น บาดแผลทั่วร่างมีมากเกินไป ถ้าไม่รักษาเสียบ้างพวกจานาจะเสียเลือดมากและอาจเพลียจนสู้ต่อไม่ได้

 

            ‘!’

 

            ดาร์กเดม่อนตนหนึ่งคำรามกึกก้องพร้อมเงื้อขวานสูง ก่อนจะวาดวูบลงมาอย่างเร็ว จานาก้าวหลบอย่างคล่องแคล่วพลางตวัดดาบพาดผ่านกลางลำตัวดาร์กเดม่อน แล้วจึงหมุนตัวเตะก้านคอส่งร่างหนาลงไปนอนกอง

 

            โอริซึ่งรอจังหวะอยู่นานแล้ววาดง้าวตัดคอดาร์กเดม่อนทันที ศีรษะวัวกระทิงหลุดกระเด็นจากบ่าหนา ไอเวทสีดำขุ่นไหลทะลักฟุ้งกระจายก่อนจางหายไป พวกจานาละสายตาจากร่างไร้วิญญาณหันไปหาดาร์กเดม่อนตัวสุดท้ายแทน

 

            ดวงตาสีแดงเลือดหมูกวาดมองพวกจานาด้วยท่าทางหวาดเกรงเล็กน้อย ถึงจะเป็นอมนุษย์ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้สำหรับการฆ่าฟันโดยเฉพาะ แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ซึ่งความกลัว ดาร์กเดม่อนค่อยๆสาวเท้าถอยอย่างระมัดระวัง แต่ไม่ว่าจะถอยไปทางไหน ก็โดนพวกจานาล้อมเอาไว้หมดทุกทิศทาง

 

            คิดว่าพวกข้าจะยอมให้หนีเรอะ น้ำเสียงของชิเรนดูหงิกเล็กน้อย เจ้าพวกนี้เป็นแค่ปีศาจชั้นต่ำแท้ๆ แต่กลับทำให้ชิเรนซึ่งเป็นปีศาจชั้นสูงมีแผลได้ ชิเรนจึงออกอาการไม่สบอารมณ์ซักเท่าไหร่นัก

 

            กรร!” พร้อมๆกับเสียงคำรามซึ่งดังเป็นสัญญาณ ชิเรนพุ่งกระโจนเข้าใส่ดาร์กเดม่อนตัวสุดท้ายทันที ดาร์กเดม่อนตวัดขวานเป็นแนวขวางป้องกันการโจมตี ชิเรนเอี้ยวตัวหลบแล้วสะบัดปีกกว้าง ขนนกสีดำสนิทร่วมร้อยเส้นพุ่งตรงปักทั่วร่างดาร์กเดม่อนราวห่ากระสุน อมนุษย์ร่างยักษ์เสียหลักเซถอยแล้วล้มทรุด

 

ชิเรนเงื้ออุ้งเท้าขึ้นสูง กรงเล็บแหลมคมถูกกางออก แล้วชิเรนก็ตวัดตบเต็มแรง ทำให้หัววัวกระทิงหลุดกลิ้งหลุนๆราวลูกบอลโดนเตะ

 

            ร่างยักษ์ล้มนอนแผ่หลา ไอเวทมนต์ดำแผ่กระจายหนาตา กิงเรย์คลี่ยิ้มผ่อนคลายพร้อมกับสะบัดปีกพัดไอมนต์ดำให้จางหาย ดาร์กเดม่อนถูกกำจัดหมดแล้ว เท่ากับว่าเสร็จไปอีกหนึ่งงาน

 

            ทุกคน! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!” เสียงตะโกนแหลมสูงที่แว่วเข้าหูเป็นของนีออนอย่างไม่ต้องสงสัย พวกจานาหันมองตามต้นเสียงโดยอัตโนมัติ แล้วก็พบว่าสองแฝดกำลังวิ่งหน้าตั้งมาทางพวกตน สีหน้าของทั้งคู่บอกเป็นนัยๆว่ามีเรื่องร้ายแรงบางอย่างเกิดขึ้นแล้ว

 

            เกิดอะไรขึ้น กิงเรย์ส่งคำถามเสียงเรียบ ดวงตาสีทองหรี่ลงเล็กน้อย  

 

            คือว่า...ว้าก!!!” ยังไม่ทันที่นีออนจะได้อธิบายเรื่องราว ห่ากระสุนน้ำก็พุ่งกระแทกหลังเจ้าตัวแสบอย่างจัง ส่งเจ้าตัวแสบกระเด็นปลิวก่อนตกกระแทกพื้น นีโอซึ่งวิ่งตามหลังน้องสาวมาติดๆก็โดนเข้าไปไม่น้อยเหมือนกัน ร่างหนากระเด็นครูดไปกับพื้นเป็นทางยาว ก่อนหยุดนอนกองข้างๆนีออนซึ่งนอนจุกร้องโอดโอยอยู่

 

            เฮ้ย! เป็นอะไรรึเปล่า!” กาโอโพล่งถามสีหน้าตื่นตกใจ สอวสาวรัชทายาทหยุดมือรักษาพวกจานาแล้ววิ่งไปดูอาการสองพี่น้องฝาแฝดแทนอย่างรวดเร็ว พวกจานาเองก็ทำท่าจะวิ่งเข้าไปดูเช่นกัน แต่จิตสังหารที่รุนแรงจนทำให้ต้องเสียวสันหลังวาบก็เรียกให้พวกจานาต้องหยุดชะงักเสียก่อน

 

            ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าพวกจานาคือดวงตาสีฟ้าอ่อนที่กำลังจดจ้องมองตรงมายังพวกเขา แต่สิ่งที่แปลกคือดวงตาคู่นั้นไม่มีแววตาใส สีหน้าของเด็กสาวไม่แสดงถึงอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น

 

            เจ้าชายจากสามเมืองใหญ่กระชับอาวุธตั้งท่าเตรียมพร้อม ทัสกับสองเสือดำปีศาจยืนเรียงแถวตั้งท่าด้านหน้าสามรัชทายาท ถ้าเด็กสาวมีท่าทีจะโจมตีพวกเขาเมื่อไหร่ พวกทัสก็พร้อมร่ายเวทสวนโจมตีกลับเสมอ

 

            นีโอวาดมือสร้างกำแพงเวทสายลมขึ้นป้องกันสองเจ้าหญิงและน้องสาวทั้งๆที่ตนเองยังจุกไม่หาย แผ่นหลังแสบแปล๊บทรมาน

 

            เด็กสาวยืนนิ่งไม่แสดงทีท่าจะโจมตี มือทั้งสองข้างที่ตกลู่ข้างลำตัวปรากฏหอกหินสีฟ้าสวยและมีดสั้นสีดำสนิท เส้นผมสีน้ำเงินเข้มไหวพลิ้วล้อสายลมที่พัดเอื่อย

 

            ตึก!

 

            เสียงฝีเท้าของผู้มาใหม่ดังแว่วแผ่วเบา

 

            หอกหิน กระหน่ำซัด และตามมาด้วยเสียงร่ายเวทที่ฟังดูไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง พื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรงจนทรงตัวไม่อยู่ พลันหอกหินแหลมจำนวนมากก็โผล่แทรกผิวดินขึ้นมา

 

กาโอประกบมือร่ายเวทแช่แข็งหอกหินที่พุ่งขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้าตนในขณะที่จานาและโอริช่วยกันสร้างกำแพงเวทกันหอกหินที่พุ่งมาจากรอบทิศ สองเสือดำปีศาจถีบเท้าทะยานบินสูงพร้อมสะบัดปีกส่งมีดสายลมเฉือนตัดปลายหอกหินจนขาดสะบั้น ทัสกระแทกมือส่งศรสายน้ำจำนวนเหยียบหลักร้อยใส่เด็กหนุ่มเจ้าของดวงตาสีฟางข้าวผู้มาใหม่ก่อนกระโดดขึ้นไปอยู่บนกิ่งไม้หนา

 

แต่ก่อนที่ศรสายน้ำของทัสจะได้สัมผัสโดนเป้าหมาย มาซาร์ก็วาดมือนิด ศรน้ำของทัสพลันระเหยกลายเป็นไอหายไปอย่างรวดเร็ว ทัสถึงกับอ้าปากค้างหลุดร้องเหวออย่างลืมตัว

 

เสาพระเพลิง เสียงคุ้นหูดังแว่วจากเบื้องหลังอย่างแผ่วเบา ก่อนเสาเพลิงขนาดยักษ์จะพุ่งปะทุเผาต้นไม้ใหญ่ที่ทัสใช้เป็นฐานยืนมอดไหม้หายไปในพริบตา เด็กหนุ่มตีลังกากลับลงมายืนบนพื้นอีกครั้ง เมื่อเห็นผู้ที่โจมตีตน ดวงตาสีน้ำเงินเข้มก็ปรากฏร่องรอยตื่นตะลึงปนงงงวยอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่แค่ทัสเท่านั้นที่ตะลึง แต่องค์รัชทายาททั้งห้าและสองเสือดำปีศาจเองก็ตะลึงไม่แพ้กัน

 

เฟลม!” การประสานเสียงดังขึ้นอย่างไม่ได้นัดหมาย แต่ดูเหมือนเจ้าของชื่อจะไม่ได้ยินเสียงเรียกจากเหล่าเพื่อนพ้องเลยซักนิด เด็กหนุ่มภายใต้เรือนผมสีแดงเพลิงยกมือขนานพื้นแล้วร่ายเวทอย่างเลือดเย็น

 

ทำลายล้าง งูอัคคีปรากฏพุ่งทะยานออกจากฝ่ามือหนากระแทกทัสอย่างแรง และเพราะมัวแต่ตะลึงทำให้ทัสหลบการโจมตีของเจ้าเพื่อนหนุ่มไม่พ้น ทันทีที่สัมผัสโดน งูอัคคีก็เลื้อยวนพันรอบกายทัสก่อนจะลุกปะทุโหมกระหน่ำเผาเด็กหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง ภาพร่างทัสซึ่งถูกเพลิงลุกท่วมทำเอาพวกกาโอถึงกับช็อกพูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ช็อกถึงขนาดพวกเขากลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

 

อ๊าก!!!” ทัสกู่ร้องทรมาน ความร้อนจากเปลวไฟทำให้เด็กหนุ่มทรมานจนอยากตายลงเสียเดี๋ยวนั้นเลย ทั่วร่างปวดแสบปวดร้อนจนทัสแทบคลั่ง สติสัปชัญญะขาดหายเป็นช่วงๆ กลิ่นเนื้อไหม้ลอยคลุ้งเป็นบริเวณกว้าง กลิ่นคาวเลือดที่ลอยโชยแตะจมูกทำเอาพวกกาโอเกือบสำรอกเอาของเก่าออกมา

 

หยุดเดี๋ยวนี้นะเฟลม!” เสียงร้องห้ามที่ดังขึ้นเป็นของยัยตัวแสบประจำกลุ่ม นีออนสะบัดมือคลายกำแพงเวทของผู้เป็นพี่ลง จากนั้นก็ถีบเท้าพุ่งทะยานไปยืนคั่นกลางระหว่างเฟลมกับทัสพร้อมๆกับตวัดดาบกรีดแขนขวาของเฟลมจนเกิดรอยแผลยาว เฟลมหยุดร่ายเวทพลางก้าวเท้าถอยฉากอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงที่ลุกโหมหยุดลงในทันที ร่างหนาขององครักษ์หนุ่มแห่งเคนตาเซียหล่นตุ้บตามแรงโน้มถ่วง และการที่ทัสนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงก็ทำให้พวกกาโอยิ่งลนลาน

 

ทัส!” กาโอร้องเสียงหลง แต่ครั้นจะวิ่งเข้าไปดูอาการสหายสนิทก็ทำไม่ได้เพราะโดนสองแฟนธ่อมโดดมายืนขวางหน้าเอาไว้เสียก่อน มาซาร์กับเดซันยกอาวุธประจำกายชี้หน้าพวกกาโอบอกเป็นนัยๆว่าห้ามขยับ กิงเรย์กับชิเรนร่อนลงยืนเบื้องหลังสามเจ้าชายอย่างเงียบๆ ก่อนจะเสสายตามองเฟลม

 

ตั้งสติหน่อยสิเฟลม พวกเราเป็นเพื่อนกันนะ นีออนกระแทกเสียงใส่เฟลมด้วยความรู้สึกปวดใจ มาสเตอร์ของเธอนั้นน่ารังเกียจเกินทน ทำให้เพื่อนต้องมาห้ำหั่นกันเอง น่ารังเกียจที่สุด!!!

 

เกิดอะไรขึ้นกับเฟลมน่ะนีโอ ลินนะหันไปกระซิบถามนีโอ คนถูกถามตีหน้าเจ็บปวด

 

เจ้าเฟลมมันโดนเวทควบคุมของมาสเตอร์เข้าไปน่ะ ตอบเสร็จเจ้าตัวก็ตั้งท่าพร้อมสู้

 

นีออนวาดดาบจ่อคอเฟลม ดวงตาสีนิลปรากฏน้ำตาใสซึมรื้น เฟลมจ้องดวงตาคู่นั้นกลับด้วยสีหน้าที่ไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น ก่อนเด็กหนุ่มจะวาดปักษาเพลิงจ่อคอนีออนตอบ

 

แล้วพอจะรู้วิธีแก้เวทไหมนีโอ กิงเรย์ส่งคำถามโดยที่สายตายังคงจดจ้องไปยังเฟลมอย่างไม่วางตา นีโอถอนหายใจยาวเหยียด

 

ถ้าข้ารู้ข้าก็แก้เวทไปนานแล้ว ไม่รอให้มันมาไล่ฆ่าอย่างงี้หรอก นีโอตอบเสียงแกมประชด พลันเสียงเสียงหนึ่งก็แว่วกระทบโสตประสาท และก่อนที่จะได้หันมอง นีโอก็รู้สึกว่าหัวของเขาโดนบางอย่างกระแทกอย่างแรง

 

อั้ก!” แรงกระแทกส่งนีโอให้กระเด็นล้ม เลือดสดไหลอาบใบหน้าด้านขวาจนชุ่ม หัวเขาคงแตกอย่างไม่ต้องสงสัย สมองมึนตึงไปชั่วขณะ

 

ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” ลินนะประกาศพลางตวัดดาบใส่จินซึ่งอยู่ดีๆก็โผล่ออกมา แถมยังใช้คันธนูตีหัวนีโอเสียแตกอีกต่างหาก เด็กสาวก้าวถอยหลบวิถีดาบของลินนะด้วยท่าทีสบายๆ จากนั้นก็ง้างอินทรีฟ้าหมายยิงเจาะกลางหน้าผากเจ้าหญิงแห่งเอราเดส ซึ่งลินนะเองก็ใช่ว่าจะกลัว เธอกระชับดาบพร้อมปะทะในระดับอกอย่างไม่ยี่หระ

 

นีโอใช้ดาบสั้นคู่ต่างไม้ค้ำยันกายลุกยืน เด็กหนุ่มขยับตั้งท่าพร้อมประมือ

 

สี่แฟนธ่อมยืนตั้งท่าพร้อมสู้อย่างสงบนิ่ง สีหน้าของทั้งสี่ไม่แสดงอารมณ์หรือความรู้สึกใดๆทั้งสิ้น แม้ทั่วร่างจะเต็มไปด้วยแผลหรือมีเลือดไหลอาบ ทั้งสี่ก็ไม่คิดจะสนใจเลยซักนิด สิ่งเดียวที่สี่แฟนธ่อมสนใจในตอนนี้ก็คือการสังหารองค์รัชทายาททั้งห้าเท่านั้น

 

กาโอ เจ้ามั่นใจในฝีมือการยิงธนูของเจ้ามากแค่ไหน จานาโพล่งถามเสียงเรียบ กาโอหันมองจานาพร้อมขมวดคิ้ว สีหน้าของเจ้าชายหนุ่มแสดงถึงความไม่เข้าใจในคำถามอย่างชัดเจน

 

ก็พอจะมั่นใจนะขอรับว่าแม่นเหมือนจับวาง ว่าแต่ถามทำไมล่ะขอรับ กาโอตอบคำถามทั้งๆที่ยังงงไม่เสร็จ

 

ทุกคนยังคงยืนดูเชิงกันนิ่งไม่เคลื่อนไหว

 

เจ้าเห็นต่างหูของเฟลมไหม จานาส่งคำถามอีกระลอก กาโอกับโอริพยักหน้าหงึกหงัก

 

ถ้าข้าจำไม่ผิดปรกติมันจะต้องเป็นสีเงิน แต่ตอนนี้มันกลับมีสีดำ ข้าคิดว่าต่างหูนั่นจะต้องเป็นสื่อกลางของเวทมนต์ดำที่เจ้าเฟลมมันโดนแน่ เมื่อได้ยินคำอธิบายของจานา กาโอก็ร้องอ๋อออกมาแทบจะในทันที

 

ข้าเห็นด้วยกับความคิดของจานานะ ว่าไงกาโอ พอจะมั่นใจไหมว่าทำลายต่างหูนั่นได้ ชิเรนสนับสนุนไอเดียจานา กาโอพยักหน้าเบาๆ

 

จะพยายามขอรับ เด็กหนุ่มตอบแบบมั่นใจครึ่งไม่มั่นใจครึ่ง เขาถูกบิดาฝึกฝนศาสตร์การยิงธนูมาตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นจึงมั่นใจเรื่องความแม่นมาก แต่จะให้ยิงเป้าที่เล็กจิ๋วขนาดนั้นแถมยังเคลื่อนไหวไปมาอีก งานนี้ถึงจะยิงแม่นแค่ไหนแต่ถ้ามองตามการเคลื่อนไหวของเฟลมไม่ทันก็คงยิงไม่โดน และเฟลมก็ดันไวยิ่งว่าลิงซะด้วย

 

ปรกติเจ้าใช้เวลาเล็งเป้านานไหม คราวนี้โอริเป็นฝ่ายส่งคำถามบ้าง กาโอหยุดคิดไปครู่หนึ่ง

 

ถ้าเป้านิ่งก็ไม่เกินสามวิ แต่ถ้าเคลื่อนไหวก็ไม่แน่

 

สามวิใช่มะ เดี๋ยวจัดให้ เจ้าตัวแสบคลี่ยิ้มกว้าง แล้วนีออนซึ่งวางดาบจ่อคอเฟลมอยู่ก็ย่อกายก้มตัวพร้อมวาดเท้าเป็นวงกับพื้น เฟลมโดดหลบอย่างง่ายดายก่อนตวัดปักษาเพลิงหมายตัดคอเด็กสาว แต่นีออนกลับไวกว่า นีออนร่ายเวทกระแทกสายลมใส่เจ้าเพื่อนซี้ แรงลมทำให้เฟลมต้องถอยครูดไปไกลพอดู เฟลมขยับกายตั้งหลักแล้วจึงดีดตัวเข้าปะทะกับนีออน

 

นีออนเหลือบมองกาโอนิด

 

แล้วถ้าเป็นไปได้ก็ช่วยคลายเวทของสามแฟนธ่อมที่เหลือด้วยนะ ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไปทำไม แต่กาโอก็ยอมตอบรับแต่โดยดี

 

ฮื่อ

 

ทางด้านพวกจานาเมื่อเห็นนีออนเข้าปะทะก็เริ่มเข้าปะทะบ้าง โอริกับชิเรนพุ่งเข้าประจันหน้าเดซันก่อนรัวโจมตีอย่างไม่มียั้ง แฟนธ่อมหนุ่มเองก็ไม่น้อยหน้าสวนโจมตีทั้งสองกลับได้แทบทุกดอก เสียงอาวุธและเสียงร่ายเวทดังกึกก้องทั่วบริเวณ

 

มาซาร์ตรงเข้าประมือกับจานา หอกเทพีสายน้ำด้ามสวยถูกกระหน่ำแทงอย่างเร็วระรัว แต่จานาก็สามารถป้องกันและโต้กลับได้ทุกครั้ง ทั้งสองดีดตัวถอยออกมาดูเชิงนิดก่อนพุ่งเข้าปะทะกันอีกรอบ

 

กิงเรย์เลือกที่จะเข้าไปช่วยนีออนสู้กับเฟลม เพราะหากเฟลมเอาจริงถึงจะเป็นนีออนคงรับมือไม่ไหว เด็กหนุ่มถูกอนามันฝึกฝนมาอย่างดีแถมยังใช้เปลวเพลิงมายาได้อีก ขืนให้นีออนซึ่งค่อนข้างบ้าระห่ำสู้คนเดียวมีหวังนีออนได้โดนเฟลม ส่งไปเกิดใหม่แน่

 

ทางด้านจินเมื่อพวกเฟลมเริ่มต่อสู้เธอก็ยิงธนูใส่ลินนะทันที แต่ลูกธนูสายลมของเธอกลับโดนนีโอปัดป้องได้อย่างไม่ยากเย็นนัก เด็กสาวโยนคันธนูที่เธอมักทนุถนอมเป็นอย่างดีทิ้งอย่างไม่ใยดี จินเปลี่ยนมาใช้มีดสั้นซึ่งเป็นอาวุธสู้ระยะประชิดแทน นีโอกระชับดาบสั้นคู่แน่น และเมื่อเห็นจังหวะเหมาะๆ นีโอพร้อมด้วยสองเจ้าหญิงก็เข้าปะทะกับจินอย่างรวดเร็ว

 

กาโอซึ่งขึ้นสายธนูเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วยืนมองดูการต่อสู้ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก สี่แฟนธ่อมของโลกมือเก่งสมคำล่ำลือจริงๆ ทั้งความเร็วและความพลิ้วในการเคลื่อนไหว ไหนจะฝีมือที่ยากจะต่อกรอีก ศึกครั้งนี้เป็นศึกที่หินจริงๆ พูดตามตรงว่าถ้าทั้งสี่ไม่บาดเจ็บ งานนี้พวกเขาก็ไม่มีวันได้เห็นทางชนะ

 

กาโอ!” นีออนตะโกนเรียกพลางพยาพยามกดเฟลมให้นอนคว่ำแนบพื้น เฟลมทั้งดิ้นทั้งสะบัดการจับกุม นีออนซึ่งตัวเล็กกว่าจึงโดนสะบัดเสียกระเด็น เด็กหนุ่มหยัดกายขึ้น แต่ก็โดนกิงเรย์ตะบบจนต้องลงไปนอนกองอีกรอบ นีออนเมื่อตั้งหลักได้ก็รีบบึ่งเข้าไปช่วยกิงเรย์จับอีกแรง เด็กสาวหันไปตะโกนเรียกกาโออีกครั้ง

 

“กาโอเร็วเข้า!” เจ้าตัวแสบตะโกนทั้งๆที่หอบแรง กาโอสูดลมหายใจตั้งสมาธินิ่ง เฟลมยังคงดิ้นพล่านไม่หยุด พวกนีออนคงทานได้อีกไม่นาน เขาต้องรีบลงมือ

 

“ขอโทษทีนะเฟลม” พร้อมๆกับคำขอโทษที่แสนแผ่วเบา ลูกธนูของกาโอพุ่งฝ่าอากาศตรงไปยังต่างหูบนหูซ้ายของเจ้าเพื่อนหนุ่มอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่มันจะสัมผัสโดนเป้าหมาย เฟลมก็เหวี่ยงนีออนและกิงเรย์จนกระเด็นเสียก่อน ปลายธนูเฉียดต่างหูไปอย่างน่าเสียดาย

 

“โธ่เว้ย!” กาโอสบถอย่างอารมณ์เสีย พลาดเป้าไปแค่นิดเดียวเท่านั้น

 

เฟลมดีดตัวลุกยืน ปักษาเพลิงและมีดสั้นสะกดวิญญาณถูกกระชับแน่นเตรียมพร้อม

 

เปรี๊ยะ!!!

 

“หือ!” เสียงที่ดังตามมาทำให้กาโอ นีออนและกิงเรย์หลุดอุทานออกมาอย่างลืมตัว

 

“ดูนั่น” นีออนร้องเรียกพลางชี้ไปที่ต่างหูสีดำทึมทึบของเฟลม เปลือกนอกที่เกิดจากมนต์ดำปรากฏรอยร้าวหลายรอย รอยร้าวปรากฏมากขึ้นเรื่อยๆและ...

 

เพล้ง!!!

 

ในที่สุดเปลือกนอกสีดำก็แตกกระจายแล้วสลายหายไป ต่างหูกลับมามีสีเงินสวยเหมือนดังเดิมอีกครั้ง เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงหยุดการเคลื่อนไหวทันควัน

 

ดวงตาสีแดงเพลิงกลับมีมาแววตาใสเหมือนปรกติ เฟลมเซล้มทรุดนั่งชันเข่าอย่างไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจของเด็กหนุ่มรวยรินขาดช่วง ร่างหนาหอบแรงจนตัวโยน มีดสั้นสะกดวิญญาณและดาบปักษาเพลิงหลุดมือหล่นกระทบพื้นส่งเสียงแสบหู

 

“ข้า..ขอโทษ...” นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่พวกนีออนได้ยินก่อนเฟลมจะล้มพับหมดสติไป

 

“เฟลม!” เจ้าตัวแสบร้องเสียงหลง ก่อนวิ่งพรวดพราดเข้าไปดูอาการเฟลมด้วยท่าทีร้อนรน ทั่วทั้งกายเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ เลือดไหลอาบร่างจนชุ่มโชก ถ้าไม่รีบรักษา มีหวังเฟลมได้ไปเกิดใหม่แน่

 

“กาโอทางนี้!” เสียงเรียกของจานาดังแทรก กาโอเหลือบมองนีออนและกิงเรย์ด้วยสายตาแฝงคำถาม ทั้งสองพยักหน้าให้กาโอแทนคำตอบ

 

“ทางนี้ปล่อยไว้เป็นหน้าที่ของพวกข้าเอง เจ้าไปเถอะ” นีออนตอบกลับ กาโอจึงผงกหัวนิดก่อนวิ่งหายไปทางจานาอย่างรวดเร็ว

 

“อดทนหน่อยนะเฟลม ข้าจะรีบรักษาให้เจ้าเดี๋ยวนี้แหละ” ว่าแล้วเจ้าตัวแสบก็สะบัดแขนขวาแรงๆ สายลมพัดวูบเรียกให้เส้นผมปลิวไหว แล้วกำไลสีทองสวยก็ปรากฏขึ้นบนข้อมือเรียว

 

“มอน-มอน” สิ้นเสียงเรียกของนีออน ภูตแห่งกาลเวลาร่างจิ๋วก็ปรากฏอวดโฉม มอน-มอนลอยอยู่เบื้องหน้านีออน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มจ้องคนเป็นนายคล้ายกำลังถามเป็นนัยๆว่ามีอะไรให้รับใช้

 

“รักษาเฟลมทีมอน-มอน” มอน-มอนผงกหัวหงึกหงักรับคำอย่างว่าง่าย

 

“น้อมรับคำสั่งขอรับ” จบคำ ภูตร่างจิ๋วก็เริ่มวาดมือในลักษณะแปลกๆกลางอากาศ อักขระภูตโบราณสีทองอร่ามปรากฏลอยวนรอบกายเฟลมซึ่งนอนแผ่ ก่อนหมุนวนรอบเด็กหนุ่มเร็วรัวเหมือนพายุหมุน ราวกับเวลาถูกย้อนคืน บาดแผลทั่วร่างเฟลมค่อยๆผสานตัวเข้าหากันและจางหายไปในที่สุด เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและชุ่มโชกไปด้วยโลหิตสีแดงเข้มถูกทำให้กลับไปเป็นชุดฟอร์มสีดำสนิทซึ่งสะอาดสะอ้านเหมือนเก่า

 

เพล้ง!!!

 

            เสียงคล้ายแก้วแตกดังกระทบโสตประสาท ก่อนเสียงเหมือนของหนักหล่นกระทบพื้นจะดังตามมาแบบติดๆ เมื่อกิงเรย์และนีออนเหลือบมอง พวกเขาจึงพบว่ากาโอและจานาสามารถแก้มนต์สะกดให้มาซาร์ได้แล้ว แฟนธ่อมสาวนอนคว่ำหอบหายใจแรง บาดแผลทั่วร่างทำให้พวกกาโออดสงสารเด็กสาวไม่ได้ ทั้งๆที่ไม่น่าจะขยับได้แท้ๆ แต่อนามันยังบังคับให้เด็กสาวสู้ ช่างเป็นคนที่อำมหิตเหลือคณา

 

            “นายท่าน เสร็จแล้วขอรับ” เสียงเรียกของมอน-มอนเรียกให้นีออนต้องละความสนใจจากมาซาร์หันกลับมาทางเฟลมอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าบาดแผลทั้งหมดและอาการหอบหายใจแรงของเฟลมหมดไปแล้ว เด็กสาวก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เด็กหนุ่มเบื้องหน้ากำลังหลับ ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงอีกแล้ว ปล่อยให้พักอีกซักแป๊บเดี๋ยวก็ลุกขึ้นมาโวยวายได้แล้ว

 

            “ท่านกิงเรย์ ข้าฝากดูแลเฟลมด้วยนะเจ้าคะ” โดยไม่รอคำตอบรับจากผู้ถูกถาม เจ้าตัวแสบพร้อมด้วยมอน-มอนก็วิ่งทั่กๆเข้าไปดูอาการของแฟนธ่อมสาวเจ้าของฉายาโฮพเลซอย่างรวดเร็ว

 

            ไม่ต้องให้รอนานนัก บาดแผลทั้งหมดของมาซาร์ก็หายไปจนหมดสิ้น นีออนเรียกมอน-มอนกลับเข้ากำไลก่อนหันมองกาโอซึ่งกำลังเล็งธนูไปทางเดซันอย่างผู้ชำนาญ

 

            เพล้ง!!!

 

            เสียงคุ้นหูดังแว่วเป็นครั้งที่สาม พร้อมๆกับร่างหนาของเดซันที่ล้มนอนแผ่อย่างหมดสภาพ อาการของเด็กหนุ่มร่อแร่เหมือนสองแฟนธ่อมที่ถูกคลายผนึกไปแล้วไม่มีผิด โอริกับชิเรนทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง ทั้งๆที่บาดเจ็บหนักแต่ก็ยังสู้ได้สูสีกับทั้งคู่ขนาดนี้ ถ้าเดซันไม่ได้บาดเจ็บอยู่ละก็ พวกเขาอาจโดนฆ่าไปแล้วก็เป็นได้

 

            “เหลืออีกหนึ่งสินะ” กาโอถามขึ้นลอยๆพร้อมกับยกมือปาดเหงื่อซึ่งไหลอาบใบหน้า จานาพยักหน้ารับอย่างเงียบงัน

 

            “กาโอ!!!” นีโอตะโกนเรียกในขณะที่ช่วยสองสาวรัชทายาทกดจินให้นอนแนบพื้น เด็กสาวผู้ถูกพันธนาการดิ้นพล่านสะบัดการจับกุมอย่างไม่ยอมแพ้ แต่แรงของเธอก็ไม่สามารถสู้แรงของพวกนีโอได้ เด็กสาวถูกตรึงแน่นอยู่กับพื้นอย่างไร้ทางสู้

 

            กาโอง้างคันธนูเล็งเป้ายังต่างหูสีดำทึมทึบ

 

            “อย่าริบังอาจเอามือสกปรกๆของพวกเจ้ามาแตะต้องลูกสาวข้า!” พร้อมๆกับเสียงขู่ที่ดังก้อง กระสุนเวทมนต์ดำจำนวนมากพุ่งกระแทกร่างของนีโอและสองสาวรัชทายาทอย่างจัง ส่งทั้งสามให้ลอยกระเด็นกลิ้งหลุนๆไปกับพื้น แล้วร่างหนาของอนามันก็กระโดดลงมายืนเคียงข้างบุตรสาวพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

 

            เมื่อเห็นสภาพของอนามันอย่างชัดเจน พวกกาโอก็ถึงกับอึ้ง

 

            บาดแผลตามร่างอนามันนั้นหายไปจนหมดสิ้น ไม่หลงเหลือร่องรอยแห่งการต่อสู้เลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งสองแฝดเดาว่าที่อนามันโผล่มาช้าก็คงเพราะมัวแต่เสียเวลากับการรักษาบาดแผลที่มาซาร์รักษาให้ไม่หมด

 

            และคนที่พอมีฝีมือสูสีกับอนามันก็เห็นจะมีแต่เฟลม แต่ตอนนี้คนที่เป็นความหวังของทุกคนก็ดันนอนหมดสภาพอยู่เสียด้วยสถานการณ์เข้าขั้นวิกฤติอีกแล้ว

 

            อนามันก้มเหลือบมองบุตรสาว

 

            จินผุดกายลุกยืนด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน ร่างบางเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยช้ำนับไม่ถ้วน อนามันกวาดตามองบุตรสาวสุดหวงอย่างอะเอียดถี่ถ้วน ก่อนกัดฟันแยกเขี้ยวขู่แฮ่ด้วยความโกรธา

 

            “บังอาจทำให้ลูกสาวข้ามีบาดแผล อภัยให้ไม่ได้!” อนามันสะบัดมือกระแทกพลังเวทใส่พวกจานาเร็วรัว เร็วจนกระทั่งพวกจานาป้องกันไม่ทัน ต่างคนต่างต้องเวทกระเด็นกลิ้งไปคนละทิศคนละทาง กิงเรย์กับชิเรนดีดเท้าทะยานบินสูงหลบพลังเวทของอนามันได้อย่างหวิดหวุด แต่ก็ไม่วายโดนอนามันกระหน่ำพลังเวทใส่อีกระลอก สองเสือดำปีศาจบินร่อนหลบกระสุนมนต์ดำไปพลางพยายามโจมตีกลับไปพลาง แต่ก็ยังไม่สามารถสร้างความเสียหายให้อนามันได้อยู่ดี สายลมของทั้งคู่ก็โดนอนามันกระแทกกลับมาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

 

            เจ้าแห่งโลกมืดกราดสายตามองสามแฟนธ่อมที่ยังไม่ได้สติ มีดสั้นสะกดวิญญาณตกเกลื่อนกราดพื้น

            “เหลือแฟนธ่อมแค่คนเดียวเองหรือนี่” อนามันพูดคล้ายตัดพ้อ พลางสะบัดมือเรียกมีดสั้นสะกดวิญญาณให้กลับมาหาตน ก่อนเจ้าแห่งโลกมืดจะขยับตั้งท่าเตรียมพร้อมประมือ เด็กสาวเจ้าของเรือนผมสีนิลดำขยับกายตั้งท่าตามบิดา

 

            ห้ารัชทายาทและสองแฝดหยัดกายลุกยืนพร้อมตั้งท่าเตรียมปะทะอีกยก ส่วนกิงเรย์กับชิเรนก็ช่วยกันลากสามแฟนธ่อมและอีกหนึ่งองครักษ์ที่ยังนอนไม่ได้สติไปหลบในที่ปลอดภัยก่อนจะหันกลับมาทางอนามัน สองเสือดำปีศาจรีดเค้นพลังเวทพร้อมปะทะ

 

            อนามันเหลือบตามองมีดสั้นสะกดวิญญาณในมือก่อนเจ้าแห่งโลกมืดจะขยับยิ้มมุมปากเจ้าอย่างเล่ห์ ดวงตาสีนิลดำจ้องตรงไปยังจานา

 

            “เหยื่อคนแรกขอเป็นเจ้าก็แล้วกันนะเจ้าชายจานา อิน” กล่าวจบอนามันก็ถีบเท้าพุ่งกระโจนไปปรากฏอยู่เบื้องหน้าจานา โดยที่ยังไม่ทันได้ขยับเขยื้อน มีดสั้นสะกดวิญญาณสีดำสนิทซึ่งมีชื่อของจานาสลักอยู่ก็ถูกแทงทะลุท้องเจ้าชายหนุ่ม เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักย้อมมืออนามันจนชุ่มโชก อนามันชักมีดสั้นออกอย่างเลือดเย็น ร่างหนาของจานาเซล้มอย่างช่วยไม่ได้

 

            “พี่จานา!!!

 

“จานา!!!” สี่รัชทายาทที่เหลือและสองเสือดำปีศาจประสานเสียงอย่างตกใจ ในขณะที่สองแฝดถีบเท้าพุ่งทะยานเข้าใส่อนามันโดยอัตโนมัติ ดาบสั้นคู่ถูกกระชับแน่นและเงื้อสูงหมายบั่นคออดีตผู้เป็นนาย แต่การโจมตีของทั้งคู่ก็ถูกจินขัดขวางได้อย่างน่าเจ็บใจ เด็กสาวพุ่งยืนขวางหน้าสองแฝด มือถูกยกขึ้นขนานพื้นในท่าร่ายเวท

 

            “ปกปักษ์ สะท้อนคืน” เสียงร่ายเวทดังแผ่วเบา พร้อมๆกับสายลมที่พัดกระแทกสองแฝดจนกระเด็นปลิว ทั้งคู่ตีลังกากลับมายืนอีกครั้ง

 

            “ข้าไม่ยอม...ให้ผ่าน...ไปได้...หรอก...” จินเอ่ยเสียงขาดห้วงพลางกระชับมีดสั้นขึ้นในระดับอกเพื่อเตรียมปะทะ จานาฝืนกายลุกยืนพลางตั้งท่าตั้งรับการโจมตีจากอนามัน เจ้าแห่งโลกมืดขยับยิ้มนิด

 

            “ขอชีวิตเจ้าเถอะนะ เพื่อลูซิเฟอร์ เพื่อโลกใบใหม่” สิ้นเสียง เจ้าแห่งโลกมืดก็พุ่งเข้าปะทะกับจานาทันที ในขณะที่จินก็สะบัดมือเรียกพายุสายลมขึ้นมาดีดพวกนีออนจนกระเด็นล้มไม่เป็นท่า นีออนกัดฟันกรอดอย่างแค้นเคือง พวกเธอบาดเจ็บมากเกินไป ไม่อย่างนั้นสถานการณ์ก็คงไม่ออกมาเลวร้ายอย่างนี้

 

            จานากับอนามันยังคงสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่คนที่เสียเปรียบดูเหมือนว่าจะเป็นจานา เจ้าชายหนุ่มทำได้เพียงแค่รับการโจมตีจากอนามันอย่างเดียว เขาไม่สามารถตอบโต้อนามันกลับได้เลย

 

            “อย่ามาขวางทางได้ไหม!” กาโอพุ่งเข้าใส่จินหมายจะตัดสินกันให้รู้เรื่อง แต่ก็โดนเด็กสาวใช้พายุหมุนกระแทกส่งเขากลับมา ส่วนพวกที่เหลือก็ใช่ว่าจะเอาแต่ยืนดู ต่างคนต่างพยายามเข้าไปช่วยจานาอย่างสุดความสามารถ แต่กลับไม่มีใครสามารถฝ่าด่านของจินไปได้เลยแม้แต่คนเดียว เพราะโดนอนามันควบคุมอยู่จินจึงไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือหมดแรง เด็กสาวยังคงใช้พลังได้เต็มร้อยโดยไม่มีท่าทีเหนื่อยเลยซักนิด

 

            ฉัวะ!

 

            “อึก” มีดสั้นตวัดวูบกรีดลึกกลางใบหน้าจานา ส่งเจ้าชายหนุ่มแห่งเมืองโอรอสย่าลงไปนั่งทรุดอย่างเลี่ยงไม่ได้ หัวใจของจานาเต้นเร็วรัวไม่เป็นจังหวะ เหงื่อเย็นไหลซึมชื้นทั่วร่าง ความตายกำลังจะมาเยือนเขาในไม่ช้า เขาต้องรีบลุกหนี

 

            บ้าจริง ขยับไม่ได้!’ และนั่นก็ยิ่งขับให้ใบหน้าของจานายิ่งซีดเผือด

 

            “ลาขาดละนะ” พร้อมๆกับเสียงประกาศ มีดสั้นสะกดวิญญาณเล่มสวยก็ถูกกรีดลงบนอกซ้ายจานาเป็นรูปกางเขนกลับหัว ดวงตาสีเงินของเจ้าชายหนุ่มเบิกกว้างจนแลดูน่ากลัว ก่อนจานาจะยกมือกุมขมับแล้วกู่ร้องเหมือนกำลังคลั่ง

 

            “อ๊าก!!!” เสียงร้องดังลั่นคับป่ากว้าง จานาล้มนอนดิ้นพล่านเหมือนกำลังทรมานอย่างหนัก เขารู้สึกเหมือนโดนมีดกรีดทั่วร่าง

 

ไอเวทมนต์สีดำขุ่นคลั่กลอยวนรอบกายจานาเร็วรัวราวพายุหมุนขนาดย่อม ก่อนจะพุ่งเข้าไปอยู่ในมีดสั้นสะกดวิญญาณพร้อมๆกับร่างของจานาที่ล้มลงนอนแน่นิ่ง ดวงตาสีเงินเบิกกว้างและแดงก่ำ พวกกาโอถึงกับตะลึงงันหยุดหายใจไปชั่วขณะ

 

“พี่จานา/จานา!!!” การประสานเสียงดังขึ้นอีกครั้ง

 

           

..........

ข่าวล่ามาใหม่

ไม่ทันตุลาแน่นอนจ้า <= ทางสนพ.เค้าว่าเงี้ย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1890 ลีโอไนดัส (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 13:47
    จานาจะตายรึเปล่า
    #1,890
    0
  2. #1856 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 11:57
    ไม่เอา ไม่ให้จานาเป็นอะไรน้าาาาาาาาาาาาาาา T^T
    #1,856
    0
  3. #1644 nan (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2553 / 15:00
    กรี๊ดดดดดดดดดด



    อนามันผู้น่ารังเกียจ



    น่าขยะแขยง
    #1,644
    0
  4. #1385 Z๏12iAc (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 6 กันยายน 2552 / 22:44
    ดวงตาสีเเดงเพลิงกลับมีมา
    น่าจะ  กลับมามี นะคะ

    สู้ๆ
    #1,385
    0
  5. #1370 Dark_JOKER (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 3 กันยายน 2552 / 17:03

    โฮกฮากเบบี้
    ยอดไปเลย
    เฟลม+กาโอสู้ตาย
    555555555+
    ฮุ ฮุ ฮุ

    #1,370
    0
  6. #1367 mystery_11521 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 3 กันยายน 2552 / 16:00

    =w= อัพเร็ว ๆ น้า

    #1,367
    0
  7. #1364 ในนามแห่งนักฆ่า (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 3 กันยายน 2552 / 13:43
    อย่าบบอกน้าว่าจานาจะตายอา
    #1,364
    0